Adhyaya 36

Verse 1

देव्युवाच । यदेतद्भवता प्रोक्तं प्राची सर्वत्र दुर्ल्लभा । विशेषेण कुरुक्षेत्रे प्रभासे पुष्करे तथा

ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်– “သင်မိန့်ကြားခဲ့သကဲ့သို့ ပရာစီမြစ်သည် နေရာတိုင်းတွင် ရှာဖွေရခက်သည်မှာ အမှန်ပင်။ အထူးသဖြင့် ကုရုက္ခေတ္တရ၊ ပရဘာသ၊ ထို့အတူ ပုရှ္ကရတွင်ပင် ဖြစ်သည်။”

Verse 2

कथं प्रभासमासाद्य संस्थिता पापनाशिनी । माहात्म्यमखिलं तस्याः प्राच्याः पातकनाशनम् । कथयस्व महेशान यद्यहं ते प्रिया विभो

“အပြစ်ဖျက်သမား ပရာစီသည် ပရဘာသသို့ မည်သို့ရောက်လာ၍ ဤနေရာတွင် တည်မြဲနေသနည်း။ အပြစ်ပျက်စီးစေသော ပရာစီ၏ မဟာတန်ခိုးကို အပြည့်အစုံ ပြောပြပါ၊ မဟေရှာနာ အရှင်။ အရှင်ဗိဘို၊ ကျွန်မသည် သင်၏ချစ်သူဖြစ်လျှင် ကျေးဇူးပြု၍ ရှင်းလင်းဟောကြားပါ။”

Verse 3

ईश्वर उवाच । साधु प्रोक्तं त्वया भद्रे प्राची सर्वत्र दुर्लभा । कुरुक्षेत्रे पुष्करे च तस्मात्प्राभासिकेऽधिका

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်– “ကောင်းလှ၏၊ မင်္ဂလာရှိသူမ။ ပရာစီသည် နေရာတိုင်းတွင် အမှန်တကယ် ရှားပါးသည်။ ကုရုက္ခေတ္တရနှင့် ပုရှ္ကရတွင်တောင် ထိုသို့ပင်။ ထို့ကြောင့် ပရဘာသ၌ ပိုမိုထူးမြတ်လှသည်။”

Verse 4

प्रभासे तु महादेवी प्राचीं पापप्रणाशिनीम् । नापुण्यो वेद देवेशि कर्मनिर्मूलनक्षमाम्

“သို့သော် ပရဘာသတွင် မဟာဒေဝီ၊ အပြစ်ဖျက်သမား ပရာစီရှိသည်။ ဒေဝတို့၏အရှင်မ၊ ကုသိုလ်မရှိသူသည် သူမကို အမှန်တကယ် မသိနိုင်—ကံ၏အကျိုးကို အမြစ်မှပင် ဖြုတ်ပစ်နိုင်သော သူမကို။”

Verse 5

ये पिबंति नराः पुण्यां प्राचीं देवीं सरस्वतीम् । न ते मनुष्या विज्ञेयाः सत्यंसत्यं वरानने

ပုဏ္ဏသန့်ရှင်းသော ပရာချီ—ဒေဝီ စရஸဝတီ၏ ရေကို သောက်သော လူတို့ကို သာမန်လူဟု မသတ်မှတ်ရ။ ဤသည်မှာ အမှန်တကယ် အမှန်ပင် ဖြစ်၏၊ အလှမျက်နှာရှင်မယ်။

Verse 6

धन्यास्ते मुनयस्ते च पुण्यास्ते च तपस्विनः । ये च सारस्वतं तोयं पिबंत्यहरहः सदा

ကောင်းချီးမင်္ဂလာရှိကြသည် မုနိတို့လည်း၊ ကောင်းချီးနှင့် ကုသိုလ်ပြည့်စုံကြသည် တပသ္ဝီတို့လည်း—နေ့စဉ်နေ့တိုင်း မပြတ်မနား စရஸဝတီ၏ ရေကို သောက်သူတို့ပင်။

Verse 7

देवास्ते न मनुष्यास्ते नदीस्तिस्र पिबंति ये । चंद्रभागां च गंगां च तथा देवीं सस्स्वतीम्

