Adhyaya 39

Verse 1

श्रीप्रह्लाद उवाच । जया च विजया चैव जयंती पापनाशिनी । उन्मीलिनी वंजुली च त्रिस्पृशा पक्षवर्द्धिनी

သီရိ ပရဟ္လာဒ မိန့်တော်မူသည်— ဂျယာ၊ ဝိဇယာ၊ အပြစ်ဖျက်ရှင်းသူ ဂျယန္တီ၊ ထို့ပြင် ဥန်မီလိနီ၊ ဝံဇုလီ၊ တြိသ္ပೃရှာ နှင့် ပက္ခဝර්ဓ္ဓိနီ—။

Verse 2

पुण्यं सर्वपुराणानां ते लभंते दिनेदिने । पक्वान्नं ये प्रकुर्वंति हविर्द्धान्यसमुद्भवम्

နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ပုရာဏာအားလုံးတွင် ချီးမွမ်းထားသော ကုသိုလ်ကို သူတို့ရရှိကြသည်—ဟဝိစ် (ပူဇော်သီးနှံ) မှ ထွက်သော သီးနှံဖြင့် ချက်ပြုတ်အစာကို ပြုလုပ်၍ ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်သူတို့သည်။

Verse 3

जागरे पद्मनाभस्य घृतेनैव सुपाचितम् । वर्तिद्वयसमायुक्तं दीपं घृतसमन्वितम्

ပဒ္မနာဘ (Padmanābha) အတွက် ညအိပ်မပျက် စောင့်တော်မူရာတွင် ဂျီမီးခွက်ကို ပူဇော်ရမည်—ဂျီဖြင့် ကောင်းစွာပြင်ဆင်ထား၍ မီးကြိုးနှစ်ချောင်းပါကာ ဂျီဖြင့် ပြည့်ဝသော မီးခွက်ဖြစ်သည်။

Verse 4

यः कुर्य्याज्जागरे विष्णोः शालिग्रामशिलाग्रतः । शालग्रामशिलाग्रे तु ये प्रकुर्वंति जागरम्

ရှာလဂြာမ ကျောက်တုံး၏ ရှေ့တွင် ဗိဿ္ဏုအတွက် ညအိပ်မပျက် စောင့်တော်မူသူသည်—အမှန်တကယ် ရှာလဂြာမ ကျောက်တုံးရှေ့၌ ညစောင့်ပြုသူတို့သည်—အထူးကောင်းမြတ်သော ကုသိုလ်ကို ရရှိကြသည်။

Verse 5

कुर्वंति नृत्यवाद्ये च लोकानां रंजनाय च । संछादयंति कुसुमैः शालिग्रामशिलां च ये

လူအများ ပျော်ရွှင်စေရန် အကနှင့် တီးဝိုင်းဂီတကို စီစဉ်ပေးသူတို့၊ ထို့ပြင် ပူဇော်သကဲ့သို့ Śālagrāma ကျောက်ကို ပန်းများဖြင့် ဖုံးအုပ်ပူဇော်သူတို့သည် ကုသိုလ်ကြီးသူဟု ချီးမွမ်းခံရသည်။

Verse 6

चक्रांकितां विशेषेण प्रतिमां वैष्णवीं द्विजाः । चंदनं च सकर्पूरं कृष्णागुरुसमन्वितम्

အို ဒွိဇာတို့ (နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူများ)၊ ချက်ကရာအမှတ်ပါသော ဗိဿနုဘက် (Vaiṣṇava) ရုပ်တော်ကို အထူးသဖြင့် ဂုဏ်ပြုပူဇော်ကြလော့။ ထို့ပြင် စန္ဒန်လိမ်းဆေးကို ကပ်ဖူး (camphor) နှင့် အနက်ရောင် အဂရု (agaru) အနံ့သစ်တို့ဖြင့် ရောစပ်၍ ဆက်ကပ်လော့။

Verse 7

युक्तं मृगमदेनापि यः करोति विलेपनम् । द्वादश्यां देवदेवस्य रात्रौ जागरणे सदा

မုစ်ခ် (musk) ပါရောစပ်ထားသော်လည်း အနံ့လိမ်းဆေးကို ဒွာဒသီ (Dvādaśī) ညတွင် လိမ်းပူဇော်၍၊ ဘုရားတို့၏ဘုရား (Deva-deva) အတွက် အမြဲတမ်း ညလုံးနိုးကြားစောင့်တော်မူသူသည် ကုသိုလ်ကြီးမားစွာ ရရှိသည်။

