
Īśvara-Gītā (continued): Twofold Yoga, Aṣṭāṅga Discipline, Pāśupata Meditation, and the Unity of Nārāyaṇa–Maheśvara
ईश्वरगीता-प्रवाहे ईश्वरः परमदुर्लभं योगं उपदिशति, यः पापं दहति, आत्मसाक्षात्कारं निर्वाणं च ददाति। योगः द्विविधः—अभावयोगः (कल्पनानिवृत्तिः) तथा परः महायोगः/ब्रह्मयोगः, यत्र सर्वव्यापिनं प्रभुं पश्यति। अष्टाङ्गयोगः व्यवस्थितः—यम-नियमयोः अहिंसा-सत्य-अस्तेय-ब्रह्मचर्य-अपरिग्रहाः, तपः-स्वाध्याय-सन्तोष-शौच-ईश्वरपूजा च; प्राणायामः मात्राभिः, सबीज-निर्बीजभेदेन, गायत्रीसम्बद्धविधिना; प्रत्याहार-धारणा-ध्यान-समाधयः कालानुपातैः सह। आसनानि, साधनस्थानानि, ओं-परं ज्योतिः केन्द्रितं शिरःपद्म-हृदयपद्मध्यानं च निर्दिश्यते; पशुपताचारः अग्निहोत्रभस्म-मन्त्रैः, ईशानं परमज्योतिरिति ध्यानं च। ततः भक्तिकर्मयोगौ—फलत्यागः, प्रभौ शरणागतिḥ, सर्वत्र लिङ्गपूजा, ओं/शतरुद्रीयजपः मृत्युपर्यन्तं; वाराणसी मोक्षस्थलत्वेन प्रशस्यते। सिद्धान्तसमन्वयः—शिवः नारायणं स्वपरमप्रकाशरूपं वदति; अभेददर्शनात् पुनर्जन्मनिवृत्तिः, भेदबुद्ध्या पतनम्। अन्ते गुरुपरम्परा, रहस्य-योग्यता-नियमाः, तथा ऋषयः कर्मयोगोपदेशं याचन्ते—पराध्यायस्य भूमिका।
Verse 1
इती श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे (ईश्वरगीतासु) दशमो ऽध्यायः ईश्वर उवाच अतः परं प्रवक्ष्यामि योगं परमदुर्लभम् / येनात्मानं प्रपश्यन्ति भानुमन्तमिवेश्वरम्
इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे ईश्वरगीतासु दशमोऽध्यायः । ईश्वर उवाच—अतः परं प्रवक्ष्यामि योगं परमदुर्लभम् । येनात्मानं प्रपश्यन्ति भानुमन्तमिवेश्वरम् ॥
Verse 2
योगाग्निर्दहति क्षिप्रमशेषं पापपञ्जरम् / प्रसन्नं जायते ज्ञानं साक्षान्निर्वाणसिद्धिदम्
योगाग्निर्दहति क्षिप्रमशेषं पापपञ्जरम् । प्रसन्नं जायते ज्ञानं साक्षान्निर्वाणसिद्धिदम् ॥
Verse 3
योगात्संजायते ज्ञानं ज्ञानाद् योगः प्रवर्तते / योगज्ञानाभियुक्तस्य प्रसीदति महेश्वरः
योगात्संजायते ज्ञानं ज्ञानाद्योगः प्रवर्तते । योगज्ञानाभियुक्तस्य प्रसीदति महेश्वरः ॥
Verse 4
एककालं द्विकालं वा त्रिकालं नित्यमेव वा / ये युञ्जन्तीह मद्योगं ते विज्ञेया महेश्वराः
एककालं द्विकालं वा त्रिकालं नित्यमेव वा। ये युञ्जन्तीह मद्योगं ते विज्ञेया महेश्वराः॥
Verse 5
योगस्तु द्विविधो ज्ञेयो ह्यभावः प्रथमो मतः / अपरस्तु महायोगः सर्वयोगोत्तमोत्तमः
योगस्तु द्विविधो ज्ञेयो ह्यभावः प्रथमो मतः। अपरस्तु महायोगः सर्वयोगोत्तमोत्तमः॥
Verse 6
शून्यं सर्वनिराभासं स्वरूपं यत्र चिन्त्यते / अभावयोगः स प्रोक्तो येनात्मानं प्रपश्यति
शून्यं सर्वनिराभासं स्वरूपं यत्र चिन्त्यते। अभावयोगः स प्रोक्तो येनात्मानं प्रपश्यति॥
Verse 7
यत्र पश्यति चात्मानं नित्यानन्दं निरञ्जनम् / मयैक्यं स महायोगो भाषितः परमेश्वरः
यत्र पश्यति चात्मानं नित्यानन्दं निरञ्जनम्। मयैक्यं स महायोगो भाषितः परमेश्वरः॥
Verse 8
ये चान्ये योगिनां योगाः श्रूयन्ते ग्रन्थविस्तरे / सर्वे ते ब्रह्मयोगस्य कलां नार्हन्ति षोडशीम्
ये चान्ये योगिनां योगाः श्रूयन्ते ग्रन्थविस्तरे। सर्वे ते ब्रह्मयोगस्य कलां नार्हन्ति षोडशीम्॥
Verse 9
यत्र साक्षात् प्रपश्यन्ति विमुक्ता विश्वमीश्वरम् / सर्वेषामेव योगानां स योगः परमो मतः
यत्र विमुक्ताः साक्षात् प्रपश्यन्ति विश्वव्यापिनमीश्वरम्। सर्वयोगेषु स एव योगः परमो मतः॥
Verse 10
सहस्रशो ऽथ शतशो ये चेश्वरबहिष्कृताः / न ते पश्यन्ति मामेकं योगिनो यतमानसाः
सहस्रशोऽथ शतशो ये चेश्वरबहिष्कृताः। न ते पश्यन्ति मामेकं योगिनो यतमानसाः॥
Verse 11
प्राणायामस्तथा ध्यानं प्रत्याहारो ऽथ धारणा / समाधिश्च मुनिश्रेष्ठा यमो नियम आसनम्
प्राणायामस्तथा ध्यानं प्रत्याहारोऽथ धारणा। समाधिश्च मुनिश्रेष्ठा यमो नियम आसनम्॥
Verse 12
मय्येकचित्ततायोगो वृत्त्यन्तरनिरोधतः / तत्साधनान्यष्टधा तु युष्माकं कथितानि तु
मय्येकचित्ततायोगो वृत्त्यन्तरनिरोधतः। तत्साधनान्यष्टधा तु युष्माकं कथितानि तु॥
Verse 13
अहिंसा सत्यमस्तेयं ब्रह्मचर्यापरिग्रहौ / यमाः संक्षेपतः प्रोक्ताश्चित्तशुद्धिप्रदा नृणाम्
अहिंसा सत्यमस्तेयं ब्रह्मचर्यापरिग्रहौ। यमाः संक्षेपतः प्रोक्ताश्चित्तशुद्धिप्रदा नृणाम्॥
Verse 14
कर्मणा मनसा वाचा सर्वभूतेषु सर्वदा / अक्लेशजननं प्रोक्तं त्वहिंसा परमर्षिभिः