ဤမြစ်သုံးစင်း—စန္ဒြဘာဂါ၊ ဂင်္ဂါ၊ ထို့ပြင် ဒေဝီ စရஸဝတီ—တို့၏ ရေကို သောက်သူတို့သည် အမှန်တကယ် ဒေဝတားများဖြစ်၍ သာမန်လူ မဟုတ်ကြ။

Verse 8

भुक्त्वा वा यदि वाऽभुक्त्वा दिवा वा यदि वा निशि । न कालनियमस्तत्र यत्र प्राची सरस्वती

စားပြီးဖြစ်စေ မစားရသေးစေ၊ နေ့ဖြစ်စေ ညဖြစ်စေ—ပရာချီ စရஸဝတီ ရှိရာအရပ်၌ အချိန်ကန့်သတ်ချက် မရှိ။

Verse 9

प्राचीं सरस्वतीं ये तु पिबंति सततं मृगाः । तेऽपि स्वर्गं गमिष्यंति यज्ञैर्द्विजवरा यथा

ပရာချီ စရஸဝတီ၏ ရေကို အမြဲမပြတ် သောက်နေသော သမင်တို့တောင်မှ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်—ယဇ္ဉပူဇာတို့ဖြင့် ဒွိဇအမြတ်တို့ ရောက်သကဲ့သို့။

Verse 10

सर्वकामप्रपूर्त्यर्थं नृणां तत्क्षेत्रमुत्तमम् । चिंतामणिसमा देवी यत्र प्राची सरस्वती

လူတို့၏ အလိုဆန္ဒအပေါင်းကို ပြည့်စုံစေရန် ထိုသန့်ရှင်းသော နယ်မြေသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်၏။ ထိုနေရာ၌ ပရာချီ စရஸဝတီ ဒေဝီသည် ဆန္ဒပြည့် ရတနာ ချင်တာမဏိကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 11

यथा कामदुघा गावः सर्वकामफलप्रदाः । तथा स्वर्गापवर्गाभ्यां प्राची देवी सरस्वती

ဆန္ဒပြည့်နွားများက အလိုဆန္ဒတိုင်း၏ အကျိုးကို ပေးသကဲ့သို့ပင်၊ ဒေဝီ ပရာချီ စရஸဝတီသည်လည်း ကောင်းကင်ဘုံနှင့် မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) နှစ်ပါးကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 12

अष्टाशीतिसहस्राणि मुनीनामूर्ध्वरेतसाम् । यत्र स्थितानि संन्यासं तस्मात्किमधिकं स्मृतम्

ထိုနေရာ၌ သန္ဓေတည်မှုကို ထိန်းချုပ်သော မုနိ ၈၈,၀၀၀ ပါးသည် သံန്യാസ (စွန့်လွှတ်ခြင်း) ဖြင့် နေထိုင်ကြ၏။ ထိုထက် မြင့်မြတ်သန့်ရှင်းမှုကို မည်သည်က ပို၍ မှတ်မိနိုင်မည်နည်း။

Verse 13

यत्र मंकणकः सिद्धः प्राचीने नियतात्मवान् । ब्रह्महत्याव्रतं चीर्णं मया यत्र वरानने

ထိုပရာချီဒေသ၌ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်သော စိဒ္ဓ မင်္ကဏက သည် နေထိုင်ခဲ့၏။ ထိုနေရာ၌ပင်၊ မျက်နှာလှသူမ၊ ငါလည်း ဘြဟ္မဟတ္ယာ အပြစ်အတွက် ပြန်လည်သန့်စင်ရေး ဝရတ (ပရာယရှ္စိတ္တ) ကို ကျင့်ဆောင်ခဲ့၏။

Verse 14

वृषतीर्थे महापुण्ये प्राचीकूलसमाश्रिते । निवृत्ते भारते युद्धे तस्मिंस्तीर्थे किरीटिना । प्रायश्चित्तं पुरा चीर्णं विष्णुना प्रेरितात्मना

ပရာချီကမ်းနားရှိ အလွန်ပုဏ္ဏားမြတ်သော ဝೃષတီर्थ၌—ဘာရတ စစ်ပွဲ ပြီးဆုံးပြီးနောက်—ကိရီတိန် (အာర్జုန) သည် ဗိဿနု၏ အတွင်းပိုင်းလှုံ့ဆော်မှုကြောင့် ထိုတီर्थ၌ ယခင်က ပြန်လည်သန့်စင်ရေးကို ကျင့်ဆောင်ခဲ့၏။

