
Rāma’s Inquiry into the Hidden Identity of the Radiant Stranger (Dialogue Frame)
अस्मिन्नध्याये संवादरूपेण रामः अतिमानुषतेजसा वपुषा वाणीगाम्भीर्येण च युक्तं कञ्चन पुरुषं पृच्छति। तेजः-प्रभावात् तथा सर्वज्ञतुल्य-शान्त-गम्भीरवचनात् स देवत्वं निष्कर्षयति। ततः इन्द्राग्नियमधातृवरुणकुबेरादीन् लोकपालान्, ब्रह्मवायुसोमादीन् तत्त्वाधिष्ठातॄन्, विष्णुं मायाविनं पुरुषोत्तमं तथा सर्वव्यापिनं शिवं च सम्भाव्य तुलयति। लक्षणैः परिचय-निश्चयः, भक्त्या संशय-निवृत्तिः इति पुराणीय-प्रत्यभिज्ञान-क्रमः प्रदर्श्यते। अन्ते स्वस्वरूपदर्शनं याचते, चित्तसंशय-नाशार्थं ध्यानेन एकाग्रतां गच्छति—विचारात् साक्षात्काराय संक्रमणं सूचयन्।
Verse 1
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे त्रयोविंशतितमो ऽध्यायः वसिष्ठ उवाच इत्युक्तस्तेन भूपाल रामो मतिमतां वरः / निरूप्य मनसा भूयस्तमुवाचाभिविस्मितम्
इति श्रीब्रह्माण्डमहापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीयोपोद्धातपादे त्रयोविंशतितमोऽध्यायः। वसिष्ठ उवाच—तदुक्तः स भूपालो रामो मतिमतां वरः, मनसा पुनर्निरूप्य तमभिविस्मितोऽब्रवीत्।
Verse 2
राम उवाच कस्त्वं ब्रूहि महाभाग न वै प्राकृतपूरुषः / इन्द्रस्येवानुभावेन वपुरालक्ष्यते तव
राम उवाच—कस्त्वं ब्रूहि महाभाग; न वै प्राकृतपूरुषः। इन्द्रस्येव अनुभावेन तव वपुरालक्ष्यते।
Verse 3
विचित्रार्थपदौदार्यगुणगांभीर्यजातिभिः / सर्वज्ञस्यैव ते वाणी श्रूयते ऽतिमनोहरा
विचित्रार्थपदौदार्यगुणगांभीर्यजातिभिः सर्वज्ञस्यैव ते वाणी श्रूयतेऽतिमनोहरा।
Verse 4
इन्द्रो वह्निर्यमो धाता वरुणो वा धनाधिपः / ईशानस्तपनो ब्रह्मा वायुः सोमो गुरुर्गुहः
इन्द्रो वह्निर्यमो धाता वरुणो वा धनाधिपः। ईशानस्तपनो ब्रह्मा वायुः सोमो गुरुर्गुहः॥
Verse 5
एषामन्यतमः प्रायो भवान्भवितुमर्हति / अनुभावेन जातिस्ते हृदिशङ्कां तनोति मे
एषामन्यतमः प्रायो भवान् भवितुमर्हति। अनुभावेन जातिस्ते हृदि शङ्कां तनोति मे॥
Verse 6
मायावी भगवान्विष्णुः श्रूयते पुरुषोत्तमः / को वा त्वं वपुषानेन ब्रूहि मां समुपागतः
मायावी भगवान् विष्णुः श्रूयते पुरुषोत्तमः। को वा त्वं वपुषानेन ब्रूहि मां समुपागतः॥
Verse 7
अथ वा जगतां नाथः सर्वज्ञः परमेश्वरः / परमात्मात्मसंभूतिरात्मारामः सनातनः
अथ वा जगतां नाथः सर्वज्ञः परमेश्वरः। परमात्मात्मसंभूतिरात्मारामः सनातनः॥
Verse 8
स्वच्छन्दचारी भगवाञ्छिवः सर्वजगन्मयः / वपुषानेन संयुक्ते भवान्भवितुमर्हति
स्वच्छन्दचारी भगवान् शिवः सर्वजगन्मयः। वपुषानेन संयुक्ते भवान् भवितुमर्हति॥
