Adhyaya 57
CloudsRainNatural Order63 Shlokas

Adhyaya 57: The Ninefold Divisions of Bharata: Mountains, Rivers, and Peoples

भारतवर्षविभाग-वर्णन (Bhāratavarṣa-vibhāga-varṇana)

Clouds and Rain

अस्मिन्नध्याये भारतवर्षस्य नवविधं विभागं निरूप्यते। तत्र पर्वतानां, नदीनां, जनपदानां च नामानि क्रमशः कथ्यन्ते; देशसीमाः, दिशानुक्रमः, तीर्थप्रभावश्च सूचितः। एवं भारतभूमेः पवित्रता, वैविध्यं, धर्माधिष्ठानत्वं च संक्षेपेण प्रतिपाद्यते।

Divine Beings

Devas (generic collective, as aspirants to human birth)Asuras (as a comparative category in the karmic claim)

Celestial Realms

Svarga (heaven)Apavarga/Mokṣa (liberation as a soteriological ‘realm’/state)

Key Content Points

Bhārata as karmabhūmi: the chapter asserts the distinctive efficacy of human action in Bhāratavarṣa for svarga (heaven) and mokṣa (liberation), contrasting it with other terrestrial regions.Nine divisions of Bhāratavarṣa: Mārkaṇḍeya outlines nine separated parts (samudrāntaritāḥ), situating Bhārata within the larger Jambūdvīpa framework and giving directional boundaries.Sacred geography: enumeration of principal mountain systems (kulācalas) and an extensive river-list, grouped by their originating ranges (Himavat, Pāriyātra, Vindhya, Ṛkṣa, Sahya, Malaya).Ethnographic register: catalogues of janapadas and peoples by macro-regions (udīcya/prācya/dakṣiṇa/aparānta/Vindhya-nivāsin), reflecting a political-cultural map embedded in sacred cosmology.Theological-anthropological conclusion: even celestial beings desire human embodiment in Bhārata, because humans can perform transformative karma not achievable in divine or asuric states.

Focus Keywords

Markandeya Purana Adhyaya 57Bhāratavarṣa karmabhūmi Markandeya PuranaNine divisions of Bharata (nava bheda)Markandeya Purana mountains and rivers listJanapadas of ancient India in Markandeya PuranaPuranic geography Jambudvipa Bharata-varshaSvarga and moksha in Bhārata-varṣa

Shlokas in Adhyaya 57

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे गङ्गावतारो नाम षट्पञ्चाशोऽध्यायः । सप्तपञ्चाशोऽध्यायः- ५७ । क्रौष्टुकिरुवाच भगवन् ! कथितन्त्वेतज्जम्बूद्वीपं समासतः । यदेतद्भवता प्रोक्तं कर्म नान्यत्र पुण्यदम् ॥

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे ‘गङ्गावतरण’नाम षट्पञ्चाशत्तमोऽध्यायः समाप्तः। अथ सप्तपञ्चाशत्तमोऽध्यायः। क्रौष्टुकिरुवाच— भगवन्, भवता जम्बूद्वीपः संक्षेपेण निरूपितः। कर्म चान्यत्र न पुण्यफलप्रदं भवतीति अपि कथितम्।

Verse 2

पापाय वा महाभाग ! वर्जयित्वा तु भारतम् । इतः स्वर्गश्च मोक्षश्च मध्यञ्चान्तञ्च गम्यते ॥

महाभाग, भारतं विना— पापेन वा अन्यथा वा— इतः स्वर्गं च मोक्षं च तथा मध्यमं च परं च पुरुषार्थं प्राप्नोति।

Verse 3

न खल्वन्यत्र मर्त्यानां भूमौ कर्म विधीयते । तस्माद्विस्तरशो ब्रह्मन् ! ममैदद्भारतं वद ॥

न हि मर्त्यानां भूमौ अन्यत्र कर्म मार्गरूपं विधीयते। तस्मात्, हे ब्रह्मन्, भारतस्य विस्तरेण मे कथय।

Verse 4

ये चास्य भेदाः यावन्तो यथावत् स्थितिरेव च । वर्षोऽयं द्विजशार्दूल ! ये चास्मिन् देशपर्वताः ॥