Verse 15

त्रैलोक्ये सर्वतीर्थानां तत्तीर्थं प्रवरं स्मृतम् । पापघ्नं पुण्यजननं प्राणिनां पुण्यकीर्त्तिद

လောကသုံးပါးရှိ တီရ္ထများအနက် ထိုတီရ္ထသည် အမြတ်ဆုံးဟု မှတ်ယူကြသည်—အပြစ်ကိုဖျက်သိမ်း၍ ကုသိုလ်ကိုမွေးဖွားစေကာ သတ္တဝါတို့အား သန့်ရှင်းသောကီရ్తိကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 16

सूत उवाच । आहैवमुक्ते सा देवी शंकरं लोक शंकरम् । प्रायश्चित्तं कथं प्राप्तः पार्थः परपुरंजयः । ज्ञातिक्षयोद्भवं पापं कथं नाशमगात्प्रभो

စူတာက ပြောသည်။ ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် ဒေဝီသည် လောကကိုကောင်းကျိုးပေးသော ရှင်ကရာ (Śaṅkara) ထံသို့ မေးလျက်—«ရန်သူမြို့များကိုအနိုင်ယူသူ ပါရ္ထ (Pārtha) သည် မည်သို့ ပရాయရှ္စိတ္တ (prāyaścitta) ကို ရရှိခဲ့သနည်း။ အရှင်ဘုရား၊ ဆွေမျိုးများပျက်စီးခြင်းမှ ပေါက်ဖွားသော အပြစ်သည် မည်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသနည်း» ဟု ဆို၏။

Verse 17

एवमुक्तः पुनः प्राह विश्वेशो नीललोहितः । प्रायश्चित्तस्य संप्राप्तः कारणं तद्यथा स्थितम्

ထိုသို့ မေးမြန်းခံရသော် ဗိශ්ဝေရှ (Viśveśa) နီလလောဟိတ (Nīlalohita) သည် ထပ်မံ မိန့်ကြား၍ ပရాయရှ္စိတ္တ ဖြစ်ပေါ်လာရသည့် အကြောင်းရင်းကို အမှန်အတိုင်း ရှင်းလင်းတော်မူ၏။

Verse 18

ईश्वर उवाच । शृणुष्वावहिता भद्रे कथां पातकनाशिनीम् । यां श्रुत्वा मानवो भक्त्या पवित्रात्मा प्रजायते

ဣශ්ဝရ (Īśvara) မိန့်တော်မူသည်။ «အာရုံစိုက်၍ နားထောင်လော့၊ ကောင်းမြတ်သူမ၊ အပြစ်ဖျက်သိမ်းသော ဤကထာကို။ ယင်းကို ဘက္တိဖြင့် ကြားနာသူသည် စိတ်ဝိညာဉ် သန့်ရှင်းသူ ဖြစ်လာ၏»။

Verse 19

योऽसौ देवि समाख्यातः किरीटी श्वेतवाहनः । स जित्वा कौरवान्सर्वान्संहृत्य हयकुञ्जरान्

«ဒေဝီရေ၊ ထင်ရှားကျော်ကြားသူ ထိုသူသည်—မကွတ်ဆောင်း၍ အဖြူရထားစီးသူ—ကောရဝများအားလုံးကို အနိုင်ယူပြီး သူတို့၏ မြင်းနှင့် ဆင်တပ်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့၏»။

Verse 20

पश्चात्सुयोधनं हत्वा भीमेन प्रययौ गृहान् । नारायणेन सहितो नरोऽसौ प्रस्थितो रणात्

ဘီမက စုယောဓနကို သတ်ပြီးနောက်၊ နာရယဏနှင့်အတူရှိသော နရသည် စစ်မြေမှ ထွက်ခွာကာ အိမ်သို့ ပြန်သွားလေ၏။

Verse 21

द्रष्टुं धर्मसुतं दृष्टः प्रणतः प्रांजलिः स्थितः । स विज्ञाय तदाऽयान्तौ नरनारायणावुभौ