Verse 9
नान्यस्येदृग्भवेल्लोके प्रभावानुगतं वपुः / जात्यर्थसौष्ठवोपेता वाणी चौदार्यशालिनी
नान्यस्येदृग्भवेल्लोके प्रभावानुगतं वपुः। जात्यर्थसौष्ठवोपेता वाणी चौदार्यशालिनी॥
Verse 10
मन्ये ऽहं भक्तवात्सल्याद्वानेन वपुषाहरः / प्रत्यक्षतामुपगतो संदेहो ऽस्मत्परीक्षया
मम मतिः—भक्तवत्सल्यात् वानेन वपुषा हरिः प्रत्यक्षतामुपगतः; अस्मत्परीक्षया संदेहोऽपि निवृत्तः।
Verse 11
न केवलं भवान् व्याधस्तेषां नेदृग्विधाकृतिः / तस्मात्तुभ्यं नमस्तस्मै सुरुपं संप्रदर्शय
न केवलं भवान् व्याधः; तेषां न एदृशविधा आकृतिः। तस्मात् तुभ्यं नमः; तस्मै च नमः—सुरूपं संप्रदर्शय।
Verse 12
आविष्कुर्वन्प्रसीदात्ममहिमानुगुणं वपुः / ममानेकविधा शङ्कामुच्येत येन मानसी
आत्ममहिमानुगुणं वपुः आविष्कुर्वन् प्रसीद; येन मम मानसी अनेकविधा शङ्का मुच्येत।
Verse 13
प्रसीद सर्वभावेन बुद्धिमोहौ ममाधुना / प्रणाशय स्वरूपस्य ग्रहणादेव केवलम्
सर्वभावेन प्रसीद; मम अधुना बुद्धिमोहौ स्वरूपस्य ग्रहणादेव केवलं प्रणाशय।
Verse 14
प्रार्थयेत्वां महाभाग प्रणम्य शिरसासकृत् / कस्त्वं मे दर्शयात्मानं बद्धो ऽयं ते मयाञ्जलिः
महाभाग, शिरसा सकृत् प्रणम्य त्वां प्रार्थये—कस्त्वं? मे आत्मानं दर्शय; अयं ते मया अञ्जलिः बद्धः।
Verse 15
इत्युक्त्वा तं महाभाग ज्ञातुमिच्छन्भृगूद्वहः / उपविश्य ततो भूमौ ध्यानमास्ते समाहितः
इत्युक्त्वा तं महाभागं ज्ञातुमिच्छन् भृगूद्वहः । उपविश्य ततो भूमौ ध्यानमास्ते समाहितः ॥
Verse 16
बद्धपद्मासनो मौनी यतवाक्कायमानसः / निरुद्धप्राणसंचारो दध्यौ चिरमुदारधीः
बद्धपद्मासनो मौनी यतवाक्कायमानसः । निरुद्धप्राणसंचारो दध्यौ चिरमुदारधीः ॥
Verse 17
सन्नियम्येन्द्रियग्रामं मनो हृदि निरुध्य च / चिन्तयामास देवेशं ध्यानदृष्ट्या जगद्गुरुम्
सन्नियम्येन्द्रियग्रामं मनो हृदि निरुध्य च । चिन्तयामास देवेशं ध्यानदृष्ट्या जगद्गुरुम् ॥
Verse 18
अपश्यच्च जगन्नाथमात्मसंधानचक्षुषा / स्वभक्तानुग्रहकरं मृगव्याधस्वरूपिणम्
अपश्यच्च जगन्नाथमात्मसंधानचक्षुषा । स्वभक्तानुग्रहकरं मृगव्याधस्वरूपिणम् ॥
Verse 19
तत उन्मील्य नयने शीघ्रमुत्थाय भार्गवः / ददर्श देवं तेनैव वपुषा पुरतः स्थितम्
तत उन्मील्य नयने शीघ्रमुत्थाय भार्गवः । ददर्श देवं तेनैव वपुषा पुरतः स्थितम् ॥
Verse 20
आत्मनो ऽनुग्रहार्थाय शरण्यं भक्तवत्सलम् / आविर्भूतं महाराज दृष्ट्वा रामः ससंभ्रमम्
आत्मनः अनुग्रहार्थाय शरण्यं भक्तवत्सलं च आविर्भूतं (देवं) दृष्ट्वा, हे महाराज, रामः ससंभ्रमम् अभवत्।
