Adhyaya 186: Ritual Procedure for Installing Silver and Gold Images, and the Special Status of Śālagrāma

Verse 1

श्रीवराह उवाच॥ राजतीं प्रतिमां कृत्वा सुरूपां निर्मलां शुचिम् ।। अश्लिष्टां चैव निर्दोषां सर्वतः परिनिष्ठिताम् ॥

သီရိဝရာဟာ မိန့်တော်မူသည်—ငွေဖြင့် ပုံတော်တစ်ဆူကို ပြုလုပ်၍၊ ရုပ်သဏ္ဌာန်လှပ သန့်ရှင်း၍ ပဝါ; အပြစ်အနာအဆာမရှိ၊ ချို့ယွင်းမှုမရှိ၊ အရပ်ရပ်မှ ပြည့်စုံအောင် ပြုလုပ်လော့။

Verse 2

चन्द्रपाण्डुरसङ्काशां सुष्लक्ष्णां निर्व्रणां शुभाम् ।। श्रियायुक्तां मनोज्ञां च दीप्यमानां दिशो दश ॥

လ၏ ဖြူဖျော့သော တောက်ပမှုနှင့် ဆင်တူ၍၊ အလွန်ချောမွေ့ကာ အနာအဆာမရှိ သုဘ; သီရိတော်နှင့် ယှဉ်တွဲ၍ စိတ်နှစ်သက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ဒిశတစ်ဆယ်လုံးသို့ တောက်ပလင်းလက်နေ၏။

Verse 3

ईदृशीं प्रतिमां कृत्वा मम कर्मपरायणः ।। गीतवादित्रशब्देन शङ्खदुन्दुभिनिःस्वनैः ॥

ဤသို့သော ပုံတော်ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ငါ၏ ကర్మ-ပူဇာဝန်ထမ်းမှု၌ အလေးထားသူသည် သီချင်းသံနှင့် တူရိယာသံများ၊ သင်္ခသံနှင့် ဒုန္ဒုဘီစည်သံတို့၏ ဂုဏ်သံမြည်ဟုန်နှင့်အတူ ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 4

स्तुतिभिर्मङ्गलैश्चैव मम वेश्मन्युपानयेत् ।। अर्घ्यपाद्यादिकं गृह्य इमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥

စတုတိ (ချီးမွမ်းသီချင်း) နှင့် မင်္ဂလာပဋ္ဌာန်းများဖြင့် ငါ၏ ဘုရားခန်းသို့ ယူဆောင်လာရမည်။ ထို့နောက် အရ္ဃျ (arghya)၊ ပာဒျ (pādya) စသည့် ပူဇာပစ္စည်းများကို ကိုင်ယူကာ ဤမန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 5

मन्त्रः— ॐ यः सर्वलोकेष्वपि सर्वमर्घ्यं पूज्यश्च मान्यश्च दिवौकसामपि ।। उपागतो गृह्य इदं ममार्घ्यं प्रसीद मां तिष्ठतु लोकनाथ ॥ यो राजते यज्ञपतिश्च यज्ञे सूर्योदये मम कर्माग्निहोत्रम्

မန္တရ៖ “အိုṁ—လောကအားလုံး၌ အရ္ဃျပူဇာ အားလုံးကို ခံယူထိုက်သူ၊ ပူဇာထိုက်၍ ဂုဏ်ပြုထိုက်သူ၊ ကောင်းကင်နေ ဒေဝတားတို့ကပါ လေးစားသူ—အရှင်၊ နီးကပ်လာ၍ ငါ၏ အရ္ဃျကို လက်ခံတော်မူပါ။ ငါ့အပေါ် သနားကြင်နာတော်မူ၍ ဤနေရာ၌ တည်နေတော်မူပါ၊ လောကနာထ (လောက၏ အရှင်) အရှင်။ ယဇ္ဉ၌ တောက်ပသူ၊ ယဇ္ဉ၏ ပတိ—နေထွက်ချိန်၌ ငါ၏ ကర్మပူဇာသည် အဂ္နိဟောတရ …”

Verse 6

मन्दश्चेति आदिमध्यस्वरूपायेति ।। तत एतेन मन्त्रेण अर्घ्यं दत्त्वा यथाविधि ।। सुस्नातोऽलङ्कृतश्चैव स्थापयेत् तामुदङ्मुखः ॥

“... နှင့် ‘mandaḥ …’” ဟူသော စကားရပ်၊ ထို့ပြင် “အစနှင့် အလယ်ဟူသော သဘောတရားရှိသူထံသို့ …”—ဟူသကဲ့သို့။ ထို့နောက် ဤမန္တရဖြင့် စည်းကမ်းအတိုင်း အရ္ဃျကို ပူဇာတင်ပြီး၊ သန့်ရှင်းစွာ ရေချိုးကာ အလှဆင်ပြီးနောက်၊ မြောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူလျက် ထိုပုံတော်ကို စိုက်ထူတည်ထားရမည်။

