Adhyaya 214

Verse 1

सूत उवाच । तथान्योपि च तत्रास्ति विश्वामित्रप्रतिष्ठितः । गणनाथो द्विजश्रेष्ठाः सर्वसिद्धिप्रदो नृणाम्

Sūta disse: “Além disso, há ali também outra divindade estabelecida por Viśvāmitra—Gaṇanātha. Ó melhores entre os brāhmaṇas, ele concede aos homens toda realização e siddhi.”

Verse 2

माघमासे चतुर्थ्यां च शुक्लायां पूजयेत्तु यः । स च संवत्सरं यावत्सर्वै विघ्नैर्विमुच्यते ओ

Quem O adora no Caturthī da quinzena clara, no mês de Māgha, fica livre de todos os obstáculos por um ano inteiro.

Verse 3

ऋषय ऊचुः । गणनाथस्य चोत्पत्तिं सांप्रतं सूत नो वद । कथमेष समुत्पन्नः किं माहात्म्यः प्रकीर्तितः

Os sábios disseram: «Agora, ó Sūta, conta-nos a origem de Gaṇanātha. Como Ele veio a existir, e que grandeza (māhātmya) é proclamada a Seu respeito?»

Verse 4

सूत उवाच । एष चोत्पादितो गौर्या निजांगमलतः स्वयम् । क्रीडार्थं मानुषैरंगैर्मातंगाननशोभितः

Sūta disse: Este Ser foi gerado pela própria Gaurī, a partir da impureza de seus próprios membros. Para o divino brincar, foi moldado com membros semelhantes aos humanos e tornado esplêndido com o rosto de elefante.

Verse 5

चतुर्हस्तसमोपेत आखुवाहनगस्तथा । कुठारहस्तश्च तथा मोदकाशनतोषकृत्

Dotado de quatro mãos, e tendo o rato como montaria; com um machado na mão, deleita-se ao comer modakas.

Verse 6

सर्वसिद्धिप्रदो लोके भक्तानां च विशेषतः । एष पूर्वं प्रभोः कार्ये संग्रामे तारकामये

Ele é o doador de toda siddhi no mundo, especialmente aos devotos. Outrora, na obra do Senhor, na batalha relacionada a Tāraka—

Verse 7

संग्राममकरोद्रौद्रं न कृतं यच्च केनचित् । निहता दानवाः सर्वे संख्यया परिवर्जिताः

Travou uma batalha terrível, como jamais alguém travara. Todos os Dānavas foram mortos — além de qualquer contagem.

Verse 8

ततः शक्रेण तुष्टेन प्रोक्तः संग्रामभूमिपः । क्षत विक्षतसर्वांगो रुधिरेण परिप्लुतः

Então Śakra (Indra), satisfeito, dirigiu-se a ele no campo de batalha—com o corpo todo talhado e ferido, encharcado de sangue.

Verse 9

अस्मदर्थे त्वया युद्धं यत्कृतं सुगजानन । निहता दानवाः सर्वे संख्यया परिवर्जिताः

“Por nós, ó nobre de face de elefante, travaste esta batalha. Todos os Dānavas foram mortos — além de qualquer contagem.”

Verse 10

तस्मात्त्वं सर्वदेवानामपि पूज्यो भविष्यसि । किंपुनर्मानुषाणां च ये नित्यं विघ्नसंप्लुताः

“Por isso serás digno de culto até mesmo por todos os deuses; quanto mais pelos humanos, sempre assolados por obstáculos.”

Verse 11

ये त्वां संपूजयिष्यंति कार्यारंभेषु सर्वतः । कार्यसिद्धिर्न संदेहस्तेषां भूयाद्गिरा मम

“Aqueles que te adorarem no início de todos os empreendimentos—sem dúvida—terão êxito em suas obras. Esta é a minha palavra.”

Verse 12

एवमुक्त्वा सहस्राक्षो विससर्जाथ तं तदा । संमान्य बहुमानेन गौरीशंकरपार्श्वतः

Tendo assim falado, o de mil olhos (Indra) então o dispensou, honrando-o com grande reverência, junto de Gaurī e Śaṅkara.

Verse 13

अयमर्थः पुरा पृष्टो रोहिताश्वेन धीमता । सर्वविप्रविनाशार्थं मार्कंडेयं महामुनिम्

Este mesmo assunto foi outrora perguntado pelo sábio Rohitāśva ao grande muni Mārkaṇḍeya, com o intuito de afastar a ruína de todos os brāhmaṇas.