हे द्विजश्रेष्ठ व्याघ्र, अस्य देशस्य कियन्तो विभागाः, तस्य यथाविन्यासं, तथा अस्मिन् वर्षे ये देशा गिरयश्च सन्ति तान् अपि मे कथय।

Verse 5

मार्कण्डेय उवाच भारतस्यास्य वर्षस्य नव भेदान्निबोध मे । समुद्रान्तरिता ज्ञेयास्ते त्वगम्याः परस्परम् ॥

मार्कण्डेय उवाच— मत्तः शृणु भारतवर्षस्य नव विभागान्। ते समुद्रैर्विभक्ताः परस्परं नोपलभ्याः इति विज्ञेयाः।

Verse 6

इन्द्रद्वीपः कशेरुमांस्ताम्रवर्णो गभस्तिमान् । नागद्वीपस्तथा सौम्यो गान्धर्वो वारुणस्तथा ॥

इन्द्रद्वीपः कशेरुमान् ताम्रवर्णो गभस्तिमान् तथा। नागद्वीपः सौम्यः गान्धर्वो वारुणश्च—एते द्वीपाः प्रदेशाश्च नामतः कीर्तिताः॥

Verse 7

अयन्तु नवमस्तेषां द्वीपः सागरसंवृतः । योजनानां हसस्त्रं वै द्वीपोऽयं दक्षिणोत्तरात् ॥

एष एव तेषां नवमो द्वीपः समुद्रपरिवेष्टितः। तस्य विस्तारः सहस्रयोजनः दक्षिणोत्तरमितः॥

Verse 8

पूर्वे किराता यस्यान्ते पश्चिमे यवनास्तथा । ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चान्तः स्थिताः द्विज ॥

तस्य पूर्वान्ते किराताः स्युः पश्चिमान्ते तथैव यवनाः। सीमासु च स्थिताः ब्राह्मणक्षत्रियवैश्यशूद्राः द्विजोत्तम॥

Verse 9

इज्याध्यायवणिज्याद्यैः कर्मभिः कृतपावनाः । तेषां संव्यवहारश्च एभिः कर्मभिरिष्यते ॥

यज्ञाध्ययनवाणिज्यादिकर्मभिः शुद्धिमाप्नुवन्ति ते। तैरेव वृत्तिभिः सामाजिकव्यवहारोऽपि प्रशस्यते॥

Verse 10

स्वर्गापवर्गप्राप्तिश्च पुण्यं पापञ्च वै तदा । महेन्द्रो मलयः सह्यः शुक्तिमानृक्षपर्वतः ॥

तत्र स्वर्गापवर्गयोः प्राप्तयश्च सन्ति पुण्यपापे च। महेन्द्रमलयसह्यशुक्तिमानृक्षपर्वताश्च तत्र॥

Verse 11

विन्ध्यश्च पारियात्रश्च सप्तैवात्र कुलाचलाः । तेषां सहस्रशश्चान्ये भूधराः ये समीपगाः ॥

विन्ध्यः पारियात्रश्च—एते सप्त कुलाचलाः पर्वतवर्गा इह निर्दिष्टाः। तेषां समीपे सहस्रशोऽन्येऽपि आधारभूता उपपर्वताः सन्ति।

Verse 12

विस्तारोच्छ्रयिणो रम्या विपुलाश्चात्र सानवः । कोलाहलः सवैभ्राजो मन्दरो दर्दुराचलः ॥

अत्र रम्याः विस्तीर्णा महान्तो दीर्घोन्नता गिरिश्रेण्यः सशिखराः—कोलाहलः वैभ्राजः मन्दरः दर्दुरश्च पर्वतः।

Verse 13

वातस्वनो वैद्युतश्च मैनाकः स्वरसस्तथा । तुङ्गप्रस्थो नागगिरि रोचनः पाण्डराचलः ॥

वातस्वनः वैद्युतश्च; मैनाकः स्वरसोऽपि च; तुङ्गप्रस्थो नागगिरिः रोचनः पाण्डराचलः—एतेऽत्र पर्वताः।