ဓမ္မသုတ (ယုဓိဋ္ဌိရ) ကို တွေ့လိုသဖြင့်၊ သူသည် ဦးညွတ်ကာ လက်အုပ်ချီ၍ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသည်ဟု မြင်ရ၏။ ထိုအခါ မင်းသည် လာရောက်သူနှစ်ဦးကို နရနှင့် နာရယဏဟု သိမြင်ကာ သူတို့ရောက်လာခြင်းကို နားလည်လေ၏။

Verse 22

राजा युधिष्ठिरः प्राह द्वारस्थान्द्वारपालकान् । भवद्भिरेतावायांतौ निषेध्यौ द्वारसंस्थितौ

ဘုရင် ယုဓိဋ္ဌိရက တံခါးဝ၌ တာဝန်ကျ တံခါးစောင့်များအား—“ရောက်လာပြီး တံခါးဝ၌ ရပ်နေသော ဤနှစ်ဦးကို သင်တို့က တားဆီးထားရမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 23

नर नारायणौ क्रूरौ पापपंकानुलेपिनौ । एवमेतदिति प्रोक्तौ तौ तदा द्वारमागतौ

“နရနှင့် နာရယဏသည် ကြမ်းတမ်း၍ အပြစ်၏ ရွံ့ပင်ကပ်လျက်ရှိသည်” ဟု ဆိုကြ၏။ ထိုသို့ ပြောဆိုခံရပြီးနောက် ထိုနှစ်ဦးသည် တံခါးဝသို့ ရောက်လာလေ၏။

Verse 24

भवन्तौ नेच्छति द्रष्टुं राजा दुर्नयकारिणौ । तत्रस्थः पृष्टवान्भूयः प्रतीहारं नरः स्वयम्

“မင်းသည် မကောင်းမှုကို ပြုသူတို့ဖြစ်သဖြင့် သင်တို့နှစ်ဦးကို မတွေ့လို” ဟု ဆို၏။ ထိုနေရာ၌ နရသည် ရပ်နေကာ အခန်းဝင်အရာရှိကို မိမိကိုယ်တိုင် ထပ်မံ မေးမြန်းလေ၏။

Verse 25

आवां किं कारणं राजा नेक्षते वशवर्तिनौ । प्रोवाच प्रणतो राजा ततो द्वाःस्थं पुरःस्थितम्

«အကြောင်းမည်သို့ကြောင့် အမိန့်နာခံ၍ ထိန်းချုပ်မှုအောက်ရှိ ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦးကို မင်းကြီးက မကြည့်ရှုသနည်း» ဟုဆို၏။ ထို့နောက် မင်းကြီးသည် ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်၍ မျက်နှာရှေ့တွင် ရပ်နေသော တံခါးစောင့်အား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 26

नारायणेन सहितं नरं नरकनिर्भयम् । दुर्योधनेन सहिता बांधवास्ते यतो हताः । पितृतुल्याश्च राजानस्तेन वै पापभाजनम्

«နရသည် နာရာယဏနှင့်အတူရှိ၍ နရကကိုတောင် မကြောက်သူဖြစ်သော်လည်း၊ ဒုရ္ယောဓနနှင့် မဟာမိတ်ဖြစ်သော သင်၏ဆွေမျိုးများ သတ်ဖြတ်ခံရခြင်းနှင့် ဖခင်တူသော မင်းများပါ သေဆုံးခြင်းကြောင့် အပြစ်၏အိုးဟု သတ်မှတ်ခံရသည်» ဟုဆို၏။

Verse 27

एवमुक्ते तु तेनाथ मुखमालोकितं हरेः । तेन प्रोक्तमिदं तथ्यं यत्ते राज्ञा प्रभाषितम्

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သခင် (နာရာယဏ) သည် ဟရိ၏မျက်နှာကို ကြည့်ရှု၏။ ထို့နောက် မင်းကြီးက သင်တို့အား ပြောခဲ့သကဲ့သို့ ထိုအမှန်တရားကို မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 28

एवमुक्ते नरः प्राह पुनरेव जनार्द्दनम् । कथयस्व कथं पापात्कृष्ण शुद्ध्यामहे वयम्

ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် နရသည် ဇနာရ္ဒနအား ထပ်မံလျှောက်၏။ «ကృష్ణရှင်၊ အပြစ်မှ ကျွန်ုပ်တို့ မည်သို့ သန့်စင်နိုင်မည်နည်း၊ ပြောကြားတော်မူပါ» ဟုဆို၏။

