Adhyaya 38

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । कुंडं तु शिवलिंगाख्यं ततो गच्छेन्महीपते । यत्र सा जाह्नवी गुप्ता तिष्ठते भूपसत्तम

ပုလတ္စျက ပြော၏— ထို့နောက် အို မြေကြီး၏ အရှင်မင်းကြီး၊ “ရှိဝလင်္ဂ” ဟု ခေါ်သော ကန်သို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ ဂျာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) သည် လျှို့ဝှက်စွာ တည်ရှိနေ၏၊ အို မင်းတို့ထဲက အမြတ်ဆုံး။

Verse 2

तस्यां स्नातो नरः सम्यक्सर्वतीर्थफलं लभेत् । मुच्यते पातकात्कृत्स्नादाजन्ममरणांतिकात्

ထိုနေရာ၌ စနစ်တကျ ရေချိုးသောသူသည် တီရ္ထအားလုံး၏ အကျိုးဖလကို ရရှိမည်၊ မွေးဖွားခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း၏ အဆုံးတိုင်အောင် ဆက်လက်တည်ရှိသော အပြစ်များအပါအဝင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်မည်။

Verse 3

ययाति रुवाच । किमर्थं तत्र सा गुप्ता जाह्नवी तिष्ठते विभो । कस्मिन्काले समायाता परं कौतूहलं हि मे

ယယာတိက ပြောသည်—“အဘယ်ကြောင့် ထိုနေရာ၌ ဂျာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) သည် လျှို့ဝှက်နေထိုင်နေသနည်း၊ အရှင်မြတ်ရေ။ မည်သည့်အချိန်၌ ထိုနေရာသို့ ရောက်လာခဲ့သနည်း။ ကျွန်ုပ်၏ စိတ်ဝင်စားမှုသည် အလွန်ကြီးမားပါသည်။”

Verse 4

पुलस्त्य उवाच । यदा प्रसादितो देवैर्भगवान्वृषभध्वजः । अर्बुदेऽस्मिन्सदा स्थेयमचलेन त्वया विभो

ပုလတ္စျတိက ပြောသည်—“နတ်တို့က နွားအလံတော်ဆောင်သော ဘဂဝန် (ရှီဝ) ကို ပူဇော်၍ စိတ်တော်ပျော်ရွှင်စေသောအခါ၊ အို မဟာဘုရား၊ ‘ဤ အရ္ဗုဒ တောင်ပေါ်၌ အမြဲတမ်း တည်နေပါစေ၊ မလှုပ်မရှား တည်ကြည်ပါစေ’ ဟု ဆုတောင်းခဲ့ကြသည်။”

Verse 5

तत्र संस्थापिते लिंगे स्वयं देवेन शंभुना । यत्पातितं पुरा लिंगं वालखिल्यैर्महर्षिभिः

“ထိုနေရာ၌ ရှမ္ဘုဘုရားတော် ကိုယ်တိုင် လင်္ဂကို တည်ထောင်သောအခါ၊ အတိတ်ကာလ၌ မဟာရ္ရှီ ဝါလခိလျများက ချလိုက်ခဲ့သော ထိုလင်္ဂတော်ပင် ဖြစ်သည်…”

Verse 6

अतिकोपसमायुक्तैः कस्मिंश्चित्कारणांतरे । तदा देवेन प्रतिज्ञातं सर्वेषां त्रिदिवौकसाम्

“အကြောင်းရင်းတစ်ခုကြောင့် တစ်ခါတစ်ရံ အလွန်ပြင်းထန်သော ဒေါသဖြင့် ဖမ်းဆီးခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသောအခါ၊ ဘုရားသခင်သည် သုံးကောင်းကင်နေထိုင်သူ နတ်တို့အားလုံး၏ ရှေ့တွင် ကတိသစ္စာ ပြုခဲ့သည်။”