Verse 21
रोमाञ्छोद्भिन्नसर्वाङ्गो हर्षाश्रुप्लुतलोचनः / पपात पादयोर्भूमौ भक्त्या तस्य महामतिः
रोमाञ्छोद्भिन्नसर्वाङ्गः हर्षाश्रुप्लुतलोचनः सः महामतिः तस्य पादयोः भूमौ भक्त्या पपात।
Verse 22
स गद्गदमुवाचैनं संभ्रमाकुलया गिरा / शरणं भव शर्वेति शङ्करेत्यसकृन्नृप
सः गद्गदं संभ्रमाकुलया गिरा एनम् उवाच— ‘शरणं भव, शर्वे; शङ्कर’ इति, हे नृप, असकृत्।
Verse 23
ततः स्वरुपधृक् शंभुस्तद्भक्तिपरितोषितः / राममुत्थापयामास प्रणा मावनतं भुवि
ततः स्वरूपधृक् शम्भुः तद्भक्तिपरितोषितः, भुवि प्रणामावनतं रामम् उत्थापयामास।
Verse 24
उत्थापितो जगद्धात्रा स्वहस्ताभ्यां भृगूद्वहः / तुष्टाव देवदेवेशं पुरः स्थित्वा कृताजलिः
जगद्धात्रा स्वहस्ताभ्यां उत्थापितः सः भृगूद्वहः, पुरः स्थित्वा कृताञ्जलिः देवदेवेशं तुष्टाव।
Verse 25
राम उवाच नमस्ते देवदेवाय शङ्करायादिमूर्त्तये / नमः शर्वाय शान्ताय शाश्वताय नमोनमः
राम उवाच— नमस्ते देवदेवाय शङ्करायादिमूर्तये। नमः शर्वाय शान्ताय शाश्वताय नमो नमः॥
Verse 26
नमस्ते नीलकण्ठाय नीललोहितमूर्त्तये / नमस्ते भूतनाथाय भूतवासाय ते नमः
नमस्ते नीलकण्ठाय नीललोहितमूर्त्तये। नमस्ते भूतनाथाय भूतवासाय ते नमः॥
Verse 27
व्यक्ताव्यक्तस्वरूपाय महादेवाय मीढुषे / शिवाय बहुरूपाय त्रिनेत्राय नमोनमः
व्यक्ताव्यक्तस्वरूपाय महादेवाय मीढुषे। शिवाय बहुरूपाय त्रिनेत्राय नमो नमः॥
Verse 28
शरणं भव मे शर्व त्वद्भक्तस्य जगत्पते / भूयो ऽनन्याश्रयाणां तु त्वमेव हि परायणम्
शरणं भव मे शर्व त्वद्भक्तस्य जगत्पते। भूयोऽनन्याश्रयाणां तु त्वमेव हि परायणम्॥
Verse 29
यन्मयापकृतं देव दुरुक्तं वापि शङ्कर / अजानता त्वां भगवन्मम तत्क्षन्तुमर्हसि
यन्मयापकृतं देव दुरुक्तं वापि शङ्कर। अजानता त्वां भगवन् मम तत्क्षन्तुमर्हसि॥
Verse 30
अनन्यवेद्यरुपस्य सद्भावमिहकः पुमान् / त्वामृते तव सर्वेश सम्यक् शक्रोति वेदितुम्
अनन्यवेद्यरूपस्य तव सद्भावं इह कः पुमान्। त्वामृते सर्वेश, सम्यक् कः शक्नोति वेदितुम्॥
Verse 31
तस्मात्त्वं सर्वभावेन प्रसीद मम शङ्कर / नान्यास्ति मे गतिस्तुभ्यं नमो भूयो नमो नमः
तस्मात् त्वं सर्वभावेन प्रसीद मम शङ्कर। नान्या मे गतिरस्ति त्वं; नमो भूयो नमो नमः॥
Verse 32
वसिष्ठ उवाच इति संस्तूयमानस्तु कृताञ्जलिपुटं पुरः / तिष्ठन्तमाह भगवान्प्रसन्नात्मा जगन्मयः
वसिष्ठ उवाच—एवं संस्तूयमानः स कृताञ्जलिपुटः पुरः स्थितम्। तं तिष्ठन्तमुवाच भगवान् प्रसन्नात्मा जगन्मयः॥
Verse 33
भगवानुवाच प्रीतो ऽस्मि भवते तात तपसानेन सांप्रतम् / भक्त्या चैवानपायिन्या ह्यपि भार्गवसत्तम
