Adhyaya 34

Verse 1

श्रीप्रह्लाद उवाच । एवमद्भुतमाहात्म्यं द्वारकायां मुनीश्वराः । सर्वेषां क्षेत्रतीर्थानां महापापविदारक्म्

သီရိ ပရဟ္လာဒက ပြော၏—အို မုနိအရှင်တို့၊ ဒွာရကာ၏ အံ့ဩဖွယ် မဟာတန်ခိုးသည် ဤသို့ပင် ဖြစ်၏။ ၎င်းသည် မဟာပာပများကို ခွဲဖျက်ပစ်နိုင်သော အာနုဘော်ဖြစ်ပြီး၊ က္ရှೇತ್ರနှင့် တီရ္ထ အားလုံး၏ အနှစ်သာရလည်း ဖြစ်၏။

Verse 2

वर्णानामश्रमाणां च पतितानां विशेषतः । महापापहरं प्रोक्तं महापुण्यविवर्द्धनं

၎င်း၏ မဟာတန်ခိုးကို—အမျိုးအစား (ဝဏ္ဏ) အားလုံးနှင့် အာရှရမ် အဆင့်အတန်း အားလုံးအတွက်၊ အထူးသဖြင့် လမ်းမှန်မှ ကျဆင်းသွားသူများအတွက်—မဟာပာပကို ဖယ်ရှားပေးပြီး မဟာပုဏ္ဏကို တိုးပွားစေသည်ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 3

अत्युग्रपापराशीनां दाहस्थानं यथा स्मृतम् । द्वारकागमनं विप्राः किं पुनर्द्वारकास्थितिः

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ဒွာရကာသို့ သွားရောက်ခြင်းကိုပင် အလွန်ကြမ်းတမ်းသော အပြစ်အစုအဝေးများကို လောင်ကျွမ်းစေသော «မီးလောင်ရာနေရာ» ဟု မှတ်တမ်းတင်ထားသည်—ထိုသို့ဆိုလျှင် ဒွာရကာ၌ နေထိုင်ခြင်း၏ အကျိုးက ဘယ်လောက်ပို၍ မဟာသန့်ရှင်းမည်နည်း။

Verse 4

विशेषेण तु विप्रेन्द्राः कन्याराशिस्थिते गुरौ । ब्रह्मादयोपि दृश्यंते यत्र तीर्थैश्च संयुताः

သို့ရာတွင် အထူးသဖြင့် ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့၊ ဂုရု (ကြာသပတိ/Jupiter) သည် ကန်ယာရာသီ၌ တည်နေချိန်တွင်—ဒွာရကာ၌ တီရ္ထများနှင့်အတူ ဘြဟ္မာနှင့် အခြားသော ဒေဝတားတို့ပင် မြင်တွေ့ရသည်။

Verse 5

प्रतिवर्षं प्रकुर्वंति द्वारकागमनं नराः । तेषां पादरजः स्पृष्ट्वा दिवं यांति च पापिनः

လူတို့သည် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ဒွာရကာသို့ ခရီးထွက်ကြသည်။ သူတို့၏ ခြေဖုန်ကို ထိတွေ့ရုံဖြင့်ပင် အပြစ်ရှိသူတို့တောင် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 6

गोमती नीरपूतानां कृष्णवक्त्रावलोकिनाम् । दर्शनात्पातकं तेषां याति जन्मशतार्जितम्

ဂိုမတီမြစ်ရေဖြင့် သန့်စင်ခံရသူတို့နှင့် ကృష్ణ၏ မျက်နှာတော်ကို ဖူးမြင်သူတို့အတွက်—မွေးဖွားမှု တစ်ရာကြိမ် စုဆောင်းလာသော အပြစ်သည် ထိုဖူးမြင်ခြင်းတစ်ခါတည်းဖြင့်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 7

इतिहासेन पूर्वोक्तं श्रूयतां मुनिपुङ्गवाः । दिलीपवसिष्ठ संवादे परमाश्चर्य्यवर्द्धनम्