Verse 14

पुष्पो गिरिर्दुर्जयन्तो रैवतोऽर्बुद एव च । ऋष्यमूकः सगोमन्तः कूटशैलः कृतस्मरः ॥

पुष्पगिरिः दुर्जयन्तो रैवतोऽर्बुद एव च; ऋष्यमूकः गोमन्तः कूटशैलः कृतस्मरः—एतेऽपि पर्वताः।

Verse 15

श्रीपर्वतश्चकोरश्च शतशोऽन्ये च पर्वताः । तैर्विमिश्रा जनपदा म्लेच्छाश्चार्याश्च भागशः ॥

श्रीपर्वतश्च चकोरश्च तथा चान्ये शतशो गिरयः। तैः सह जनपदा मिश्राः—म्लेच्छार्याश्च स्वस्वभागेषु व्यवस्थिताः।

Verse 16

तैः पीयन्ते सरित्श्रेष्ठा यास्ताः सम्यङ्निबोध मे । गङ्गा सरस्वती सिन्धुश्चन्द्रभागा तथापरा ॥

शृणु मे सम्यग् प्रवक्ष्यामि पिब्यजलानां नदीवरान्। गङ्गां सरस्वतीं सिन्धुं चन्द्रभागां तथापराः॥

Verse 17

यमुना च शतद्रुश्च वितस्तेरावती कुहुः । गोमती धूतपापा च बाहुदा सदृशद्वती ॥

यमुनां शतद्रुं चैव वितस्तां रावतीं कुहूम्। गोमतीं धूतपापां च बाहुदां सदृशद्वतीम्॥

Verse 18

विपाशा देविका रङ्क्षुर्निश्चीरा गण्डकी तथा । कौशिकी चापगा विप्र ! हिमवत्पादनिःसृताः ॥

विपाशां देविकां रङ्क्षुं निश्चीरां गण्डकीं तथा। कौशिकीमापगां चैव हिमवत्पादसम्भवाः॥ ब्राह्मण॥

Verse 19

वेदस्मृतिर्वेदवती वृत्रघ्री सिन्धुरेव च । वेण्वा सानन्दनी चैव सदानीरा मही तथा ॥

वेदस्मृतिं वेदवतीं वृत्रघ्रीं सिन्धुमेव च। वेण्वां सानन्दनीं सदानीरां तथैव महीम्॥

Verse 20

पारा चर्मण्वती नूपी विदिशा वेत्रवत्यपि । शिप्रा ह्यवर्णो च तथा पारियात्राश्रयाः स्मृताः ॥

पारां चर्मण्वतीं नूपीं विदिशां वेत्रवतीं तथा। शिप्रां चावर्‍णां चैव पारियात्राश्रया स्मृताः॥

Verse 21

शोणो महानदश्चैव नर्मदा सुरथाद्रिजा । मन्दाकिनी दशार्णा च चित्रकूटा तथापरा ॥

शोणो महानदा नर्मदा सुरथाद्रिजा तथा। मन्दाकिनी दशार्णा च चित्रकूटा चापरेऽपि च॥

Verse 22

चित्रोत्पला सतमसा करमोदा पिशाचिका । तथान्या पिप्पलिश्रोणिर्विपाशा वञ्जुला नदी ॥

चित्रोत्पला सतमसा करमोदा पिशाचिका। पिप्पलिश्रोणी विपाशा वञ्जुला चापरेऽपि च॥

Verse 23

सुमेरुजा शुक्तिमती शकुली त्रिदिवाक्रमुः । (विन्ध्य) (स्कन्ध) पादप्रसूता वै तथान्या वेगवाहिनी ॥

सुमेरुजा शुक्तिमती शकुली त्रिदिवाक्रमुः। पादजाः कथिताश्चान्याः (विन्ध्यस्य/स्कन्धस्य) वेगवाहिनी चापरा॥

Verse 24

शिप्रा पयोष्णी निर्विन्ध्या तापी सनिषधावती । वेण्या वैतरणी चैव सिनीवाली कुमुद्वती ॥

शिप्रा पयोष्णी निर्विन्ध्या तापी सनिषधावती। वेण्या वैतरणी चैव सिनीवाली कुमुद्वती॥

Verse 25

करतोया महागौरी दुर्गा चान्तःशिरा तथा । (ऋक्ष) (विन्ध्य) पादप्रसूता स्ता नद्यः पुण्यजलाḥ शुभाḥ ॥

