Adhyaya 10
Upodghata PadaAdhyaya 1090 Verses

Adhyaya 10

Amṛta-Manthana and Lalitā’s Mohinī Intervention (Amṛtamanthana-Prasaṅga)

अस्याध्याये ललितोपाख्याने हयग्रीव–अगस्त्यसंवादे धन्वन्तरिणा सह अमृतकलशस्य प्रादुर्भावे दैत्यैः सुवर्णकलशो हृतः, ततः सुरासुरयुद्धं प्रवृत्तम्। सर्वलोकपालकः विष्णुः स्वैक्यरूपिणीं ललितां प्रार्थयते; शाक्तपरिवर्ते समाधानं केवलं शस्त्रबलात् न, अपि तु मायासंमोहनात्। ललिता सर्वसंमोहिनी रूपेण प्रादुर्भूय युद्धं निरोद्धि, दैत्यान् अमृतं स्वहस्ते निक्षेपयितुं वाक्यैः प्रेरयति। ततः सुराणां दैत्यानां च पृथक् पङ्क्तीः स्थापयित्वा, शान्त्या वाचा च मोहनेन च अमृतवितरणं विधत्ते; अमृतं सार्वभौमत्वचिह्नं, शक्तिः निर्णायकमध्यस्थेति प्रतिपाद्यते।

Shlokas

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डमहापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने अमृतमन्थनं नाम नवमो ऽध्यायः हयग्रीव उवाच अथ देवा महेन्द्राद्या विष्णुना प्रभविष्मुना / अङ्गीकृता महाधीराः प्रमोदं परमं ययुः

इति श्रीब्रह्माण्डमहापुराणे… ‘अमृतमन्थनं’ नाम नवमोऽध्यायः। हयग्रीव उवाच—अथ महेन्द्राद्या देवा विष्णुना प्रभविष्णुना अङ्गीकृता महाधीराः परमं प्रमोदं ययुः।

Verse 2

मलकाद्यास्तु ते सर्वे दैत्या विष्णुपराङ्मुखाः / संत्यक्ताश्च श्रिया देव्या भृशमुद्वेगमागताः

मलकादयस्ते सर्वे दैत्या विष्णुपराङ्मुखाः; देव्या श्रिया संत्यक्ताः भृशमुद्वेगमागताः।

Verse 3

ततो जगृहिरे दैत्या धन्वन्तरिकरस्थितम् / परमामृतसाराढ्यं कलशं कनकोद्भवम् / अथासुराणां देवानामन्योन्यं कलहो ऽभवत्

ततः दैत्या धन्वन्तरिहस्तस्थितं परमामृतसारसम्पूर्णं कनकोद्भवं कलशं जगृहिरे। अथ देवानामसुराणां च परस्परं कलहोऽभवत्।

Verse 4

एतस्मिन्नन्तरे विष्णुः सर्वलोकैकरक्षकः / सम्यगाराधयामासललितां स्वैक्यरूपिणीम्

एतस्मिन्नन्तरे विष्णुः सर्वलोकैकरक्षकः सम्यक् ललितां स्वैक्यरूपिणीं आराधयामास।

Verse 5

सुराणामसुराणां च रणं वीक्ष्य सुदारुणम् / ब्रह्मा निजपदं प्राप शंभुः कैलासमास्थितः

सुराणामसुराणां च सुदारुणं रणं वीक्ष्य ब्रह्मा निजपदं प्राप; शम्भुः कैलासमास्थितः।

Verse 6

मलकं योधयामास दैत्यानामधिपं वृषा / असुरैश्च सुराः सर्वे सांपरायमकुर्वत

वृषा दैत्यानामधिपं मलकं योधयामास; असुरैश्च सुराः सर्वे सांपरायमकुर्वत।

Verse 7

भगवानपि योगीन्द्रः समाराध्य महेश्वरीम् / तदेकध्यानयोगेन तद्रूपः समजायत

भगवानपि योगीन्द्रः महेश्वरीं समाराध्य तदेकध्यानयोगेन तद्रूपः समजायत।

Verse 8

सर्वसंमोहिनी सा तु साक्षाच्छृङ्गारनायिका / सर्वशृङ्गारवेषाढ्या सर्वाभरणभूषिता

सा तु सर्वसंमोहिनी साक्षाच्छृङ्गारनायिका। सर्वशृङ्गारवेषाढ्या सर्वाभरणभूषिता॥

Verse 9

सुराणामसुराणां च निवार्य रणमुल्वणम् / मन्दस्मितेन दैतेयान्मोहयन्ती जगद ह

सुरासुरयोः रणमुल्वणं निवार्य, मन्दस्मितेन दैतेयान् मोहयन्ती जगाद ह॥

Verse 10

अलं युद्धेन किं शस्त्रेर्मर्मस्थानविभेदिभिः / निष्ठुरैः किं वृथालापैः कण्ठशोषणहेतुभिः

