Adhyaya 48

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । कुलसंतारणं गच्छेत्तत्र तीर्थमनुत्तमम् । यत्र स्नातो नरः सम्यक्कुलं तारयतेऽखिलम्

ပုလတ္စျ မိန့်တော်မူသည်။ မျိုးရိုးကယ်တင်ရာ အထွတ်အမြတ် တီရ္ထ «ကုလသန္တာရဏ» သို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ သန့်စင်ရေချိုးလျှင် လူတစ်ဦးသည် မိမိမျိုးရိုးတစ်လျှောက်လုံးကို အမှန်တကယ် ကယ်တင်နိုင်သည်။

Verse 2

दश पूर्वान्भविष्यांश्च तथात्मानं नृपोत्तम । उद्धरेच्छ्रद्धयायुक्तस्तत्र दानेन मानवः

အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ယုံကြည်ခြင်းနှင့်ပြည့်စုံသော လူသည် ထိုနေရာ၌ ဒါနပြုလျှင် အတိတ်ဘိုးဘွား ဆယ်ဦး၊ အနာဂတ် မျိုးဆက် ဆယ်ဦးနှင့် မိမိကိုယ်တိုင်ကိုပါ ကယ်တင်နိုင်သည်။

Verse 3

आसीदप्रस्तुतो नाम राजा पूर्वं स पापकृत् । नापि दानं तथा ज्ञानं न ध्यानं न च सत्क्रिया

ယခင်က အပရတ္စုတ အမည်ရှိသော ဘုရင်တစ်ပါး ရှိခဲ့သည်။ သူသည် အပြစ်ပြုသူဖြစ်၍ ဒါနမပြု၊ ဓမ္မပညာမလေ့လာ၊ သမาธိမကျင့်၊ ကောင်းသောအကျင့်မရှိခဲ့။

Verse 4

तस्मिञ्छासति लोकानां नासीत्सौख्यं कदाचन । परदार रुचिर्नित्यं महादण्डपरश्च सः

သူအုပ်ချုပ်နေစဉ် လူထုတွင် ပျော်ရွှင်မှု မရှိခဲ့။ သူသည် အခြားသူ၏ ဇနီးများကို အမြဲလိုလားပြီး ပြင်းထန်သော အပြစ်ဒဏ်များကို နှစ်သက်သူဖြစ်သည်။

Verse 5

न्यायतोऽन्यायतो वापि करोति धनसंग्रहम् । स घातयति लोकांश्च निर्दोषान्पापकृत्तमः

တရားနည်းဖြင့်ဖြစ်စေ မတရားနည်းဖြင့်ဖြစ်စေ သူသည် ငွေကြေးကို စုဆောင်း하였다။ အပြစ်အကြီးဆုံးသူဖြစ်သောကြောင့် အပြစ်မဲ့သူများကိုပါ သတ်စေခဲ့သည်။

Verse 6

ततो वार्धक्यमापन्नस्तथापि न शमं गतः । कस्यचित्त्वथ कालस्य पितृभिः प्रतिबोधितः । तं प्रसुप्तं समासाद्य नारकेयैः सुदुःखितैः

ထို့နောက် သူသည် အိုမင်းသို့ ရောက်လာသော်လည်း စိတ်ကို ထိန်းချုပ်သည့် သမ (śama) ကို မရရှိသေး။ အချိန်တစ်ခဏကြာသော် ဘိုးဘွားပိတೃတို့က သူကို နှိုးဆော်ကြ၏—နရက၌ ပြင်းထန်စွာ ဒုက္ခခံနေရသူတို့သည် အိပ်ပျော်နေသော သူထံသို့ လာရောက်ကြ၏။

Verse 7

पितर ऊचुः । वयं शुद्धसमाचारा नित्यं धर्मपरायणाः । दानयज्ञतपःशीलाः स्वदारनिरतास्तथा

ပိတೃတို့က ဆိုကြသည်—“ကျွန်ုပ်တို့သည် အကျင့်သန့်ရှင်း၍ အမြဲတမ်း ဓမ္မကို အားထားသူများ ဖြစ်၏။ ဒါန၊ ယဇ္ဉ၊ တပ (တပဿ) ကို လိုက်နာသူများ ဖြစ်ပြီး ကိုယ့်ဇနီးကိုသာ သစ္စာရှိစွာ နေထိုင်သူများလည်း ဖြစ်၏။”

