Anuvaka 8
ਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ਾ: ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਘੇਰੇ/ਸਥਾਨ, ਠੀਕ ਹਵਿਰ-ਅਰਪਣ ਅਤੇ ਬੰਧਨ-ਮੁਕਤੀ ਰਾਹੀਂ ਰਸਮੀ-ਆਕਾਸ਼ੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਘਰੇਲੂ ਫਲ-ਫੂਲ; ਨਾਲ ਹੀ ਗਲ੍ਹ/ਲਿੰਫ ਗ੍ਰੰਥੀਆਂ ਦੇ ਵਧਾਅ ਵਰਗੀਆਂ ਗੰਡਮਾਲਾ/ਅਪਚਿਤ-ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਗ੍ਰੰਥੀ-ਸੂਜਾਂ ਲਈ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਚਿਕਿਤਸਾ-ਪ੍ਰਯੋਗ। ਉਪ-ਵਿਸ਼ੇ: ਅਗਨੀ ਰਾਹੀਂ ਰਕਸ਼ੋਘਨ ਘੇਰਾ ਬਣਾ ਕੇ ਵਸੇਬੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਪਦ੍ਰਵ-ਨਿਵਾਰਣ; ਇੰਦਰ ਦਾ ਯੋਗ ਹਿੱਸਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਯਜ್ಞ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ/ਅਪੂਰਤੀਆਂ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ; ਦੁੱਧ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹਿੱਸੇ (ਭਗ) ਰਾਹੀਂ ਪਸ਼ੂ-ਧਨ ਤੇ ਘਰ ਦੀ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ; ਜੜ੍ਹ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਸੁਕਾਉਣ/ਚੀਰਨ ਵਾਲੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਗੰਡਮਾਲਾ/ਅਪਚਿਤ ਸੂਜਾਂ ਲਈ ਭੈਸ਼ਜ੍ਯ ਥੈਰਪੀ।
Suktas in Anuvaka 8
Sukta 71
ਇਹ ਇਕ-ਮੰਤਰੀ ਰਕ੍ਸ਼ੋਘ੍ਨ ਸੂਕਤ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਬਸਤੀ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਜੀਵੰਤ ਕਿਲ੍ਹਾ-ਦੀਵਾਰ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਬਲ ਨਾਲ ਸਮੁਦਾਇ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਿਪ੍ਰ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਪਰਿਧੀ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਇਸ ਮੰਤਰ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਉਸ ਘੇਰੇ ਨੂੰ ਖ਼ਤਰਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖੀ ਜਾਂ ਦੈਤਿਕ ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਧੱਕਣਾ, ਤੋੜਨਾ ਅਤੇ ਸੰਹਾਰਨਾ ਹੈ।
Sukta 72
ਇਹ ਸੰਖੇਪ ਇੰਦਰ-ਸਤੁਤੀ ਯਜਨ-ਕ੍ਰਿਆ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ: ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੂੰ “ਇੰਦਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਵੇਖੋ” ਕਹਿ ਕੇ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਠੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ। ਹਵਿਸ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਗਈਆਂ ਖਾਮੀਆਂ (ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਕਿਆ—ਅਧੂਰਾ ਪੱਕਿਆ) ਨੂੰ ਇਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅਰਪਣ-ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਕਰਕੇ ਭੇਟ ਫਿਰ ਵੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੇ। ਸੂਰਜ ਦੇ ਮੱਧਾਹਨ ਮੋੜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮੱਧਾਹਨ ਸਵਨ ਦੇ ਦਹੀਂ ਨੂੰ ਪੀਣ ਲਈ ਆਹਵਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਤ (ਸਹੀ ਕ੍ਰਮ) ਨਾਲ ਸੁਰਤਾਲ ਰਾਹੀਂ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ, ਪਸ਼ੂ-ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਯਜਨ-ਸਫਲਤਾ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
Sukta 73