Verse 8

तस्य पुण्यं प्रवक्ष्यामि संक्षेपेण च वोऽग्रतः । तत्फलं कोटितीर्थे तु उज्जयिन्यां महालये

ယခု ငါသည် ထိုအကျင့်၏ ကုသိုလ်ကို သင်တို့ရှေ့တွင် အကျဉ်းချုပ်၍ တိုက်ရိုက် ပြောကြားမည်။ ထိုအကျိုးफलသည် ဥဇ္ဇယိနီ (Ujjayinī) မြို့ရှိ မဟာသန့်ရှင်းရာ မဟာလယတွင် ကောဋိတီရ္ထ (Koṭitīrtha) သို့ သွားရောက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 9

वाराणस्यां कुरुक्षेत्रे मथुरायां त्रिपुष्करे । अयोध्यायां प्रयागे च तीर्थे सागरसंगमे

ထိုကုသိုလ်သည် ဝါရာဏသီ (Vārāṇasī)၊ ကုရုက္ခေတ္တ (Kurukṣetra)၊ မထုရာ (Mathurā)၊ တြိပုဿ္ကရ (Tripuṣkara)၊ အယောဓျာ (Ayodhyā) နှင့် ပရယာဂ (Prayāga) တို့၌ ရရှိသကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ သမုဒ္ဒရာနှင့် သန့်ရှင်းရေများ ဆုံရာ တီရ္ထ၌ ရရှိသကဲ့သို့လည်းကောင်း တူညီသည်။

Verse 10

सर्वपुण्येषु तीर्थेषु देवतायतनेषु च । कृतैर्यज्ञायुतैस्तत्र व्रतदानैश्च पुष्कलैः

(ကုသိုလ်သည်) သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများအားလုံးနှင့် နတ်ဘုရားတို့၏ ဘုရားကျောင်းများတွင် ရရှိသကဲ့သို့—ထိုနေရာ၌ ယဇ္ဈနာ များစွာ (သောင်းချီ) ပြုလုပ်ပြီး၊ ဝရတနှင့် ဒါနအလှူများကိုလည်း ပေါများစွာ ပြုသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 11

वेदैरधीतैर्यत्पुण्यं पुराणैश्चावगाहितैः । तपोभिश्चरितैः पुण्यं सम्यगाश्रम पालनैः

(ကုသိုလ်သည်) ဝေဒများကို လေ့လာသင်ယူခြင်း၊ ပုရာဏများကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သိမြင်ခြင်း၊ တပဿ (အာစတေရီတီ) ကို ကျင့်သုံးခြင်း၊ နှင့် မိမိ၏ အာရှရမ (ဘဝအဆင့်) တာဝန်များကို မှန်ကန်စွာ ထိန်းသိမ်းခြင်းတို့မှ ရသော ကုသိုလ်နှင့် တူ၏။

Verse 12

यत्फलं मुनिभिः प्रोक्तं वेदव्यासेन पुत्रक । तत्फलं जागरे विष्णोः पक्षयोः शुक्लकृष्णयोः

ချစ်သားရေ၊ မုနိတို့နှင့် ဝေဒဗျာသက ကြေညာထားသော အကျိုးဖလား မည်သို့ရှိသနည်း—ထိုအကျိုးဖလားတည်းဟူသော အကျိုးကိုပင် သုက္လပက္ခ (လပြည့်ဘက်) ဖြစ်စေ၊ ကృష్ణပက္ခ (လကွယ်ဘက်) ဖြစ်စေ၊ ဗိဿဏုဘုရားအတွက် ညအိပ်မပျော် စောင့်ကြည့် (jāgara) ခြင်းဖြင့် ရရှိနိုင်၏။

Verse 13

हैमवत्यै पुरा प्रोक्तं कैलासे शूलपाणिना । नारदाय पुरा प्रोक्तं ब्रह्मणा मत्समीपतः

ရှေးကာလ၌ ကိုင်လာသပေါ်တွင် သုံးချွန်လက်ကိုင် သခင် (ရှီဝ) သည် ဟိုင်မဝတီအား ဤအကြောင်းကို ဟောကြားခဲ့၏။ ထို့အပြင် ရှေးယခင်ကပင် ဗြဟ္မာသည် ငါ့ရှေ့မှောက်တော်၌ နာရဒအား ဤသို့ ဟောကြားခဲ့၏။