Verse 14

तमेवार्थं महाभागाः कथयिष्ये यथार्थतः । तच्छृणुध्वं पुरावृत्तं सर्वं सर्वे समाहिताः

Sobre esse mesmo assunto, ó afortunados, falarei com verdade, tal como é. Portanto, ouvi todos, com a mente recolhida, todo o relato antigo.

Verse 15

रोहिताश्व उवाच । भगवन्नत्र ये मर्त्याः सर्वे विघ्नसमन्विताः । शुभकृत्येषु सर्वेषु जायंते शुचयोऽपि च

Rohitāśva disse: Ó Bem-aventurado, os mortais que aqui estão acham-se todos cercados de obstáculos; em toda ação auspiciosa surgem impedimentos, até mesmo para os puros.

Verse 16

प्रारब्धेषु च कार्येषु धर्मजेषु विशेषतः । तानि विघ्नानि जायन्ते यैस्तत्कार्यं न सिध्यति

Especialmente nos empreendimentos nascidos do dharma: uma vez iniciado o labor, surgem esses mesmos obstáculos pelos quais a tarefa pretendida não se realiza.

Verse 17

तस्माद्विघ्नविनाशाय किंचिन्मे व्रतमा दिश । व्रतं वा नियमो वाऽथ तपो वा दानमेव च

Portanto, para a destruição dos obstáculos, instrui-me em alguma observância—seja um voto sagrado (vrata), uma disciplina (niyama), uma austeridade (tapas) ou, de fato, um ato de caridade (dāna).

Verse 18

सकृच्चीर्णेन येनात्र यावज्जीवति मानवः । तावन्न जायते विघ्नमाजन्ममरणांतिकम्

Ao praticá-la aqui mesmo uma única vez, a pessoa—enquanto viver—não encontrará obstáculos, desde o nascimento até o derradeiro termo da morte.

Verse 19

मार्कण्डेय उवाच । अत्र ते कीर्तयिष्यामि सर्वविघ्नविनाशनम् । व्रतं सर्वगुणोपेतं सर्वपापप्रणाशनम् । विश्वामित्रेण सञ्चीर्णं यत्पुरा भावितात्मना

Disse Mārkaṇḍeya: Aqui te proclamarei um voto que destrói todos os obstáculos, dotado de todas as virtudes e aniquilador de todos os pecados; outrora foi praticado por Viśvāmitra, cuja alma estava disciplinada e purificada.

Verse 20

विश्वामित्र इति ख्यातो गाधिपुत्रः प्रतापवान् । वसिष्ठेन समं तस्य वैरमासीन्महात्मनः

Ele era famoso como Viśvāmitra, o poderoso filho de Gādhi; e com Vasiṣṭha surgiu inimizade contra aquele grande de alma.

Verse 21

ब्राह्मण्यार्थे न सम्प्रोक्तः कथंचित्स महातपाः । ब्राह्मणस्त्वं वसिष्ठेन ततो वैरमजायत

Embora fosse um grande asceta, Vasiṣṭha não o reconheceu de modo algum, quanto ao estatuto de brāhmaṇa, dizendo: “tu és brāhmaṇa”; daí nasceu a inimizade.

Verse 22

रोहिताश्व उवाच । कस्मान्न प्रोक्तवान्विप्रो वसिष्ठस्तु कथंचन । ब्राह्मणः स परं प्रोक्तोब्रह्मादिभिरपि स्वयम्

Rohitāśva disse: Por que o sábio Vasiṣṭha não o declarou de modo algum como brāhmaṇa? Pois ele é proclamado como brāhmaṇa supremo, até mesmo por Brahmā e pelos demais deuses em pessoa.

Verse 23

मार्कण्डेय उवाच । क्षत्रियश्च स्थितः पूर्वं विश्वामित्रो महीपतिः । मृगयासु परिभ्रांतो वसिष्ठस्य तदाऽश्रमम् । प्रविष्टः क्षुत्पिपासार्त्तः स तेनाथ प्रपूजितः

Mārkaṇḍeya disse: Outrora, Viśvāmitra, um rei firmemente estabelecido como kṣatriya, vagando em caçadas, entrou no āśrama de Vasiṣṭha. Aflito por fome e sede, foi então devidamente honrado por Vasiṣṭha com a hospitalidade ritual.

