Adhyaya 42
Kashi KhandaUttara ArdhaAdhyaya 42

Adhyaya 42

ဤအဓ್ಯಾಯတွင် စကန္ဒသည် နర్మဒါ (ရေဝါ) မြစ်၏ မာဟာတ္မယ (သန့်ရှင်းမြတ်တန်ခိုး) ကို သာသနာတရားအဖြစ် ဟောကြားပြီး၊ နర్మဒါကို သတိရခြင်းသာဖြင့် အကြီးမားဆုံး အပြစ်များပင် လျော့ပါးနိုင်ကြောင်း ဆိုသည်။ ရှင်တော်များ စည်းဝေးရာတွင် “အမြင့်မြတ်ဆုံး မြစ်သည် မည်သည်နည်း” ဟု မေးမြန်းရာ မာရ္ကဏ္ဍေယက မြစ်များကို သန့်စင်ပေးသူနှင့် ကုသိုလ်ပေးသူဟု ခွဲခြားကာ ဂင်္ဂါ၊ ယမုနာ၊ နర్మဒါ၊ စရஸဝတီ ဟူသော လေးမြစ်ကို ဗေဒ (Ṛg, Yajus, Sāman, Atharvan) ၏ ကိုယ်စားပြုအဖြစ် ဖော်ပြသည်။ ဂင်္ဂါကို မယှဉ်နိုင်သကဲ့သို့ ချီးမွမ်းသော်လည်း နర్మဒါ၏ တပသ (အာစေတနာ) နှင့် တန်းတူဖြစ်လိုသော ဆန္ဒကို ထည့်သွင်းဖော်ပြသည်။ ဗြဟ္မာက “သီဝ (Tryakṣa)၊ ဝိෂ္ဏု (Puruṣottama)၊ ဂေါရီ၊ ကာရှီ တို့နှင့် တန်းတူသော အရာများ ရှိနိုင်မှသာ ဂင်္ဂါနှင့် တန်းတူသော မြစ်တစ်စင်း ပေါ်လာနိုင်မည်” ဟု အခြေအနေတစ်ရပ်အဖြစ် ဆိုကာ ထိုတန်းတူမှု၏ ရှားပါးမှုကို ပြသသည်။ ထို့နောက် နర్మဒါသည် ဝါရာဏသီသို့ ရွှေ့လာ၍ လိင်္ဂ-ပရတိဋ္ဌာ (လိင်္ဂတည်ထောင်ခြင်း) ကို အလွန်မြင့်မားသော ကုသိုလ်အဖြစ် ဖော်ပြကာ Triviṣiṣṭapa အနီး Pilipilā-tīrtha တွင် လိင်္ဂတစ်ဆူ တည်ထောင်သည်။ သီဝသည် ပျော်ရွှင်၍ အပေးအယူများ ပေးတော်မူသည်—နర్మဒါကမ်းတလျှောက် ကျောက်တုံးများသည် လိင်္ဂရုပ်သဏ္ဌာန် ဖြစ်လာခြင်း၊ နర్మဒါကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် အပြစ်လျော့ပါးခြင်း (အခြားမြစ်များကဲ့သို့ အချိန်ယူရသော အကျိုးမဟုတ်) နှင့် “နర్మဒေရှွရ” ဟု အမည်ရသော လိင်္ဂသည် တည်မြဲသော မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ပေးခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် နర్మဒါ၏ မာဟာတ္မယကို နားထောင်ခြင်းဖြင့် “အပြစ်အဝတ်” ပျောက်ကင်းကာ အမြင့်သိမြင်မှု ရရှိမည်ဟု ဖလရှရုတိပုံစံဖြင့် အာမခံထားသည်။

Shlokas

Verse 1

स्कंद उवाच । नर्मदेशस्य माहात्म्यं कथयामि मुने तव । यस्य स्मरणमात्रेण महापातकसंक्षयः

စ్కန္ဒက မိန့်တော်မူသည်—မုနိရေ၊ နရ္မဒါဒေသ၏ မဟာတန်ခိုးကို သင်အား ငါ ပြောကြားမည်။ ၎င်းကို သတိရရုံသာဖြင့်ပင် မဟာအပြစ်များ လျော့ပါးပျက်စီးသည်။

Verse 2

अस्य वाराहकल्पस्य प्रवेशे मुनिपुंगवैः । आपृच्छि का सरिच्छ्रेष्ठा वद तां त्वं मृकंडज

