Adhyaya 79

Verse 1

। सूत उवाच । तस्यैव दक्षिणे भागे वालखिल्यैः प्रतिष्ठितम् । लिंगमस्ति सुविख्यातं सर्वपातकनाशनम्

စူတက ပြောသည်— ထိုနေရာ၏ တောင်ဘက်အပိုင်း၌ ဝါလခိလျ ရှင်တော်များက တည်ထောင်ထားသော အလွန်ကျော်ကြားသည့် လင်္ဂတော်တစ်ဆူ ရှိပြီး အပြစ်အကုန် ဖျက်ဆီးပေး၏။

Verse 2

यमाराध्य च तैः पूर्वं शक्रामर्षसमन्वितैः । गरुडो जनितः पक्षी ख्यातो विष्णुरथोऽत्र यः

ထို (လင်္ဂ/ဒေဝတ) ကို ယခင်က သူတို့က ပူဇော်အာရాధနာ ပြုခဲ့ပြီး၊ သက္ကရ (အိန္ဒြ) အပေါ် အမျက်ဒေါသဖြင့် ပြည့်နှက်နေစဉ်၊ ဤနေရာ၌ ဗိဿနု၏ ယာဉ်တော်ဟု ကျော်ကြားသော ငှက်ကြီး ဂရုဍာ ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 3

ऋषय ऊचुः । कथं तेषां समुत्पन्नः शक्रस्योपरि सूतज । प्रकोपो वालखिल्यानां संजज्ञे गरुडः कथम्

ရသီတို့က ဆိုကြသည်။ «အို စူတာ၏သားရေ၊ သူတို့၏ သက္ကရာ (အင်ဒြာ) အပေါ် အမျက်ဒေါသသည် မည်သို့ ပေါ်ပေါက်လာသနည်း။ ဝါလခိလျာတို့၏ အမျက်ဒေါသမှ ဂရုဍာသည် မည်သို့ မွေးဖွားလာသနည်း»

Verse 4

सूत उवाच । पुरा प्रजापतिर्दक्षस्तस्मिन्क्षेत्रे सुशोभने । चकार विधिवद्यज्ञं संपूर्णवरदक्षिणम्

စူတာက ဆိုသည်။ «ရှေးကာလ၌ ပရဇာပတိ ဒက္ခသည် ထိုအလှပသော သန့်ရှင်းရာဒေသ၌ စည်းကမ်းတော်အတိုင်း ယဇ်ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်၍ အလွန်ကောင်းမွန်သော ဒက္ခိဏာ (ပူဇော်ခ) များဖြင့် ပြည့်စုံစေ하였다»

Verse 5

ततः शक्रादयो देवाः सहायार्थं निमंत्रिताः । दक्षेण मुनयश्चैव तथा राजर्षयोऽमलाः

ထို့နောက် သက္ကရာ (အင်ဒြာ) နှင့် အခြားဒေဝတားတို့ကို ကူညီရန် ဒက္ခက ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။ ထို့အတူ မုနိများနှင့် အပြစ်ကင်းသော ရာဇရသီများကိုလည်း ခေါ်ယူ하였다

Verse 6

तथा वेदविदो विप्रा यज्ञकर्मविचक्षणाः । गृहस्थाश्रमिणो ये च ये चारण्यनिवासिनः

ထို့အတူ ဝေဒသိပ္ပံကို သိမြင်သော ဗြာဟ္မဏများ၊ ယဇ်ပူဇော်ရေး လုပ်ထုံးလုပ်နည်း၌ ကျွမ်းကျင်သူများကိုလည်း ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်—အိမ်ထောင်ရှင် အာရှရမ၌ နေသူများနှင့် တောတွင်းနေသူများပါဝင်သည်

Verse 7

अथ ते वालखिल्याख्या मुनयः संशितव्रताः । एकां समिधमादाय साहाय्यार्थं प्रजापतेः । प्रस्थिता यज्ञवाटं तं भारार्ताः क्लेशसंयुताः