Verse 24

तस्यासीन्नन्दिनीनाम धेनुः कामदुघा सदा । सा सूते वाञ्छितं सद्यो यद्वसिष्ठोऽभिवाञ्छति

Ele possuía uma vaca chamada Nandinī, uma kāmadhenu que sempre concedia desejos. Ela produzia de imediato tudo o que Vasiṣṭha almejava.

Verse 25

तत्प्रभावात्स भूपालः सभृत्यबलवाहनः । तेन तृप्तिपरा नीतो मिष्टान्नैर्विविधैस्ततः

Pelo poder dela, o rei—com seus servidores, tropas e montarias—foi conduzido à plena satisfação, sendo alimentado com muitas espécies de doces e excelentes iguarias.

Verse 26

पार्थिवोऽयमिति ज्ञात्वा ह्यर्घ्याद्यैर्भोजनैः स च । सोऽपि दृष्ट्वा प्रभावं तं सर्वं धेनोश्च संभवम् । प्रार्थयामास तां मूल्यैर्गजवाजिसमु द्भवैः

Reconhecendo: “Este é um rei”, ele o honrou com oferendas como o arghya e com alimento. E o rei, ao ver aquele poder extraordinário e que tudo provinha da vaca, começou a pedi-la, oferecendo como preço elefantes e cavalos.

Verse 27

न ददौ स तदा विप्रः साम्ना दानेन वा पुनः । भेदेन च ततो दण्डं योजयामास वै नृपः

Então o brāhmana não a entregou, nem por conciliação nem por dádivas. Assim, o rei, recorrendo à coerção, passou a impor o castigo.

Verse 28

कालयामास तां धेनुं ततः कोपात्स पार्थिवः

Então, tomado de ira, o rei expulsou aquela vaca.

Verse 29

साऽब्रवीन्नीयमानाऽथ वसिष्ठं किं त्वया विभो । दत्ताहमस्य नृपतेर्यन्मां नयति यत्नतः

Enquanto era levada, ela disse a Vasiṣṭha: “Ó Senhor, que fizeste? Acaso me deste a este rei, para que ele me leve com tamanho esforço?”

Verse 30

वसिष्ठ उवाच । न मया त्वं महाभागे दत्ता चास्य महीपतेः । बलान्नयति यद्येष तस्माद्युक्तं समाचर

Vasiṣṭha disse: “Ó afortunada, eu não te entreguei a este rei. Se ele te leva à força, então faze o que é justo.”

Verse 31

तच्छ्रुत्वा कोपसंयुक्ता नन्दिनी धेनुरुत्तमा । जृंभां चकार तत्सैन्यं समुद्दिश्य नृपोद्भवम्

Ao ouvir isso, Nandinī, a vaca excelsa, tomada de ira, realizou uma poderosa manifestação dirigida contra o exército real.

Verse 32

धूमावर्तिस्ततो जाता तस्या वक्त्रात्ततः परम् । ततो ज्वाला महारौद्रास्ततो योधाः सहस्रशः

Então, de sua boca surgiu um redemoinho de fumaça; depois apareceram chamas ferozes e terríveis; e então, aos milhares, irromperam guerreiros.

Verse 33

नानाशस्त्रधरा रौद्रा यमदूता यथा च ते । पुलिन्दा बर्बराभीराः किराता यवनाः शकाः

Ferozes, empunhando armas de muitos tipos—como mensageiros de Yama—apareceram Pulindas, Barbaras, Ābhīras, Kirātas, Yavanas e Śakas.

Verse 34

ते प्रोचुस्तां वदास्माकं कस्मात्सृष्टा वयं शुभे

Eles lhe disseram: “Ó senhora auspiciosa, dize-nos: por que causa fomos criados?”

Verse 35

नन्दिन्युवाच । एते मां ये बलात्पापा नयंति नृपसेवकाः । तान्निघ्नन्तु समादेशान्नान्यद्वांछामि किंचन

Nandinī disse: “Estes servos pecadores do rei, que me arrastam à força—sejam abatidos por ordem. Nada mais desejo.”