ဤဝရာဟကల్ప၏အစတွင် မုနိအမြတ်တို့က မေးကြသည်— “မြစ်များအနက် အကောင်းဆုံးမြစ်သည် မည်သည်နည်း။ မృကဏ္ဍု၏သားရေ၊ ထိုအကြောင်းကို ပြောပါ”။

Verse 3

मार्कंडेय उवाच । शृणुध्वं मुनयः सर्वे संति नद्यः परःशतम् । सर्वा अप्यघहारिण्यः सर्वा अपि वृषप्रदाः

မာရကဏ္ဍေယက ပြောသည်— “မုနိတို့အားလုံး နားထောင်ကြလော့။ မြစ်များသည် တစ်ရာကျော်ရှိ၏။ အားလုံးသည် အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပေးကြပြီး အားလုံးသည် ဓမ္မ (ကုသိုလ်) ကို ပေးအပ်ကြ၏”။

Verse 4

सर्वाभ्योपि नदीभ्यश्च श्रेष्ठाः सर्वाः समुद्रगाः । ततोपि हि महाश्रेष्ठाः सरित्सु सरिदुत्तमाः

မြစ်အားလုံးအနက် ပင်လယ်သို့ စီးဝင်သော မြစ်တို့သည် အထူးကောင်းမြတ်၏။ ထိုတို့ထက်ပင် အလွန်အမင်းကောင်းမြတ်သော မြစ်များလည်း ရှိ၍ မြစ်စီးများအနက် အမြတ်ဆုံးဟု ချီးမွမ်းခံရ၏။

Verse 5

गंगा च यमुनाचाथ नर्मदा च सरस्वती । चतुष्टयमिदं पुण्यं धुनीषु मुनिपुंगवाः

ဂင်္ဂါ၊ ယမုနာ၊ နర్మဒါ၊ စရஸ္ဝတီ—ဤသန့်ရှင်းသော လေးမြစ်စုသည် မြစ်တို့အနက် ပုဏ္ဏမြစ်အစုဖြစ်၏၊ မုနိအမြတ်ရေ။

Verse 6

ऋग्वेदमूर्तिर्गंगा स्याद्यमुना च यजुर्ध्रुवम् । नर्मदा साममूर्तिस्तु स्यादथर्वा सरस्वती

ဂင်္ဂါသည် ရိဂ္ဝေဒ၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်ဟု ဆိုကြ၏။ ယမုနာသည် ယဇုရ္ဝေဒကို မလွဲမသွေ ကိုယ်စားပြု၏။ နర్మဒါသည် သာမဝေဒ၏ ရုပ်မူဖြစ်ပြီး စရஸ္ဝတီသည် အထရ္ဝဝေဒ ဖြစ်၏။

Verse 7

गंगा सर्वसरिद्योनिः समुद्रस्यापि पूरणी । गंगाया न लभेत्साम्यं काचिदत्र सरिद्वरा

ဂင်္ဂါသည် မြစ်အပေါင်း၏ မိခင်ရင်းမြစ်ဖြစ်၍ သမုဒ္ဒရာကိုပါ ပြည့်စုံစေသူ ဖြစ်သည်။ ဤလောက၌ မည်သည့် မြစ်မြတ်မဆို ဂင်္ဂါနှင့် မတူမညီနိုင်။

Verse 8

किंतु पूर्वं तपस्तप्त्वा रेवया बह्वनेहसम् । वरदानोन्मुखो धाता प्रार्थितश्चेति सत्तम

သို့သော် အရင်ဦးစွာ၊ အကောင်းမြတ်တို့၏ အကောင်းဆုံးသူရေ၊ ရေဝါ (နရမဒါ) သည် အလွန်ရှည်လျားသော ကာလတစ်လျှောက် တပဿာကို ကျင့်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကောင်းချီးပေးလိုစိတ်ရှိသော ဖန်ဆင်းရှင် ဓာတာ (ဗြဟ္မာ) ထံသို့ ချဉ်းကပ်၍ ဆုတောင်းလျှောက်ထား하였다။

Verse 9

गंगा साम्यं विधे देहि प्रसन्नोसि यदि प्रभो । ब्रह्मणाथ ततः प्रोक्ता नर्मदा स्मितपूर्वकम्