ထို့နောက် ဝါလခိလျာဟု ခေါ်သော မုနိများသည် ဝရတကို တင်းကျပ်စွာ ထိန်းသိမ်းသူများဖြစ်၍ တစ်ဦးစီ မီးထိုးသစ်တံ (သမိဓ) တစ်ချောင်းစီ ယူကာ ပရဇာပတိကို ကူညီရန် ယဇ်ဝတ်တံခါးသို့ ထွက်ခွာကြသည်။ အလေးပင်ပန်း၍ ဒုက္ခနှင့် တွဲလျက် သွားကြ၏

Verse 8

अथ तेषां समस्तानां मार्गे गोष्पदमागतम् । जलपूर्णं समायातमकालजलदागमे

ထို့နောက် သူတို့အားလုံး၏ လမ်းပေါ်တွင် နွားခြေရာကဲ့သို့ အပေါက်တစ်ခု ပေါ်လာ၍ မကာလမိုးတိမ်များ ရောက်လာသဖြင့် ရေပြည့်လျက် ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

Verse 9

ततस्तरीतु कामास्ते क्लिश्यमाना इतस्ततः । समिद्भारश्रमोपेता देवराजेन वीक्षिताः

ကူးဖြတ်လိုသောကြောင့် သူတို့သည် ဒီဘက်ဟိုဘက် အခက်အခဲဖြင့် လှုပ်ရှားကြ၍ မီးဖိုသစ်တင်ပိုးရသဖြင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လျက် နတ်ဘုရင် အိန္ဒြာ၏ မျက်စိထဲသို့ ဝင်လာကြ၏။

Verse 10

गच्छता तेन मार्गेण मखे दक्षप्रजापतेः । ततश्चिरं समालोक्य स्मितं कृत्वा स कौतुकात् । जगामाथ समुल्लंघ्य ऐश्वर्यमदगर्वितः

သူသည် ဒက္ခပရာဇာပတိ၏ ယဇ်ပူဇော်ပွဲသို့ သွားရာလမ်းအတိုင်း လျှောက်သွားစဉ် အချိန်ကြာကြာ ကြည့်ရှု၍ စိတ်ကစားသဘောဖြင့် ပြုံးကာ အာဏာဂုဏ်၏ မာနကြောင့် ထောင်လွှားလျက် ခုန်၍ ကူးလွန်သွား၏။

Verse 11

ततस्ते कोपसंयुक्ताः शक्राद्दृष्ट्वा पराभवम् । निवृत्य स्वाश्रमं गत्वा चक्रुर्मंत्रं सनिश्चयम्

ထို့နောက် ရှကရ၏ အရှက်ခွဲမှုကို မြင်၍ သူတို့သည် ဒေါသထွက်ကာ ပြန်လှည့်၍ ကိုယ့်အာရှရမ်သို့ သွားပြီး အဆုံးအဖြတ်ခိုင်မာစွာ မန္တရပူဇော်ရေးကို ဆောင်ရွက်ကြ၏။

Verse 12

शाक्रं पदं समासाद्य यस्मादेतेन पाप्मना । अतिक्रांता वयं सर्वे तस्मात्पात्यः स सत्पदात्

«ရှကရ၏ အဆင့်သို့ ရောက်ပြီးနောက် ဤအပြစ်သားက ငါတို့အားလုံးကို ကျော်လွန်သွားသဖြင့် ထို့ကြောင့် သူကို ထိုမြတ်သော အဆင့်မှ ကျစေသင့်သည်» ဟုဆို၏။

Verse 13

अन्यः शक्रः प्रकर्तव्यो मंत्रवीर्यसमुद्भवः । आथर्वणैर्महासूक्तैराभिचारिकसंभवैः

«မန္တရ၏ အာနုဘော်မှ ပေါက်ဖွားသော အင်ဒြာအသစ်တစ်ပါးကို အာထဗဏ မဟာသုတ်များ၊ အာဘိချာရ ကမ္မအင်အားမှ ထွက်ပေါ်သည့် သုတ်တော်များဖြင့် ဖန်တီးရမည်»။

Verse 14

येन व्यापाद्यते तेन शक्रोऽयं मदगर्वितः । मखमाहात्म्यसंपन्नः स्वल्पबुद्धिपरा क्रमः

