Adhyaya 121

Verse 2

सूत उवाच । देवानां तद्वचः श्रुत्वा ततः सा परमेश्वरी । प्रोवाच वाहनं किंचिद्देवा यच्छतु मे द्रुतम् । ततः सिंहं ददौ गौरी यानार्थं विकृताननम् । तमारुह्य प्रतस्थे सा ततो विंध्यं नगं प्रति

သုတက ပြောသည်။ နတ်တို့၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် အမြင့်မြတ်သော မဟာဒေဝီက “နတ်တို့သည် ငါ့အတွက် စီးနင်းယာဉ်တစ်စီးကို အမြန်ပေးကြပါ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထို့နောက် ဂေါရီသည် ကြောက်မက်ဖွယ် မျက်နှာရှိသော ခြင်္သေ့ကို စီးနင်းရန် ပေးတော်မူ၏။ ထိုခြင်္သေ့ပေါ်တက်စီးကာ ဗိန္ဓျတောင်သို့ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 3

तस्यैकं शृंगमास्थाय रम्यं श्रेष्ठद्रुमान्वितम् । फलपुष्पसमाकीर्णं लतामंडपमंडितम्

ထိုတောင်၏ အလှပဆုံး တောင်ထိပ်တစ်ခုကို တက်ရောက်ကာ ထူးမြတ်သော သစ်ပင်များဖြင့် ပြည့်နှက်၍ သီးနှံပန်းပွင့်များ ပျံ့နှံ့ကာ လျားပင်တဲအုံများဖြင့် လှပစွာ တန်ဆာဆင်ထားလေ၏။

Verse 4

ततस्तपोऽकरोत्साध्वी तीव्रव्रतपरायणा । संयम्येन्द्रियवर्गं स्वं ध्यायमाना महेश्वरम्

ထို့နောက် သီလရှင်မြတ်မိန်းကလေးသည် ပြင်းထန်သော ဝရတကို အပြည့်အဝ အားထားကာ တပသကို ပြုလေ၏။ မိမိ၏ အာရုံခံအင်္ဂါများကို ထိန်းချုပ်၍ မဟေရှ္ဝရ (ရှီဝ) ကို စိတ်ဓာတ်တည်ငြိမ်စွာ သတိပြုစဉ်းစားလေ၏။

Verse 5

यथायथा तपोवृद्धिस्तस्याः सञ्जायते द्विजाः । तथा रूपं च कांतिश्च शरीरे प्रतिवर्धते

အို ဒွိဇတို့၊ သူမ၏ တပသ အားတိုးတက်လာသလိုပင် သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်တွင် အလှအပနှင့် တောက်ပရောင်ခြည်လည်း တဖြည်းဖြည်း တိုးပွားလာလေ၏။

Verse 6

एतस्मिन्नंतरे प्राप्तास्तत्र दैत्येशकिंकराः । ते तां दृष्ट्वा व्रतोपेतामत्यद्भुतवपुर्ध राम् । गत्वा प्रोचुः स्वनाथस्य महिषस्य दुरात्मनः

ထိုအချိန်အတွင်း ဒೈത്യဘုရင်၏ လက်အောက်ခံများ ရောက်လာကြ၏။ ဝရတကို ထိန်းသိမ်းကာ အံ့ဩဖွယ် ရုပ်သွင်ပြင်ကို ဆောင်ထားသော သူမကို မြင်ပြီးနောက် မိမိတို့၏ သခင် ဆိုးယုတ်သော မဟိသထံ သွားရောက် အကြောင်းကြားလေ၏။

Verse 7

चारा ऊचुः । भ्रममाणैर्धरापृष्ठे दृष्टाऽपूर्वा कुमारिका । विन्ध्याचलेऽद्य चास्माभिर्भुजैर्द्वादशभिर्युता । नानाशस्त्रधरैर्दीप्तैश्चर्मच्छादितगात्रका

သူလျှိုတို့က ပြောကြသည်– «မြေမျက်နှာပြင်ပေါ် လှည့်လည်သွားလာစဉ် ယနေ့ ဗိန္ဓျတောင်၌ မမြင်ဖူးသေးသော ကညာတစ်ဦးကို တွေ့မြင်ရသည်။ လက်တစ်ဆယ်နှစ်လက်ရှိ၍ တောက်ပသော လက်နက်မျိုးစုံကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကိုယ်အင်္ဂါများကို အရေဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်»။

Verse 8

न देवी न च गन्धर्वी नासुरी नागकन्यका । तादृग्रूपा पुराऽस्माभिः काचिद्दृष्टा नितम्बिनी

«သူမသည် ဒေဝီလည်း မဟုတ်၊ ဂန္ဓဗ္ဗကညာလည်း မဟုတ်၊ အသူရီလည်း မဟုတ်၊ နာဂမင်းသမီးလည်း မဟုတ်။ အတိတ်ကာလတစ်လျှောက် ဤသို့သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသည့် မိန်းမတစ်ဦးကို ကျွန်ုပ်တို့ မမြင်ဖူးပါ»။

Verse 9

न विद्मो यन्निमित्तं सा तपश्चक्रे यशस्विनी । स्वर्गकामाऽर्थकामा वा पतिकामाथ वा विभो

«ထိုဂုဏ်သရေရှိသောသူမသည် မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် တပသ (အာသီတ) ကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မသိပါ။ ကောင်းကင်ဘုံကို လိုချင်၍လား၊ ဥစ္စာကို လိုချင်၍လား၊ သို့မဟုတ် ခင်ပွန်းကို လိုချင်၍လား၊ အရှင်»။

