Adhyaya 30

Verse 1

स्कंद उवाच । कुंभोद्भूत तदाश्चर्यं विलोक्य जगदंबिका । उवाच शंभुं प्रणता प्रणतार्तिहरं परम्

စ్కန္ဒက မိန့်တော်မူသည်— ဟေ ကုಂಭೋဒ္ဘဝ (အဂஸတျ)၊ ထိုအခါ ဇဂဒမ္ဘိကာသည် ထိုအံ့ဩဖွယ်ဖြစ်ရပ်ကို မြင်၍ ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ၊ အားကိုးခိုလှုံသူတို့၏ ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားပေးသော အမြင့်မြတ်ဆုံး သမ္ဘုထံသို့ ပြောကြား၏။

Verse 2

अंबिकोवाच । अस्य पीठस्य माहात्म्यं महादेव महेश्वर । तिरश्चामपि यज्जातं ज्ञानं संसारमोचनम्

အမ္ဗိကာက မိန့်တော်မူသည်။ အို မဟာဒေဝ၊ အို မဟေရှ္ဝရ၊ ဤသန့်ရှင်းသော ပီဋ္ဌ၏ မဟိမကို မိန့်ကြားပါ။ ၎င်း၏ အာနုဘော်ကြောင့် တိရစ္ဆာန်တို့အတွင်း၌ပင် သံသရာမှ လွတ်မြောက်စေသော ဉာဏ် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 3

अतः प्रभावं विज्ञाय धर्मपीठस्य धूर्जटे । धर्मेश्वरसमीपेहं स्थास्याम्यद्य दिनावधि

ထို့ကြောင့် အို ဓူရ္ဇဋိ၊ ဤ ဓမ္မ-ပီဋ္ဌ၏ အာနုဘော်ကို သိမြင်ပြီးနောက် ယနေ့မှစ၍ ဓမ္မေရှ္ဝရ၏ အနီး၌ ဤနေရာတွင်ပင် နေထိုင်မည်။

Verse 4

अत्र लिंगे तु ये भक्ताः स्त्रियो वा पुरुषास्तु वा । तेषामभीष्टां संसिद्धिं साधयिष्याम्यहं सदा

ဤ လိင်္ဂ၌ ဘက္တားဖြစ်သူ မည်သူမဆို—မိန်းမဖြစ်စေ ယောက်ျားဖြစ်စေ—သူတို့၏ အလိုရှိရာ စိဒ္ဓိနှင့် အောင်မြင်ပြည့်စုံမှုကို ငါသည် အမြဲတမ်း ပြုစုပေးမည်။

Verse 5

ईश्वर उवाच । साधुकृतं त्वया देवि कृतवत्या परिग्रहम् । अस्येह धर्मपीठस्य मनोरथकृतः सताम्

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်။ ကောင်းလှ၏၊ ဒေဝီရေ၊ သင်သည် ဤနေရာကို အာသ్రယအဖြစ် လက်ခံယူခဲ့သည်။ ဤနေရာရှိ ဓမ္မ-ပီဋ္ဌသည် သဒ္ဓါရှိသော သတ္တပုရုသတို့၏ မနောရထကို ပြည့်စုံစေသူ ဖြစ်သည်။

Verse 6

त एव विश्वभोक्तारो विश्वमान्यास्त एव हि । ये त्वां विश्वभुजामत्र पूजयिष्यंति मानवाः

အမှန်တကယ်တော့ သူတို့သာ လောက၏ အပျော်အပါးကို ခံစားသူများ၊ လောကကလည်း သူတို့ကိုသာ ဂုဏ်ပြုသည်—ဤနေရာ၌ သင်ကို၊ ကမ္ဘာလောကကို ထိန်းသိမ်းပေးသူကို၊ ပူဇော်မည့် လူသားတို့ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 7

विश्वे विश्वभुजे विश्वस्थित्युत्पत्तिलयप्रदे । नरास्त्वदर्चकाश्चात्र भविष्यंत्यमलात्मकाः

အို ကမ္ဘာလောက၏ အရှင်၊ ကမ္ဘာလောကကို ခံစားတော်မူသူ၊ လောက၏ တည်တံ့မှု၊ ပေါ်ပေါက်မှုနှင့် လျော့လျောပျက်သုဉ်းမှုကို ပေးသနားတော်မူသူ—ဤနေရာ၌ သင့်ကို ပူဇော်အာရဓနာပြုသူတို့သည် မိမိသဘာဝအတွင်း၌ပင် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်လာကြမည်။

