Adhyaya 43

Verse 1

अगस्त्य उवाच । नर्मदेशस्य माहात्म्यं श्रुतं कल्मषनाशनम् । इदानीं कथय स्कंद सतीश्वर समुद्भवम्

အဂတ္စျာ မိန့်တော်မူ၏—အညစ်အကြေးကို ဖျက်ဆီးသော နရမဒေသ၏ မဟာတန်ခိုးကို ကြားနာပြီးပြီ။ ယခုအခါ၊ အို စကန္ဒ၊ သတီဣශ්ဝရ၏ ဖြစ်ပေါ်လာရာကို ပြောကြားပါ။

Verse 2

स्कंद उवाच । मित्रावरुणसंभूत कथयामि कथां शृणु यथा सतीश्वरं लिंगं काश्यामाविर्बभूव ह

စကန္ဒ မိန့်တော်မူ၏—မိတ္တရနှင့် ဝရုဏ၏ သား (အဂတ္စျာ) ရေ၊ ငါသည် ဤကഥာကို ပြောမည်၊ နားထောင်လော့—ကာသီမြို့၌ သတီဣශ්ဝရ လိင်္ဂသည် အမှန်တကယ် ပေါ်ထွန်းလာပုံကို။

Verse 3

पुरा तताप सुमहत्तपः शतधृतिर्मुने । तपसा तेन देवेशः संतुष्टो वरदोऽभवत्

ရှေးကာလ၌ မုနိရေ၊ သတဓෘတိသည် အလွန်ကြီးမားသော တပဿကို ကျင့်ခဲ့၏။ ထိုတပဿကြောင့် ဒေဝတို့၏ အရှင်သည် စိတ်တော်ပျော်ရွှင်၍ အလိုတော်ပြည့်စုံသော ဆုတောင်းပေးသူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 4

उवाच चापि ब्रह्माणं नितरां ब्राह्मणप्रियः । सर्वज्ञनाथो लोकात्मा वरं वरय लोककृत्

ထို့နောက် ဗြဟ္မာအား မိန့်တော်မူ၏—ဗြာဟ္မဏတို့ကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသော၊ အရာအားလုံးကို သိမြင်သော အရှင်၊ လောက၏ အတ္တမ၊ လောကကို ဖန်ဆင်းသူက—“ဆုတောင်းတစ်ပါးကို ရွေးချယ်လော့” ဟု။

Verse 5

ब्रह्मोवाच । यदि प्रसन्नो देवेश वरं दास्यसि वांछितम् । तदा त्वं मे भव सुतो देवी दक्षसुताऽस्तु च

ဗြဟ္မာ မိန့်တော်မူ၏—အို ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ သင် စိတ်တော်ပျော်ရွှင်၍ ငါလိုချင်သော ဆုကို ပေးမည်ဆိုလျှင်၊ ထိုအခါ သင်သည် ငါ၏ သား ဖြစ်ပါစေ၊ ဒေဝီလည်း ဒက္ရှ၏ သမီး ဖြစ်ပါစေ။

Verse 6

इति श्रुत्वा महादेवः सर्वदो ब्रह्मणो वरम् । स्मित्वा देवीमुखं वीक्ष्य प्रोवाच चतुराननम्

ဤသို့ ဗြဟ္မာ၏ အပေးအကျေးကို ကြားသော် အရာအားလုံးကို ပေးတတ်သော မဟာဒေဝသည် ပြုံး၍ ဒေဝီ၏ မျက်နှာကို ကြည့်ကာ မျက်နှာလေးပါးရှိသော ဗြဟ္မာအား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 7

ब्रह्मंस्त्वद्वांछितं भूयात्किमदेयं पितामह । इत्युक्त्वा ब्रह्मणो भालादाविरासीच्छशांकभृत्

“အို ဗြဟ္မာ၊ သင်လိုချင်သမျှ ပြည့်စုံပါစေ—အို အဘိုးကြီး ပိတామဟ၊ သင်အတွက် မပေးနိုင်သည့် အရာရှိပါသလား?” ဟု မိန့်ပြီးနောက် လမင်းကို ဆောင်ထားသော သခင်သည် ဗြဟ္မာ၏ နဖူးမှ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 8

रुदन्स उत्तानशयो ब्रह्मणो मुखमैक्षत । ततो ब्रह्मापि तं बालं रुदंतं प्रविलोक्य च

ကလေးသည် ငိုလျက် ကျောပေါ်လဲနေပြီး ဗြဟ္မာ၏ မျက်နှာကို ကြည့်၏။ ထို့နောက် ဗြဟ္မာလည်း ငိုနေသော ထိုကလေးကို မြင်၍ စူးစမ်းကြည့်၏။

