Adhyaya 192
Nagara KhandaTirtha MahatmyaAdhyaya 192

Adhyaya 192

ဤအধ্যာယတွင် တီရ္ထဒဏ္ဍာရီကို တင်းကျပ်စွာဖွဲ့စည်း၍ ပဋိပက္ခနှင့် ထိုပဋိပက္ခနောက်ဆက်တွဲ ရိတုအကျိုးဆက်များမှတစ်ဆင့် နေရာတစ်ခုကို သာသနာတော်မြတ်ရာအဖြစ် သန့်ရှင်းစေသည့်အကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။ နာရဒသည် ပူဇော်ပွဲသံများကြားသို့ ရောက်လာပြီး မိခင် (Janani) ထံ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဦးချကန်တော့သည်။ ထို့နောက် အစားထိုးသတို့သမီးတစ်ဦးကို ထည့်သွင်းရသည့် အကြောင်းပြချက် ပေါ်လာပြီး၊ ဂိုပါမျိုးရိုးမှ မိန်းကလေးကို “ဂါယတြီ” ဟု အမည်ပေးကာ လူအများ၏ ကြေညာစကားဖြင့် “ဗြာဟ္မဏီ” ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ အဓိကလှည့်ကွက်မှာ စာဝိတြီသည် ယဇ్ఞမဏ္ဍပသို့ ရောက်လာသည့်အခါ ဖြစ်ပြီး၊ တက်ရောက်နေသော ဒေဝတားများနှင့် ရိတုဆောင်ရွက်သူများသည် ကြောက်ရွံ့အရှက်ဖြင့် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ စာဝိတြီသည် ရိတုမသင့်တော်မှုနှင့် လူမှု-ဘာသာရေး အစီအစဉ်ပျက်ယွင်းမှုကို ဓမ္မအမြင်ဖြင့် ရှည်လျားစွာ စစ်ဆေးဝေဖန်ကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် ဗြဟ္မာ (Vidhī)၊ ဂါယတြီနှင့် ဒေဝတား/ပူဇော်ဆရာများအပေါ် ကျိန်စာများ ချမှတ်သည်။ ကျိန်စာတစ်ခုချင်းစီသည် နောင်အခါ ပူဇော်မှုလျော့နည်းခြင်း၊ ကံမကောင်းမှု၊ ဖမ်းဆီးခံရခြင်း၊ ရိတုအကျိုးကျဆင်းခြင်းတို့၏ အကြောင်းရင်းအဖြစ် ရှင်းလင်းပေးသည်။ ထို့နောက် ပဋိပက္ခမှ နေရာတည်ဆောက်ခြင်းသို့ ပြောင်းလဲကာ စာဝိတြီသည် ထွက်ခွာပြီး တောင်စောင်းပေါ်တွင် သန့်ရှင်းသော ခြေရာတစ်ခု ချန်ထားသည်။ ထိုခြေရာကို “ပာပဟရ” (အပြစ်ဖယ်ရှားရာ) အမှတ်အသားအဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။ အဆုံးပိုင်းတွင် ပုဏ္ဏကံအညွှန်းများကို ဖော်ပြပြီး—လပြည့်နေ့တွင် ပူဇော်ခြင်း၊ မိန်းမများ၏ မီးအလှူ (အကျိုးကောင်းများကို သတ်မှတ်ဖော်ပြ), ဘက္တိဖြင့် အကနှင့် သီချင်းဆိုခြင်းကို သန့်စင်မှုအဖြစ် လုပ်ဆောင်ခြင်း၊ သစ်သီးနှင့် အစားအစာ လှူဒါန်းခြင်း၊ အနည်းငယ်သော ပူဇော်ပစ္စည်းဖြင့်ပင် Gayā-śrāddha နှင့်တူသော အကျိုးရရှိသည့် śrāddha ပြုခြင်း၊ စာဝိတြီရှေ့တွင် ဂျပပြု၍ စုဆောင်းအပြစ်များ ဖျက်သိမ်းခြင်းတို့ကို ဆိုသည်။ နောက်ဆုံးတွင် Chamatkārapura သို့ သွားရောက်ကာ ဒေဝီကို ပူဇော်ရန် တိုက်တွန်းပြီး၊ ဖလश्रုတိအဖြစ် ဖတ်သူနားထောင်သူတို့၏ သန့်ရှင်းမှုနှင့် ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို ကတိပြုထားသည်။

Shlokas

Verse 1

सूत उवाच । अथ श्रुत्वा महानादं वाद्यानां समुपस्थितम् । नारदः सम्मुखः प्रायाज्ज्ञात्वा च जननीं निजाम्

စူတက ပြောသည်။ ထို့နောက် အဲဒီနေရာ၌ စုဝေးလာသော တီးဝိုင်းအသံကြီးကို ကြားသဖြင့် နာရဒသည် မိမိ၏ မိခင်ကို သိမြင်ကာ တိုက်ရိုက် ရှေ့သို့ သွားလေ၏။

Verse 2

प्रणिपत्य स दीनात्मा भूत्वा चाश्रुपरिप्लुतः । प्राह गद्गदया वाचा कण्ठे बाष्पसमावृतः

သူသည် ဦးချ၍ ပျပ်ဝပ်ကာ၊ စိတ်နှလုံးညှိုးနွမ်း၍ မျက်ရည်လွှမ်းမိုးလျက်၊ လည်ချောင်းတွင် မျက်ရည်တိတ်ကပ်နေသကဲ့သို့ တုန်ယင်သောအသံဖြင့် ပြောလေ၏။

Verse 3

आत्मनः शापरक्षार्थं तस्याः कोपविवृद्धये । कलिप्रियस्तदा विप्रो देवस्त्रीणां पुरः स्थितः

ထို့နောက် ကလိပရိယ ဟူသော ဗြာဟ္မဏသည် ဒေဝသမီးတို့၏ ရှေ့၌ ရပ်တည်ကာ—ကျိန်စာမှ မိမိကို ကာကွယ်လို၍၊ ထိုမိန်းမ၏ အမျက်ကိုလည်း ပိုမိုတိုးပွားစေလိုလေ၏။

Verse 4

मेघगम्भीरया वाचा प्रस्खलंत्या पदेपदे । मया त्वं देवि चाहूता पुलस्त्येन ततः परम्

မိုးတိမ်နက်ရှိုင်းသကဲ့သို့သောအသံဖြင့်၊ စကားတစ်လှမ်းချင်း လဲလှယ်တုန်ယင်လျက်၊ သူကဆို၏— «အို ဒေဝီ၊ ငါသည် သင်ကို ခေါ်ဖိတ်ခဲ့၏၊ ထို့နောက် ပုလஸ္တျာလည်း ခေါ်ဖိတ်ခဲ့၏»။

Verse 5

स्त्रीस्वभावं समाश्रित्य दीक्षाकालेऽपि नागता

«မိန်းမသဘာဝ» ဟူသောအကြောင်းပြချက်ကို အားကိုးလျက်၊ ဒိက္ခာ (dīkṣā) ခံယူချိန်၌ပင် မလာခဲ့ချေ။

Verse 6

ततो विधेः समादेशाच्छक्रेणान्या समाहृता । काचिद्गोपसमुद्भूता कुमारी देव रूपिणी

ထို့နောက် ဗိဓာတೃ (ဗြဟ္မာ) ၏အမိန့်တော်အရ၊ သက္ကရ (အိန္ဒြ) သည် အခြားကညာတစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်လာ၏—နွားထိန်းတို့အတွင်း မွေးဖွားသော၊ မင်္ဂလာမပြုရသေးသည့် ကညာ၊ ဒေဝတော်သဏ္ဌာန်တူသော ရုပ်ရည်ရှိသူ။

Verse 7

गोवक्त्रेण प्रवेश्याथ गुह्यमार्गेण तत्क्षणात् । आकर्षिता महाभागे समानीताथ तत्क्षणात्

အို မဟာဘဂေ၊ နွား၏ပါးစပ်မှ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းဖြင့် ချက်ချင်းဝင်၍၊ ထိုခဏတည်းက ဆွဲထုတ်ခံရကာ ချက်ချင်းပင် (ပွဲတော်သို့) ခေါ်ဆောင်လာခဲ့၏။