«ထိုနည်းတူပင် မာနမူး၍ ဂర్వထောင်သော ဤအင်ဒြာကို ဖျက်ဆီးစေကြလော့။ ယဇ္ဉ၏ မဟိမနှင့် ဆက်နွယ်သော်လည်း သူ၏ အပြုအမူသည် ဉာဏ်သေးသေးလေးကြောင့်သာ လှုပ်ရှားသည်»။

Verse 16

गर्भोपनिषदेनैव नीलरुद्रैर्द्विजोत्तमाः । रुद्रशीर्षेण काम्येन विष्णुसूक्तयुतेन चं

ထိုဒွိဇောတ္တမတို့သည် «ဂರ್ಭောပနိသဒ်» ကိုသာမက «နီလရုဒြ» သုတ်တော်များ၊ ဆန္ဒပြည့်စေသော «ရုဒြရှီရ္ษ» နှင့် «ဝိષ્ણုသုတ်က» ကိုပါ ပေါင်းစည်း၍ ကမ္မကို ဆောင်ရွက်ကြ၏။

Verse 17

निधाय कलशं मध्ये मंडलस्योदकावृतम् । होमांते तत्र संस्पर्शं चक्रुस्तस्य जलैः शुभैः

မဏ္ဍလ၏ အလယ်၌ ရေဖြင့် ဝိုင်းလွှမ်းထားသော ကလသကို ထားပြီး၊ ဟောမပြီးဆုံးချိန်တွင် ထိုကလသ၏ မင်္ဂလာရေဖြင့် ထိတွေ့/ရေဖျန်းကမ္မကို ထိုနေရာ၌ ပြုလုပ်ကြ၏။

Verse 18

एतस्मिन्नंतरे शक्रः प्रपश्यति सुदारुणान् । उत्पातानात्मनाशाय जायमानान्समंततः

ထိုအချိန်တည်းမှာပင် သက္ကရ (အင်ဒြာ) သည် မိမိပျက်စီးရာသို့ ညွှန်ပြသော အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် အုတ်ပာတ်နိမိတ်များကို အရပ်ရပ်မှ ပေါ်ထွန်းလာသည်ကို မြင်တွေ့၏။

Verse 19

वामो बाहुश्च नेत्रं च मुहुः स्फुरति चास्य वै । न च पश्यति नासाग्रं जिह्वाग्रं च तथा हनुम्

သူ၏ဘယ်လက်နှင့် မျက်စိသည် အကြိမ်ကြိမ် တုန်လှုပ်နေ၍၊ မိမိနှာခေါင်းအဖျား၊ လျှာအဖျားနှင့် မေးရိုးကိုပင် မမြင်နိုင်တော့။

Verse 20

शिरोहीनां तथा छायां गगने भास्करद्वयम् । अरुंधतीं ध्रुवं चैव न च विष्णुपदानि सः

သူသည် ခေါင်းမဲ့အရိပ်တစ်ခုနှင့် ကောင်းကင်၌ နေမင်းနှစ်လုံးကို မြင်၏; အရုန္ဓတီ၊ ဓြုဝနှင့် ဗိဿဏု၏ ခြေရာအမှတ်တရများကိုပင် မမြင်နိုင်။

Verse 21

न च मंदं न चाकाशे संस्थितां स्वर्धुनीं हरिः । स्वपन्पश्यति कृष्णांगीं नित्यं नारीं धृतायुधाम्

သူသည် လမင်းကိုလည်း မမြင်၊ ကောင်းကင်၌ တည်ရှိသော သုဝဏ္ဏနဒီ (ကောင်းကင်ဂင်္ဂါ) ကိုလည်း မမြင်; အိပ်မက်တွင်တော့ အမြဲတမ်း ကိုယ်အင်္ဂါမည်းသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို လက်နက်ကိုင်လျက် မြင်နေရ၏။

Verse 22

मुक्तकेशीं विवस्त्रां च कृष्णदंतां भयानकाम् । तान्दृष्ट्वा स महोत्पातान्देवराजो बृहस्पतिम्

သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ် မိန်းမတစ်ဦးကို မြင်၏—ဆံပင်ဖြန့်ချထား၍ အဝတ်မဝတ်၊ သွားများမည်းကာ ကြောက်စရာကောင်း၏။ ထိုမဟာအပတ်အတိတ်များကို မြင်ပြီးနောက်၊ ဒေဝရာဇ အိန္ဒြာသည် ဂုရု ဘృဟஸပတိ ထံသို့ မျက်နှာလှည့်၏။

Verse 23

पप्रच्छ भयसंत्रस्तः किमेतदिति मे गुरो । जायंते सुमहोत्पाता दुर्निमित्तानि वै पृथक्

ကြောက်လန့်တုန်ခါလျက် သူက မေးလေ၏—“ဤအရာသည် အဘယ်နည်း၊ အရှင်ဂုရုရေ။ မဟာအပတ်အတိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာပြီး၊ မကောင်းသော နိမိတ်လက္ခဏာများသည် တစ်မျိုးတစ်စား ခွဲခြား၍ ဖြစ်ပေါ်နေပါသည်။”

Verse 24

किं मे भविष्यति प्राज्ञ विनाशः सांप्रतं वद । किं वा त्रैलोक्य राज्यस्य किं वा वित्तादिकस्य च

«အို ပညာရှိရေ၊ ငါ့အပေါ် ဘာဖြစ်မလဲ။ ချက်ချင်း ပြောပါ—ပျက်စီးမှု ရှိမလား။ သုံးလောကအပေါ် အာဏာရမှုနဲ့ ငွေကြေးစည်းစိမ်တို့က ဘယ်လိုဖြစ်မလဲ»

Verse 25

बृहस्पतिरुवाच । ये त्वया मदमत्तेन वालखिल्या महर्षयः । उल्लंघिताः स्थिता मार्गे गोष्पदं तर्त्तुमिच्छवः

ဗြဟ္စပတိက ပြောသည်– «မင်းက မာနမူးနေစဉ်၊ လမ်းပေါ်မှာ ရပ်နေကြပြီး နွားခြေရာရေကန်လေးတစ်ခုကိုတောင် ဖြတ်ကူးချင်ကြတဲ့ ဝါလခိလျာ မဟာရိရှီတို့ကို မင်းက ခုန်ကျော်ကာ အပြစ်ပြုစော်ကားခဲ့သည်…»

Verse 26

तैरेवाथर्वणैर्मंत्रैस्त्वकृतेऽस्ति शचीपते । कृतो होमः सुसंपूर्णः कलशश्चाभिमंत्रितः

«အို သချီ၏ အရှင် အိန္ဒြာ၊ ထိုအထာဝဏ မန္တရများပင်ဖြင့် မင်းကို ဆန့်ကျင်သော ကర్మကိစ္စတစ်ရပ် စတင်ပြုလုပ်ထားပြီ။ ဟောမပူဇာကို ပြည့်စုံစွာ ပြီးစီးပြီး၊ ကလသ (ရေခွက်ပူဇာ) ကိုလည်း မန္တရဖြင့် သန့်စင်အဘိမန္တရ ပြုထားပြီ»

Verse 27

युष्माकं सुविनाशाय सर्वदेवाधिनायकः । भविष्यति न संदेहो मंत्रैराथर्वणैर्हरिः

«မင်းတို့ကို အဆုံးစွန် ပျက်စီးစေရန်အတွက်၊ ဒေဝတားအပေါင်း၏ အကြီးအကဲတို့၏ အရှင် ဟရိသည် အထာဝဏ မန္တရတို့၏ အာနုభာဝဖြင့် ထင်ရှားလာမည်။ သံသယမရှိ»

Verse 28

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सहस्राक्षो भयान्वितः । दक्षं गत्वा च दीनास्यः प्रोवाच तदनंतरम्

