Adhyaya 7

Verse 1

सूत उवाच । एवं तत्र तदा देवी श्रुत्वा माहात्म्यमुत्तमम् । हर्षोत्कंठितया वाचा पुनः पप्रच्छ शंकरम्

စူတာက ပြောသည်—ထိုအခါ ဒေဝီသည် အထူးမြတ်သော မဟာတ္မယကို ကြားနာပြီးနောက် ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် တောင့်တခြင်း ပြည့်ဝသော အသံဖြင့် ရှင်ကရကို ထပ်မံ မေးမြန်းလေ၏။

Verse 2

देव्युवाच । देवदेव जगन्नाथ भक्तानुग्रहकारक । समस्तज्ञानसंपन्न नमस्तेऽस्तु महेश्वर

ဒေဝီက ပြောသည်—အို ဒေဝဒေဝ၊ လောကနာထ၊ भक्तတို့ကို ကရုဏာပေးတော်မူသော အရှင်။ အို မဟေရှ္ဝရ၊ ဉာဏ်ပညာ အလုံးစုံ ပြည့်စုံတော်မူသော အရှင်၊ သင့်အား နမස්ကာရ ပြုပါ၏။

Verse 3

नमोऽस्तु वै त्रिपुरप्रहर्त्रे महात्मने तारकमर्दनाय । नमोऽस्तु ते क्षीरसमुद्र दायिने शिशोर्मुनीन्द्रस्य समाहितस्य

သုံးမြို့ (Tripura) ကိုဖျက်ဆီးသော အရှင်ကြီးအား နမောတော်။ တာရကကိုနှိမ်နင်းသော မဟာအတ္တမန်အား နမောတော်။ နို့ပင်လယ်ကို ပေးသနားတော်မူသော အရှင်အားလည်း၊ ကလေးမုနိဣန္ဒြ၏ စိတ်တည်ငြိမ်သမာဓိကို ပေးတော်မူသော အရှင်အားလည်း နမောတော်။

Verse 4

नमोऽस्तु ते सर्वजगद्विधात्रे सर्वत्र सर्वात्मक सर्वकर्त्रे । नमो भवायास्तु नमोऽभवाय नमोऽस्तु ते सर्वगताय नित्यम्

လောကအပေါင်းကို စီမံတော်မူသော အရှင်အား နမောတော်—နေရာတိုင်း၌ရှိ၍ အားလုံး၏ အတ္တမဖြစ်ကာ အရာအားလုံးကို ပြုလုပ်တော်မူသော အရှင်။ ဘဝ (Bhava) အား နမောတော်၊ အဘဝ (Abhava) အားလည်း နမောတော်။ အမြဲတမ်း အရာအားလုံး၌ ပြန့်နှံ့တော်မူသော အရှင်အား နမောတော်။

Verse 5

ईश्वर उवाच । किं देवि पृच्छसेऽद्यापि सर्वं ते कथितं मया । संदिग्धमस्ति किंचिच्चेत्पुनः पृच्छस्व भामिनि

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်—“ဒေဝီရေ၊ ယနေ့တိုင် ဘာကို ထပ်မေးလိုသေးသနည်း။ အားလုံးကို ငါ ပြောပြီးပြီ။ သံသယကျန်သေးလျှင် ထပ်မေးပါ၊ လှပသူရေ။”

Verse 6

देव्युवाच । सोमेश्वरेति यन्नाम कस्मिन्काले बभूव तत् । किं नामाग्रेऽभवल्लिंगं नाम किं भविताऽधुना

ဒေဝီက မေးလျှောက်သည်—“‘ဆိုမေရှ္ဝရ’ ဟူသော အမည်သည် ဘယ်အချိန်က ပေါ်ပေါက်လာသနည်း။ အစဦး၌ လင်္ဂသည် ဘာအမည်ရှိခဲ့သနည်း၊ ယခုကာလ၌တော့ ဘာအမည်ဖြစ်မည်နည်း။”

Verse 7

एवं यस्य प्रभावो वै नोक्तः पूर्वं त्वया विभो । अन्येषां तीर्थदेवानां माहात्म्यं वर्णितं त्वया । न त्वीदृशं तु कथितं श्रीसोमेशस्य यादृशम्

ထို့ကြောင့် အရှင်ကြီးရေ၊ ဤအရှင်၏ အာနုဘော်အစစ်ကို ယခင်က မိန့်ကြားမထားသေးပါ။ အခြား တီရ္ထများနှင့် ထိုနေရာတို့၏ ဒေဝတားများ၏ မဟာတန်ခိုးကို မိန့်ဖော်ပြခဲ့သော်လည်း၊ ဂုဏ်မြတ်သော ဆိုမေရှ္ဝရ၏ မဟာတန်ခိုးကဲ့သို့ မဖော်ပြခဲ့ပါ။

Verse 8

ईश्वर उवाच । पूर्वमेवाहमेवासं स्पर्शलिंगस्वरूपवान् । न च मां तत्त्वतो वेद जनः कश्चिदिहेश्वरि

ဣශ්ဝရ မိန့်တော်မူသည်။ ယခင်က ငါသည် ဤနေရာ၌ စပရှ-လိင်္ဂ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် တည်ရှိခဲ့၏။ သို့ရာတွင် အို မဟာဒေဝီ၊ ဤအရပ်၌ ငါ့ကို အမှန်တကယ် သဘောတရားအတိုင်း သိသူ မည်သူမျှ မရှိခဲ့။

Verse 9

महाकल्पे तु सञ्जाते ब्रह्मणः प्रति संचरे । नामभावं भवेदन्यद्देवि लिंगे पुनःपुनः

မဟာကလ္ပ ပေါ်ပေါက်လာ၍ ဘြဟ္မာသည် မိမိ၏ ထပ်ခါတလဲလဲ လည်ပတ်သည့် စက်ဝန်းများသို့ ဝင်ရောက်သည့်အခါ၊ အို ဒေဝီ၊ လိင်္ဂသည် အမည်နှင့် အခေါ်အဝေါ် အမျိုးမျိုးသော အခြေအနေများကို ထပ်ခါထပ်ခါ ခံယူလေသည်။

Verse 11

अस्मिन्ब्रह्मणि देवेशि संजाते ह्यष्टवार्षिके । तदा कालात्समारभ्य सोमेश इति विश्रुतः

အို ဒေဝီ၊ ဤဘြဟ္မာ၏ လက်ရှိ ဖန်ဆင်းခြင်းစက်ဝန်း၌ ထိုကာလအဆင့်တွင် သခင်ဘုရားသည် ထင်ရှားလာသည့်အခါ၊ ထိုအချိန်မှစ၍ ပုဏ္ဏားမြေ ပရဘာသ-က்ஷೇತ್ರ၌ «ဆိုမေရှ» (ဆိုမ၏ အရှင်) ဟူ၍ ကျော်ကြားလာတော်မူ၏။

Verse 12

अतीतेषु च देवेशि ब्रह्मसुप्तलयादनु । बभूवुर्यानि नामानि तानि त्वं शृणु पार्वति

ထို့ပြင် အို ဒေဝီ၊ ဘြဟ္မာ၏ «အိပ်စက်ခြင်း» နောက်တော်သို့ လိုက်သော လယ (ပျက်လုံး) များပြီးနောက်၊ အတိတ်စက်ဝန်းများ၌ (ပရဘာသ၌ သခင်ဘုရား၏) ပေါ်ထွန်းခဲ့သော အမည်များကို ယခု နားထောင်လော့၊ အို ပါရဝတီ။

Verse 13

आद्यो विरंचिनामासीद्यदा ब्रह्मा पितामहः । मृत्युञ्जयस्तदा नाम सोमनाथस्य कीर्तितम्

ပထမစက်ဝန်း၌ ဘြဟ္မာသည် ဝိရဉ္စိ ဟူ၍ ပိတామဟ (အဘိုးအို) အဖြစ် သိကြသည့်အခါ၊ ဆိုမနာထ၏ ထိုကာလ၌ ချီးမွမ်းကြသော အမည်မှာ «မృత్యုဉ္ဇယ»—သေမင်းကို အောင်နိုင်သူ—ဟူ၍ ဖြစ်၏။