Verse 7

आश्लेषासु च नक्षत्रे राशौ कर्कटके स्थिते ।। अस्तङ्गते दिनकरे स्वजने यजति स्थिरे ॥

နက္ခတ်သည် အာရှ္လေရှာ (Āśleṣā) ဖြစ်၍ ရာသီသည် ကရ္ကဋက (Cancer) တွင် တည်နေပြီး နေဝင်ပြီးသောအခါ၊ မိမိ၏ မိသားစု/အသိုင်းအဝိုင်းအတွင်း စိတ်တည်ငြိမ်ခိုင်မာစွာ ပူဇာကို ဆောင်ရွက်သည်။

Verse 8

तत्राधिवासनं कुर्याद्विधिवन्मन्त्रपूर्वकम् ॥ चत्वारः कलशास्तत्र चन्दनोदकमिश्रिताः

ထိုနေရာ၌ မန္တရများကို အရင်ရွတ်ကာ ဗိဓိအတိုင်း အဓိဝာသန (အစပြုသန့်စင်တင်မြှောက်ခြင်း) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထိုနေရာတွင် စန္ဒနံ့ရနံ့ပါသော ရေနှင့် ရောစပ်ထားသည့် ကလသ လေးလုံးကို ထားရမည်။

Verse 9

सर्वौषधीसमायुक्ताः सहकारविभूषिताः ॥ ततस्ते कर्मिणः सर्वे मम शास्त्रानुसारिणः

ဆေးဖက်ဝင် အပင်အမျိုးမျိုးအားလုံးဖြင့် ပြည့်စုံကာ သရက်ရွက်ဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။ ထို့နောက် ငါ၏ ရှာစတြာအညွှန်းအတိုင်း လိုက်နာသော ပူဇော်ပွဲဆောင်ရွက်သူများ အားလုံး ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ကြသည်။

Verse 10

मन्त्रः— योऽसौ भवान् सर्वलोकैककर्त्ता सर्वाध्यक्षः सर्वरूपैकरूपः ॥ आयातु मूर्त्तौ सहितो मया च ध्रुवादिभिर्लोकपालैस्तु पूज्यः

မန္တရ: “အို ဘုရားသခင်၊ လောကအားလုံး၏ တစ်ဦးတည်းသော ဖန်ဆင်းရှင်၊ အရာအားလုံး၏ အုပ်စိုးရှင်၊ တစ်ရုပ်တည်းဖြင့် ရုပ်ပေါင်းစုံကို ထင်ဟပ်သော အရှင်—ကျွန်ုပ်နှင့်အတူ ဤမူရတိ (mūrti) ထဲသို့ ကြွလာပါစေ။ ထို့ပြင် ဓြုဝ (Dhruva) နှင့် အခြား လောကပာလ (lokapāla) များက ပူဇော်အပ်ပါစေ။”

Verse 11

नमोऽनन्तायेति ॥ व्यतीतायां तु शर्वर्यामुदिते सूर्यमण्डले ॥ दिशासु च प्रसन्नासु द्वारमूलमुपानयेत्

“နမော အနန္တာယ” — ညအချိန် ကုန်လွန်ပြီး နေမဏ္ဍလ ထွက်ပေါ်လာသည့်အခါ၊ အရပ်ဒిశများလည်း တည်ငြိမ်ကြည်လင်သည့်အခါ၊ ပြင်ဆင်ထားသော အရာကို တံခါးအမြစ်၊ အတံခါးခုံ (threshold) အနီးသို့ ယူဆောင်လာရမည်။

Verse 12

एवं संस्थापनं कृत्वा मम कर्मानुसारिणः ॥ घटैः पूर्णैर्यथान्यायं कुर्यात्तत्राभिषेचनम्

ဤသို့ ငါ၏ ကర్మနည်းလမ်းအတိုင်း တင်မြှောက်တပ်ဆင်ခြင်း (saṃsthāpana) ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ထို့နေရာတွင် ဗိဓိအတိုင်း ရေပြည့်ကလသများဖြင့် အဘိသေက (abhiṣeka) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 13

अभिषिच्य ततः पश्चात्स्थापयेत विधानतः ॥ नमो नारायणायेति उक्त्वा मन्त्रमुदाहरेत्

အဘိသေက (သန့်စင်ရေချိုးပူဇော်) ပြုလုပ်ပြီးနောက် သတ်မှတ်ထားသော বিধိအတိုင်း စတင်တည်ထောင်ရမည်။ ‘နမော နာရာယဏာယ’ ဟုဆိုပြီး မန္တရကို အသံထွက်၍ ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 14