အို မုနိအမြတ်တို့၊ ယခင်က ပြောခဲ့သော ရှေးဟောင်းအတ္ထုပ္ပတ္တိကို နားထောင်ကြပါ—ဒိလီပနှင့် ဝသိဋ္ဌတို့၏ ဆွေးနွေးပြောဆိုမှုအတွင်းရှိ အလွန်အံ့ဩဖွယ်ကောင်း၍ အံ့ဩမှုကို ပိုမိုတိုးပွားစေသော အပိုင်းတစ်ပိုင်းဖြစ်သည်။

Verse 8

काश्यां तु वज्रलेपो हि क्षेत्र एकत्र नश्यति । यातुर्दर्शनतः श्रुत्वा दिलीपो वाक्यमब्रवीत्

ကာသီမြို့၌ အမှန်တကယ် ကြောက်မက်ဖွယ် “ဝဇ္ရလေပ” သည် ထိုသန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರတစ်ခုတည်း၌ ပျက်စီးသွားသည်။ ခရီးသွားတစ်ဦး၏ ပြောကြားချက်ကို ကြားသိပြီးနောက် ဘုရင် ဒိလီပ သည် ဤစကားကို မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 9

दिलीप उवाच । वज्रलेपश्च काश्यां तु घोरो यत्र विनश्यति । कृत्स्नशोऽथ महापुण्यं प्राप्यं यत्र तदस्ति किम्

ဒိလီပ မိန့်တော်မူသည်— “ကာသီ၌ ကြောက်မက်ဖွယ် ဝဇ္ရလေပ ပျက်စီးသွားရာရှိလျှင်၊ အပြည့်အဝ မဟာပုဏ္ဏ်ကို ရရှိနိုင်သော ထိုနေရာသည် မည်သည့်အရပ်နည်း?”

Verse 10

न प्ररोहंति पापानि यस्मिन्क्षेत्रे द्विजोत्तम । तत्क्षेत्रं कथ्यतां पुण्यं यत्र पापं प्रणश्यति

အို ဒွိဇောတ္တမ (နှစ်ကြိမ်မွေးမြူသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး)၊ အပြစ်များ မပြန်လည်ပေါက်ဖွားသော သန့်ရှင်းက္ෂೇತ್ರကို ပြောပြပါ။ အပြစ်သည် အလုံးစုံ ပျက်စီးသွားရာ ထိုပူဇော်ထိုက်သော နေရာကို ဆိုပါ။

Verse 11

वसिष्ठ उवाच । आसीत्काश्यां पुरा कश्चित्त्रिदण्डी मोक्षधर्मवित् । जपन्दशाश्वेमेधे तु गायत्रीं च समाहितः

ဝသိဋ္ဌ မိန့်တော်မူသည်— “ယခင်က ကာသီ၌ တြိဒဏ္ဍိန် တစ်ဦးရှိခဲ့၏။ မောက္ခဓမ္မကို သိမြင်သူဖြစ်၏။ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စုစည်း၍ ဂါယတြီကို ဂျပ်ရွတ်လေ့ရှိပြီး၊ ထိုကောင်းမှုသည် အရှွမေဓ ယဇ္ဉာ ဆယ်ကြိမ်နှင့် တူညီ၏။”

Verse 12

तत्र काचित्समायाता युवती गजगामिनी । तीरे संस्थाप्य वासांसि गंगायाः श्रमशान्तये । प्रविष्टा च जले नग्ना जलक्रीडां चकार ह

ထိုနေရာသို့ ဆင်လျှောက်သကဲ့သို့ လှပသော လှုပ်ရှားမှုရှိသည့် မိန်းမငယ်တစ်ဦး ရောက်လာ၏။ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု ပြေလျော့စေရန် ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်းပေါ်တွင် အဝတ်အစားကို ထားပြီး၊ အဝတ်မဝတ်ဘဲ ရေထဲဝင်ကာ မြစ်ရေကစားလေ၏။