Verse 14

द्वितीयोऽभूद्यदा ब्रह्मा पद्मभूरिति विश्रुतः । तदा कालाग्निरुद्रेति नाम प्रोक्तं शुभेंऽबिके

ဒုတိယကာလ၌ ပဒ္မဘူ (ကြာပန်းမှ မွေးဖွားသူ) ဟူ၍ ဗြဟ္မာသည် ကျော်ကြားလာသော်၊ မင်္ဂလာရှိသော အမ္ဗိကာရေ၊ ထိုအခါ ဘုရား၏ နာမတော်ကို «ကာလာဂ္နိရုဒ္ရ» (ကာလ၏ မီးဖြစ်သော ရုဒ္ရ) ဟူ၍ ကြေညာခဲ့သည်။

Verse 15

तृतीयोऽभूद्यदा ब्रह्मा स्वयंभूरिति विश्रुतः । अमृतेशेति देवस्य तदा नाम प्रकीर्तितम्

တတိယကာလ၌ ဗြဟ္မာသည် စွယံဘူ (ကိုယ်တိုင်မွေးဖွားသူ) ဟူ၍ ကျော်ကြားသော်၊ ထိုအခါ ဘုရား၏ နာမတော်ကို «အမృతေရှ» (အမတရည်၏ အရှင်) ဟူ၍ ချီးကျူးကြေညာခဲ့သည်။

Verse 16

चतुर्थोऽभूद्यथा ब्रह्मा परमेष्ठीति विश्रुतः । अनामयेति देवस्य तदा नाम स्मृतं शुभे

စတုတ္ထကာလ၌ ဗြဟ္မာသည် ပရမေဋ္ဌီ ဟူ၍ သိကြားသော်၊ မင်္ဂလာရှိသူရေ၊ ထိုအခါ ဘုရား၏ နာမတော်ကို «အနာမယ» (ရောဂါကင်းသော၊ မထိခိုက်သော) ဟူ၍ မှတ်မိကြသည်။

Verse 17

पंचमोऽभूद्यदा ब्रह्मा सुरज्येष्ठ इति स्मृतः । कृत्तिवासेति देवस्य नाम प्रोक्तं तदाम्बिके

ပဉ္စမကာလ၌ ဗြဟ္မာသည် စုရဇျေဋ္ဌ ဟူ၍ မှတ်မိကြသော်၊ အမ္ဗိကာရေ၊ ထိုအခါ ဘုရား၏ နာမတော်ကို «ကೃတ္တိဝာသ» (အသားအရေ/တပသီအဝတ်အဖြစ် သားရေ၌ နေထိုင်သူ၊ တပသီရှီဝ) ဟူ၍ ကြေညာခဲ့သည်။

Verse 18

षष्ठश्चाभूद्यदा ब्रह्मा हेमगर्भ इति श्रुतः । तदा भैरवनाथेति नाम देवस्य कीर्तितम्

ဆဋ္ဌမကာလ၌ ဗြဟ္မာသည် ဟေမဂರ್ಭ (ရွှေဝမ်း) ဟူ၍ ကြားသိကြသော်၊ ထိုအခါ ဘုရား၏ နာမတော်ကို «ဘိုင်ရဝနာထ» (ဘိုင်ရဝ၏ အရှင်) ဟူ၍ ချီးကျူးကြသည်။

Verse 19

अयं यो वर्त्तते ब्रह्मा शतानंद इति स्मृतः । सोमनाथेति देवस्य वर्तते नाम सांप्रतम्

ယခုကာလစက်ဝန်း၌ အုပ်စိုးနေသော ဗြဟ္မာကို «သတအာနန္ဒ» ဟု မှတ်မိကြ၏။ ယခုအခါ ဘုရား၏ နာမတော်မှာ «ဆိုမနာထ» ဟူ၍ တည်ရှိ၏။

Verse 20

अतः परं चतुर्वक्त्रो ब्रह्मा यो भविता यदा । प्राणनाथेति देवस्य तदा नाम भविष्यति

နောက်တစ်ဖန်၊ မျက်နှာလေးပါးရှိသော အနာဂတ် ဗြဟ္မာ ပေါ်ထွန်းလာသည့်အခါ ဘုရား၏ နာမတော်သည် «ပရာဏနာထ» (အသက်ရှူ၏ အရှင်) ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 21

अतीता ये विधातारो भविष्यंति च येऽधुना । तावत्तद्वर्त्तते नाम यावदन्योष्टवार्षिकः । संध्यासंध्यांशभेदेन विष्ण्वनंतसनातनाः

လွန်ခဲ့သော ဗိဓာတೃ (ကမ္ဘာစီမံသူ) များနှင့် ယခုရှိသူများ၊ အနာဂတ်တွင် ဖြစ်လာမည့်သူများ အရေအတွက်မည်မျှရှိစေကာမူ—အခြား ရှစ်နှစ်စက်ဝန်း တစ်ခု ပေါ်ထွန်းလာသည့်အထိ ထိုသက်ဆိုင်ရာ သာသနာ့နာမတော်သည် အာဏာတည်နေ၏။ ထို့ကြောင့် ဆန္ဓျာကာလများနှင့် ၎င်းတို့၏ အပိုင်းခွဲခြားမှုအတိုင်း ဘုရားကို ဗိෂ္ဏု၊ အနန္တ၊ စနာတန ဟူ၍ ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 22

एवं नामानि देवस्य संक्षेपात्कीर्तितानि मे । विस्तरात्कथितुं नैव शक्यंते कालगौरवात्

ထို့ကြောင့် ဘုရား၏ နာမတော်များကို ကျွန်ုပ်သည် အကျဉ်းချုပ်သာ ရွတ်ဆိုဖော်ပြခဲ့၏။ အချိန်ကာလ၏ ကြီးမားလေးနက်မှုကြောင့် အသေးစိတ်ပြောဆိုရန် မဖြစ်နိုင်။

Verse 23

देव्युवाच । आश्चर्यं देवदेवेश यत्त्वया कथितं प्रभो । पूर्वोक्तानि च नामानि न स्मरंति च मे कथम्

ဒေဝီက ပြော၏— «အံ့ဩဖွယ်ပါပဲ၊ ဒေဝဒေဝေရှင် အရှင်ဘုရား။ အရှင်က မိန့်ကြားသမျှသည် အလွန်မြတ်ပါ၏။ သို့သော် အရှင်က ယခင်က မိန့်ခဲ့သော နာမတော်များကို ကျွန်မ၏ မှတ်ဉာဏ်၌ အဘယ်ကြောင့် မပေါ်လာသနည်း?»

Verse 24

एतद्विस्तरतो ब्रूहि कारणं च जगत्पते । सर्वभूतहितार्थाय ममानुग्रहकाम्यया

ကမ္ဘာလောက၏ အရှင်တော်၊ ဤအကြောင်းကို အသေးစိတ် ပြောပြပါနှင့်၊ ထို့အပြင် အကြောင်းရင်းကိုလည်း ပြောပါ။ သတ္တဝါအားလုံးအကျိုးအတွက် ဖြစ်စေရန်နှင့် ကျွန်ုပ်အပေါ် ကရုဏာတော် ချီးမြှင့်လိုသော ဆန္ဒတော်ကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။

Verse 25

ईश्वर उवाच । कल्पेकल्पे महादेवि अवतारं करोषि यत् । तेन ते स्मरणं नास्ति प्रभावात्प्रकृतेः प्रिये

ဣရှ္ဝရက ပြောတော်မူသည်– “အို မဟာဒေဝီ၊ ကလ္ပတိုင်း ကလ္ပတိုင်း၌ သင်သည် အဝတားယူလေသဖြင့်၊ ချစ်သူရေ၊ ပရကృతိ၏ အင်အားကြီးသော သက်ရောက်မှုကြောင့် သင်၏ မှတ်မိမှု မကျန်တော့ပေ။”

Verse 26

तत्त्वावरणमध्ये तु तत्राद्या त्वं प्रतिष्ठिता । साऽवतीर्यांडमध्ये तु मया सार्द्धं वरानने