करतोया महागौरी दुर्गा चान्तःशिरा तथा। (ऋक्षस्य/विन्ध्यस्य) पादजाः पुण्याः पवित्रोदकसंयुताः॥

Verse 26

गोदावरी भीमरथा कृष्णा वेण्याऽथापरा । तुंगभद्रा सुप्रयोगा वाह्या कावेरी तथापगा ॥

गोदावरी भीमरथा कृष्णा वेण्या तथा तुङ्गभद्रा सुप्रयोगा वाह्या कावेरी च—एता नद्यः पुण्याः प्रवहन्त्य इति कीर्तिताः।

Verse 27

पादविनिष्क्रान्ता इत्येताḥ सरिदुत्तमाः । कृतमाला ताम्रपर्णो पुष्पजा सूत्पलावती ॥

एता नद्यः श्रेष्ठा इति कथ्यन्ते, सह्यविन्ध्यादिपर्वतानां पादेभ्यः प्रसृता इव; कृतमाला ताम्रपर्णा पुष्पजा सूत्पलावती च।

Verse 28

मलयाद्रिसमुद्भूता नद्यः शीतजलास्त्विमाः । पितृसोमर्षिकुल्या च इक्षुका त्रिदिवा च या ॥

मलयपर्वतसम्भूता एता नद्यः शीततोयाः—पितृसोमर्षिकुल्या इक्षुका त्रिदिवा चापि।

Verse 29

लाङ्गूलिनी वंशकरा महेन्द्रप्रभवाः स्मृताः । ऋषिकुल्या कुमारी च मन्दगा मन्दवाहिनी ॥

महेंद्रात् सम्भवेते स्म लाङ्गूलिनी वंशकरा; ऋषिकुल्या कुमारी मन्दगा मन्दवाहिनी च।

Verse 30

कृपा पलाशिनी चैव शुक्तिमत्प्रभवाः स्मृताः । सर्वाः पुण्याः सरस्वत्यः सर्वा गङ्गाः समुद्रगाः ॥

शुक्तिमतः सम्भवेते स्म कृपा पलाशिनी च; सर्वा एता नद्यः पुण्याः—प्रत्येका सरस्वती, प्रत्येका गङ्गा—समुद्रं प्रति प्रवहन्ति।

Verse 32

विश्वस्य मातरः सर्वाः सर्वपापहराः स्मृताः । अन्याः सहस्रशश्चोक्ताः क्षुद्रनद्यो द्विजोत्तम ॥ प्रावृट्कालवहाः सन्ति सदाकालवहाश्च याः । मत्स्याश्वकूटाः कुल्याश्च कुन्तलाः काशिकोशलाः ॥

सर्वाः सरितो लोके मातर इति स्मृताः, सर्वपापप्रणाशिन्यः। अन्याश्च सहस्रशो लघ्व्यः सरितः कीर्तिताः, हे द्विजोत्तम। काश्चित् वर्षाकाले प्रवहन्ति, काश्चित् सर्वदा—यथा मत्स्याश्वकूटा, कुल्या, कुन्तला, काशिकोशला च।

Verse 33

अथर्वाश्चार्कलिङ्गाश्च मलकाश्च वृकैः सह । मध्यदेश्या जनपदाः प्रायशोऽमी प्रकीर्तिताः ॥

अथर्वासोऽर्कलिङ्गा मालकाः सह वृकैः—एते प्रायशो मध्यदेशस्य जनपदा आख्याताः।

Verse 34

सह्यस्य चोत्तरे या तु यत्र गोदावरी नदी । पृथिव्यामपि कृतस्त्रायां स प्रदेशो मनोरमः ॥

सह्यपर्वतस्योत्तरे यत्र गोदावरी नदी, स देशः रमणीयः—भुवि सुसंस्कृत इव भूभागः।

Verse 35

गोवर्धनं पुरं रम्यं भार्गवस्य महात्मनः । वाह्लीका वाटधानाश्च आभीराः कालतोयकाः ॥

गोवर्धनं महात्मनो भार्गवस्य वंशस्य रम्या पुरी। वाहीकाः, वाटधानाः, आभीराः, कालतोयकाः च (उक्ताः)।

