Adhyaya 232
Nagara KhandaTirtha MahatmyaAdhyaya 232

Adhyaya 232

ဗိဿနုဘုရား (သင်္ခ–စက္က–ဂဒါ ကိုင်ဆောင်၍ ဂရုဍဓွဇာတံဆိပ်ရှိ) “အိပ်စက်” သည်ဟု သတ်မှတ်သည့် ကာလ—စတုရ္မಾಸျာ ရာသီ—တွင် ဘာလုပ်သင့်သနည်းဟု ရှိသီများ မေးမြန်းရာ၊ စူတာက ပိတာမဟာ (ဗြဟ္မာ) ထံမှ အာဏာတရားအဖြစ် ဆိုထားသော သင်ခန်းစာကို ပြောကြားသည်။ ထိုကာလ၌ စိတ်မှန်ကန်စွာ ထိန်းသိမ်းသည့် နိယမ မည်သည့်အရာမဆို အနန္တ-ဖလ (အကျိုးပွားမြောက်သော ကုသိုလ်) ဖြစ်လာသည်ဟု ဆိုသည်။ အခန်းသည် လေးလအတွင်း လိုက်နာရမည့် အဆင့်လိုက် စည်းကမ်းများကို စာရင်းပြုထားသည်—အစားအသောက်ထိန်းချုပ်မှု (eka-bhakta တစ်နေ့တစ်ကြိမ်စားခြင်း၊ နက္ခတ်အလိုက်စားခြင်း၊ အစာရှောင်/စားခြင်း အလှည့်ကျ၊ ṣaṣṭhāna-kāla အချိန်ကန့်သတ်စားခြင်း၊ tri-rātra သုံးညဆက် အစာရှောင်ခြင်း) နှင့် သန့်ရှင်းမှု/ထိန်းချုပ်မှု (ည–မနက် စည်းကမ်း၊ ayācita မတောင်းမယူဘဲနေခြင်း၊ ဆီ/ဂီ လိမ်းနှိပ်ခြင်းရှောင်ခြင်း၊ ဗြဟ္မစရိယ၊ ဆီမပါဘဲ ရေချိုးခြင်း၊ ပျားရည်နှင့် အသားရှောင်ခြင်း)။ လအလိုက် အစားအသောက်စွန့်လွှတ်မှုများလည်း ပါသည်—Śrāvaṇa တွင် śāka (ဟင်းရွက်) စွန့်၊ Bhādrapada တွင် dadhi (ယိုဂတ်/နို့ချဉ်) စွန့်၊ Āśvina တွင် kṣīra (နို့) စွန့်၊ Kārtika တွင် အသားစွန့်ခြင်း။ ထို့ပြင် kāṃsya ပန်းကန်များ မသုံးခြင်း၊ Kārtika တွင် အသား၊ မုတ်ဆိတ်/ဆံပင်ရိတ်ခြင်း၊ ပျားရည်၊ လိင်ဆက်ဆံမှုတို့ကို ရှောင်ရန်လည်း ဆိုထားသည်။ ကောင်းမွန်သော ဘက္တိလုပ်ရပ်များအဖြစ်—Vaiṣṇava မန္တရများဖြင့် တီလာ–အက္ခတ ဟောမ၊ Pauruṣa Sūkta ဂျပ်၊ တိတ်တဆိတ် ပရဒက္ခိဏာကို ခြေလှမ်း/လက်ဖက်အတိုင်းအတာနဲ့ လုပ်ခြင်း၊ ဗြာဟ္မဏများကို ကျွေးမွေးခြင်း (အထူးသဖြင့် Kārtika)၊ ဗိဿနုဘုရားသန့်ရှင်းရာ၌ ဝေဒ စွာဓျာယ၊ ဘုရားကျောင်းအနုပညာ (နတ်တ–ဂီတ) ကို ပူဇော်ခြင်းတို့ကို ညွှန်ပြသည်။ ထူးခြားသည့် တီရ္ထ–ဘုရားကျောင်းလုပ်ရပ်တစ်ခုအဖြစ် Jalāśayyī ဒေဝတား၏ သန့်ရှင်းရာ အပေါ်က ကလသပေါ်တွင် မီးအလင်းပူဇော်ခြင်းကို ထောက်ပြပြီး ယခင်နိယမဖလများ၏ ပေါင်းစည်းအကျိုးကို ရရှိစေသည်ဟု ဆိုသည်။ နိဂုံးတွင် စိတ်ရည်နှင့် ကိုယ်စွမ်းအလိုက် လိုက်နာရန်၊ ပြီးဆုံးလျှင် ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား ဒါနပေးရန် အကြံပြုကာ၊ နိယမမရှိဘဲ စတုရ္မాసျာကို ဖြတ်သန်းခြင်းသည် ဝိညာဉ်ရေးအရ အကျိုးမရှိဟု သတိပေးသည်။ နောက်ဆုံး ဖလသြရတိအဖြစ် နားထောင်သူ/ဖတ်သူတောင် စတုရ္မాసျာဆိုင်ရာ အပြစ်အနာဂတ်များမှ လွတ်မြောက်မည်ဟု ကတိပြုထားသည်။