Verse 8

सा विष्णुना विवाहार्थं ततश्चैवानुमोदिता । ईश्वरेण कृतं नाम गायत्री च तवानुगम्

ထို့နောက် ဗိෂ္ဏုသည် မင်္ဂလာအတွက် သူမကို ခွင့်ပြုအတည်ပြုခဲ့၏။ ထို့ပြင် အီශ්ဝရ (အရှင်) က သူမကို «ဂါယတ္ရီ» ဟူသောနာမတော် ပေး၍ သင်နှင့်အတူ လိုက်ပါစေရန် ချမှတ်ခဲ့၏။

Verse 9

ब्राह्मणैः सकलैः प्रोक्तं ब्राह्मणीति भवत्वियम् । अस्माकं वचनाद्ब्रह्मन्कुरु हस्तग्रहं विभो

ဗြာဟ္မဏအားလုံးက «ဤသူမကို ဗြာဟ္မဏီ ဟု ခေါ်ကြစေ» ဟု ကြေညာကြ၏။ ထို့ကြောင့် အို ဗြာဟ္မန်—အို အရှင်—ကျွန်ုပ်တို့၏ စကားအတိုင်း လက်ကိုင်မင်္ဂလာ (အိမ်ထောင်ရေး) ကို ပြုတော်မူပါ။

Verse 10

देवैः सर्वैः स सम्प्रोक्तस्ततस्तां च वराननाम् । ततः पत्न्युत्थधर्मेण योजयामास सत्वरम्

နတ်အားလုံးက ထိုသို့ မိန့်ကြားသဖြင့်၊ သူသည် မျက်နှာလှပသော မိန်းကလေးကို လက်ခံယူ၏။ ထို့နောက် ဇနီးယူခြင်းမှ ပေါ်လာသော ဓမ္မတာဝန်အတိုင်း အလျင်အမြန် သူမကို မိမိနှင့် ချိတ်ဆက်ပေါင်းစည်းလိုက်၏။

Verse 11

किं वा ते बहुनोक्तेन पत्नीशालां समागता । रशना योजिता तस्या गोप्याः कट्यां सुरेश्वरि

အဘယ်ကြောင့် အရှည်ကြီး ပြောရမည်နည်း။ သူမကို မိန်းမဆောင်သို့ ခေါ်သွားကြ၏။ ထို့နောက် နတ်မင်းမယ်တော်၊ နွားထိန်းမလေး၏ ခါးပတ်ကို သူမ၏ ခါးတွင် ချည်ပတ်ပေးကြ၏။

Verse 12

तद्दृष्ट्वा गर्हितं कर्म निष्क्रांतो यज्ञमण्डपात् । अमर्ष वशमापन्नो न शक्तो वीक्षितुं च ताम्

အပြစ်တင်ရမည့် အလုပ်ကို မြင်သဖြင့်၊ သူသည် ယဇ္ဉမဏ္ဍပမှ ထွက်ခွာသွား၏။ ဒေါသအမျက်က လွှမ်းမိုးသဖြင့် သူမကို ကြည့်တောင် မကြည့်နိုင်ခဲ့။

Verse 13

एतज्ज्ञात्वा महाभागे यत्क्षमं तत्समाचर । गच्छ वा तिष्ठ वा तत्र मण्डपे धर्मवर्जिते

ဤအရာကို သိပြီးနောက်၊ ကံကောင်းမြင့်မြတ်သူရေ၊ သင့်လျော်သမျှကို လုပ်ဆောင်ပါ။ သွားလည်း သွားပါ၊ သို့မဟုတ် ထိုနေရာ—ဓမ္မကင်းမဲ့သော မဏ္ဍပ၌—နေထိုင်လည်း နေထိုင်ပါ။

Verse 14

तच्छ्रुत्वा सा तदा देवी सावित्री द्विजसत्तमाः । प्रम्लानवदना जाता पद्मिनीव हिमागमे

ထိုစကားကို ကြားသော်၊ ထိုအခါ ဒေဝီ စာဝိထရီသည် မျက်နှာညှိုးနွမ်းသွား၏၊ အို ဒွိဇတို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံးရေ—ဆောင်းရာသီ ရောက်လာသကဲ့သို့ ကြာပင်ညှိုးနွမ်းသကဲ့သို့။

Verse 15

लतेव च्छिन्नमूला सा चक्रीव प्रियविच्युता । शुचिशुक्लागमे काले सरसीव गतोदका

သူမသည် အမြစ်ဖြတ်ခံရသော လောင်းပင်ကဲ့သို့၊ ချစ်သူနှင့် ကွာသွားသော ချက်ကရဝါက မိန်းမငှက်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် အလင်းရောင်ပြည့်ဝသော ရာသီရောက်လာသော် ရေခန်းသွားသော ကန်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 16

प्रक्षीणचन्द्रलेखेव मृगीव मृगवर्जिता । सेनेव हतभूपाला सतीव गतभर्तृका

သူမသည် လဆန်းလေး လျော့နည်းသွားသကဲ့သို့၊ မိန်းမမြင်းကောင် (မೃဂီ) သည် မိမိ၏ မೃဂ (အထီး) မရှိသကဲ့သို့၊ ဘုရင်သတ်ခံရသော စစ်တပ်ကဲ့သို့၊ ခင်ပွန်းဆုံးရှုံးသော သစ္စာရှိ ဇနီးကဲ့သို့ ပေါ်လွင်၏။

Verse 17

संशुष्का पुष्पमालेव मृतवत्सैव सौरभी । वैमनस्यं परं गत्वा निश्चलत्वमुपस्थिताम् । तां दृष्ट्वा देवपत्न्यस्ता जगदुर्नारदं तदा

သူမသည် ပန်းမော်လေးကဲ့သို့ ခြောက်သွေ့ညှိုးနွမ်း၍၊ နို့ပေးနွား (စော်ရဘီ) သည် နွားကလေးသေသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ အလွန်အမင်း စိတ်မသာညည်းတွားမှုသို့ ကျရောက်ကာ မလှုပ်မရှား ဖြစ်နေ၏။ ထိုသို့ သူမကို မြင်ကြသော ဒေဝတို့၏ ဇနီးများသည် ထိုအခါ နာရဒအား ပြောကြ၏။

Verse 18

धिग्धिक्कलिप्रिय त्वां च रागे वैराग्यकारकम् । त्वया कृतं सर्वमेतद्विधेस्तस्य तथान्तरम्

အရှက်တကွာ ဖြစ်စေသတည်း—ကလိ၏ ချစ်သူဟု ခေါ်ရသူရေ၊ ချစ်ခြင်းနှင့် တွယ်တာမှု ရှိသင့်ရာ၌ပင် ဝိရာဂျ (ကင်းလွတ်ခြင်း) ကို ဖြစ်စေသူရေ။ ဤအရာအားလုံးကို သင်က ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ ဖန်ဆင်းရှင် ဗိဓာတာ၏ အမိန့်တော်ကိုလည်း ထိုနည်းတူ ချိုးဖောက်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

Verse 19

गौर्युवाच । अयं कलिप्रियो देवि ब्रूते सत्यानृतं वचः । अनेन कर्मणा प्राणान्बिभर्त्येष सदा मुनिः

ဂေါရီမိန့်တော်မူသည်။ «အို ဒေဝီ၊ ‘ကလိ-ပရိယ’ ဟုခေါ်သောဤသူသည် အမှန်နှင့် မမှန် ရောနှောသောစကားကို ပြောတတ်၏။ ဤအကျင့်တရားကြောင့်ပင် မုနိသည် အမြဲအသက်ကို ထိန်းသိမ်းနေ၏»။

Verse 20

अहं त्र्यक्षेण सावित्रि पुरा प्रोक्ता मुहुर्मुहुः । नारदस्य मुनेर्वाक्यं न श्रद्धेयं त्वया प्रिये । यदि वांछसि सौख्यानि मम जातानि पार्वति

«အို ဆာဝိတြီ၊ အတိတ်ကာလ၌ သုံးမျက်စိရှင်သည် ငါ့အား မကြာခဏ သတိပေးခဲ့သည်— ‘ချစ်သူ၊ နာရဒ မုနိ၏ စကားကို မယုံကြည်သင့်။ ငါမှ ပေါ်ထွန်းလာသော သုခကို လိုလားပါက၊ အို ပါဝတီ’ ဟု»။