Verse 13

नग्नां तां क्रीडतीं वीक्ष्य यतिर्मदनपूरितः । दैवाग्निभ्रंशितो मार्गात्सहसा च विमोहितः

အဝတ်မဝတ်ဘဲ ကစားနေသောသူမကို မြင်သော် ယတိသည် ကာမရဂဖြင့် ပြည့်နှက်သွား၏။ ကံကြမ္မာ၏ မီးက လမ်းမှ ပစ်ချသကဲ့သို့ ချက်ချင်း မောဟထဲသို့ ကျရောက်လေ၏။

Verse 14

मनसा कामयामास साऽपि तं तरुणं यतिम् । तयोश्च संगतिस्तत्र संजाता पापकर्मणोः

သူသည် စိတ်ထဲ၌ သူမကို တပ်မက်လေ၏၊ သူမလည်း ထိုလူငယ်ယတိကို တပ်မက်၏။ ထို့ကြောင့် နှစ်ဖက်လုံး၏ အပြစ်ကံမှ ပေါက်ဖွားသော ပေါင်းစည်းမှုသည် ထိုနေရာ၌ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

Verse 15

तया विमोहितः सद्यस्तामेवानुससार सः । तत्प्रीत्यै चार्जयामास धनमन्यायतस्तदा

သူမကြောင့် မောဟဖြစ်သွားသောသူသည် ချက်ချင်း သူမတစ်ယောက်တည်းကို လိုက်လံသွား၏။ သူမ၏ စိတ်ကျေနပ်မှုအတွက် ထိုအခါ မတရားသောနည်းဖြင့် ငွေကြေးကို စုဆောင်းလေ၏။

Verse 16

वाराणस्यां हि न त्यक्तश्चंडालस्य प्रतिग्रहः । स्नानहीनः सदा पापी रात्रौ चौर्य्येण वर्त्तते

ဝါရာဏသီမြို့၌ သူသည် ချဏ္ဍာလထံမှ လက်ခံလှူဒါန်းမှုကို မစွန့်လွှတ်ခဲ့။ သန့်စင်ရေချိုးခြင်းမရှိဘဲ အမြဲအပြစ်ရှိသူဖြစ်၍ ညအခါ ခိုးယူခြင်းဖြင့် အသက်မွေးလေ၏။

Verse 17

कस्मिंश्चित्समये पापी मांसार्थी तु वनं गतः । ददर्श प्रमदां तत्र मातंगीं मदिरेक्षणाम्

တစ်ခါတစ်ရံ အပြစ်သားသည် အသားလိုချင်၍ တောထဲသို့ သွားလေ၏။ ထိုနေရာ၌ မူးယစ်သကဲ့သို့သော မျက်လုံးရှိသည့် မာတင်ဂီ မိန်းမငယ်တစ်ဦးကို မြင်တွေ့လေ၏။

Verse 18

तस्याः प्रथमतारुण्यं दृष्ट्वा गर्वेण पाप्मना । वनेऽथ निर्जने तत्र मातंगीसंगमेयिवान्

သူမ၏ ပထမဆုံး လူငယ်ပွင့်လန်းမှုကို မြင်၍ အပြစ်အာဏာရှိသော မာန်မာနကြောင့်၊ ထိုတိတ်ဆိတ်သော တောအတွင်းသို့ ဝင်ကာ မာတင်ဂီ မိန်းမနှင့် ပေါင်းစည်းခြင်းကို ရှာဖွေ하였다။

Verse 19

तया सहान्नपानादि कृतवान्पापमोहितः । अश्नाति सुरया पंकं गोमांसं पापलंपटः

အပြစ်ကြောင့် မောဟဖြစ်ကာ သူမနှင့်အတူ အစားအသောက်နှင့် သောက်စရာကို စားသောက်ခဲ့သည်။ အပြစ်ကို လိုလားသူဖြစ်၍ အရက်နှင့်အတူ အညစ်အကြေးကဲ့သို့သော အစာကို စားကာ နွားသားတောင် စားသောက်하였다။