Shlokas

Verse 1

ऋषय ऊचुः । प्रसुप्ते देवदेवेशे शंखचक्रगदाधरे । यच्चान्यदपि कर्तव्यं नियमो व्रतमेव वा

ရသီတို့က ဆိုကြသည်။ သံခွက်၊ စက်ဝိုင်း၊ ဂဒါကို ကိုင်ဆောင်သော ဘုရားတို့၏ ဘုရားသခင်သည် သန့်ရှင်းသော အိပ်စက်ခြင်း၌ ရှိနေစဉ်၊ အခြားဘာကို လုပ်ရမည်နည်း။ မည်သည့် စည်းကမ်း သို့မဟုတ် ဝရတကို ထိန်းသိမ်းရမည်နည်း။

Verse 2

होमो वाथ जपो वाथ दानं वा तद्वदस्व नः । सूत उवाच । यः कश्चिन्नियमो विप्राः प्रसुप्ते गरुडध्वजे

မီးပူဇော် (ဟိုးမ) လား၊ မန္တရားရွတ် (ဇပ) လား၊ ဒါန လား—ကျွန်ုပ်တို့ကို ပြောပါ။ စူတက ဆိုသည်။ အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ဂရုဍအလံတော်ရှိသော သခင်သည် သန့်ရှင်းသော အိပ်စက်ခြင်း၌ ရှိနေစဉ် ပြုလုပ်သည့် စည်းကမ်းမည်သည့်အရာမဆို—

Verse 3

अनंतफलदः स स्यादित्युवाच पितामहः । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन कश्चिद्बाह्यो विजानता

—အဆုံးမရှိသော အကျိုးကို ပေးစွမ်းမည်ဟု ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) က မိန့်ကြားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ပညာရှိတို့သည် အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် မြင်သာထင်ရှားသော ပြင်ပစည်းကမ်းတစ်ရပ်ကို မဖြစ်မနေ ဆောင်ရွက်သင့်သည်။

Verse 4

नियमो वा जपो होमः स्वाध्यायो व्रतमेव वा । कर्तव्यं ब्राह्मणश्रेष्ठास्तुष्ट्यर्थं चक्रपाणिनः

စည်းကမ်းဖြစ်စေ၊ ဇပဖြစ်စေ၊ ဟိုးမဖြစ်စေ၊ ဝေဒသင်ယူခြင်း (သွာဓျာယ) ဖြစ်စေ၊ ဝရတဖြစ်စေ—အို ဗြာဟ္မဏအထူးမြတ်တို့၊ စက်ဝိုင်းကိုင်ဆောင်သော သခင် (စက္ကရပာဏိ) ကို ပျော်ရွှင်စေဖို့ ထိုအရာတို့ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 5

चतुरो वार्षिकान्मासानेकभक्तेन यो नयेत् । वासुदेवं समुद्दिश्य स धनी जायते नरः

နှစ်စဉ် လေးလကို တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်သော စည်းကမ်းဖြင့် ဖြတ်သန်း၍ ဝါစုဒေဝကို ရည်ညွှန်းအပ်နှံသူသည် ထိုသူသည် ချမ်းသာကြွယ်ဝသူအဖြစ် မွေးဖွားလာသည် (သို့) ကြွယ်ဝလာသည်။