Verse 7

अचले तु मयात्रैव स्थातव्यं नात्र संशयः । ततः कालेन महता वसतस्तस्य तत्र च

«တောင်ပေါ်၌ ငါသည် ဤနေရာတွင် အမှန်တကယ် နေရမည်—သံသယ မရှိ» ဟု ဆို၏။ ထို့နောက် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ကုန်လွန်ပြီးနောက်၊ ထိုနေရာ၌ ဆက်လက် နေထိုင်လျက်…

Verse 8

अचलेश्वररूपस्य गंगा चित्ते व्यजायत । कथं नित्यं तया सार्द्धं भविष्यति समागमः

အချလေရှွရ ရূপကို ခံယူထားသူ၏ စိတ်ထဲ၌ ဂင်္ဂါ ပေါ်ထွန်းလာ၏—«သူမနှင့် အမြဲတမ်း တွေ့ဆုံရမည်မှာ မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း» ဟု။

Verse 9

अथ जानाति नो गौरी मानिनी परमेश्वरी । तस्यैवं चिन्तयानस्य बहुशो नृपसत्तम

ထို့နောက် မာနကြီးသော အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟာဒေဝီ ဂေါရီသည် (သူ၏) အတွေးကို သိမြင်လာ၏။ ထိုသို့ အကြိမ်ကြိမ် စဉ်းစားနေစဉ်၊ အို မင်းမြတ်ကြီး…

Verse 10

उपायं सुमहद्ध्यात्वा जाह्नवीसंगसंभवम् । तेनादिष्टा गणाः सर्वे नंदिभृङ्गिपुरःसराः

ဇာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) နှင့် ပေါင်းဆုံနိုင်စေမည့် အလွန်ကြီးမားသော အကြံအစည်ကို စိတ်တွင် ချမှတ်ပြီးနောက်၊ နန္ဒိန်နှင့် ဘ္ရင်္ဂိန်တို့ ဦးဆောင်သော ဂဏများ အားလုံးကို အမိန့်ပေးတော်မူ၏။

Verse 11

अभिप्रायोऽस्ति मे कश्चिज्जलाश्रयव्रतोद्भवः । क्रियतामुत्तमं कुण्डमस्मिन्पर्वतरोधसि

«ရေ၌ အာရုံစိုက်၍ နေထိုင်ခြင်းနှင့် ဆက်နွယ်သော ဝရတ (vrata) မှ ပေါ်ပေါက်လာသည့် ငါ့အကြံတစ်ရပ် ရှိသည်။ ဤတောင်စောင်း/တောင်တားပေါ်တွင် အထူးမြတ်သော ကုဏ္ဍ (kuṇḍa) ကို ဆောက်လုပ်ကြလော့» ဟု။

Verse 12

तत्राहं जलमध्यस्थः स्थास्यामि जलतत्परः । तच्छ्रुत्वा त्वरितं चक्रुर्गणाः कुण्डमनेकशः

“အဲဒီနေရာမှာ ငါသည် ရေ၏အလယ်၌ တည်နေ၍ ရေကိုသာ အလေးထားကာ နေမည်” ဟု ဆို၏။ ထိုစကားကို ကြားသော် ဂဏာတို့သည် အလျင်အမြန် ကုဏ္ဍကို နည်းမျိုးစုံဖြင့် ကြိုးစားစီမံကာ တူးဖော်ပြုလုပ်ကြ၏။

Verse 13

स्वच्छोदकसमाकीर्णं सुतीर्थं सुसुखावहम् । ततो गौरीमनुज्ञाप्य जाह्नवीसंगलालसः

ကြည်လင်သောရေဖြင့် ပြည့်နှက်၍ သီရ္ဓအလွန်ကောင်းကာ သက်သာချမ်းမြေ့မှုကို ပေးသော တီရ္ထဖြစ်၏။ ထို့နောက် ဂေါရီ၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ရယူပြီး၊ ဇာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) နှင့် ပေါင်းစည်းလိုစိတ်ပြင်းပြ၍…