Verse 10

सूत उवाच । तेषां तद्वचनं श्रुत्वा महिषो दानवाधिपः । कामदेव वशं प्राप्तः श्रवणादपि तत्क्षणात्

စူတက ပြောသည်– သူတို့၏စကားကို ကြားသော် မဟိဿ၊ ဒာနဝတို့၏ အရှင်သည် ကာမဒေဝ၏ အာဏာအောက်သို့ ချက်ချင်းကျရောက်သွား၏—ကြားရုံသာဖြင့်ပင် ထိုခဏတည်း။

Verse 11

ततस्तानग्रतः कृत्वा सैन्येन महता न्वितः । जगाम कौतुकाविष्टो यत्रास्ते सा तु कन्यका

ထို့နောက် သူတို့ကို ရှေ့တန်းတွင် ထားကာ စစ်တပ်ကြီးနှင့်အတူ လိုက်ပါလျက်၊ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ထိုကညာ နေထိုင်ရာ အရပ်သို့ သွားလေ၏။

Verse 12

यथा मृत्युकृते मन्दः शृगालः सिंहवल्लभाम् । वने सुप्तां सुविश्वस्तां सर्वथाप्य कुतोभयाम्

မိမိသေမင်းကိုပင် ခေါ်ယူလိုသကဲ့သို့ မိုက်မဲသော ကျားမြီးကောင်က စင်္ဟာ၏ ချစ်သူမကို—တောထဲ၌ အိပ်ပျော်၍ ယုံကြည်အပြည့်နှင့် အကြောက်ကင်းစွာ—နီးကပ်သွားသကဲ့သို့ သူလည်း ထိုသို့ပင် ချဉ်းကပ်သွား၏။

Verse 13

तस्याः संदर्शनादेव ततः कामशरैर्हतः । स दानवप्रधानश्च तत्क्षणादेव सद्द्विजाः

အို မြတ်သော ဒွိဇာတို့၊ သူမကို မြင်မြောက်သက်သက်ဖြင့်ပင် ဒာနဝတို့၏ အကြီးအကဲသည် ကာမဒေဝ၏ မြားတံများကြောင့် ချက်ချင်း ထိခိုက်ကာ လဲကျသွား၏။

Verse 14

अथ प्राह प्रियं वाक्यमेकाकी तत्पुरःस्थितः । धृत्वा दूरतरेसैन्यं तस्या रूपेण मोहितः

ထို့နောက် သူသည် စစ်တပ်ကို အဝေး၌ ထားစေပြီး၊ သူမ၏ အလှအပကြောင့် မောဟမိကာ၊ သူမရှေ့၌ တစ်ယောက်တည်း ရပ်လျက် ချိုမြိန်သော စကားကို ပြော၏။

Verse 15

विरुद्धं यौवनस्यैतद्व्रतं ते चारुहासिनि । तस्मादेतत्परित्यक्त्वा त्रैलोक्यस्वामिनी भव

«အို အပြုံးလှသောသူမ၊ ဤဝ్రတ (သစ္စာကတိ) သည် သင်၏ ယောဝနနှင့် မကိုက်ညီ။ ထို့ကြောင့် ဤကို စွန့်လွှတ်၍ သုံးလောက၏ အရှင်မ ဖြစ်လော့» ဟု ဆို၏။

Verse 16

अहं हि महिषो नाम दानवेन्द्रो यदि श्रुतः । मया येन सहस्राक्षो द्वन्द्वयुद्धे विनिर्जितः

«ငါသည် မဟိṣ (မဟိသ) ဟု အမည်ရသော ဒာနဝအရှင် ဖြစ်၏၊ သင် ကြားဖူးလျှင်ပင်—ထိုငါကပင် မျက်တစ်ထောင်ရှိ အိန္ဒြာကို တစ်ဦးချင်း တိုက်ပွဲ၌ အနိုင်ယူခဲ့သူ ဖြစ်၏»။

Verse 22

अहं तव वधार्थाय निर्मिता विबुधोत्तमैः । तस्मात्त्वां नाशयिष्यामि स्मरेष्टं यद्धृदि स्थितम्

ငါသည် နတ်ဘုရားအမြင့်မြတ်တို့က သင်ကိုဖျက်ဆီးရန်အတွက် ဖန်ဆင်းထုတ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သင့်နှလုံး၌ တည်နေသော ချစ်မြတ်နိုးရာ ဆန္ဒနှင့်တကွ သင်ကို ငါဖျက်သိမ်းမည်။

Verse 23

महिष उवाच । यद्येवं तद्वरारोहे युक्ता स्याच्च कुमारिका । प्रार्थनीया भवेदत्र सर्वेषां प्राणिनां यतः

မဟိષက ပြောသည်– «အကယ်၍ ထိုသို့ဖြစ်လျှင်၊ ခါးတင်လှပသူမ၊ သင်သည် ကညာတစ်ဦးဖြစ်ခြင်းက သင့်တော်မည်။ ဤနေရာ၌ သတ္တဝါအပေါင်းတို့က သင့်ကို ရှာဖွေတောင်းပန်ကြမည်»။

Verse 24

स्वर्गार्थं क्रियते धर्मस्तपश्च वरवर्णिनि । येन भोगाः प्रभुञ्जंति ये दिव्या ये च मानुषाः

အလွန်လှပသောသူမ၊ သုခဘုံအတွက်ပင် ဓမ္မနှင့် တပသကို ကျင့်ကြသည်။ ထိုကြောင့်ပင် နတ်ဘဝ၏ အပျော်အပါးနှင့် လူဘဝ၏ အပျော်အပါးတို့ကို ခံစားရကြသည်။

Verse 25

तस्माद्देहि ममात्मानं गांधर्वेण सुशोभने । विवाहेन यतोऽन्येषां स प्रधानः प्रकीर्तितः