တတ္တဝများ ဖုံးကွယ်နေသည့် အလယ်၌ သင်သည် အဓိကမူလတော်အဖြစ် ထိုနေရာတွင် တည်မြဲနေ၏။ ထို့နောက် အာဏ္ဍအတွင်းသို့ ဆင်းသက်ကာ၊ မျက်နှာလှသူရေ၊ ငါနှင့်အတူ ရောက်လာခဲ့၏။

Verse 27

अनुग्रहार्थं लोकानां प्रादुर्भूता पुनःपुनः । आद्ये कल्पे जगन्माता जगद्योनिर्द्वितीयके

လောကများကို ကရုဏာပြရန်အတွက် သင်သည် ထပ်ခါထပ်ခါ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ပထမကလ္ပတွင် “ကမ္ဘာမိခင်” ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ဒုတိယကလ္ပတွင် “ကမ္ဘာ၏ အရင်းမြစ်/ဂರ್ಭ” ဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 28

तृतीये शांभवीनाम चतुर्थे विश्वरूपिणी । पञ्चमे नंदिनीनाम षष्ठे चैव गणांबिका

တတိယကလ္ပတွင် သင်ကို “ရှာမ္ဘဝီ” ဟု ခေါ်ကြ၏။ စတုတ္ထကလ္ပတွင် “ဗိශ්ဝရူပိဏီ” — စကြဝဠာတစ်လုံးလုံးကို ကိုယ်ရုပ်အဖြစ် ဆောင်သူ။ ပဉ္စမကလ္ပတွင် “နန္ဒိနီ” ဟု အမည်ရပြီး၊ ဆဋ္ဌမကလ္ပတွင် “ဂဏာမ္ဘိကာ” — ဂဏများ၏ မိခင် ဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 29

विभूतिः सप्तमे कल्पे सुभूतिश्चाष्टमे तदा । आनन्दा नवमे कल्पे दशमे वामलोचना

ကပ္ပ ၇ တွင် သင်ကို “ဝိဘူတိ” ဟု ခေါ်ကြ၏။ ထို့နောက် ကပ္ပ ၈ တွင် “သုဘူတိ” ဟု ခေါ်ကြ၏။ ကပ္ပ ၉ တွင် “အာနန္ဒာ” ဟု သိကြပြီး၊ ကပ္ပ ၁၀ တွင် “ဝာမလိုစနာ” — မျက်စိလှပသော မယ်တော်ဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 30

एकादशे वरारोहा द्वादशे च सुमङ्गला । कल्पे त्रयोदशे चैव महामाया ह्युदाहृता

ကပ္ပ ၁၁ တွင် သင်ကို “ဝရာရောဟာ” — ဂုဏ်သိက္ခာမြင့်သော မယ်တော်ဟု ခေါ်ကြ၏။ ကပ္ပ ၁၂ တွင် “သုမင်္ဂလာ” — အလွန်မင်္ဂလာရှိသော မယ်တော်ဟု ခေါ်ကြ၏။ ကပ္ပ ၁၃ တွင်မူ “မဟာမာယာ” — ပေါ်ထွန်းခြင်း၏ မဟာသတ္တိဟု အမှန်တကယ် ကြေညာကြ၏။

Verse 31

ततश्चतुर्दशे कल्पेऽनन्तानाम प्रकीर्तिता । भूतमाता पंचदशे षोडशे चोत्तमा स्मृता

ထို့နောက် ကပ္ပ ၁၄ တွင် သင်ကို “အနန္တနာမာ” ဟု ချီးကျူးကြ၏။ ကပ္ပ ၁၅ တွင် “ဘူတမာတာ” — သတ္တဝါအပေါင်း၏ မိခင်ဟု ကျော်ကြား၏။ ကပ္ပ ၁၆ တွင်မူ “ဥတ္တမာ” — အမြင့်မြတ်ဆုံးသော မယ်တော်ဟု မှတ်မိကြ၏။

Verse 32

ततः सप्तदशे कल्पे पितृकल्पे तु विश्रुता । दक्षस्य दुहिता जाता सतीनाम्नी महाप्रभा

ထို့နောက် ကပ္ပ ၁၇ တွင်—“ပိတೃ-ကပ္ပ” ဟု ကျော်ကြားသော ကပ္ပ၌—သင်သည် ဒက္ခ (Dakṣa) ၏ သမီးအဖြစ် မွေးဖွားလာပြီး၊ မဟာတောက်ပသော မယ်တော် “သတီ” (Satī) ဟူသော နာမဖြင့် ကျော်ကြား၏။

Verse 33

अपमानात्तु दक्षस्य स्वां तनूमत्यजत्पुनः । उमां कलां तु चन्द्रस्य पुरापूर्य च संस्थिता

ဒါက္ခ (Dakṣa) ၏ အရှက်ခွဲမှုကြောင့် သင်သည် ကိုယ်ခန္ဓာကို ထပ်မံ စွန့်လွှတ်ခဲ့၏။ ထို့နောက် သင်သည် အုမာ (Umā) အဖြစ်—လ၏ အစိတ်အပိုင်း (kalā) တစ်စိတ်အဖြစ်—လောကများကို ပြည့်နှက်စေကာ၊ သင်၏ ဒေဝီတန်ခိုးဖြင့် တည်မြဲစွာ နေထိုင်ခဲ့၏။

Verse 34

ततः प्रवृत्ते वाराहे कल्पे त्वं सुरसुन्दरि । पुनर्हिमवताराध्य दुहिता त्वमतः कृता

ထို့နောက် ဝါရာဟ-ကလ္ပ စတင်လျှင်၊ အို နတ်တို့အလှတရားရှင်၊ ဟိမဝတ် (တောင်တော်၏ အရှင်) ကို ပူဇော်ကာ ရောင့်ရဲစေပြီးနောက် သင်သည် ဟိမဝတ်၏ သမီးအဖြစ် ထပ်မံ ဖန်ဆင်းခံရ၏။

Verse 35

ततो देव्यद्भुतं तप्त्वा तपः परमदुश्चरम् । भर्त्तारं मां पुनः प्राप्य पार्वतीति निगद्यसे

ထို့နောက် အို ဒေဝီ၊ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော တပစ်ကို—အလွန်ခက်ခဲသော တပစ်ကို—ကျင့်ဆောင်ပြီး၊ ငါ့ကို ထပ်မံ လင်အဖြစ် ရရှိသဖြင့် သင်ကို «ပါဝတီ» ဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 36

कैलासनिलयश्चाहं त्वया सार्द्धं वरानने । क्रीडामि तव देवेशि यावत्कल्पावसानकम्

ငါသည် ကိုင်လာသ တောင်တော်၌ နေထိုင်၏။ အို မျက်နှာလှသောသူမ၊ သင်နှင့်အတူ ငါသည် နတ်ဘုရားလီလာဖြင့် ကလ္ပ အဆုံးတိုင်အောင် ကစားပျော်မြူး၏၊ အို ဒေဝီ။

Verse 37

इदं चतुर्गुणं प्राप्य द्वापरे विष्णुना सह । महिषस्य वधार्थाय उत्पन्ना कृष्णपिंगला

ဤ လေးမျိုးသော အင်အားကို ရရှိပြီးနောက်၊ ဒွာပရ ယုဂ၌ ဗိဿနုနှင့်အတူ၊ ကျွဲပုံသဏ္ဌာန် အဆုရကို သတ်ရန်အတွက် သင်သည် «ကృష్ణပင်္ဂလာ» အဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 38

कात्यायनीति दुर्गेति विविधैर्नामपर्ययैः । नवकोटिप्रभेदेन जातासि वसुधातले

ကာတ်ယာယနီဟုလည်း၊ ဒုရ္ဂါဟုလည်း၊ အမည်အမျိုးမျိုးဖြင့်၊ ကိုဋိ ကိုးပါးအထိ မျိုးကွဲသဖြင့် သင်သည် မြေပြင်ပေါ်၌ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 39