कर्मणा मनसा वाचा सर्वभूतेषु सर्वदा । यदक्लेशजननं तत् परमर्षिभिरहिंसा प्रोक्ता ॥
Verse 15
अहिंसायाः परो धर्मो नास्त्यहिंसा परं सुखम् / विधिना या भवेद्धिंसा त्वहिंसैव प्रकीर्तिता
अहिंसायाः परो धर्मो नास्त्यहिंसा परं सुखम् । विधिना या भवेद्धिंसा त्वहिंसैव प्रकीर्तिता ॥
Verse 16
सत्येन सर्वमाप्नोति सत्ये सर्वं प्रतिष्ठितम् / यथार्थकथनाचारः सत्यं प्रोक्तं द्विजातिभिः
सत्येन सर्वमाप्नोति सत्ये सर्वं प्रतिष्ठितम् । यथार्थकथनाचारः सत्यं प्रोक्तं द्विजातिभिः ॥
Verse 17
परद्रव्यापहरणं चौर्याद् वाथ बलेन वा / स्तेयं तस्यानाचरणादस्तेयं धर्मसाधनम्
परद्रव्यापहरणं चौर्याद् वाथ बलेन वा । स्तेयं तस्यानाचरणादस्तेयं धर्मसाधनम् ॥
Verse 18
कर्मणा मनसा वाचा सर्वावस्थासु सर्वदा / सर्वत्र मैथुनत्यागं ब्रह्मचर्यं प्रचक्षते
कर्मणा मनसा वाचा सर्वावस्थासु सर्वदा । सर्वत्र मैथुनत्यागं ब्रह्मचर्यं प्रचक्षते ॥
Verse 19
द्रव्याणामप्यनादानमापद्यपि यथेच्छया / अपरिग्रह इत्याहुस्तं प्रयत्नेन पालयेत्
द्रव्याणामपि यथेच्छया, आपदि अपि, अनादानं यत्; तम् ‘अपरिग्रह’ इति आहुः। तं साधकः प्रयत्नेन नित्यं पालयेत्॥
Verse 20
तपः स्वाध्यायसंतोषाः शौचमीश्वरपूजनम् / समासान्नियमाः प्रोक्ता योगसिद्धिप्रदायिनः
तपः स्वाध्यायसन्तोषाः शौचं च ईश्वरपूजनम्। एते संक्षेपतः प्रोक्ता नियमाः योगसिद्धिप्रदायिनः॥
Verse 21
उपवासपराकादिकृच्छ्रचान्द्रायणादिभिः / शरीरशोषणं प्राहुस्तापसास्तप उत्तमम्
उपवासपराकादिकृच्छ्रचान्द्रायणादिभिः। शरीरशोषणं प्राहुः तापसाः तप उत्तमम्॥
Verse 22
वेदान्तशतरुद्रीयप्रणवादिजपं बुधाः / सत्त्वशुद्धिकरं पुंसां स्वाध्यायं परिचक्षते
वेदान्तशतरुद्रीयप्रणवादिजपं बुधाः। सत्त्वशुद्धिकरं पुंसां स्वाध्यायं परिचक्षते॥
Verse 23
स्वाध्यायस्य त्रयो भेदा वाचिकोपांशुमानसाः / उत्तरोत्तरवैशिष्ट्यं प्राहुर्वेदार्थवेदिनः
स्वाध्यायस्य त्रयो भेदा वाचिकोपांशुमानसाः। उत्तरोत्तरवैशिष्ट्यं प्राहुर्वेदार्थवेदिनः॥
Verse 24
यः शब्दबोधजननः परेषां शृण्वतां स्फुटम् / स्वाध्यायो वाचिकः प्रोक्त उपांशोरथ लक्षणम्
यः स्वाध्यायो वाचिकः स उच्यते, यः शृण्वतां परेषां स्फुटं शब्देन बोधं जनयति; तस्माद् भिन्नं उपांशोः लक्षणं तदनन्तरं निर्दिश्यते।
Verse 25
ओष्ठयोः स्पन्दमात्रेण परस्याशब्दबोधकः / उपांशुरेष निर्दिष्टः साहस्रो वाचिकाज्जपः
ओष्ठयोः स्पन्दमात्रेण यः परस्याशब्दं बोधं जनयति, स उपांशुरिति निर्दिष्टः; एष उपांशुजपः वाचिकाज्जपात् सहस्रगुणफलप्रदः।
Verse 26
यत्पदाक्षरसङ्गत्या परिस्पन्दनवर्जितम् / चिन्तनं सर्वशब्दानां मानसं तं जपं विदुः
यत् पदाक्षरसङ्गत्या बहिः परिस्पन्दनवर्जितं, सर्वशब्दार्थचिन्तनरूपं च यत्, तं जपं मानसं विद्वांसो विदुः।
Verse 27
यदृच्छालाभतो नित्यमलं पुंसो भवेदिति / या धीस्तामृषयः प्राहुः संतोषं सुखलक्षणम्
यदृच्छालाभतो नित्यं ममालं भवतीति या धीर् भवेत्, तामृषयः संतोषं प्राहुः, स सुखस्य लक्षणम्।
Verse 28
बाह्यमाभ्यन्तरं शौचं द्विधा प्रोक्तं द्विजोत्तमाः / मृज्जलाभ्यां स्मृतं बाह्यं मनःशुद्धिरथान्तरम्
शौचं बाह्यमाभ्यन्तरं चेति द्विधा प्रोक्तं द्विजोत्तमाः; मृज्जलाभ्यां बाह्यं शौचं स्मृतं, मनःशुद्धिरन्तरं मतम्।
Verse 29
स्तुतिस्मरणपूजाभिर्वाङ्मनःकायकर्मभिः / सुनिश्चला शिवे भक्तिरेतदीश्वरपूजनम्
स्तुतिस्मरणपूजाभिर्वाङ्मनःकायकर्मभिः। यदा शिवे भक्तिḥ सुनिश्चला भवति तदेवेश्वरपूजनम्॥
Verse 30
यमाः सनियमाः प्रोक्ताः प्राणायामं निबोधत / प्राणः स्वदेहजो वायुरायामस्तन्निरोधनम्
यमाः सनियमाः प्रोक्ताः प्राणायामं निबोधत। प्राणः स्वदेहजो वायुरायामस्तन्निरोधनम्॥
Verse 31
उत्तमाधममध्यत्वात् त्रिधायं प्रतिपादितः / स एव द्विविधः प्रोक्तः सगर्भो ऽगर्भ एव च
उत्तमाधममध्यत्वात् त्रिधायं प्रतिपादितः। स एव द्विविधः प्रोक्तः सगर्भोऽगर्भ एव च॥
Verse 32
मात्राद्वादशको मन्दश्चतुर्विंशतिमात्रिकः / मध्यमः प्राणसंरोधः षट्त्रिंशन्मात्रिकोत्तमः
मात्राद्वादशको मन्दश्चतुर्विंशतिमात्रिकः। मध्यमः प्राणसंरोधः षट्त्रिंशन्मात्रिकोत्तमः॥
Verse 33
प्रस्वेदकम्पनोत्थानजनकत्वं यथाक्रमम् / मन्दमध्यममुख्यानामानन्दादुत्तमोत्तमः
प्रस्वेदकम्पनोत्थानजनकत्वं यथाक्रमम्। मन्दमध्यममुख्यानामानन्दादुत्तमोत्तमः॥
Verse 34
सगर्भमाहुः सजपमगर्भं विजपं बुधाः / एतद् वै योगिनामुक्तं प्राणायामस्य लक्षणम्