भगवानुवाच—प्रीतोऽस्मि भवते तात तपसा अनेन सांप्रतम्। भक्त्या चैव अनपायिन्या, ह्यपि भार्गवसत्तम॥
Verse 34
दास्ये चाभि मतं सवे भवते ऽहं त्वया वृतम् / भक्तो हि मे त्वमत्यर्थं नात्र कार्या विचारणा
दास्ये चाभिमतं सर्वे भवतेऽहं त्वया वृतम्। भक्तो हि मे त्वमत्यर्थं नात्र कार्या विचारणा॥
Verse 35
मयैवावगतं सर्वं त्दृदि वत्ते ऽद्यवर्त्तते / तस्माद्ब्रवीमि यत्त्वाहं तत्कुरुष्वाविशङ्कितम्
मयैव सर्वं सम्यगवगतं यदिदानीं तव हृदि वर्तते। तस्मादहं यद्वदामि तत्कुरुष्वाविशङ्कितम्॥
Verse 36
नास्त्राणां धारणे वत्स विद्यते शक्तिरद्य ते / रौद्राणां तेन भूयो ऽपि तपो घोरं समाचर
अस्त्रधारणे वत्स अद्य ते शक्तिर्न विद्यते। तेन रौद्राणां भूयोऽपि घोरं तपः समाचर॥
Verse 37
परीत्य पृथिवीं सर्वां सर्वतीर्थेषु च क्रमात् / स्रात्वा पवित्रदेहस्त्तवं सर्वाण्यस्त्राण्यवाप्स्यसि
परीत्य पृथिवीं सर्वां सर्वतीर्थेषु च क्रमात्। स्नात्वा पवित्रदेहस्त्वं सर्वाण्यस्त्राण्यवाप्स्यसि॥
Verse 38
इत्युक्त्वान्तर्दधे देवस्तेनैव वपुषा विभुः / रामस्य पश्यतो राजन्क्षणेन भवभागकृत्
इत्युक्त्वा देवो विभुस्तेनैव वपुषा अन्तर्दधे। राजन्, रामस्य पश्यतः क्षणेन भवभागकृत्॥
Verse 39
अन्तर्हिते जगन्नाथे रामो नत्वा तु शङ्करम् / परीत्यवसुधां सर्वां तीर्थस्नाने ऽकरोन्मनः
अन्तर्हिते जगन्नाथे रामो नत्वा तु शङ्करम्। परीत्यवसुधां सर्वां तीर्थस्नानेऽकरोन्मनः॥
Verse 40
ततः स पृथिवीं सर्वां परिक्रम्य यथाक्रमम् / चकार सर्वतीर्थेषु स्नानं विधिवदात्मवान्
ततः स आत्मवान् यथाक्रमं सर्वां पृथिवीं परिक्रम्य सर्वतीर्थेषु विधिवत् स्नानं चकार।
Verse 41
तीर्थेषु क्षेत्रमुख्येषु तथा देवालयेषु च / पितॄन्देवांश्च विधिवदतर्पयदतन्द्रितः
तीर्थेषु क्षेत्रमुख्येषु देवालयेषु च स अतन्द्रितः पितॄन् देवान् च विधिवत् अतर्पयत्।
Verse 42
उपवासतपोहोमजपस्नानादिसुक्रियाः / तीर्थेषु विधिवत्कुर्वन्परिचक्राम मेदिनीम्
उपवासतपोहोमजपस्नानादिसुक्रियाः तीर्थेषु विधिवत् कुर्वन् मेदिनीं परिचक्राम।
Verse 43
एवं क्रमेण तीर्थेषु स्नात्वा चैव वसुंधराम् / प्रदक्षिणीकृत्य शनैः शुद्धदेहो ऽभवन्नृप
एवं क्रमेण तीर्थेषु स्नात्वा वसुंधरां प्रदक्षिणीकृत्य शनैः शुद्धदेहः अभवत्, नृप।
Verse 44
परीत्यैवं वसुमतीं भार्गवः शंभुशासनात् / जगाम् भूयस्तं देशं यत्र पूर्वमुवास सः
एवं वसुमतीं परीत्य भार्गवः शंभुशासनात् भूयः तं देशं जगाम यत्र पूर्वम् उवास सः।
Verse 45