यानि ते कल्पनामानि पूर्वमुक्तानि सुन्दरि । तानि त्रयोदशाकल्पादुदक्तात्कथितानि मे

အလှတရားရှိသောမိန်းမရေ၊ အရင်က ပြောခဲ့သော ကလ္ပနှင့်ဆိုင်သော သင်၏အမည်များကို ငါသည် ကလ္ပတစ်ဆယ့်သုံးမှစ၍ ဆက်လက်ဖော်ပြခဲ့သည်။

Verse 40

अतीतानि भविष्याणि वर्त्तमानानि सुन्दरि । एवं ज्ञेयानि सर्वाणि ब्रह्मकल्पावधि प्रिये

ချစ်မြတ်နိုးရသော အလှရှင်မရေ၊ အတိတ်၊ အနာဂတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်တို့ကို ဤသဘောအတိုင်း အားလုံးနားလည်ရမည်၊ ဘြဟ္မာ၏ ကလ္ပအဆုံးအထိပင်။

Verse 41

देव्युवाच । सोमनाथेति यन्नाम त्वया पूर्वमुदाहृतम् । तत्कथं निश्चलं नाम मन्यते त्रिपुरांतक

ဒေဝီက မေးလေသည်– “သင်အရင်က ‘ဆိုမနာထ’ ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သော အမည်ကို၊ တြိပုရာန္တက (တြိပုရာဖျက်ဆီးရှင်) ရေ၊ မည်သို့ အမြဲတည်ငြိမ် မပြောင်းလဲသော အမည်ဟု သတ်မှတ်ကြသနည်း?”

Verse 42

असंख्यत्वाच्च चंद्राणां जन्मनामप्रभेदतः । मन्वन्तरे तु संजाते युगानामेकसप्ततौ

“လများသည် အရေအတွက်မတွက်နိုင်လောက်အောင် များလှ၍၊ မွေးဖွားခြင်းနှင့် အမည်ကွဲပြားခြင်းကြောင့်၊ မန္ဝန္တရ တစ်ခါ ပေါ်ထွန်းလာသော်—ယုဂ ၇၁ ပါဝင်သကဲ့သို့—ဤစက်ဝန်းများသည် ထိုအတိုင်း လည်ပတ်သည်။”

Verse 43

चंद्रसूर्यादयो देवाः संह्रियंते पुनःपुनः । सप्तर्षयः सुराः शक्रो मनुस्तत्सूनवो नृपाः

“လနှင့် နေတို့မှ စ၍ ဒေဝတားများသည် ထပ်ခါထပ်ခါ ပျက်သိမ်းခံရကြသည်။ ထိုနည်းတူ စပ္တဋ္ဌိ (ခုနစ်ဋ္ဌိ) များ၊ ဒေဝများ၊ အိန္ဒြာ (သက္ကရာ)၊ မနုနှင့် သူ၏သားတော်များဖြစ်သော မင်းများလည်း ထိုသို့ပင်။”

Verse 44

एककालं च सृज्यंते संह्रियंते च पूर्ववत् । एतन्मे संशयं देव यथावद्वक्तुमर्हसि

၎င်းတို့ကို ကာလတစ်ခဏအတွက် ဖန်ဆင်းပြီး၊ ယခင်ကဲ့သို့ ပြန်လည်သိမ်းယူလျက်ရှိသည်။ အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်မ၏ သံသယကို မှန်ကန်စွာ အစဉ်လိုက် ရှင်းပြပေးပါ။

Verse 45

ईश्वर उवाच । साधु पृष्टं त्वया देवि रहस्यं पापनाशनम् । यन्न कस्यचिदाख्यातं तत्ते वक्ष्याम्यशेषतः

ဣရှွရက မိန့်တော်မူသည်—ကောင်းလှ၏၊ ဒေဝီ၊ သင်မေးမြန်းခြင်းသည် အပြစ်ပျောက်စေသော လျှို့ဝှက်တရားဖြစ်၏။ မည်သူ့ကိုမျှ မပြောခဲ့သေးသော အရာကို သင့်အား အကုန်အစင် ရှင်းလင်းပြမည်။

Verse 46

अयं यो वर्त्तते ब्रह्मा शतानन्द इति श्रुतः । तस्य चैवाष्टमे वर्षे मनुर्यः प्रथमो भवेत्

ယခုအခါ အုပ်စိုးနေသော ဗြဟ္မာသည် “သတအာနန္ဒ” ဟု ကြားသိရသည်။ သူ၏ အဋ္ဌမနှစ် (အုပ်စိုးကာလ) တွင် ပထမ မနု ပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 47

तस्मिन्मन्वन्तरे देवि यश्चादौ रोहिणीपतिः । समुद्रगर्भात्संजातः सलक्ष्मीकौस्तुभादिभिः

ထို မနွန္တရတွင်၊ ဒေဝီ၊ အစမှာ ရိုဟိဏီ၏ အရှင်ဖြစ်သော လသည် သမုဒ္ဒရာ၏ အတွင်းမှ မွေးဖွားလာပြီး၊ လက္ခမီ၊ ကောသ္တုဘ မဏိနှင့် အခြား ရတနာများနှင့်အတူ ပေါ်ထွန်း하였다။

Verse 48

तेन चाराधितं लिंगं कालभैरवनामतः । महता तपसा पूर्वं युगानि च चतुर्द्दशे

ထိုသူက “ကာလဘৈရဝ” ဟု အမည်ရသော လင်္ဂကို ယခင်က မဟာတပသဖြင့် ယုဂ ၁၄ ခေတ်တိုင်တိုင် အာရాధနာပြုခဲ့သည်။

Verse 49

तस्याद्भुतं तपो दृष्ट्वा तुष्टोऽहं तस्य सुन्दरि । वरं वृणीष्वेति मया स च प्रोक्तो निशाकरः

သူ၏အံ့ဖွယ်တပဿာကိုမြင်၍ အလှမယ်ရေ၊ ငါသည်သူ့အပေါ်ကျေနပ်နှစ်သက်လာ၏။ «အလိုရှိသောကောင်းချီးကိုရွေးလော့» ဟု ငါဆိုရာ၊ ထို့ကြောင့် နိသာကရ (လ) ကို ငါကခေါ်ဆိုပြောကြားခဲ့၏။

Verse 50

सहोवाच तदा देवि भक्त्या संस्तुत्य मां शुभे

ထို့နောက် သူသည် ပြောလေ၏၊ အို ဒေဝီ—အို မင်္ဂလာရှိသူရေ၊ ငါ့ကို ဘက္တိဖြင့် ချီးမွမ်းပြီးနောက်။

Verse 51

चंद्र उवाच । यदि प्रसन्नो देवेश वरार्हो यदि वाऽप्यहम् । सोमनाथेति तं नाम भूयाद्ब्रह्मावधि प्रभो

စန္ဒြာက ဆို၏—«အို ဒေဝတို့၏အရှင်၊ သင်သည် ကျေနပ်တော်မူလျှင်၊ ငါလည်း ကောင်းချီးခံယူရန် ထိုက်တန်လျှင်—အို प्रभု၊ ထိုနာမကို ‘ဆိုမနာထ’ ဟူ၍ ပရဟ္မ၏ အာယုကာလအဆုံးတိုင်အောင် တည်မြဲပါစေ»။

Verse 52

ये केचिद्भवितारोऽन्ये मन्वन्ते शीतरश्मयः । तेषां भवतु देवेश देवोऽयं कुलदेवता

နောင်လာမည့် မနွန္တရများတွင် ပေါ်ပေါက်လာမည့် အခြားသော အေးရောင်ခြည်ရှိ လဘုရားတို့ရှိသမျှအတွက်—အို ဒေဝတို့၏အရှင်—ဤဒေဝတော်ကို သူတို့၏ ကုလဒေဝတာ (မိသားစုကာကွယ်တော်) ဖြစ်ပါစေ။

Verse 53

आराधयंतु ते सर्वे क्षेत्रेऽस्मिन्संस्थिता विभो । स्वकीयायुःप्रमाणेन ब्रह्मणः प्रलयादनु

ဤသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ နေထိုင်ကြသော သူတို့အားလုံးသည်—အို အရှင်—မိမိတို့၏ အသက်တာအတိုင်းအတာအရ သင့်ကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြုကြပါစေ၊ ပရဟ္မ၏ အဆုံးကာလ ပရလယပြီးနောက်တိုင်အောင်။

Verse 54

सोमनाथेति ते नाम ब्रह्मांडे सचराचरे । ख्यातिं प्रयातु देवेश तेजोलिंग नमोऽस्तु ते

သင်၏နာမ «ဆိုမနာထ» သည် လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အပါအဝင် ဘြဟ္မာဏ္ဍတစ်လျှောက်လုံးတွင် ကျော်ကြားပါစေ။ ဒေဝတို့၏အရှင်၊ တေဇောလင်္ဂ (အလင်းရောင်လင်္ဂ) သို့ နမောတော်တင်ပါ၏။

Verse 55

ईश्वर उवाच । एवमस्त्वित्यहं प्रोच्य पुनर्लिंगे लयं गतः । एतत्ते कारणं देवि प्रोक्तं सर्वमशेषतः

ဣශ්ဝရက ပြောသည်— «ဒီအတိုင်းဖြစ်ပါစေ» ဟု ငါဆိုပြီးနောက် လင်္ဂထဲသို့ ပြန်လည်လျောဝင်၍ လယသို့ ရောက်ခဲ့သည်။ ဒေဝီရေ၊ ဤအကြောင်းရင်းအားလုံးကို မကျန်မလပ် အပြည့်အစုံ သင့်အား ရှင်းပြပြီးပြီ။

Verse 56

निःसन्दिग्धं तु संक्षेपात्पुरा पृष्टं यतस्त्वया । उद्देशमात्रं कथितं श्रीसोमेशगुणान्प्रति । समुद्रस्येव रत्नानामचिन्त्यस्तस्य विस्तरः

နင်က အရင်က အကျဉ်းချုပ်မေးခဲ့သောကြောင့် ငါသည် မသံသယဘဲ အတိုချုံးဖြင့်သာ ဖြေကြားခဲ့သည်—သီရိဆိုမေရှ၏ ဂုဏ်တော်များကို အညွှန်းမျှသာ ပြောပြခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုဂုဏ်တော်တို့၏ အပြည့်အဝကျယ်ပြန့်မှုသည် ပင်လယ်ထဲရှိ ရတနာများကဲ့သို့ စိတ်ကူးမမီနိုင်။

Verse 57

मोहनं तदभक्तानां भक्तानां बुद्धिवर्द्धनम् । मूढास्ते नैव पश्यंति स्वरूपं मम मोहिताः

၎င်းသည် ဘက္တိမရှိသူတို့ကို မောဟဖြစ်စေသော်လည်း ဘက္တိရှိသူတို့၏ ဉာဏ်ကို တိုးပွားစေသည်။ မာယာကြောင့် မောဟနေသော မိုက်မဲသူတို့သည် ငါ၏ အမှန်တကယ်သော ရူပကို လုံးဝ မမြင်နိုင်ကြ။

Verse 58

देव्युवाच । ईदृशं यस्य माहात्म्यं तेजोलिंगस्य शंकर । कुत्र तिष्ठति तल्लिंगं क्षेत्रे तस्मिन्सुरेश्वर

ဒေဝီက မေးသည်— «ရှင်ကရာ၊ တေဇောလင်္ဂ၏ မဟာတန်ခိုးသည် ဤမျှကြီးမားလျှင်၊ ဒေဝတို့၏အရှင်ရေ၊ ထိုသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ ထိုလင်္ဂသည် ဘယ်နေရာတွင် တည်ရှိပါသနည်း»

Verse 59

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रयत्नेन श्रुत्वा चैवावधारय । प्रभासं परमं देवि क्षेत्रमेतन्मम प्रियम्

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်— «ဒေဝီရေ၊ အားထုတ်၍ သေချာစွာ နားထောင်လော့။ နားထောင်ပြီးလျှင် စိတ်ထဲ၌ ခိုင်မြဲစွာ မှတ်သားထားလော့။ ဒေဝီရေ၊ ပရဘာသသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರဖြစ်၍ ဤက္ෂೇತ್ರသည် ငါ့အတွက် ချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်သည်»။

Verse 60

देवानामपि संस्थानं तच्च द्वादशयोजनम् । पंचयोजनमानेन पीठं तत्र प्रकीर्त्तितम्

«ထိုနေရာသည် နတ်တို့အတွက်ပင် နေထိုင်ရာ အာရုံတည်ရာ ဖြစ်ပြီး အကျယ်အဝန်းမှာ ယောဇန ၁၂ ရှိသည်။ ထိုတွင် ယောဇန ၅ တိုင်းတာရှိသော သန့်ရှင်းသည့် ပီဋ္ဌ (pīṭha) တစ်ခု ထင်ရှားစွာ ကြားသိရသည်»။

Verse 61

तन्मध्ये मद्गृहं देवि तच्च गव्यूतिमात्रकम् । समुद्रस्योत्तरे देवि देविकामुखसंज्ञितम्

«ထိုဒေသအလယ်၌ ဒေဝီရေ၊ ငါ့အိမ်တော်ရှိပြီး အတိုင်းအတာမှာ ဂဗျူတိ (gavyūti) တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ပင်လယ်၏ မြောက်ဘက်တွင် ဒေဝီရေ၊ “ဒေဝိကာ-မုခ” ဟူသော အမည်ဖြင့် ထင်ရှားသည်»။

Verse 62

वज्रिण्याः पूर्वतश्चैव यावन्न्यंकुमती नदी । चतुष्टयं च विस्तारादायामात्पंचयोजनम्

«ဝဇ္ရိဏီ၏ အရှေ့ဘက်မှ စ၍ ညန်ကူမတီ (Nyaṅkumatī) ဟူသော မြစ်အထိ—အနံမှာ လေး (ယူနစ်) ရှိပြီး အလျားမှာ ယောဇန ၅ ဖြစ်သည်»။

Verse 63

क्षेत्रपीठमिति प्रोक्तमतो गर्भगृहं शृणु । समुद्रात्कौरवी यावद्दक्षिणोत्तरमानतः । पूर्वपश्चिमतो ज्ञेयं गोमुखादाऽश्वमेधकम्

«ဤအရာကို “က္ෂೇತ್ರ-ပီဋ္ဌ” ဟု ခေါ်ကြသည်။ ယခု ဂರ್ಭဂೃಹ (အတွင်းသန့်ရှင်းခန်း) အကြောင်းကို နားထောင်လော့။ ပင်လယ်မှ ကော်ရဝီ (Kauravī) အထိသည် မြောက်–တောင် အတိုင်းအတာ ဖြစ်ပြီး၊ အရှေ့–အနောက် အကျယ်ကိုတော့ ဂိုမုခ (Gomukha) မှ အရှွမေဓက (Aśvamedhaka) အထိဟု သိမှတ်ရမည်»။

Verse 64

एतन्मम गृहं देवि न त्यजामि कदाचन । तस्य मध्ये स्थितं लिंगं यत्र तत्ते प्रकीर्तितम्

အို ဒေဝီ၊ ဤသည်ကား ငါ၏ နေရာတော် ဖြစ်၏။ ငါသည် မည်သည့်အခါမျှ မစွန့်ပစ်။ ထိုအိမ်တော်၏ အလယ်ဗဟို၌ လိင်္ဂတော် တည်ရှိ၍ ငါက သင်အား ကြေညာခဲ့သကဲ့သို့ ထိုနေရာ၌ တည်ထောင်ထား၏။

Verse 65

वारुणीं दिशमाश्रित्य सागरस्य च सन्निधौ । कृतस्मरस्यापरतो धन्वन्तरशतत्रये

ဝရုဏာ၏ ဒిశ (အနောက်ဘက်) ကို မျက်နှာမူ၍ ပင်လယ်အနီး၌—ကృతસ્મရ ကို ကျော်လွန်ပြီး—ဓနု သုံးရာ (လေးတံအလျား) အကွာ၌…