Verse 29

तीर्थस्नानेन मे शुद्धिर्यथा स्यात्तद्वद स्फुटम् । तच्च गंगादिकं कृष्ण यथाऽस्याघस्य नाशनम्

«တီရ္ထ၌ ရေချိုးခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ် သန့်စင်နိုင်ရန် မည်သို့ဖြစ်ရမည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မိန့်ကြားတော်မူပါ။ ထို့ပြင် ကృష్ణရှင်၊ ဂင်္ဂါမြစ်နှင့် အခြားတီရ္ထများက ဤအပြစ်ကို မည်သို့ ဖျက်ဆီးပေးသည်ကိုလည်း ပြောပြတော်မူပါ» ဟုဆို၏။

Verse 30

कृष्ण उवाच । मा गयां गच्छ कौंतेय मा गंगां मा च पुष्करम् । तत्र गच्छ कुरुश्रेष्ठ यत्र प्राची सरस्वती

ကృష్ణက မိန့်တော်မူသည်– «ကွန်တီ၏သားရေ၊ ဂယာသို့ မသွားနှင့်; ဂင်္ဂါမြစ်သို့လည်း မသွားနှင့်၊ ပုရှ္ကရသို့လည်း မသွားနှင့်။ ကုရုတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ—ပရာချီ စရஸဝတီ မြစ် စီးဆင်းရာသို့ သွားလော့»။

Verse 31

ब्रह्मघ्नाश्च सुरा पाश्च ये चान्ये पापकारिणः । तत्र स्नात्वा विमुच्यंते यत्र प्राची सरस्वती

ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူများ၊ မူးယစ်ရည်သောက်သူများနှင့် အခြား အပြစ်ပြုသူများပင်—ပရာချီ စရஸဝတီ ရှိရာ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးလျှင် လွတ်မြောက်ကြသည်။

Verse 32

नारायणेन प्रोक्तोऽसौ नरस्तद्वचनाद्द्रुतम् । सहितस्तेन संप्राप्तः प्राचीनं तीर्थमुत्तमम्

နာရာယဏ၏ အမိန့်ကို ခံယူပြီး ထိုလူသည် မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း လျင်မြန်စွာ သူနှင့်အတူ သွားကာ ရှေးဟောင်း အမြတ်ဆုံး တီရ္ထသို့ ရောက်하였다။

Verse 33

त्रिरात्रोपोषितः स्नातस्त्रिकालं नियतात्मवान् । तेन तस्माद्विनिर्मुक्तः पातकात्पूर्वसंचितात्

သူသည် သုံးည အစာရှောင်၍ ရေချိုးကာ၊ စိတ်ကို ထိန်းသိမ်းလျက် တစ်နေ့သုံးကြိမ် အကျင့်ပူဇော်ကို ပြု하였다။ ထိုကြောင့် ယခင်က စုဆောင်းလာသော အပြစ်မှ လွတ်မြောက်하였다။

Verse 34

विज्ञाय शुद्धमेनं तु राजा धर्मसुतो द्रुतम् । भ्रातृभिः सहितः प्राप्तस्तं द्रष्टुं नरपुंगवम्

သူကို သန့်စင်ပြီးဟု သိသောကြောင့် ဓမ္မသုတ ရာဇာသည် အစ်ကိုညီများနှင့်အတူ လျင်မြန်စွာ လာကာ လူတို့အနက် နွားထီးကဲ့သို့ အထူးမြတ်သော ထိုသူကို တွေ့မြင်ရန် ရောက်하였다။

Verse 35

ततस्तं प्रणतं दृष्ट्वा धर्मपुत्रः पुरःस्थितम् । आलिलिंग प्रहृष्टात्मा पृष्टवांश्चाप्यनामयम्

ထို့နောက် ဦးညွတ်ကန်တော့၍ မိမိရှေ့တွင် ရပ်နေသူကို မြင်သော် ဓမ္မပုတၱရသည် ဝမ်းမြောက်စိတ်ဖြင့် သူ့ကို ဖက်လှုပ်ကာ ကျန်းမာရေးကိုလည်း မေးမြန်း하였다။

Verse 36

भीमादिभिर्भ्रातृभिश्च तदा गुरुगणैर्वृतः । आलिंगितः प्रहृष्टैस्तु नरो गुणगणैर्वृतः