गत्वा राजन्सतत्रैव स्थित्वा देवमुमापतिम् / भक्त्या संपूजयामास तपोभिर्न्नियमैरपि
गत्वा राजन् स तत्रैव स्थित्वा देवम् उमापतिम् । भक्त्या संपूजयामास तपोभिर्नियमैरपि ॥
Verse 46
एतस्मिन्नेव काले तु देवानामसुरैः सह / बभूव सुचिरं राजन्संग्रामो रोमहर्षणः
एतस्मिन्नेव काले तु देवानामसुरैः सह । बभूव सुचिरं राजन् संग्रामो रोमहर्षणः ॥
Verse 47
ततो देवान्पराजित्य युद्धे ऽतिबलिनो ऽसुराः / अवापुरमरैश्वर्यमशेषमकुतोभयाः
ततो देवान्पराजित्य युद्धेऽतिबलिनोऽसुराः । अवापुरमरैश्वर्यमशेषमकुतोभयाः ॥
Verse 48
युद्धे पराजिता देवाः सकला वासवादयः / शङ्करं शरणं चग्मुर्हतैश्वर्या ह्यरातिभिः
युद्धे पराजिता देवाः सकला वासवादयः । शङ्करं शरणं चग्मुर्हतैश्वर्या ह्यरातिभिः ॥
Verse 49
तोषयित्वा जगन्नाथं प्रणामजय संस्तवैः / प्रार्थयामासुरसुरान्हन्तुं देवाः पिनाकिनम्
तोषयित्वा जगन्नाथं प्रणामजयसंस्तवैः । प्रार्थयामासुरसुरान्हन्तुं देवाः पिनाकिनम् ॥
Verse 50
ततस्तेषां प्रतिश्रुत्य दानवानां वधं नृप / देवानां वरदः शंभुर्महो दरमुवाच ह
ततः तेषां प्रतिश्रुत्य दानवानां वधं नृप, देवानां वरदः शम्भुः महोदरम् उवाच ह।
Verse 51
हिमद्रेर्दक्षिणे भागे रामो नाम महातपाः / मुनिपुत्रो ऽतितेजस्वी मामुद्दिश्य तपस्यति
हिमाद्रेर्दक्षिणे भागे रामो नाम महातपाः, मुनिपुत्रोऽतितेजस्वी मामुद्दिश्य तपस्यति।
Verse 52
तत्र गत्वात्वमद्यैव निवेद्य मम शासनम् / महोदर तपस्यन्तं तमिहानय माचिरम्
तत्र गत्वा त्वमद्यैव निवेद्य मम शासनम्, महोदर तपस्यन्तं तमिह आनय माचिरम्।
Verse 53
इत्याज्ञप्रस्तथेत्युक्त्वा प्रणभ्येशं महोदरः / जगाम वायुवेगेन यत्र रामो व्यवस्थितः
इत्याज्ञाप्रस्थथे इत्युक्त्वा प्रणम्य ईशं महोदरः, जगाम वायुवेगेन यत्र रामो व्यवस्थितः।
Verse 54
समासाद्य स तं देशं दृष्ट्वा रामं महामुनिम् / तपस्यन्तमिदं वाक्यमुवाच विनयान्वितः
समासाद्य स तं देशं दृष्ट्वा रामं महामुनिम्, तपस्यन्तम् इदं वाक्यम् उवाच विनयान्वितः।
Verse 55
द्रष्टुमिच्छति शम्भुस्त्वां भृगुवर्यं तदाज्ञया / आगतो ऽहं तदागच्छ तत्पादांबुजसन्निधिम्
शम्भुः त्वां भृगुवर्यं द्रष्टुमिच्छति; तदाज्ञया अहम् आगतः। अतः त्वं आगच्छ, तस्य पादाम्बुजसन्निधिम्।
Verse 56
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य शीघ्रमुत्थाय भार्गवः / तदाज्ञां शिरसानन्द्य तथेति प्रत्यभाषत
तस्य वचनं श्रुत्वा भार्गवः शीघ्रमुत्थाय, तदाज्ञां शिरसा नन्दयन् ‘तथेति’ प्रत्यभाषत।
Verse 57
ततो रामं त्वरोपेतः शंभुपार्श्वं महोदरः / प्रापयामास सहसा कैलासे नागसत्तमे