Verse 6

नक्षत्रैर्भोंजनं कुर्याद्यः प्रसुप्ते जनार्दने । स धनी रूपसंपन्नः सुमतिश्च प्रजायते

ဇနာရ္ဒန (ဗိဿနု) သန့်ရှင်းသော အိပ်စက်ခြင်း၌ ရှိနေစဉ် နက္ခတ်များအလိုက် အစာစားချိန်ကို စည်းကမ်းတကျ ချိန်ညှိသူသည် ငွေကြေးချမ်းသာ၍ ရုပ်ရည်လှပကာ ဉာဏ်ကောင်းမွန်လာ၏။

Verse 7

एकांतरोपवासैश्च यो नयेद्द्विजसत्तमाः । चतुरो वार्षिकान्मासान्वैकुंठे स सदा वसेत्

အို ဒွိဇသတ္တမတို့၊ လေးလအတွင်း တစ်နေ့ခြား အစာရှောင်ခြင်းဖြင့် ကာလကို ဖြတ်သန်းသူသည် ဝိုင်ကుంఠ၌ အစဉ်အမြဲ နေထိုင်ရမည်။

Verse 8

षष्ठान्नकालभोजी स्याद्यः प्रसुप्ते जनार्दने । राजसूयाश्वमेधाभ्यां स कृत्स्नं फलमाप्नुयात्

ဇနာရ္ဒန (ဗိဿနု) ယောဂနိဒ္ဒရာ၌ ရှိနေစဉ် နေ့၏ ခြောက်ပုံတစ်ပုံအချိန် (စည်းကမ်းတကျ နေ့လယ်စာ) တွင်သာ အစာစားသည့် သီလကို လိုက်နာသူသည် ရာဇသုယနှင့် အရှွမေဓ ယဇ္ဉနှစ်မျိုး၏ ပြည့်စုံသော ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိ၏။

Verse 9

त्रिरात्रोपोषितो यस्तु चतुर्मासान्सदा नयेत् । न स भूयोऽपि जायेत संसारेऽत्र कथंचन

သို့သော် သုံးညတိုင်တိုင် အစာရှောင်ပြီးနောက် လေးလဝရတကို စည်းကမ်းတကျ ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းသူသည် ဤလောကသံသရာ၌ မည်သို့မျှ ထပ်မံမွေးဖွားခြင်း မရှိဟု ဆိုကြ၏။

Verse 10

सायंप्रातः परो भूत्वा चतुर्मासान्सदा नयेत् । अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य स फलं लभते नरः

ညနေနှင့် မိုးလင်းအချိန်တို့တွင် သန့်ရှင်းမှုကို မြှင့်တင်၍ လေးလဝရတကို တည်ကြည်စွာ ထိန်းသိမ်းသူသည် အဂ္နိဋ္ဌောမ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိ၏။

Verse 11

अयाचितं चरेद्यस्तु प्रसुप्ते मधुसूदने । न विच्छेदो भवेत्तस्य कदाचित्सह बंधुभिः

မဓုသူဒန (ဗိဿနု) ယောဂနိဒ္ဒရာ၌ အိပ်စက်နေစဉ်၊ မတောင်းမခံဘဲ ရလာသမျှဖြင့် အသက်မွေးသူသည် မိမိ၏ ဆွေမျိုးသားချင်းတို့နှင့် မည်သည့်အခါမျှ မကွာခွာရ။

Verse 12

तैलाभ्यंगं च यो जह्याद्घृताभ्यंगं विशेषतः । चतुरो वार्षिकान्मासान्स स्वर्गे भोगभाग्भवेत्

နှစ်၏ လေးလ (ချာတုရ္မာသျ) အတွင်း ဆီနှိပ်နယ်ခြင်းကို စွန့်လွှတ်ပြီး အထူးသဖြင့် ဂျီ (ghee) ဖြင့် လိမ်းနှိပ်ခြင်းကို စွန့်လွှတ်သူသည် စွဝဂ္ဂ၌ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အပျော်အပါးကို ခံစားရမည်။