ထို့ကြောင့် အလှတရားတောက်ပသူမ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ မင်္ဂလာဖြင့် ငါ့အား ကိုယ်တိုင်ကို ပေးအပ်ပါ။ အခြားမင်္ဂလာပုံစံများအနက် ထိုမင်္ဂလာကို အမြင့်ဆုံးဟု ချီးကျူးကြသည်။

Verse 26

एवं प्रवदतस्तस्य सा देवी क्रोधमूर्छिता । तद्वक्त्रांतं समुद्दिश्य शरं चिक्षेप स क्षणात्

ထိုသို့ သူပြောနေစဉ်၊ ဒေဝီသည် ဒေါသကြောင့် မူးမောလှုပ်ရှားကာ ချက်ချင်းပင် သူ၏ ပါးစပ်ထောင့်ကို ရည်ရွယ်၍ မြားတစ်စင်း ပစ်လွှတ်하였다။

Verse 27

विवेश वदनं तस्य वल्मीकं पन्नगो यथा । अथ तैर्मार्गगणैर्विद्धः स वक्त्रांतान्नदंस्ततः

မြွေတစ်ကောင်သည် ပရွက်ဆိတ်အုံထဲသို့ ဝင်သကဲ့သို့ ၎င်းသည် သူ၏ပါးစပ်ထဲသို့ ဝင်သွားလေသည်။ ထို့နောက် မာဂါ၏ နောက်လိုက်များ ထိုးနှက်ခံရသဖြင့် သူသည် ပါးစပ်ထောင့်မှ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

Verse 28

सुस्राव रुधिरं भूरि गैरिकं पर्वतो यथा । ततः कोपपरीतात्मा निवृत्त्याथ शनैः शनैः

တောင်တစ်လုံးမှ မြေနီများ စီးကျသကဲ့သို့ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးများ ဖြိုင်ဖြိုင်စီးကျလာသည်။ ထို့နောက် ဒေါသစိတ်လွှမ်းမိုးလျက် သူသည် တစ်လှမ်းချင်း ဖြည်းညှင်းစွာ ဆုတ်ခွာသွားလေသည်။

Verse 29

स्वसैन्यं त्वरितो भेजे कामेन च वशी कृतः । प्रोवाच सैनिकान्सर्वान्दुष्टा स्त्रीयं प्रगृह्यताम् । यथा न त्यजति प्राणान्प्रहारैर्जर्जरीकृता

တပ်မက်မှု လွှမ်းမိုးခံရသဖြင့် သူသည် မိမိတပ်ဖွဲ့များဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ လှည့်ကာ စစ်သည်အပေါင်းတို့အား အမိန့်ပေးလေသည်– "ထိုမိန်းမယုတ်ကို ဖမ်းကြလော့။ ဒဏ်ရာများဖြင့် ကြေမွသွားသော်လည်း အသက်မသေစေဘဲ ထပ်ခါတလဲလဲ ရိုက်နှက်ကြလော့။"

Verse 30

एषा मम न सन्देहः प्रिया भार्या भविष्यति । यदि नो शस्त्रपातेन पंचत्वमुपयास्यति

"ဤအရာနှင့်ပတ်သက်၍ ငါသံသယမရှိပါ– လက်နက်များကျရောက်ခြင်းကြောင့် သူမသာ သေဆုံးမသွားပါက ငါ၏ချစ်လှစွာသော ဇနီးသည် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။"

Verse 32

एतस्मिन्नंतरे देवी सा दृष्ट्वा तानुपस्थितान् । युद्धाय कृतसंकल्पांस्तर्जतश्च मुहुर्मुहुः

ထိုအချိန်တွင် နတ်ဘုရားမသည် ၎င်းတို့ စုရုံးရောက်ရှိလာပြီး တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်ကို မြင်လျှင် ၎င်းတို့အား ထပ်ခါတလဲလဲ ပြစ်တင်မောင်းမဲကာ စိန်ခေါ်လေသည်။

Verse 33

ततस्तु लीलया देवी मुक्ता तीक्ष्णान्महाशरान् । तान्सर्वांस्ताडयामास सर्वमर्मसु तत्क्षणात्

ထို့နောက် နတ်မယ်တော်သည် ကစားသလိုပင် ချွန်ထက်သော မဟာမြားများကို လွှတ်၍ ခဏချင်းပင် သူတို့အားလုံး၏ အရေးကြီးနေရာများကို ထိမှန်စေ하였다။

Verse 34

अथ तीक्ष्णैः शरैर्दैत्या निहता दानवास्तथा । एके पंचत्वमापन्ना गताश्चान्य इतस्ततः

ထိုချွန်ထက်သော မြားများကြောင့် ဒိုင်တျာနှင့် ဒာနဝတို့ ပြိုလဲသတ်ဖြတ်ခံရကြ၏။ အချို့သည် သေဆုံးသွားပြီး အချို့သည် အရပ်ရပ်သို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ကြ၏။

Verse 35

ततः सैन्यं समालोक्य तद्भग्नं च तया रणे । कोपाविष्टस्ततो दैत्यः स्वयं तां समुपाद्रवत्

ထို့နောက် စစ်မြေပြင်၌ မိမိတပ်ဖွဲ့ ပျက်စီးကွဲပြားသွားသည်ကို မြင်လျှင် ဒိုင်တျာသည် ဒေါသထွက်လွန်၍ ကိုယ်တိုင်ပင် နတ်မယ်တော်ထံသို့ တိုက်ခိုက်ရန် ပြေးဝင်လာ하였다။