सजपयुक्तं प्राणायामं सगर्भमिति विद्वांसो वदन्ति; अजपयुक्तं तु अगर्भं विजपं बुधाः। एतदेव योगिभिः प्राणायामस्य लक्षणमुक्तम्।
Verse 35
सव्याहृतिं सप्रणवां गायत्रीं शिरसा सह / त्रिर्जपेदायतप्राणः प्राणायामः स उच्यते
सव्याहृतिं सप्रणवां शिरसा सह गायत्रीं त्रिर्जपेत्, आयतप्राणः संयतश्व; स एव प्राणायाम इति उच्यते।
Verse 36
रेचकः पूरकश्चैव प्राणायामो ऽथ कुम्भकः / प्रोच्यते सर्वशास्त्रेषु योगिभिर्यतमानसैः
रेचकः पूरकश्चैव ततः कुम्भक एव च—एष प्राणायाम इति सर्वशास्त्रेषु निगद्यते, यतमानसैः योगिभिः प्रबोधितः।
Verse 37
रेचको ऽजस्त्रनिश्वासात् पूरकस्तन्निरोधतः / साम्येन संस्थितिर्या सा कुम्भकः परिगीयते
अजस्त्रनिश्वासप्रवृत्त्या यो बहिर्गमनः स रेचकः; तस्य निरोधेन यः प्रवेशः स पूरकः। यत् साम्येन स्थैर्यं संस्थितिः सा कुम्भक इति परिगीयते।
Verse 38
इन्द्रियाणां विचरतां विषयेषु स्वभावतः / निग्रहः प्रोच्यते सद्भिः प्रत्याहारस्तु सत्तमाः
इन्द्रियाणि स्वभावतः विषयेषु विचरन्ति; तेषां निग्रहः सद्भिः प्रत्याहार इति प्रोच्यते, हे सत्तमाः।
Verse 39
हृत्पुण्डरीके नाभ्यां वा मूर्ध्नि पर्वतमस्तके / एवमादिषु देशेषु धारणा चित्तबन्धनम्
हृत्पुण्डरीके नाभ्यां वा मूर्ध्नि वा पर्वतशृङ्गेऽपि। एवमादिषु देशेषु चित्तस्य बन्धनं स्थिरीकरणं धारणा॥
Verse 40
देशावस्थितिमालम्ब्य बुद्धेर्या वृत्तिसंततिः / वृत्त्यन्तरैरसंसृष्टा तद्ध्यानं सूरयो विदुः
देशावस्थितिमालम्ब्य बुद्धेर्वृत्तिसंततिः। वृत्त्यन्तरैरसंसृष्टा तद्ध्यानं मुनयो विदुः॥
Verse 41
एकाकारः समाधिः स्याद् देशालम्बनवर्जितः / प्रत्ययो ह्यर्थमात्रेण योगसाधनमुत्तमम्
एकाकारः समाधिः स्याद् देशालम्बनवर्जितः। प्रत्ययोऽर्थमात्रेण योगसाधनमुत्तमम्॥
Verse 42
धारणा द्वादशायामा ध्यानं द्वादशधारणाः / ध्यानं द्वादशकं यावत् समाधिरभिधीयते
धारणा द्वादशायामा ध्यानं द्वादशधारणाः। ध्यानं द्वादशकं यावत् समाधिरभिधीयते॥
Verse 43
आसनं स्वस्तिकं प्रोक्तं पद्ममर्धासनं तथा / साधनानां च सर्वेषामेतत्साधनमुत्तमम्
आसनं स्वस्तिकं प्रोक्तं पद्ममर्धासनं तथा। साधनानां च सर्वेषामेतत्साधनमुत्तमम्॥
Verse 44
ऊर्वोरुपरि विप्रेन्द्राः कृत्वा पादतले उभे / समासीतात्मनः पद्ममेतदासनमुत्तमम्
ऊर्वोरुपरि विप्रेन्द्राः कृत्वा पादतले उभे । समासीतात्मनः पद्ममेतदासनमुत्तमम् ॥
Verse 45
एकं पादमथैकस्मिन् विन्यस्योरुणि सत्तमाः / आसीतार्धासनमिदं योगसाधनमुत्तमम्
एकं पादमथैकस्मिन् विन्यस्योरुणि सत्तमाः । आसीतार्धासनमिदं योगसाधनमुत्तमम् ॥
Verse 46
उभे कृत्वा पादतले जानूर्वोरन्तरेण हि / समासीतात्मनः प्रोक्तमासनं स्वस्तिकं परम्
उभे कृत्वा पादतले जानूर्वोरन्तरेण हि । समासीतात्मनः प्रोक्तमासनं स्वस्तिकं परम् ॥
Verse 47
अदेशकाले योगस्य दर्शनं हि न विद्यते / अग्न्यभ्यासे जले वापि शुष्कपर्णचये तथा
अदेशकाले योगस्य दर्शनं हि न विद्यते । अग्न्यभ्यासे जले वापि शुष्कपर्णचये तथा ॥
Verse 48
जन्तुव्याप्ते श्मशाने च जीर्णगोष्ठे चतुष्पथे / सशब्दे सभये वापि चैत्यवल्मीकसंचये
जन्तुव्याप्ते श्मशाने च जीर्णगोष्ठे चतुष्पथे । सशब्दे सभये वापि चैत्यवल्मीकसंचये ॥
Verse 49
अशुभे दुर्जनाक्रान्ते मशकादिसमन्विते / नाचरेद् देहबाधे वा दौर्मनस्यादिसंभवे
अशुभे दुर्जनाक्रान्ते मशकादिसमन्विते स्थले, देहबाधायां वा दौर्मनस्याद्युपद्रवे च, विधिं नाचरेत्।
Verse 50
सुगुप्ते सुशुभे देशे गुहायां पर्वतस्य तु / नद्यास्तीरे पुण्यदेशे देवतायतने तथा
सुगुप्ते सुशुभे देशे पर्वतगुहायां, नद्यास्तीरे पुण्यदेशे, देवतायतने च तथा वसेत् साधयेत् च।
Verse 51
गृहे वा सुशुभे रम्ये विजने जन्तुवर्जिते / युञ्जीत योगी सततमात्मानं मत्परायणः
गृहे वा सुशुभे रम्ये विजने जन्तुवर्जिते, मत्परायणो योगी सततमात्मानं योगे युञ्जीत।
Verse 52
नमस्कृत्य तु योगीन्द्रान् सशिष्यांश्च विनायकम् / गुरुं चैवाथ मां योगी युञ्जीत सुसमाहितः
योगीन्द्रान् सशिष्यांश्च विनायकं गुरुं च नमस्कृत्य, अथ मां ध्यायन् योगी सुसमाहितो योगे युञ्जीत।
Verse 53
आसनं स्वस्तिकं बद्ध्वा पद्ममर्धमथापि वा / नासिकाग्रे समां दृष्टिमीषदुन्मीलितेक्षणः
स्वस्तिकासनं बद्ध्वा पद्मासनार्धमथापि वा, नासिकाग्रे समां दृष्टिं कृत्वा, ईषदुन्मीलितेक्षणः तिष्ठेत्।
Verse 54
कृत्वाथ निर्भयः शान्तस्त्यक्त्वा मायामयं जगत् / स्वात्मन्यवस्थितं देवं चिन्तयेत् परमेश्वरम्