Verse 13

ब्रह्मचर्येण यो मासांश्चतुरोऽपि नयेन्नरः । विमानवरमारूढः स स्वर्गे स्वेच्छया वसेत्

လူတစ်ယောက်သည် လေးလတိုင်တိုင်ကိုပင် ဗြဟ္မစရိယ (သန့်ရှင်းစည်းကမ်း) ဖြင့် ဖြတ်သန်းနိုင်လျှင်၊ အကောင်းဆုံး ဗိမာန် (ကောင်းကင်ယာဉ်) ကို စီးနင်းကာ စွဝဂ္ဂ၌ မိမိစိတ်တိုင်းကျ နေထိုင်ရမည်။

Verse 14

यः स्नानं चतुरो मासान्कुरुते तैलवर्जितम् । मधुमांसपरित्यागी स भवेन्मुक्तिभाक्सदा

လေးလတိုင်တိုင် ဆီမသုံးဘဲ ရေချိုးကာ ပျားရည်နှင့် အသားကို စွန့်လွှတ်သူသည် အမြဲတမ်း မုက္ခိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရရှိသူ ဖြစ်လာမည်။

Verse 16

न स पापेन लिप्येत संवत्सरकृते पुनः । एतत्प्राह द्विजश्रेष्ठा मनुः स्वायंभुवो वचः

အို ဒွိဇအထူးမြတ်တို့၊ ထိုသူသည် တစ်နှစ်ပတ်လုံးပင် နောက်တဖန် အပြစ်က မကပ်မလိမ်းနိုင်; ဤသည်မှာ စွဝါယံဘုဝ မနု၏ သွန်သင်ချက် ဖြစ်သည်။

Verse 17

शाके संक्रमते ब्रह्मा श्रावणे मासि संस्थिते । दध्नि भाद्रपदे विष्णुः क्षीरे चाश्वयुजे हरः

ရှရဝဏလတွင် အရွက်ဟင်းသီးဟင်းရွက်များထဲသို့ ဗြဟ္မာသည် «ဝင်ရောက်တည်နေသည်» ဟုဆိုကြ၏။ ဘာဒြပဒလတွင် ဒဿိ (ဒိဟိ) အတွင်း၌ ဗိဿဏု တည်ရှိ၏။ အာශ්ဝယုဇလတွင် နို့အတွင်း၌ ဟရ (ရှီဝ) တည်နေ၏။

Verse 18

वर्जयेच्छ्रावणे शाकं दधि भाद्रपदे च यः । क्षीरमाश्वयुजे मासि कार्तिके च सदामिषम्

ထို့ကြောင့် သာသနာကိုလိုက်နာသူသည် ရှရဝဏလတွင် အရွက်ဟင်းကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်၊ ဘာဒြပဒလတွင် ဒိဟိ (ဒဿိ) ကို ရှောင်ရမည်၊ အာශ්ဝယုဇလတွင် နို့ကို ရှောင်ရမည်၊ ကာရ္တိကလတွင်တော့ အသားကို လုံးဝရှောင်ရမည်။

Verse 19

यः कांस्यं वर्जयेन्मर्त्यः प्रसुप्ते गरुडध्वजे । स फलं प्राप्नुयात्कृत्स्नं वाजपेयातिरात्रयोः

ဂရုဍသင်္ကေတတံခွန်ကို ဆောင်သော သခင်ဗိဿဏုသည် သန့်ရှင်းသော အိပ်စက်ခြင်းသို့ ဝင်ရောက်နေချိန်တွင်၊ ကာṃစျ (ခေါင်းလောင်းသတ္တု) ကို မသုံးဘဲ ရှောင်ကြဉ်သော မည်သည့်လူသားမဆို၊ ဝာဇပေယနှင့် အတိရာတြ ယဇ္ဉများ၏ ကုသိုလ်ကို အပြည့်အဝ ရရှိမည်။