Verse 21

ततःप्रभृति नैवाहं श्रद्दधेऽस्य वचः क्वचित् । तस्माद्गच्छामहे तत्र यत्र तिष्ठति ते पतिः

«ထိုအချိန်မှစ၍ ငါသည် သူ၏စကားကို မည်သည့်အခါမျှ မယုံကြည်တော့။ ထို့ကြောင့် သင်၏ခင်ပွန်း နေထိုင်ရာ အဲဒီနေရာသို့ ငါတို့ သွားကြစို့»။

Verse 22

स्वयं दृष्ट्वैव वृत्तांतं कर्तव्यं यत्क्षमं ततः । नात्रास्य वचनादद्य स्थातव्यं तत्र गम्यताम्

«အဖြစ်အပျက်အားလုံးကို ကိုယ်တိုင်မြင်ပြီးနောက် သင့်လျော်သမျှကို ပြုလုပ်ကြမည်။ ယနေ့ သူ၏စကားကိုသာ အားကိုးပြီး ဒီမှာ မနေသင့်တော့—အဲဒီနေရာသို့ သွားကြစို့»။

Verse 23

सूत उवाच । गौर्या स्तद्वचनं श्रुत्वा सावित्री हर्षवर्जिता । मखमण्डपमुद्दिश्य प्रस्खलन्ती पदेपदे

စူတ မိန့်သည်။ ဂေါရီ၏စကားကို ကြားသော် ဆာဝိတြီသည် ပျော်ရွှင်မှုကင်းမဲ့လျက် ယဇ္ဉမဏ္ဍပသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာကာ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ချော်လဲလုနီးပါး ဖြစ်နေ၏။

Verse 24

प्रजगाम द्विजश्रेष्ठाः शून्येन मनसा तदा । प्रतिभाति तदा गीतं तस्या मधुरमप्यहो

အို ဒွိဇမြတ်တို့၊ ထိုအခါ သူမသည် စိတ်အလွတ်ဖြင့်သာ ဆက်လက်သွား၏။ ချိုမြိန်သော သီချင်းတောင် ထိုခဏ၌ ထူးဆန်းစွာ ပြောင်းလဲသကဲ့သို့ ထင်ရ၏။

Verse 25

कर्णशूलं यथाऽयातमसकृद्द्विजसत्तमाः । वन्ध्यवाद्यं यथा वाद्यं मृदंगानकपूर्वकम्

အို ဒွိဇမြတ်တို့၊ ထိုအသံသည် သူမ၏နားကို မကြာခဏ ထိုးနှက်သကဲ့သို့ နာကျင်စေ၏။ မရသာမရှိ၊ ပျော်ရွှင်မှုမရှိသော တီးဝိုင်းသံကဲ့သို့၊ မৃদင်္ဂနှင့် ကက်တယ်ဒရမ်တို့ပါရှိသော်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်၏။

Verse 26

प्रेतसंदर्शनं यद्वन्मर्त्यं तत्सा महासती । वीक्षितुं न च शक्रोति गच्छमाना तदा मखे

သရဲကို မြင်ရခြင်းသည် လူသားအတွက် မခံနိုင်သကဲ့သို့၊ ထိုမဟာသတီ သာဝိထရီသည် ယဇ်ပူဇော်ပွဲသို့ သွားနေစဉ် ထိုနေရာ၌ ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို ကြည့်ရှုရန် မစွမ်းနိုင်ခဲ့။

Verse 27

शृंगारं च तथांगारं मन्यते सा तनुस्थितम् । वाष्पपूर्णेक्षणा दीना प्रजगाम महासती

သူမသည် အလှဆင်ခြင်းကိုပင် ကိုယ်ပေါ်ရှိ မီးခဲပူကဲ့သို့ ထင်မြင်၏။ မျက်လုံးများ မျက်ရည်ပြည့်နှက်ကာ၊ ထိုမဟာသတီသည် ဝမ်းနည်းကြေကွဲလျက် ဆက်လက်သွား၏။

Verse 28

ततः कृच्छ्रात्समासाद्य सैवं तं यज्ञमंडपम् । कृच्छ्रात्कारागृहं तद्वद्दुष्प्रेक्ष्यं दृक्पथं गतम्

ထို့နောက် အလွန်ခက်ခဲစွာဖြင့် သူမသည် ထိုယဇ်မဏ္ဍပသို့ ရောက်ရှိ၏။ ထိုအရာသည် ထောင်အိမ်တစ်ခုကဲ့သို့ မြင်ရခက်၍၊ မျက်စိလမ်းကြောင်းထဲ ဝင်လာသော်လည်း ကြည့်ရသည်မှာ နာကျင်ဖွယ် ဖြစ်၏။

Verse 29

अथ दृष्ट्वा तु संप्राप्तां सावित्रीं यज्ञमण्डपम् । तत्क्षणाच्च चतुर्वक्त्रः संस्थितोऽधोमुखो ह्रिया

ယဇ္ဉမဏ္ဍပသို့ ဆာဝိထရီ ရောက်လာသည်ကို မြင်သော် ချက်ချင်းပင် မျက်နှာလေးဖက်ရှိသော ဘြဟ္မာသည် အရှက်ကြောင့် မျက်နှာချ၍ ရပ်နေ하였다။

Verse 30

तथा शम्भुश्च शक्रश्च वासुदेवस्तथैव च । ये चान्ये विबुधास्तत्र संस्थिता यज्ञमंडपे

ထိုနည်းတူပင် သမ္ဘူ (ရှီဝ)၊ သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) နှင့် ဝါစုဒေဝ တို့လည်း ရှိနေကြပြီး အခြားသော ဒေဝတော်များလည်း ယဇ္ဉမဏ္ဍပ၌ ရပ်တည်နေ하였다။

Verse 31

ते च ब्राह्मणशार्दूलास्त्यक्त्वा वेदध्वनिं ततः । मूकीभावं गताः सर्वे भयसंत्रस्तमानसाः

ကျားကဲ့သို့ သတ္တိရှိသော ဘြာဟ္မဏများသည် ဝေဒသံကို ရပ်တန့်ကာ အားလုံး မောကီကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး စိတ်နှလုံးသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် တုန်လှုပ်နေ하였다။

Verse 32

अथ संवीक्ष्य सावित्री सपत्न्या सहितं पतिम् । कोपसंरक्तनयना परुषं वाक्यमब्रवीत्

ထို့နောက် ဆာဝိထရီသည် မိမိခင်ပွန်းကို မယားတစ်ပါးနှင့်အတူ မြင်လျှင် ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးနီရဲကာ ကြမ်းတမ်းသောစကားကို ပြော하였다။

Verse 33

सावित्र्युवाच । किमेतद्युज्यते कर्तुं तव वृद्ध तमाकृते । ऊढवानसि यत्पत्नीमेतां गोपसमुद्भवाम्

ဆာဝိထရီက ဆိုသည်—“အသက်ကြီးပြီး ထိုသို့သောရုပ်သဏ္ဍာန်ရှိသော သင်အတွက် ဤအမှုကို လုပ်ခြင်းသည် မည်သို့ သင့်တော်နိုင်သနည်း။ နွားကျောင်းသူတို့အစုမှ မွေးဖွားလာသော ဤမိန်းမကို မယားအဖြစ် သင်ယူထားသည်မဟုတ်လော။”

Verse 34

उभयोः पक्षयोर्यस्याः स्त्रीणां कांता यथेप्सिताः । शौचाचारपरित्यक्ता धर्मकृत्यपराङ्मुखाः

သူမ၏မျိုးရိုးနှစ်ဖက်လုံးတွင် မိန်းမတို့၏ချစ်သူယောက်ျားများသည် မိမိစိတ်ကြိုက်ဖြစ်လာကြ၏။ သန့်ရှင်းမှုနှင့်သင့်လျော်သောအကျင့်ကို စွန့်ပစ်ကာ ဓမ္မကိစ္စများမှ လှည့်ကွာသွားကြ၏။

Verse 35

यदन्वये जनाः सर्वे पशुधर्मरतोत्सवाः । सोदर्यां भगिनीं त्यक्त्वा जननीं च तथा पराम्

ထိုမျိုးရိုးတွင် လူအားလုံးသည် “တိရစ္ဆာန်၏ဓမ္မ” ကို ပျော်ရွှင်စွာလိုက်နာကြ၏။ သွေးတူညီမကိုတောင် စွန့်ပစ်ကာ မိခင်နှင့် အခြားသူများကိုလည်း ထိုနည်းတူ စွန့်လွှတ်ကြ၏။