Verse 14

अरुणेन वज्रहस्ताय कथितं पृच्छते पुरा । द्वादशीजागरस्योक्तं फलं विप्रा मया च वः । तत्कुरुध्वं द्विजा यूयं जागरं विष्णुवासरे

ရှေးကာလ၌ မေးမြန်းသောအခါ အရုဏသည် ဗဇ္ရဟတ္ထအား ဤအကြောင်းကို ပြောကြားခဲ့၏။ ဗြာဟ္မဏတို့ရေ၊ ဒွာဒသီနေ့ ညအိပ်မပျော် စောင့်ကြည့်ခြင်း၏ အကျိုးဖလားကို ငါလည်း သင်တို့အား ဟောကြားပြီးပြီ။ ထို့ကြောင့် ဒွိဇတို့ရေ၊ ဗိဿဏု၏ သန့်ရှင်းသောနေ့၌ ဤစောင့်ကြည့်ခြင်းကို ပြုကြလော့။

Verse 15

सूत उवाच । इत्युक्त्वा ब्राह्मणान्प्राह बलिं पौत्रं स्वकं ततः । त्वमपि श्रद्धया पौत्र कुरु जागरणं हरेः

သုတက ပြောသည်။ ဤသို့ ဘြာဟ္မဏတို့ကို သင်ကြားပြီးနောက် မိမိ၏မြေး ဘလိကို ခေါ်၍ “မြေးရေ၊ သင်လည်း ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် ဟရီဘုရား၏ ညအိပ်မပျော် စောင့်တော်မူခြင်းကို ပြုလော့” ဟု ဆို၏။

Verse 16

द्वारका मनसा ध्याता पापं वर्षशतान्वितम् । कीर्तनाच्छतजन्मोत्थं दहते नात्र संशयः

ဒွာရကာကို စိတ်ထဲတွင်သာ သတိပြုစဉ်းစားလျှင်ပင် ရာနှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းလာသော အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးတတ်၏။ ထို့ပြင် ကီရ္တန (ဂုဏ်တော်ချီးမွမ်းခြင်း) ဖြင့် ရာဘဝမှ ပေါက်ဖွားသော အပြစ်ကို မီးကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းစေသည်—သံသယမရှိ။

Verse 17

पापं जन्मसहस्रोत्थं पदमात्रेण गच्छताम् । द्वारका हरते नूनं मुक्तिः कृष्णस्य दर्शनात्

သူမထံသို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းသာ ချဉ်းကပ်သူတို့အတွက် ဒွာရကာသည် အနှစ်တစ်ထောင်မဟုတ်၊ ဘဝတစ်ထောင်မှ ပေါက်ဖွားသော အပြစ်ကို သေချာစွာ ဖယ်ရှားပေးသည်။ ထို့ပြင် ကృష్ణကို မြင်တွေ့ခြင်းမှ မုက္ခတိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ရရှိသည်။

Verse 18

न शक्नोति यदा गंतुं द्वारकां चैव मानवः । माहात्म्यं पठनीयं तु द्वारकासंभवं गृहे

လူတစ်ယောက်သည် ဒွာရကာသို့ မသွားနိုင်သည့်အခါ ဒွာရကာနှင့် သက်ဆိုင်သော မာဟာတ်မျ (Māhātmya) ကို အိမ်တွင်ပင် သေချာစွာ ဖတ်ရွတ်ရမည်။

Verse 19

दातव्यं वैष्णवानां तु श्रोतव्यं भक्तिभावतः । द्वादश्यां च विशेषेण पठनीयं तु जागरे

ဤသင်ခန်းစာ/ကျမ်းကို ဝိုင်ရှ္ဏဝတို့အား ပေးကမ်းရမည်၊ ထို့ပြင် ဘက္တိစိတ်ဖြင့် နားထောင်ရမည်။ အထူးသဖြင့် ဒွာဒသီနေ့တွင် ညအိပ်မပျော် စောင့်တော်မူစဉ် ဖတ်ရွတ်ရမည်။

Verse 20

द्वारका संभवं पुण्यं स संप्राप्नोति मानवः । प्रसादाद्वासुदेवस्य सत्यंसत्यं च भाषितम्