Verse 20

अक्षारलवणाशी च यो भवेद्ब्राह्मणोत्तमः । तस्यापि सकलाः पूर्ताः प्रभवंति सदा ततः

ထို့အပြင် အယ်လ်ကလီ/ဆားပါသော အစာကို မစားဘဲ နေထိုင်သော ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်သည်လည်း ထိုစည်းကမ်းကြောင့် ပူရ္တ (pūrta) ကုသိုလ်လုပ်ငန်းတို့၏ အကျိုးပွားအားလုံးကို အမြဲတမ်း ရရှိစေသည်။

Verse 21

यो होमं चतुरो मासान्प्रकरोति तिलाक्षतैः । स्वाहांतैर्वैष्णवैर्मंत्रैर्न स रोगेण युज्यते

မည်သူမဆို လေးလအတွင်း တီလ (နှမ်း) နှင့် အက္ခတ (မကွဲအောင်ထားသော ဆန်) ဖြင့်၊ “svāhā” ဖြင့် အဆုံးသတ်သော ဝိုင်ရှ္ဏဝ မန္တရများကို အသုံးပြုကာ ဟောမ (မီးပူဇော်) ကို ပြုလုပ်လျှင်၊ ရောဂါနှင့် မပတ်သက်ရ။

Verse 22

यो जपेत्पौरुषं सूक्तं स्नात्वा विष्णोः स्थितोऽग्रतः । मतिस्तस्य विवर्धेत शुक्लपक्षे यथोडुराट्

ရေချိုးပြီးနောက် ဗိဿဏုဘုရားရှေ့၌ ရပ်ကာ «ပေါရုရှ စူက္တ» ကို ဂါထာရွတ်ဆိုသူ၏ ဉာဏ်ပညာသည် လပြည့်ဘက်ကာလ၌ လကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း တိုးပွားလာ၏။

Verse 23

शतमष्टोत्तरं यावत्फलहस्तः प्रदक्षिणाम् । करोति विष्णोर्मौनेन न स पापेन लिप्यते

လက်၌ သစ်သီးကိုင်ကာ မောနဖြင့် ဗိဿဏုဘုရားကို ၁၀၈ ကြိမ် ပတ်လည်လှည့်လည် (ပရဒက္ခိဏာ) ပြုသမျှကာလပတ်လုံး၊ ထိုသူသည် အပြစ်က မကပ်လှုပ်နိုင်။

Verse 24

मिष्टान्नं ब्राह्मणेंद्राणां यो ददाति स्वशक्तितः । विशेषात्कार्तिके मासि सोऽग्निष्टोमफलं लभेत्

မိမိစွမ်းအားအတိုင်း အထူးဂုဏ်ရှိသော ဘြာဟ္မဏများအား ချိုမြိန်သော အစာကို လှူဒါန်းသူသည်—အထူးသဖြင့် ကာရ္တိကလ၌—အဂ္နိဋ္ဌောမ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 25

यः स्वाध्यायं चतुर्वेदैर्विष्णोरायतने चरेत् । चतुरो वार्षिकान्मासान्स विद्वान्सर्वदा भवेत्

နှစ်စဉ် လေးလတာကာလအတွင်း ဗိဿဏုဘုရား၏ အာယတန (သန့်ရှင်းရာ) တွင် ဝေဒလေးပါးကို စာတော်လေ့လာသည့် (စွဝါဓျာယ) ပြုသူသည် အမြဲတမ်း ပညာရှိဖြစ်လာမည်။

Verse 26

नृत्यगीतादिकं यश्च कुर्याद्विष्णोः सदा गृहे । अप्सरसोऽस्य कुर्वंति पुरतः स्वर्गतस्य च

ဗိဿဏုဘုရား၏ အိမ်တော်၌ အမြဲတမ်း အက၊ သီချင်း စသည့် ပူဇော်မှုများ ပြုသူ၏ ရှေ့တွင်—သူက ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်သော်လည်း—အပ္ဆရာများ လာရောက် စောင့်ရှောက်ကာ ရပ်တည်ကြ၏။

