Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 35
धात्रीद्रुमेऽप्येवमेव फलं भवति रोपिते । तुलसीरोपणे चैव अधिकं चापि सुव्रत । अमरत्वं च ते यांति नात्र कार्य्या विचारणा
dhātrīdrume'pyevameva phalaṃ bhavati ropite | tulasīropaṇe caiva adhikaṃ cāpi suvrata | amaratvaṃ ca te yāṃti nātra kāryyā vicāraṇā
ဓာတရီပင် (အာမလကီ) ကို စိုက်ပျိုးလျှင်လည်း ထိုသို့ပင် ကုသိုလ်အကျိုး ပေါ်ထွန်းသည်။ သို့ရာတွင် တုလစီကို စိုက်ပျိုးခြင်း၏ ကုသိုလ်သည် ပိုမိုမြင့်မား၏၊ အကျင့်သီလကောင်းသူရေ; ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အမရత్వသို့တိုင် ရောက်ကြ၏—ဤအပေါ် စဉ်းစားသံသယ မလို။
Skanda (deduced)
Tirtha: Tulasī-ropana/Dhātrī-ropana merit within Dvārakā/Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: A devotee with disciplined demeanor plants a Tulasī in a raised altar (tulasī-vṛndāvana) and an āmalakī sapling nearby; a luminous, nectar-like aura rises, symbolizing amṛtatva; Vishnu’s presence is subtly implied while the kṣetra landscape remains coastal.
FAQs
Devotional ecology—planting and honoring sacred plants like Tulasī is portrayed as a direct path to exalted spiritual attainment.
The teaching occurs in the Dvārakā-māhātmya context, linking sacred acts to Dvārakā’s religious greatness.
Plant dhātrī (āmalakī) and especially plant Tulasī; Tulasī-ropaṇa is said to yield superior merit.