ਇਹ ਸੂਕਤ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦਾ ਹੈ; ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਗਾਂ ਨੂੰ ਭਗ (ਸ਼ੁਭ ਹਿੱਸਾ) ਦੇ ਵਾਹਕ ਵਜੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਘਰੇਲੂ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਨੂੰ ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡਕ ਨਿਯਮਿਤਤਾ ਅਤੇ ਉਸ਼ਸ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਅਗਵਾਈ ਨਾਲ ਜੋੜਦਿਆਂ, ਤਪੇ ਹੋਏ ਘਰਮ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਭਾਲੇ ਚਰਾਗਾਹ ਦੀ ਛਵੀ ਰਾਹੀਂ ਵੱਧ ਦੁੱਧ-ਉਪਜ, ਤੰਦਰੁਸਤ ਪਸ਼ੂਧਨ, ਅਤੇ ਫਲਦੇ-ਫੁਲਦੇ ਘਰ ਦੇ ਸ਼ੁਭ “ਸਫਲਤਾ-ਚਿੰਨ੍ਹ” ਮੰਗਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਹੈ ਕਿ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪਸ਼ੂ-ਪਾਲਣ ਅਤੇ ਅਰਪਣ-ਅਭਿਆਸ ਨੂੰ ਦਿਵਯ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ “ਸਵਰਗ ਦੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ/ਕਵਾਟ” ਨਾਲ ਸੁਰਤਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੋਸ਼ਣ ਰਿਤੁਅਲ ਵੀ ਬਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ ਵੀ।
Sukta 74
AV 7.74 ਇਕ ਸੰਖੇਪ ਆਥਰਵਣਿਕ ਚੰਗਿਆਈ-ਮੰਤਰ ਹੈ ਜੋ ਗ੍ਰੰਥੀ ਵਾਲੀਆਂ ਸੂਜਾਂ/ਗੰਡਮਾਲਾ (gaṇḍamālā/apacit) ਨੂੰ ਤੋੜ-ਫੋੜ ਕੇ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਹੈ। ਇਸ ਰੋਗ ਨੂੰ ਐਸਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ-ਸੰਚਿਤ ਮੂਲ ਅਤੇ ਮੰਤਰ ਦੀ ਭੇਦਕ ਬਾਣੀ ਨਾਲ ‘ਚੀਰ ਕੇ ਵੱਖਰਾ’ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ। ਸਰੀਰਕ ਇਲਾਜ (mūla; ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ‘ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ’ ਨਾਮੀ ਪੌਧਾ-ਸ਼ਕਤੀ) ਦੇ ਨਾਲ, ਮੰਤਰ ਵੈਰੀ ਭਾਵਨਾਵਾਂ—ਈਰਖਾ, ਗੁੱਸਾ—ਨੂੰ ਵੀ ਨਿਸ਼ਪ੍ਰਭ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬਿਮਾਰੀ ਨੂੰ ਵਧਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਘਰੇਲੂ ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਵਰਤ (vrata) ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਵਿੱਚ ਸੁਖ-ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਟਿਕਾ ਕੇ ਇਹ ਮੰਤਰ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
Sukta 75
ਇਹ ਸੰਖੇਪ ਦੋ-ਮੰਤਰੀ ਸੂਕਤ ਗਾਂ-ਧਨ ਲਈ ਰੱਖਿਆ–ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਟੋਣਾ/ਮੰਤਰ ਹੈ: ਚਰਾਗਾਹ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਤੇ ਘਰ ਦੇ ਆਸਨ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਵਿਨਾਸ਼ਕ ਨਹੀਂ, ਸਾਵਧਾਨ ਰਖਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਸੱਦਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ “ਸ਼ਸਤ੍ਰ” ਅਪਸ਼ਕੁਨ-ਨਿਵਾਰਕ ਘੇਰਾ ਬਣ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਸੀਮਾ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ। ਨਾਲ ਹੀ ਆਪਃ (ਜਲ) ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਦੇਵੀਆਂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਹੈ ਕਿ ਝੁੰਡ ਅਤੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ, ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨ ਅਤੇ ਬਲਵਾਨ ਬਣਾਉਣ।
Sukta 76
AV 7.76 ਇੱਕ ਭੈਸ਼ਜ੍ਯ ਸੂਕਤ ਹੈ ਜੋ ਗੰਡਮਾਲਾ-ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਸੁਜਣਾਂ (ਗਰਦਨ/ਲਿੰਫ ਗ੍ਰੰਥੀਆਂ ਦੇ ਵਧਣ) ਨੂੰ ਘੁਲਾਕੇ ਅਤੇ ਸੁਕਾ ਕੇ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਹੈ। ਰੋਗ ਨੂੰ ਵੈਰੀ ਵਜੋਂ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਤੋੜ-ਭੰਨ ਕੇ ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਆ ਕਰਨ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਹੈ। ਲਵਣ (ਨਮਕ) ਨੂੰ ਸਹਾਇਕ ਸੁਕਾਉਣ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਜੋਂ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਨਾਲ ਹੀ ਵੱਡੀ ਅਥਰਵਣਿਕ ਚਿਕਿਤਸਾ-ਲੋਜਿਕ ਅਨੁਸਾਰ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਘੁਸ ਆਏ ਪੀੜਾ-ਕਾਰਕ ਏਜੰਟਾਂ ਨੂੰ ਕੱਢ ਕੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਅਖੰਡਤਾ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕਰਾਮਾਤ ਵੀ ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।
Sukta 77