Verse 66

लिंगं महाप्रभावं तुं स्वयंभूतं व्यवस्थितम् । तत्र संनिहितो देवः शंकरः परमेश्वरः

ထိုနေရာ၌ မဟာအာနုဘော်ရှိသော လိင်္ဂတော်သည် ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်း (စွယ်ံဘူ) လျက် ခိုင်မြဲစွာ တည်ရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ ဘုရား သင်္ကရ၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်တော်သည် နီးကပ်စွာ တည်နေ၏။

Verse 67

एतस्मिन्नन्तरे देवि सोमेशस्य समीपतः । चतुर्द्दशे विभागे तु धनुषां च शतद्वयम्

ဤအဝန်းအဝိုင်းအတွင်း၌ ဒေဝီရေ၊ သိုမေသ အနီးတွင်—ဆယ့်လေးမြောက် အပိုင်းအခြားအတွင်း—ဓနု နှစ်ရာ အတိုင်းအတာ ရှိ၏။

Verse 68

समंतान्मंडलाकारा कर्णिका सा मम प्रिया । तस्यां ये प्राणिनः सर्वे मृताः कालेन पार्वति

ပတ်လည်အနှံ့ စက်ဝိုင်းပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော ‘ကဏ္ဏိကာ’ သည် ငါအလွန်ချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်၏။ ထိုအတွင်း၌၊ ပာရဝတီရေ၊ အချိန်ကာလ၏ လမ်းစဉ်အတိုင်း သေဆုံးသည့် သတ္တဝါအားလုံး…

Verse 69

कृमिकीटपतंगाद्या जीवा उत्तम मध्यमाः । निर्द्धूतकल्मषाः सर्वे यांति लोकं ममापि ते

ပိုး၊ ပိုးမွှား၊ လိပ်ပြာစသည့် သတ္တဝါများ—အမြင့် သို့မဟုတ် အလယ်အလတ်ဖြစ်စေ—အားလုံး၏ အပြစ်အညစ်များ ပယ်ရှားသွားပြီး ငါ၏ လောကသို့ တကယ်တမ်း ရောက်ကြသည်။

Verse 70

उत्तरं दक्षिणं चापि अयनं न विचारयेत् । सर्वस्तेषां शुभः कालो ये मृताः क्षेत्रमध्यतः

မြောက်အယန် သို့မဟုတ် တောင်အယန် ဟူ၍ မစဉ်းစားသင့်။ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၏ အလယ်ဗဟို၌ သေဆုံးသူတို့အတွက် အချိန်အားလုံး မင်္ဂလာကာလ ဖြစ်သည်။

Verse 71

आदिनाथेन शर्वेण सर्वप्राणिहिताय वै । आद्यतत्त्वान्यथानीय क्षेत्रमेतन्महाप्रभम् । प्रभासितं महादेवि यत्र सिद्ध्यंति मानवाः

အို မဟာဒေဝီ၊ အာဒိနာထ ရှရဝ (ရှီဝ) သည် သတ္တဝါအားလုံး၏ အကျိုးအတွက် ပထမတတ္တဝများကို ဤနေရာသို့ ယူဆောင်လာ၍ အလွန်တောက်ပသော ဤကṣetraကို ‘ပရဘာသ’ ဟူ၍ ထွန်းလင်းစေတော်မူသည်—ဤနေရာ၌ လူတို့သည် စိဒ္ဓိကို ရရှိကြ၏။

Verse 72

हन्यमानोऽपि यो विद्वान्वसेद्विघ्नशतैरपि । कृतप्रतिज्ञो देवेशि यावज्जीवं सुरेश्वरि

အို ဒေဝီ၊ ဒေဝတားတို့၏ မိခင်မယ်တော်၊ တိုက်ခိုက်ခံရသော်လည်းကောင်း အတားအဆီး ရာချီကြားတွင်ပင်ကောင်း၊ ဤနေရာ၌ တည်ကြည်စွာ နေထိုင်သော ပညာရှိသည် သစ္စာကတိကို ခိုင်မြဲစွာ ထိန်းကာ အသက်ရှိသမျှ ဆုံးဖြတ်ချက်မလျော့။

Verse 73

स गच्छेत्परमं स्थानं यत्र गत्वा न शोचति । तस्य क्षेत्रस्य माहात्म्यात्स्थाणोश्चाद्भुतकर्मणः

ထိုကṣetra၏ မဟာဂုဏ်တော်နှင့် အံ့ဖွယ်ကောင်းသော ကర్మရှိသည့် စ္ဌာဏု (ရှီဝ) ၏ အာနုဘော်ကြောင့်၊ သူသည် သွားရောက်လျှင် မဝမ်းနည်းတော့သော အမြင့်ဆုံး နေရာသို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 74

कृत्वा पापसहस्राणि पश्चात्सन्तापमेति वै । प्रभासे तु वियुज्येत न सोंऽतकपुरीं व्रजेत्

အပြစ်တစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကျူးလွန်ပြီး နောက်မှ နောင်တရသော်လည်း၊ ပရဘာသ (Prabhāsa) တွင် အသက်ဆုံးပါက မရဏ၏ အန္တကာမြို့သို့ မသွားရ။

Verse 75

ज्ञात्वा कलियुगं घोरं हाहाभूतमचेतनम् । नियुक्तस्तत्र देवेशि रक्षार्थं विघ्ननायकः

ဒေဝီမယ်တော်၊ လူတို့ မောဟဖြစ်၍ ဒုက္ခကြွေးကြော်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ် ကလိယုဂကို သိမြင်သဖြင့်၊ ကာကွယ်ရန်အတွက် ထိုနေရာ၌ ဝိဃ္နနာယက (Vighnanāyaka) ကို ခန့်အပ်ထားသည်။

Verse 76

ये तु ब्राह्मणविद्विष्टाः शिवभक्तिवितंडकाः । ब्रह्मघ्नाश्च कृतघ्नाश्च तथा नैष्कृतिकाश्च ये

ဗြာဟ္မဏတို့ကို မုန်းတီးသူ၊ ရှိဝဘုက္တိကို တားဆီးသူ၊ ဗြာဟ္မဏသတ်သူ၊ ကျေးဇူးမသိသူ၊ အလွန်အမင်း ပျက်စီးယုတ်မာသူတို့—မည်သူမဆို—

Verse 77

लोकद्विष्टा गुरुद्विष्टास्तीर्थायतनकण्टकाः । सर्वपापरताश्चैव ये चान्ये तु विकुत्सिताः

လောကကို မုန်းတီးသူ၊ ဂုရုကို မုန်းတီးသူ၊ တီရ္ထနှင့် သန့်ရှင်းရာဌာနတို့အတွက် ဆူးကဲ့သို့ အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သူ၊ အပြစ်မျိုးစုံ၌ စွဲလမ်းသူနှင့် အခြား ယုတ်မာစက်ဆုပ်ဖွယ်သူတို့လည်း—

Verse 78

रक्षणार्थं ह वै तेषां नियुक्तो विघ्ननायकः । कालाग्निरुद्रपार्श्वे तु रुद्रतुल्यपराक्रमः

အမှန်တကယ် ထိုသူတို့ကို တားဆီးကာကွယ်ရန်အတွက် ဝိဃ္နနာယကကို ခန့်အပ်ထားသည်။ ကာလာဂ္နိရုဒြ (Kālāgnirudra) ၏ အနား၌လည်း ရုဒြနှင့် တူညီသော သတ္တိဗလရှိသူ တစ်ဦး ရပ်တည်နေသည်။

Verse 79

क्षेत्रं रक्षति देवेशि पापिष्ठानां नियामकः । म्रियंते यदि ब्रह्मघ्नास्तथा पातकिनो नराः

အို ဒေဝီ၊ အလွန်အပြစ်ကြီးသူတို့ကို ထိန်းချုပ်သော အရှင်သည် ဤသန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರကို ကာကွယ်တော်မူ၏။ ဗြာဟ္မဏသတ်သူတို့နှင့် အပြစ်သားများသည် ထိုနေရာ၌ သေသော်—

Verse 80

क्षेत्रे चास्मिन्वरारोहे तेषां देवि गतिं शृणु । दशवर्षसहस्राणि दिव्यानि कमलेक्षणे