Verse 36

तस्याः कुले प्रसेवंते सर्वां नारीं जनाः पराम् । यथा हि पशवोऽश्नंति तृणानि जलपानगाः

သူမ၏မျိုးရိုးတွင် လူတို့သည် ကန့်သတ်မှုမရှိဘဲ မိန်းမတိုင်းကို မရွေးမချယ် ချဉ်းကပ်ကြ၏။ ရေသောက်ရန်သွားသော နွားများက လမ်းဘေးမြက်ကို စားသကဲ့သို့ပင်။

Verse 37

तद्वदस्याः कुलं सर्वं तक्रमश्राति केवलम्

ထိုနည်းတူပင် သူမ၏အိမ်ထောင်စုတစ်စုလုံးသည် နို့ချဉ်ရည် (buttermilk) ကိုသာ အားထား၍ အသက်မွေးကြ၏။

Verse 38

कृत्वा मूत्रपुरीषं च जन्मभोगविवर्जितम् । नान्यज्जानाति कर्तव्यं धर्मं स्वोदरसं श्रयात्

အသက်ကို ဆီးနှင့်အညစ်အကြေးအဖြစ်သာ လျှော့ချကာ—မွေးဖွားခြင်း၏အဓိပ္ပါယ်မှန်နှင့် မြင့်မြတ်သောအာနန္ဒကို ကင်းလွတ်၍—မိမိဗိုက်ကိုသာ ထောက်ပံ့သော “ဓမ္မ” မှတပါး လုပ်သင့်သောတာဝန်ကို မသိတော့ချေ။

Verse 39

अन्त्यजा अपि नो कर्म यत्कुर्वन्ति विगर्हितम् । आभीरास्तच्च कुर्वंति तत्किमेतत्त्वया कृतम्

အနိမ့်ဆုံးအဆင့်ရှိသူတို့တောင် အပြစ်တင်ခံရသော အလုပ်မျိုးကို မလုပ်ကြသေးသည်။ သို့ရာတွင် အာဘီရာတို့က လုပ်နေကြ၏။ ထို့ကြောင့် သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ပြုခဲ့သနည်း။

Verse 40

अवश्यं यदि ते कार्यं भार्यया परया मखे । त्वया वा ब्राह्मणी कापि प्रख्याता भुवनत्रये

ယဇ္ဉ (mākha) အတွက် မယားတစ်ဦး လိုအပ်သည်ဟု အမှန်တကယ်ဖြစ်လျှင်၊ သုံးလောကလုံးတွင် နာမည်ကျော်ကြားသော ဘြာဟ္မဏ မိန်းမတစ်ဦးကိုသာ ယူပါစေ။

Verse 41

नोढा विधे वृथा मुण्ड नूनं धूर्तोऽसि मे मतः । यत्त्वया शौचसंत्यक्ता कन्याभावप्रदूषिता

အို ကံကသတ်မှတ်ထားသူ၊ အကျိုးမဲ့ ခေါင်းပြောင်သူ၊ ငါ့အမြင်၌ သင်သည် မုသားလှည့်စားသူပင် ဖြစ်၏။ သင်ကြောင့် သူမသည် သန့်ရှင်းမှုကို စွန့်လွှတ်ရပြီး၊ ကညာဘဝလည်း အညစ်အကြေးဖြစ်သွား၏။

Verse 42

प्रभुक्ता बहुभिः पूर्वं तथा गोपकुमारिका । एषा प्राप्ता सुपापाढ्या वेश्याजनशताधिका

ဤနွားထိန်းမိန်းကလေးသည် ယခင်က လူအများက ခံစားခဲ့ပြီးသား ဖြစ်၏။ သူမသည် အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်ကို ထမ်းဆောင်လျက် ဤနေရာသို့ ရောက်လာကာ၊ ပြည့်တန်ဆာ ရာချီထက်ပင် ကျော်လွန်နေ၏။

Verse 43

अन्त्यजाता तथा कन्या क्षतयोनिः प्रजायते । तथा गोपकुमारी च काचित्तादृक्प्रजायते

ထို့အတူ အနိမ့်ဇာတိမှ မွေးဖွားသော မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် မိန်းမအင်္ဂါ ထိခိုက်ပျက်စီးထားသကဲ့သို့ မွေးဖွားလာတတ်၏။ ထို့ပြင် နွားထိန်းမိန်းကလေးတို့အနက်လည်း အချို့သည် ထိုသို့သော အခြေအနေဖြင့် မွေးဖွားလာတတ်၏။

Verse 44

मातृकं पैतृकं वंशं श्वाशुरं च प्रपातयेत् । तस्मादेतेन कृत्येन गर्हितेन धरातले

ဤအပြစ်တင်ခံရသော အမှုကြောင့် မိခင်ဘက် မျိုးရိုး၊ ဖခင်ဘက် မျိုးဆက်နှင့် ယောက္ခမိသားစုမျိုးရိုးကိုပါ ကျဆင်းစေ၏။ ထို့ကြောင့် ဤကဲ့သို့သော အမှုသည် ဤမြေပြင်ပေါ်၌ ရှုတ်ချခံရ၏။

Verse 46

पूजां ये च करिष्यंति भविष्यंति च निर्धनाः । कथं न लज्जितोसि त्वमेतत्कुर्वन्विगर्हितम्

ဤပုံစံဖြင့် ပူဇော်ပွဲပြုမည့်သူတို့သည်လည်း ဆင်းရဲနွမ်းပါးလာကြလိမ့်မည်။ အပြစ်တင်ခံရသော ဤအမှုကို လုပ်နေသော်လည်း သင်သည် အဘယ်ကြောင့် မရှက်မကြောက်သနည်း။

Verse 47

पुत्राणामथ पौत्राणामन्येषां च दिवौकसाम् । अयोग्यं चैव विप्राणां यदेतत्कृतवानसि

သင်ပြုခဲ့သမျှသည် မသင့်လျော်သောအမှုဖြစ်၏—သားများ၊ မြေးများရှေ့တွင်လည်းကောင်း၊ အခြားသော နတ်ဒေဝတားများရှေ့တွင်လည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် ဗြာဟ္မဏများရှေ့တွင်လည်း မလျော်ကန်လှ၏။

Verse 48

अथ वा नैष दोषस्ते न कामवशगा नराः । लज्जंति च विजानंति कृत्याकृत्यं शुभाशुभम्

သို့မဟုတ် ဤအပြစ်သည် သင့်အပေါ် မဟုတ်လည်းဖြစ်နိုင်သည်။ လိုလားတဏှာ၏ အုပ်စိုးမှုမခံရသော လူတို့သည် ရှက်ကြောက်တတ်ကြပြီး၊ လုပ်သင့်မလုပ်သင့်၊ ကောင်းမကောင်း၊ မင်္ဂလာမမင်္ဂလာကို သိမြင်တတ်ကြ၏။

Verse 49

अकृत्यं मन्यते कृत्यं मित्रं शत्रुं च मन्यते । शत्रुं च मन्यते मित्रं जनः कामवशं गतः

လိုလားတဏှာ၏ အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်သူသည် မလုပ်သင့်သောအရာကို လုပ်သင့်ဟု ထင်မှတ်တတ်၏။ မိတ်ဆွေကို ရန်သူဟု ထင်ပြီး၊ ရန်သူကို မိတ်ဆွေဟု ထင်မှတ်တတ်၏။

Verse 50

द्यूतकारे यथा सत्यं यथा चौरं च सौहृदम् । यथा नृपस्य नो मित्रं तथा लज्जा न कामिनाम्

လောင်းကစားသမားတွင် သစ္စာမရှိသကဲ့သို့၊ ခိုးသူတွင် မိတ်သဟာယမရှိသကဲ့သို့၊ ဘုရင်၌ မိတ်စစ်မရှိသကဲ့သို့—ကာမရဂါအောက်ကျသူတို့၌ အရှက်မရှိ။

Verse 51

अपि स्याच्छीतलो वह्निश्चंद्रमा दहनात्मकः । क्षाराब्दिरपि मिष्टः स्यान्न कामी लज्जते ध्रुवम्