Verse 14

व्रतव्याजेन देवेशो विवेश तदनन्तरम् । चिन्तयामास तत्रस्थो गंगां त्रैलोक्यपाविनीम्

ထို့နောက် ဒေဝတို့၏ အရှင်သည် ဝရတကို ထိန်းသိမ်းသကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ကာ ရေထဲသို့ ဝင်ရောက်၏။ ထိုနေရာ၌ တည်နေကာ သုံးလောကကို သန့်စင်ပေးသော ဂင်္ဂါကို စိတ်ဖြင့် ဆင်ခြင်သတိပြု၏။

Verse 15

सा ध्याता तत्क्षणात्तत्र शिवेन सह संगता । एवं स भगवांस्तत्र जाह्नवीं भजते सदा

သူမကို သမาธိဖြင့် ဓ్యာနပြုသည့် ခဏချင်း၌ပင် သူမသည် ထိုနေရာ၌ ပေါ်ထွန်းလာကာ ရှိဝနှင့် အတူ ပေါင်းစည်း၏။ ထို့ကြောင့် ထိုအရပ်၌ ဘဂဝန်သည် ဇာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) ကို အစဉ်မပြတ် ဘက္တိဖြင့် ဆည်းကပ်လျက် ရှိ၏။

Verse 16

व्रतव्याजेन राजेन्द्र न तु गौरी व्यजानत । कस्यचित्त्वथ कालस्य नारदो भगवान्मुनिः । कैवल्यज्ञानसंपन्नस्तत्रायातः परिभ्रमन्

အို မင်းမြတ်တို့၏ အထွဋ်အမြတ်၊ ဝရတဟု ဟန်ဆောင်သည့် ဤအကြောင်းကြောင့် ဂေါရီသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မသိမြင်ခဲ့။ အချိန်အနည်းငယ်ကြာသော် ကယ်ဝလျဉာဏ်နှင့် ပြည့်စုံသော ဘဂဝန် မုနိ နာရဒသည် လှည့်လည်သွားလာရင်း ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 17

स तु दृष्ट्वा महादेवं जलस्थं व्रतधारिणम् । कामजैरिंगितैर्युक्तं तत्राऽसौ विस्मयान्वितः

နာရဒသည် ရေထဲ၌ ရပ်တည်၍ ဝ్రတကို ထိန်းသိမ်းနေသော မဟာဒေဝကို မြင်ရာတွင်၊ ကာမမှ ပေါ်လာသော အမူအရာများပါရှိသဖြင့် ထိုနေရာ၌ အံ့ဩသွား၏။

Verse 18

वक्त्रनेत्रविकारोऽयं किमस्य व्रतधारिणः । ईदृक्कामसमायुक्तस्ततो ध्यानस्थितो मुनिः

“ဝ్రတကို ထိန်းသိမ်းသူ၏ မျက်နှာနှင့် မျက်စိတို့ အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ပြောင်းလဲနေသနည်း။ ကာမဖြင့် ဤမျှ ပြည့်နှက်နေသည်—” ဟု တွေးကာ မုနိသည် သမာဓိသို့ ဝင်၏။

Verse 19

अथाऽपश्यद्ध्यानदृष्ट्या गंगासक्तं महेश्वरम् । गौर्या भयेन सव्याजं ततो विस्मयमागतः

ထို့နောက် သမာဓိမှ ပေါ်လာသော မြင်ကွင်းဖြင့်၊ ဂင်္ဂါနှင့် ကပ်လျက်နေသော မဟေရှ္ဝရကို မြင်၍၊ ဂေါရီကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် အကြောင်းပြကာ လုပ်ဆောင်နေခြင်းဟု သိကာ အံ့ဩသွား၏။

Verse 20

तदा स कथयामास सर्वं हरविचेष्टितम्

ထို့နောက် သူသည် ဟရ၏ အပြုအမူအားလုံးကို အပြည့်အစုံ ပြောကြားလေ၏။

Verse 21

ततो देवी त्वरायुक्ता ययौ यत्र महेश्वरः । आताम्रनयना रोषाद्वेपमाना मुहुर्मुहुः

ထို့နောက် ဒေဝီသည် အလျင်အမြန်ဖြင့် မဟေရှ္ဝရရှိရာသို့ သွားလေ၏။ အမျက်ကြောင့် မျက်လုံးနီရဲကာ မကြာခဏ တုန်ယင်နေ၏။