कृत्वा ततः निर्भयः शान्तः सन् मायामयं जगत् त्यक्त्वा स्वात्मन्यवस्थितं देवं परमेश्वरं चिन्तयेत्।
Verse 55
शिखाग्रे द्वादशाङ्गुल्ये कल्पयित्वाथ पङ्कजम् / धर्मकन्दसमुद्भूतं ज्ञाननालं सुशोभनम्
शिखाग्रे द्वादशाङ्गुल्ये पङ्कजं कल्पयित्वा, धर्मकन्दसमुद्भूतं ज्ञाननालं सुशोभनं चिन्तयेत्।
Verse 56
ऐश्वर्याष्टदलं श्वेतं परं वैराग्यकर्णिकम् / चिन्तयेत् परमं कोशं कर्णिकायां हिरण्मयम्
ऐश्वर्याष्टदलं श्वेतं, परं वैराग्यकर्णिकं; कर्णिकायां हिरण्मयं परमं कोशं चिन्तयेत्।
Verse 57
सर्वशक्तिमयं साक्षाद् यं प्राहुर्दिव्यमव्ययम् / ओङ्कारवाच्यमव्यक्तं रश्मिजालसमाकुलम्
सर्वशक्तिमयं साक्षाद् दिव्यमव्ययं यं मुनयः प्राहुः; ओङ्कारवाच्यमव्यक्तं रश्मिजालसमाकुलं तं चिन्तयेत्।
Verse 58
चिन्तयेत् तत्र विमलं परं ज्योतिर्यदक्षरम् / तस्मिन् ज्योतिषि विन्यस्यस्वात्मानं तदभेदतः
तत्र विमलं परं ज्योतिरक्षरं चिन्तयेत्; तस्मिन् ज्योतिषि स्वात्मानं विन्यस्य तदभेदतः स्थितिं कुर्यात्।
Verse 59
ध्यायीताकाशमध्यस्थमीशं परमकारणम् / तदात्मा सर्वगो भूत्वा न किञ्चिदपि चिन्तयेत्
आकाशमध्यस्थितं परमकारणमीशं ध्यायीत। तदात्मा सर्वगो भूत्वा न किञ्चिदपि चिन्तयेत्॥
Verse 60
एतद् गुह्यतमं ध्यानं ध्यानान्तरमथोच्यते / चिन्तयित्वा तु पूर्वोक्तं हृदये पद्ममुत्तमम्
एतद् गुह्यतमं ध्यानं; अथ ध्यानान्तरमुच्यते। पूर्वोक्तं हृदये उत्तमं पद्मं चिन्तयित्वा॥
Verse 61
आत्मानमथ कर्तारं तत्रानलसमत्विषम् / मध्ये वह्निशिखाकारं पुरुषं पञ्चविंशकम्
तत्रात्मानं कर्तारं चिन्तयेत् अनलसमत्विषम्। मध्ये वह्निशिखाकारं पञ्चविंशकं पुरुषं ध्यायेत्॥
Verse 62
चिन्तयेत् परमात्मानं तन्मध्ये गगनं परम् / ओङ्करबोधितं तत्त्वं शाश्वतं शिवमच्युतम्
परमात्मानं चिन्तयेत्; तन्मध्ये परं गगनम्। ओङ्कारबोधितं तत्त्वं शाश्वतं शिवमच्युतम्॥
Verse 63
अव्यक्तं प्रकृतौ लीनं परं ज्योतिरनुत्तमम् / तदन्तः परमं तत्त्वमात्माधारं निरञ्जनम्
अव्यक्तं प्रकृतौ लीनं परं ज्योतिरनुत्तमम्। तदन्तः परमं तत्त्वं निरञ्जनमात्माधारम्॥
Verse 64
ध्यायीत तन्मयो नित्यमेकरूपं महेश्वरम् / विशोध्य सर्वतत्त्वानि प्रणवेनाथवा पुनः
तन्मयो भूत्वा नित्यं एकरूपं महेश्वरं ध्यायीत। सर्वतत्त्वानि विशोध्य प्रणवेनापि पुनः स्वात्मानं शुद्धीकुर्यात्॥
Verse 65
संस्थाप्य मयि चात्मानं निर्मले परमे पदे / प्लावयित्वात्मनो देहं तेनैव ज्ञानवारिणा
मयि निर्मले परमे पदे आत्मानं संस्थाप्य, तेनैव ज्ञानवारिणा स्वदेहभावं प्लावयित्वा विशोधयेत्॥
Verse 66
मदात्मा मन्मयो भस्म गृहीत्वा ह्यग्निहोत्रजम् / तेनोद्धृत्य तु सर्वाङ्गमग्निरित्यादिमन्त्रतः / चिन्तयेत् स्वात्मनीशानं परं ज्योतिः स्वरूपिणम्
मदात्मा मन्मय इति भावयन् अग्निहोत्रजं भस्म गृहीत्वा, ‘अग्निर्’ इत्यादिमन्त्रैः सर्वाङ्गं तेनोद्धृत्य लेपयेत्। ततः स्वात्मनि ईशानं परं ज्योतिःस्वरूपिणं चिन्तयेत्॥
Verse 67
एष पाशुपतो योगः पशुपाशविमुक्तये / सर्ववेदान्तसारो ऽयमत्याश्रममिति श्रुतिः
एष पाशुपतो योगः पशुपाशविमुक्तये। अयं सर्ववेदान्तसारः; श्रुतिश्चैनम् अत्याश्रमम् इति ब्रूते॥
Verse 68
एतत् परतरं गुह्यं मत्सायुज्योपपादकम् / द्विजातीनां तु कथितं भक्तानां ब्रह्मचारिणाम्
एतत् परतरं गुह्यं मत्सायुज्योपपादकम्। द्विजातीनां भक्तानां ब्रह्मचारिणां तु कथितम्॥
Verse 69
ब्रह्मचर्यमहिंसा च क्षमा शौचं तपो दमः / संतोषः सत्यमास्तिक्यं व्रताङ्गानि विशेषतः
ब्रह्मचर्यमहिंसा च क्षमा शौचं तपो दमः । संतोषः सत्यमास्तिक्यं व्रताङ्गानि विशेषतः ॥
Verse 70
एकेनाप्यथ हीनेन व्रतमस्य तु लुप्यते / तस्मादात्मगुणोपेतो मद्व्रतं वोढुमर्हति
एकेनाप्यथ हीनेन व्रतमस्य तु लुप्यते । तस्मादात्मगुणोपेतो मद्व्रतं वोढुमर्हति ॥
Verse 71
वीतरागभयक्रोधा मन्मया मामुपाश्रिताः / बहवो ऽनेन योगेन पूता मद्भावमागताः
वीतरागभयक्रोधा मन्मया मामुपाश्रिताः । बहवोऽनेन योगेन पूता मद्भावमागताः ॥
Verse 72
ये यथा मां प्रपद्यन्ते तांस्तथैव भजाम्यहम् / ज्ञानयोगेन मां तस्माद् यजेत परमेश्वरम्
ये यथा मां प्रपद्यन्ते तांस्तथैव भजाम्यहम् । ज्ञानयोगेन मां तस्माद् यजेत परमेश्वरम् ॥
Verse 73
अथवा भक्तियोगेन वैराग्येण परेण तु / चेतसा बोधयुक्तेन पूजयेन्मां सदा शुचिः
अथवा भक्तियोगेन वैराग्येण परेण तु । चेतसा बोधयुक्तेन पूजयेन्मां सदा शुचिः ॥