Verse 36

ततस्तैस्तस्य तत्सैन्यं विश्वामित्रस्य सूदितम् । युध्यमानं महाराज दशरात्रेण संयुगे

Então, por eles, aquele exército de Viśvāmitra foi esmagado na batalha; ó grande rei, enquanto o conflito ardia por dez noites.

Verse 37

विश्वामित्रोऽपि तद्दृष्ट्वा ब्राह्म्यं बलमनुत्तमम् । प्रतिज्ञामकरोत्तत्र तारेण सुस्वरेण च

Viśvāmitra também, ao ver aquele poder insuperável da brahmanidade, fez ali um voto, com voz límpida e de ressonância sonora.

Verse 38

अथाहं संभविष्यामि ब्राह्मणो नात्र संशयः । ममापि जायते येन प्रभावश्चेदृशोऽद्भुतः

“Agora eu me tornarei um brāhmaṇa—sem dúvida alguma—para que também em mim surja tão maravilhosa potência espiritual.”

Verse 39

तस्मात्तपः करिष्यामि यदसाध्यं सुरैरपि । स्वपुत्रं स्वे पदे धृत्वा ततश्चक्रे तपो महत्

“Portanto praticarei uma austeridade (tapas) que nem mesmo os deuses conseguem alcançar.” Tendo colocado seu próprio filho em seu lugar, empreendeu então um grande tapas.

Verse 40

ब्राह्मण्यार्थं महारौद्रं सुमहद्दुष्करं तपः । ब्राह्मण्यं तेन नैवाप्तं वैलक्ष्यं परमं गतः

Em busca da brahmanidade, ele praticou uma austeridade extremamente feroz, muito grande e difícil. Contudo, por ela não alcançou a brahmanidade e caiu em profunda desolação.

Verse 41

ततः कैलासमासाद्य देवदेवं महेश्वरम् । सम्यगाराधयामास गौरीयुक्तं महेश्वरम्

Então, chegando a Kailāsa, adorou devidamente Maheśvara, o Deus dos deuses—Maheśvara unido a Gaurī.

Verse 42

अहं तपः करिष्यामि ब्राह्मण्यस्य कृते प्रभो । त्वदीये पर्वतश्रेष्ठे कैलासे शरणं गतः

“Ó Senhor, realizarei austeridades em favor do brāhmaṇya. No teu próprio monte supremo, o Kailāsa, vim buscar refúgio.”

Verse 43

तस्माद्विघ्नस्य मे रक्षां देवदेवः प्रयच्छतु । यथा नो नाशमायाति तपः सर्वं कृतं महत्

“Portanto, que o Deus dos deuses me conceda proteção contra os obstáculos, para que toda esta grande austeridade que empreendi não venha a arruinar-se.”

Verse 44

श्रीभगवानुवाच । शुद्ध्यर्थं चैव यत्कार्यं कार्येस्मिन्नृपसत्तम । विनायकसमुद्भूतां तत्त्वं पूजां समाचर

O Senhor Bem-aventurado disse: “Ó melhor dos reis, para a purificação nesta empreitada, realiza o culto que procede do princípio de Vināyaka (Gaṇeśa).”

Verse 45

येन ते जायते सिद्धिः सम्यग्ब्राह्मण्यसंभवा

“Por meio disso alcançarás a siddhi: o êxito que verdadeiramente nasce do brāhmaṇya correto e da pureza.”

Verse 46

विश्वामित्र उवाच । तद्वदस्व सुरश्रेष्ठ तथा तस्य करोम्यहम् । पूर्वं पूजां गणेशस्य सर्वविघ्नप्रशान्तये

Viśvāmitra disse: “Dize-me isso, ó o melhor entre os deuses; farei exatamente assim. Primeiro, realizarei o culto a Gaṇeśa, para a completa pacificação de todos os obstáculos.”

Verse 47

श्रीभगवानुवाच । एष गौर्या पुरा कृत्वा निजांगोद्वर्तनं कृतः । निर्मलेन कृतः पश्चान्नराकारश्चतुर्भुजः

O Senhor Bem-aventurado disse: «Outrora, a Deusa Gaurī, após preparar a pasta do atrito de seus próprios membros, moldou-o. Depois, dessa substância pura, ele foi formado—de aspecto humano e de quatro braços.»

Verse 49

ततोऽहमनया प्रोक्तः सजीवः क्रियतामयम् । पुत्रको मे यथा भावी लोके पूज्य तमो विभो

«Então ela me dirigiu estas palavras: “Faze que este seja vivificado. Que ele venha a ser meu filho, e que seja venerado no mundo, ó Senhor.”»