मन्त्रः— गङ्गादिभ्यो नदीभ्यश्च सागरेभ्यो मया हृतम् ॥ स्नानाय ते सुरश्रेष्ठ कर्पूरावासितं जलम्

မန္တရ: ‘ဂင်္ဂါမြစ်နှင့် အခြားမြစ်များ၊ သမုဒ္ဒရာများမှ ငါသည် ဤရေကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ အို ဒေဝတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ သင်၏ ရေချိုးပူဇော်ရန် ကမ္ဖော်ရနံ့သင်းသော ဤရေကို (အပ်နှံ၏)။’

Verse 15

एवं स्नाप्य विधानॆन गृहस्याभ्यन्तरं नयेत् ॥ स्थापना तत्र मे कार्या मन्त्रेणानेन सुन्दरी

ဤသို့ বিধိအတိုင်း ရေချိုးပူဇော်ပြီးလျှင် ၎င်းကို အိမ်အတွင်းပိုင်းသို့ ယူဆောင်သွားရမည်။ အို လှပသူမ၊ ထိုနေရာ၌ ဤမန္တရတည်းဖြင့် ငါက တည်ထောင်ပူဇော်ရမည်။

Verse 16

मन्त्रः— वेदैर्वेद्यो वेदविद्भिश्च पूज्यो यज्ञात्मको यज्ञफलप्रदाता ॥ यज्ञार्थं त्वामाह्वये देवदेव मूर्त्तावस्यां तिष्ठ सुलोकनाथ

မန္တရ: ‘ဝေဒများဖြင့် သိမြင်နိုင်သူ၊ ဝေဒပညာရှင်တို့က ပူဇော်ထိုက်သူ; ယဇ్ఞ၏အတ္တနှင့် ယဇ్ఞဖလကို ပေးအပ်သူ— ယဇ్ఞအတွက် ငါသည် သင့်ကို ဖိတ်ခေါ်၏၊ အို ဒေဝတို့၏ ဒေဝ၊ ဤမూర్తီ၌ တည်နေပါ၊ အို မင်္ဂလာလောကတို့၏ အရှင်।’

Verse 17

धनजन रूप्यस्वर्ण अनन्ताय नम इति ॥ एवं संस्थापनं कृत्वा प्रहृषितेनान्तरात्मना ॥ अर्चयित्वा यथान्यायं पूर्वोक्तविधिना नरः

‘ဓနနှင့် လူအင်အား (အရင်းအမြစ်)၊ ငွေနှင့် ရွှေ (ပူဇော်အပ်နှံ၍)— “အနန္တအား နမ” ဟု ဤသို့।’ ဤသို့ တည်ထောင်ပြီးနောက် အတွင်းစိတ် ပီတိဖြစ်သောအခါ လူသည် ယခင်ဖော်ပြထားသော বিধိအတိုင်း သင့်လျော်စွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 18

नीलवस्त्राणि मे दद्यात्प्रियाणि मम भूषणम्॥ ततो वस्त्राण्युपादाय जानुभ्यां पतितो भुवि॥

“ငါ့အား အပြာရောင်ဝတ်စုံများကို ပူဇော်စေ—ထိုဝတ်စုံများသည် ငါ့အတွက် ချစ်မြတ်နိုးရာဖြစ်၍ ငါ့အလှဆင်လည်း ဖြစ်သည်။” ထို့နောက် ဝတ်စုံကိုယူပြီး ဒူးထောက်ကာ မြေပေါ်သို့ လဲကျသည်။

Verse 19

मन्त्रः— योऽसौ भवान्श्चन्द्ररश्मिप्रकाशः शङ्खेन कुन्देन समानवर्णः॥ क्षीरोज्ज्वलः कौमुदवर्ण देव वस्त्राणि गृह्णीष्व मम प्रियाय॥

မန္တရား— “အို ဒေဝ! လမင်းရောင်ခြည်ကဲ့သို့ တောက်ပ၍ သင်္ခါနှင့် ကုန္ဒပန်းကဲ့သို့ အရောင်တူ၊ နို့ကဲ့သို့ ဖြူဝင်းသော၊ လရောင်အရောင်ရှိသော ဘုရားသခင်၊ ငါချစ်မြတ်နိုးသော ဒေဝတော်အတွက် ဤဝတ်စုံများကို လက်ခံတော်မူပါ။”

Verse 20

वेषः सुवेषः अनन्तः अमरः मारणः कारणः सुलभः दुर्लभः श्रेष्ठः सुवर्चा इति॥ अनेनैव तु मन्त्रेण दत्त्वा वस्त्राणि मे शुचिः॥ ततो मे प्रापणं दद्याद्भक्तियुक्तेन चेतसा॥