अलं युद्धेन; किं शस्त्रैर्मर्मस्थानविभेदिभिः? निष्ठुरैः किं वृथालापैः कण्ठशोषणहेतुभिः?

Verse 11

अहमेवात्र मध्यस्था युष्माकं च दिवौकसाम् / यूयं तथामी नितरामत्र हि क्लेशभागिनः

अहमेवात्र मध्यस्था युष्माकं च दिवौकसाम्। यूयं तथामी नितरामत्र हि क्लेशभागिनः॥

Verse 12

सर्वेषां सममेवाद्य दास्याम्यमृतमद्भुतम् / मम हस्ते प्रदातव्यं सुधापात्रमनुत्तमम्

सर्वेषां सममेवाद्य दास्याम्यमृतमद्भुतम्। मम हस्ते प्रदातव्यं सुधापात्रमनुत्तमम्॥

Verse 13

इति तस्या वचः श्रुत्वा दैत्यास्तद्वाक्यमोहिताः / पीयूषकलशं तस्यै ददुस्ते मुग्धचेतसः

इति तस्या वचः श्रुत्वा दैत्यास्तद्वाक्यमोहिताः । पीयूषकलशं तस्यै ददुस्ते मुग्धचेतसः ॥

Verse 14

सा तत्पात्रं समादाय जगन्मोहनरूपिणी / सुराणामसुराणां च वृथक्पङ्क्तिं चकार ह

सा तत्पात्रं समादाय जगन्मोहनरूपिणी । सुराणामसुराणां च वृथक्पङ्क्तिं चकार ह ॥

Verse 15

द्वयोः पङ्क्त्योश्च मध्यस्थास्तानुवाच सुरासुरान् / तूष्णीं भवन्तु सर्वे ऽपि क्रमशो दीयते मया

द्वयोः पङ्क्त्योश्च मध्यस्थास्तानुवाच सुरासुरान् । तूष्णीं भवन्तु सर्वेऽपि क्रमशो दीयते मया ॥

Verse 16

तद्वाक्यमुररीचक्रुस्ते सर्वे समवायिनः / सा तु संमोहिताश्लेषलोका दातुं प्रचक्रमे

तद्वाक्यमुररीचक्रुस्ते सर्वे समवायिनः । सा तु संमोहिताश्लेषलोका दातुं प्रचक्रमे ॥

Verse 17

क्वणत्कनकदर्वीका क्वणन्मङ्गलकङ्कणा / कमनीयविभूषाढ्या कला सा परमा बभौ

क्वणत्कनकदर्वीका क्वणन्मङ्गलकङ्कणा । कमनीयविभूषाढ्या कला सा परमा बभौ ॥

Verse 18

वामे वामे करांभोजे सुधाकलशमुज्ज्वलम् / सुधां तां देवतापङ्क्तौ पूर्वं दर्व्या तदादिशत्

वामे वामे कराम्भोजे स उज्ज्वलः सुधाकलशः स्थितः। सा तां सुधां देवतापङ्क्तौ पूर्वं दर्व्या वितरितुमादिशत्॥

Verse 19

दिशन्ती क्रमशास्तत्र चन्द्रभास्करसूचितम् / दर्वीकरेण चिच्छेद सैंहिकेयं तु मध्यगम् / पीतामृतशिरोमात्रं तस्य व्योम जगाम च

क्रमशः सा दिशन्ती चन्द्रभास्करसूचितम्। दर्वीकरेण चिच्छेद सैंहिकेयं तु मध्यगम्॥ पीतामृतशिरोमात्रं तस्य व्योम जगाम च॥

Verse 20

तं दृष्ट्वाप्यसुरास्तत्र तूष्णीमासन्विमोहिताः / एवं क्रमेण तत्सर्वं विबुधेभ्यो वितीर्य सा / असुराणां पुरः पात्रं सानिनाय तिरोदधे