Verse 36

यच्छञ्छृंगप्रहारांश्च तस्याः शतसहस्रशः । गर्जितं विदधच्चोग्रं शारदाभ्रसमं मुहुः

သူသည် နတ်မယ်တော်အား ချိုဖြင့် ထိုးနှက်မှု ရာထောင်သောင်းများစွာ ပြုလုပ်ကာ၊ ဆောင်းဦးမိုးတိမ်အစုကြီးကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် ဟိန်းဟောက်သံကို မကြာခဏ ထုတ်လွှင့်하였다။

Verse 37

एतस्मिन्नंतरे देवी साट्टहासकृतस्वना । त्रैलोक्यविवरं सर्वं यच्छब्देन प्रपूरितम्

ထိုအခိုက်တွင် နတ်မယ်တော်သည် အော်ဟားဟား ရယ်သံကြီးဖြင့် အသံထွက်စေကာ၊ ထိုအသံသည် လောကသုံးပါး၏ အပေါက်အဟောင်းနှင့် အကျယ်အဝန်းအားလုံးကို ပြည့်နှက်စေ하였다။

Verse 38

एवं तस्या हसंत्याश्च वक्त्रान्तादथ निर्ययुः । पुलिंदाः शबरा म्लेछास्तथान्येऽरण्यवासिनः

သူမက ရယ်မောသကဲ့သို့၊ သူမ၏ ပါးစပ်အတွင်းမှ ပုလိန္ဒ၊ သဗရ၊ မလေစ္ဆ နှင့် တောနေသူ အခြားသူများ ထွက်ပေါ်လာ하였다။

Verse 39

शकाश्च यवनाश्चैव शतशश्तु वपुर्धरा । वर्म स्थगितगात्राश्च यमदूता इवापरे

ထို့ပြင် သကာနှင့် ယဝနာတို့လည်း ရာချီအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာ၍ ကိုယ်ခန္ဓာကို သံကာဝတ်စုံဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားကာ ယမဒူတများကဲ့သို့ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 41

देव्युवाच । एतानस्य सुदुष्टस्य सैनिकान्बलगर्वितान् । सूदयध्वं द्रुतं वाक्यादस्मदीयाद्यथेच्छया

ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်– “အလွန်ဆိုးယုတ်သူ၏ စစ်သည်များ၊ အင်အားကို မာနထောင်လွှားသူတို့ကို ငါ၏ အမိန့်အတိုင်း ချက်ချင်း မြန်မြန် သတ်ဖြတ်ကြလော့၊ ငါ့အပေါ် သစ္စာဖြင့် သင်တို့လိုသလို ပြုကြလော့။”

Verse 42

अथ ते तद्वचः श्रुत्वा वल्गंतोऽसिधनुर्द्धराः । दैतेयबलमुद्दिश्य दुद्रुवुर्वेगमाश्रिताः

သူမ၏ စကားကို ကြားသော် ထိုသူရဲများသည် ဓားနှင့် လေးကို ကိုင်ဆောင်ကာ လှုပ်ရှားလျက်၊ ဒೈတျယ စစ်တပ်ကို ဦးတည်၍ အရှိန်ကြီးစွာဖြင့် ပြေးထွက်သွားကြသည်။

Verse 43

ततस्तेषां महद्युद्धं मिथो जज्ञे सुदारुणम् । नात्मीयं न परं तत्र केनचिज्ज्ञा यते क्वचित्

ထို့နောက် သူတို့အကြားတွင် ကြမ်းတမ်းလှသော စစ်ပွဲကြီး ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ထိုနေရာ၌ မည်သူက မိမိဘက်၊ မည်သူက ရန်ဘက်ဟူ၍ မည်သည့်အခိုက်အတန့်တွင်မျှ ထင်ရှားစွာ မခွဲခြားနိုင်ကြ။

Verse 44

अथ ते दानवाः सर्वे योधैर्देवीसमुद्भवैः । भग्ना व्यापादिताश्चान्ये प्रहारैर्जर्जरीकृताः

ထို့နောက် ဒေဝီမှ ပေါ်ထွန်းလာသော စစ်သူရဲတို့ကြောင့် ဒာနဝတို့အားလုံး ပျက်စီးကွဲပြားသွားကြ၏။ အချို့ သတ်ဖြတ်ခံရပြီး အချို့မှာ ထပ်တလဲလဲ ထိုးနှက်မှုများကြောင့် ကြေမွပျက်စီးသွားကြ၏။

Verse 45

ततो भग्नं बलं दृष्ट्वा महिषः क्रोधमूर्छितः । तामुवाच क्रुधा देवीं वचनैः परुषाक्षरैः

မိမိစစ်တပ် ပျက်စီးသွားသည်ကို မြင်လျှင် မဟိဿသည် ဒေါသမူးမောကာ၊ ဒေဝီအား ဒေါသဖြင့် ကြမ်းတမ်းစူးရှသော စကားလုံးများဖြင့် ပြောဆိုလေ၏။

Verse 46

आः पापे स्त्रीति मत्वाद्य न हतासि मया युधि । तस्मात्पश्य प्रहारं मे तत्त्वं बुध्यसि नान्यथा

«အာ၊ အပြစ်ရှိသောမိန်းမရေ! ‘မိန်းမသာ’ ဟု ထင်၍ ယနေ့ စစ်မြေပြင်၌ မင်းကို ငါမသတ်ခဲ့။ ထို့ကြောင့် ယခု ငါ၏ ထိုးနှက်ချက်ကို ကြည့်လော့—အမှန်တရားကို မင်းသိရမည်၊ အခြားနည်းမရှိ» ဟုဆို၏။

Verse 47

एवमुक्त्वा विशेषेण प्रहारान्स विचिक्षिपे । विषाणाभ्यां महावेगो भर्त्सयानो मुहुर्मुहुः