Verse 50

ततो मयापि संस्पृष्टः सृष्टिसूक्तेन पार्थिव । जीवसूक्तेन सम्यक्स प्राणवान्समजायत

«Então eu também o toquei, ó rei, com o Sṛṣṭi-sūkta e, devidamente, com o Jīva-sūkta. Assim ele se tornou dotado do sopro vital.»

Verse 51

ततो मया प्रहृष्टेन प्रोक्ता देवी हिमाद्रिजा । चतुर्थीदिवसे प्राप्ते मयाऽद्यायं विनिर्मितः

«Então, jubiloso, falei à Deusa, filha do Himālaya: “Quando chegar o dia de Caturthī, este foi hoje devidamente trazido à existência por mim.”»

Verse 52

पुत्रस्तव महाभागे जीवसूक्तप्रभावतः । एष सर्वागणानां च मदीयानां सुरेश्वरि । भविष्यति सदाऽध्यक्ष स्तस्माच्च गणनायकः

«Ó Deusa de grande ventura, pelo poder do Jīva-sūkta, este será teu filho. E, ó Rainha dos deuses, ele será para sempre o supervisor de todos os meus gaṇas; por isso será chamado Gaṇa-nāyaka, o líder das hostes.»

Verse 53

पठ्यमानेन यश्चैनं जीवसूक्तेन सुन्दरि । पूजयिष्यति सद्भक्त्या चतुर्थीदिवसे शुभे

Ó formosa, quem quer que O adore com verdadeira devoção no dia auspicioso de Caturthī, enquanto se recita o Jīva-sūkta…

Verse 54

तस्य सर्वेषु कृत्येषु सर्वविघ्रानि कृत्स्नशः । प्रयास्यंति क्षयं देवि तमः सूर्योदये यथा

Para ele, em todos os seus empreendimentos, todos os obstáculos se extinguem por completo, ó Deusa, como a escuridão se dissipa ao nascer do sol.

Verse 55

नमो लंबोदरायेति नमो गणविभो तथा । कुठारधारिणे नित्यं तथा वाक्संगताय च

Salve a Lambodara, o de grande ventre; salve ao Senhor das Gaṇas. Salve eternamente ao portador do machado, e também Àquele que concede harmonia e justo ordenamento à fala.

Verse 56

नमो मोदकभक्षाय नमो दन्तैकधारिणे

Salve ao que se alimenta de modakas; salve ao que porta uma única presa.

Verse 57

एभिर्मन्त्रैः समभ्यर्च्य पश्चान्मोद कजंशुभम् । नैवेद्यं च प्रदातव्यं ततश्चार्घ्यं निवेदयेत्

Tendo adorado devidamente com estes mantras, deve-se então oferecer o modaka auspicioso como naivedya; e, em seguida, apresentar o arghya, a oferenda reverente de água.

Verse 58

अहं कर्म करिष्यामि यत्किचिच्छंभुसंभवम् । अविघ्नं तत्र कर्तव्यं सर्वदैव त्वया विभो

«Eu realizarei o rito—qualquer tarefa que surja em conexão com Śambhu (Śiva). Ó Senhor Poderoso, por ti deve ser sempre tornado livre de obstáculos.»

Verse 59

ततस्तु ब्राह्मणानां च भोजनं मोदकोद्भवम् । यथाशक्त्या प्रदातव्यं वित्तशाठ्यं विवर्जयेत्

«Depois, deve-se oferecer uma refeição aos brāhmaṇas, composta de preparações de modaka. Deve-se dar conforme a própria capacidade, evitando a avareza com a riqueza.»

Verse 60

एवमुक्तं मया पूर्वं स्वयमेव नृपोत्तम । गणनाथं समुद्दिश्य गौर्याः पुरत एव च

«Assim foi por mim declarado anteriormente, ó melhor dos reis—dirigindo o rito a Gaṇanātha (Gaṇeśa), e de fato na própria presença de Gaurī (Pārvatī).»