तं दृष्ट्वाप्यसुरास्तत्र तूष्णीमासन्विमोहिताः। एवं क्रमेण तत्सर्वं विबुधेभ्यो वितीर्य सा॥ असुराणां पुरः पात्रं सानिनाय तिरोदधे॥

Verse 21

रिक्तपात्रं तु तं दृष्ट्वा सर्वे दैतेयदानवाः / उद्वेलं केवलं क्रोधं प्राप्ता युद्धचिकीर्षया

रिक्तपात्रं तु तं दृष्ट्वा सर्वे दैतेयदानवाः। उद्वेलं केवलं क्रोधं प्राप्ता युद्धचिकीर्षया॥

Verse 22

इन्द्रादयः सुराः सर्वे सुधापानाद्बलोत्तराः / दुर्वलैरसुरैः सार्धं समयुद्ध्यन्त सायुधाः

इन्द्रादयः सुराः सर्वे सुधापानाद्बलोत्तराः। दुर्वलैरसुरैः सार्धं समयुद्ध्यन्त सायुधाः॥

Verse 23

ते विध्यमानाः शतशो दानवेन्द्राः सुरोत्तमैः / दिगन्तान्कतिचिज्जग्मुः पातालं कतिचिद्ययुः

ते विध्यमानाः शतशो दानवेन्द्राः सुरोत्तमैः । दिगन्तान् कतिचिज्जग्मुः पातालं कतिचिद्ययुः ॥

Verse 24

दैत्यं मलकनामानं विजित्य विबुधेश्वरः / आत्मीयां श्रियमाजह्रे श्रीकटाक्ष समीक्षितः

दैत्यं मलकनामानं विजित्य विबुधेश्वरः । आत्मीयां श्रियमाजह्रे श्रीकटाक्षसमीक्षितः ॥

Verse 25

पुनः सिंहासनं प्राप्य महेन्द्रः सुरसेवितः / त्रैलोक्यं पालयामास पूर्ववत्पूर्वदेवजित्

पुनः सिंहासनं प्राप्य महेन्द्रः सुरसेवितः । त्रैलोक्यं पालयामास पूर्ववत् पूर्वदेवजित् ॥

Verse 26

निर्भया निखिला देवास्त्रैलोक्ये सचराचरे / यथाकामं चरन्ति स्म सर्वदा हृष्टचेतसः

निर्भया निखिला देवास्त्रैलोक्ये सचराचरे । यथाकामं चरन्ति स्म सर्वदा हृष्टचेतसः ॥

Verse 27

तदा तदखिलं दृष्ट्वा मोहिनीचरितं मुनिः / विस्मितः कामचारी तु कैलासं नारदो गतः

तदा तदखिलं दृष्ट्वा मोहिनीचरितं मुनिः । विस्मितः कामचारी तु कैलासं नारदो गतः ॥

Verse 28

नन्दिना च कृतानुज्ञः प्रणम्य परमेश्वरम् / तेन संभाव्यमानो ऽसौ तुष्टो विष्टरमास्त सः

नन्दिना कृतानुज्ञः स परमेश्वरं प्रणम्य; तेन सादरं संभाव्यमानः तुष्टः सन् विस्तरेण उपाविशत्।

Verse 29

आसनस्थं महादेवो मुनिं स्वेच्छाविहारिणम् / पप्रच्छ पार्वतीजानिः स्वच्छस्फटिकसन्निभः

आसनस्थं स्वेच्छाविहारिणं मुनिं महादेवः; पार्वतीजानिः स्वच्छस्फटिकसन्निभः पप्रच्छ।

Verse 30

भगवन्सर्ववृत्तज्ञ पवित्रीकृतविष्टर / कलहप्रिय देवर्षे किं वृत्तं तत्र नाकिनाम्

भगवन् सर्ववृत्तज्ञ, पवित्रीकृतविष्टर; कलहप्रिय देवर्षे, किं वृत्तं तत्र नाकिनाम्?

Verse 31

सुराणामसुराणां वा विजयः समजायत / किं वाप्यमृतवृत्तान्तं विष्णुना वापि किं कृतम्

सुराणाम् असुराणां वा विजयः समजायत? किं वापि अमृतवृत्तान्तः? विष्णुना वापि किं कृतम्?