Verse 8

स्वकर्मभिः कुलांगार दिवं प्राप्ता यथार्हतः । कुपुत्रं त्वां समासाद्य नरकं समुपस्थिताः । तस्मादुद्धर नः सर्वान्कृत्वा किंचिच्छुभार्चनम्

“အို မျိုးရိုး၏ မီးတောက် (ကူလအင်္ဂါရ) ရေ! ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ့်ကံကောင်းမှုများကြောင့် သင့်တော်သလို ကောင်းကင်သို့ ရောက်ခဲ့ကြ၏။ သို့သော် မကောင်းသောသားဖြစ်သော သင်ကို ရရှိသဖြင့် ယခု နရကသို့ ကျရောက်လာကြ၏။ ထို့ကြောင့် အနည်းငယ်မျှ မင်္ဂလာပူဇော်မှုတစ်စုံတစ်ရာ ပြုလုပ်ကာ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးကို ကယ်တင်ပါ။”

Verse 9

कर्मभिस्तव पापात्मन्वयं नरकमाश्रिताः । नरकं दश यास्यंति भविष्याश्च तथा भवान्

“သင်၏ ကံကြောင့်၊ အပြစ်စိတ်ရှိသူရေ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် နရကကို အားထားရ၏။ နရက ဆယ်ခုကို ထပ်မံ ခံစားရဦးမည်—နောင်တွင် သင်လည်း ထိုအရာတို့ကို ကြုံတွေ့ရမည်။”

Verse 10

एवमुक्त्वा च ते सर्वे पितरस्तु सुदुःखिताः । याताश्च नरकं भूयः प्रबुद्धः सोऽपि पार्थिवः

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် အလွန်ဒုက္ခရောက်နေသော ပိတೃတို့အားလုံးသည် နရကသို့ ပြန်သွားကြ၏။ ထိုဘုရင်လည်း ထိုအခါ နိုးထလာ၏။

Verse 11

ततो दुःखमनुप्राप्तः पितृवाक्यानि संस्मरन् । रुरोद प्रातरुत्थाय तं भार्या प्रत्यभाषत

ထို့နောက် ဝမ်းနည်းခြင်းက လွှမ်းမိုးလာ၍ ဘိုးဘွားတို့၏ စကားကို သတိရကာ မနက်အရုဏ်တက်ချိန်တွင် ထ၍ ငိုကြွေးလေ၏။ ထိုအခါ မဟေသီက သူ့အား မေးမြန်းပြောဆိုလေ၏။

Verse 12

इन्दुमत्युवाच । किमर्थं राजशार्दूल त्वं रोदिषि महास्वनम् । कथं ते कुशलं राज्ये शरीरे वा पुरेऽथवा

ဣန္ဒုမတီက ပြောသည်— “အို မင်းတို့အနက် ကျားတော်ကြီး၊ အဘယ်ကြောင့် သင်သည် အသံကြီးစွာ ငိုကြွေးသနည်း။ နိုင်ငံတော်၌ ကောင်းမွန်သလား၊ ကိုယ်ခန္ဓာ၌ ကောင်းမွန်သလား၊ သို့မဟုတ် မြို့တော်၌ ကောင်းမွန်သလား။”

Verse 13

राजोवाच । मया दृष्टोऽद्य स्वप्नांते पिता ह्यथ पितामहः । अपश्यं दुःखितान्देवि ताभ्यामथाग्रजान्पितॄन्

မင်းကြီးက ပြောသည်— “ယနေ့ အိပ်မက်အဆုံးတွင် ငါသည် အဖေကို မြင်ပြီးနောက် အဘိုးကိုလည်း မြင်ခဲ့သည်။ အို ဒေဝီ၊ သူတို့ကို ဝမ်းနည်းဒုက္ခရောက်နေသည်ဟု မြင်ရပြီး၊ သူတို့နှင့်အတူ အရင်ဘိုးဘွားများကိုလည်း မြင်ခဲ့သည်။”

Verse 14

उपालब्धोऽस्मि तैः सर्वैस्तव कर्मभिरीदृशैः । दारुणे नरके प्राप्ता अधर्मादिविचेष्टितैः

“သူတို့အားလုံးက သင်၏ အကျင့်ကဲ့သို့သော ကర్మများကြောင့် ငါ့ကို အပြစ်တင်ကြသည်။ အဓမ္မမှ ပေါက်ဖွားသော အပြုအမူဆိုးများကြောင့် သူတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ် နရကသို့ ရောက်သွားကြပြီ။”