Verse 9

किं मां जनकमाप्यापि त्वं रोदिषि मुहुर्मुहुः । श्रुत्वेति पृथुकः प्राह यथोक्तं परमेष्ठिना

“ငါကို ဖခင်အဖြစ် ရရှိပြီးနောက်တောင် မင်းဘာကြောင့် ထပ်ခါထပ်ခါ ငိုနေရသနည်း?” ဟု မေးသော်၊ ထိုစကားကို ကြားပြီး ‘ပೃထုက’ ဟု ခေါ်သောသူသည် ပရမေဋ္ဌိ (ဗြဟ္မာ) ပြောသကဲ့သို့ ပြန်လည်ဆို၏။

Verse 10

नाम्ने रोदिमि मे स्रष्टुर्नाम देहि पितामह । रोदनाद्रुद्र इत्याख्यां समाया डिंभको लभत्

“နာမည်အတွက် ငိုနေပါသည်—အို ဖန်ဆင်းရှင်၊ အို ပိတామဟ၊ ကျွန်ုပ်အား နာမည်တစ်ခု ပေးပါ” ဟု ဆို၏။ ထိုငိုကြွေးခြင်းကြောင့် ကလေးသည် ‘ရုဒြ’ ဟူသော အမည်ကို ရရှိ၏။

Verse 11

अगस्त्य उवाच । अर्भकत्वं गतोपीशः किं रुरोद षडानन । यदि वेत्सि तदाचक्ष्व महत्कौतूहलं हि मे

အဂတ်စတျာ မိန့်တော်မူသည်။ «အရှင်သည် ကလေးအဖြစ်သို့ ရောက်သော်လည်း အဘယ်ကြောင့် ငိုတော်မူသနည်း၊ မျက်နှာခြောက်ပါးရှင်။ သင်သိလျှင် ပြောကြားပါ—ကျွန်ုပ်၏ စူးစမ်းလိုစိတ် အလွန်ကြီးမားပါသည်»။

Verse 12

स्कंद उवाच । सर्वज्ञस्य कुमारत्वात्किंचित्किंचिदवैम्यहम् । रोदने कारणं वच्मि शृणु कुंभसमुद्भव

စကန္ဒ မိန့်တော်မူသည်။ «အလုံးစုံသိတော်မူသော အရှင်သည် ကလေးဘဝကို ခံယူသဖြင့် ကျွန်ုပ်သည် နည်းနည်းချင်းသာ နားလည်ရသည်။ သို့သော် ငိုခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို ပြောမည်—နားထောင်ပါ၊ ကုမ္ဘမှ မွေးဖွားသူရေ»။

Verse 13

मनसीति विचारोभूद्देवस्य परमात्मनः । बुद्धिवैभवमस्याहो वीक्षितुं परमेष्ठिनः

အမြင့်ဆုံး အတ္တမဖြစ်သော ထိုဘုရား၏ စိတ်တွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ «အာ! ဗြဟ္မာ၏ ဉာဏ်ပညာ၏ တောက်ပမှုကို ငါမြင်လို၏» ဟူ၍။

Verse 14

सत्यलोकाधिनाथस्य चतुरास्यस्य वेधसः । इत्यानंदात्समुद्भूतो वाष्पपूरो महेशितुः

ထို့ကြောင့် ပျော်ရွှင်အာနန္ဒမှ မဟာဣရှ္ဝရ၏ မျက်ရည်ရေကြီး ပေါ်ထွန်းလာသည်—စတျယလောက၏ အရှင်၊ မျက်နှာလေးပါး ဖန်ဆင်းရှင်ကို မြင်တွေ့ရာ၌။

Verse 15

अगस्त्य उवाच । किं बुद्धिवैभवं धातुः शंभुना मनसीक्षितम् । येनानंदाश्रु संभारो बाल्येप्यभवदीशितुः

အဂတ်စတျာ မိန့်တော်မူသည်။ «သမ္ဘုသည် စိတ်တွင် မြင်လိုခဲ့သော ဖန်ဆင်းရှင် ဓာတာ(ဗြဟ္မာ)၏ ဉာဏ်ပညာတောက်ပမှုသည် အဘယ်နည်း။ ထိုကြောင့်ပင် ကလေးဘဝ၌ပင် အရှင်ထံ၌ အာနန္ဒမျက်ရည် စုဆောင်းထွက်ပေါ်ခဲ့သနည်း»။