ထိုသူသည် ဝါစုဒေဝ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ဒွာရကာနှင့် ဆက်နွယ်သော သန့်ရှင်းသော ကုသိုလ်ပုဏ္ဏကို ရရှိသည်။ ဤစကားသည် အမှန်တရား—အမှန်တရားပင် ဖြစ်ကြောင်း ဟောပြောထားသည်။

Verse 21

गृहे संतिष्ठते नित्यं मथुरा द्वारका तथा । अवंती च तथा माया प्रयागं कुरुजांगलम्

လူ၏အိမ်တွင် မထူရာနှင့် ဒွာရကာသည် အမြဲတမ်း တည်ရှိနေသကဲ့သို့၊ အဝန္တီနှင့် မာယာ၊ ထို့ပြင် ပရယာဂနှင့် ကုရုဇာင်္ဂလလည်း အတူတကွ တည်ရှိကြသည်။

Verse 22

त्रिपुष्करं नैमिषं च गंगाद्वारं च सौकरम् । चंद्रेशं चैव केदारं तथा रुद्रमहालयम्

ထရိပုရှ္ကရ၊ နိုင်မိရှ၊ ဂင်္ဂါဒွာရနှင့် ဆောကရတို့၊ ထို့အပြင် စန္ဒြေရှနှင့် ကေဒါရ၊ ရုဒြ၏ မဟာအာလယ—ကြီးမြတ်သော နေရာတော်လည်း ပါဝင်သည်။

Verse 23

वस्त्रापथं महादेवं महाकालं तथैव च । भूतेश्वरं भस्मगात्रं सोमनाथमुमापतिम्

ဝஸ္တြာပထ၊ မဟာဒေဝနှင့် မဟာကာလ၊ ထို့ပြင် ဘူတေရှွရ—ကိုယ်တော်ပေါ်တွင် ပြာလိမ်းထားသော အရှင်၊ နှင့် ဆိုမနာထ—ဦမာ၏ ပတိတော်ကိုလည်း ရည်ညွှန်းထားသည်။

Verse 24

कोटिलिंगं त्रिनेत्रं च देवं भृगुवनेचरम् । दीपेश्वरं महानादं देवं चैवाचलेश्वरम्

ကိုဋိလင်္ဂ၊ သုံးမျက်စိရှင် တြိနೇತ್ರဒေဝ၊ ထို့ပြင် ဘೃဂု၏ တောတွင် နေထိုင်သော ဒေဝတော်; ဒီပေရှွရ၊ မဟာနာဒနှင့် အချလေရှွရတို့—ဤရှိုင်ဝ တီရ္ထများကို ချီးမွမ်းထားသည်။

Verse 25

ब्रह्मादयः सुरगणा गृहे तिष्ठंति सर्वदा । पितरो नागगंधर्वा मुनयः सिद्धचारणाः

ဗြဟ္မာနှင့် နတ်တော်အစုအဝေးတို့သည် ထိုအိမ်၌ အစဉ်အမြဲ နေထိုင်ကြ၏။ ထို့အတူ ပိတೃများ၊ နာဂများ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများ၊ မုနိများ၊ စိဒ္ဓများနှင့် စာရဏများလည်း နေထိုင်ကြ၏။

Verse 26

तीर्थानि यानि कानि स्युरश्वमेधादयो मखाः । कृष्णजन्माष्टमीं पौत्र यः करोति विशेषतः

ရှိသမျှ တီရ္ထများနှင့် အရှွမေဓကဲ့သို့ မဟာယဇ္ဉများ အားလုံး၏ အကျိုးတရားကို—အို မြေးရေ—ကృష్ణ၏ ဇန်မာဋ္ဌမီကို အထူးသဒ္ဓါဖြင့် စောင့်ထိန်းသူသည် တစ်စုတစ်စည်းတည်း ရရှိ၏။

Verse 27

यथा भागवतं शास्त्रं तथा भागवतो नरः । उभयोरंतरं नास्ति हरहर्योस्तथैव च

ဘဂဝတ သာသနာကျမ်းသည် မည်သို့ဖြစ်သနည်း၊ ဘဂဝတ ဘက္တနည်းလည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်၏။ နှစ်ဖက်အကြား ကွာခြားမှု မရှိသကဲ့သို့၊ ဟရ (Hara) နှင့် ဟရိ (Hari) တို့အကြားလည်း ကွာခြားမှု မရှိ။