Verse 32

इति पृष्टो महेशेन नारदो मुनिसत्तमः / उवाच विस्मयाविष्टः प्रसन्नवदनेक्षणः

इति महेशेन पृष्टो नारदो मुनिसत्तमः; विस्मयाविष्टः प्रसन्नवदनेक्षणः उवाच।

Verse 33

सर्वं जानासि भगवन्सर्वज्ञो ऽसि यतस्ततः / तथापि परिपृष्टेन मया तद्वक्ष्यते ऽधुना

सर्वं जानासि भगवन्, सर्वज्ञोऽसि यतस्ततः। तथापि मया परिपृष्टेन तदधुना वक्ष्यते॥

Verse 34

तादृशे समरे घोरे सति दैत्यदिवौकसाम् / आदिनारायमः श्रीमान्मोहिनीरूपमादधे

तादृशे घोरसमरे दैत्यदिवौकसां सति। आदिनारायणः श्रीमान् मोहिनीरूपमादधे॥

Verse 35

तामुदारविभूषाढ्यां मूर्तां शृङ्गारदेवताम् / सुरासुराः समालोक्य विरताः समरोध्यमात्

तामुदारविभूषाढ्यां मूर्तां शृङ्गारदेवताम्। समालोक्य सुरासुराः समरोध्यमात् विरताः॥

Verse 36

तन्मायामोहिता दैत्याः सुधापात्रं च याचिताः / कृत्वा तामेव मध्यस्थामर्पयामासुरञ्जसा

तन्मायामोहिता दैत्याः सुधापात्रं च याचिताः। कृत्वा तामेव मध्यस्थामर्पयामासुरञ्जसा॥

Verse 37

तदा देवी तदादाय मन्दस्मितमनोहरा / देवेभ्य एव पीयूषमशेषं विततार सा

तदा देवी तदादाय मन्दस्मितमनोहरा। देवेभ्य एव पीयूषम् अशेषं विततार सा॥

Verse 38

तिरोहितामदृष्ट्वा तां दृष्ट्वा शून्यं च पात्रकम् / ज्वलन्मन्युमुखा दैत्या युद्धाय पुनरुत्थिताः

तां तिरोहितामदृष्ट्वा शून्यं च पात्रकं दृष्ट्वा, ज्वलन्मन्युमुखा दैत्या युद्धाय पुनरुत्थिताः।

Verse 39

अमरैरमृतास्वादादत्युल्वणपराक्रमैः / पराजिता महादैत्या नष्टाः पातालमभ्ययुः

अमरैः अमृतास्वादात् अत्युल्वणपराक्रमैः पराजिता महादैत्या नष्टाः पातालमभ्ययुः।

Verse 40

इमं वृत्तान्तमाकर्ण्य भवानीपतिख्ययः / नारदं प्रेषयित्वाशु तदुक्तं सततं स्मरन्

इमं वृत्तान्तमाकर्ण्य भवानीपतिख्ययः नारदं प्रेषयित्वाशु तदुक्तं सततं स्मरन्।

Verse 41

अज्ञातः प्रमथैः सर्वैः स्कन्दनन्दिविनायकैः / पार्वतीसहितो विष्णुमाजगाम सविस्मयः

अज्ञातः प्रमथैः सर्वैः स्कन्दनन्दिविनायकैः पार्वतीसहितो विष्णुमाजगाम सविस्मयः।

Verse 42

क्षीरोदतीरगं दृष्ट्वा सस्त्रीकं वृषवाहनम् / भोगिभोगासनाद्विष्णुः समुत्थाय समागतः

क्षीरोदतीरगं सस्त्रीकं वृषवाहनं दृष्ट्वा, भोगिभोगासनाद्विष्णुः समुत्थाय समागतः।

Verse 43

वाहनादवरुह्येशः पार्वत्या सहितः स्थितम् / तं दृष्ट्वा शीघ्रमागत्य संपूज्यार्घ्यादितो मुदा

वाहनादवरुह्येशः पार्वत्या सहितः स्थितम् । तं दृष्ट्वा शीघ्रमागत्य संपूज्यार्घ्यादितो मुदा ॥