Verse 74
सर्वकर्माणि संन्यस्य भिक्षाशी निष्परिग्रहः / प्राप्नोति मम सायुज्यं गुह्यमेतन्मयोदितम्
सर्वकर्माणि संन्यस्य भिक्षाशी निष्परिग्रहः। प्राप्नोति मम सायुज्यं गुह्यमेतन्मयोदितम्॥
Verse 75
अद्वेष्टा सर्वभूतानां मैत्रः करुण एव च / निर्ममो निरहङ्कारो यो मद्भक्तः स मे प्रियः
अद्वेष्टा सर्वभूतानां मैत्रः करुण एव च। निर्ममो निरहङ्कारो यो मद्भक्तः स मे प्रियः॥
Verse 76
संतुष्टः सततं योगी यतात्मा दृढनिश्चयः / मय्यर्पितमनो बुद्धिर्यो मद्भक्तः स मे प्रियः
संतुष्टः सततं योगी यतात्मा दृढनिश्चयः। मय्यर्पितमनो बुद्धिर्यो मद्भक्तः स मे प्रियः॥
Verse 77
यस्मान्नोद्विजते लोको लोकान्नोद्विजते च यः / हर्षामर्षभयोद्वेगैर्मुक्तो यः स हि मे प्रियः
यस्मान्नोद्विजते लोको लोकान्नोद्विजते च यः। हर्षामर्षभयोद्वेगैर्मुक्तो यः स हि मे प्रियः॥
Verse 78
अनपेक्षः शुचिर्दक्ष उदासीनो गतव्यथः / सर्वारम्भपरित्यागी भक्तिमान् यः स मे प्रियः
अनपेक्षः शुचिर्दक्ष उदासीनो गतव्यथः। सर्वारम्भपरित्यागी भक्तिमान् यः स मे प्रियः॥
Verse 79
तुल्यनिन्दास्तुतिर्मौनी संतुष्टो येन केनचित् / अनिकेतः स्थिरमतिर्मद्भक्तो मामुपैष्यति
तुल्यनिन्दास्तुतिः मौनी यः केनापि संतुष्टः। अनिकेतः स्थिरमतिर्मद्भक्तो मामुपैष्यति॥
Verse 80
सर्वकर्माण्यपि सदा कुर्वाणो मत्परायणः / मत्प्रसादादवाप्नोति शाश्वतं परमं पदम्
सर्वकर्माण्यपि सदा कुर्वाणो मत्परायणः। मत्प्रसादादवाप्नोति शाश्वतं परमं पदम्॥
Verse 81
चेतसा सर्वकर्माणि मयि संन्यस्य मत्परः / निराशीर्निर्ममो भूत्वा मामेकं शरणं व्रजेत्
चेतसा सर्वकर्माणि मयि संन्यस्य मत्परः। निराशीर्निर्ममो भूत्वा मामेकं शरणं व्रजेत्॥
Verse 82
त्यक्त्वा कर्मफलासङ्गं नित्यतृप्तो निराश्रयः / कर्मण्यभिप्रवृत्तो ऽपि नैव तेन निबध्यते
त्यक्त्वा कर्मफलासङ्गं नित्यतृप्तो निराश्रयः। कर्मण्यभिप्रवृत्तोऽपि नैव तेन निबध्यते॥
Verse 83
निराशीर्यतचित्तात्मा त्यक्तसर्वपरिग्रहः / शारीरं केवलं कर्म कुर्वन्नाप्नोति तत्पदम्
निराशीर्यतचित्तात्मा त्यक्तसर्वपरिग्रहः। शारीरं केवलं कर्म कुर्वन्नाप्नोति तत्पदम्॥
Verse 84
यदृच्छालाभतुष्टस्य द्वन्द्वातीतस्य चैव हि / कुर्वतो मत्प्रसादार्थं कर्म संसारनाशनम्
यदृच्छालाभेन तुष्टस्य द्वन्द्वातीतस्य चात्मनः । मत्प्रसादार्थमेव कर्म कुर्वतः तत्कर्म संसारनाशनम् ॥
Verse 85
मन्मना मन्नमस्कारो मद्याजी मत्परायणः / मामुपैष्यति योगीशं ज्ञात्वा मां परमेश्वरम्
मन्मना मन्नमस्कारो मद्याजी मत्परायणः । मामुपैष्यति योगीशं ज्ञात्वा मां परमेश्वरम् ॥
Verse 86
मद्बुद्धयो मां सततं बोधयन्तः परस्परम् / कथयन्तश्च मां नित्यं मम सायुज्यमाप्नुयुः
मद्बुद्धयः मां सततं बोधयन्तः परस्परम् । कथयन्तश्च मां नित्यं मम सायुज्यमाप्नुयुः ॥
Verse 87
एवं नित्याभियुक्तानां मायेयं कर्मसान्वगम् / नाशयामि तमः कृत्स्नं ज्ञानदीपेन भास्वता
एवं नित्याभियुक्तानां मायेयं कर्मसान्वगम् । नाशयामि तमः कृत्स्नं ज्ञानदीपेन भास्वता ॥
Verse 88
मद्बुद्धयो मां सततं पूजयन्तीह ये जनाः / तेषां नित्याभियुक्तानां योगक्षेमं वहाम्यहम्
मद्बुद्धयः मां सततं पूजयन्तीह ये जनाः । तेषां नित्याभियुक्तानां योगक्षेमं वहाम्यहम् ॥
Verse 89
ये ऽन्ये च कामभोगार्थं यजन्ते ह्यन्यदेवताः / तेषां तदन्तं विज्ञेयं देवतानुगतं फलम्
येऽन्ये कामभोगार्थं ह्यन्यदेवताः समर्चयन्ति, तेषां फलम् तदन्तमेव विज्ञेयम्—यद् देवतानुगतं तद्वत् तत्रैव समाप्तिम् उपैति।
Verse 90
ये चान्यदेवताभक्ताः पूजयन्तीह देवताः / मद्भावनासमायुक्ता मुच्यन्ते ते ऽपि भावतः
ये चान्यदेवताभक्ताः देवताः पूजयन्ति, तेऽपि यदि मद्भावनासमायुक्ताः स्युः, भावतः स्वानुरूपेण मुच्यन्ते।
Verse 91
तस्मादनीश्वरानन्यांस्त्यक्त्वा देवानशेषतः / मामेव संश्रयेदीशं स याति परमं पदम्
तस्मादनीश्वरान् अन्यान् देवान् अशेषतः परित्यज्य, मामेव ईशं शरणं प्रपद्येत; स परमं पदं याति।
Verse 92
त्यक्त्वा पुत्रादिषु स्नेहं निः शोको निष्परिग्रहः / यजेच्चामरणाल्लिङ्गे विरक्तः परमेश्वरम्
पुत्रादिषु स्नेहं परित्यज्य, निःशोको निष्परिग्रहश्च, विरक्तः सन् अमरणाल्लिङ्गे परमेश्वरं यजेत्।
Verse 93
ये ऽर्चयन्ति सदा लिङ्गं त्यक्त्वा भोगानशेषतः / एकेन जन्मना तेषां ददामि परमैश्वरम्
ये सदा लिङ्गं समर्चयन्ति भोगान् अशेषतः परित्यज्य, तेषां एकेनैव जन्मना परमैश्वर्यं ददामि।