ततः महोदरः त्वरोपेतः रामं शम्भुपार्श्वं सहसा प्रापयामास, कैलासे नागसत्तमे।
Verse 58
सहितं सकलैर्भूतैरिन्द्राद्यैश्च सहामरैः / ददर्श भार्गवश्रेष्ठः शङ्करं भक्तवत्सलम्
भार्गवश्रेष्ठः शङ्करं भक्तवत्सलं ददर्श—सकलैर्भूतैः सहितं, इन्द्राद्यैश्च सहामरैः।
Verse 59
संस्तूयमानं मुनिभिर्नारदाद्यैस्तपोधनैः / गन्धर्वैरुपगायद्भिर्नृत्यद्भिश्चाप्सरोगणैः
मुनिभिः नारदाद्यैः तपोधनैः संस्तूयमानं, गन्धर्वैः उपगायद्भिः, नृत्यद्भिश्च अप्सरोगणैः।
Verse 60
उपास्यमानं देवेशं गजचर्मधृताम्बरम् / भस्मोद्धूलितसर्वाङ्गं त्रिनेत्रं चन्द्रशेखरम्
उपास्यमानं देवेशं गजचर्मधृताम्बरम् । भस्मोद्धूलितसर्वाङ्गं त्रिनेत्रं चन्द्रशेखरम् ॥
Verse 61
धृतपिङ्गजटाभारं नागाभरमभूषितम् / प्रलम्बोष्ठभुजं सौम्यं प्रसन्नमुखपङ्कजम्
धृतपिङ्गजटाभारं नागाभरमभूषितम् । प्रलम्बोष्ठभुजं सौम्यं प्रसन्नमुखपङ्कजम् ॥
Verse 62
आस्थितं काञ्चने पट्टे गीर्वाणसमितौ नृप / उपासर्पत्तु देवेशं भृगुवर्यः कृताञ्जलिः
आस्थितं काञ्चने पट्टे गीर्वाणसमितौ नृप । उपासर्पत्तु देवेशं भृगुवर्यः कृताञ्जलिः ॥
Verse 63
श्रीकण्ठदर्शनोद्वत्तरोमाञ्चाञ्चितविग्रहः / बाष्पत्तु सिक्तकायेन स तु गत्वा हरान्तिकम्
श्रीकण्ठदर्शनोद्वत्तरोमाञ्चाञ्चितविग्रहः । बाष्पत्तु सिक्तकायेन स तु गत्वा हरान्तिकम् ॥
Verse 64
भक्त्या ससंभ्रमं वाचा हर्षगद्गदयासकृत् / नमस्ते देवदेवेति व्यालपन्नाकुलाक्षरम्
भक्त्या ससंभ्रमं वाचा हर्षगद्गदयासकृत् । नमस्ते देवदेवेति व्यालपन्नाकुलाक्षरम् ॥
Verse 65
पपात संस्पृशन्मूर्ध्ना चरणौ पुरविद्विषः / पश्यतां देववृन्दानां मध्ये भृगुकुलोद्वहम्
स पपात मूर्ध्ना संस्पृशन् पुरविद्विषः चरणौ, देववृन्दानां पश्यतां मध्ये भृगुकुलोद्वहः।
Verse 66
तमुत्थाप्य शिवः प्रीतः प्रसन्नमुखपङ्कजम् / रामं मधुरया वाचा प्रहसन्नाह सादरम्
तं उत्थाप्य शिवः प्रीतः प्रसन्नमुखपङ्कजं रामं मधुरया वाचा प्रहसन् सादरम् आह।
Verse 67
इमे दैत्यगणैः क्रान्ताः स्वाधिष्ठानात्परिच्युताः / अशक्रुवन्तस्तान्हन्तुं गीर्वाणा मामुपागताः
इमे दैत्यगणैः क्रान्ताः स्वाधिष्ठानात् परिच्युताः; अशक्रुवन्तस् तान् हन्तुं गीर्वाणा माम् उपागताः।
Verse 68
तस्मान्ममाज्ञया राम देवानां च प्रियेप्सया / जहि दैत्यगणान्सर्वान्समर्थस्त्वं हि मे मतः
तस्मान् ममाज्ञया राम देवानां च प्रियेप्सया जहि दैत्यगणान् सर्वान्; समर्थस् त्वं हि मे मतः।
Verse 69
ततो रामो ऽब्रवीच्छर्वं प्रणिपत्य कृताञ्जलिः / शृण्वतां सर्वदेवानां सप्रश्रयमिदं वचः