Verse 36

अपरान्ताश्च शूद्राश्च पल्लवाश्चर्मखण्डिकाः । गान्धारा गबलाश्चैव सिन्धुसौवीरमद्रकाः ॥

अपरान्ताः शूद्राः पल्लवाश्च चर्मखण्डिकाः; तथा गान्धाराः गबलाश्च, सिन्धुसौवीरमद्रकजनाश्च (उक्ताः)।

Verse 37

शतद्रुजाः कलिङ्गाश्च पारदाः हालमूषिकाः । माठराः बहुभद्राश्च कैकेया दशमालिकाः ॥

शतद्रुजाः कलिङ्गाः पारदाः हालमूषिकाः । माठराः बहुभद्राश्च कैकेयाः दशमालिकाः—एते जनपदाः कीर्तिताः ॥

Verse 38

क्षत्रियोपनिवेशाश्च वैश्यशूद्रकुलानि च । काम्बोजा दरदाश्चैव वर्वरा हर्षवर्धनाः ॥

क्षत्रियाणां निवासाश्च वैश्यशूद्रकुलानि च । काम्बोजा दारदा वर्वराः हर्षवर्धनाश्च ॥

Verse 39

चीनाश्चैव तुखाराश्च बहुला बाह्यतो नराः । आत्रेयाश्च भरद्वाजाः पुष्कलाश्च कशेरुकाः ॥

चीनास्तुखाराश्च बहवो बहिर्देशवासिनः । आत्रेयाः भारद्वाजाश्च पुष्कलाः कशेरुकाः ॥

Verse 40

लम्पाकाः शूलकाराश्च चूलिका जागुडैः सह । औषधाश्चानिमद्राश्च किरातानां च जातयः ॥

लम्पाकाः शूलकाराश्च चूलिकाः साजगुडकाः । औषधाः अनिमद्राश्च किरातानां च जातयः ॥

Verse 41

तामसा हंसमार्गाश्च काश्मीरास्तुङ्गनास्तथा । शूलिकाः कुहकाश्चैव ऊर्णा दर्वास्तथैव च ॥

तामसाः हंसमार्गाश्च काश्मीरास्तुङ्गनास्तथा । शूलिकाः कुहकाश्चैव ऊर्णा दर्वाश्च कीर्तिताः ॥

Verse 42

एते देशा ह्युदीच्यास्तु प्राच्यान्देशान्निबोध मे । अध्रारका मुदकरा अन्तर्गिर्या बहिर्गिराः ॥

एते खलु उदीच्याः देशाः; इदानीं मत्तः प्राचीदेशान् शृणु—अध्रारकाः, मुदकराः, अन्तर्गिर्याः, बहिर्गिराश्च।

Verse 43

यथा प्रवङ्गा रङ्गेया मानदा मानवर्तिकाः । ब्राह्मोत्तराः प्रविजया भार्गवा ज्ञेयमल्लकाः ॥

तथा प्राचीदेशेषु प्रवङ्गाः, रङ्गेयाः, मानदाः, मानवर्तिकाः; ब्राह्मोत्तराः, प्रविजयाः, भार्गवाः, ज्ञेयमल्लकाश्च।

Verse 44

प्राग्ज्योतिषाश्च मद्राश्च विदेहास्ताम्रलिप्तकाः । मल्ला मगधगोमन्ताः प्राच्या जनपदाः स्मृताः ॥

प्राग्ज्योतिषं मद्राश्चैव विदेहास्ताम्रलिप्तकाः; मल्ला मगधाः गोमन्ताश्च—एते प्राचीदेशाः स्मृताः।

Verse 45

अथापरे जनपदा दक्षिणापथवासिनः । पुण्ड्राश्च केवलाश्चैव गोलाङ्गूलास्तथैव च ॥

अथान्यान् देशान् वक्ष्यामि—दक्षिणापथनिवासिनः; पुण्ड्राः केवलाश्चैव तथा गोलाङ्गूलाश्च।

Verse 46

शैलूषा मूषिकाश्चैव कुसुमा नामवासकाः । महाराष्ट्रा माहिषका कलिङ्गाश्चैव सर्वशः ॥

शैलूषाश्च मূषिकाश्च; नामवासकसंज्ञे देशे निवसन्ति ये कुसुमाः; महाराष्ट्रा माहिषकाश्च सर्वतः कलिङ्गाश्च।