Verse 94
परानन्दात्मकं लिङ्गं केवलं सन्निरञ्जनम् / ज्ञानात्मकं सर्वगतं योगिनां हृदि संस्थितम्
परमानन्दस्वरूपं लिङ्गं केवलं सच्चिदनिर्मलम्। ज्ञानस्वरूपं सर्वव्यापि योगिनां हृदि संस्थितम्॥
Verse 95
ये चान्ये नियता भक्ता भावयित्वा विधानतः / यत्र क्वचन तल्लिङ्गमर्चयन्ति महेश्वरम्
ये चान्ये नियताः भक्ताः विधानतः समुपास्य च। यत्र कुत्रचिदर्चयन्ति तल्लिङ्गं महेश्वरम्॥
Verse 96
जले वा वह्निमध्ये वाव्योम्नि सूर्ये ऽथवान्यतः / रत्नादौ भावयित्वेशमर्चयेल्लिङ्गमैश्वरम्
जले वा वह्निमध्ये वा व्योम्नि सूर्येऽथवान्यतः। भावयित्वेशमर्चयेल्लिङ्गमैश्वरमुत्तमम्॥
Verse 97
सर्वं लिङ्गमयं ह्येतत् सर्वं लिङ्गे प्रतिष्ठितम् / तस्माल्लिङ्गे ऽर्चयेदीशं यत्र क्वचन शाश्वतम्
सर्वं लिङ्गमयं ह्येतत्सर्वं लिङ्गे प्रतिष्ठितम्। तस्माल्लिङ्गेऽर्चयेदीशं यत्र कुत्रचिदव्ययम्॥
Verse 98
अग्नौ क्रियावतामप्सु व्योम्नि सूर्ये मनीषिणाम् / काष्ठादिष्वेव मूर्खाणां हृदि लिङ्गन्तुयोगिनाम्
अग्नौ क्रियावतां देवोऽप्सु चान्येषु दृश्यते। व्योम्नि सूर्ये मनीषिणां काष्ठादौ मूढचेतसाम्॥ हृदि लिङ्गं तु योगिनां
Verse 99
यद्यनुत्पन्नविज्ञानो विरक्तः प्रीतिसंयुतः / यावज्जीवं जपेद् युक्तः प्रणवं ब्रह्मणो वपुः
यद्यप्यनुत्पन्नविज्ञानो विरक्तः प्रीतिसंयुतः। यावज्जीवं युक्तचित्तः प्रणवं ब्रह्मणो वपुः जपेत्॥
Verse 100
अथवा शतरुद्रीयं जपेदामरणाद् द्विजः / एकाकी यतचित्तात्मा स याति परमं पदम्
अथवा शतरुद्रीयं जपेदामरणाद् द्विजः। एकाकी यतचित्तात्मा स याति परमं पदम्॥
Verse 101
वसेद् वामरणाद् विप्रो वाराणस्यां समाहितः / सो ऽपीश्वरप्रसादेन याति तत् परमं पदम्
वसेद् वा मरणाद् विप्रो वाराणस्यां समाहितः। सोऽपीश्वरप्रसादेन याति तत् परमं पदम्॥
Verse 102
तत्रोत्क्रमणकाले हि सर्वेषामेव देहिनाम् / ददाति तत् परं ज्ञानं येन मुच्येत बन्धनात्
तत्रोत्क्रमणकाले हि सर्वेषामेव देहिनाम्। ददाति तत् परं ज्ञानं येन मुच्येत बन्धनात्॥
Verse 103
वर्णाश्रमविधिं कृत्स्नं कुर्वाणो मत्परायणः / तेनैव जन्मना ज्ञानं लब्ध्वा याति शिवं पदम्
वर्णाश्रमविधिं कृत्स्नं कुर्वाणो मत्परायणः। तेनैव जन्मना ज्ञानं लब्ध्वा याति शिवं पदम्॥
Verse 104
ये ऽपि तत्र वसन्तीह नीचा वा पापयोनयः / सर्वे तरन्ति संसारमीश्वरानुग्रहाद् द्विजाः
येऽपि तत्र वसन्तीह नीचा वा पापयोनयः। सर्वे तरन्ति संसारम् ईश्वरानुग्रहाद् द्विजाः॥
Verse 105
किन्तु विघ्ना भविष्यन्ति पापोपहतचेतसाम् / धर्मं समाश्रयेत् तस्मान्मुक्तये नियतं द्विजाः
किन्तु विघ्ना भविष्यन्ति पापोपहतचेतसाम्। धर्मं समाश्रयेत् तस्मान् मुक्तये नियतं द्विजाः॥
Verse 106
एतद् रहस्यं वेदानां न देयं यस्य कस्य चित् / धार्मिकायैव दातव्यं भक्ताय ब्रह्मचारिणे
एतद् रहस्यं वेदानां न देयं यस्य कस्य चित्। धार्मिकायैव दातव्यं भक्ताय ब्रह्मचारिणे॥
Verse 107
व्यास उवाच इत्येतदुक्त्वा भगवानात्मयोगमनुत्तमम् / व्याजहार समासीनं नारायणमनामयम्
व्यास उवाच—इत्येतदुक्त्वा भगवानात्मयोगमनुत्तमम्। व्याजहार समासीनं नारायणमनामयम्॥
Verse 108
मयैतद् भाषितं ज्ञानं हितार्थं ब्रह्मवादिनाम् / दातव्यं शान्तचित्तेभ्यः शिष्येभ्यो भवता शिवम्
मयैतद् भाषितं ज्ञानं हितार्थं ब्रह्मवादिनाम्। दातव्यं शान्तचित्तेभ्यः शिष्येभ्यो भवता शिवम्॥
Verse 109
उक्त्वैवमथ योगीन्द्रानब्रवीद् भगवानजः / हिताय सर्वभक्तानां द्विजातीनां द्विजोत्तमाः
एवमुक्त्वा ततः पश्चाद् भगवानज ईश्वरः । योगीन्द्रान् अग्र्यतमांश्चाब्रवीत् सर्वभक्तहिताय, विशेषतो द्विजातीनां हितार्थं, हे द्विजोत्तमाः ॥
Verse 110
भवन्तो ऽपि हि मज्ज्ञानं शिष्याणां विधिपूर्वकम् / उपदेक्ष्यन्ति भक्तानां सर्वेषां वचनान्मम
भवन्तोऽपि हि मम ज्ञानं शिष्येभ्यः विधिपूर्वकम् । उपदेक्ष्यथ भक्तानां सर्वेषां मम शासनात् ॥
Verse 111
अयं नारायणो यो ऽहमीश्वरो नात्र संशयः / नान्तरं ये प्रपश्यन्ति तेषां देयमिदं परम्
अयं नारायणो योऽहं, ईश्वरः नात्र संशयः । ये नान्तरं प्रपश्यन्ति, तेषां देयमिदं परम् ॥
Verse 112
ममैषा परमा मूर्तिर्नारायणसमाह्वया / सर्वभूतात्मभूतस्था शान्ता चाक्षरसंज्ञिता
ममैषा परमा मूर्तिर्नारायणसमाह्वया । सर्वभूतात्मभूतस्था सर्वेषु संस्थिता; शान्ता चाक्षरसंज्ञिता ॥
Verse 113
ये त्वन्यथा प्रपश्यन्ति लोके भेददृशो जनाः / न ते मां संप्रपश्यन्ति जायन्ते च पुनः पुनः