ထိုစကားကို ကြားသော် မျက်စိတစ်ထောင်ရှိသော အိန္ဒြာသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့် ဖမ်းဆီးခံရ၏။ ထို့နောက် ဒက္ခထံ သွား၍ မျက်နှာညှိုးနွမ်းကာ ချက်ချင်းပင် ဆက်လက်ပြောဆို하였다

Verse 29

अस्मन्नाशाय मुनिभिर्वालखिल्यैः प्रजापते । प्रोद्यमो विहितः सम्यक्छक्रस्यान्यस्य वै कृते

အို ပရာဇာပတိ (ဒက္ခ)၊ ဝါလခိလျ မုနိတို့သည် ငါတို့၏ ပျက်စီးခြင်းအတွက် လုပ်ငန်းတော်ကို မှန်ကန်စွာ စတင်လှုပ်ရှားစေခဲ့ကြသည်—အခြား အိန္ဒြာတစ်ပါးအတွက်ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 30

तान्वारय स्वयं गत्वा यावन्नो जायते परः । शक्रोऽस्मद्ध्वंसनार्थाय नास्ति तेषामसाध्यता

အခြား အိန္ဒြာတစ်ပါး မပေါ်ပေါက်မီ သင်ကိုယ်တိုင် သွား၍ သူတို့ကို တားဆီးပါ။ ငါတို့ကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် သူတို့အတွက် မဖြစ်နိုင်သောအရာ မရှိပါ။

Verse 31

अथ दक्षो द्रुतं गत्वा शक्राद्यैरमरैर्वृतः । प्रहसंस्तानुवाचेदं विनयेन समन्वितः

ထို့နောက် ဒက္ခသည် အိန္ဒြာကို ဦးဆောင်သော အမရတို့ ဝိုင်းရံလျက် အလျင်အမြန် သွား하였다။ ပြုံးလျက် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့မှုဖြင့် ပြည့်ဝကာ သူတို့အား ဤသို့ ပြော하였다။

Verse 32

किमेतत्क्रियते विप्राः कर्म रौद्रतमं महत् । त्रैलोक्यं व्याकुलं येन सर्वमेतद्व्यवस्थितम्

အို ဗြာဟ္မဏ မုနိတို့၊ ဤအရာကို ဘာကြောင့် လုပ်နေကြသနည်း—အကျိုးသက်ရောက်မှု အလွန်ကြမ်းတမ်းသော ကြီးမားသည့် ကမ္မတော်တစ်ရပ်ကြောင့် သုံးလောကလုံး ရှုပ်ထွေးကာ ဤအလုံးစုံ အလှုပ်အရှား ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

Verse 33

अथ ते दक्षमालोक्य समायातं स्वमाश्रयम् । संमुखाश्चाभ्ययुस्तूर्णं प्रगृहीतार्घ्यपाणयः

ထို့နောက် သူတို့သည် ဒက္ခသည် မိမိတို့၏ အာရှရမသို့ ရောက်လာသည်ကို မြင်၍ အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ ထွက်ကြိုကာ လက်ထဲတွင် အရ္ဃျ (ကြိုဆိုပူဇော်ရည်) ကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။

Verse 34

अर्घ्यं दत्त्वा यथान्यायं पूजां कृत्वाथ भक्तितः । प्रोचुश्च प्रणता भूत्वा स्वागतं ते प्रजापते

ထုံးတမ်းအတိုင်း အရ္ဃျကို ပူဇော်ပြီး စိတ်နှလုံးသဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်ကန်တော့ကာ၊ ဦးညွတ်လျက် «ပရဇာပတိဘုရား၊ ကြိုဆိုပါ၏» ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 35

आदेशो दीयतां शीघ्रं यदर्थमिह चागतः । अपि प्राणप्रदानेन करिष्यामः प्रियं तव

«အမြန်ဆုံး အမိန့်တော်ကို ပေးပါ၊ ဤနေရာသို့ ကြွလာရသည့် အကြောင်းရင်းကိုလည်း မိန့်ကြားပါ။ အသက်ကိုပင် ပေးဆပ်ရသော်လည်း သင်နှစ်သက်ရာကို ကျွန်ုပ်တို့ ပြုလုပ်ပါမည်»။