Verse 20

तद्गृहे निधनं प्राप्तः पापात्मा सर्वभक्षकः । वाराणसीप्रभावेन न प्राप्तो नरकं तदा

သူမ၏အိမ်၌ပင် အပြစ်ဝိညာဉ်၊ အရာအားလုံးကို စားသောက်သူသည် သေဆုံးခြင်းကို ရောက်하였다။ သို့သော် ဝါရာဏသီ၏ ဓမ္မအာနုဘော်ကြောင့် ထိုအခါ နరకသို့ မကျရောက်ခဲ့။

Verse 21

किं तु तत्र कृतं पापं वज्रलेपं सुदारुणम् । शूद्रीसंपर्क पापेन जातोऽसौ क्रूरयोनिषु

သို့ရာတွင် ထိုနေရာ၌ ပြုခဲ့သော အပြစ်သည် မိုးကြိုးကဲ့သို့ ခိုင်မာသော အလွှာတစ်စင်းဖြစ်၍ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်သည်။ ရှူဒရီမိန်းမနှင့် မသင့်လျော်စွာ ဆက်ဆံသော အပြစ်ကြောင့် သူသည် ကြမ်းကြုတ်သော ယောနိများတွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။

Verse 22

वृको व्याघ्रोरगः श्वानः शृगालः सूकरोऽभवत् । दुरंतां यातनां प्राप्तः शमलेशं न विन्दति

သူသည် ဝံပုလွေ၊ ကျား၊ မြွေ၊ ခွေး၊ မြေခွေးနှင့် တောဝက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ မဆုံးနိုင်သော ဒုက္ခယာတနာကို ခံရ၍ ငြိမ်းချမ်းမှု အနည်းငယ်တောင် မတွေ့ရ။

Verse 23

एवं जन्मसहस्रैस्तु न तस्य पापकर्मणः । मातंग्या संगजं पापं व्यनश्यत युगायुतैः

ဤသို့ဖြင့် ဘဝပေါင်းထောင်ချီ ကျင်လည်ခဲ့သော်လည်း မာတင်္ဂီနှင့် ပေါင်းသင်းမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အကုသိုလ်ကံသည် ခေတ်ကပ်ပေါင်း သောင်းချီကြာသော်လည်း မပျောက်ပျက်ခဲ့ပေ။

Verse 24

ततोऽसौ सप्तमे जातः शशकश्चैव जन्मनि । ततोऽसौ राक्षसो जातः पापात्मा सर्वभक्षकः

ထို့နောက် သတ္တမမြောက်ဘဝတွင် ယုန်အဖြစ် မွေးဖွားခဲ့ပြီး၊ ထိုနောက်တွင် အရာခပ်သိမ်းကို စားသောက်သော အပြစ်ကြီးမားသည့် ရက္ခိုသ်ဘီလူးအဖြစ် မွေးဖွားခဲ့သည်။

Verse 25

प्राणिनो भक्षयन्सर्वान्संप्राप्तो विंध्यपर्वते । अस्मादनन्तरं भाव्यं कृकलासत्वमद्भुतम्

သက်ရှိသတ္တဝါအပေါင်းကို စားသောက်လျက် ဝိန္ဓျတောင်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ထိုနောက်တွင် အံ့ဖွယ်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်လာရန် ကံပါလာခဲ့သည်၊ ၎င်းမှာ ပုတ်သင်ညို ဖြစ်လာမည့်အရေးပင် ဖြစ်သည်။

Verse 26

शूद्रीसंगजपापेन भाव्यं च कृमियोनिना । मातंगीसंगमे प्रोक्तं फलं ह्यतिजुगुप्सितम्

ရှုဒြီအမျိုးသမီးနှင့် ပေါင်းသင်းခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော အပြစ်ကြောင့် တီကောင်၏ ဝမ်းဗိုက်တွင် မွေးဖွားရန် ကံပါလာသည်။ မာတင်္ဂီနှင့် ပေါင်းဖက်ခြင်း၏ ရလဒ်သည် အလွန်ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 27