မီးသည် အေးမြနိုင်သကဲ့သို့၊ လသည် မီးလောင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့၊ ဆားပင်လယ်သည် ချိုမြိန်လာနိုင်သကဲ့သို့—သို့ရာတွင် ကာမရဂါအောက်ကျသူသည် အမှန်တကယ် အရှက်မခံ။

Verse 52

न मे स्याद्दुखमेतद्धि यत्सापत्न्यमुपस्थितम् । सहस्रमपि नारीणां पुरुषाणां यथा भवेत्

ဤအရာသည် ငါ့အတွက် ဒုက္ခမဟုတ်—မယားတစ်ဦးထပ်ပေါ်လာခြင်းကြောင့်ပင်; အကြောင်းမူကား ယောက်ျားတို့သည် မိန်းမ တစ်ထောင်တောင် ရနိုင်ကြသည်ဟု သိကြ၏။

Verse 53

कुलीनानां च शुद्धानां स्वजात्यानां विशेषतः । त्वं कुरुष्व पराणां च यदि कामवशं गतः

အထူးသဖြင့် မိမိအမျိုးအနွယ်အတွင်းရှိ မျိုးရိုးမြင့်၍ သန့်ရှင်းသော မိန်းမတို့အပေါ်—ကာမ၏အာဏာအောက်ကျသော်လည်း အခြားသူတို့အပေါ် ထိုအမှုကို မပြုလေ။

Verse 54

एतत्पुनर्महद्दुःखं यदाभीरी विगर्हिता । वेश्येव नष्टचारित्रा त्वयोढा बहुभर्तृका

သို့ရာတွင် ဒုက္ခကြီးသည်ကား—အာဘီရီ မိန်းမသည် ယခု အပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့ခံရခြင်းပင်; ပြည့်တန်ဆာကဲ့သို့ အကျင့်ပျက်သွား၍—သင်နှင့်လက်ထပ်ထားသော်လည်း မယားများစွာ၏ခင်ပွန်းရှိသူဟု ပြောဆိုခံရသည်။

Verse 55

तस्मादहं प्रयास्यामि यत्र नाम न ते विधे । श्रूयते कामलुब्धस्य ह्रिया परिहृतस्य च

ထို့ကြောင့် ငါသည် သင်၏နာမတောင် မကြားရသော အရပ်သို့ ထွက်ခွာမည်၊ အို ဝိဓိ။ ကာမကို လောဘကြီးသူသည် «ဟြိယာ» (အရှက်တရား) ကြောင့် ပယ်ချခံရသည်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 56

अहं विडंबिता यस्मादत्रानीय त्वया विधे । पुरतो देवपत्नीनां देवानां च द्विजन्मनाम् । तस्मात्पूजां न ते कश्चित्सांप्रतं प्रकरिष्यति

အို ဝိဓိ၊ သင်က ငါ့ကို ဒီနေရာသို့ ခေါ်လာသောကြောင့် ငါသည် လှောင်ပြောင်ခံရ၏—ဒေဝပတ္နီများ၏ရှေ့၊ ဒေဝများ၏ရှေ့နှင့် ဒွိဇန్మ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့၏ရှေ့တွင်။ ထို့ကြောင့် ယခုမှစ၍ သင့်အတွက် ပူဇော်ပွဲကို မည်သူမျှ မပြုလုပ်တော့။

Verse 57

अद्य प्रभृति यः पूजां मंत्रपूजां करिष्यति । तव मर्त्यो धरापृष्ठे यथान्येषां दिवौकसाम्

ယနေ့မှစ၍ မည်သူမဆို မန္တရဖြင့်အတူ ပူဇော်ခြင်း (မန်တရပူဇာ) ကို ပြုလုပ်လျှင်၊ မြေပြင်ပေါ်ရှိ မရဏာလူဖြစ်သော်လည်း အခြားသော ကောင်းကင်နေထိုင်သူများနှင့် တူညီသော အဆင့်သို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 58

भविष्यति च तद्वंशो दरिद्रो दुःखसंयुतः । ब्राह्मणः क्षत्रियो वापि वैश्यः शूद्रोपि चालये

ထို့အပြင် ထိုသူ၏ မျိုးဆက်သည် ဆင်းရဲနွမ်းပါး၍ ဒုက္ခနှင့် တွဲလျက် ဖြစ်လိမ့်မည်—ဤလောက၌ ဘြာဟ္မဏ၊ က္ଷတ္တရိယ၊ ဝိုင်ရှျ၊ သုဒ္ဒရ ဖြစ်စေကာမူ—ဤသန့်ရှင်းသော အကြောင်းအရာ၌ ထိုသို့သော အကျိုးဖြစ်၏။

Verse 59

एषाऽभीरसुता यस्मान्मम स्थाने विगर्हिता । भविष्यति न संतानस्तस्माद्वाक्यान्ममैव हि

အာဘီရ၏ သမီးဤသူမသည် ငါ့နေရာ၌ပင် အပြစ်တင်ခံရသောကြောင့်၊ ထို့ကြောင့်—ငါ့စကားအတိုင်းပင်—အကြောင်းခံသူတို့အတွက် မျိုးဆက်မရှိတော့လိမ့်မည်။

Verse 60

न पूजां लप्स्यते लोके यथान्या देवयोषितः

ဤလောက၌ သူမသည် အခြားသော နတ်မိန်းမများကဲ့သို့ ဂုဏ်ပြုခြင်းနှင့် ပူဇော်ကန်တော့ခြင်းကို မရနိုင်ပါ။

Verse 61

करिष्यति च या नारी पूजा यस्या अपि क्वचित् । सा भविष्यति दुःखाढ्या वंध्या दौर्भाग्यसंयुता

ဤသန့်ရှင်းသောအခြေအနေ၌ မသင့်လျော်သည့်နည်းဖြင့် မည်သည့်အချိန်မဆို ပူဇော်ကန်တော့သော မိန်းမသည် ဒုက္ခများပြည့်နှက်၍ မျိုးမပွား (ကလေးမရ) သောကံဆိုးနှင့် တွဲဖက်လာမည်ဟု ဆို၏။

Verse 62

पापिष्ठा नष्टचारित्रा यथैषा पंचभर्तृका । विख्यातिं यास्यते लोके यथा चासौ तथैव सा

အကျင့်ပျက်စီး၍ အလွန်အပြစ်ကြီးသော ဤမိန်းမ—“ခင်ပွန်းငါးယောက်ရှိသော မယား” ဟု လူသိများသူ—သည် လောက၌ အမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသကဲ့သို့၊ ထိုအခြားမိန်းမလည်း ထိုနည်းတူပင် လူသိများလာမည်။

Verse 63

एतस्या अन्वयः पापो भविष्यति निशाचर । सत्यशौचपरित्यक्ताः शिष्टसंगविवर्जिताः

အို ညလှည့်သွားသူရေ၊ သူမ၏ မျိုးရိုးနှင့် ဆက်နွယ်နေသူတို့သည် အပြစ်ရှိသူများ ဖြစ်လာမည်—အမှန်တရားနှင့် သန့်ရှင်းမှုကို စွန့်ပစ်၍ သီလရှိသူတို့၏ ပေါင်းသင်းမှုမှ ကင်းကွာသွားကြမည်။

Verse 64

अनिकेता भविष्यंति वंशेऽस्या गोप्रजीविनः । एवं शप्त्वा विधिं साध्वी गायत्रीं च ततः परम्

“သူမ၏ မျိုးရိုးတွင် သူတို့သည် အိမ်မဲ့ဖြစ်၍ နွားထိန်းကာ အသက်မွေးကြမည်” ဟု ဆို၍ ကျိန်စာချပြီးနောက်၊ သီလရှင်မသည် ထို့နောက် ဗိဓီ (ဗြဟ္မာ) ကိုလည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် ဂါယတြီကိုလည်းကောင်း ကျိန်စာချ하였다။

Verse 65

ततो देवगणान्सर्वाञ्छशाप च तदा सती । भोभोः शक्र त्वयानीता यदेषा पंचभर्तृका

ထိုအခါ စတီသည် ထိုခဏတည်းက နတ်တော်အစုအဝေးအားလုံးကို ကျိန်စာချ၍ ဆို၏— «အို သက္ကရာ (ဣန္ဒြာ)၊ နားထောင်လော့! ဤမိန်းမသည် ခင်ပွန်းငါးယောက်ရှိမည့်ကံပါသောသူ ဖြစ်ရာ၊ သင်ကပင် ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်»။