Verse 27

यस्तु रात्रिदिनं विप्रो नृत्यगीतादिकं ददेत् । चतुरो वार्षिकान्मासान्स गन्धर्वत्वमाप्नुयात्

နေ့ည မပြတ် အက၊ သီချင်း စသည်တို့ကို နှစ်စဉ် လေးလကြာ ပူဇော်ထောက်ပံ့သော ဗြာဟ္မဏသည် ဂန္ဓဗ္ဗ အဖြစ်သို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 28

एते च नियमाः सर्वे शक्यंते यदि भो द्विजाः । कर्तुं च चतुरो मासानेकस्मिन्वाऽपि कार्त्तिके

အို ဒွိဇတို့၊ ဤစည်းကမ်းအကျင့်များအားလုံးကို လုပ်ဆောင်နိုင်ပါက လေးလပတ်လုံး လိုက်နာကြလော့၊ သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး ကာရ္တိက လတစ်လတည်းတွင်ပင် လိုက်နာကြလော့။

Verse 29

तथापि चैव कर्तव्यं लोकद्वयमभीप्सता । कार्तिक्यां ब्राह्मणश्रेष्ठा वैष्णवैः पुरुषैरिह

သို့ရာတွင်လည်း၊ အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့၊ လောကနှစ်ပါး၌ အောင်မြင်မှုကို လိုလားသော ဗိဿ္ဏဝ ပုရుషတို့သည် ကာရ္တိက လတွင် ဤအကျင့်ကို မဖြစ်မနေ လိုက်နာရမည်။

Verse 30

कांस्यं मांसं क्षुरं क्षौद्रं पुनर्भोजनमैथुने । कार्तिके वर्जयेद्यस्तु य एतान्ब्राह्मणः सदा

ကာရ္တိက လတစ်လုံးလုံးတွင် ကံသျ (ကြေးဝါ) အိုးခွက်အသုံး၊ အသား၊ မုတ်ဆိတ်/ဆံပင်ရိတ်ခြင်း၊ ပျားရည်၊ အစာစားပြီးနောက် ထပ်မံစားခြင်း၊ မေထုန (လိင်ဆက်ဆံခြင်း) တို့ကို အမြဲရှောင်ကြဉ်သော ဗြာဟ္မဏသည် သတ်မှတ်ထားသော စည်းကမ်းကို တကယ်လိုက်နာသူဖြစ်၏။

Verse 31

पूर्वोक्तानां तु सर्वेषां नियमानां फलं लभेत्

အထက်တွင် ဖော်ပြခဲ့သော စည်းကမ်းအကျင့် အားလုံး၏ အကျိုးကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 32

अथ यः कार्तिके मासि प्रासादस्योपरि द्विजाः । जलशाय्याख्यदेवस्य कलशे दीपकं ददेत् । पूर्वोक्तनियमानां च स षण्णां फलभाग्भवेत्

ယခု အို ဒွိဇတို့၊ ကာတိကလတွင် “ဇလရှာယီ” ဟုခေါ်သော ဘုရား၏ ဗိမာန်အပေါ် ကလသ (အထွတ်အိုး) ပေါ်တွင် မီးခွက်တင်လှူသူသည် ယခင်ဖော်ပြခဲ့သော စည်းကမ်းခြောက်ပါး၏ အကျိုးကို ခံစားရမည်။

Verse 33

यद्यदिष्टतमं किंचि त्सुप्राप्यं चैव यद्भवेत् । नियमस्तस्य कर्तव्यश्चातुर्मास्ये शुभार्थिभिः

မည်သည့်အရာကို အလွန်အမင်းလိုလားသနည်း၊ မည်သည့်အရာက ရယူရန်ခက်ခဲသနည်း—ကောင်းကျိုးမင်္ဂလာကို ရှာဖွေသူတို့သည် ထိုအရာရရန် ချာတုర్మာသျ (Cāturmāsya) ကာလအတွင်း သင့်လျော်သော စည်းကမ်းကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 34

नियमे च कृते दद्याद्ब्राह्मणाय तदेव हि । नियमस्तु कृतो यस्य स्वशक्त्या स्यात्फलं ततः