“(ထိုအရှင်သည်) ဝေṣ၊ စုဝေṣ၊ အနန္တ၊ အမရ၊ မာရဏ၊ ကာရဏ၊ စုလဘ၊ ဒုရလဘ၊ ရှ్రေṣ္ဌ၊ စုဝရ္စာ”—ဟူသတည်း။ ဤမန်တရားတည်းဖြင့် ဝတ်စုံကိုပူဇော်ပြီးနောက် သန့်ရှင်းသူသည် ဘက္တိနှင့်ချိတ်ဆက်သော စိတ်ဖြင့် ငါ့အား ‘ပရာပဏ’ (ထပ်ဆင့်ပူဇော်သကာ) ကိုလည်း ပူဇော်စေ။

Verse 21

नमो नारायणायेति इमं मन्त्रमुदाहरेत्॥ शाल्यन्नं पायसैर्युक्तं सितया च घृतेन च॥

သူသည် “နမော နာရာယဏာယ” ဟူသော မန္တရားကို ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့နောက် နို့ဆန်ပြုတ် (ပာယသ) နှင့်အတူ ဆာလီဆန်အစာကို သကြားနှင့် ဂျီ (နို့ဆီသန့်) ပါတင်၍ ပူဇော်ရမည်။

Verse 22

प्रापणं गृह्यतां देव अनन्त पुरुषोत्तम॥ दत्त्वा तु मम नैवेद्यं दद्यादाचमनं बुधः॥

“အို ဒေဝ—အနန္တ ပုရုရှောတ္တမ! ဤ ‘ပရာပဏ’ ကို လက်ခံတော်မူပါ။” ငါ့နైవေဒျ (အာဟာရပူဇော်သကာ) ကို ပူဇော်ပြီးနောက် ပညာရှိသည် အာစမန (ရေစုပ်သန့်စင်ခြင်း) အတွက် ရေကိုလည်း ပေးလှူရမည်။

Verse 23

सर्वलोकहितार्थाय शान्तिपाठमुदाहरेत्॥ ॐ शान्तिं करोति ब्रह्मा च रुद्रो विष्णुर्हि भास्करः॥

လောကအားလုံး၏ အကျိုးချမ်းသာအတွက် ငြိမ်းချမ်းရေးပဋိဉာဏ်ကို ရွတ်ဆိုရမည်– “အိုမ်—ဗြဟ္မာသည် ငြိမ်းချမ်းမှုကို ပြုစေ၏; ရုဒြလည်း; ထို့ပြင် ဗိဿဏု၊ ဘာစ్కရဟု ခေါ်သော နေမင်းလည်း (ငြိမ်းချမ်းမှုကို ပြုစေ၏)”။

Verse 24

रात्रिश्चैव तु सन्ध्ये द्वे नक्षत्राणि ग्रहा दिशः॥

ထို့အပြင် ည၊ ဆန္ဓျာနှစ်ပါး၊ နက္ခတ်များ၊ ဂြိုဟ်များနှင့် အရပ်ဒిశများလည်း (ထိုငြိမ်းချမ်းရေးပဋိဉာဏ်တွင်) ပါဝင်သည်။

Verse 25

अचल चञ्चल सचल खेचल प्रचल अरविन्दप्रभ उद्भव चेति नमः संस्थापितानां वासुदेव इति॥ कृत्वा वै शान्तिकं तत्र सर्वपापप्रणाशनम्॥ पूज्य भागवतांस्तत्र यथाविभवशक्तितः॥

“မလှုပ်မရှားသူ၊ လှုပ်ရှားမြန်သူ၊ လုံးဝလှုပ်ရှားသူ၊ ကောင်းကင်၌ လှုပ်ရှားသူ၊ အလွန်လှုပ်ရှားသူ; ကြာပန်းကဲ့သို့ တောက်ပသူ; ပေါ်ပေါက်ရာ အရင်းအမြစ်”—ဟူ၍ နမස්ကာရပြု၍၊ ထို့ပြင် တည်ထောင်ထားသော ဒေဝတားအတွက် “ဝာစုဒေဝ” ဟု ဆိုရမည်။ ထိုနေရာ၌ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသော ငြိမ်းချမ်းရေးပူဇော်ပွဲ (śāntika) ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ မိမိ၏ အင်အားနှင့် စွမ်းဆောင်နိုင်မှုအတိုင်း ထိုနေရာ၌ ဘဂဝန်၏ ဘက္တများကို ဂုဏ်ပြုရမည်။

Verse 26

ब्राह्मणान्भोजयेत्तत्र गुरुं मन्त्रेण पूजयेत्॥ तेभ्यः शान्त्युदकं गृह्य कुर्यादभ्युक्षणं ततः॥

ထိုနေရာ၌ ဗြာဟ္မဏများကို အစာကျွေးရမည်၊ ဂုရုကို မန္တရဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ သူတို့ထံမှ ငြိမ်းချမ်းရေ (śānti-udaka) ကို ယူပြီးနောက် အဘျုက္ခဏ (ရေဖျန်းခြင်း) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 27