ततो रामः शर्वं प्रणिपत्य कृताञ्जलिः, सर्वदेवानां शृण्वतां सप्रश्रयम् इदं वचः अब्रवीत्।
Verse 70
स्वामिन्न विदितं किं ते सर्वज्ञस्याखिलात्मनः / तथापि विज्ञापयतो वचनं मे ऽवधारय
स्वामिन्, सर्वज्ञस्याखिलात्मनस्ते किं न विदितम्? तथापि विज्ञापयतः मम वचनमवधारय।
Verse 71
यदि शक्रादिभिर्देवैरखिलैरमरारयः / न शक्या हन्तुमेकस्य शक्याः स्यस्ते कथं मम
यदि शक्रादिभिर्देवैरखिलैरमरारय एकस्य हन्तुं न शक्याः, तर्हि ते मम कथं शक्याः स्युः?
Verse 72
अनस्त्रज्ञो ऽस्मि देवेश युद्धानामप्यकोविदः / कथं हनिष्ये सकलान्सुरशत्रूननायुधः
अनस्त्रज्ञोऽस्मि देवेश, युद्धानामप्यकोविदः; अनायुधः कथं हनिष्ये सकलान् सुरशत्रून्?
Verse 73
इत्युक्तस्तेन देवेशः सितं कालाग्निसप्रभम् / शैवमस्त्रमयं तेजो ददौ तस्मै महात्मने
इत्युक्तस्तेन देवेशः सितं कालाग्निसप्रभं शैवमस्त्रमयं तेजः तस्मै महात्मने ददौ।
Verse 74
आत्मीयं परशुं दत्वा सर्वशस्त्राभिभावकम् / रामपाह प्रसन्नात्मा गीर्वाणानां तु शृण्वतम्
आत्मीयं परशुं दत्वा सर्वशस्त्राभिभावकं, प्रसन्नात्मा ‘रामपाह’ इति गीर्वाणानां शृण्वतां वदत्।
Verse 75
मत्प्रसादेन सकलान्सुरशत्रून्विनिघ्नतः / शक्तिर्भवतु ते सौम्य समस्तारिदुरासदा
मत्प्रसादेन सकलान् सुरशत्रून् विनिघ्नतः। शक्तिर्भवतु ते सौम्य समस्तारिदुरासदा॥
Verse 76
अनेनैवायुधेन त्वं गच्छ युध्यस्व शत्रुभिः / स्वयमेव च वेत्सि त्वं यथावद्युद्धकौशलम्
अनेनैवायुधेन त्वं गच्छ युध्यस्व शत्रुभिः। स्वयमेव च वेत्सि त्वं यथावद्युद्धकौशलम्॥
Verse 77
वसिष्ठ उवाच एवमुक्तस्ततो रामः शंभुना तं प्रणम्य च / जग्राह परशुं शैव विबुधारिवधोद्यतः
वसिष्ठ उवाच— एवमुक्तस्ततो रामः शंभुना तं प्रणम्य च। जग्राह परशुं शैव विबुधारिवधोद्यतः॥
Verse 78
ततः स शुशुभे रामो विष्णुतेर्ञ्जो ऽशसंभवः / रुद्रभक्त्या समायुक्तो द्युत्येव सवितुर्महः
ततः स शुशुभे रामो विष्णुतेर्जोऽशसंभवः। रुद्रभक्त्या समायुक्तो द्युत्येव सवितुर्महः॥
Verse 79
सो ऽनुज्ञातस्त्रिनेत्रेण देवैः सर्वैः समन्वितः / जगाम हन्तुमसुरान्युद्धाय कृतनिश्चयः
सोऽनुज्ञातस्त्रिनेत्रेण देवैः सर्वैः समन्वितः। जगाम हन्तुमसुरान् युद्धाय कृतनिश्चयः॥
Verse 80
ततो ऽभवत्पुनर्युद्धं देवानामसुरैः सह / त्रैलोक्यविजयोद्युक्तै राजन्नतिभयङ्करम्
ततोऽभवत् पुनर्युद्धं देवानामसुरैः सह, त्रैलोक्यविजयोद्युक्तैः, राजन्, अतिभयङ्करम्।
Verse 81
अथ रामो महाबाहुस्तस्मिन्युद्धे सुदारुणे / कुद्धः परशुना तेन निजघान महासुरान्
अथ रामो महाबाहुः तस्मिन् युद्धे सुदारुणे, क्रुद्धः परशुना तेन निजघान महासुरान्।