Verse 15

अथान्ये दश यास्यन्ति भविष्याश्च भवानपि । तस्मात्कृत्वा शुभं कर्म दुर्गतेश्चोद्धरस्व नः

“ထို့ပြင် ခံရမည့် နရက ဆယ်ခု ထပ်ကျန်သေးပြီး၊ နောက်ကာလတွင် သင်လည်း ထိုအရာတို့ကို ကြုံရမည်။ ထို့ကြောင့် မင်္ဂလာကောင်းသော ကုသိုလ်ကर्मကို ပြုလုပ်၍ ငါတို့ကို မကောင်းသော ကံကြမ္မာနှင့် ပျက်စီးခြင်းမှ ကယ်တင်လော့။”

Verse 16

एवमुक्तः प्रबुद्धोऽहं पितृभिर्वरवर्णिनि । तेनाहं दुःखमापन्नस्तद्वाक्यं हृदि संस्मरन्

အို အရောင်လှသော မိန်းမရေ၊ ဘိုးဘွားပိတೃတို့က ဤသို့ မိန့်ကြားသဖြင့် ငါ နိုးထလာ၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏စကားကို နှလုံး၌ အမြဲမှတ်မိထားလျက် ငါ ဝမ်းနည်းဒုက္ခသို့ ကျရောက်နေ၏။

Verse 17

इन्दुमत्युवाच । सत्यमेतन्महाराज यदुक्तोऽसि पितामहैः । न त्वया सुकृतं कर्म संस्मरेऽहं कृतं पुरा

အိန္ဒုမတီက မိန့်သည်— “မဟာရာဇာရေ၊ ဘိုးဘွားပိတೃတို့က သင်ကို ဤသို့ မိန့်ကြားခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်၏။ သင်က ယခင်က ပြုခဲ့သော ကုသိုလ်ကောင်းမှုကို ငါ မမှတ်မိပါ” ဟု။

Verse 18

यथा सुपुत्रमासाद्य तरंति पितरो नृप । कुपुत्रेण तथा यांति नरकं नात्र संशयः

အို မင်းကြီး၊ သားကောင်းသမားကို ရရှိလျှင် ပိတೃတို့သည် ကောင်းရာသို့ ကူးမြောက်နိုင်သကဲ့သို့၊ သားဆိုးကြောင့်လည်း နရကသို့ ဆင်းရသည်မှာ သံသယမရှိ။

Verse 19

स त्वमाहूय विप्रेंद्रान्धर्मशास्त्रविचक्षणान् । पृष्ट्वा तान्कुरु यच्छ्रेयः पितॄणामात्मना सह

ထို့ကြောင့် ဓမ္မရှာစတြာ၌ ကျွမ်းကျင်သော ဗြာဟ္မဏအထက်မြတ်တို့ကို ခေါ်ယူပါ။ သူတို့ကို မေးမြန်းပြီးနောက်၊ မိမိ၏ကောင်းကျိုးနှင့်အတူ ပိတೃတို့အတွက် အမှန်တကယ် အကျိုးရှိရာကို ဆောင်ရွက်ပါ။

Verse 20

आनयामास राजाऽसौ ततो विप्राननेकशः । वेदवेदांगतत्त्वज्ञान्धर्मशास्त्रविचक्षणान् । उवाच विनयोपेतो भार्यया सहितो हितान्

ထို့နောက် မင်းကြီးသည် ဗြာဟ္မဏများစွာကို ခေါ်ဆောင်လာ၏—ဝေဒနှင့် ဝေဒာင်္ဂတို့၏ အဓိပ္ပါယ်တရားကို သိမြင်သူများ၊ ဓမ္မရှာစတြာ၌ ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ မင်းကြီးသည် နှိမ့်ချမှုဖြင့် ပြည့်စုံကာ မဟာမိဖုရားနှင့်အတူ ထိုအကျိုးလိုလားသူတို့အား မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 21

राजोवाच । कर्मणा केन पितरो निरयस्था द्विजोत्तमाः । स्वर्गं यांति सुपुत्रेण तारिताः प्रोच्यतां स्फुटम्

မင်းကြီးက မေးလေ၏— အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့၊ နရက၌ နေထိုင်သော ပိတೃတို့သည် သုကူတရားရှိသော သားက ကယ်တင်သဖြင့် မည်သည့် ကర్మ/ပူဇာဖြင့် ကောင်းကင်သို့ ရောက်နိုင်သနည်း။ ထင်ရှားစွာ ရှင်းပြပါ။