Verse 44

सस्नेहं गाढमालिङ्ग्य भवानीपतिमच्युतः / तदागमनकार्यं च पृष्टवान्विष्टरश्रवाः

सस्नेहं गाढमालिङ्ग्य भवानीपतिमच्युतः । तदागमनकार्यं च पृष्टवान्विष्टरश्रवाः ॥

Verse 45

तमुवाच महादेवो भगवन्पुरुषोत्तम / महायोगेश्वर श्रीमन्सर्वसौभाग्यसुन्दरम्

तमुवाच महादेवो भगवन्पुरुषोत्तम । महायोगेश्वर श्रीमन्सर्वसौभाग्यसुन्दरम् ॥

Verse 46

सर्वसंमोहजनकमवाङ्मनसगोचरम् / यद्रूपं भवतोपात्तं तन्मह्यं संप्रदर्शय

सर्वसंमोहजनकमवाङ्मनसगोचरम् । यद्रूपं भवतोपात्तं तन्मह्यं संप्रदर्शय ॥

Verse 47

द्रष्टुमिच्छामि ते रूपं शृङ्गारस्याधिदैवतम् / अवश्यं दर्शनीयं मे त्वं हि प्रार्थितकामधृक्

द्रष्टुमिच्छामि ते रूपं शृङ्गारस्याधिदैवतम् । अवश्यं दर्शनीयं मे त्वं हि प्रार्थितकामधृक् ॥

Verse 48

इति संप्रार्थितः शश्वन्महादेवेन तेन सः / यद्ध्यानवैभवाल्लब्धं रूपमद्वैतमद्भुतम्

इति तेन महादेवेन शश्वत् संप्रार्थितः सः; यद्ध्यानवैभवात् लब्धं अद्वैतम् अद्भुतं रूपं (ददर्श/प्राप)।

Verse 49

तदेवानन्यमनसा ध्यात्वा किञ्चिद्विहस्य सः / तथास्त्विति तिरो ऽधत्त महायोगेश्वरो हरिः

तदेव अनन्यमनसा ध्यात्वा सः किञ्चिद् विहस्य; ‘तथास्तु’ इति महायोगेश्वरो हरिः तिरोऽधत्त।

Verse 50

शर्वो ऽपि सर्वतश्चक्षुर्मुहुर्व्यापारयन्क्वचित् / अदृष्टपूर्वमाराममभिरामं व्यलोकयत्

शर्वोऽपि सर्वतश्चक्षुः मुहुः क्वचित् व्यपारयन्; अदृष्टपूर्वम् अभिरामम् आरामं व्यलोकयत्।

Verse 51

विकसत्कुसुमश्रेणीविनोदिमधुपालिकम् / चंपकस्तबकामोदसुरभीकृतदिक्तटम्

विकसत्कुसुमश्रेणी-विनोदिमधुपालिकं; चम्पकस्तबकामोद-सुरभीकृत-दिक्तटम्।

Verse 52

माकन्दवृन्दमाध्वीकमाद्यदुल्लोलकोकिलम् / अशोकमण्डलीकाण्डसताण्डवशिखण्डिकम्

माकन्दवृन्द-माध्वीकम् आद्यदुल्लोल-कोकिलम्; अशोकमण्डली-काण्ड-सताण्डव-शिखण्डिकम्।

Verse 53

भृङ्गालिनवझङ्कारजितवल्लकिनिस्वनम् / पाटलोदारसौरभ्यपाटलीकुसुमोज्ज्वलम्

भृङ्गाणां नूतनझङ्कारैर्जितो वल्लकीनिस्वनः; पाटलपुष्पैः उज्ज्वलं तदुदारसौरभ्येण सर्वतो दीप्तम्।

Verse 54

तमालतालहिन्तालकृतमालाविलासितम् / पर्यन्तदीर्घिकादीर्घपङ्कजश्रीपरिष्कृतम्

तमालताला-हिन्तालैः कृतमालाविलासितं, पर्यन्तदीर्घिकासु दीर्घपङ्कजश्रीभिः परिष्कृतम्।

Verse 55

वातपातचलच्चारुपल्लवोत्फुल्लपुष्पकम् / सन्तानप्रसवामोदसन्तानाधिकवासितम्

वातपातचलेन चारुपल्लवैः स्फुटितपुष्पकं, सन्तानप्रसवामोदेन सन्तानाधिकं वासितम्।

Verse 56

तत्र सर्वत्र पुष्पाढ्ये सर्वलोकमनोहरे / पारिजाततरोर्मूले कान्ता काचिददृश्यत

तत्र सर्वत्र पुष्पाढ्ये सर्वलोकमनोहरे, पारिजाततरोर्मूले कान्ता काचिददृश्यत।

Verse 57

बालार्कपाटलाकारा नवयौवनदर्पिता / आकृष्टपद्मरागाभा चरणाब्जनखच्छदा

बालार्कपाटलाकारा नवयौवनदर्पिता; आकृष्टपद्मरागाभा चरणाब्जनखच्छदा।

Verse 58

यावकश्रीविनिक्षेपपादलौहित्यवाहिनी / कलनिःस्वनमञ्जीरपदपद्ममनोहरा

यावकश्रीविनिक्षेपात् पादयोर्लोहितप्रभा वहति; कलनिःस्वनमञ्जीरैः पदपद्मं मनोहरं शोभते।