Verse 28

नीलीक्षेत्रं तु यो याति मूलकं भक्षयेत्तु यः । नैवास्ति नरकोद्धारं कल्पकोटिशतैरपि

သို့သော် နီလီ-က்ஷೇತ್ರသို့ သွားပြီး မူလက (မုန်လာဥ) ကို စားသူအတွက် နరకမှ ကယ်တင်ခြင်း မရှိပေ—ကပ္ပ ကုဋိရာချီ ကြာသော်လည်း မလွတ်။

Verse 29

नीलीकर्म तु यः कुर्य्याद्ब्राह्मणो लोभमोहितः । नाप्नोति सुकृतं किंचित्कुर्य्याद्वा रसविक्रयम्

သို့သော် လောဘကြောင့် မောဟဖြစ်နေသော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးက ‘နီလီ-ကမ္မ’ ကို ပြုလုပ်လျှင် ကုသိုလ်မည်သည့်အရာမျှ မရပေ။ ထို့အတူ ‘ရသ’ (rasa) ကို ကုန်သွယ်ရောင်းဝယ်လျှင်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်၏။

Verse 30

प्रसीदति न विश्वात्मा वैष्णवे चापमानिते । अश्वत्थं छेदयेद्यो वै एकैकस्मिंश्च पर्वणि

ဗိဿနုကိုးကွယ်သူ (Vaiṣṇava) ကို စော်ကားလျှင် အလုံးစုံအတ္တ (Viśvātman) သည် မနှစ်သက်တော်မူ။ အရှွတ္ထ (aśvattha) သစ်ပင်ကို အထူးသဖြင့် ပရဝန် (parvan) သန့်ရှင်းနေ့တိုင်းတွင် ဖြတ်တောက်သူသည် အပြစ်ကြီးစွာ ရရှိသည်။

Verse 31

मन्वंतराणि तावंति रौरवे वसतिर्भवेत् । अरिष्टकाष्ठैर्दैत्येंद्र कार्य्यं यः कुरुते क्वचित् । न पूजामर्घदानं च तस्य गृह्णाति भास्करः

မန်ဝန္တရ (manvantara) များအတော်အတန်ကြာသမျှ၊ သူ၏နေရာသည် ရော်ရဝ (Raurava) နరక၌ ဖြစ်၏။ ဒೈတျာတို့၏အရှင်၊ အရိဋ္ဌ (ariṣṭa) သစ်သားဖြင့် မည်သည့်အလုပ်မဆို လုပ်သူ၏ ပူဇော်မှုနှင့် အရ္ဃျ (arghya) ပူဇော်သကာကို ဘာස්ကရ (Bhāskara) မခံယူတော်မူ။

Verse 32

छेदापकस्य चार्के तु च्छेदकस्य च दैत्यज । शतं जन्मानि दारिद्यं जायते च सरोगता

ဒೈတျာ၏သားရေ၊ အာရ္က (Arka) အပင်ကို ဖြတ်တောက်စေသူနှင့် ကိုယ်တိုင်ဖြတ်တောက်သူတို့သည် မွေးဖွားခြင်း တစ်ရာကြိမ်တိုင်တိုင် ဆင်းရဲကျပ်တည်း၍ ရောဂါဝေဒနာနှင့် တွဲဖက်ကာ မွေးဖွားရသည်။

Verse 33

रोपयेत्पालयेद्यो वै सूर्य्यवृक्षं नरोत्तमः । सप्तकल्पं वसेत्सोऽत्र समीपे भास्करस्य हि

လူတို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံးသူသည် နေ၏သန့်ရှင်းသစ်ပင်ကို စိုက်ပျိုး၍ ထိန်းသိမ်းသူဖြစ်လျှင်၊ ဤနေရာ၌ ကလ္ပ (kalpa) ခုနှစ်ကြာ ဘာස්ကရ (Bhāskara) ၏အနီး၌ နေထိုင်ရ၏။

Verse 34

रोपितैर्देववृक्षैस्तु यत्फलं लक्षकोटिभिः । न्यग्रोधवृक्षेणैकेन रोपितेन फलं हि तत्