ब्राह्मणान्स्वजनं चैव अभिवाद्य कृताञ्जलिः॥ शीघ्रं विसर्जयेत्तांश्च ये तत्र समुपागताः॥

ဗြာဟ္မဏများနှင့် မိမိ၏ ဆွေမျိုးသားချင်းများကို လက်အုပ်ချီ၍ ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်ပြီး၊ ထိုနေရာ၌ စုဝေးလာသူတို့ကို အမြန်ပင် ပြန်လွှတ်ရမည်။

Verse 28

जलस्य बिन्दवो येऽन्नभोजनान्ते पतन्ति हि ॥ तावद्वर्षसहस्राणि विष्णुलोके स मोदते ॥

အစားအစာစားပြီးဆုံးချိန်၌ ကျရောက်သည့် ရေစက်အရေအတွက် များသလောက်၊ ထိုအရေအတွက်နှင့်တူသော ထောင်နှစ်များတိုင်အောင် သူသည် ဗိෂ္ဏုလောက၌ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်၏။

Verse 29

य एतेन विधानॆन पूजयॆन्मतिमान्नरः ॥ उद्धृतं च कुलं तेन पितृजं मातृजं तथा ॥

ဉာဏ်ရှိသောသူသည် ဤသတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ပူဇော်ပါက၊ ထိုသူကြောင့် ပိတೃဘက်နှင့် မာတೃဘက် နှစ်ဖက်လုံး၏ မျိုးရိုးတန်းဆက်ကို မြှောက်တင်ကယ်တင်သည်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 30

अनेन विधिना देवि रौप्यार्चास्थापनं मम ॥ सुवर्णस्य प्रवक्ष्यामि स्थापनं मम सुप्रियम् ॥

အို ဒေဝီ၊ ဤနည်းလမ်းဖြင့် ငါ၏ ငွေမూర్తိ (ရုပ်တု) ကို တည်ထောင်ပူဇော်ခြင်းကို ရှင်းလင်းပြီးပြီ။ ယခု ငါအလွန်ချစ်မြတ်နိုးသော ရွှေမూర్తိ၏ တည်ထောင်နည်းကို ဆက်လက်ဟောပြမည်။

Verse 31

यथैव राजती कुर्यात्तथैव च सुवर्णिकाम् ॥ तेनैव विधिना सर्वं कुर्यादावाहनादिकम् ॥

ငွေမూర్తိကို ပြင်ဆင်သကဲ့သို့ပင် ရွှေမూర్తိကိုလည်း ပြင်ဆင်ရမည်။ ထိုတူညီသော နည်းလမ်းဖြင့် အာဝါဟန (ဖိတ်ခေါ်ခြင်း) စသည့် အရာအားလုံးကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 32

यत्फलं दारुशैलादिनाम्ना कांस्यादिराजते ॥ तत्फलं कोटिगुणितं सौवर्णस्य प्रपूजने ॥

သစ်သား၊ ကျောက်စသည်တို့နှင့် ကြေး၊ ငွေစသည်တို့ဖြင့် ပြုလုပ်သော မూర్తိများအတွက် ဟောထားသည့် ကုသိုလ်ဖလသည်၊ ရွှေမూర్తိကို ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ရာတွင် ကုဋိဂုဏ် (တစ်ဆယ်သန်းဆ) တိုးပွားသည်ဟု ဆို၏။

Verse 33

कुलानि तारयेत्त्सुभ्रु अयुतान्येकविंशतिम् ॥ याति मल्लयतां भूमे पुनरावृत्तिवर्जितः ॥

အို မျက်ခုံးလှသူ၊ သူသည် မိသားစု နှစ်သောင်းတစ်ထောင်ကို ကူးမြောက်စေ၏။ အို မြေမိခင်၊ သူသည် “malla-yatā” အခြေအနေသို့ ရောက်၍ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမရှိတော့။

Verse 34

एतत्ते कथितं भूमे यत्त्वया परिपृच्छितम् ॥ रहस्यं विपुलश्रोणि किमन्यत्कथयामि ते ॥

အို မြေမိခင်၊ သင်မေးမြန်းသမျှကို ငါပြောပြီးပြီ။ အို ခါးကျယ်သူ၊ ဤသည်မှာ လျှို့ဝှက်သော သင်ခန်းစာဖြစ်၏—ငါသည် သင့်အား အခြားဘာကို ထပ်ပြောရမည်နည်း။

Verse 35

भूमिरुवाच ॥ उक्ता याः प्रतिमाः सर्वाः सुवर्णादि विनिर्मिताः ॥ तासु तिष्ठसि सर्वासु शालग्रामे च सर्वदा ॥