युगायुतं सहस्रैस्तु भोक्ष्यमाणं सुदारुणम् । अत्याश्चर्य्यमभूत्तत्र दिलीप श्रूयतां महत्

ယူဂခေတ်ပေါင်း ထောင်ချီ၍ ထိုအလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဒုက္ခကို ခံစားခဲ့ရသည်။ သို့သော် ထိုနေရာတွင် ကြီးမားသော အံ့ဖွယ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည် - အို ဒီလီပမင်းကြီး၊ ဤအကြောင်းကို နာယူလော့။

Verse 28

आलोकितं च विंध्याद्रौ सर्वेषां विस्मयास्पदम् । दृष्ट्वा द्वारावतीं कश्चित्कृष्णवक्त्रं सुशोभनम्

ဗိန္ဓျတောင်ပေါ်၌ အားလုံးအံ့ဩရသော မြင်ကွင်းတစ်ရပ် ပေါ်ထွန်းလာ၏။ တစ်ဦးက ဒွာရာဝတီကို မြင်ရပြီး၊ သုလှပသော သခင်ကృష్ణ၏ မျက်နှာတော်ကိုလည်း မြင်ရ၏။

Verse 29

गोमतीनीरपूतस्तु विंध्यं प्राप्तः स पांथिकः । मात्रां कृष्णप्रसादस्य स्कन्धे कृत्वा प्रहर्षितः

ဂိုမတီမြစ်ရေဖြင့် သန့်စင်ခံရသော ထိုခရီးသွားသည် ဗိန္ဓျတောင်သို့ ရောက်လာ၏။ သခင်ကృష్ణ၏ ပရသာဒ် (အလှူတော်) တစ်ပိုင်းကို ပခုံးပေါ်တင်ကာ ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းနေ၏။

Verse 30

प्रयास्यन्स्वगृहं तत्र ददर्श पथि राक्षसम् । द्रुतं च क्रूरकर्माणं दृष्ट्वा भक्षितुमागतम्

မိမိအိမ်သို့ ထွက်ခွာစဉ် လမ်းပေါ်တွင် ရာක්ෂသတစ်ကောင်ကို မြင်၏။ အလွန်မြန်ဆန်၍ အကြမ်းဖက်သော လုပ်ရပ်ရှိကာ သူ့ကို စားသောက်ရန် လာရောက်နေ၏။

Verse 31

तस्य दर्शनमात्रेण वज्रलेपः सुदारुणः । वाराणसीसमुद्भूतो भस्मसादभवत्क्षणात्

သူ့ကို မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် ‘ဝဇ္ရလေပ’ ဟုခေါ်သော အလွန်ကြမ်းတမ်း၍ ကျောက်မျက်ကဲ့သို့ ခက်မာသူ—ဝါရာဏသီမှ ပေါ်ထွန်းလာသူ—သည် ခဏချင်း ပြာဖြစ်သွား၏။

Verse 32

जन्मकोटिशतेनापि यो न शक्यो व्यपोहितुम् । तत्पापपर्वतान्मुक्तः कृष्णपांथिकदर्शनात्

မွေးဖွားခြင်း ကုဋိရာချီတောင်ဖြင့်ပင် ဖယ်ရှားမရသော အပြစ်ကို—သခင်ကృష్ణကို အလေးအနက် ယုံကြည်သည့် ခရီးသွားကို မြင်ခြင်းကြောင့်—အပြစ်တောင်တန်းမှ လွတ်မြောက်သွား၏။

Verse 33

दग्धेऽथ क्रूरभावे तु घनमुक्तो यथा शशी । रेजे पुण्यप्रकाशेन कृष्णपांथिकदर्शनात्

သူ၏ ကြမ်းတမ်းသောစိတ်သဘောကို မီးလောင်ပျက်စီးသွားသောအခါ၊ မိုးတိမ်ကင်းလွတ်သော လကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်လာ၏။ ကုသိုလ်၏ အလင်းရောင်ကြောင့်၊ ကృష్ణကို ဘက္တိဖြင့်လိုက်လံသွားသော ခရီးသည်ကို မြင်တွေ့ခြင်းမှ ဖြစ်၏။