ဤသန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ၌လည်း၊ အို ခါးလှသောသူမ၊ အို ဒေဝီ—ကြာမျက်လုံးရှင်—သူတို့၏ အနာဂတ်ဂတိကို နားထောင်လော့။ ထိုကာလသည် တန်ခိုးရှိသော ဒေဝနှစ် တစ်သောင်းတိုင်တိုင် ဖြစ်၏။

Verse 82

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पापं तत्र न कारयेत् । अन्यत्राऽवर्तितं पापं क्षेत्रे चास्मिन्विनश्यति

ထို့ကြောင့် အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ထိုနေရာ၌ အပြစ်ကို မပြုလုပ်သင့်။ သို့သော် အခြားနေရာ၌ ပြုမိသော အပြစ်များသည် ဤသန့်ရှင်းသော က္ෂેત્ર (ပရဘာသ) တွင် ပျက်စီးသွား၏။

Verse 83

अस्मिन्पुनः कृतं पापं पैशाचनरकावहम् । भक्तानुकंपी भगवांस्तिर्यग्योनिगतेष्वपि

သို့သော် ဤနေရာ၌ ပြုသော အပြစ်သည် ပိသာစနရကသို့ ဆောင်ယူ၏။ သို့ရာတွင် ဘုရားသခင်သည် ဘက္တတို့ကို ကရုဏာပြုတော်မူသဖြင့်၊ တိရစ္ဆာန်ဘဝသို့ ကျရောက်သူတို့အပေါ်၌ပင် မေတ္တာတော်ကို ပြတော်မူ၏။

Verse 84

ददाति परमं स्थानं न तु ब्रह्मद्विषां प्रिये । ये च ध्यानं समासाद्य युक्तात्मानः समाहिताः

အရှင်သည် အမြင့်ဆုံးသော နေရာကို ပေးတော်မူ၏၊ သို့သော် ဗြဟ္မ (သစ္စာသန့်ရှင်း) ကို မုန်းသူတို့အား မပေးတော်မူ၊ အို ချစ်သူမ။ ဓ్యာနကို ရောက်ရှိ၍ စိတ်ကို ထိန်းညှိထားပြီး တည်ငြိမ်စွာ စုစည်းနေသူတို့သည် ထိုအမြင့်ဆုံး အခြေအနေသို့ သင့်လျော်လာကြ၏။

Verse 85

संनियम्येन्द्रियग्रामं जपंति शतरुद्रियम् । प्रभासे तु स्थिता देवि ते कृतार्था न संशयः

အာရုံခံအင်္ဂါတို့ကို ထိန်းချုပ်ကာ «ရှတရုဒြီယ» မန္တရကို ဂျပ်ရွတ်ကြသည်။ ပရဘာသ၌ တည်နေသူတို့သည်၊ အို ဒေဝီ၊ ဘဝရည်မှန်းချက် ပြည့်စုံပြီးသား—သံသယမရှိ။

Verse 86

यदि गच्छेन्नरः कश्चित्प्रभासं क्षेत्रमुत्तमम् । तमुपायं प्रकुर्वीत निर्गच्छेन्न पुनर्यथा

မည်သူမဆို ပရဘာသဟူသော အထွတ်အမြတ် သာသနာကွင်းသို့ သွားလျှင်၊ ထိုသူသည် ထပ်မံမထွက်ခွာရအောင် (သံသရာသို့ မပြန်ရအောင်) ထိုနည်းလမ်းကို ကျင့်သုံးသင့်သည်။

Verse 87

एतद्गोप्यं वरारोहे न देयं यस्य कस्यचित् । गोपनीयमिदं शास्त्रं यथा प्राणाः स्वकाः प्रिये

ဤအရာသည် လျှို့ဝှက်တရားဖြစ်သည်၊ အို ခါးလှသူမ၊ မည်သူမဆိုအား မပေးသင့်။ အို ချစ်သူ၊ ဤသင်ကြားချက်ကို ကိုယ့်အသက်ရှူသက်ကဲ့သို့ စောင့်ရှောက်လျှို့ဝှက်ထားရမည်။

Verse 88

येनेदं विहितं शास्त्रं प्रभासक्षेत्रदीपकम् । स शिवश्चैव विज्ञेयो मानुषीं प्रकृतिं स्थितः

ဤသင်ကြားချက်ကို—ပရဘာသကွင်းကို ထွန်းလင်းစေသော မီးအိမ်တော်ကို—ရေးသားစီစဉ်သူသည် လူ့သဘာဝ၌ နေထိုင်သော်လည်း ရှီဝတော်ကိုယ်တိုင်ဟု သိမှတ်ရမည်။

Verse 89

तस्यविग्रहसंस्थोऽहं सदा तिष्ठामि पार्वति । वंदितः पूजितो ध्यातो यथाहं नात्र संशयः

အို ပါရဝတီ၊ ထိုရုပ်ပုံတော်အတွင်း၌ ငါသည် အမြဲတမ်း တည်ရှိနေ၏။ ထိုကို ချီးမွမ်း၍ ပူဇော်၍ ဓ్యာနပြုလျှင် ငါကိုယ်တိုင်ကို ဂုဏ်ပြုသကဲ့သို့ပင်—သံသယမရှိ။

Verse 90

कलौ च दुर्ल्लभं देवि प्रभासक्षेत्रमुत्तमम् । इदानीं तव स्नेहेन विशेषं कथयामि वै । सत्यंसत्यं पुनः सत्यं त्रिःसत्यं सुरसुन्दरि

ကလိယုဂ်၌ အို ဒေဝီ၊ အမြင့်မြတ်သော ပရဘာသကေတ္တရသည် ရောက်ရှိသိမြင်ရန် အလွန်ရှားပါး၏။ ယခု သင်၏မေတ္တာကြောင့် အထူးအချက်တစ်ရပ်ကို ငါတကယ် ပြောမည်။ အမှန်—အမှန်—ထပ်မံ အမှန်; ကောင်းကင်အလှရှင်မ၊ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ငါအတည်ပြု၏။

Verse 91

यानि लिंगानि भूर्लोके सोमेशस्तेषु मे प्रियः । अस्मिंल्लिंगे गुणा ये तु ते देवि विदिता मम

လောကမြေပြင်၌ ရှိသမျှ လိင်္ဂများအနက်၊ ဆိုမေရှ (Someśa) သည် ငါ့အတွက် အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်၏။ ထိုလိင်္ဂ၌ တည်ရှိသော ဂုဏ်သတ္တိတို့ကိုလည်း အို ဒေဝီ၊ ငါသိနှံ့ပြီးသား ဖြစ်၏။

Verse 92

अहमेव विजानामि नान्यो वेद कथंचन । अन्येषु चैव लिंगेषु अहं पूज्यः सुरासुरैः

ဤအရာကို ငါတစ်ဦးတည်းသာ အမှန်တကယ် သိ၏; အခြားသူ မည်သူမျှ မည်သို့မျှ မသိနိုင်။ ထို့ပြင် အခြားလိင်္ဂများ၌လည်း ဒေဝတားနှင့် အသူရတို့ နှစ်ဖက်စလုံးက ငါ့ကိုပင် ပူဇော်ကြ၏။

Verse 93

लिंगं चेमं पुनर्देवि पूजयामो वयं स्वयम्

ထို့ပြင် အို ဒေဝီ၊ ငါတို့သည် ဤလိင်္ဂကို ကိုယ်တိုင်ပင် ထပ်မံ ပူဇော်ကြ၏။

Verse 94

यस्मिन्काले न वै ब्रह्मा न भूमिर्न दिवाकरः । सर्वं चैव जगन्नाथ तस्मिन्काले यशस्विनि

အချိန်တစ်ခါ၌ ဘြဟ္မာမရှိ၊ မြေကြီးမရှိ၊ နေမင်းတောင် မရှိတော့သည့်အခါ—အရာအားလုံး ပျော်လျက် ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အခါ၊ အို လောကနာထ (Jagannātha)၊ ထိုအခါ၌ အို ဂုဏ်ရည်တော်ကြီးမ…