Verse 59

अनङ्गवीरतूणीरदर्पोन्मदनजङ्घिका / करिशुण्डाकदलिकाकान्तितुल्योरुशोभिनी

अनङ्गवीरतूणीरदर्पोन्मदनजङ्घिका; करिशुण्डाकदलिकाकान्तितुल्योरुशोभिनी।

Verse 60

अरुणेन दुकूलेन सुस्पर्शेन तनीयसा / अलङ्कृतनितंबाढ्या जघनाभोगभासुरा

अरुणेन दुकूलेन सुस्पर्शेन तनीयसा; अलङ्कृतनितंबाढ्या जघनाभोगभासुरा।

Verse 61

नवमाणिक्यसन्नद्धहेमकाञ्जीविराजिता / नतनाभिमहावर्त्तत्रिवल्यूर्मिप्रभाझरा

नवमाणिक्यसन्नद्धहेमकाञ्जीविराजिता; नतनाभिमहावर्त्तत्रिवल्यूर्मिप्रभाझरा।

Verse 62

स्तनकुड्मलहिन्दोलमुक्तादामशतावृता / अतिपीवरवक्षोजभारभङ्गुरमध्यभूः

स्तनकुड्मलहिन्दोलमुक्तादामशतावृता; अतिपीवरवक्षोजभारभङ्गुरमध्यभूः।

Verse 63

शिरीषकोमलभुजा कङ्कणाङ्गदशालिनी / सोर्मिकां गुलिमन्मृष्टशङ्खसुन्दरकन्धरा

शिरीषपुष्पसदृशकोमलभुजा कङ्कणाङ्गदभूषिता। सोर्मिकया गुलिमन्मृष्टशङ्खसदृशसुन्दरकन्धरा॥

Verse 64

मुखदर्पणवृत्ताभचुबुकापाटलाघरा / शुचिभिः पङ्क्तिभिः शुद्धैर्विद्यारूपैर्विभास्वरैः

मुखदर्पणवृत्ताभं चिबुकं पाटलाधरम्। शुचिभिः पङ्क्तिभिः शुद्धैर्विद्यारूपैर्विभास्वरैः॥

Verse 65

कुन्दकुड्मलसच्छायैर्दन्तैर्दर्शितचन्द्रिका / स्थूलमौक्तिकसन्नद्धनासाभरणभासुरा

कुन्दकुड्मलसच्छायैर्दन्तैर्दर्शितचन्द्रिका। स्थूलमौक्तिकसन्नद्धनासाभरणभासुरा॥

Verse 66

केतकान्तर्द्दलद्रोणिदीर्घदीर्घविलोचना / अर्धेन्दुतुलिताफाले सम्यक्कॢप्तालकच्छटा

केतकान्तर्दलद्रोणिदीर्घदीर्घविलोचना। अर्धेन्दुतुलिताफाले सम्यक्कॢप्तालकच्छटा॥

Verse 67

पालीवतंसमाणिक्यकुण्डलामण्डितश्रुतिः / नवकर्पूरकस्तूरीरसामोदितवीटिका

पालीवतंसमाणिक्यकुण्डलामण्डितश्रुतिः। नवकर्पूरकस्तूरीरसामोदितवीटिका॥

Verse 68

शरच्चरुनिशानाथमण्डलीमधुरानना / स्फुरत्कस्तूरितिलका नीलकुन्तलसंहतिः

शरदृतौ चन्द्रमण्डलसदृशमधुरमुखी, स्फुरत्कस्तूरीतिलका, नीलकुन्तलसंहतियुक्ता।

Verse 69

सीमन्तरेखाविन्यस्तसिंदूरश्रेणिभासुरा

सीमन्तरेखायां विन्यस्तसिन्दूरश्रेण्या भासुरा।

Verse 70

स्फरच्चन्द्रकलोत्तंसमदलोलविलोचना / सर्वशृङ्गारवेषाढ्या सर्वाभरणमण्डिता

स्फुरच्चन्द्रकलोत्तंसमदालोलविलोचना, सर्वशृङ्गारवेषाढ्या, सर्वाभरणमण्डिता।

Verse 71

तामिमां कन्दुकक्रीडालोलामालोलभूषणाम् / दृष्ट्वा क्षिप्रमुमां त्यक्त्वा सो ऽन्वधावदथेश्वरः