AV 7.77 ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਖੇਪ ਸੂਕਤ ਹੈ, ਜੋ ਅਪੋਤ੍ਰੋਪਾਇਕ ਅਤੇ ਬੰਧਨ-ਮੁਕਤੀ ਮੰਤ੍ਰ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਮਰੁਤਾਂ ਨੂੰ “ਦਹਾਉਣ ਵਾਲੀ” ਆਹੁਤੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ, ਯਜਮਾਨ/ਰੋਗੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਅਤੇ ਵੈਰੀ ਵੱਲੋਂ ਆਈ ਹਾਨੀ ਨੂੰ ਭਸਮ ਕਰਕੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਵੈਰੀ ਦੇ ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਹਮਲਾਵਰ ਉੱਤੇ ਹੀ ਉਲਟਾ ਵਾਪਸ ਮੋੜਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰੋਗੀ ਜਾਂ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਤੋਂ ‘ਏਨਸ’ (ਅਪਰਾਧ/ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ/ਪੀੜਾ) ਦੇ ਫਾਹੇ ਢਿੱਲੇ ਹੋ ਕੇ ਖੁਲ ਜਾਣ। ਇਸ ਸੂਕਤ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸ਼ਕਤੀ ਮਰੁਤ-ਤਪਸ ਹੈ—ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਦੰਡ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਤਪਤ ਊਰਜਾ—ਨਾਲ ਹੀ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਦਲ-ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਦਖ਼ਲ।
Sukta 78
ਇਹ ਸੰਖੇਪ ਆਥਰਵਣਿਕ ਸੂਕਤ ਇੱਕ ਰਸਮੀ “ਖੋਲ੍ਹਣ/ਅਣਗੰਢ” ਕਰਦਾ ਹੈ: ਕੈਦ, ਕਲੇਸ਼ ਜਾਂ ਵੈਰੀ ਬੰਨ੍ਹਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰੱਸੀਆਂ, ਜੂਆਂ ਅਤੇ ਗੰਢਾਂ ਨੂੰ ਵਚਨ ਰਾਹੀਂ ਢਿੱਲਾ ਕਰਕੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਬੰਧਨ ਛੁਡਾਉਣ ਮਗਰੋਂ ਤੁਰੰਤ ਹੀ, ਦਿਵ੍ਯ ਬ੍ਰਹਮਣ ਰਾਹੀਂ ਅਗਨੀ ਨੂੰ “ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਜੋੜ” ਕੇ ਮੁਕਤ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਲਾਭਪਾਤਰੀ ਨੂੰ ਕਸ਼ਤ੍ਰ-ਸਮਾਨ ਰੱਖਿਆਤਮਕ ਬਲ, ਸ਼ੁਭਤਾ ਅਤੇ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਦੋ ਗਤੀਆਂ ਵਿੱਚ—ਬੰਧਨ-ਵਿਮੋਚਨ ਅਤੇ ਪੁਨਃ-ਸਸ਼ਕਤੀਕਰਨ—ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧਿਕਰਤਾ ਅਤੇ ਨਵੀਂ, ਬੰਧਨ-ਰਹਿਤ ਅਵਸਥਾ ਦਾ ਜ਼ਾਮਿਨ ਦੋਵੇਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Sukta 79
ਇਹ ਛੋਟਾ ਚੰਦਰੀ ਭਜਨ ਅਮਾਵਸਿਆ (ਨਵੇਂ ਚੰਦ ਦੀ ਰਾਤ) ਨੂੰ ਜੀਵੰਤ ਦੇਵੀ-ਸ਼ਕਤੀ ਵਜੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਸ ਤੋਂ ਘਰ ਲਈ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ‘ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ’ ਦੋਹੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਹਵਿਸ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਰਾਤ੍ਰੀ/ਅਮਾਵਸਿਆ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ ਪਾਠਕ ਰਿਤੂਅਲ ਪੂਰਨਤਾ, ਪੋਸ਼ਣ-ਸ਼ਕਤੀ (ਊਰ੍ਜ), ਫਲਣ-ਫੂਲਣ ਵਾਲਾ ਵਾਧਾ (ਪੁਸ਼ਟੀ), ਧਨ-ਸੰਪੱਤੀ (ਰਯਿ) ਅਤੇ ਬਲਵਾਨ ਸੰਤਾਨ (ਸੁਵੀਰ) ਦੀ ਯਾਚਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਹੈ ਕਿ ਸੀਮਾਂਤ ਅਮਾਵਸਿਆ ਰਾਤ ਨੂੰ ਪੁੰਨ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਸਾਨਿਧ੍ਯ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਪਾਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗ੍ਰਿਹ੍ਯ ਚੰਦਰੀ ਅਨੁਸ਼ਠਾਨ ਭੌਤਿਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਫਲਦਾਇਕ ਬਣਦਾ ਹੈ।
Sukta 80
ਇਹ ਛੋਟਾ ਸੂਕਤ ਪੌਰਣਮਾਸੀ (ਪੂਰਨਿਮਾ/ਪੂਰਨ ਚੰਦ) ਨੂੰ ਜੇਤੂ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬ੍ਰਹਿਮਾਂਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਜੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਵਿੱਚ ਦੇਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਯਜ્ઞੀ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਠੀਕ ਚੰਦ੍ਰ-ਅਨੁਸ਼ਠਾਨ ਅਤੇ ਅਰਪਣਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਨਤਾ (ਪੂਰਣਤਾ), ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਇੱਛਾ-ਪੂਰਤੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਪੁੰਨ ਜੋ ਸਵਰਗ-ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ।
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.