Verse 22

ब्राह्मणा ऊचुः । पितृमेधेन राजेंद्र कृतेन विधिपूर्वकम् । निरयस्था दिवं यांति यद्यपि स्युः सुपापिनः

ဗြာဟ္မဏတို့က ပြောလေ၏— အို မင်းတို့၏အရှင်၊ သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း စည်းကမ်းပြည့်စုံစွာ ပိတೃမေဓ (Pitṛmedha) ကို ပြုလုပ်လျှင် နရက၌ ရှိသော ပိတೃတို့သည် ကောင်းကင်သို့ တက်ရောက်ကြ၏၊ အလွန်အမင်း အပြစ်ရှိသူဖြစ်စေကာမူ။

Verse 23

राजोवाच । दीक्षयंतु द्विजाः सर्वे तदर्थं मां धृतव्रतम् । यत्किंचिदत्र कर्त्तव्यं प्रोच्यतामखिलं हि तत्

မင်းကြီးက ပြောလေ၏— ထိုအကြောင်းအတွက် ဗြာဟ္မဏအားလုံးက ငါ့ကို ဒီက္ခာ (initiation) ပေးကြပါစေ။ ငါသည် ဝရတကို ခိုင်မြဲစွာ ထိန်းထား၏။ ဤကိစ္စ၌ လုပ်ဆောင်ရမည့် အရာအားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ ပြောကြပါ။

Verse 24

तथोक्तास्ते नृपेंद्रेण ब्राह्मणाः सत्यवादिनः । समग्राः पार्थिवं प्रोचुर्यदुक्तं यज्ञकर्मणि

ထိုသို့ မင်းကြီးက မေးမြန်းသဖြင့် အမှန်တရားပြောသော ဗြာဟ္မဏတို့သည် ယဇ္ဉကర్మ (ပူဇာအလုပ်) အကြောင်း သင်ကြားထားသမျှကို မင်းထံသို့ ပြည့်စုံစွာ ရှင်းလင်းပြောကြားလေ၏။

Verse 25

दीक्षा ग्राह्या नृपश्रेष्ठ पुरश्चरणमादितः । कृत्वा कायविशुद्ध्यर्थं ततः श्रेयस्करी भवेत्

အို မင်းတို့အထက်မြတ်၊ ပထမဦးစွာ ဒီက္ခာကို လက်ခံယူရမည်၊ ထို့နောက် ပုရశ္ଚရဏ (puraścaraṇa) ဟူသော ကြိုတင်ကျင့်စဉ်ကို အစပြုရမည်။ ကိုယ်ကာယ သန့်စင်ရေးအတွက် ထိုသို့ ပြုလုပ်လျှင် နောက်တစ်ဖန် အမြင့်မြတ်ဆုံး အကျိုးကို ပေးစွမ်းလိမ့်မည်။

Verse 26

स त्वं पापसमाचारो बाल्यात्प्रभृति पार्थिव । असंख्यं पातकं तस्मात्तीर्थयात्रां समाचर

အို မင်းမြတ်၊ သင်သည် ကလေးဘဝမှစ၍ အပြစ်ပြုမှု၌ နေထိုင်လာပြီး အပြစ်များသည် ရေတွက်မရအောင် များလှသည်။ ထို့ကြောင့် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများသို့ ဘုရားဖူးခရီးကို ဆောင်ရွက်လော့။

Verse 27

सर्वतीर्थाभिषिक्तस्त्वं यदा स्यान्नृपसत्तम । प्रायश्चित्तेन योग्यः स्यास्ततो यज्ञस्य नान्यथा

အို မင်းတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံး၊ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထအားလုံး၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီးမှသာ ပရాయశ္စိတ္တ (အပြစ်ဖြေ) အားဖြင့် ယဇ္ဉာအတွက် သင့်လျော်လာမည်၊ အခြားနည်းဖြင့် မဟုတ်။

Verse 28

प्रभासादीनि तीर्थानि यानि संति धरातले । गंतव्यं तेषु सर्वेषु स्नानं कुरु समाहितः

မြေပြင်ပေါ်ရှိ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများ—ပရဘာသ (Prabhāsa) မှစ၍—အားလုံးသို့ သွားရောက်ရမည်။ တစ်ခုချင်းစီ၌ စိတ်တည်ငြိမ်၍ စည်းကမ်းရှိစွာ ရေချိုးလော့။

Verse 29

मनसा गच्छ दुर्गाणि ददद्दानमनुत्तमम् । नश्येत्तेनाशुभं किंचिदपि ब्रह्मवधोद्भवम् । यन्न याति नृणां राजंस्तीर्थस्नानादिना भुवि