तामिमां कन्दुकक्रीडालोलामालोलभूषणाम् दृष्ट्वा, क्षिप्रमुमां त्यक्त्वा, सोऽन्वधावदथेश्वरः।

Verse 72

उमापि तं समोवेक्ष्य धावन्तं चात्मनः प्रियम् / स्वात्मानं स्वात्मर्सोन्दर्यं निन्दन्ती चातिविस्मिता / तस्थाववाङ्मुखी तूष्णीं लज्जासूयासमन्विता

उमापि तं समोवेक्ष्य धावन्तं चात्मनः प्रियम्। स्वात्मानं स्वात्मसौन्दर्यं निन्दन्ती चातिविस्मिता। तस्थाववाङ्मुखी तूष्णीं लज्जासूयासमन्विता।

Verse 73

गृहीत्वा कथमप्येनामालिलिग मुहुर्मुहुः / उद्धूयोद्धूय साप्येवं धावति स्म सुदूरतः

गृहीत्वा कथमप्येनामालिलिग मुहुर्मुहुः । उद्धूयोद्धूय साप्येवं धावति स्म सुदूरतः ॥

Verse 74

पुनर्गृहीत्वा तामीशः कामं कामवशीसृतः / आश्र्लिष्टं चातिवेगेन तद्वीर्यं प्रच्युतं तदा

पुनर्गृहीत्वा तामीशः कामं कामवशीसृतः । आश्लिष्टं चातिवेगेन तद्वीर्यं प्रच्युतं तदा ॥

Verse 75

ततः समुत्थितो देवो महाशास्ता महाबलः / अनेककोटिदैत्येन्द्रगर्वनिर्वापणक्षमः

ततः समुत्थितो देवो महाशास्ता महाबलः । अनेककोटिदैत्येन्द्रगर्वनिर्वापणक्षमः ॥

Verse 76

तद्वीर्यबिन्दुसंस्पर्शात्सा भूमिस्तत्रतत्र च / रजतस्वर्मवर्णाभूल्लक्षणाद्विन्ध्यमर्दन

तद्वीर्यबिन्दुसंस्पर्शात्सा भूमिस्तत्रतत्र च । रजतस्वर्णवर्णाभूल्लक्षणाद्विन्ध्यमर्दन ॥

Verse 77

तथैवान्तर्दधे सापि देवता विश्वमोहिनी / निवृत्तः स गिरीशो ऽपि गिरिं गौरीसखो ययौ

तथैवान्तर्दधे सापि देवता विश्वमोहिनी । निवृत्तः स गिरीशोऽपि गिरिं गौरीसखो ययौ ॥

Verse 78

अथाद्भुतमिदं वक्ष्ये लोपामुद्रापते शृणु / यन्न कस्यचिदाख्यातं ममैव त्दृदयेस्थितम्

अथाद्भुतमिदं वक्ष्ये, लोपामुद्रापते, शृणु। यन्न कस्यचिदाख्यातं ममैव हृदयेस्थितम्॥

Verse 79

पुरा भण्डासुरो नाम सर्वदैत्यशिखामणिः / पूर्वं देवान्बहुविधान्यः शास्ता स्वेच्छया पटुः

पुरा भण्डासुरो नाम सर्वदैत्यशिखामणिः। पूर्वं देवान् बहुविधान् यः शास्ता स्वेच्छया पटुः॥

Verse 80

विशुक्रं नाम दैतेयं वर्गसंरक्षणक्षमम् / शुक्रतुल्यं विचारज्ञं दक्षांसेन ससर्ज सः

विशुक्रं नाम दैतेयं वर्गसंरक्षणक्षमम्। शुक्रतुल्यं विचारज्ञं दक्षांशेन ससर्ज सः॥

Verse 81

वामांसेन विषाङ्गं च सृष्टवान्दुष्टशेखरम् / धूमिनीनामधेयां च भगिनीं भण्डदानवः

वामांशेन विषाङ्गं च सृष्टवान् दुष्टशेखरम्। धूमिनीनामधेयां च भगिनीं भण्डदानवः॥

Verse 82

भ्रातृभ्यामुग्रवीर्याभ्यां सहितो निहताहितः / ब्रह्माण्डं खण्डयामास शौर्यवीर्यसमुच्छ्रितः