ထို့နောက် ဘီမတို့ကဲ့သို့သော ညီအစ်ကိုများနှင့် အကြီးအကဲအုပ်စုများက ဝိုင်းရံလျက်၊ ဂုဏ်သတ္တိများပြည့်ဝသော ထိုသူကို ဝမ်းမြောက်စွာ ဖက်လှုပ်ကြ하였다။

Verse 37

एतद्धि तन्महातीर्थं प्राचीनेति च शब्दितम् । स्नानक्रमेण मर्त्त्यानामन्येषामपि पावकम्

ဤသည်မှာ “ပရာချီန” ဟု အမည်ကြီးသော မဟာတီရ္ထ ဖြစ်၏။ ဤနေရာ၌ ရေချိုးပူဇော်မှုကို စနစ်တကျ ကျင့်သုံးလျှင် လူသားတို့သာမက အခြားသူတို့အတွက်ပါ သန့်စင်ပေးသော အရာဖြစ်သည်။

Verse 38

त्रिरात्रोपोषितः स्नातस्तीर्थेऽस्मिन्ब्रह्महाऽपि यः । विमुक्तः पातकात्तस्मान्मोदते दिवि रुद्रवत्

ဘြဟ္မဟတ္ယာ အပြစ်ရှိသူတောင် သုံးညအစာရှောင်ပြီး ဤတီရ္ထ၌ ရေချိုးလျှင် ထိုအပြစ်မှ လွတ်မြောက်ကာ ရုဒြကဲ့သို့ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ပျော်ရွှင်မြူးတူးလိမ့်မည်။

Verse 39

प्राचीने देव्यहं नित्यं वसामि सहितस्त्वया । प्रभासे तु महाक्षेत्रे विशेषात्तत्र भामिनि

အို ဒေဝီ၊ ငါသည် နေ့စဉ် ပရာချီန၌ သင်နှင့်အတူ နေထိုင်၏။ ထို့ပြင် မဟာက்ஷೇತ್ರ ပရဘာသ၌လည်း အို တောက်ပသူမ၊ ထူးခြားစွာ ငါနေထိုင်၏။

Verse 40

सरस्वत्युत्तरे तीरे यस्त्यजेदात्मनस्तनुम् । प्राचीने तु वरारोहे न चेहागच्छते पुनः

သရஸဝတီမြစ်၏ မြောက်ဘက်ကမ်း၌၊ ပရာချီနာ၌၊ အို ခါးလှမိန်းမရေ၊ မိမိကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်သေဆုံးသူသည် ဤလောကသို့ ထပ်မံမပြန်လာတော့။

Verse 41

आप्लुतो वाजिमेधस्य फलं प्राप्स्यति पुष्कलम् । नियमैश्चोपवासैश्च शोषयेद्देहमात्मनः

ဤနေရာ၌ ရေချိုးလျှင် အရှွမေဓယဇ္ဈ၏ အကျိုးနှင့်တူသော အကျိုးပွားများစွာကို ရရှိမည်။ ထို့ပြင် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းမှုနှင့် အစာရှောင်ခြင်းတို့ဖြင့် မိမိကိုယ်ကို တပဿာဖြင့် ထိန်းကျောင်း၍ ခြောက်သွေ့စေသင့်သည်။

Verse 42

जलाहारा वायुभक्षाः पर्णाहाराश्च तापसाः । यथा स्थंडिलगा नित्यं ये चान्यनियमाः पृथक्

တပဿာကျင့်သူတို့တွင် ရေကိုသာ အာဟာရပြုသူ၊ လေကိုသာ စားသကဲ့သို့ နေသူ၊ ရွက်ကိုသာ စားသုံးသူတို့ရှိသည်။ ထို့အတူ မြေပြင်ဗလာပေါ်၌ အမြဲလဲလျောင်းသူများနှင့် အခြားသီးခြားစည်းကမ်းများကို ထိန်းသိမ်းသူများလည်း ရှိသည်။

Verse 43

एवं मंक्याश्रमे येषां वसतां मृत्युरागतः । न ते मनुष्या देवास्ते सत्यमेतद्ब्रवीमि ते