Verse 36

दक्ष उवाच । एतद्रौद्रतमं कर्म सर्वदेवभयावहम् । त्याज्यं युष्माभिरव्यग्रैरेतदर्थमिहागतः

ဒက္ခက မိန့်တော်မူသည်။ «ဤကိစ္စသည် အလွန်ကြမ်းတမ်းသော ကမ္မဖြစ်၍ နတ်အားလုံးကိုပင် ကြောက်ရွံ့စေသည်။ သင်တို့သည် စိတ်တည်ငြိမ်၍ မလှုပ်ရှားဘဲ ဤအမှုကို စွန့်လွှတ်ရမည်။ ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် ငါ ဤသို့ လာရောက်သည်»။

Verse 37

मुनय ऊचुः । वयं शक्रेण ते यज्ञे समायाताः सुभक्तितः । उल्लंघिता मदोद्रेकात्कृत्वा हास्यं मुहुर्मुहुः

မုနိတို့က ဆိုကြသည်။ «အင်ဒြာ၏ တောင်းဆိုချက်ကြောင့် သင်၏ ယဇ္ဉပွဲသို့ သဒ္ဓါကောင်းစွာဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ လာရောက်ခဲ့သည်။ သို့သော် မာနတက်လွန်၍ စည်းကမ်းကို ချိုးဖောက်ကာ ထပ်ခါထပ်ခါ ရယ်မောကစားခဲ့ကြသည်»။

Verse 38

शक्रोच्छेदाय चास्माभिः शकोऽन्यो वीर्यमंत्रतः । प्रारब्धः कर्तुमत्युग्रैर्होमांतश्च व्यवस्थितः

«ထို့ပြင် စက္က (အင်ဒြာ) ကို ဖျက်ဆီးရန် အားကြီးသော မန္တရများဖြင့် ‘စက္က’ တစ်ပါးကို ဖန်တီးရန် စတင်ခဲ့ကြပြီး၊ အလွန်ကြမ်းတမ်းသော စိတ်ထားဖြင့် ဟောမအဆုံး ပူဇော်ခြင်းတိုင်အောင် ဆောင်ရွက်ရန် ပြင်ဆင်ကာ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်»။

Verse 39

तत्कथं मंत्रवीर्यं तत्क्रियते मोघमित्यहो । वेदोक्तं च विशेषेण तस्मादत्र वद प्रभो

ဒါဆို မန္တရ၏ အာနုဘော်သည် ဘယ်လိုနည်းဖြင့် အကျိုးမဲ့ ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း၊ အို အလား! ဝေဒ၌ အထူးတလည် အတည်ပြုထားသဖြင့် ထို့ကြောင့် အရှင်ဘုရား၊ ဤနေရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့အား ရှင်းပြပါ။

Verse 40

त्वमेव यदि शक्तः स्यादन्यथा कर्तुमेव हि । कुरुष्व वा स्वयं नाथ नास्माकं शक्तिरीदृशी

အကယ်၍ အရှင်တော်တစ်ပါးတည်းသာ အခြားနည်းဖြင့် ပြုနိုင်စွမ်းရှိလျှင် တကယ်ပင် ပြုတော်မူပါ။ သို့မဟုတ် အို ကာကွယ်ရှင်၊ ကိုယ်တော်တိုင် ဆောင်ရွက်တော်မူပါ—ဤသို့သော အင်အားသည် ကျွန်ုပ်တို့တွင် မရှိပါ။

Verse 41

दक्ष उवाच । सत्यमेतन्महाभागा यद्युष्माभिः प्रकीर्तितम् । नान्यथा शक्यते कर्तुं वेदमन्त्रोद्भवं बलम्

ဒက္ခက ပြော၏—အို မဟာကံကောင်းသူတို့၊ သင်တို့ ပြောကြားသမျှသည် အမှန်တရားပင်။ ဝေဒမန္တရမှ ပေါ်ထွန်းလာသော အင်အားကို အခြားသို့ ပြောင်းလဲ၍ မရနိုင်။