Verse 8

मनोरथतृतीयायां यस्ते भक्तिं विधास्यति । तन्मनोरथसंसिद्धिर्भवित्री मदनुग्रहात्

မနောရထ-တတိယာနေ့၌ သင့်အပေါ် ဘက္တိကို တည်ထောင်သူ မည်သူမဆို—သူ၏ ဆန္ဒမနောရထသည် ငါ၏ အနုဂ्रहကြောင့် အောင်မြင်စုံလင်မည်။

Verse 9

नारी वा पुरुषो वाथ त्वद्व्रताचरणात्प्रिये । मनोरथानिह प्राप्य ज्ञानमंते च लप्स्यते

အို ချစ်သူမ၊ မိန်းမဖြစ်စေ ယောက်ျားဖြစ်စေ—သင့်၏ ဝရတကို လိုက်နာကျင့်သုံးလျှင် ဤလောက၌ ဆန္ဒများကို ရရှိပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဉာဏ်ပညာကိုလည်း ရမည်။

Verse 10

देव्युवाच । मनोरथतृतीयायां व्रतं कीदृक्कथा कथम् । किं फलं कैः कृतं नाथ कथयैतत्कृपां कुरु

ဒေဝီက မေးလျှောက်သည်—“မနောရထ-တတိယာနေ့၌ ဝရတသည် မည်သို့သော ဝရတနည်း၊ ကထာနှင့် ကျင့်စဉ်နည်းလမ်းသည် မည်သို့နည်း။ အကျိုးဖလသည် အဘယ်နည်း၊ မည်သူတို့က ကျင့်သုံးခဲ့သနည်း။ အို နာထ၊ ဤအကြောင်းကို မိန့်ကြားပါ—ကရုဏာပြုပါ”။

Verse 11

ईश्वर उवाच । शृणु देवि यथा पृष्टं भवत्या भवतारिणि । मनोरथव्रतं चैतद्गुह्याद्गुह्यतरं परम्

ဣဿဝရက မိန့်တော်မူသည်—“ဒေဝီရေ၊ သင်မေးသကဲ့သို့ နားထောင်လော့၊ အို သံသရာမှ ကယ်တင်သူမ။ ဤ မနောရထ-ဝရတသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်၍ လျှို့ဝှက်ထက်ပင် ပိုမိုလျှို့ဝှက်သော အရာတည်း”။

Verse 12

पुलोमतनया पूर्वं तताप परमं तपः । किंचिन्मनोरथं प्राप्तुं न चाप तपसः फलम्

ယခင်က ပုလိုမာ၏ သမီးသည် ဆန္ဒတစ်ရပ်ကို ရရှိရန် အလွန်ပြင်းထန်သော တပသ (အကျင့်တရား) ကို ကျင့်ခဲ့သော်လည်း ထိုတပသ၏ အကျိုးကို မရခဲ့ပါ။

Verse 13

अपूपुजत्ततो मां सा भक्त्या परमया मुदा । गीतेन सरहस्येन कलकंठीकलेन हि

ထို့နောက် သူမသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိနှင့် ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ကျွန်ုပ်ကို ပူဇော်ခဲ့သည်—အတွင်းသဘောရဟস্যပါဝင်သော သီချင်းဖြင့်၊ ကုကီလာငှက်ကဲ့သို့ ချိုမြိန်သော သံလွင်ဖြင့်။

Verse 14

तद्गानेनातिसंतुष्टो मृदुना मधुरेण च । सुतालेन सुरंगेण धातुमात्राकलावता

ထိုသီချင်းကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် အလွန်အမင်း ပျော်မြူးနှစ်သက်ခဲ့သည်—နူးညံ့ချိုမြိန်၍၊ တာလ်မှန်ကန်ကာ၊ အလှဆင်သံလွင်များဖြင့် လှပပြီး၊ မာတ်ရာအတိုင်းအတာနှင့် အနုပညာဖြင့် ပြည့်ဝလျက်။