ဤသို့ မင်က్యာအာရှရမ်၌ နေထိုင်သူတို့အပေါ် သေမင်းရောက်လာသောအခါ၊ သူတို့သည် လူသာမက—ဒေဝတားတို့ပင် ဖြစ်ကြသည်။ ဤအရာကို သင့်အား အမှန်တကယ် ပြောကြား၏။

Verse 44

अस्मिंस्तीर्थे तु यो दद्यात्त्रुटिमात्रं तु कांचनम् । श्रद्धया द्विजमुख्याय मेरुतुल्यं फलं लभेत्

ဤတီရ္ထ၌ မည်သူမဆို ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် ဗြာဟ္မဏအထူးမြတ်သူထံသို့ ရွှေအနည်းငယ်မျှပင် လှူဒါန်းလျှင် မေရုတောင်နှင့်တူသော အကျိုးပွားကို ရရှိမည်။

Verse 45

अस्मिंस्तीर्थे तु ये श्राद्धं करिष्यंति च मानवाः । एकविंशत्कुलोपेताः स्वर्गं यास्यंति ते ध्रुवम्

ဤတီရ္ထ၌ śrāddha ကို ပြုလုပ်သော လူသားတို့သည် မိမိတို့၏ မျိုးရိုး ၂၁ ဆက်နှင့်အတူ သေချာစွာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ကြမည်။

Verse 46

पितॄणां वल्लभे तीर्थे पिण्डेनैकेन तर्प्पिताः । ब्रह्मलोकं गमिष्यंति गयाश्राद्धकृतो यथा

ဘိုးဘွားပိတೃတို့ ချစ်မြတ်နိုးသော ဤတီရ္ထ၌ piṇḍa တစ်လုံးတည်းဖြင့်ပင် သူတို့ကို တရ্পဏပေး၍ ကျေနပ်စေပါက၊ ဂယာ၌ śrāddha ပြုသကဲ့သို့ ဘြဟ္မလောကသို့ ရောက်ကြမည်။

Verse 47

कृष्णपक्षे चतुर्द्दश्यां स्नानं च विहितं सदा । पिण्याकैंगुदकेनापि पिंडं तत्र ददाति यः । पितॄणामक्षया तृप्तिः पितृलोकं स गच्छति

ကృష్ణပက္ခ၏ စတုဒ္ဒသီနေ့တွင် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းကို အမြဲတမ်း ညွှန်ကြားထားသည်။ အဆီကိတ်နှင့် ရေကဲ့သို့ ရိုးရိုးပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့်ပင် ထိုနေရာ၌ piṇḍa ကို ပေးအပ်သူ၏ ပိတೃတို့သည် မကုန်ခန်းသော ကျေနပ်မှုကို ရရှိပြီး၊ သူသည် ပိတೃလောကသို့ ရောက်မည်။

Verse 48

भूयश्चान्नं प्रयच्छंति मोक्षमार्गं व्रजंति ते

ထို့ပြင် အစာအဟာရကို ဒါနအဖြစ် ပေးလှူသူတို့သည် မောက္ခမဂ်၊ လွတ်မြောက်ခြင်း၏ လမ်းကြောင်းသို့ ချီတက်ကြမည်။

Verse 49

दधि दद्याद्योऽपि तत्र ब्राह्मणाय मनोरमम् । सोऽग्निलोकं समासाद्य भुंक्ते भोगान्सुशोभनान्

ထိုနေရာ၌ ဘြာဟ္မဏာတစ်ဦးအား သာယာလှပသော ဒဓိ (curd) ကို ပေးလှူသူသည် အဂ္နိလောကသို့ ရောက်ပြီး အလွန်တင့်တယ်သော အပျော်အပါးများကို ခံစားရမည်။

Verse 50

ऊर्णां प्रावरणं योऽपि भक्त्या दद्याद्द्विजोत्तमे । सोऽपि याति परां सिद्धिं मर्त्यैरन्यैः सुदुर्ल्लभाम्

ဘရဟ္မဏအထူးမြတ်တစ်ဦးအား သဒ္ဓါဘက္တိဖြင့် သိုးမွှေးအဖုံးကို လှူဒါန်းသူသည် အခြားလူသားတို့အတွက် အလွန်ခက်ခဲသော အမြင့်ဆုံးသော စိဒ္ဓိကိုလည်း ရရှိမည်။