Verse 42

तद्य एष कृतो होमो युष्माभिर्वेदमंत्रतः । देवराजार्थमव्यग्रैः कलशश्चाभिमंत्रितः

ထို့ကြောင့် သင်တို့သည် ဝေဒမန္တရတို့ဖြင့် ပြုလုပ်ခဲ့သော ဟိုးမ (homa) သည်လည်း၊ နတ်ဘုရင်အတွက် စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ အဘိမန္တရပြု၍ သန့်စင်ထားသော ကလသ (kalaśa) ရေခွက်လည်း၊ အကျိုးမဲ့ မဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 43

सोऽयं मद्वचनाद्राजा भविष्यति पतत्रिणाम् । तेजोवीर्यसमोपेतः शक्रादपि सुवीर्यवान्

ငါ၏စကားအတိုင်း ဤသူသည် ငှက်တို့၏ ဘုရင် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ တေဇောနှင့် ဝီရိယ ပြည့်စုံ၍ သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) ထက်ပင် အင်အားကြီးမားလိမ့်မည်။

Verse 44

एतस्य देवराजस्य क्षंतव्यं मम वाक्यतः । तत्कृतं मूढभावेन यदनेन विचेष्टितम्

ကျွန်ုပ်၏တောင်းပန်ချက်အရ ဤဒေဝရာဇာကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ။ သူပြုခဲ့သော မသင့်တော်မှုအားလုံးသည် မိုက်မဲမှုနှင့် မောဟကြောင့် ဖြစ်ခဲ့သည်။

Verse 45

एवमुक्त्वाथ तेषां तं सहस्राक्षं भयातुरम् । दर्शयामास दक्षस्तु विनयावनतं स्थितम्

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ဒက္ခသည် ကြောက်ရွံ့၍ စိတ်ပူပန်နေသော ထောင်မျက်ရှင် (အိန္ဒြာ) ကို သူတို့အား ပြသ하였다။ သူသည် ဝိနယဖြင့် ခေါင်းငုံ့ကာ ရပ်နေ၏။

Verse 46

तेऽपि दृष्ट्वा सहस्राक्षं वेपमानं कृतांजलिम् । प्रोचुर्माऽतिक्रमं शक्र ब्राह्मणानां करिष्यसि

သူတို့လည်း လက်အုပ်ချီကာ တုန်လှုပ်နေသော ထောင်မျက်ရှင် (အိန္ဒြာ) ကိုမြင်၍ ပြောကြသည်— “အို ရှက္ကရ၊ ဗြာဟ္မဏတို့အပေါ် မလွန်ကျူးမိစေနှင့်။”

Verse 47

भूयो यदि दिवेशानामाधिपत्यं प्रवांछसि । अपि मन्दोऽपि मूर्खोऽपि क्रियाहीनोऽपि वा द्विजः । नावज्ञेयो बुधैः क्वापि लोकद्वय मभीप्सुभिः

“သင်သည် နတ်တို့၏ အုပ်စိုးမှုကို ထပ်မံလိုလားပါက ဤအချက်ကို သိထားလော့။ ဗြာဟ္မဏသည် မထက်မြက်သော်လည်း၊ မိုက်မဲသော်လည်း၊ ကရိယာမပြည့်စုံသော်လည်း၊ လောကနှစ်ပါး၏ ကောင်းကျိုးကို လိုလားသော ပညာရှိတို့သည် မည်သည့်နေရာ၌မျှ မထီမဲ့မြင်မပြုရ။”

Verse 48

इन्द्र उवाच । अज्ञानाद्यदि वा ज्ञानाद्यन्मया कुकृतं कृतम् । तत्क्षंतव्यं द्विजैः सर्वैर्विशेषाद्दक्ष वाक्यतः

အိန္ဒြာက ပြောသည်— “အမသိကြောင့်ဖြစ်စေ၊ သိလျက်ဖြစ်စေ၊ ကျွန်ုပ်ပြုခဲ့သော အပြစ်အနာအဆာအားလုံးကို ဗြာဟ္မဏအားလုံးက ခွင့်လွှတ်ပေးကြပါစေ၊ အထူးသဖြင့် ဒက္ခ၏ စကားအတိုင်း ဖြစ်ပါစေ။”