Verse 34

ततोऽभिमुखमभ्येत्य द्वारकापथिकं मुदा । ननाम श्रद्धया भूमौ तद्दर्शनमहोत्सवः

ထို့နောက် ဝမ်းမြောက်စိတ်ဖြင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် လာရောက်နီးကပ်ကာ၊ ဒွာရကာသို့ သွားမည့် ခရီးသည်ကို ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်၌ ဦးညွှတ်ပူဇော်하였다။ ထို darśana ကို မဟာပွဲတော်ကဲ့သို့ ခံယူ၏။

Verse 35

नत्वाऽथ विस्मितः प्राह अहोऽद्य तव दर्शनात् । गतो घोरतमो भावः प्राप्ता संसिद्धिरुत्तमा

ဦးညွှတ်ပြီးနောက် အံ့ဩလျက် ပြောသည်—“အဟို! ယနေ့ သင်ကို မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် ငါ၏ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် စိတ်သဘော ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ အမြင့်ဆုံးသော အာధ్యात्मिक ပြည့်စုံမှုကို ရရှိခဲ့ပြီ။”

Verse 36

कस्मात्त्वमागतो भद्र प्रभावः कीदृशस्तव । वज्रलेपस्तु काश्यां वै दग्धस्ते दर्शनादनु

“အို သာယာသူရေ၊ သင် ဘယ်ကလာသနည်း။ သင်၏ အာနုဘော်သည် မည်သို့သော အမျိုးအစားနည်း။ ကာရှီမြို့၌ ‘vajra-lepa’ ဟူသော အလွှာသည် သင်ကို မြင်ပြီးနောက် အမှန်တကယ် မီးလောင်ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။”

Verse 37

वसिष्ठ उवाच । इत्येवं राक्षसेनोक्तं श्रुत्वा कृष्णस्य पांथिकः । विस्मयं परमापन्नः प्राह तं हर्षमानसः

ဝသಿಷ್ಠ မိန့်တော်မူသည်—ဤသို့ ရက္ခသက ပြောဆိုသည်ကို ကြားသော်၊ ကృష్ణ၏ ဘက္တိခရီးသည်သည် အလွန်အံ့ဩ၍ စိတ်နှလုံးဝမ်းမြောက်ကာ ထိုသူအား ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။

Verse 38

पांथिक उवाच । श्रीमद्द्वारवतीं दृष्ट्वा ह्यागतोऽस्म्यत्र राक्षस । वज्रलेपहरोऽस्माकं प्रभावः कृष्णदर्शनात्

ဘုရားဖူးက ပြောသည်။ «အို ရက္ခသ၊ ဂုဏ်တော်မြင့် ဒွာရဝတီ (ဒွာရကာ) ကို မြင်ပြီး ဤနေရာသို့ ရောက်လာသည်။ ကృష్ణကို ဒർശနပြုခြင်းမှ ပေါ်ထွန်းသော ကျွန်ုပ်တို့၏ အာနုဘော်သည် ‘ဝဇ္ရလေပ’ အနာဒုက္ခကို ဖယ်ရှားနိုင်သည်»။

Verse 39

गोमत्यां यः सकृत्स्नात्वा पश्येत्कृष्णमुखांबुजम् । सर्वानुद्धरते पापादपि त्रैलाक्यदाहकात्

ဂိုမတီမြစ်တွင် တစ်ကြိမ်သာ ရေချိုးပြီး ကృష్ణ၏ ကြာပန်းတူ မျက်နှာတော်ကို ဒർശနပြုသူသည်၊ သုံးလောကကို မီးလောင်စေသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အပြစ်များအပါအဝင် အပြစ်အားလုံးမှ လူအပေါင်းကို ကယ်တင်နိုင်သည်။