Verse 51

ये चात्र मलनाशाय विशेयुर्मानवा जलम् । गोप्रदानसमं तेषां सुखेन फलमादिशेत्

ဤနေရာ၌ အညစ်အကြေးပျောက်ကင်းစေရန် ရေထဲသို့ ဝင်ရောက်သူတို့အတွက်၊ လွယ်ကူစွာ နွားလှူဒါန်းခြင်းနှင့် တူညီသော အကျိုးဖလကို ရကြောင်း ကြေညာသင့်သည်။

Verse 52

भावेन यो नरस्तत्र कश्चित्स्नानं समाचरेत् । सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मलोके महीयते

အဲဒီနေရာ၌ စိတ်နှလုံးအပြည့် သဒ္ဓါဘက္တိဖြင့် ရေချိုးသန့်စင်သူ မည်သူမဆို အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်းကာ ဘြဟ္မာလောက၌ ဂုဏ်ပြုခံရသည်။

Verse 53

तर्पणात्पिंडदानाच्च नरकेष्वपि संस्थिताः । स्वर्गं प्रयांति पितरः सुपुत्रेण हि तारिताः

တర్పဏနှင့် ပိဏ္ဍပူဇာ (ပိဏ္ဍလှူ) ကြောင့်၊ နရက၌ပင် တည်ရှိနေသော ဘိုးဘွားများလည်း ကောင်းသောသား၏ ကယ်တင်ခြင်းဖြင့် ကောင်းကင်သို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 54

प्राचीं सरस्वतीं प्राप्य याति तीर्थं हिमालयम् । स करस्थं समुत्सृज्य कूर्परेण समालिहेत्

အရှေ့သို့ စီးဆင်းသော သရஸဝတီကို ရောက်ပြီးနောက်၊ ဟိမဝန္တ တီर्थသို့ ဆက်လက်သွားသည်။ လက်ထဲရှိအရာကို ချထားပြီးနောက် လက်မောင်းခေါက် (တံတောင်) ဖြင့် သုတ်လိမ်းစေ။

Verse 55

यंयं काममभिध्याय तस्मिन्प्राणान्परित्यजेत् । तंतं सकलमाप्नोति तीर्थमाहात्म्ययोगतः

မည်သည့်ဆန္ဒကိုမဆို စိတ်ထဲတွင်အာရုံပြု၍ ထိုနေရာ၌ အသက်ကိုစွန့်လွှတ်လျှင်၊ တီရ္ထ၏ မဟိမအာနုဘော်ကြောင့် ထိုဆန္ဒကို အပြည့်အဝ ရရှိသည်။

Verse 56

अन्यद्देवि पुरा गीतं गांगेयेन युधिष्ठिरे । सत्यमेव हि गंगायां वयं जाता युधिष्ठिर

အို ဒေဝီ၊ ယခင်က ဂါင်္ဂေယ (ဂင်္ဂါ၏သား) သည် ယုဓိဋ္ဌိရအား သီဆိုခဲ့သော စကားတစ်ခွန်းရှိ၏—“အမှန်တကယ်ပင်၊ ငါတို့သည် ဂင်္ဂါမြစ်၌ မွေးဖွားခဲ့ကြသည်၊ အို ယုဓိဋ္ဌိရ။”

Verse 58

सरस्वती सर्वनदीषु पुण्या सरस्वती लोकसुखावहा सदा । सरस्वतीं प्राप्य सुदुःखिता नराः सदा न शोचन्ति परत्र चेह च

မြစ်အားလုံးအနက် စရஸဝတီသည် အလွန်သန့်ရှင်းမြတ်သော မြစ်ဖြစ်၏။ စရஸဝတီသည် အမြဲတမ်း လောကတို့၏ ချမ်းသာသုခကို ပေးတတ်၏။ အလွန်ဒုက္ခကြီးစွာ ခံစားနေရသူတို့ပင် စရஸဝတီသို့ ရောက်လျှင် ဤဘဝ၌လည်း နောက်ဘဝ၌လည်း မစိုးရိမ်မဝမ်းနည်းတော့ကြ။

Verse 97

याः काश्चित्सरितो लोके तासां पुण्या सरस्वती

လောက၌ ရှိသမျှ မြစ်တို့အနက်၊ စရஸဝတီသည် ပုဏ္ဏမြတ်သော မြစ်ဖြစ်၏။