မြေမိခင်က ပြောသည်– “ရွှေစသည်တို့ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော၊ ဖော်ပြထားသမျှ ပုံတော်များအားလုံး၌ သင်သည် စံမြန်းနေသလော။ ထို့ပြင် Śālagrāma ၌လည်း အမြဲတမ်း စံမြန်းနေသလော။”

Verse 36

कति पूज्या गृहेदौ च अविशेषस्तु पूजने ॥ विशेषो वा भवेत् तन्मे रहस्यं वद माधव ॥

အိမ်စသည်တို့တွင် ဘယ်နှစ်မျိုးသော ရုပ်တော်များကို ပူဇော်သင့်သနည်း။ ပူဇော်ခြင်း၌ ခွဲခြားမှုမရှိသလော၊ သို့မဟုတ် အထူးကွာခြားချက် ရှိနိုင်သလော။ အို Mādhava၊ ထိုလျှို့ဝှက်ချက်ကို ငါ့အား ပြောပါ။

Verse 37

द्वे चक्रे द्वारकायास्तु नार्च्यं सूर्यद्वयं तथा ॥ गणेशत्रितयं नार्च्यं शक्तित्रितयमेव च ॥

မပူဇော်သင့်ဟု ဆိုထားသော သင်္ကေတများမှာ– Dvārakā ၏ စက်ဝိုင်း(ချကရ) နှစ်ခု၊ ထို့အတူ Sūrya ရုပ်တော် နှစ်ပါး၊ Gaṇeśa ရုပ်တော် သုံးပါး မပူဇော်ရ၊ ထို့ပြင် Śakti ရုပ်တော် သုံးပါးလည်း ထိုနည်းတူပင်။

Verse 38

शालग्रामयुगं पूज्यं युग्मेषु द्वितयं न हि ॥ विषमा नैव पूज्याः स्युर्विषमे एक एव हि

ရှာလဂြာမ် ကျောက်တုံးကို နှစ်လုံးတစ်စုံအဖြစ် ပူဇော်ထိုက်သည်။ သို့သော် အရေအတွက်စုံသော အစုများတွင် နှစ်လုံးတစ်စုံကို မသတ်မှတ်ထား။ အရေအတွက်မစုံသော အစုများကို မပူဇော်ရ; မစုံဖြစ်လျှင် တစ်လုံးတည်းကိုသာ ပူဇော်ရသည်။

Verse 39

गृहेऽग्निदग्धा भग्ना वा नैव पूज्या वसुन्धरे ॥ आसां तु पूजनाद्गेहे उद्वेगं प्राप्नुयाद्गृही

အို ဝသုန္ဓရာ၊ အိမ်တွင်း၌ (ရှာလဂြာမ် ကျောက်တုံးများ) မီးလောင်သွားခြင်း သို့မဟုတ် ကျိုးပဲ့သွားခြင်းရှိလျှင် မပူဇော်ထိုက်။ ထိုကဲ့သို့ (ပျက်စီးသော) ကျောက်တုံးများကို အိမ်တွင်ပူဇော်လျှင် အိမ်ရှင်သည် စိတ်လှုပ်ရှားပူပန်မှုကို ရရှိမည်။

Verse 40

शालग्रामशिला भग्ना पूजनीया सचक्रका । खण्डिता स्फुटिता वापि शालग्रामशिला शुभा

ရှာလဂြာမ် ကျောက်တုံးက ကျိုးပဲ့နေသော်လည်း စက်ရ (chakra) အမှတ်အသား ပါရှိလျှင် ပူဇော်ထိုက်သည်။ အစိတ်အပိုင်းကျိုးကွဲခြင်း သို့မဟုတ် အက်ကွဲခြင်းရှိသော်လည်း မင်္ဂလာရှိသော ရှာလဂြာမ် ကျောက်တုံးသည် မင်္ဂလာတရားကို ဆက်လက်ထိန်းထားသည်။

Verse 41

शिला द्वादश वै देवि शालग्रामसमुद्भवाः ॥ विधिवत्पूजिता येन तस्य पुण्यं वदामि ते

အို ဒေဝီ၊ ရှာလဂြာမ်အဖြစ် ပေါ်ပေါက်လာသော ကျောက်တုံး အမျိုးအစား တစ်ဆယ့်နှစ်ပါး ရှိသည်။ ထုံးတမ်းစည်းကမ်းအတိုင်း ပူဇော်သူ၏ ကုသိုလ်အကျိုးကို သင့်အား ငါပြောမည်။

Verse 42

कोटिद्वादशलिङ्गैस्तु पूजितैः स्वर्णपङ्कजैः ॥ यत्स्याद्द्वादशकल्पैस्तु दिनेनैकेन तद्भवेत्