ဒေဝသစ်ပင် သန်းပေါင်းများစွာ စိုက်ခြင်းဖြင့် ရသော အကျိုးဖလသည်၊ နျဂ္ရောဓ (Nyagrodha) သစ်ပင် တစ်ပင်တည်း စိုက်ခြင်းဖြင့်လည်း ထိုအကျိုးဖလတူညီစွာ ရရှိသည်။

Verse 35

धात्रीद्रुमेऽप्येवमेव फलं भवति रोपिते । तुलसीरोपणे चैव अधिकं चापि सुव्रत । अमरत्वं च ते यांति नात्र कार्य्या विचारणा

ဓာတရီပင် (အာမလကီ) ကို စိုက်ပျိုးလျှင်လည်း ထိုသို့ပင် ကုသိုလ်အကျိုး ပေါ်ထွန်းသည်။ သို့ရာတွင် တုလစီကို စိုက်ပျိုးခြင်း၏ ကုသိုလ်သည် ပိုမိုမြင့်မား၏၊ အကျင့်သီလကောင်းသူရေ; ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အမရత్వသို့တိုင် ရောက်ကြ၏—ဤအပေါ် စဉ်းစားသံသယ မလို။

Verse 36

द्वारकां कलिकाले तु प्रातरुत्थाय कीर्तयेत् । स सर्वपापनिर्मुक्तः स्वर्गं याति न संशयः

ကလိယုဂ်ခေတ်၌ မနက်စောစော ထ၍ ဒွာရကာ၏ ကီရတန် (ချီးမွမ်းသီချင်း) ကို ရွတ်ဆိုသင့်သည်။ ထိုသူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်း၍ ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားရောက်၏—သံသယမရှိ။

Verse 37

रोहिणीसहिता ये न द्वादशी समुपोषिता । महापातकसंयुक्तः कल्पांते नाकमाप्नुयात्

ရောဟိဏီ နက္ခတ်နှင့် တွဲသော ဒွာဒသီနေ့၌ သင့်တော်စွာ ဥပဝါသ (အစာရှောင်) မပြုသူသည် မဟာအပြစ်ကြီးများနှင့် ကပ်လျက်ရှိပြီး ကလ္ပအဆုံးတိုင်အောင်ပင် ကောင်းကင်ဘုံကို မရောက်နိုင်။

Verse 38

वासरः को विना सूर्य्यं विना सोमेन का निशा । विना वृक्षेण को ग्रामो द्वादशी किं व्रतं विना

နေမရှိလျှင် နေ့ဟူသည် အဘယ်နည်း။ လမရှိလျှင် ညဟူသည် အဘယ်နည်း။ သစ်ပင်မရှိလျှင် ရွာဟူသည် အဘယ်နည်း။ ထို့အတူ ဝရတ (သီလအကျင့်) မရှိလျှင် ဒွာဒသီသည် အဘယ်နည်း။

Verse 39

गृहं च नरकं तस्य यमदण्डं द्वितीयकम् । न यत्र पठते नित्यं विष्णोर्नामसहस्रकम्

ဗိဿနု၏ နာမသဟသ္ရ (အမည်တစ်ထောင်) ကို နေ့စဉ် မရွတ်ဖတ်သော အိမ်သည် နရကပင် ဖြစ်၍ ယမ၏ ဒဏ္ဍာ (တံတား) ဒုတိယတစ်ချောင်းကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 40

नरकं च भवेत्तस्य द्वितीयं यमशासनम् । नैव भागवतं यत्र पुराणं गीयते कलौ । अन्धकूपेषु क्षिप्यंते ज्वलितेषु हुताशने

ကလိယုဂ၌ ဘာဂဝတပုရာဏကို မသီဆိုရာ အရပ်သည် နరకဖြစ်၍ ယမ၏ ဒုတိယအမိန့်တော်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထိုသူတို့ကို မျက်ကန်းရေတွင်းများထဲသို့လည်းကောင်း မီးလောင်တောက်ပသော မီးထဲသို့လည်းကောင်း ပစ်ချကြ၏။

Verse 41

द्विषंति ये भागवतं न कुर्वंति दिनं हरेः । यमदूतैश्च नीयन्ते तथा भूमौ भवंति ते

ဘာဂဝတကို မုန်းတီး၍ ဟရိ၏ သန့်ရှင်းသောနေ့ကို မစောင့်ထိန်းသူတို့ကို ယမဒူတတို့က ခေါ်ဆောင်သွားကြ၏။ ထိုသူတို့သည် မြေပြင်ပေါ်၌ ထပ်မံမွေးဖွားကြ၏။