Verse 16

एतत्कथय मे प्राज्ञ सर्वज्ञानंदवर्धन । श्रुत्वागस्त्युदितं वाक्यं तारकारिरुवाच ह

“ဤအကြောင်းကို ပြောပြပါ၊ ပညာရှိတော်၊ ဗဟုသုတနှင့် အာနန္ဒကို တိုးပွားစေသူ” ဟု ဆို၏။ အဂස්တျ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် တာရကကို သတ်သော စကန္ဒသည် ထိုအခါ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 17

देवे न मनसि ध्यातमिति कुंभजने मुने । विनापत्यं जनेतारं क उद्धर्तुमिह प्रभुः

အိုး အဂස්တျ၊ အိုး ကုမ္ဘဇ မုနိ၊ သင်သည် စိတ်အတွင်း၌ သခင်ဘုရားကို မသေချာစွာ မေတ္တာသတိဖြင့် မစူးစမ်းခဲ့။ သားမရှိလျှင်—မျိုးဆက်ကို ဆက်သွယ်သူမရှိလျှင်—ဤလောက၌ မွေးဖွားစေသူကို ကယ်တင်နိုင်မည့် အာဏာရှိသူ မည်သူနည်း။

Verse 18

एको मनोरथश्चायं द्वितीयोयं सुनिश्चितम् । अपत्यत्वं गते चास्मिन्स्मर्तुरुत्पत्तिहारिणि

ဤသည်မှာ ဆန္ဒတစ်ခုတည်း ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ဒုတိယဆန္ဒတစ်ခုကိုလည်း အခိုင်အမာ ဆုံးဖြတ်ထား၏။ လောကီဖြစ်ပေါ်ခြင်းကို ဖျက်ဆီးသူ ထိုသူသည် ငါ၏သားဖြစ်လာသောအခါ၊ ရည်မှန်းချက်သည် အပြည့်အဝ ပြည့်စုံလိမ့်မည်။

Verse 19

क्षणंक्षणं समालोक्यमंगस्पर्शे क्षणंक्षणम् । एकशय्यासनाहारं लप्स्यतेऽनेन क्षणेक्षणे

အခဏအခဏ သူသည် ထိုသူကို ကြည့်ရှုလိမ့်မည်၊ အခဏအခဏ သူ၏ ကိုယ်ကို ထိတွေ့လိမ့်မည်။ တစ်ခန်းတည်း အိပ်ရာတစ်ခု၊ ထိုင်ခုံတစ်ခု၊ အစာတစ်မျိုးတည်းကို မျှဝေကာ—အချိန်တိုင်း၌ သူနှင့်အတူ ဤအရာအားလုံးကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 20

योयं न गोचरः क्वापि वाणीमनसयोरपि । स मेऽपत्यत्वमासाद्य किं न दास्यति चिंतितम्

စကားနှင့် စိတ်တောင် မရောက်နိုင်သော ထိုသူသည် ငါ၏သားအဖြစ် ရောက်လာလျှင်၊ ငါစိတ်ကူးထားသော ဆန္ဒတို့ထဲမှ မပေးနိုင်သည့် အရာ မည်သည့်အရာရှိမည်နည်း။

Verse 21

योऽमुं सकृत्स्पृशेज्जंतुर्योमुं पश्येत्सकृन्मुदा । न स भूयोभिजायेत भवेच्चानंदमेदुरः

ဤအရှင်ကို တစ်ကြိမ်သာ ထိတွေ့သူ သို့မဟုတ် ဝမ်းမြောက်စိတ်ဖြင့် တစ်ကြိမ်သာ မြင်သူ မည်သူမဆို နောက်တဖန် မပြန်လည်မွေးဖွားတော့ဘဲ အာနန္ဒဖြင့် ပြည့်လျှံသွား၏။

Verse 22

गृहक्रीडनकं मे सौ यदि भूयात्कथंचन । तदापरस्य सौख्यस्य निधानं स्यामसंशयम्

အကြောင်းတစ်စုံတစ်ရာဖြင့် ဤအရှင်သည် အိမ်တွင် ကျွန်ုပ်အတွက် ကစားဖော်သေးသေးလေးတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်မည်ဆိုလျှင်၊ မသံသယဘဲ ကျွန်ုပ်သည် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော သုခ၏ خز خزာနာ ဖြစ်လာမည်။