ရွှေကြာပန်းများဖြင့် လင်္ဂ တစ်ဆယ့်နှစ်ကုဋိကို တစ်ဆယ့်နှစ်ကလ္ပတိုင် ပူဇော်ရာမှ ရရှိမည့် အကျိုးဖလသည် တစ်နေ့တည်းဖြင့်ပင် ရရှိလာမည်။

Verse 43

यः पुनः पूजयेद्भक्त्या शालग्रामशिलाशतम् ॥ तत्फलं नैव शक्तोऽहं वक्तुं वर्षशतैरपि

ထို့ပြင် ဘက္တိဖြင့် ရှာလဂြာမ ကျောက်တုံး တစ်ရာကို ပူဇော်သူ၏ အကျိုးဖလကို ငါသည် ရာနှစ်များစွာကြာသော်လည်း မဖော်ပြနိုင်။

Verse 44

सर्वैर्वर्णैस्तु सम्पूज्याः प्रतिमाः सर्वदेवताः ॥ लिङ्गान्यपि तु पूज्यानि मणिभिः कल्पितास्तथा

ဝဏ္ဏအားလုံးက နတ်ဘုရားအားလုံး၏ ပုံတော်များကို စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ရမည်။ ထို့အတူ မဏိရတနာဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လင်္ဂများလည်း ပူဇော်ထိုက်သည်။

Verse 45

शालग्रामो न स्पृष्टव्यो हीनवर्णैर्वसुन्धरे ॥ स्त्रीशूद्रकरसंस्पर्शो वज्रस्पर्शाधिकॊ मतः

အို ဝసုန္ဓရာ၊ ရာဇဝဏ္ဏနိမ့်သူတို့သည် ရှာလဂြာမကို မထိသင့်။ မိန်းမနှင့် ရှူဒ္ဒရတို့၏ လက်ထိမှုကို ဝဇ္ရ (မိုးကြိုး) ထိမှုထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်သည်ဟု ဆိုထားသည်။

Verse 46

यदि भक्तिर्भवेत् तस्य स्त्रीणां वापि वसुन्धरे ॥ दूरादेवास्पृशन् पूजां कारयेत् सुसमाहितः

အို ဝసုန္ဓရာ၊ ဘက္တိရှိပါက—မိန်းမတို့အတွက်တောင်—မထိဘဲ အဝေးမှ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်စေသင့်သည်။

Verse 47

चरणामृतपानेन सर्वपापक्शयो भवेत् ॥ अभक्ष्यं शिवनिर्माल्यं पत्रं पुष्पं फलं जलम्

ခြေတော်ရေဆေး (ချရဏာမృత) ကို သောက်သုံးခြင်းဖြင့် အပြစ်အားလုံး ပျောက်ကင်းသည်။ သို့သော် ရှိဝ၏ နိရ္မာလျ—ရွက်၊ ပန်း၊ သီးနှင့် ရေ—ကို မစားမသောက်ရ။

Verse 48

शालग्रामशिलायोगात् पावनं तद्भवेत्सदा ॥ दद्याद्भक्ताय यो देवि शालग्रामशिलां नरः ॥

ရှာလဂြာမ ကျောက် (Śālagrāma-śilā) နှင့် ဆက်စပ်ခြင်းကြောင့် ထိုအရာ (အကျင့် သို့မဟုတ် ပုဂ္ဂိုလ်) သည် အမြဲတမ်း သန့်ရှင်းစေသောအရာ ဖြစ်လာသည်။ အို ဒေဝီ၊ ဘက္တိရှိသော လက်ခံသူအား ရှာလဂြာမကျောက်ကို ဒါနပြုသော ယောက်ျားကို ဤနေရာတွင် ချီးမွမ်းထားသည်။

Verse 49

सुवर्णसहितां तस्य यत्पुण्यं तच्छृणुष्व मे ॥ सुवर्णसहिता भूमिः सपरवतवनाकरा ॥

ရွှေနှင့်အတူ ပါလာသောအခါ သူ၏ ပုဏ္ဏ (ကုသိုလ်) မည်မျှရှိသည်ကို ငါ့ထံမှ နားထောင်လော့။ (ထိုကုသိုလ်သည်) ရွှေနှင့်တကွ မြေကြီးကဲ့သို့—တောင်တန်း၊ တောအုပ်နှင့် သတ္တုတွင်းများပါဝင်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 50

ससमुद्रा भवेद्दत्ता सत्पात्राय वसुन्धरे ॥ शालग्रामशिलायास्तु मूल्यमुद्घाटयेत्क्वचित् ॥ विक्रेता क्रयकर्त्ता च नरके नीयते ध्रुवम् ॥ पूजाफलं न शक्नोति वक्तुं वर्षशतैरपि ॥