Verse 15

प्रोवाच तां वरं ब्रूहि प्रसन्नोस्मि पुलोमजे । अनेन च सुगीतेन त्वनया लिंगपूजया

ထို့နောက် သူက ပြောသည်—“အို ပုလိုမာ၏ သမီးရေ၊ ဆုတောင်းအပေးကို ပြောလော့၊ သင်၏ ဤကောင်းမွန်သော သီဆိုမှုနှင့် ဤလင်္ဂပူဇာကြောင့် ငါ ပျော်နှစ်သက်ပြီ။”

Verse 16

पुलोमजोवाच । यदि प्रसन्नो देवेश तदा यो मे मनोरथः । तं पूरय महादेव महादेवी महाप्रिय

ပုလိုမာ၏ သမီးက ပြောသည်—“အကယ်၍ သင် ပျော်နှစ်သက်ပါက၊ အို ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ကျွန်မ၏ စိတ်အတွင်းရှိ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးပါ၊ အို မဟာဒေဝ၊ အို မဟာဒေဝီ၏ အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရသူ။”

Verse 17

सर्वदेवेषु यो मान्यः सर्वदेवेषु सुंदरः । यायजूकेषु सर्वेषु यः श्रेष्ठः सोस्तु मे पतिः

နတ်အားလုံးအနက် ဂုဏ်ပြုခံရသူ၊ နတ်အားလုံးအနက် အလှအပအမြင့်ဆုံးသူ၊ ပူဇော်ထိုက်သူအားလုံးအနက် အထက်မြတ်ဆုံးသူ—ထိုအမြတ်ဆုံးသခင်သည် ကျွန်မ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်ပါစေ။

Verse 18

यथाभिलषितं रूपं यथाभिलषितं सुखम् । यथाभिलषितं चायुः प्रसन्नो देहि मे भव

အို ကရုဏာရှင် ဒေဝတော်၊ ကြည်နူးတော်မူ၍ ကျွန်မလိုလားသော ရုပ်သဏ္ဌာန်၊ လိုလားသော ချမ်းသာပျော်ရွှင်မှု၊ နှင့် လိုလားသော အသက်တာကာလကို ပေးသနားတော်မူပါ။

Verse 19

यदायदा च पत्या मे संगः स्याद्धृत्सुखेच्छया । तदातदा च तं देहं त्यक्त्वान्यं देहमाप्नुयाम्

နှလုံးသား၏ ပျော်ရွှင်မှုလိုလားချက်ကြောင့် ကျွန်မ၏ ခင်ပွန်းနှင့် ပေါင်းစည်းမှု ဖြစ်ပေါ်သည့် အခါတိုင်း၊ အခါတိုင်း ထိုကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်၍ အခြားကိုယ်ကို ရရှိပါစေ၊ ထိုပေါင်းစည်းမှုသည် အမြဲတမ်း အသစ်သစ်ဖြစ်နေစေရန်။

Verse 20

सदा च लिंगपूजायां मम भक्तिरनुत्तमा । भव भूयाद्भवहर जरामरणहारिणी

လင်္ဂပူဇာ၌ ကျွန်မ၏ ဘက္တိသည် အမြဲတမ်း အထူးမြတ်ဆုံးဖြစ်ပါစေ။ အို ဘဝ၊ အို ဘဝဟရ (သံသရာဖြစ်ပေါ်မှုကို ဖယ်ရှားသူ)၊ အိုမင်းခြင်းနှင့် သေခြင်းကို ဖျက်ဆီးသော ဘက္တိသည် တိုးပွားပါစေ။

Verse 21

भर्तुर्व्ययेपि वैधव्यं क्षणमात्रमपीह न । मम भावि महादेव पातिव्रत्यं च यातु मा

ကျွန်မ၏ ခင်ပွန်း ကွယ်လွန်သော်လည်း ဤလောက၌ မိဖုရားမဲ့ခြင်း (မုဆိုးမဖြစ်ခြင်း) သည် ခဏမျှတောင် ကျွန်မထံ မရောက်ပါစေ။ အို မဟာဒေဝ၊ အနာဂတ်၌လည်း ပတိဝရတ (ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာတရား) သည် ကျွန်မကို မစွန့်ခွာပါစေ။

Verse 23

ईश्वर उवाच । पुलोमकन्ये यश्चैष त्वयाकारि मनोरथः । लप्स्यसे व्रतचर्यातस्तत्कुरुष्व जितेंद्रिये