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် သူသည် အထူးသဖြင့် ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်များကို ထပ်တလဲလဲ ပစ်လွှတ်လေ၏။ အလွန်မြန်ဆန်ကာ မကြာခဏ ခြိမ်းခြောက်လျက် ချိုနှစ်ချောင်းဖြင့် ထိုးနှက်လေ၏။

Verse 48

ततोऽभ्याशगतं दृष्ट्वा सा देवी दानवं च तम् । आरुरोहाथ वेगेन पृष्ठिदेशेन कोपतः

ထို့နောက် ဒာနဝသည် နီးကပ်လာသည်ကို မြင်လျှင် ဒေဝီသည် ဒေါသထွက်ကာ အလွန်မြန်မြန် အားကြီးစွာဖြင့် သူ၏ ကျောပေါ်သို့ တက်စီးလေ၏။

Verse 49

ततश्चुक्रोश दैत्योऽसौ व्योममार्गं समाश्रितः । पृष्ठ्यास्तलेन निर्भिन्नो रुधिरौघपरिप्लुतः

ထိုအခါ ဒေတျာသည် အော်ဟစ်၍ ကောင်းကင်ခရီးသို့ ပျံတက်လေ၏။ ကျောပြင်ကို ရိုက်နှက်ခံရသဖြင့် သွေးအလျဉ်တို့ဖြင့် ရွှဲနစ်နေလေသည်။

Verse 50

एतस्मिन्नंतरे सिंहः स तस्या ज्योतिसंभवः । जग्राह पश्चिमे भागे दंष्ट्राग्रैर्निशितैः क्रुधा

ထိုခဏ၌ပင် သူမ၏ တန်ခိုးအလင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ခြင်္သေ့သည် အမျက်ဒေါသဖြင့် ၎င်း၏ ထက်မြက်သော အစွယ်တို့ဖြင့် နောက်မှ ကိုက်ခဲလေ၏။

Verse 51

ततो निश्चलतां प्राप्तः पादाक्रांतश्च दानवः । अकरोद्भैरवान्नादान्न शक्तश्चलितुं पदम्

ထို့နောက် ခြေတော်အောက်၌ ဖိနှိပ်ခံရသော ဒါနဝါသည် လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင် ဖြစ်သွားလေ၏။ သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံတို့ကို ပြုသော်လည်း ခြေတစ်လှမ်းမျှ မရွေ့နိုင်တော့ပေ။

Verse 52

एतस्मिन्नंतरे प्राप्ताः सर्वे देवाः सवासवाः । व्योमस्थास्तां तदा प्रोचुर्देवीं हर्षसमन्विताः

ထိုခဏ၌ပင် သိကြားမင်းနှင့်တကွ နတ်ဒေဝါအပေါင်းတို့သည် ရောက်ရှိလာကြပြီး ကောင်းကင်ယံ၌ ရပ်လျက် နတ်ဘုရားမအား ဝမ်းမြောက်စွာ လျှောက်ထားကြလေ၏။

Verse 53

एतस्य शिरसश्छेदं शीघ्रं कुरु सुरेश्वरि । खङ्गेनानेन तीक्ष्णेन यावन्नो याति चान्यतः

အို နတ်တို့၏သခင်မ၊ ဤသူသည် အခြားတစ်နေရာသို့ မထွက်ပြေးမီ ဤထက်မြက်သော ဓားဖြင့် ၎င်း၏ ဦးခေါင်းကို အမြန် ဖြတ်တော်မူပါ။

Verse 54

सा श्रुत्वा वचनं तेषां देवी कोपसमन्विता । खड्गं व्यापारयामास कंठे तस्यातिपीवरे

သူတို့၏စကားကိုကြားသော် နတ်မဟာဒေဝီသည် တရားသင့်သောဒေါသဖြင့်ပြည့်နှက်ကာ၊ အလွန်ထူထဲသောသူ၏လည်ပင်းပေါ်သို့ မိမိ၏ဓားကို လှုပ်ရှားထိုးနှက်လေ၏။

Verse 55

स तेन खड्गघातेन कंठः पीनोऽपि निष्ठुरः । द्विधा जज्ञेऽथ दैत्यस्य दधत्तुष्टिं दिवौकसाम्

ထိုဓားထိုးနှက်မှုကြောင့် ဒေဝတ၏လည်ပင်းသည် ထူထဲခက်မာသော်လည်း နှစ်ပိုင်းကွဲသွား၍ ကောင်းကင်နေသူတို့အား စိတ်ကျေနပ်မှုကို ပေးလေ၏။

Verse 56

द्वादशार्कप्रतीकाशो वक्त्रांतश्चर्मखड्गधृक् । भर्त्सयंस्तां महादेवीं खड्गोद्यतकरां तदा । खड्गं व्यापारयन्गात्रे तस्या बालार्कसन्निभम्

ဆယ့်နှစ်နေကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်၍ ကာကွယ်ကာနှင့် ဓားကိုင်ထားသောသူသည်၊ ဓားမြှောက်လက်ဖြင့် ရပ်တည်နေသော မဟာဒေဝီကို ဆဲဆိုကာ၊ ထို့နောက် နေထွက်ရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော သူမ၏ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်သို့ မိမိဓားကို လှုပ်ရှားထိုးနှက်လေ၏။

Verse 57

ततः केशेषु चाधाय यावत्तस्यापि चिक्षिपे । प्रहारं गात्रनाशाय तावदूचे स दानवः

ထို့နောက် သူသည် (နတ်မ၏) ဆံပင်ကို ဆုပ်ကိုင်၍၊ ကိုယ်ခန္ဓာကို ဖျက်ဆီးရန် ထိုးနှက်မည့်အချိန်တွင် ထိုဒာနဝသည် စကားဆိုလေ၏။