Verse 66

तदाप्नुहि फलं सम्यक्छुभं कृत्वा गुरोरिदम् । त्वं शत्रुभिर्जितो युद्धे बंधनं समवाप्स्यसि

ဂုရု၏ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ဤမင်္ဂလာကောင်းသောကိစ္စကို မှန်ကန်စွာ ဆောင်ရွက်ပြီးနောက်၊ သင်သည် ထို၏အကျိုးကို အမှန်တကယ် ရရှိလိမ့်မည်။ စစ်ပွဲတွင် ရန်သူတို့က သင့်ကို အနိုင်ယူမည်၊ ထို့နောက် သင်သည် ချုပ်နှောင်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။

Verse 67

कारागारे चिरं कालं संगमिष्यत्यसंशयम् । वासुदेव त्वया यस्मादेषा वै पंचभर्तृका

အို ဝါစုဒေဝ၊ သင်က ဤမိန်းမ—«ခင်ပွန်းငါးယောက်ရှိသူ» ဟု ခေါ်သောသူ—နှင့် ဆက်ဆံခဲ့သောကြောင့်၊ သူမသည် သံသယမရှိဘဲ အချိန်ကြာမြင့်စွာ အကျဉ်းထောင်၌ နေရလိမ့်မည်။

Verse 68

अनुमोदिता विधेः पूर्वं तस्माच्छप्स्याम्यसंशयम् । त्वं चापि परभृत्यत्वं संप्राप्स्यसि सुदुर्मते

ဤကိစ္စသည် အရင်ကပင် ဝိဓာတೃ (ကံကြမ္မာသတ်မှတ်သူ) ၏ အတည်ပြုခြင်းကို ရရှိပြီးဖြစ်သဖြင့်၊ ထို့ကြောင့် ငါသည် သင်ကို သံသယမရှိဘဲ ကျိန်စာချမည်။ ထို့ပြင် အို စိတ်မကောင်းသူ၊ သင်လည်း အခြားသူတို့၏ အစေခံဘဝသို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 69

समीपस्थोऽपि रुद्र त्वं कर्मैतद्यदुपेक्षसे । निषेधयसि नो मूढ तस्माच्शृणु वचो मम

အို ရုဒြာ၊ သင်သည် အနီး၌ရှိနေသော်လည်း ဤလုပ်ရပ်ကို လျစ်လျူရှုနေ၏။ အို မိုက်သူ၊ သင်သည် မတားဆီးဘူး။ ထို့ကြောင့် ငါ၏စကားကို နားထောင်လော့။

Verse 70

जीवमानस्य कांतस्य मया तद्विरहोद्भवम् । संसेवितं मृतायां ते दयितायां भविष्यति

သင်၏ချစ်သူသည် အသက်ရှင်နေစဉ်၌ ငါသည် သူနှင့်ခွဲခွာခြင်းမှ ပေါ်လာသော ဝေဒနာကို လိုက်လံခံစားခဲ့၏။ သို့ရာတွင် သင်၏ချစ်သူ ကွယ်လွန်သည့်အခါ ထိုဝေဒနာသည် သင်၏အပိုင်းအခြားဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Verse 71

यत्र यज्ञे प्रविष्टेयं गर्हिता पंचभर्तृका । भवानपि हविर्वह्ने यत्त्वं गृह्णासि लौल्यतः

ဤအပြစ်တင်ခံရသော ‘ခင်ပွန်းငါးယောက်ရှိသော’ မိန်းမ ဝင်ရောက်ခဲ့သည့် ယဇ်ပူဇော်ပွဲ၌ သင်လည်း—ဟဝိသ်ကို သယ်ဆောင်သူ မီးအဂ္ဂိ—လောဘကြောင့် ပူဇော်သက္ကာကို လက်ခံခဲ့၏။

Verse 72

तथान्येषु च यज्ञेषु सम्यक्छंकाविवर्जितः । तस्माद्दुष्टसमाचार सर्वभक्षो भविष्यसि

ထို့အတူ အခြားယဇ်ပူဇော်ပွဲများတွင်လည်း သင့်တွင် သင့်လျော်သော အရှက်အကြောက်ကင်းမဲ့လျက်ရှိသဖြင့်၊ ထို့ကြောင့် အကျင့်ပျက်သူအဖြစ် အရာအားလုံးကို မရွေးမချယ် စားသုံးသူ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Verse 73

स्वधया स्वाहया सार्धं सदा दुःखसमन्वितः । नैवाप्स्यसि परं सौख्यं सर्वकालं यथा पुरा

Svadhā နှင့် Svāhā တို့နှင့်အတူ သင်သည် အမြဲတမ်း ဒုက္ခနှင့်ပတ်သက်နေမည်။ ယခင်ကကဲ့သို့ မည်သည့်ကာလ၌မျှ အမြင့်ဆုံးသော သုခကို ထပ်မံမရနိုင်တော့။

Verse 74

एते च ब्राह्मणाः सर्वे लोभोपहतचेतसः । होमं प्रकुर्वते ये च मखे चापि विगर्हिते

ထို့ပြင် ဤဗြာဟ္မဏများအားလုံးသည် လောဘကြောင့် စိတ်နှလုံးထိခိုက်နေကြ၏—အပြစ်တင်ထိုက်သော ယဇ်ပူဇော်ပွဲ၌ပင် ဟောမပူဇော်မှုကို ပြုလုပ်သူများ—

Verse 75

वित्तलोभेन यत्रैषा निविष्टा पञ्चभर्तृका । तथा च वचनं प्रोक्तं ब्राह्मणीयं भविष्यति

ဓနလောဘကြောင့် ဤ “ခင်ပွန်းငါးယောက်ရှိသော” မိန်းမကို ထိုနေရာ၌ တင်ထားကြ၏။ ထိုနေရာ၌ပင် စကားတော်ကိုလည်း ပြောကြားခဲ့သဖြင့် ဤကိစ္စသည် ဗြာဟ္မဏတို့နှင့် သက်ဆိုင်သော အမှုဖြစ်လာမည်။

Verse 76

दरिद्रोपहतास्तस्माद्वृषलीपतयस्तथा । वेदविक्रयकर्तारो भविष्यथ न संशयः

ထို့ကြောင့် ဆင်းရဲမွဲတေမှုကြောင့် ထိခိုက်ကျဆုံးကာ သုဒ္ဒရမိန်းမတို့၏ ခင်ပွန်းများ ဖြစ်လာကြမည်။ ထို့ပြင် ဝေဒကို ရောင်းချသူများလည်း ဖြစ်လာကြမည်—သံသယမရှိ။

Verse 77

भोभो वित्तपते वित्तं ददासि मखविप्लवे । तस्माद्यत्तेऽखिलं वित्तमभोग्यं संभविष्यति

အို ဓန၏အရှင်ရေ! ပျက်ယွင်းလှုပ်ရှားသွားသော ယဇ္ဉ၌ သင်သည် ဓနကို ပေးလှူနေ၏။ ထို့ကြောင့် သင့်၏ ဓနအားလုံးသည် မခံစားမသုံးစွဲနိုင်သော အရာဖြစ်လာမည်။

Verse 78

तथा देवगणाः सर्वे साहाय्यं ये समाश्रिताः । अत्र कुर्वंति दोषाढ्ये यज्ञे वै पांचभर्तृके

ထို့အတူ အကူအညီအတွက် ဤနေရာသို့ ခိုလှုံလာသော နတ်အစုအဝေးအားလုံးသည် ဤ “ခင်ပွန်းငါးယောက်” ယဇ္ဉ၌ ပါဝင်ကာ အပြစ်အနာအဆာများပြည့်နှက်သော ရိတိအတွင်း လုပ်ဆောင်နေကြသည်။

Verse 79

संतानेन परित्यक्तास्ते भविष्यंति सांप्रतम् । दानवैश्च पराभूता दुःखं प्राप्स्यति केवलम्

ယခုအခါ သူတို့သည် မိမိတို့၏ မျိုးဆက်ကလည်း စွန့်ပစ်ခံရမည်။ ထို့ပြင် ဒါနဝတို့၏ အနိုင်ယူခြင်းကို ခံရကာ ဒုက္ခသာလျှင် ရရှိမည်။