Verse 42

वाच्यमानं न शृण्वंति हरेश्चरितमुत्तमम् । करपत्रैश्च पीड्यंते सुतीव्रैर्यम शासनात्

ဟရိ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော လီလာတော်ကို ဖတ်ကြားသည့်အခါ မနားထောင်လိုသူတို့ကို ယမ၏ အမိန့်တော်အရ လက်ကဲ့သို့သော အလွန်မိုက်သော ဓားပြားများဖြင့် ညှဉ်းပန်းကြ၏။

Verse 43

निन्दां कुर्वंति ये पापा वैष्णवानां महात्मनाम् । तेषां निरयपातस्तु यावदाभूतसंप्लवम्

ဝိုင်ရှ္ဏဝ မဟာတ္မာတို့ကို အပြစ်ရှိသူတို့က အပြစ်တင်စော်ကားလျှင် ထိုသူတို့သည် နరకသို့ ကျရောက်ကြပြီး၊ ကမ္ဘာပျက်ကာလအထိ ထိုကျရောက်မှုသည် ဆက်လက်တည်၏။

Verse 44

गोकोटितीर्थादधिकं स्नानं तत्राधिकं भवेत् । ये पश्यंति महापुण्या गोपीचंदनमृत्तिकाम् । गंगास्नानफलं तेषां जायते नात्र संशयः

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းသည် တီရ္ထအရေအတွက် ကုဋိများထက်ပင် အကျိုးကြီး၏။ ဂိုပီချန္ဒန မြေမှုန့်ကို မြင်ရသော မဟာပုဏ္ဏဝန်တို့သည် ဂင်္ဂါရေချိုး၏ အကျိုးကို ရကြသည်ဟု သံသယမရှိ။

Verse 45

वैष्णवानां प्रयच्छंति गोपीचं दनमृत्तिकाम् । येषां ललाटे तिलकः गोपीचंदनसंभवम्

ဗိဿနုကိုးကွယ်သူ ဝိုင်ရှ္ဏဝများအား ဂိုးပီချန္ဒန မြေစေးကို ပူဇော်ကြသည်—သူတို့၏ နဖူးပေါ်တွင် ဂိုးပီချန္ဒနမှ ဖြစ်သော တီလက ရှိ၏။

Verse 46

गोपीचंदनपुंड्रेण द्वादश्यां जागरे कृते । विष्णोर्नामसहस्रस्य पाठेन मुक्तिमाप्नुयात्

ဂိုးပီချန္ဒနဖြင့် လိမ်းထားသော ဝိုင်ရှ္ဏဝ ပုဏ္ဍရ (နဖူးအမှတ်) ကို ဆောင်၍ ဒွာဒသီနေ့တွင် ညလုံးနိုးကြားကာ ဗိဿနု၏ နာမသဟသ္ရကို ရွတ်ဖတ်လျှင် မုတ်ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရရှိမည်။

Verse 47

ये नित्यं प्रातरुत्थाय वैष्णवानां तु कीर्तनम् । गोमतीस्मरणं कुर्युः कृष्णतुल्या न संशयः

မနက်တိုင်း ထ၍ ဝိုင်ရှ္ဏဝများ၏ ကီရ္တန (ဂုဏ်တော်ချီးမွမ်းသီဆိုခြင်း) ကို အမြဲပြုကာ ဂိုမတီမြစ်ကို သတိရသူတို့သည် ကృష్ణနှင့် တူညီလာကြမည်—သံသယမရှိ။

Verse 48

ये नित्यं प्रातरुत्थाय द्वारकेति वदंति च । तीर्थकोटिभवं पुण्यं लभंते च दिनेदिने

မနက်တိုင်း ထ၍ နေ့စဉ် «ဒွာရကာ» ဟု အမည်ကို ဆိုသူတို့သည် နေ့တိုင်း နေ့တိုင်း တီရ္ထ (ဘုရားဖူး) ကုဋိများမှ ဖြစ်သော ပုဏ္ဏ (ကုသိုလ်) နှင့် တူညီသည့် ကုသိုလ်ကို ရရှိကြသည်။