Verse 58

दानव उवाच । जय देवि जयाचिंत्ये जय सर्वसुरेश्वरि । जय सर्वगते देवि जय सर्वजनप्रिये

ဒာနဝက ပြောသည်– «အောင်မြင်ပါစေ၊ ဒေဝီရေ! အောင်မြင်ပါစေ၊ စိတ်မမှီနိုင်သော အရှင်မ! အောင်မြင်ပါစေ၊ နတ်အားလုံး၏ အရှင်မ! အောင်မြင်ပါစေ၊ အရာရာ၌ ပြန့်နှံ့သော ဒေဝီရေ! အောင်မြင်ပါစေ၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ ချစ်ခင်ရာ ဒေဝီရေ!»

Verse 59

जय कामप्रदे नित्यं जय त्रैलोक्यसुन्दरि । जय त्रैलोक्य रक्षार्थमुद्यते ह्यकुतोभये

အမြဲတမ်း အောင်ပွဲရှိပါစေ၊ ကောင်းချီးပေးသူ မယ်တော်! လောကသုံးပါး၏ အလှတရား မယ်တော်၊ အောင်ပွဲရှိပါစေ! လောကသုံးပါးကို ကာကွယ်ရန် ထမြောက်လာသော မကြောက်မရွံ့ မယ်တော်၊ အောင်ပွဲရှိပါစေ!

Verse 60

जय देवि कृतानंदे जय दैत्यविनाशिनि । जय क्लेशच्छिदे कांते जयाभक्तविमोहदे

အောင်ပွဲရှိပါစေ၊ အာနန္ဒကို ဖြစ်ပေါ်စေသော ဒေဝီမယ်တော်! အောင်ပွဲရှိပါစေ၊ ဒေတျာတို့ကို ဖျက်ဆီးသူ! အောင်ပွဲရှိပါစေ၊ ဒုက္ခကလေရှ်ကို ဖြတ်တောက်သူ၊ ချစ်မြတ်နိုးရသော မယ်တော်! အောင်ပွဲရှိပါစေ၊ ဘက်တိမရှိသူတို့ကို မောဟဖြစ်စေသူ!

Verse 62

तस्मात्कुरु प्रसादं मे प्राणान्रक्ष दयां कुरु । प्रणतस्य सुदीनस्य हीनस्य च विशेषतः

ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်အား ကရုဏာတော်ပြုပါ; ကျွန်ုပ်၏ အသက်ကို ကာကွယ်ပေး၍ သနားကြင်နာတော်မူပါ—အထူးသဖြင့် ဦးညွှတ်ပန်ကြားနေသော၊ အလွန်ဆင်းရဲသော၊ နှိမ့်ချကျဆုံးနေသော ကျွန်ုပ်အားပါ။

Verse 63

अहं दुर्वाससा शप्तो हिरण्याक्षसुतो बली । महिषत्वं समानीतस्त्वया देवी विमोक्षितः

ကျွန်ုပ်သည် ဟိရဏ္ယာක්ෂ၏ သား ဘလီ ဖြစ်သည်။ ဒုర్వာသာ၏ ကျိန်စာကို ခံရ၏။ ကျွဲအဖြစ်သို့ ဆွဲချခံရသော်လည်း၊ ဒေဝီမယ်တော်၏ ကရုဏာဖြင့် လွတ်မြောက်ခဲ့၏။

Verse 64

तस्माद्दर्पः प्रमुक्तोऽद्य मया दानवसंभवः । किंकरत्वं प्रयास्यामि सांप्रतं ते सुरेश्वरि

ထို့ကြောင့် ယနေ့ ကျွန်ုပ်၏ ဒာနဝ သဘာဝမှ ပေါက်ဖွားသော မာန်မာနကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီ။ ယခုမှစ၍ နတ်တို့၏ မယ်တော်၊ ကျွန်ုပ်သည် သင်၏ အမှုထမ်းအဖြစ် ဝင်ရောက်အမှုဆောင်ပါမည်။

Verse 65

जय सर्वगते देवि सर्वदुष्टविनाशिनि

အလုံးစုံကိုလွှမ်းမိုးသော ဒေဝီမယ်တော်၊ အကုသိုလ်အပေါင်းကို ဖျက်ဆီးသူမယ်တော်၊ သင့်အား အောင်မြင်ခြင်းရှိပါစေ။

Verse 66

इति तस्य वचः श्रुत्वा कृपणं सा सुरेश्वरी । कृपाविष्टाऽब्रवीद्वाक्यं ततो व्योमस्थितान्सुरान्

သူ၏ဆင်းရဲနွမ်းပါးသောစကားကို ကြားသော်၊ ဒေဝတမင်းမယ်တော်သည် ကရုဏာဖြင့် လှုပ်ရှားသွား၏။ ထို့နောက် မေတ္တာကရုဏာပြည့်ဝလျက် ကောင်းကင်၌ တည်နေသော ဒေဝတို့အား မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 67

किं करोमि दया जाता ममैनं प्रति हे सुराः । तस्मान्नाहं हनिष्यामि दानवं दीनजल्पकम्

ငါဘာလုပ်ရမည်နည်း။ ဟေ ဒေဝတို့၊ သူ့အပေါ် ငါ့နှလုံး၌ ကရုဏာ ပေါ်ထွန်းလာပြီ။ ထို့ကြောင့် ဆင်းရဲစွာ ပြောဆိုနေသော ဤဒာနဝကို ငါ မသတ်မည်။