Verse 49

प्रगृह्यतां वरोऽस्माकं यः सदा वर्तते हृदि । प्रदास्यामि न संदेहो नादेयं विद्यते मम

သင်တို့အတွက် ငါ့နှလုံး၌ အစဉ်တည်နေသော ကောင်းချီးကို လက်ခံကြလော့။ ငါပေးမည်၊ သံသယမရှိ; ငါမပေးမည့်အရာ မရှိ။

Verse 50

मुनय ऊचुः । अस्मिन्कुण्डे नरो होमं यः कुर्याच्छ्रद्धयाऽन्वितः । एतल्लिंगं समभ्यर्च्य तस्याऽस्तु हृदि वांछितम्

မုနိတို့က ဆိုကြသည်– ယုံကြည်ခြင်းပြည့်ဝ၍ ဤကွန်ဍ၌ ဟောမ (မီးပူဇော်) ပြုသူ မည်သူမဆို၊ ဤလင်္ဂကို သင့်တင့်စွာ ပူဇော်ကန်တော့လျှင်၊ သူ၏နှလုံးထဲက ဆန္ဒ ပြည့်စုံပါစေ။

Verse 51

इन्द्र उवाच । एतल्लिंगं समभ्यर्च्य योऽत्र होमं करिष्यति । कुंडेऽत्र वांछितं सद्यः सफलं स हि लप्स्यते

အိန္ဒြက ဆိုသည်– ဤလင်္ဂကို ပူဇော်ကန်တော့၍ ဤနေရာ၊ ဤကွန်ဍ၌ ဟောမ ပြုသူ မည်သူမဆို၊ မိမိလိုအင်ဆန္ဒကို ချက်ချင်း အောင်မြင်စွာ ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 52

निष्कामो वाऽथ संपूज्य लिंगमेतच्छुभावहम् । प्रयास्यति परां सिद्धिं त्रिदशैरपि दुर्लभाम्

သို့မဟုတ် ဆန္ဒကင်းသူဖြစ်လျှင်၊ မင်္ဂလာဆောင်သော ဤလင်္ဂကို ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ကန်တော့ခြင်းဖြင့်၊ သုံးဆယ်သုံးနတ်တို့အကြား၌ပင် ရှားပါးသော အမြင့်ဆုံး စိဒ္ဓိကို ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 53

सूत उवाच । एवमुक्त्वा सहस्राक्षो वालखिल्यान्मुनीश्वरान् । ऐरावतं समारुह्य दक्षयज्ञे ततो गतः

စူတက ဆိုသည်– ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် မျက်စိတစ်ထောင်ရှိသော အိန္ဒြသည် ဝါလခိလျာ မုနိအရှင်တို့အားနှင့်၊ အဲရာဝတကို စီးနင်းကာ ဒက္ခယဇ္ဉသို့ ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 54

दक्षोऽपि विधिवद्यज्ञं चकार द्विजसत्तमाः । संहृष्टैर्वालखिल्यैस्तैरुपविष्टैः समीपतः

အို ဒွိဇအမြတ်တို့၊ ဒက္ခသည်လည်း စည်းကမ်းတော်အတိုင်း ယဇ္ဈကို ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး၊ ဝါလခိလျ ရှင်များသည် ဝမ်းမြောက်လျက် အနီး၌ ထိုင်နေကြ၏။

Verse 158

ततस्ते शुचयो भूत्वा स्कंदसूक्तेन पावकम् । जुहुवुश्च दिवारात्रौ क्षुरिकोक्तेन सोद्यमाः

ထို့နောက် သူတို့သည် သန့်စင်လာပြီး စကန္ဒ-သုက္တဖြင့် သန့်ရှင်းသော မီးထဲသို့ အဟုတိများကို ဆက်ကပ်ကြ၏။ က္ရှုရိကာ သင်ကြားသည့် နည်းအတိုင်း ကြိုးစားအားထုတ်လျက် နေ့ညမပြတ် ဆက်ကပ်ပြုလုပ်ကြ၏။