Verse 61

ततः प्रहृष्टा सा देवी वाक्यमेतदुवाच ह । अद्यप्रभृति यः पुत्रं मदीयं गणनाय कम्

«Então a Deusa, jubilosa, proferiu estas palavras: “A partir de hoje, quem quer que (venere) meu filho Gaṇanāyaka, o Líder dos Gaṇas…”»

Verse 62

अनेन विधिना सम्यक्चतुर्थ्यां पूजयिष्यति । तस्य विघ्नानि सर्वाणि नाशं यास्यंत्यसंशयम्

«Quem o adorar devidamente na Caturthī segundo este método—todos os seus obstáculos irão à destruição, sem dúvida.»

Verse 63

स्मृत्वा वा पूजयित्वा वा यः कार्याणि करिष्यति । भविष्यंति न संदेहस्ततोस्याविचलानि च

Quer apenas por recordá-Lo, quer por adorá-Lo, aquele que empreender suas tarefas—essas obras terão êxito; não há dúvida, e permanecerão firmes e inabaláveis.

Verse 64

न सन्देहस्ततोऽस्य श्रीरचलैव भविष्यति

Não há dúvida: daí em diante, sua prosperidade será de fato firme e inabalável.

Verse 65

श्रीभगवानुवाच । तस्मात्त्वं हि महाभाग चतुर्थ्यां सम्यगाचर । विनायकोद्भवां पूजां येनाभीष्टेन युज्यसे

O Senhor Bem-aventurado disse: Portanto, ó afortunado, observa devidamente a sagrada Caturthī e realiza o culto que procede de Vināyaka; assim serás unido ao fruto desejado de tua intenção.

Verse 66

मार्कण्डेय उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा विश्वामित्रो महीपतिः । गणनाथसमुद्भूतां पूजां कृत्वा यथोचिताम्

Mārkaṇḍeya disse: Tendo ouvido aquelas palavras, o rei Viśvāmitra realizou, como era devido, o culto nascido de Gaṇanātha (Gaṇeśa).

Verse 67

तपश्चचार विपुलं सर्वविघ्नविवर्जितम् । ब्राह्मण्यं च ततः प्राप्तं सर्वेषामपि दुर्लभम् ओ

Então ele empreendeu abundante austeridade (tapas), livre de todos os obstáculos; e depois alcançou a brahminidade (brāhmaṇya), difícil de obter para todos.

Verse 68

तस्मात्त्वं हि महाभाग विनायकसमुद्भवाम् । पूजां कुरु चतुर्थ्यां च संप्राप्तायां विशेषतः । संप्राप्नोषि महाभोगान्हृदिस्थान्नात्र संशयः

Portanto, ó afortunado, realiza o culto ligado a Vināyaka—especialmente quando chega a Caturthī. Alcançarás grandes deleites e realizações queridas no coração; disso não há dúvida.

Verse 69

यो यं काममभिध्याय गणनाथं प्रपूजयेत् । स तं सर्वमवाप्नोति महेश्वरवचो यथा

Quem, contemplando qualquer desejo, venerar Gaṇanātha, alcança tudo isso—conforme a palavra de Maheśvara.

Verse 70

अपुत्रो लभते पुत्रं धनहीनो महद्धनम् । शत्रूञ्जयति संग्रामे स्मृत्वा तं गणनायकम्

O sem filhos obtém um filho; o desprovido de bens obtém grande riqueza. Recordando Gaṇanāyaka, vence-se os inimigos na batalha.

Verse 71

या नारी पतिना त्यक्ता दुर्भगा च विरूपिता । सा सौभाग्यमवाप्नोति गणनाथस्य पूजया

A mulher abandonada pelo marido—infeliz e desfigurada—alcança boa fortuna pela adoração a Gaṇanātha.

Verse 72

य इदं पठते नित्यं शृणुयाद्वा समाहितः । न विघ्नं जायते तस्य सर्वकृत्येषु सर्वदा

Quem o recita diariamente, ou o escuta com mente recolhida, jamais terá obstáculo em qualquer tarefa, em todo tempo.

Verse 214

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये विश्वामित्रोपाख्यानप्रसंगेन गणपतिपूजाविधिमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्दशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः

Assim, no Śrī Skanda Mahāpurāṇa—na saṃhitā composta de oitenta e um mil ślokas—este é o capítulo 214, no sexto Nāgarakhaṇḍa, no Māhātmya do sagrado kṣetra de Hāṭakeśvara, descrevendo a grandeza do rito e do método de adoração a Gaṇapati, em conexão com o episódio de Viśvāmitra.