Verse 47

आभीराः सह वैशिक्या आढक्याः शबराश्च ये । पुलिन्दा विन्ध्यमौलेया वैदर्भा दण्डकैः सह ॥

आभीराः सह वैशिक्यैः, आढक्याः शबरास्तथा। पुलिन्दा विन्ध्यवासाश्च, विदर्भा दण्डकैर्युताः॥

Verse 48

पौरिका मौलिकाश्चैव अश्मका भोगवर्धनाः । नैषिकाः कुन्तला अन्धा उदिभदा वनदारकाः ॥

पौरिकाश्च मौलिकाश्च, अश्मका भोगवर्धनाः। नैषिकाः कुन्तलाः अन्धाः, उदिभदाः वनदारकाः॥

Verse 49

दाक्षिणात्यास्त्वमी देशा अपरान्तान् निबोध मे । सूर्‍पारकाः कालिबला दुर्गाश्चानीकटैः सह ॥

एते हि दक्षिणा देशाः। शृणु मेऽपरान्तकान्। सूर्पारकाः कालिबलाः, दुर्गा आनीकटैः सह॥

Verse 50

पुलिन्दाश्च सुमीनाश्च रूपपाः स्वापदैः सह । तथा कुरुमिनश्चैव सर्वे चैव कठाक्षराः ॥

पुलिन्दाः सुमीनाश्च, रूपपाः स्वापदैः सह। तथा कुरुमिनाश्चैव, ये केचित् कथाक्षराः स्मृताः॥

Verse 51

नासिक्यावाश्च ये चान्ये ये चैवोत्तरनर्मदाः । भीरुकच्छाः समाहेयाः सह सारस्वतैरपि ॥

नासिक्यावासिनश्चान्ये, नर्मदाया उत्तराश्च ये। भीरुकच्छाः समाहेयाः, सारस्वताश्चैव तैः सह॥

Verse 52

काश्मीराश्च सुराष्ट्राश्च अवन्त्याश्चार्बुदैः सह । इत्येते ह्यपरान्ताश्च शृणु विन्ध्यनिवासिनः ॥

कश्मीराः सुराष्ट्रा अवन्तयश्चैव सहार्बुदाः—एते ह्यपरान्ता इति कीर्तिताः। इदानीं विन्ध्यनिवासिनां जनान् शृणु।

Verse 53

सरजाश्च करूषाश्च केरलाश्चोत्कलैः सह । उत्तमर्णा दशार्णाश्च भोज्याः किष्किन्धकैः सह ॥

सरजाः करूषाश्च; केरला उत्कलैः सह; उत्तमर्णा दशार्णाश्च; भोज्याः किश्किन्धकैः सह।

Verse 54

तोशलाः कोशलाश्चैव त्रैपुरा वैदिशास्तथा । तुम्बुरास्तुम्बुलाश्चैव पटवो नैषधेः सह ॥

तोशलाः कोशलाश्चैव; त्रैपुरा वैदिशास्तथा; तुम्बुरास्तुम्बुलाश्चैव; पटवो नैषधैः सह।

Verse 55

अन्नजास्तुष्टिकाराश्च वीरहोत्रा ह्यवन्तयः । एते जनपदाः सर्वे विन्ध्यपृष्ठनिवासिनः ॥

अन्नजास्तुष्टिकाराश्च वीरहोत्रा अवन्तयः। एते सर्वे जनपदा विन्ध्यस्य पृष्ठपार्श्वके वसन्ति।

Verse 56

अतो देशान् प्रवक्ष्यामि पर्वताश्रयिणश्च ये । नीहाराः हंसमार्गाश्च कुरवो गुर्गणाः खसाः ॥

अथ देशान् पर्वतनिवासिनश्च वर्णयामि—नीहाराः हंसमार्गाः कुरवो गुर्गणाः खसाश्च।

Verse 57

कुन्तप्रावरणाश्चैव ऊर्णा दार्वाः सकृत्रकाः । त्रिगर्ता गालवाश्चैव किरातास्तामसैः सह ॥