«ဂင်္ဂါနှင့် တူညီမှုကို ပေးသနားပါ၊ ဗိဓေ (စီမံခန့်ခွဲသူ) အရှင်။ သင်နှစ်သက်တော်မူပါက၊ အရှင်ဘုရား» ဟု နရမဒါက ပြောလေ၏။ ထို့နောက် ဗြဟ္မာသည် နူးညံ့သော အပြုံးဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။

Verse 10

यदि त्र्यक्षसमत्वं तु लभ्यतेऽन्येन केनचित् । तदा गंगासमत्वं च लभ्यते सरितान्यया

အကယ်၍ သုံးမျက်စိရှင် (ရှီဝ) နှင့် တူညီမှုကို အခြားသူတစ်ဦးဦးက ရနိုင်မည်ဆိုလျှင်၊ ထိုအခါမှသာ အခြားမြစ်တစ်စင်းကလည်း ဂင်္ဂါနှင့် တူညီမှုကို ရနိုင်မည်။

Verse 11

पुरुषोत्तम तुल्यः स्यात्पुरुषोन्यो यदि क्वचित । स्रोतस्विनी तदा साम्यं लभते गंगया परा

အကယ်၍ တစ်နေရာရာတွင် ပုရုရှောတ္တမ (အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်) နှင့် တူညီသော အခြားလူတစ်ဦး ရှိနိုင်မည်ဆိုလျှင်၊ ထိုအခါမှသာ အခြားမြစ်တစ်စင်းက ဂင်္ဂါနှင့် တူညီမှုကို ရနိုင်မည်။

Verse 12

यदि गौरी समा नारी क्वचिदन्या भवेदिह । अन्या धुनीह स्वर्धुन्यास्तदा साम्यमुपैष्यति

ဤလောက၌ ဂေါရီဒေဝီနှင့် တန်းတူသော မိန်းမတစ်ဦး အခြားရှိနိုင်လျှင်၊ ထိုအခါ အခြားမြစ်တစ်စင်းလည်း ကောင်းကင်ဂင်္ဂါ စွဝဓုနီနှင့် တန်းတူဖြစ်လာမည်။

Verse 13

यदि काशीपुरी तुल्या भवेदस्या क्वचित्पुरी । तदा स्वर्गतरंगिण्याः साम्यमन्या नदी लभेत्

ဤ ကာရှီပူရီနှင့် တန်းတူသော မြို့တစ်မြို့ အခြားနေရာ၌ ရှိနိုင်လျှင်၊ ထိုအခါ အခြားမြစ်တစ်စင်းသည် ကောင်းကင်လှိုင်းဆောင် ဂင်္ဂါနှင့် တန်းတူမှုကို ရနိုင်မည်။

Verse 14

निशम्येति विधेर्वाक्यं नर्मदा सरिदुत्तमा । धातुर्वरं परित्यज्य प्राप्ता वाराणसीं पुरीम्

ဗိဓိ (ဗြဟ္မာ) ၏ စကားကို ကြားသိပြီးနောက်၊ မြစ်တို့အထက်မြတ်သော နာမဒါသည် ဖန်ဆင်းရှင်၏ အပေးအမြှောက်ကို စွန့်လွှတ်ကာ ဝါရာဏသီ မြို့သို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 15

सर्वेभ्योपि हि पुण्येभ्यः काश्यां लिंगप्रतिष्ठितेः । अपरा न समुद्दिष्टा कैश्चिच्छ्रेयस्करी क्रिया

ပုဏ္ဏကံ အားလုံးထဲတွင် ကာရှီ၌ ရှိဝလင်္ဂကို တည်ထောင်ပူဇော်ခြင်းထက် ပိုမို အကျိုးပြုသော ကုသိုလ်ကံကို ပညာရှိတို့ မည်သူမျှ မကြေညာကြ။

Verse 16

अथ सा नर्मदा पुण्या विधिपूर्वां प्रतिष्ठितिम् । व्यधात्पिलिपिलातीर्थे त्रिविषिष्टपसमीपतः

ထို့နောက် သန့်ရှင်းသော နာမဒါသည် ထုံးတမ်းစဉ်လာအတိုင်း အပြည့်အဝ တည်ထောင်ပူဇော်ပွဲကို ပီလိပီလာ တီရ္ထ၌၊ သုံးဆယ့်သုံးပါးသော ဒေဝတားတို့၏ နေရာအနီးတွင် ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 17