Verse 82
प्रहारैरशनिप्रख्यैर्निघ्नन्दैत्यान्सहस्रशः / चचार समरे रामः क्रुद्धः काल इवापरः
प्रहारैरशनिप्रख्यैः निघ्नन् दैत्यान् सहस्रशः, चचार समरे रामः क्रुद्धः काल इवापरः।
Verse 83
हत्वा तु सकलान्दैत्यान्देवान्सर्वानहर्षयत् / क्षणेन नाशयामास रामः प्रहरतां वरः
हत्वा तु सकलान् दैत्यान् देवान् सर्वान् अहर्षयत्; क्षणेन नाशयामास रामः प्रहरतां वरः।
Verse 84
रामेण हन्यमा नास्तु समस्ता दैत्यदानवाः / ददृशुः सर्वतो रामं हतशेषा भयान्विताः
रामेण हन्यमानेषु समस्तेषु दैत्यदानवेषु, ददृशुः सर्वतो रामं हतशेषा भयान्विताः।
Verse 85
हतेष्वसुरसंघेषु विद्रुतेषु च कृत्स्नशः / राममामन्त्र्य विबुधाः प्रययुस्त्रिदिवं पुनः
हतेष्वसुरसंघेषु विद्रुतेषु च कृत्स्नशः । राममामन्त्र्य विबुधाः प्रययुस्त्रिदिवं पुनः ॥
Verse 86
रामो ऽपि हत्वा दितिजानभ्यनुज्ञाप्य चामरान् / स्वमाश्रमं समापेदे तपस्यासक्तमानसः
रामोऽपि हत्वा दितिजान् अभ्यनुज्ञाप्य चामरान् । स्वमाश्रमं समापेदे तपस्यासक्तमानसः ॥
Verse 87
मृगव्याधप्रतिकृतिं कृत्वा शम्भोर्महामतिः / भक्त्या संपूजयामास स तस्मिन्नाश्रमेवशी
मृगव्याधप्रतिकृतिं कृत्वा शम्भोर्महामतिः । भक्त्या संपूजयामास स तस्मिन्नाश्रमे वशी ॥
Verse 88
गन्धैः पुष्पैस्तथा हृद्यैर्नैवेद्यैरभिवन्दनैः / स्तोत्रैश्च विधिवद्भक्त्या परां प्रीतिमुपानयत्
गन्धैः पुष्पैस्तथा हृद्यैर्नैवेद्यैरभिवन्दनैः । स्तोत्रैश्च विधिवद्भक्त्या परां प्रीतिमुपानयत् ॥
It serves as a dialogic ‘identity-resolution’ node: Rāma uses observable signs (radiance, speech qualities) to classify possible divine identities, then requests direct revelation to remove doubt—an archetypal Purāṇic method of authentication.
The chapter names major cosmic regulators (Indra, Agni, Yama, Dhātā, Varuṇa, Kubera), plus higher principles/figures (Brahmā, Vāyu, Soma, Guru/Bṛhaspati, Guha) and culminates in Viṣṇu and Śiva. The list functions as a hierarchy/map of divine possibilities, useful for entity-graphing and for understanding how Purāṇas encode cosmic administration.
In the sampled portion, it is primarily theological and epistemic rather than genealogical or cosmographic: it catalogs divine identities and titles, models recognition through lakṣaṇas, and frames a movement toward revelation and meditation rather than listing lineages or measurements.