အို မင်းကြီး၊ ခက်ခဲဝေးလံသော သန့်ရှင်းရာနေရာများသို့ (စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာစွာဖြင့်ပင်) သွားလော့၊ အမြတ်ဆုံးသော ဒါနကို ပေးလှူလော့။ ထိုကြောင့် ဗြဟ္မဏသတ်မှုမှ ဖြစ်ပေါ်သည့် အမင်္ဂလာတောင် အပါအဝင် မကောင်းမှုအလုံးစုံ ပျောက်ကွယ်မည်။ ဤသန့်စင်မှုကို လူတို့သည် တီရ္ထရေချိုးခြင်း စသည့်အရာများသာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် မရနိုင်ကြ။

Verse 30

पुलस्त्य उवाच । विप्राणां वचनं श्रुत्वा स राजा श्रद्धयाऽन्वितः । तीर्थयात्रापरो भूत्वा परिबभ्राम मेदिनीम्

ပုလတ်စျက ပြောသည်။ ဗြာဟ္မဏတို့၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ယုံကြည်ခြင်းပြည့်ဝသော ထိုမင်းသည် တီရ္ထဘုရားဖူးခရီးကို အလေးထားကာ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် လှည့်လည်သွားလာခဲ့သည်။

Verse 31

नियतो नियताहारो ददद्दानानि भूरिशः । राज्ये पुत्रं प्रतिष्ठाप्य वसुं सत्यपराक्रमम्

စည်းကမ်းတကျ ကိုယ်ကိုထိန်းသိမ်း၍ အစားအစာကိုလည်း တိုင်းတာစားသုံးကာ၊ အလှူဒါနများကို များစွာ ပေးလှူတော်မူ၏။ သားတော် ဝသု—သစ္စာရှိသော ရဲရင့်မှုရှိသူ—ကို နန်းတင်ပြီးနောက် ထွက်ခွာတော်မူ၏။

Verse 32

कस्यचित्त्वथ कालस्य तीर्थयात्रानुषंगतः । यातोऽसौ नृपतिश्चैव ह्यर्बुदे निर्मलोदकम्

အချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်၊ တီရ္ထယာထရာ (ဘုရားဖူးခရီး) ကို ဆက်လက်ပြုလုပ်နေစဉ်၊ ထိုမင်းကြီးသည် အာဗုဒသို့—သန့်ရှင်းသောရေရှိသည့် နိရ္မလိုဒက တီရ္ထသို့—ရောက်လာ၏။

Verse 33

स स्नानमकरोत्तत्र श्रद्धापूतेन चेतसा । स्नातमात्रस्य तस्याथ तस्मिन्नेव जलाशये

ထိုနေရာ၌ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် စိတ်ကို သန့်စင်ထားကာ သန့်ရှင်းသော ရေချိုးပူဇော်မှုကို ပြုတော်မူ၏။ ရေချိုးပြီးချင်းပင် ထိုရေကန်တော်အတွင်း၌…

Verse 34

विमुक्ताः पितरो रौद्रान्नरकात्सुप्रहर्षिताः । ततो दिव्यविमानस्था दिव्यमाल्यांबरान्विताः

ပူဇော်သူ၏ ဘိုးဘွားပိတရတို့သည် ကြမ်းတမ်းသော နရကများမှ လွတ်မြောက်၍ အလွန်ပျော်ရွှင်ကြ၏။ ထို့နောက် ကောင်းကင်ယာဉ်တော်များပေါ်တွင် ထိုင်လျက်၊ ကောင်းကင်ပန်းကုံးနှင့် သာယာသော အဝတ်အစားများဖြင့် အလှဆင်ကာ ပေါ်ထွန်းလာကြ၏။

Verse 35

तमूचुस्तारिताः सर्वे वयं पुत्र त्वयाऽधुना । तीर्थस्यास्य प्रभावेण भविष्याश्च तथा दश

ကယ်တင်ခြင်းခံရသော သူတို့အားလုံးက ပြောကြ၏—“အို သားတော်၊ ယခုအခါ ငါတို့သည် သင်ကြောင့် ကယ်တင်ခြင်းရပြီ။ ဤတီရ္ထ၏ အာနုဘော်ကြောင့် နောင်တွင်လည်း တစ်ဆက်တည်း ဆယ်မျိုးဆက် ထိုနည်းတူ ဖြစ်လိမ့်မည်” ဟု။