ततः शंभुः प्रसन्नोभूऽत्तस्यै नद्यै शुभात्मने । वरं वृणीष्व सुभगे यत्तुभ्यं रोचतेऽनघे

ထို့နောက် သမ္ဘု (ရှီဝ) သည် ကုသိုလ်သဘောရှိသော မြစ်မကို အလွန်နှစ်သက်၍ မိန့်တော်မူသည်– «ကံကောင်း၍ အပြစ်ကင်းသူမ၊ သင်နှစ်သက်သမျှ ဆုတောင်းပေးမည်၊ ဆုတောင်းကို ရွေးချယ်လော့»။

Verse 18

सरिद्वरा निशम्येति रेवा प्राह महेश्वरम् । किं वरेणेह देवेश भृशं तुच्छेन धूर्जटे

ဤသို့ကြားသော် မြစ်တို့အထွတ် ရေဝါ (နರ್ಮဒါ) သည် မဟေရှဝရအား ပြောသည်– «ဒေဝတို့၏အရှင်၊ ဓူရ္ဇဋိ အရှင်၊ ဤနေရာ၌ ဆုတောင်းတစ်ခုက ဘာအကျိုးရှိမည်နည်း၊ အလွန်တုန့်တုန့်သေးသေးသာ ဖြစ်နေပါသည်»။

Verse 19

निर्द्वंद्वा त्वत्पदद्वंद्वे भक्तिरस्तु महेश्वर । श्रुत्वेति नितरां तुष्टो रेवागिरमनुत्तमाम्

«မဟေရှဝရ အရှင်၊ အရှင်၏ ခြေတော်နှစ်ဖက်၌ မလှုပ်မယှက်သော ဘက္တိ (သဒ္ဓါ) သာ ကျွန်မ၌ ဖြစ်ပါစေ»။ ရေဝါ၏ အထူးမြတ်သော စကားကို ကြားသော် အရှင်သည် အလွန်ပင် ပီတိဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 20

प्रोवाच च सरिच्छेष्ठे त्वयोक्तं यत्तथास्तु तत् । गृहाण पुण्यनिलये वितरामि वरांतरम्

ထို့နောက် အရှင်က မြစ်တို့အထွတ်အား မိန့်တော်မူသည်– «သင်ပြောသမျှ အတိုင်း ဖြစ်ပါစေ။ ကုသိုလ်တည်ရာဖြစ်သောသူမ၊ ယင်းကို လက်ခံလော့။ ငါသည် နောက်ထပ် မြတ်သော ဆုတောင်းတစ်ပါးကိုလည်း ပေးမည်»။

Verse 21

यावंत्यो दृषदः संति तव रोधसि नर्मदे । तावंत्यो लिंगरूपिण्यो भविष्यंति वरान्मम

«နর্মဒါရေ၊ သင်၏ ကမ်းပါးပေါ်၌ ကျောက်တုံး မည်မျှရှိသနည်း၊ ထိုမျှလောက်သည် လင်္ဂရုပ်အဖြစ် ဖြစ်လာမည်—ငါ၏ ဆုတောင်းအာနုဘော်ကြောင့်»။

Verse 22

अन्यं च ते वरं दद्या तमप्याकर्णयोत्तमम् । दुष्प्रापं यज्ञतपसां राशिभिः परमार्थतः

ထို့ပြင် သင့်အား အခြားသော ကောင်းချီးတစ်ပါးကိုလည်း ပေးမည်—အမြတ်တန်သူရေ၊ နားထောင်လော့—ယဇ်ပူဇော်ခြင်းနှင့် တပသ္ယာ အစုအဝေးများဖြင့်ပင် အမှန်တကယ် ရခက်ခဲသော ကောင်းချီးတည်း။

Verse 23

सद्यः पापहरा गंगा सप्ताहेन कलिंदजा । त्र्यहात्सरस्वती रेवे त्वं तु दर्शनमात्रतः

ဂင်္ဂါမြစ်သည် အပြစ်ကို ချက်ချင်းဖယ်ရှားပေး၏။ ကလိန္ဒဇာ (ယမုနာ) သည် ခုနှစ်ရက်အတွင်း၊ စရஸဝတီသည် သုံးရက်အတွင်း ဖယ်ရှား၏။ သို့သော် သင်၊ အို ရေဝါ၊ မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် ဖယ်ရှားပေး၏။