Verse 22

तां दृष्ट्वा कोपसंयुक्तां समायातां महेश्वरीम् । उवाच जाह्नवी भीता ज्ञात्वा दिव्येन चक्षुषा

ဒေါသနှင့်ပြည့်ဝကာ ချဉ်းကပ်လာသော မဟေရှဝရီကို မြင်သော်၊ ဒိဗ္ဗစက္ခုဖြင့် အခြေအနေကို သိမြင်ပြီး ကြောက်ရွံ့သော ဇာဟ္နဝီက ပြောလေ၏။

Verse 23

आवयोः संगमे देवी नारदेन निवेदिता । सेयं रुष्टा समायाति कुरुष्व यदनन्तरम्

“အို ဒေဝီ၊ ငါတို့နှစ်ဦး၏ တွေ့ဆုံမှုကို နာရဒက တင်ပြပြီးပြီ။ သူမသည် ဒေါသထွက်ကာ ဒီနေရာသို့ ရောက်လာသည်; နောက်တစ်ဆင့် လုပ်သင့်သမျှကို လုပ်ပါ။”

Verse 24

श्रीमहादेव उवाच । कर्त्तव्यं जाह्नवि श्रेयः पुरो गत्वा नगात्मजाम् । अत्यर्थं मानिनी ह्येषा साम्ना च वशवर्तिनी

သီရိမဟာဒေဝက မိန့်တော်မူသည်—“ဇာဟ္နဝီ၊ အကောင်းဆုံးမှာ သင်က အရင်ရှေ့သို့ သွား၍ တောင်သမီး (ပါရဝတီ) ထံ ချဉ်းကပ်ပါ။ သူမသည် အလွန်မာနကြီးသော်လည်း နူးညံ့သော ညှိနှိုင်းစကားဖြင့် လိုက်နာလာနိုင်သည်။”

Verse 25

तत्क्षणाज्जायते साध्वी तस्मात्सामपरा भव । नो चेच्छापं मया सार्धं तव दास्यत्यसंशयम्

“အချိန်တစ်ခဏတည်းတွင်ပင် သူမသည် သဘောကောင်းလာလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ညှိနှိုင်းသဘောထားကို အလေးထားပါ။ မဟုတ်လျှင် သင်အား ကျိန်စာတစ်ခုကို ငါပေးမည်မှာ မသံသယရှိ။”

Verse 26

एवमुक्ता च रुद्रेण जाह्नवी नृपसत्तम । कुण्डान्निर्गत्य सा गंगा सम्मुखं प्रययौ तदा

ရုဒြက ထိုသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက်၊ အို မင်းမြတ်တို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံး၊ ဇာဟ္နဝီ—ဂင်္ဂါသည် သန့်ရှင်းသော ကုဏ္ဍမှ ထွက်လာကာ ထိုအခါ မျက်နှာချင်းဆိုင်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားလေ၏။

Verse 27

प्रत्युद्ययौ सलज्जा च कृतांजलिपुरःसरा । प्रणम्य शिरसा चेयं ततः प्राह स्वलंकृता

သူမသည် ရှက်ကြောက်သိမ်မွေ့စွာ ရှေ့သို့တိုးလာ၍ လက်နှစ်ဖက်ကို အန်ဇလီဖြင့် ရှေ့တွင်ချုပ်ထားသည်။ ခေါင်းကိုငုံ့ကာ ပူဇော်နမസ്കာရပြု၍ အလှတန်ဆာဆင်ထားသောသူမက ထို့နောက် ပြောလေ၏။

Verse 28

पुराऽहं तव कांतेन निपतन्ती नभस्तलात् । धृता देवि तवा प्येतद्विदितं नृपतेः कृते

«အရင်က မိုးကောင်းကင်မှ ကျမကျဆင်းနေစဉ် သင်၏ချစ်သူက ကျမကို ထောက်ကူဖမ်းဆီးထားခဲ့သည်။ အို ဒေဝီ၊ ဤအကြောင်းလည်း သင်သိပြီးသားဖြစ်သည်—ဘုရင်ကြီးနားလည်စေရန်အတွက်»။