Verse 80

एतस्याः पार्श्वतश्चान्याश्चतस्रो या व्यवस्थिताः । आभीरीति सप त्नीति प्रोक्ता ध्यानप्रहर्षिताः

သူမ၏ဘေးနှစ်ဖက်တွင် အခြားမိန်းမလေးဦးလည်း ရပ်နေကြ၍၊ «အာဘီရီ» ဟူ၍လည်းကောင်း «ပြိုင်ဘက်ဇနီးများ» ဟူ၍လည်းကောင်း ခေါ်ကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ဓ्यानနှင့် သဒ္ဓါစိတ်ကြောင့် ပီတိဖြင့် ရွှင်လန်းကြ၏။

Verse 81

मम द्वेषपरा नित्यं शिवदूतीपुरस्सराः । तासां परस्परं संगः कदाचिच्च भविष्यति

သူတို့သည် အမြဲတမ်း ငါ့အပေါ် မုန်းတီးစိတ်ကို ထား၍၊ ရှိဝ၏ သံတမန်မိန်းမက ဦးဆောင်နေကြသည်။ သူတို့အချင်းချင်း ပေါင်းသင်းဆက်ဆံခြင်းသည် တစ်ခါတစ်ရံသာ ဖြစ်လာမည် (အလွန်ရှားပါး)။

Verse 82

नान्येनात्र नरेणापि दृष्टिमात्रमपि क्षितौ । पर्वताग्रेषु दुर्गेषु चागम्येषु च देहिनाम् । वासः संपत्स्यते नित्यं सर्वभोगविवर्जितः

ဤနေရာ၌ မြေပြင်ပေါ်ရှိ အခြားယောက်ျားတစ်ဦး၏ မျက်နှာမြင်ခြင်းတောင် မဖြစ်ရ။ သူတို့၏ နေထိုင်ရာသည် အမြဲတမ်း တောင်ထိပ်များ၊ ကြမ်းတမ်း၍ ကိုယ်ရှိသတ္တဝါတို့ မရောက်နိုင်သော နေရာများတွင် ဖြစ်မည်။ အပျော်အပါးနှင့် သက်သာချမ်းသာမှု အားလုံးမှ ကင်းလွတ်လျက်။

Verse 83

सूत उवाच । एवमुक्त्वाऽथ सावित्रीकोपोपहतचेतसा । विसृज्य देवपत्नीस्ताः सर्वा याः पार्श्वतः स्थिताः

စူတက ပြော၏—ဤသို့ ဆိုပြီးနောက်၊ ဒေါသကြောင့် စိတ်ထိခိုက်နေသော ဆာဝိထရီသည် ဘေးနားတွင် ရပ်နေကြသော နတ်မယားများအားလုံးကို လွှတ်ပယ်လိုက်၏။

Verse 84

उदङ्मुखी प्रतस्थे च वार्यमाणापि सर्वतः । सर्वाभिर्देवपत्नीभिर्लक्ष्मीपूर्वाभिरेवच

သူမသည် မြောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ ထွက်ခွာသွား၏။ ဘက်ပေါင်းစုံမှ တားဆီးကြသော်လည်း—လက္ခမီကို ဦးဆောင်ထားသော နတ်မယားများအားလုံးက တားဆီးကြသော်လည်း—သူမသည် ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 85

तत्र यास्यामि नो यत्र नामापि किल वै यतः । श्रूयते कामुकस्यास्य तत्र यास्याम्यहं द्रुतम्

ကာမတဏှာကြောင့် မူးယစ်နေသူ၏ အမည်တောင် မကြားရသော အရပ်သို့ ငါသွားမည်။ ထိုအရပ်သို့ ငါ အလျင်အမြန် သွားမည်။

Verse 86

एकश्चरणयोर्न्यस्तो वामः पर्वतरोधसि । द्वितीयेन समारूढा तस्यागस्य तथोपरि

တောင်စောင်းပေါ်၌ ဘယ်ခြေကို တင်ထားပြီး၊ အခြားခြေဖြင့် တက်လှမ်းကာ ထိုတောင်ခေါင်ကိုလည်း ကျော်တက်သွား၏။

Verse 87

अद्यापि तत्पदं वामं तस्यास्तत्र प्रदृश्यते । सर्वपापहरं पुण्यं स्थितं पर्वतरोधसि

ယနေ့တိုင်အောင် ထိုနေရာ၌ သူမ၏ ဘယ်ခြေရာကို မြင်ရသေးသည်။ တောင်စောင်းပေါ်၌ တည်ရှိသော ထိုပုဏ္ဏမင်္ဂလာအမှတ်သည် သန့်ရှင်း၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ပယ်၏။

Verse 88

अपि पापसमाचारो यस्तं पूजयते नरः । सर्वपातकनिर्मुक्तः स याति परमं पदम्

အပြစ်ပြုလေ့ရှိသူပင် ဖြစ်စေကာမူ ထိုသန့်ရှင်းသောအရာကို ပူဇော်ကိုးကွယ်လျှင် အပြစ်ကြီးအားလုံးမှ လွတ်မြောက်ကာ အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေသို့ ရောက်၏။

Verse 89

यो यं काममभि ध्याय तमर्चयति मानवः । अवश्यं समवाप्नोति यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

လူသည် မိမိစိတ်၌ ဆန္ဒတစ်စုံတစ်ရာကို အာရုံပြု၍ ထိုဆန္ဒဖြင့်ပင် ဤသန့်ရှင်းသော အင်အားကို ပူဇော်လျှင် အလွန်ရှားပါးခက်ခဲသော်လည်း မလွဲမသွေ ရရှိ၏။

Verse 90

सूत उवाच । एवं तत्र स्थिता देवी सावित्री पर्वता श्रया । अपमानं महत्प्राप्य सकाशात्स्वपतेस्तदा

သုတက ပြောသည်။ ထိုသို့ပင် နတ်မ စာဝိတြီသည် တောင်ကို အားကိုးရာအဖြစ်ယူကာ ထိုနေရာ၌ နေထိုင်လျက်၊ ထိုအခါ မိမိ၏ သခင်ဘုရားအနီး၌ ကြီးမားသော အရှက်ခွဲမှုကို ခံရ၏။

Verse 91

यस्तामर्चयते सम्यक्पौर्णमास्यां विशेषतः । सर्वान्कामानवाप्नोति स मनोवांछितां स्तदा

သူမကို မှန်ကန်စွာ ပူဇော်သူသည်—အထူးသဖြင့် လပြည့်နေ့တွင်—လိုအင်ဆန္ဒအားလုံးကို ရရှိပြီး၊ စိတ်ထဲတွင် ကြာရှည်စွာ ဆောင်ထားသည့် ဆန္ဒတောင်လည်း ပြည့်စုံ၏။

Verse 92

या नारी कुरुते भक्त्या दीपदानं तदग्रतः । रक्ततंतुभिराज्येन श्रूयतां तस्य यत्फलम्

မည်သည့်မိန်းမမဆို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် သူမ၏ရှေ့တွင် မီးပူဇော်ခြင်းကို ပြုလျှင်—အနီရောင် မီးတိုင်ကြိုးများနှင့် ဂျီ (ghee) ဖြင့်—ထိုအကျိုးကို နားထောင်ကြလော့။

Verse 93

यावन्तस्तंतवस्तस्य दह्यंते दीप संभवाः । मुहूर्तानि च यावंति घृतदीपश्च तिष्ठति । तावज्जन्मसहस्राणि सा स्यात्सौभाग्यभांगिनी

ထိုမီးမှ ဖြစ်သော မီးတိုင်ကြိုးများ မည်မျှ လောင်ကျွမ်းသွားသနည်း၊ ဂျီမီးလုံးသည် မည်မျှ မုဟူရ္တ (muhūrta) ကြာ တောက်လောင်နေသနည်း—ထိုအတိုင်းပင် မွေးဖွားခြင်း ထောင်ပေါင်းများစွာအထိ သူမသည် ကံကောင်းခြင်းကို မျှဝေခံစားသူ ဖြစ်လာမည်။