စည်းကမ်းအကျင့်ကို ပြီးမြောက်သည့်အခါ၊ ထိုကတိကဝတ်အလှူကို ဘြာဟ္မဏာတစ်ဦးအား အမှန်တကယ် ပေးလှူရမည်။ မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ဆောင်ရွက်ခဲ့သော စည်းကမ်းအကျင့်အပေါ်မူတည်၍ အကျိုးပွားမည်။

Verse 35

यो विना नियमं मर्त्यो व्रतं वा जाप्यमेव वा । चतुर्मासान्नयेन्मूर्खो जीवन्नपि मृतो हि सः

စည်းကမ်းမရှိဘဲ၊ ဝရတ (အဓိဋ္ဌာန်) မရှိဘဲ၊ မန္တရဇာပ (ရွတ်ဆိုခြင်း) မရှိဘဲ စတုရမాస လေးလကို ဖြတ်သန်းသည့် မိုက်မဲသော လူသားသည် အသက်ရှင်နေသော်လည်း အမှန်တကယ် သေသူနှင့်တူ၏။

Verse 36

यथा काक यवाः प्रोक्ता यथारण्यास्तिलोद्भवाः । नाममात्रप्रसिद्धाश्च तथा ते मानवा भुवि

“ကာက-ယဝ” (ကောင်ကာ-ဂျုံ) ဟုခေါ်သကဲ့သို့၊ တောထဲက ပေါက်လာသော တောနှမ်းကဲ့သို့—နာမည်သာရှိ၍ အနှစ်သာရမရှိသကဲ့သို့—ဤလောက၌ ထိုလူတို့လည်း နာမည်သာကျော်ကြား၍ အနှစ်သာရမရှိကြ။

Verse 37

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन कार्यो यत्नेन कार्तिके । एकोऽपि नियमः कश्चित्सुसूक्ष्मोऽपि द्विजोत्तमाः

ထို့ကြောင့် အနှစ်သာရရှိသော ဒွိဇအမြတ်တို့၊ အားထုတ်မှုအပြည့်ဖြင့်—အထူးသဖြင့် ကာရ္တိက လတွင်—အလွန်သေးငယ်သော်လည်း စည်းကမ်းတစ်ခုတည်းကိုပင် စောင့်ထိန်းသင့်၏။

Verse 38

एतद्वः सर्वमाख्यातं चातुर्मासीसमुद्भवम् । व्रतानां नियमानां च माहात्म्यं विस्तराद्द्विजाः

ဒွိဇတို့အေ, ဤအရာအားလုံးကို ချာတုర్మာသျယနှင့် ဆက်နွယ်၍ ပေါ်ပေါက်လာသော ဝရတများနှင့် စည်းကမ်းများ၏ မဟာတန်ခိုးကို အသေးစိတ်အပြည့်အစုံ သင်တို့အား ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။

Verse 39

यश्चैतच्छृणुयान्नित्यं पठेद्वापि समाहितः । चातुर्मासी कृतात्पापात्सोऽपि मुक्तिमवाप्नुयात्

ဤကို နေ့စဉ်ကြားနာသူ သို့မဟုတ် စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ရွတ်ဖတ်သူသည် ချာတုರ್ಮာသျယကာလအတွင်း ပြုမိသော အပြစ်များမှပင် လွတ်မြောက်၍ မုက္ခကို ရရှိနိုင်၏။

Verse 232

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये जलशाय्युपाख्याने चातुर्मास्यव्रतनियमवर्णनंनाम द्वात्रिंशदुत्तरद्विशतमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် စလိုကာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း—ဆဋ္ဌမစာအုပ် နာဂရခဏ္ဍ၌၊ ဟာဋကေရှ္ဝရ သန့်ရှင်းဒေသ၏ မဟာတ္မ്യ၌၊ «ဇလရှာယျယူ» ဟုခေါ်သော ပုံပြင်အတွင်းရှိ «ချာတုರ್ಮာသျယ ဝရတ စည်းကမ်းဖော်ပြချက်» အမည်ရ အခန်း ၂၃၂ သည် ဤနေရာတွင် ပြီးဆုံး၏။