ये त्वन्यथा प्रपश्यन्ति लोके भेददृशो जनाः । न ते मां सम्यक् प्रपश्यन्ति, जायन्ते च पुनः पुनः ॥
Verse 114
ये त्विमं विष्णुमव्यक्तं मां वा देवं महेश्वरम् / एकीभावेन पश्यन्ति न तेषां पुनरुद्भवः
ये तु इमं विष्णुमव्यक्तं मां वा देवं महेश्वरम् । एकीभावेन पश्यन्ति न तेषां पुनरुद्भवः ॥
Verse 115
तस्मादनादिनिधनं विष्णुमात्मानमव्ययम् / मामेव संप्रपश्यध्वं पूजयध्वं तथैव हि
तस्मादनादिनिधनं विष्णुमात्मानमव्ययम् । मामेव संप्रपश्यध्वं पूजयध्वं तथैव हि ॥
Verse 116
ये ऽन्यथा मां प्रपश्यन्ति मत्वेमं देवतान्तरम् / ते यान्ति नरकान् घोरान् नाहं तेषुव्यवस्थितः
येऽन्यथा मां प्रपश्यन्ति मत्वेमं देवतान्तरम् । ते यान्ति नरकान् घोरान् नाहं तेषुव्यवस्थितः ॥
Verse 117
मूर्खं वा पण्डितं वापि ब्राह्मणं वा मदाश्रयम् / मोचयामि श्वपाकं वा न नारायणनिन्दकम्
मूर्खं वा पण्डितं वापि ब्राह्मणं वा मदाश्रयम् । मोचयामि श्वपाकं वा न नारायणनिन्दकम् ॥
Verse 118
तस्मादेष महायोगी मद्भक्तैः पुरुषोत्तमः / अर्चनीयो नमस्कार्यो मत्प्रीतिजननाय हि
तस्मादेष महायोगी मद्भक्तैः पुरुषोत्तमः । अर्चनीयो नमस्कार्यो मत्प्रीतिजननाय हि ॥
Verse 119
एवमुक्त्वा समालिङ्ग्य वासुदेवं पिनाकधृक् / अन्तर्हितो ऽभवत् तेषां सर्वेषामेव पश्यताम्
एवमुक्त्वा समालिङ्ग्य वासुदेवं पिनाकधृक् । अन्तर्हितोऽभवत् तेषां सर्वेषामेव पश्यताम् ॥
Verse 120
नारायणो ऽपि भगवांस्तापसं वेषमुत्तमम् / जग्राह योगिनः सर्वांस्त्यक्त्वा वै परमं वपुः
नारायणोऽपि भगवान् तापसं वेषमुत्तमम् । जग्राह योगिनः सर्वान् त्यक्त्वा वै परमं वपुः ॥
Verse 121
ज्ञातं भवद्भिरमलं प्रसादात् परमेष्ठिनः / साक्षादेव महेशस्य ज्ञानं संसारनाशनम्
ज्ञातं भवद्भिरमलं प्रसादात् परमेष्ठिनः । साक्षादेव महेशस्य ज्ञानं संसारनाशनम् ॥
Verse 122
गच्छध्वं विज्वराः सर्वे विज्ञानं परमेष्ठिनः / प्रवर्तयध्वं शिष्येभ्यो धार्मिकेभ्यो मुनीश्वराः
गच्छध्वं विज्वराः सर्वे विज्ञानं परमेष्ठिनः । प्रवर्तयध्वं शिष्येभ्यो धार्मिकेभ्यो मुनीश्वराः ॥
Verse 123
इदं भक्ताय शान्ताय धार्मिकायाहिताग्नये / विज्ञानमैश्वरं देयं ब्राह्मणाय विशेषतः
इदं भक्ताय शान्ताय धार्मिकायाहिताग्नये । विज्ञानमैश्वरं देयं ब्राह्मणाय विशेषतः ॥
Verse 124
एवमुक्त्वा स विश्वात्मा योगिनां योगवित्तमः / नारायणो महायोगी जगामादर्शनं स्वयम्
एवमुक्त्वा स विश्वात्मा योगिनां योगवित्तमः । नारायणो महायोगी स्वयमेवादर्शनं जगाम ॥
Verse 125
ते ऽपि देवादिदेवेशं नमस्कृत्य महेश्वरम् / नारायणं च भूतादिं स्वानि स्थानानि भेजिरे
तेऽपि देवादिदेवेशं नमस्कृत्य महेश्वरम् । नारायणं च भूतादिं स्वानि स्थानानि भेजिरे ॥
Verse 126
सनत्कुमारो भगवान् संवर्ताय महामुनिः / दत्तवानैश्वरं ज्ञानं सो ऽपि सत्यव्रताय तु
सनत्कुमारो भगवान् संवर्ताय महामुनये । दत्तवानैश्वरं ज्ञानं सोऽपि सत्यव्रताय तु ॥
Verse 127
सनन्दनो ऽपि योगीन्द्रः पुलहाय महर्षये / प्रददौ गौतमायाथ पुलहो ऽपि प्रजापतिः
सनन्दनोऽपि योगीन्द्रः पुलहाय महर्षये । प्रददौ गौतमायाथ पुलहोऽपि प्रजापतिः ॥
Verse 128
अङ्गिरा वेदविदुषे भरद्वाजाय दत्तवान् / जैगीषव्याय कपिलस्तथा पञ्चशिखाय च
अङ्गिरा वेदविदुषे भरद्वाजाय दत्तवान् । जैगीषव्याय कपिलस्तथा पञ्चशिखाय च ॥
Verse 129
पराशरो ऽपि सनकात् पिता मे सर्वतत्त्वदृक् / लेभेतत्परमं ज्ञानं तस्माद् वाल्मीकिराप्तवान्
पराशरोऽपि मे पिता सर्वतत्त्वदृक् सनकात् परमं ज्ञानमिदं लेभे; तस्मादेव वाल्मीकिरपि तत् प्राप्तवान्।
Verse 130
ममोवाच पुरा देवः सतीदेहभवाङ्गजः / वामदेवो महायोगी रुद्रः किल पिनाकधृक्
पुरा देवो मम प्रोवाच—सतीदेहभवाङ्गजः—वामदेवो महायोगी रुद्रः पिनाकधृक् इति प्रसिद्धः।
Verse 131
नारायणो ऽपि भगवान् देवकीतनयो हरिः / अर्जुनाय स्वयं साक्षात् दत्तवानिदमुत्तमम्
नारायणोऽपि भगवान् देवकीतनयो हरिः स्वयमेव साक्षादर्जुनायेदमुत्तमं शास्त्रं दत्तवान्।
Verse 132
यदहं लब्धवान् रुद्राद् वामदेवादनुत्तमम् / विशेषाद् गिरिशे भक्तिस्तस्मादारभ्य मे ऽभवत्
यदहं रुद्राद् वामदेवादनुत्तममिदं ज्ञानं लब्धवान्, तस्मादारभ्य मे गिरिशे विशेषभक्तिरुदपद्यत।
Verse 133
शरण्यं शरणं रुद्रं प्रपन्नो ऽहं विशेषतः / भूतेशं गिरशं स्थाणुं देवदेवं त्रिशूलिनम्
शरण्यं रुद्रं शरणं विशेषतः प्रपन्नोऽहं—भूतेशं गिरिशं स्थाणुं देवदेवं त्रिशूलिनम्।