कुन्तप्रावरणाः ऊर्णाः दार्वाः सकृत्करकाः तथा । त्रिगर्ताः गालवाश्चैव किराताः तामसैः सह ॥

Verse 58

कृतत्रेतादिकश्चात्र चतुर्युगकृतो विधिः । एतत्तु भारतं वर्षं चतुः संस्थानसंस्थितम् ॥

कृतत्रेतादियुगानां विधिः अत्र प्रतिष्ठितः । चतुर्णां युगानां धर्मः नियमेन व्यवस्थितः ॥ चतुर्धा च समास्थानैर्भारतं वर्षमिष्यते ॥

Verse 59

दक्षिणापरतो ह्यस्य पूर्वेण च महोदधिः । हिमवानुत्तरेणास्य कार्मुकस्य यथा गुणः ॥

दक्षिणे पश्चिमे चास्य सागरः परिकीर्तितः । पूर्वेऽपि महती सिन्धुः उत्तरे हिमवान् स्थितः ॥ धनुषः प्रत्यञ्चवक्राकार इव संनिवेशतः ॥

Verse 60

तदेतद् भारतं वर्षं सर्वबीजं द्विजोत्तम । ब्रह्मत्वममरेशत्वं देवत्वं मरुतस्तथा ॥

तस्मादेतद्भारतं वर्षं सर्वसिद्धिफलप्रदम् । द्विजश्रेष्ठ! अत्र जायन्ते ब्राह्म्यं देवेन्द्रतामपि ॥ देवत्वं मरुतत्वं च सिद्ध्यतेऽत्रैव निश्चयात् ॥

Verse 61

मृगपश्वप्सरोयोनिस्तद्वत् सर्वे सरीसृपाः । स्थावराणाञ्च सर्वेषामितो ब्रह्मन् शुभाशुभैः ॥

अतो मृगपशुजन्मानि अप्सरोजन्म चापि हि । सर्पादिसर्वभूतानां तथा स्थावरजन्म च ॥ ब्राह्मन्! शुभाशुभकर्मभिः सर्वेषां जायते क्रमः ॥

Verse 62

प्रयाति कर्मभूर्ब्रह्मन् नान्या लोकेषु विद्यते । देवानामपि विप्रर्षे सदैष मनोरथः ॥

एषा कर्मभूमिर्ब्राह्मन् नान्या लोकेषु विद्यते। देवानामपि मुनीन्द्र सैव नित्यं प्रियेष्टिता॥

Verse 63

अपि मानुष्यमाप्स्यामो देवत्वात् प्रच्युताः क्षितौ । मनुष्यः कुरुते तत्तु यन्न शक्यं सुरासुरैः ॥

मनुष्यजन्म लभेमहि देवलोकात् क्षितौ पतिताः। मनुष्यो हि करोत्येतद् यद् देवादसुरैरपि न शक्यम्॥

Verse 64

तत्कर्मनिगडग्रस्तैः स्वकर्मख्यापनोत्सुकः । न किञ्चित् क्रियते कर्म सुखलेशोपबृंहितैः ॥

स्वकर्मपाशैर्बद्धा ये स्वकर्मप्रदर्शनतत्पराः। सुखलेशेन गर्विता न कुर्वन्ति सारकं कर्म॥

Frequently Asked Questions

The chapter centers on why Bhāratavarṣa is treated as the decisive karmabhūmi: a land where human action uniquely yields direct soteriological results—merit and sin leading to svarga or mokṣa—prompting Krauṣṭuki to request a fuller, systematic account of Bhārata beyond a brief Jambūdvīpa summary.

It does not enumerate a specific Manu or manvantara chronology; instead, it supplies the cosmographic and anthropological premise that undergirds Purāṇic time-cycles: Bhārata is the privileged theatre of karma where even devas seek human birth, a doctrinal foundation often presupposed when manvantara histories describe lineages, merit, and decline.

This adhyāya lies outside the Devī Māhātmya section (Adhyāyas 81–93) and contains no stuti, epithet-cycle, or battle narrative of the Goddess; its contribution is instead a sacred-geographic and ethical framing of Bhārata that later Purāṇic theologies (including Śākta materials) assume as the locus of efficacious ritual and liberation-seeking practice.