Verse 94

पुत्रपौत्रसमोपेता धनिनी शील मंडना न दुर्भगा न वन्ध्या च न च काणा विरूपिका

သူမသည် သားနှင့် မြေးတို့ဖြင့် ပြည့်စုံကာ၊ ဥစ္စာဓနကြွယ်ဝ၍ သီလကောင်းဖြင့် အလှဆင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်မည်။ ကံမကောင်းသူ မဟုတ်၊ မျိုးမပျက်သူ မဟုတ်၊ မျက်စိတစ်ဖက်ပျက်သူ မဟုတ်၊ ရုပ်သဏ္ဌာန်ပျက်ယွင်းသူလည်း မဟုတ်။

Verse 95

या नृत्यं कुरुते नारी विधवापि तदग्रतः । गीतं वा कुरुते तत्र तस्याः शृणुत यत्फलम्

ထိုနေရာ၌ မည်သည့်မိန်းမမဆို—မုဆိုးမဖြစ်စေကာမူ—ရှေ့တော်၌ ကပြသော်လည်း၊ သီချင်းဆိုသော်လည်း၊ ထိုကောင်းကျိုး၏ အကျိုးफलကို နားထောင်ကြလော့။

Verse 96

यथायथा नृत्यमाना स्वगात्रं विधुनोति च । तथातथा धुनोत्येव यत्पापं प्रकृतं पुरा

နាងက ကပြသည့်ပုံစံအတိုင်း၊ ကိုယ်အင်္ဂါများကို လှုပ်ခါသည့်အတိုင်း၊ အတိတ်က ပြုခဲ့သော အပြစ်တို့ကိုလည်း ထိုအတိုင်းပင် လှုပ်ခါဖယ်ရှားသွားသည်။

Verse 97

यावन्तो जन्तवो गीतं तस्याः शृण्वंति तत्र च । तावंति दिवि वर्षाणि सहस्राणि वसेच्च सा

ထိုနေရာ၌ နားထောင်သူ သတ္တဝါအရေအတွက် မည်မျှရှိသနည်း၊ နားထောင်သမျှအတိုင်း နတ်ပြည်၌ ထောင်နှစ်ပေါင်း များစွာ နေထိုင်ရသည်။

Verse 98

सावित्रीं या समुद्दिश्य फलदानं करोति सा । फलसंख्याप्रमाणानि युगानि दिवि मोदते

စាវိတြီဒေဝီကို ဥဒ္ဒိသ၍ သစ်သီးများကို ဒါနပြုသူမသည်၊ ပေးလှူသည့် သစ်သီးအရေအတွက်နှင့် တူညီသော ယုဂများအထိ နတ်ပြည်၌ ပျော်မြူးရသည်။

Verse 99

मिष्टान्नं यच्छते यश्च नारीणां च विशेषतः । तस्या दक्षिणमूर्तौ च भर्त्राढ्यानां द्विजोत्तमाः । स च सिक्थप्रमाणानि युगा नि दिवि मोदते

ထို့ပြင် မည်သူမဆို ချိုမြိန်သော အစာကို—အထူးသဖြင့် မိန်းမတို့အား—ထိုဒေဝီ၏ တောင်ဘက်အရပ်၌ ပေးလှူလျှင်၊ အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့၊ ထိုသူလည်း ထိုဒါန၏ «စိက္ထ» မာနအတိုင်း ယုဂများစွာ နတ်ပြည်၌ ပျော်မြူးရသည်။

Verse 100

यः श्राद्धं कुरुते तत्र सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । रसेनैकेन सस्येन तथैकेन द्विजोत्तमाः । तस्यापि जायते पुण्यं गयाश्राद्धेन यद्भवेत्

ထိုနေရာ၌ ယုံကြည်ခြင်းမှန်ကန်စွာဖြင့် ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်သူသည်—အရသာရှိသော အစားအစာတစ်မျိုးနှင့် စပါးစေ့တစ်စေ့သာဖြစ်စေ၊ အို ဒွိဇောတ္တမတို့—ဂယာ၌ ရှရဒ္ဓပြုခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်သကဲ့သို့ ကုသိုလ်တူညီစွာ ရရှိ၏။

Verse 101

यः करोति द्विजस्तस्या दक्षिणां दिशमाश्रितः । सन्ध्योपासनमेकं तु स्वपत्न्या क्षिपितैर्जलैः

ဒွိဇတစ်ဦးသည် သူမ၏ တောင်ဘက်ဘက်၌ နေရာယူ၍ မိမိဇနီးက ပက်ဖျန်းထားသော ရေဖြင့် စန္ဓျာပူဇာကို တစ်ကြိမ်တည်းပင် ပြုလုပ်လျှင်,

Verse 102

सायंतने च संप्राप्ते काले ब्राह्मणसत्तमाः । तेन स्याद्वंदिता संध्या सम्यग्द्वादशवार्षिकी

ညနေအချိန် ရောက်လာသောအခါ၊ အို ဗြာဟ္မဏသတ္တမတို့—ထိုအကျင့်ကြောင့် စန္ဓျာကို မှန်ကန်စွာ ဂုဏ်ပြုရာဖြစ်၍ တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ် တည်တံ့စွာ ကျင့်သကဲ့သို့ အကျိုးတူ၏။

Verse 103

यो जपेद्ब्राह्मणस्तस्याः सावित्रीं पुरतः स्थितः । तस्य यत्स्यात्फलं विप्राः श्रूयतां तद्वदामि वः

ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးသည် သူမ၏ ရှေ့၌ ရပ်၍ သာဝိတြီ မန္တရကို ရွတ်ဆိုလျှင်—အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ နားထောင်ကြလော့၊ ထိုမှ ဖြစ်ပေါ်သော အကျိုးကို သင်တို့အား ငါ ပြောမည်။

Verse 104

दशभिर्ज्जन्मजनितं शतेन च पुरा कृतम् । त्रियुगे तु सहस्रेण तस्य नश्यति पातकम्

ဆယ်ကြိမ် ရွတ်ဆိုခြင်းဖြင့် ယခုဘဝ၌ ဖြစ်ပေါ်သော အပြစ်ပျက်စီး၏; တစ်ရာကြိမ်ဖြင့် ယခင်က ပြုခဲ့သော အပြစ်ပျက်စီး၏; ထောင်ကြိမ်ဖြင့် သုံးယုဂအတွင်း ပြုခဲ့သမျှ အပြစ်တို့လည်း ပျောက်ကွယ်၏။

Verse 105

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन चमत्कारपुरं प्रति । गत्वा तां पूजयेद्देवीं स्तोतव्या च विशेषतः

ထို့ကြောင့် အားထုတ်မှုအပြည့်ဖြင့် ချမတ်ကာရပုရသို့ သွားကာ ထိုဒေဝီကို ပူဇော်ရမည်၊ ထို့ပြင် အထူးသဖြင့် စတုတ္တရသီချင်းများဖြင့် ချီးမွမ်းရမည်။

Verse 106

सावित्र्या इदमाख्यानं यः पठेच्छृणुयाच्च वा । सर्वपापविनिर्मुक्तः सुखभागत्र जायते

စាវိတ္ရီ၏ ဤအကြောင်းအရာကို ဖတ်သူဖြစ်စေ၊ နားထောင်သူဖြစ်စေ၊ အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်ကာ ဤလောက၌ပင် ချမ်းသာသုခကို ဝေမျှခံစားသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 107

एतद्वः सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽहं द्विजोत्तमाः । सावित्र्याः कृत्स्नं माहात्म्यं किं भूयः प्रवदाम्यहम्

အို ဒွိဇောတ္တမ ဘြာဟ္မဏတို့၊ သင်တို့မေးမြန်းသမျှကို ငါ အကုန်လုံး ပြောပြီးပြီ။ စាវိတ္ရီ၏ မဟာတန်ခိုးအားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ ဖော်ပြပြီး—ထပ်၍ ငါ ဘာကို ပြောရမည်နည်း။

Verse 192

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये सावित्रीमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विनवत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် ဂုဏ်သရေရှိသော စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ဂါထာပါသော သံဟိတာအတွင်း—ဆဋ္ဌမခဏ္ဍ ဖြစ်သော နာဂရခဏ္ဍ၌—သန့်ရှင်းသော ဟာဋကေရှ္ဝရ က్షೇತ್ರ မာဟာတ္မ്യ၌—«စាវိတ္ရီ၏ မဟာတန်ခိုးကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း၊ အခန်း ၁၉၂ ပြီးဆုံး၏။