Verse 68

विमुखं खड्गशस्त्रं च तवास्मीति प्रवादिनम् । अपि मे पितृहंतारं न हन्यां रिपुमाहवे

ဓားလက်နက်ကို ကိုင်လျက် မျက်နှာလွှဲနေသော်လည်း ‘ငါသည် သင်၏သူ’ ဟု ဆိုသူကို စစ်မြေပြင်၌ ငါ မသတ်မည်။ ငါ့အဖကို သတ်သူဖြစ်စေကာမူ ရန်သူကိုပင် မသတ်နိုင်။

Verse 69

देवा ऊचुः । न चेदसि च देवेशि त्वमेनं दानवाधमम् । नाशयिष्यति तत्कृत्स्नं त्रैलोक्यं सचराचरम्

ဒေဝတို့က ဆိုကြသည်– ဒေဝမယ်တော်၊ သင်သည် ဤဒာနဝအယုတ်မာကို မဖျက်ဆီးလျှင်၊ သူသည် လှုပ်ရှားသောအရာနှင့် မလှုပ်ရှားသောအရာ အပါအဝင် သုံးလောကလုံးကို အကုန်လုံး ဖျက်ဆီးလိမ့်မည်။

Verse 70

एष व्यर्थःश्रमः सर्वस्तथास्माकं भविष्यति । तव संभूतिसंभूतस्तव क्लेशस्तथाऽखिलः

ဤအားထုတ်မှုအားလုံးသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အလဟဿ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ သင်၏ဒုက္ခအပေါင်းတို့လည်း ထိုသူ၏အာဏာ ပြန်လည်ပေါ်ထွန်းခြင်းကြောင့် ထပ်မံဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်။

Verse 71

देव्युवाच । नाहमेनं हनिष्यामि त्यजिष्यामि तथाऽमराः । एनं कचग्रहं कृत्वा धारयिष्यामि सर्वदा

ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်။ “အို အမရာတို့၊ ငါသည် သူ့ကို မသတ်မည်၊ မစွန့်ပစ်မည်။ ဆံပင်ကို ဆုပ်ကိုင်၍ ငါသည် အစဉ်အမြဲ ထိန်းထားမည်။”

Verse 72

देवा ऊचुः । साधुसाधु महाभागे युक्तमुक्तं त्वया वचः । एतद्धि युज्यते कर्तुं कालेऽस्मिंस्त्रिदशेश्वरि

ဒေဝါတို့က ဆိုကြသည်။ “ကောင်းလှ၏၊ ကောင်းလှ၏၊ မဟာကံကောင်းရှင်မယ်တော်။ သင်၏စကားသည် သင့်လျော်၍ အကြောင်းပြချက်ပြည့်စုံ၏။ အို သုံးဆယ်ဒေဝါတို့၏ အရှင်မယ်တော်၊ ဤကာလ၌ ဤသို့ပြုခြင်းသာ သင့်တော်၏။”

Verse 73

सांप्रतं मर्त्यलोके त्वं रूपमेतत्समाश्रिता । शस्त्रोद्यतकरा रौद्रा महिषोपरि संस्थिता

ယခု မရဏလောက၌ သင်သည် ဤပုံရိပ်ကို ခံယူထားသည်—ကြမ်းကြုတ်၍ လက်၌ လက်နက်များ မြှောက်ထားကာ ကျွဲပေါ်၌ ထိုင်နေသည်။

Verse 74

अवाप्स्यसि परां पूजां दुर्लभा ममरैरपि । यस्त्वामेतेन रूपेण संस्थितां पूजयिष्यति

သင်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ပူဇော်ကန်တော့ခြင်းကို ရရှိလိမ့်မည်—အမရာတို့အကြား၌ပင် ရှားပါးသောအရာကို—ဤပုံရိပ်ဖြင့် တည်ရှိနေသည့် သင့်ကို မည်သူမဆို ပူဇော်ကန်တော့သော်။

Verse 75

त्वमस्य संगतो भावि विख्याता विंध्यवासिनी । किं ते वा बहुनोक्तेन शृणु संक्षेपतो वचः

သင်သည် ဤနေရာနှင့် ဆက်နွယ်လာမည်၊ ထို့ပြင် «ဝိန္ဓျဝာသိနီ» ဟူ၍ ကျော်ကြားလာမည်။ များစွာပြောခြင်းအကျိုးမရှိ၊ အကျဉ်းချုပ်စကားကို နားထောင်လော့။

Verse 76

अस्मदीयं परं तथ्यं सर्वलोकहितावहम् । पार्थिवानां त्वदायत्तं बलं देवि भविष्यति

ဤအမြင့်မြတ်ဆုံးသော အမှန်တရားသည် လောကအားလုံး၏ အကျိုးချမ်းသာအတွက် ဖြစ်၏။ အို ဒေဝီ၊ မင်းတို့၏ အင်အားသည် သင်ပေါ် မူတည်လာမည်။

Verse 77

युद्धकाले समुत्पन्ने भक्तानां नात्र संशयः । प्रस्थानं वा प्रवेशं च यः करिष्यति मानवः

စစ်ကာလ ပေါ်ပေါက်လာသောအခါ၊ ဘက္တိရှိသူတို့အတွက် သံသယမရှိ။ ခရီးထွက်မည်သူ သို့မဟုတ် (အလုပ်/နေရာတစ်ခုသို့) ဝင်မည်သူ…

Verse 78

त्वां स्मृत्वा प्रणिपत्याथ पूजयित्वा विशेषतः । तस्य संपत्स्यते सिद्धिः सर्वकृत्येषु सर्वदा । इह कापुरुषस्यापि किं पुनः सुभटस्य च