Verse 23

विधेः समीहितं चेति नूनं ज्ञात्वा स सर्ववित् । आनंदवाष्पकलितं चक्षुस्त्रयमदीधरत्

“ဤသည်မှာ ဝိဓာတೃ၏ အလိုတော်ပင်” ဟု သေချာသိမြင်ပြီးနောက်၊ အရာအားလုံးကို သိသူ၏ မျက်စိသုံးလုံးသည် အာနန္ဒမျက်ရည်ဖြင့် စိုစွတ်သွား၏။

Verse 24

श्रुत्वैत्यगस्तिः स्कंदस्य भाषितं पर्यमूमुदत् । ननाम चांघ्री प्रोवाच जयसर्वज्ञनंदन

စကန္ဒ၏ မိန့်တော်ကို ကြားသော် အဂஸတျသည် အလွန်ဝမ်းမြောက်၏။ သူသည် ခြေတော်၌ ဦးညွှတ်ကာ “အရာအားလုံးကို သိသူ၏ အနှစ်သက်တော်မူရာသားတော်၊ သင့်အား အောင်မြင်ပါစေ” ဟု ဆို၏။

Verse 25

विधेरपि मनोज्ञातं शंभोरपि मनोगतम् । सम्यक्चित्तं त्वया ज्ञातं नमस्तुभ्यं चिदात्मने

ဝိဓာတೃ၏ စိတ်ထဲတွင်သာ သိရှိသောအရာနှင့် သမ္ဘု၏ စိတ်အတွင်း၌ တည်ရှိသောအရာတို့ကိုပင် သင်သည် မှန်ကန်စွာ သိမြင်ပြီးပြီ။ သန့်ရှင်းသော အသိဉာဏ်သဘောတရားဖြစ်သော သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။

Verse 26

स्कंदोपि नितरां तुष्टःश्रोतुरानंददर्शनात् । धन्योस्यगस्त्य धन्योसि श्रोतुं जानासि तत्त्वतः

နားထောင်သူ၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို မြင်၍ စကန္ဒသည်လည်း အလွန်ပင် ပီတိဖြစ်တော်မူ၏။ «အဂஸ္တျာ၊ သင်သည် ကောင်းချီးမင်္ဂလာရှိ၏—အမှန်တကယ် ကောင်းချီးရှိ၏—သင်သည် သစ္စာတရားနှင့် ကိုက်ညီစွာ နားထောင်တတ်၏» ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 27

न मे श्रमो वृथा जातो ब्रुवतस्ते पुरः कथाम् । इत्यगस्तिं समाभाष्य पुनः प्राह षडाननः

«သင်၏ရှေ့၌ ဤကഥာကို ပြောဆိုခဲ့သဖြင့် ငါ၏အားထုတ်မှုသည် အလဟဿ မဖြစ်ခဲ့» ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထို့နောက် အဂஸ္တျာအား ထိုသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက်၊ ခြောက်မျက်နှာရှင် (စကန္ဒ) သည် ထပ်မံ၍ ပြောတော်မူ၏။

Verse 28

देवे रुद्रत्वमापन्ने देवी दक्षसुताभवत् । सापि तप्त्वा तपस्तीव्रं सती काश्यां वरार्थिनी

ဘုရားသည် ရုဒ္ရအဖြစ်ကို ခံယူတော်မူသောအခါ၊ ဒေဝီသည် ဒက္ခ၏ သမီးအဖြစ် ဖြစ်လာ၏။ ထိုစတီသည်လည်း ကောင်းချီးတောင်းလို၍ ကာသီ၌ ပြင်းထန်သော တပဿာကို ဆောင်ရွက်၏။

Verse 30

इदं सतीश्वरं लिंगं तव नाम्ना भविष्यति । यथा मनोरथस्तेऽत्र फलितो दक्षकन्यके

«ဤလိင်္ဂသည် သင်၏နာမဖြင့် ‘စတီဣශ්ဝရ’ ဟု ခေါ်ဝေါ်ကြလိမ့်မည်။ ဒက္ခ၏သမီးရေ၊ ဤနေရာ၌ သင်၏ဆန္ဒသည် အမှန်တကယ် ပြည့်စုံစေရန်ပင်» ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 31

तथैतल्लिंगमाराध्यान्यस्यापि हि फलिष्यति । कुमारी प्राप्स्यति पतिं मनसोपि समुच्छ्रितम्

ထိုနည်းတူ ဤလိင်္ဂကို အာရాధနာပြုသူ အခြားသူတို့၏ ဆန္ဒလည်း မလွဲမသွေ ပြည့်စုံလိမ့်မည်။ ကညာတစ်ဦးသည် မိမိစိတ်၌ မြင့်မားစွာ မျှော်လင့်သည့်အတိုင်း ကိုက်ညီသော ခင်ပွန်းကို ရလိမ့်မည်။