Verse 29

भगीरथाभिधानस्य ततः स्नेहो व्यवर्धत । आवयोस्तव भीत्या च नाभूत्क्वापि समागमः

«ထို့နောက် ‘ဘဂီရထ’ ဟုအမည်ရသူအပေါ် ချစ်ခင်မှုက ပိုမိုကြီးထွားလာသည်။ သို့သော် သင်ကိုကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် ကျွန်မတို့နှစ်ဦး မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မတွေ့ဆုံနိုင်ခဲ့»။

Verse 30

अधुना तव वाक्येन जानेऽहं न सुरेश्वरि । समाहूताऽस्मि रुद्रेण किं वा स्वच्छन्दतः शुभे

«ယခုတော့ သင်၏စကားကြောင့် အို နတ်တို့၏မဟာမိဖုရား၊ ကျမနားလည်လာပြီ။ ကျမကို ရုဒြာက ခေါ်ယူခဲ့သလား—သို့မဟုတ် အို မင်္ဂလာရှိသူ၊ ကျမက ကိုယ့်စိတ်ဆန္ဒအတိုင်း လာခဲ့သလား»။

Verse 31

त्रैलोक्यस्य प्रभुरयं तन्निष्क्रम्य कथञ्चन । तस्मादत्रैव संप्राप्ता सत्यमेतन्मयोदितम्

«ဤသူသည် လောကသုံးပါး၏ အရှင်ဖြစ်သည်။ ထိုအရှင်ထံမှ မည်သို့မည်ပုံဖြစ်စေ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ထို့ကြောင့်ပင် ကျမသည် ဒီနေရာသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ ကျမပြောသောစကားသည် အမှန်တရားပင်»။

Verse 32

पुलस्त्य उपाच । तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा ततो देवी प्रहर्षिता । प्रोवाच मधुरं वाक्यं सत्यमेतत्त्व योदितम्

ပုလස්တျာက ဆို၏။ သူမ၏စကားကို ကြားသော် ဒေဝီသည် ဝမ်းမြောက်၍ ချိုမြိန်သောစကားဖြင့် ပြော၏—«သင်ပြောသောအရာသည် အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်၏»။

Verse 33

तस्माद्वरय भद्रं ते वरं मत्तो यथेप्सितम् । मुक्त्वैकं पतिधर्म्मत्वे मम कांतं महेश्वरम्

«ထို့ကြောင့် ကောင်းချီးရှိပါစေ—သင်လိုသမျှအတိုင်း ငါထံမှ ဆုတောင်းတစ်ပါးကို ရွေးယူလော့။ သို့သော် တစ်ချက်သာ ချန်ထားရမည်—ဇနီး၏ဓမ္မ၌ ငါ့ချစ်သူ မဟေရှ္ဝရကို ငါနှင့် ခွဲခွာစေမည့် အရာကို မတောင်းလော့»။

Verse 34

गंगोवाच । अपि दौर्भाग्ययुक्ताऽहं भार्या जाताऽस्मि शूलिनः । तस्मादेकं दिनं देहि क्रीडनार्थमनेन तु

ဂင်္ဂါက ဆို၏။ «ကံမကောင်းခြင်းနှင့် တွဲဖက်နေသော်လည်း ငါသည် သုံးမြှားကိုင်ရှင်၏ ဇနီးဖြစ်လာပြီ။ ထို့ကြောင့် သူနှင့် ကစားပျော်ရန် တစ်ရက်တည်းကို ပေးသနားပါ»။

Verse 35

चैत्रशुक्लत्रयोदश्यामहोरात्रं सुरेश्वरि । शिवकुंडं तथास्त्वेतन्मया यस्मात्समावृतम्