Verse 95

इमं लिंगं परं चैव ब्रह्मणः प्रलये तदा । भाविनीं वृत्तिमास्थाय इदं स्थानं तु रक्षति

ဗြဟ္မာ၏ ကာလစက်ဝန်း ပျက်လဲသည့်အခါ၌ ဤအမြင့်မြတ်သော လိင်္ဂသည် မိမိအတွက် သတ်မှတ်ထားသော တာဝန်ကို ခံယူကာ ဤသန့်ရှင်းသော အရပ်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၏။

Verse 96

दशकोट्यस्तु लिंगानां गंगाद्वाराद्वरानने । आगत्य तानि मध्याह्ने लिंगेऽस्मिन्यांति संलयम्

အို မျက်နှာလှသောသူမ၊ ဂင်္ဂါဒွာရမှ လိင်္ဂ တစ်ဆယ်ကုဋေ လာရောက်ကြပြီး မွန်းတည့်ချိန်၌ ဤလိင်္ဂအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ လယသို့ ပေါင်းစည်းကြ၏။

Verse 97

पृथिव्यां यानि तीर्थानि गगनस्थानि यानि तु । स्नानार्थमस्य लिंगस्य समागच्छंति सर्वदा

မြေပြင်ပေါ်ရှိ တီရ္ထများနှင့် ကောင်းကင်၌ တည်ရှိသော တီရ္ထများလည်း ဤလိင်္ဂ၌ ရေချိုးရန်အတွက် အမြဲတမ်း ဤနေရာသို့ စုဝေးလာကြ၏။

Verse 98

धन्यास्तु खलु ते मर्त्त्याः प्रभासे संव्यवस्थिताः । सोमेश्वरं ये द्रक्ष्यंति संसारभयमोचनम्

ပရဘာသ၌ နေထိုင်တည်ရှိသော လူသားတို့သည် အမှန်တကယ် ကံကောင်းမြတ်စွာရှိကြ၏။ သူတို့သည် သံသာရ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို လွတ်မြောက်စေသော သိုမေရှွရကို မြင်တွေ့ကြ၏။

Verse 99

देवि सोमेश्वरं लिंगं ये स्मरिष्यंति भाविताः । सर्वपापक्षयस्तेषां भविष्यति न संशयः

အို ဒေဝီ၊ စိတ်ဓာတ်တည်ကြည်သောသူတို့သည် သိုမေရှွရ လိင်္ဂကို သတိရမြဲသတိရလျှင် သူတို့၏ အပြစ်အားလုံး ပျက်ကွယ်မည်မှာ သံသယမရှိ။

Verse 100

एतत्स्मृतं प्रियतमं मम देवि नित्यं क्षेत्रं पवित्रमृषिसिद्धगणाभिरम्यम् । अस्मिन्मृताः सकलजीवमृतोऽपि देवि स्वर्गात्परं समुपयांति न संशयोऽत्र

ဒေဝီရေ၊ ဤအရာကို သတိရလျှင် ငါ၏ အချစ်ဆုံး အမြဲတမ်းသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ ဖြစ်၏။ ရှိသီများနှင့် စိဒ္ဓများ၏ အစုအဝေးကြောင့် သန့်စင်၍ ပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်း၏။ ဤနေရာ၌ သေဆုံးသူတို့သည်—သေခြင်းသည် သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် ရှိသော်လည်း—ကောင်းကင်ထက်လွန်သော အဆင့်သို့ ရောက်ကြ၏၊ သံသယမရှိ။

Verse 101

यं देवा न विजानंति ब्रह्मविष्णुपुरोगमाः । न सांख्येन न योगेन नैव पाशुपतेन च

ဗြဟ္မာနှင့် ဗိဿဏုတို့ ဦးဆောင်သော နတ်တို့ပင် အမှန်တကယ် မသိမမြင်နိုင်သော အရှင်ကို—စಾಂခ்யဖြင့်လည်း မဟုတ်၊ ယောဂဖြင့်လည်း မဟုတ်၊ ပာရှုပတ မာဂ္ဂတစ်ခုတည်းဖြင့်လည်း မဟုတ်။

Verse 102

कैवल्यं निष्कलं यत्तदस्मिंल्लिंगे तु लभ्यते । तावद्भ्रमंति संसारे देवाद्यास्तु यशस्विनि

အပိုင်းအစမရှိ အရုပ်မဲ့ လွတ်မြောက်ခြင်း (ကైవလျ) သည် ဤလင်္ဂတော်မှတစ်ဆင့် အမှန်တကယ် ရရှိနိုင်၏။ ထိုအရာကို မရသေးသရွေ့ ဒေဝတို့နှင့် အခြားသတ္တဝါတို့ပင် သံသရာ၌ လှည့်လည်နေကြ၏၊ ဂုဏ်သရေရှိသူမ။

Verse 103

यावत्सोमेश्वरं देवं न विंदंति त्रिलोचनम् । क्षेत्रं प्रभासमित्युक्तं क्षेत्रज्ञोऽहं न संशयः

သုံးမျက်စိရှင် ဒေဝ Someśvara ကို မတွေ့မိသရွေ့ ဤနေရာကို “Prabhāsa” ဟု ခေါ်ကြ၏။ ငါသည် က్షेत्रज्ञ (ကွက်ရှေတ်ရဇ္ဈ) ဖြစ်သည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 104

एतं तवोक्तं ननु बोधनाय सोमेश्वरस्यैव महाप्रभावम् । ये वै पठिष्यंति नरा नितांतं यास्यंति ते तत्पदमिंदुमौलेः

ဤစကားကို သတိပေးနိုးကြားစေရန် သင်ပြောခဲ့သည်—Someśvara ၏ မဟာအာနုဘော်ကို ထင်ရှားစေခြင်းပင်။ ယင်းကို အလွန်စိတ်ထက်သန်စွာ ရွတ်ဖတ်သော လူတို့သည် လမောက်တော် (Śiva) ၏ အမြင့်ဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်။

Verse 105

सोमेश्वरं देववरं मनुष्या ये भक्तिमंतः शरणं प्रपन्नाः । ते घोररूपे च भयावहे च संसारचक्रे न पुनर्भ्रमंति

ဘက္တိပြည့်ဝသော လူတို့သည် နတ်တို့အထက်မြတ်သော သောမေရှ್ವರကို အားကိုးခိုလှုံလျှင်၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၍ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြစ်စေသော သံသရာ၏ စက်ဝိုင်း၌ ထပ်မံလှည့်လည်မနေကြတော့။

Verse 106

ये दक्षिणा मूर्त्तिमुपाश्रिताः स्युर्जपंति नित्यं शतरुद्रियं द्विजाः । तेऽस्मिन्भवे नैव पुनर्भवंति संसारपारं परमं गता वै

တောင်ဘက်ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို အားကိုးခိုလှုံ၍ ဒွိဇတို့သည် နေ့စဉ် «ရှတရုဒြီယ» ကို ဂျပ်ရွတ်ကြလျှင်၊ ဤဘဝ၌ ထပ်မံမွေးဖွားခြင်း မရှိတော့ဘဲ သံသရာကို ကျော်လွန်သော အမြင့်ဆုံး ကမ်းပါးသို့ အမှန်တကယ် ရောက်ကြသည်။

Verse 107

उद्देशमात्रं कथितो मया ते श्रीसोमनाथस्य कृतैकदेशः । अब्दैरनेकैर्बहुभिर्युगैर्वा न शक्यमेकेन मुखेन वक्तुम्

ငါသည် သင်တို့အား အညွှန်းသဘောသာ ပြောပြခဲ့သည်—တောက်ပမြင့်မြတ်သော သောမနာထ၏ လုပ်ရပ်များထဲမှ အစိတ်အပိုင်းသေးငယ်တစ်စိတ်သာ ဖြစ်သည်။ နှစ်များစွာ၊ မရေတွက်နိုင်သောနှစ်များ၊ သို့မဟုတ် ယုဂများစွာဖြင့်ပင် မျက်နှာတစ်ခုတည်း၊ ပါးစပ်တစ်ခုတည်းဖြင့် အပြည့်အစုံ မပြောနိုင်။