भ्रातृभ्यामुग्रवीर्याभ्यां सहितो निहताहितः। ब्रह्माण्डं खण्डयामास शौर्यवीर्यसमुच्छ्रितः॥

Verse 83

ब्रह्मविष्णुमहेशाश्च तं दृष्ट्वा दीप्ततेजसम् / पलायनपराः सद्यः स्वे स्वे धाम्नि सदावसन्

ब्रह्मा विष्णुर्महेशश्च तं दीप्ततेजसं दृष्ट्वा सद्य एव पलायनपराः सन्तः स्वेषु स्वेषु धामसु नित्यं न्यवसन्।

Verse 84

तदानीमेव तद्बाहुमंमर्द्दन विमूर्च्छिताः / श्वसितुं चापि पटवो नाभवन्नाकिनां गणाः

तदानीमेव तस्य बाहुमर्दनेन विमूर्च्छिताः; नाकिनां गणाः श्वसितुमपि न पटवोऽभवन्।

Verse 85

केचित्पातालगर्भेषु केचिदंबुधिवारिषु / केचिद्दिगन्तकोणेषु केचित्कुञ्जेषु भूभृताम्

केचित् पातालगर्भेषु, केचिद् अम्बुधिवारिषु, केचिद् दिगन्तकोणेषु, केचित् भूभृतां कुञ्जेषु (लिलीयिरे)।

Verse 86

विलीना भृशवित्रस्तास्त्यक्तदारसुतस्त्रियः / भ्रष्टाधिकारा ऋभवो विचेरुश्छन्नवेषकाः

भृशवित्रस्ताः विलीनाḥ; त्यक्तदारसुतस्त्रियः; भ्रष्टाधिकारा ऋभवः छन्नवेषकाः विचेरुः।

Verse 87

यक्षान्महोरगान्सिद्धान्साध्यान्समरदुर्मदान् / ब्रह्माणं पद्मनाभं च रुद्रं वज्रिणमेव च / मत्वा तृणायितान्सर्वांल्लोकान्भण्डः शशासह

यक्षान् महोरगान् सिद्धान् साध्यान् समरदुर्मदान्, ब्रह्माणं पद्मनाभं च रुद्रं वज्रिणमेव च, सर्वाँल्लोकान् तृणायितान् मत्वा भण्डः सशास ह।

Verse 88

अथ भण्डासुरं हन्तुं त्रैलोक्यं चापि रक्षितुम् / तृतीयमुदभूद्रूपं महायागानलान्मुने

अथ भण्डासुरं हन्तुं त्रैलोक्यं चापि रक्षितुम् । तृतीयमुदभूद्रूपं महायागानलान्मुने ॥

Verse 89

यद्रूपशालिनीमाहुर्ललिता परदेवताम् / पाशाङ्कुशधनुर्वाणपरिष्कृतचतुर्भुजाम्

यद्रूपशालिनीमाहुर्ललिता परदेवताम् । पाशाङ्कुशधनुर्वाणपरिष्कृतचतुर्भुजाम् ॥

Verse 90

सा देवी परम शक्तिः परब्रह्मस्वरूपिणी / जघान भण्डदैत्येन्द्रं युद्धे युद्धविशारदा

सा देवी परम शक्तिः परब्रह्मस्वरूपिणी । जघान भण्डदैत्येन्द्रं युद्धे युद्धविशारदा ॥

Frequently Asked Questions

The daityas seize Dhanvantari’s amṛta-kalaśa, provoking a deva–asura clash; Viṣṇu invokes Lalitā, who appears as sarva-saṃmohinī, stops the war, receives the nectar, and organizes its controlled distribution by separating the parties into two rows.

This chapter is primarily episodic (Lalitopākhyāna theophany and conflict mediation) rather than a king-list; genealogical utility is indirect—identifying divine agents (devas/daityas) and their factional roles within cosmic time rather than enumerating a royal vamśa.

Lalitā embodies governance through Śakti: her saṃmohana and authoritative speech convert chaotic battle into ordered allocation, presenting cosmic order as maintained by divine power/knowledge (māyā) rather than by violence alone—an interpretive hallmark of the Lalitopākhyāna.