«အို နတ်ဘုရင်မ၊ ချိုင်တြာလ၏ လင်းပတ်ခွဲ တရယောဒသီနေ့၌ နေ့ညလုံးလုံး ဤနေရာကို ‘ရှီဝကுண္ဍ’ ဟု သိကြစေပါ။ အကြောင်းမူကား ငါက ဖုံးအုပ်ထားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏»။

Verse 36

शिवगंगाभिधानं च तस्मात्कुण्डं धरातले । ख्यातिं यातु प्रसादेन तव पर्वतनंदिनि

«ထို့ကြောင့် မြေပြင်ပေါ်၌ ထိုကန်ကို ‘ရှီဝဂင်္ဂါ’ ဟု ခေါ်ကြစေပါ။ သင်၏ကရုဏာကြောင့် အို တောင်၏သမီး၊ ထိုကန်သည် ကျော်ကြားမှုကို ကျယ်ပြန့်စွာ ရရှိပါစေ»။

Verse 37

पुलस्त्य उवाच । एवमस्त्विति सा देवी प्रोच्य गंगां महानदीम् । ततो विसर्जयामास तामालिंग्य मुहुर्मुहुः

ပုလஸ္တျက ပြောသည်။ «အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်ပါစေ» ဟု ထိုဒေဝီသည် မဟာမြစ် ဂင်္ဂါကို မိန့်ကြားပြီးနောက်၊ အကြိမ်ကြိမ် ပွေ့ဖက်ကာ ထိုဂင်္ဂါကို လွှတ်ပို့လိုက်သည်။

Verse 38

गतायामथ गंगायामधोवक्त्रं सुलज्जितम् । पाणौ गृह्य ययौ रुद्रं भ्रममाणा गृहं प्रति

ဂင်္ဂါ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်၊ ရှက်ကြောက်သော ဒေဝီသည် မျက်နှာကို အောက်ချကာ ရုဒြကို လက်ကိုင်၍ လှည့်ပြန်ကာ အိမ်သို့ သွားလေသည်။

Verse 39

एवमेतत्पुरावृत्तं तस्मिन्कुण्डे नराधिप । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन चतुर्द्दश्यां समाहितः

«အရှင်မင်းကြီး၊ ထိုကန်၌ ရှေးကာလက ဤသို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အားလုံးသော ကြိုးစားမှုဖြင့် စိတ်ကို စုတည်ကာ လဆန်း/လဆုတ် တစ်ဆယ့်လေးရက် (စတုရ္ဒသီ) တွင် သီလဝင်၍ အာရုံစိုက်ပါ» ဟု ဆို၏။

Verse 40

शुक्लायां चैत्रमासे तु स्नानं तत्र समाचरेत् । सांनिध्याद्देवदेवस्य गंगायाश्च नृपोत्तम

«ချိုင်တြလ၏ လဆန်းဘက်တွင် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပူဇော်မှုကို ပြုလုပ်သင့်သည်၊ မင်းတို့အထက်မြတ်သူရေ—ဒေဝဒေဝ (ရှီဝ) နှင့် ဂင်္ဂါ၏ နီးကပ်တည်ရှိမှုကြောင့်» ဟု ဆို၏။

Verse 41

यत्र संक्षयमायाति सर्वं तत्राशुभं कृतम् । तत्र यो वृषभं दद्याद्ब्राह्मणाय नृपोत्तम । तद्रोमसंख्ययास्वर्गे स पुमान्वसति ध्रुवम्

«မကောင်းမှုအားလုံး ပျက်စီးဆုံးရှုံးသွားရာ ထိုနေရာ၌၊ မင်းတို့အထက်မြတ်သူရေ—အဲဒီမှာ ဗြာဟ္မဏာတစ်ဦးအား နွားထီးတစ်ကောင် လှူဒါန်းသူသည်၊ ထိုနွား၏ ကိုယ်ပေါ်အမွှေးအရေအတွက်နှင့် တူညီသည့် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကောင်းကင်ဘုံ၌ အမှန်တကယ် နေထိုင်ရမည်» ဟု ဆို၏။