ဤသွ the ရဘုရားက မိန့်တော်မူ၏ - အို ပုလောမ၏သမီး၊ သင်၏ ဤဆန္ဒသည် အကျင့်သီလကို စောင့်ထိန်းခြင်းဖြင့် ပြည့်စုံလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ဣန္ဒြေကို စောင့်ထိန်းသော အိုချစ်သမီး၊ ဤအမှုကို ပြုလော့။

Verse 24

मनोरथतृतीयायाश्चरणेन भविष्यति । तत्प्राप्तये व्रतं वक्ष्ये तद्विधेहि यथोदितम्

မနောရထ-တြိတိယ အကျင့်ကို ကျင့်ခြင်းဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်။ ၎င်းကို ရရှိရန် အကျင့်ကို ငါဟောကြားမည်။ ညွှန်ကြားသည့်အတိုင်း အတိအကျ ကျင့်ကြံလော့။

Verse 25

तेन व्रतेन चीर्णेन महासौभाग्यदेन तु । अवश्यं भविता बाले तव चैवं मनोरथः

ကြီးမြတ်သော ကံကောင်းခြင်းကို ပေးသော ထိုအကျင့်ကို ကျင့်ခြင်းဖြင့် သင်၏ဆန္ဒသည် အမှန်တကယ် ပြည့်စုံလိမ့်မည်၊ အို သမီးငယ်။

Verse 26

स्कंद उवाच । इमं मनोरथं तस्याः पौलोम्याः पुरसूदनः । समाकर्ण्य क्षणं स्मित्वा प्राहेशो विस्मयान्वितः

စကန္ဒက ဆို၏ - ပေါလောမီ၏ ထိုဆန္ဒကို ကြားရသောအခါ၊ အသူရာမြို့ကို ဖျက်ဆီးသော အရှင် (သီဝဘုရား) သည် ခေတ္တမျှ ပြုံးတော်မူပြီး အံ့သြခြင်းနှင့်တကွ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 27

कदा च तद्विधातव्यमिति कर्तव्यता च का । इत्याकर्ण्य शिवो वाक्यं तां तु प्रणिजगाद ह

'ထိုအမှုကို ဘယ်အချိန်မှာ ပြုလုပ်ရမည်နည်း၊ ဘာကို အတိအကျ ပြုလုပ်ရမည်နည်း' ဟု သူမ၏ စကားကို ကြားရသောအခါ သီဝဘုရားသည် သူမအား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 28

ईश्वर उवाच । मनोरथतृतीयायां व्रतं पौलोमि तच्छुभम् । पूज्या विश्वभुजा गौरी भुजविंशतिशालिनी

ဤသို့ ဤသွ the မိန့်တော်မူ၏- "အို ပေါလောမီ၊ မနောရထ တြိတိယနေ့တွင် ဤမွန်မြတ်သော အကျင့်သီလကို ဆောက်တည်ရမည်။ ထိုနေ့တွင် လက်အစုံနှစ်ဆယ်ရှိသော စကြဝဠာလက်ရုံးတော်ရှင် ဂေါရီမယ်တော်အား ပူဇော်ရမည်။"

Verse 29

वरदोऽभयहस्तश्च साक्षसूत्रः समोदकः । देव्याः पुरस्ताद्व्रतिना पूज्य आशाविनायकः

အကျင့်သီလ ဆောက်တည်သူသည် မယ်တော်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဆုတောင်းပြည့် ဝိနိယက (ဂါနေရှ) ကို ပူဇော်ရမည်။ ကိုယ်တော်သည် ဆုပေးခြင်းနှင့် ဘေးမဲ့ပေးခြင်း ဟန်အမူအရာရှိပြီး ပုတီးစိပ်နှင့် မုန့်လုံးများကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

Verse 30

चैत्रशुक्ल तृतीयायां कृत्वा वै दंतधावनम् । सायंतनीं च निर्वर्त्य नातितृप्त्या भुजिक्रियाम्

စိတြလဆန်း ၃ ရက်နေ့တွင် သွားတိုက်ဆေးကြောပြီး ညနေခင်း ဝတ်ပြုမှု ပြီးဆုံးသောအခါ အလွန်အမင်း ဝလင်အောင် မစားဘဲ အစာကို သုံးဆောင်ရမည်။

