Anuvaka 2

ਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ਾ: ਵ੍ਰਾਤ੍ਯ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਿਮਾਂਡੀ–ਯਾਜ਼ਕੀ ਪੁਰਖ ਵਜੋਂ—ਬੰਧੁ (ਸੰਬੰਧ) ਪਛਾਣਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹਾਸੀਏ ਦੇ ਬਾਹਰਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ, ਪੁਣ੍ਯ ਅਤੇ ਵਿਵਸਥਿਤ ਹਕੀਕਤ ਦਾ ਸਰੋਤ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਵਰਣਨ। ਉਪ-ਵਿਸ਼ੇ: (1) ਵਾਕ-ਸ਼ਕਤੀ (ਵਾਚ) ਅਤੇ ‘ਸ੍ਵਾਹਾ’ ਆਦਿ ਲਿਟਰਜਿਕਲ ਪੁਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਹਕੀਕਤ-ਘੜਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਜੋਂ। (2) ਅਤਿਥੀ-ਯਜ੍ਞ ਅਤੇ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਮੰਗਲਤਾ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਰੀਤ। (3) ਠੀਕ ਪਛਾਣ, ਆਤਿਥ੍ਯ ਅਤੇ ਯਾਜ਼ਕੀ ਪ੍ਰੋਟੋਕੋਲ ਰਾਹੀਂ ਪੁਣ੍ਯ/ਮੈਰਿਟ। (4) ਪ੍ਰਾਣ-ਸਿਧਾਂਤ ਦਾ ਬ੍ਰਹਿਮਾਂਡ ਨਾਲ ਨਕਸ਼ਾਬੰਦੀ—ਪ੍ਰਾਣ, ਅਪਾਨ, ਵ੍ਯਾਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬ੍ਰਹਿਮਾਂਡੀ ਖੇਤਰ। (5) ਕਾਲ-ਕ੍ਰਮ (ਸਮੇਂ) ਦੇ ਪੱਖ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯਾਜ਼ਕੀ ਸਥਾਪਨਾ।