သင့်ကို သတိရကာ ဦးချပြီး၊ ထူးခြားသော ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်လျှင်၊ ထိုသူသည် အလုပ်အကိုင်အားလုံး၌ အမြဲတမ်း အောင်မြင်မှုကို ရရှိမည်။ ဤနေရာ၌ ကြောက်တတ်သူတောင် ဖြစ်လျှင်၊ ရဲရင့်သော စစ်သူရဲအတွက် မည်မျှပိုမိုမလဲ။

Verse 79

आश्विनस्य सिते पक्षे नवम्यां चाष्टमीदिने । पूजयिष्यति यो मर्त्त्यस्त्वां सद्भक्तिसमन्वितः

အာရှွိန လ၏ လင်းလက်သော ပက္ခ၌၊ နဝမီနေ့နှင့် အဋ္ဌမီနေ့တွင်၊ စစ်မှန်သော ဘက္တိဖြင့် သင့်ကို ပူဇော်သော မရဏာလူသား မည်သူမဆို…

Verse 80

तस्य संवत्सरं यावत्समग्रं सुरसुन्दरि । न भविष्यति वै रोगो न भयं न पराभवः । नापमृत्युर्न चौरादि समुद्भूत उपद्रवः

နတ်သမီးတို့အနက် အလှပဆုံးသူရေ၊ တစ်နှစ်ပြည့်လုံးအတွင်း ရောဂါမရှိ၊ ကြောက်ရွံ့မှုမရှိ၊ အရှုံးမရှိပါ; အချိန်မတိုင်မီ သေဆုံးခြင်းလည်း မရှိ၊ သူခိုးတို့နှင့် အလားတူအရာများကြောင့် ဖြစ်သော အနှောင့်အယှက်များလည်း မပေါ်ပေါက်ပါ။

Verse 82

तत्र गत्वा चिरात्प्राप्य स्वं राज्यं पाकशासनः । पालयामास संहृष्टस्त्रैलोक्यं हतकटकम्

ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ပြီး အချိန်ကြာမြင့်ပြီးနောက် မိမိ၏နိုင်ငံကို ပြန်လည်ရရှိသည့် ပာကရှာသန (အိန္ဒြာ) သည် ဝမ်းမြောက်လျက် တိုက်ခိုက်သူတို့၏တပ်ဖွဲ့များ ပျက်စီးသွားပြီးနောက် သုံးလောကကို အုပ်ချုပ်လေ၏။

Verse 83

लोकाश्च सुखसंपन्नाः सर्वे जाता स्ततः परम् । यज्ञभागभुजो देवा भूयो जाता जगत्त्रये

ထို့နောက် အလောကအားလုံးသည် ချမ်းသာသုခနှင့် ပြည့်စုံလာကြ၏။ ယဇ္ဉာအပိုင်းကို ခံစားသော နတ်တို့သည်လည်း သုံးလောကတစ်လျှောက် ပြန်လည် ရွှင်လန်းထွန်းကားလာကြ၏။

Verse 84

ततः परं च सा देवी त्रैलोक्ये ख्यातिमागता । सर्वक्षेत्रेषु तीर्थेषु स्थानेषु च विशेषतः

ထို့နောက် ထိုဒေဝီသည် သုံးလောကတစ်လျှောက် ကျော်ကြားသည့် ဂုဏ်သတင်းကို ရရှိလာ၏။ အထူးသဖြင့် သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರများ၊ တီရ္ထများနှင့် ပဝါသန့်ရှင်းသော နေရာများအားလုံးတွင် ဖြစ်၏။

Verse 85

एतस्मिन्नंतरे जातः सुरथोनाम भूपतिः । आनर्तस्तेन सद्भक्त्या क्षेत्रेऽत्रैव विनिर्मिता

ထိုအကြားတွင် စုရထဟု အမည်ရသော ဘုရင်တစ်ပါး မွေးဖွားလာ၏။ သူ၏ စစ်မှန်သော ဘက္တိဖြင့် ဤသန့်ရှင်းသော က్షेत्र၌ပင် အာနရ္တ (သန့်ရှင်းသော အခြေစိုက်/အခြေချနေရာ) ကို တည်ထောင်ခဲ့၏။

Verse 86

यस्तां पश्यति सद्भक्त्या चैत्राष्टम्यां सितेऽहनि । स पुमान्वत्सरं यावत्कृतार्थः स्यान्न संशयः

စိတ်မှန်သော ဘက္တိဖြင့် ချိုင်တြာလ၏ အလင်းဘက် အဋ္ဌမနေ့တွင် ထိုမယ်တော်ကို မြင်သူသည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး အကျိုးပြည့်စုံ၍ အောင်မြင်နေမည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 91

।सूत उवाच । एवमुक्त्वाथ ते देवास्तां देवीं हर्षसंयुताः । अनुज्ञातास्तया जग्मुः स्वां पुरीममरावतीम्

စူတက ပြောသည်—ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်သော ထိုဒေဝတော်များသည် မယ်တော်ဒေဝီ၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ရယူကာ မိမိတို့၏ မြို့ အမရావတီသို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

Verse 121

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये महिषासुरपराजय कात्यायनीमाहात्म्यवर्णनंनाम एकविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် စလိုကာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း၊ ဆဋ္ဌမ အပိုင်း နာဂရခဏ္ဍ၌၊ ဟာဋကေရှဝရ က్షೇತ್ರ မာဟာတ္မ്യ၌၊ “မဟိෂာသူရကို အနိုင်ယူခြင်းနှင့် ကာတျာယနီ၏ မဟာတ္မ്യ ဖော်ပြခြင်း” ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း၊ အခန်း ၁၂၁ ပြီးဆုံး၏။