Verse 36

आत्मा च पार्थिवश्रेष्ठ स्नानाच्च जलतर्पणात् । यस्मात्कुलं त्वया पुत्र तीर्थेऽस्मिंस्तारितं ततः

အို မင်းမြတ်တော်၊ ဤရေချိုးခြင်းနှင့် ရေတర్పဏ (ရေဘုဇာ) ပူဇော်ခြင်းကြောင့် သင်၏အတ္တမည်းလည်း သန့်စင်၏။ အို သားရေ၊ ဤတီရ္ထ၌ သင်ကြောင့် ဤမိသားစုဝင်္သကို ကယ်တင်ပေးနိုင်ခဲ့၏။

Verse 37

कुलसंतारणंनाम तीर्थमेतद्भविष्यति । तस्मात्त्वमपि राजेंद्र सहाऽस्माभिर्दिवं प्रति । आगच्छानेन देहेन तीर्थस्यास्य प्रभावतः

ဤတီရ္ထသည် ‘ကူလသံတာရဏ’—ဝင်္သကယ်တင်ရာ ဟူ၍ အမည်ရလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် မင်းတို့၏မင်းမြတ်တော်၊ ဤသန့်ရှင်းရာဌာန၏ အာနုဘော်ကြောင့် ဤကိုယ်ခန္ဓာဖြင့်ပင် ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ ကောင်းကင်သို့ လာပါ။

Verse 38

पुलस्त्य उवाच । एवमुक्तः स राजेंद्रो दिव्यकांतिवपुस्तदा । तं विमानमथारुह्य गतः स्वर्गं च तैः सह

ပုလஸ္တျက ပြော၏—ဤသို့ သင်ကြားခံရသော မင်းမြတ်တော်သည် ထိုအခါ ဒေဝကန်တိဖြင့် ကိုယ်ရောင်တောက်ပလာပြီး၊ ထိုဒေဝဗိမာန်ယာဉ်ကို တက်ကာ သူတို့နှင့်အတူ ကောင်းကင်သို့ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 39

एष प्रभावो राजर्षे कुलसंतारणस्य च । मया ते वर्णितः सम्यग्भूयः किं परिपृच्छसि

အို ရာဇရ္သိ၊ ဤသည်ပင် ‘ကူလသံတာရဏ’ ၏ အာနုဘော်ဖြစ်၏။ ငါသည် သင့်အား မှန်ကန်စွာ ရှင်းပြပြီးပြီ—ထပ်၍ ဘာကို မေးလိုသနည်း။

Verse 40

ययातिरुवाच । स किंप्रभावो राजा स तथा पापसमन्वितः । स्वदेहेन गतः स्वर्गमेतन्मे कौतुकं महत्

ယယာတိက ပြော၏—အပြစ်များနှင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ထိုမင်းသည် မည်သို့သော အံ့ဩဖွယ် အာနုဘော်ရှိ၍ ကိုယ်ခန္ဓာတည်းဖြင့်ပင် ကောင်းကင်သို့ သွားနိုင်ခဲ့သနည်း။ ဤအရာသည် ငါ့အတွက် အလွန်အံ့ဩစရာ ဖြစ်၏။

Verse 41

पुलस्त्य उवाच । राकासोमव्यतीपात समकाले नृपोत्तम । स स्नातो यत्र भूपालस्तन्महच्छ्रेयसे परम्

ပုလတ္စျာ မိန့်တော်မူသည်– အို မင်းမြတ်၊ ရာကာ(လပြည့်)၊ လနှင့် ဗျတီပါတ တိုက်ဆိုင်သော မင်္ဂလာကာလ၌ ထိုဘုရင်သည် ထိုနေရာတွင် ရေချိုးသန့်စင်ရာ၊ ထိုရေချိုးခြင်းသည် အလွန်မြင့်မားသော ကောင်းကျိုးချမ်းသာသို့ ရောက်စေသော အထူးအကြောင်းဖြစ်၏။

Verse 48

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे तृतीयेऽर्बुदखंडे कुलसंतारणतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टचत्वारिंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «ကူလသံတာရဏ တီရ္ထ မာဟာတ္မယ ဖော်ပြချက်» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၄၈ သည်၊ ဧကာသီတိသာဟသရီ သံဟိတာပါဝင်သော သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ သတ္တမ ပရဘာသ ခဏ္ဍ၊ တတိယ အရ္ဗုဒ ခဏ္ဍ၌ ပြီးဆုံး၏။