Verse 31

नियमं चेति गृह्णीयाज्जितक्रोधो जितेंद्रियः । संत्यक्तास्पृश्य संस्पर्शः शुचिस्तद्गतमानसः

ဒေါသကို အောင်နိုင်ပြီး အာရုံများကို ထိန်းချုပ်ကာ မသန့်ရှင်းသော အရာများနှင့် ထိတွေ့ခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်လျက်၊ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စွာဖြင့် စိတ်ကို မယ်တော်ထံ အာရုံပြု၍ အကျင့်သီလကို ဆောက်တည်ရမည်။

Verse 32

प्रातर्व्रतं चरिष्यामि मातर्विश्वभुजेनघे । विधेहि तत्र सांनिध्यं मन्मनोरथसिद्धये

"အို အပြစ်ကင်းစင်သော မယ်တော် ဝိသွဘူဂျာ၊ နံနက်အချိန်တွင် အကျွန်ုပ်သည် အကျင့်သီလကို ဆောက်တည်ပါမည်။ အကျွန်ုပ်၏ ဆန္ဒပြည့်ဝစေရန် ထိုနေရာတွင် ကိုယ်တော်တိုင် ရှိနေတော်မူပါ။"

Verse 33

नियमं चेति संगृह्य स्वपेद्रात्रौ शुभं स्मरन् । प्रातरुत्थाय मेधावी विधायावश्यकं विधिम्

ဤသို့ နိယမ (စည်းကမ်း) ကို ခံယူပြီးနောက် ညအခါ မင်္ဂလာရှိသော ဒေဝတာနှင့် ရိတုဝိဓိကို သတိရလျက် အိပ်စက်ရမည်။ မနက်အရုဏ်တက်၍ ထ၍ ပညာရှိသည် နေ့စဉ်လိုအပ်သော ကိစ္စဝတ္တရားများကို အစဉ်အလာအတိုင်း ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 34

शौचमाचमनं कृत्वा दंतकाष्ठं समाददेत् । अशोकवृक्षस्य शुभं सर्वशोकनिशातनम्

သန့်ရှင်းရေး (ရှောច) နှင့် အာစမန (ရေသောက်သန့်စင်) ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် သွားသစ်တံ (ဒန္တကာဋ္ဌ) ကို ယူရမည်။ အရှိုကပင်မှ ယူသောအရာသည် မင်္ဂလာရှိ၍ ဝမ်းနည်းမှုအားလုံးကို ဖြတ်တောက်ပယ်ဖျက်တတ်သည်။

Verse 35

नित्यंतनं च निष्पाद्य विधिं विधिविदांवरः । स्नात्वा शुद्धांबरः सायं गौरीपूजां समाचरेत्

ဝိဓိကို သိကျွမ်းသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူသည် နေ့စဉ်လုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို စည်းကမ်းတကျ ပြီးစီးစေပြီး ရေချိုးကာ သန့်ရှင်းသော အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်၍ ညနေခင်းတွင် ဂေါရီပူဇာကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 36

आदौ विनायकं पूज्य घृतपूरान्निवेद्य च । ततोर्चयेद्विश्वभुजामशोककुसुमैः शुभैः

အစဦးတွင် ဝိနာယက (ဂဏေရှ) ကို ပူဇာပြု၍ ဂျီဖြည့်မုန့် (ဃృతပူရ) ကို နైవေဒျအဖြစ် ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့နောက် မင်္ဂလာရှိသော အရှိုကပန်းများဖြင့် ဝိශ්ဝဘုဇာ (ဂေါရီ) ကို အರ್ಚနာပြုရမည်။

Verse 37

अशोकवर्तिनैवेद्यैर्धूपैश्चागुरुसंभवैः । कुंकुमेनानुलिप्यादावेकभक्तं ततश्चरेत्

အရှိုက၏ အစိတ်အပိုင်းများဖြင့် ပြုလုပ်သော နైవေဒျနှင့် အဂုရုမှ ထွက်သော သုပ် (ဓൂപ) ကို ဆက်ကပ်၍၊ အစဦးတွင် ကုင်ကုမ (ကင်္ကမ) ဖြင့် လိမ်းပူဇာပြုကာ၊ ထို့နောက် ဧကဘက္တ—တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ အစာစားသည့် နိယမကို စောင့်ထိန်းရမည်။

