Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 16
सूत उवाच । आहैवमुक्ते सा देवी शंकरं लोक शंकरम् । प्रायश्चित्तं कथं प्राप्तः पार्थः परपुरंजयः । ज्ञातिक्षयोद्भवं पापं कथं नाशमगात्प्रभो
sūta uvāca | āhaivamukte sā devī śaṃkaraṃ loka śaṃkaram | prāyaścittaṃ kathaṃ prāptaḥ pārthaḥ parapuraṃjayaḥ | jñātikṣayodbhavaṃ pāpaṃ kathaṃ nāśamagātprabho
စူတာက ပြောသည်။ ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် ဒေဝီသည် လောကကိုကောင်းကျိုးပေးသော ရှင်ကရာ (Śaṅkara) ထံသို့ မေးလျက်—«ရန်သူမြို့များကိုအနိုင်ယူသူ ပါရ္ထ (Pārtha) သည် မည်သို့ ပရాయရှ္စိတ္တ (prāyaścitta) ကို ရရှိခဲ့သနည်း။ အရှင်ဘုရား၊ ဆွေမျိုးများပျက်စီးခြင်းမှ ပေါက်ဖွားသော အပြစ်သည် မည်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသနည်း» ဟု ဆို၏။
Sūta
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Śaunaka and the Naimiṣāraṇya sages (frame, implied)
Scene: A goddess respectfully questions Śaṅkara, ‘Lokasaṅkara’, about Arjuna’s expiation for the sin arising from the destruction of kinsmen; the setting evokes a sacred coastal kṣetra atmosphere.
FAQs
Puranic dharma frames even catastrophic war-guilt as addressable through sincere expiation, guided by divine authority and tīrtha power.
The question points back to Vṛṣa-tīrtha on Prācī’s bank in Prabhāsa Kṣetra, where Arjuna’s expiation is said to occur.
Prāyaścitta (expiation) is the focus, with the narrative preparing to explain the method and its efficacy.