အို ဝಸುန္ဓရာ၊ သင့်လျော်သော လက်ခံသူ (သတ္ပాత్ర) ထံ ဒါနပြုလျှင် သမုဒ္ဒရာများနှင့်တကွ မြေကြီးကိုပင် ဒါနပြုသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ရှာလဂြာမကျောက်၏ ‘တန်ဖိုး’ ကို မည်သည့်အခါမျှ မကြေညာ မသတ်မှတ်ရ။ ရောင်းသူနှင့် ဝယ်သူ နှစ်ဦးစလုံးသည် သေချာပေါက် နရကသို့ ခေါ်ဆောင်ခံရမည်။ ၎င်းကို ပူဇော်ခြင်း၏ အကျိုးကို ရာနှစ်များကြာစွာဖြင့်ပင် ပြည့်စုံစွာ မဆိုနိုင်။

Verse 51

एतत्ते कथितं गुह्यं प्रतिमा स्थापनं प्रति ॥ शालग्रामे विशेषश्च लिङ्गादीनां च यो भवेत् ॥

ဤလျှို့ဝှက်သော အကြောင်းအရာကို မူတိ (ပုံတော်) တည်ထောင်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ သင်အား ငါ ပြောပြီးပြီ။ ထို့ပြင် ရှာလဂြာမ၏ အထူးခြားချက်နှင့် လင်္ဂ စသည်တို့သော ရုပ်သဏ္ဍာန်များတွင် သက်ဆိုင်နိုင်သော ခြားနားချက်တို့ကိုလည်း (ဖော်ပြခဲ့သည်)။

Verse 52

पूजनादौ विधिश्चापि किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि ॥

ပူဇော်ပွဲ စသည်တို့၏ နည်းလမ်းဗိဓာန်ကိုလည်း ပြောပြီးပြီ—ယခု သင်သည် အခြား ဘာကို ထပ်နားထောင်လိုသနည်း။

Verse 53

गुरोस्तु वचनाद्देवि मनोज्ञान्सुखशीतलान् ॥ नमो नारायणायेति उक्त्वा मन्त्रमुदाहरेत् ॥

အို ဒေဝီ၊ ဂုရု၏ အမိန့်အတိုင်း စိတ်ကိုနှစ်သက်စေ၍ သက်သာအေးမြစေသော ပူဇော်ပစ္စည်းများကို ရွေးကာ “နမော နာရာယဏာယ” ဟု ဆိုပြီး မန္တရကို အသံထွက်ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 54

नमो नारायणायेति उक्त्वा काममुदाहरेत् ॥

“နမော နာရာယဏာယ” ဟု ဆိုပြီးနောက် မိမိ၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ဆန္ဒအတိုင်း ထိုမంత్రကို ရွတ်ဆိုနိုင်သည်။

Verse 55

ततो गुरुं च सम्पूज्य दानमानादिभिर्विभुम् ॥ गुरौ सम्पूजिते तत्र मम पूजा कृता भवेत् ॥

ထို့နောက် ဒါန၊ ဂုဏ်ပြုလေးစားမှု စသဖြင့်ဖြင့် ဂုရုမဟာပုဂ္ဂိုလ်ကို ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ရမည်။ ဂုရုကို ထိုနေရာ၌ သင့်တော်သကဲ့သို့ ပူဇော်ပြီးလျှင် ငါ့ကို ပူဇော်ခြင်းလည်း ထိုကြောင့် ပြီးစီးသွားသည်။

Verse 56

शिवादिपूजने के वा सङ्ख्यातास्तच्च मे वद ॥ श्रीवराह उवाच ॥ गृहे लिङ्गद्वयं नार्च्यं शालग्रामत्रयं तथा ॥

ရှီဝ စသည်တို့ကို ပူဇော်ရာတွင် မည်သည့်ပုံသဏ္ဌာန်များကို ရေတွက်သင့်သနည်း—အဲဒါကိုလည်း ပြောပါ။ သရီ ဝရာဟ က မိန့်တော်မူသည်– အိမ်တွင် လင်္ဂ နှစ်ခုကို မပူဇော်သင့်၊ ထိုနည်းတူ ရှာလဂြာမ သုံးခုကိုလည်း မပူဇော်သင့်။

Verse 57

मोहाद्यः संस्पृशेच्छूद्रो योषिद्वापि कदाचन ॥ पच्यते नरके घोरे यावदाभूतसम्प्लवम् ॥

မောဟကြောင့် မည်သည့်အချိန်မဆို ရှူဒြ—သို့မဟုတ် မိန်းမတစ်ဦး၏—ထိတွေ့မှုကြောင့် အညစ်အကြေးဖြစ်သူသည် သတ္တဝါတို့၏ မဟာပရလယ (ကမ္ဘာပျက်ကွက်) အထိ ကြောက်မက်ဖွယ် နရက၌ ဒုက္ခခံရသည်ဟု ဆိုကြသည်။