Verse 38

अशोकवर्तिसहितैर्घृतपूरैर्मनोहरैः । एवं चैत्रतृतीयायां व्यतीतायां पुलोमजे

အို ပုလိုမာ၏သမီးရေ၊ ချိုင်တြလ၏ တတိယတိထီ (တṛtīyā) ကုန်လွန်ပြီးနောက် အရှိုကာ၏ မီးတိုင်/မျှင်များနှင့်အတူ ပြုလုပ်ထားသော ဂျီ (ghee) ဖြည့်ထားသည့် လှပသော ဃృతပူရ မုန့်များကို ဝရတအကျင့်၏ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် ပျော်ရွှင်သောစိတ်ဖြင့် ပူဇော်သင့်သည်။

Verse 39

राधादिफाल्गुनांतासु तृतीयासु व्रतं चरेत् । क्रमेण दंतकाष्ठानि कथयामि तवानघे

ရာဓာ-တတိယတိထီမှ စ၍ ဖာလ္ဂုဏလ၏ နောက်ဆုံး တတိယတိထီများအထိ တတိယတိထီတိုင်းတွင် ဤဝရတကို ကျင့်သုံးရမည်။ အပြစ်ကင်းသူရေ၊ ယခု ငါသည် သွားသန့်စင်ရန် သုံးသော ဒန္တကာဋ္ဌ (dantakāṣṭha) တုတ်ခက်များကို အစဉ်လိုက် ရှင်းပြမည်။

Verse 40

अनुलेपनवस्तूनि कुसुमानि तथैव च । नैवेद्यानि गजास्यस्य देव्याश्चापि शुभव्रते

မင်္ဂလာဝရတကို ထိန်းသိမ်းသူရေ၊ လိမ်းပွတ်ရန် အနုလေပနပစ္စည်းများနှင့် ပန်းများကိုလည်း ပြင်ဆင်ပါ။ ထို့ပြင် ဂဇာသျ (ဂဏေရှ) အတွက်လည်းကောင်း၊ ဒေဝီအတွက်လည်းကောင်း နైవေဒျ (ဘောဂပူဇာ) ကို ပူဇော်ပါ။

Verse 41

अन्नानि चैकभक्तस्य शृणुतानि फलाप्तये । जंब्वपामार्ग खदिर जाती चूतकदंबकम्

ပုဏ္ဏဖလ ရရှိစေရန်၊ တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်သော ဧကဘက္တ (eka-bhakta) အတွက် အစားအစာစည်းကမ်းများကို နားထောင်ပါ။ သွားတုတ် (ဒန္တကာဋ္ဌ) အတွက် သတ်မှတ်သစ်ပင်များမှာ— ဂျမ္ဗူ, အပာမာရ္ဂ, ခဒိရ, ဇာတီ, စူတ နှင့် ကဒမ္ဗ ဖြစ်သည်။

Verse 42

प्लक्षोदुंबरखर्जूरी बीजपूरी सदाडिमी । दंतकाष्ठ द्रुमा एते व्रतिनः समुदाहृताः

ပလက္ခ, ဥဒုမ္ဗရ, ခရ္ဇူရီ (ဒိတ်ပင်), ဘီဇပူရီ (citron) နှင့် ဒာဍိမီ (သလဲသီးပင်) — ဤသစ်ပင်များကို ဝရတထိန်းသူများအတွက် သွားတုတ် (ဒန္တကာဋ္ဌ) ရယူရာ အရင်းအမြစ်ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 43

सिंदूरागुरु कस्तूरी चंदनं रक्तचंदनम् । गोरोचना देवदारु पद्माक्षं च निशाद्वयम्

စင်ဒူးရ (အနီရောင်မှုန့်), အဂုရု, ကစ္စတူရီ, စန္ဒန်နှင့် အနီစန္ဒန်; ဂိုရိုချနာ, ဒေဝဒါရု, ပဒ္မာක්ෂ နှင့် နိသာ နှစ်မျိုး (နနွင်းနှစ်မျိုး)—ဤတို့သည် ဘုရားပူဇော်ရာတွင် လိမ်းသုတ်ရန် သင့်တော်သော အနံ့သာပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်။