Verse 134
भवन्तो ऽपि हि तं देवं शंभुं गोवृषवाहनम् / प्रपद्यध्वं सपत्नीकाः सपुत्राः शरणं शिवम्
अतः यूयमपि तं देवं शम्भुं गोवृषवाहनम्। सपत्नीकाः सपुत्राश्च शिवं शरणमाश्रयध्वम्॥
Verse 135
वर्तध्वं तत्प्रसादेन कर्मयोगेन शङ्करम् / पूजयध्वं महादेवं गोपतिं भूतिभूषणम्
तत्प्रसादेन कर्मयोगविधिना शङ्करं प्रति। वर्तध्वं पूजयध्वं च महादेवं गोपतिं विभुम्॥ भूतिभूषणम्॥
Verse 136
एवमुक्ते ऽथ मुनयः शौनकाद्या महेश्वरम् / प्रणेमुः शाश्वतं स्थाणुं व्यासं सत्यवतीसुतम्
एवमुक्ते ततः शौनकाद्या मुनयो महेश्वरम्। शाश्वतं स्थाणुं प्रणेमुर्व्यासं सत्यवतीसुतम्॥
Verse 137
अब्रुवन् हृष्टमनसः कृष्णद्वैपायनं प्रभुम् / साक्षादेव हृषीकेशं सर्वलोकमहेश्वरम्
हृष्टमनसो मुनयः कृष्णद्वैपायनं प्रभुम्। अब्रुवन् साक्षादेव हृषीकेशं सर्वलोकमहेश्वरम्॥
Verse 138
भवत्प्रसादादचला शरण्ये गोवृषध्वजे / इदानीं जायते भक्तिर्या देवैरपि दुर्लभा
भवत्प्रसादादचला शरण्ये गोवृषध्वजे। इदानीं मे भक्ति: संजाता या देवैरपि दुर्लभा॥
Verse 139
कथयस्व मुनिश्रेष्ठ कर्मयोगमनुत्तमम् / येनासौ भगवानीशः समाराध्यो मुमुक्षुभिः
हे मुनिश्रेष्ठ, कर्मयोगमनुत्तमं मे कथय; येन मुमुक्षुभिः स भगवान् ईशः सम्यक् समाराध्यते।
Verse 140
त्वत्संनिधावेष सूतः शृणोतु भगवद्वचः / तद्वदाखिललोकानां रक्षणं धर्मसंग्रहम्
त्वत्संनिधौ, हे सूत, एष भगवद्वचः शृणोतु; तथा चाखिललोकानां रक्षणं धर्मसंग्रहः।
Verse 141
यदुक्तं देवदेवेन विष्णुना कूर्मरूपिणा / पृष्टेन मुनिभिः पूर्वं शक्रेणामृतमन्थने
यदेतत् पूर्वं देवदेवेन विष्णुना कूर्मरूपिणा, अमृतमन्थने शक्रेण मुनिभिश्च पृष्टेन, उक्तम्।
Verse 142
श्रुत्वा सत्यवतीसूनुः कर्मयोगं सनातनम् / मुनीनां भाषितं कृष्णः प्रोवाच सुसमाहितः
श्रुत्वा मुनीनां भाषितं सनातनं कर्मयोगं, सत्यवतीसूनुः कृष्णः सुसमाहितः प्रोवाच।
Verse 143
य इमं पठते नित्यं संवादं कृत्तिवाससः / सनत्कुमारप्रमुखैः सर्वपापैः प्रमुच्यते
य इमं कृत्तिवाससः संवादं सनत्कुमारप्रमुखैर्मुनिभिः भाषितं नित्यं पठति, स सर्वपापैः प्रमुच्यते।
Verse 144
श्रावयेद् वा द्विजान् शुद्धान् ब्रह्मचर्यपरायणान् / यो वा विचारयेदर्थं स याति परमां गतिम्
श्रावयेद्वा द्विजान् शुद्धान् ब्रह्मचर्यपरायणान्। यो वा विचारयेदर्थं स याति परमां गतिम्॥
Verse 145
यश्चैतच्छृणुयान्नित्यं भक्तियुक्तो दृढव्रतः / सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मलोके महीयते
यश्चैतच्छृणुयान्नित्यं भक्तियुक्तो दृढव्रतः। सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मलोके महीयते॥
Verse 146
तस्मात् सर्वप्रयत्नेन पठितव्यो मनीषिभिः / श्रोतव्यश्चाथ मन्तव्यो विशेषाद् ब्राह्मणैः सदा
तस्मात् सर्वप्रयत्नेन पठितव्यो मनीषिभिः। श्रोतव्यश्चाथ मन्तव्यो विशेषाद् ब्राह्मणैः सदा॥
Abhāva-yoga is the discipline of contemplating one’s essential nature as “empty” of appearances and projections—cessation of mental modifications—leading to direct Ātman-vision. Mahāyoga/Brahma-yoga is the supreme state where the yogin beholds the Lord pervading the universe and realizes unity with Him.
It teaches yama, niyama, āsana, prāṇāyāma, pratyāhāra, dhāraṇā, dhyāna, and samādhi, but frames their culmination as one-pointed absorption in Īśvara—supported by Oṃ (Praṇava), devotion, and the vision of the Supreme as the inner Self.
Prāṇāyāma is called sagarbha (“with seed”) when accompanied by mantra-japa, and agarbha (“seedless”) when performed without japa; this distinction is presented as a defining mark recognized by yogins.
Śiva explicitly identifies Nārāyaṇa as his supreme manifestation and states “I am that Īśvara,” declaring that those who perceive essential oneness (no bheda) are freed from rebirth, while those fixed in difference fail to perceive the Supreme.
Continuous Praṇava (Oṃ) japa, Śatarudrīya recitation until death, and steadfast collected contemplation—especially in Vārāṇasī—are presented as powerful supports, with Īśvara granting liberating knowledge at the time of leaving the body.