Verse 32

एतल्लिंगं समाराध्य कुमारोपि वरांगनाम् । यस्य यस्य हि यः कामस्तस्य तस्य हि स ध्रुवम्

ဤလိင်္ဂကို သဒ္ဓါဖြင့် မှန်ကန်စွာ ပူဇော်ပါက လူငယ်တစ်ဦးတောင် အထူးကောင်းမြတ်သော သတို့သမီးကို ရရှိနိုင်သည်။ မည်သူမဆို ဆန္ဒရှိသမျှ အလိုတော်သည် ထိုသူအတွက် အမှန်တကယ် သေချာစွာ ပြည့်စုံမည်။

Verse 33

भविष्यति न संदेहः सतीश्वरसमर्चगात् । सतीश्वरं समभ्यर्च्य यो यो यं यं समीहते

သံသယမရှိပါ—စတီဣရှ္ဝရ (Satīśvara) ကို ပူဇော်ခြင်းကြောင့် အရာအားလုံး ဖြစ်ပေါ်လာမည်။ စတီဣရှ္ဝရကို ပူဇော်ပြီး မည်သူမဆို မည်သည့်အရာကိုမဆို တောင်းတမိလျှင်—

Verse 34

तस्य तस्य स स क्षिप्रं भविष्यति मनोरथः

—ထိုသူအတွက် ထိုဆန္ဒတော်သည် အလျင်အမြန် ပြည့်စုံလာမည်။

Verse 35

इतोष्टमे च दिवसे त्वज्जनेता प्रजापतिः । मह्यं दास्यति कन्यां त्वां सफलस्ते मनोरथः । इत्युक्त्वा देवदेवेशस्तत्रैवांतर्हितोभवत्

“ယနေ့မှ ရှစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် သင်၏အဖ—ပရာဇာပတိ—သည် သင့်ကို ငါ့ထံ မင်္ဂလာအဖြစ် သမီးတော်အဖြစ် ပေးအပ်လိမ့်မည်။ သင်၏ဆန္ဒ ပြည့်စုံလိမ့်မည်။” ဟု ဘုရားတို့၏ဘုရားသခင် မိန့်ကြားပြီး ထိုနေရာတင်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော်မူ၏။

Verse 36

सापि स्वभवनं याता सती दाक्षायणी मुदा । पितापि तस्मै प्रादात्तां रुद्राय दिवसेष्टमे

စတီ ဒါက္ရှာယဏီသည်လည်း ဝမ်းမြောက်စွာ မိမိအိမ်သို့ ပြန်သွား၏။ ရှစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် သူမ၏အဖသည် ရုဒြာအား သူမကို ပေးအပ်ခဲ့၏။

Verse 37

स्कंद उवाव । इत्थं सतीश्वरं लिंगं काश्यां प्रादुरभून्मुने । स्मरणादपि लिंगं च दद्यात्सत्त्वगुणं परम्

စ్కန္ဒက မိန့်တော်မူသည်။ ဤသို့ဖြစ်သော် မုနိရေ၊ ကာသီမြို့၌ စတီဣශ්ဝရ လိင်္ဂ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထိုလိင်္ဂကို သတိရရုံဖြင့်ပင် သတ္တဝဂုဏ် အမြင့်မြတ်ဆုံး (သန့်ရှင်းကြည်လင်မှု) ကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 38

रत्नेशात्पूर्वतो भागे दृष्ट्वा लिंगं सतीश्वरम् । मुच्यते पातकैः सद्यः क्रमाज्ज्ञानं च विंदति

ရတ്നေဣရှ၏ အရှေ့ဘက်၌ စတီဣශ්ဝရ လိင်္ဂကို မြင်မြောက်လျှင် လူသည် အပြစ်များမှ ချက်ချင်း လွတ်မြောက်၏။ ထို့နောက် အစဉ်လိုက် စစ်မှန်သော ဉာဏ်ပညာကို ရရှိ၏။

Verse 93

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां चतुर्थे काशीखंड उत्तरार्धे सतीश्वरप्रादुर्भावो नाम त्रिनवतितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စ್ಕန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ စလောက ၈၁,၀၀၀ ပါဝင်သော သံဟိတာ၌ စတုတ္ထပိုင်း ကာသီခဏ္ဍ ဥတ္တရာဓ၌ «စတီဣශ්ဝရ ပေါ်ထွန်းခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၉၃ ပြီးဆုံး၏။