Verse 24

अपरं च वरं दद्यां नर्मदे दर्शनाघहे । भवत्या स्थापितं लिंगं नर्मदेश्वरसंजकम्

ထို့ပြင် အပြစ်ကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် ဖျက်ဆီးနိုင်သော နර්မဒါရေ၊ နောက်ထပ် ကောင်းချီးတစ်ပါးကိုလည်း ငါပေးမည်။ သင်က တည်ထောင်ထားသော လင်္ဂသည် “နර්မဒေශ්ဝရ” ဟု ခေါ်တွင်လိမ့်မည်။

Verse 25

यत्तल्लिंगं महापुण्यं मुक्तिं दास्यति शाश्वतीम । अस्य लिंगस्य ये भक्तास्तान्दृष्ट्वा सूर्यनंदनः

ထိုလင်္ဂသည် အလွန်ပုဏ္ဏမြတ်၍ ထာဝရ မုက္ခတိကို ပေးလိမ့်မည်။ ဤလင်္ဂ၏ ဘက္တများကို မြင်သောအခါ နေမင်း၏ သား (ယမ) သည်…

Verse 26

प्रणमिष्यंति यत्नेन महाश्रेयोभिवृद्धये । संति लिंगान्यनेकानि काश्यां देवि पदेपदे

…မဟာကောင်းကျိုး တိုးပွားစေရန် အားထုတ်၍ ဦးညွှတ်ပူဇော်ကြလိမ့်မည်။ အမှန်ပင်၊ ဒေဝီရေ၊ ကာသီမြို့၌ လင်္ဂများ အများအပြား ရှိ၍ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင်ပင် တွေ့ရ၏။

Verse 27

परं हि नर्मदेशस्य महिमा कोपि चाद्भुतः । इत्युक्त्वा देवदेवेशस्तस्मिंल्लिंगे लयं ययौ

“နရမဒေသ၏ မဟိမသည် အလွန်အံ့ဩဖွယ် မြင့်မြတ်လှ၏။” ဟု မိန့်တော်မူပြီးနောက် ဒေဝတို့၏ အရှင်တော်သည် ထိုလိင်္ဂ၌ သမာဓိဖြင့် လျောဝင်ပေါင်းစည်းတော်မူ၏။

Verse 28

नर्मदापि प्रहृष्टासीत्पावित्र्यं प्राप्य चाद्भुतम् । स्वदेशं च परिप्राप्ता दृष्टमात्राघहारिणी

နရမဒါမြစ်တော်လည်း အံ့ဩဖွယ် သန့်စင်စေသော အာနုභာဝကို ရရှိသဖြင့် ဝမ်းမြောက်လှ၏။ ထို့နောက် မိမိဒေသသို့ ပြန်ရောက်ကာ မြင်ရုံသာဖြင့် အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပေးသူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 29

वाक्यं मृकंडजमुनेस्तेपि श्रुत्वा मुनीश्वराः । प्रहृष्टचेतसो जाताश्चक्रुः स्वं स्वं ततो हितम्

မုနိအရှင်တို့သည် မೃကဏ္ဍု၏ သားတော် မုနိ၏ စကားကို ကြားသော် စိတ်နှလုံး ဝမ်းမြောက်ကြ၏။ ထို့နောက် တစ်ဦးချင်းစီသည် မိမိအကျိုးရှိရာကို ဆောင်ရွက်ကြ၏။

Verse 30

स्कंद उवाच । नर्मदेशस्य माहात्म्यं श्रुत्वा भक्तियुतो नरः । पापकंचुकमुत्सृज्य प्राप्स्यति ज्ञानमुत्तमम्

စ్కန္ဒ မိန့်တော်မူသည်—ဘက္တိနှင့်ပြည့်စုံသော လူသည် နရမဒေသ၏ မဟာတ္မကို နားထောင်လျှင် အပြစ်၏ အဝတ်အစားကို ပယ်ချကာ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဉာဏ်ပညာကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 92

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां चतुर्थे काशीखंड उत्तरार्धे नर्मदेश्वराख्यानं नाम द्विनवतितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် ဂုဏ်တော်မြတ်သော စ್ಕန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတ၌၊ စတုတ္ထ သံဟိတ၊ ကာရှီခဏ္ဍ (ဥတ္တရာဓ) အတွင်းရှိ «နရမဒေသွဝရ အခ္ယာန» ဟူသော အခန်း၊ ကိုးဆယ့်နှစ်မြောက် အဓ್ಯಾಯ ပြီးဆုံး၏။