Verse 40

वसिष्ठ उवाच । इत्युक्तो राक्षसो हृष्टः शुद्धात्मा भक्तिसंयुतः । नत्वा प्रदक्षिणं कृत्वा संप्राप्तो द्वारकां तदा

ဝသိဋ္ဌက ပြောသည်။ ထိုသို့ ပြောကြားခံရသော ရက္ခသသည် ဝမ်းမြောက်၍ စိတ်ဝိညာဉ် သန့်စင်ကာ ဘက္တိနှင့် ပြည့်ဝလာသည်။ ဦးညွှတ်ပူဇော်၍ ပရဒက္ခိဏာ လှည့်လည်ကာ ထိုအခါ ဒွာရကာသို့ ရောက်လေသည်။

Verse 41

गोमत्यां स तनुं त्यक्त्वा प्राप्तोऽसौ वैष्णवं पदम् । स्तूयमानः सुरेशानैर्गधर्वैः पुष्पवृष्टिभिः

ထိုနေရာ ဂိုမတီတွင် သူသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်၍ ဝိုင်ရှ္ဏဝ ပဒသို့ ရောက်လေသည်။ ဒေဝတို့၏ အရှင်များနှင့် ဂန္ဓဗ္ဗတို့က ချီးမွမ်းကြပြီး ပန်းမိုးများလည်း ရွာသွန်းလေ၏။

Verse 42

इत्थं महाप्रभावो हि द्वारकायाः प्रकीर्त्तितः । न प्ररोहंति पापानि यस्याः पांथिकदर्शनात् । द्वारकायां तु किं वाच्यं न प्ररोहंति पातकम्

ဤသို့ ဒွာရကာ၏ မဟာအာနုဘော်ကို ကြေညာထားသည်။ ထိုဒေသတွင် အပြစ်သည် အမြစ်မချနိုင်၊ ထိုမြို့၏ ဘုရားဖူးကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ဒွာရကာကိုယ်တိုင်အကြောင်းတော့ ဘာပြောရမည်နည်း—အပြစ်က မပေါက်ပွားနိုင်တော့။

Verse 43

इत्येतत्कथितं राजन्यत्पृष्टोहं त्वयाऽनघ । सर्वक्षेत्रोत्तमं क्षेत्रं वज्रलेपविनाशनम्

အို မင်းကြီး၊ အပြစ်ကင်းရှင်းသူရေ၊ သင်မေးမြန်းသမျှကို ငါသည် ဤသို့ ပြောကြားပြီးပြီ။ ဤကṣetra သည် သန့်ရှင်းရာနေရာတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၍ ‘ဝဇ္ရ-လေပ’ ဟူသော အနာအဆာကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 44

श्रीप्रह्लाद उवाच । वसिष्ठेनोदितं श्रुत्वा दिलीपो हृष्ट मानसः । द्वारकां क्षेत्रराजं तं ज्ञात्वा च विस्मयं ययौ

သီရိ ပရဟ္လာဒက ပြောသည်။ ဝသိဋ္ဌက ဟောကြားသင်ပြသမျှကို ကြားသော် ဒိလီပ၏ စိတ်နှလုံး ပျော်ရွှင်လန်းဆန်း하였다။ ဒွာရကာကို သန့်ရှင်းရာနေရာတို့၏ ဘုရင်ဟု သိမြင်ကာ အံ့ဩခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

Verse 45

ययौ द्वारवतीं हृष्टो देवदेवस्य सादरम् । कृष्णं दृष्ट्वा परां सिद्धिं संप्राप्तो देवमंदिरे

ပျော်ရွှင်လျက် သူသည် ဒေဝဒေဝ၏ နေရာ ဒွာရဝတီသို့ ရိုသေသဒ္ဓါဖြင့် သွားရောက်하였다။ ဘုရားကျောင်းအတွင်း ကృష్ణကို မြင်တွေ့သဖြင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး စိဒ္ဓိကို ရရှိကာ ဒေဝမন্দိရသို့ ရောက်လေ၏။