Verse 44

प्रीत्यानुलेपनं बाले यक्षकर्दमसंभवम् । सर्वेषामप्यलाभे च प्रशस्तो यक्षकर्दमः

ချစ်လှစွာသော ကလေးရေ၊ သဒ္ဓါဖြင့် ‘ယက္ခ-ကဒ္ဒမ’ ဟုခေါ်သော နှစ်သက်ဖွယ် လိမ်းဆေးကို လိမ်းသုတ်ရမည်။ အခြားပစ္စည်းများ မရရှိလျှင်လည်း ‘ယက္ခ-ကဒ္ဒမ’ တစ်မျိုးတည်းကိုပင် အပြည့်အဝ သင့်တော်သည်ဟု ချီးမွမ်းထားသည်။

Verse 45

कस्तूरिकाया द्वौ भागौ द्वौ भागौ कुंकुमस्य च । चंदनस्य त्रयो भागाः शशिनस्त्वेक एव हि

ကစ္စတူရီ ၂ ပိုင်းနှင့် ကုင်ကူမ (ကေသရ) ၂ ပိုင်း၊ စန္ဒန် ၃ ပိုင်း၊ ‘ရှရှင်’ ၁ ပိုင်းသာ—ဤသည်ပင် လိမ်းဆေးပြုလုပ်ရာ အချိုးအစား ဖြစ်သည်။

Verse 46

यक्षकर्दम इत्येष समस्तसुरवल्लभः । अनुलिप्याथ कुसुमैरर्चयेद्वच्मि तान्यपि

‘ယက္ခ-ကဒ္ဒမ’ ဟုခေါ်သော ဤလိမ်းဆေးသည် နတ်ဘုရားအားလုံး၏ အလွန်ချစ်ခင်ရာ ဖြစ်သည်။ ဘုရားကို လိမ်းသုတ်ပြီးနောက် ပန်းများဖြင့် ပူဇော်ရမည်; ထိုပန်းများကိုလည်း ငါပြောမည်။

Verse 47

पाटला मल्लिका पद्म केतकी करवीरकः । उत्पलै राजचंपैश्च नंद्यावर्तैश्च जातिभिः

ပာဋလာ၊ မလ္လိကာ၊ ကြာပန်း၊ ကေတကီ နှင့် ကရဝီရ; ထို့ပြင် ဥတ္ပလ၊ ရာဇ-ချမ္ပာ၊ နန္ဒီယာဝတ် နှင့် ဇာတီ—ဤပန်းများဖြင့် (ဘုရားကို) ပူဇော်ရမည်။

Verse 48

कुमारीभिः कर्णिकारैरलाभेतच्छदैः सह । सुगंधिभिः प्रसूनोघैः सर्वालाभेपि पूजयेत्

ကညာတို့၏ ပူဇော်အလှူနှင့်အတူ ကဏ္ဏိကာရ ပန်းများ၊ အလာဘေတ အရွက်များကိုပါ ထည့်၍ မွှေးကြိုင်သော ပန်းအစုအဝေးများဖြင့်—အခြားအရာအားလုံး မရနိုင်သော်လည်း—ဤနည်းအတိုင်း ပူဇော်ပဌနာ ပြုရမည်။

Verse 49

करंभो दधिभक्तं च सचूतरसमंडकाः । फेणिका वटकाश्चैव पायसं च सशर्करम्

ကရံဘနှင့် ဒဓိဘက္တ (ဒိန်ချဉ်ရော ထမင်း)၊ သရက်ရည် (သို့) သရက်အနှစ်ဖြင့် ပြုလုပ်သော မဏ္ဍကာ မုန့်များ၊ ဖေဏိကာ ချိုချဉ်နှင့် ဝဋကာ ကြော်များ၊ ထို့ပြင် သကြားနှင့်အတူ ပာယသ (နို့ထမင်းပူတင်း) ကိုလည်း နိဗేదနာ တင်ရမည်။

Verse 50

समुद्गं सघृतं भक्तं कार्त्तिके विनिवेदयेत् । इंडेरिकाश्च लड्डूका माघे लंपसिका शुभा

ကာတ္တိက လတွင် သမုဒ္ဂနှင့် ဂျီ (ထောပတ်ကြည်) ရောထမင်းကို နိဗేదနာတင်ရမည်။ မာဃ လတွင် အိန္ဒေရိကာ ချိုပွဲများနှင့် လဒ္ဒူကာများကို၊ ထို့ပြင် မင်္ဂလာရှိသော လံပစိကာ ကိုပါ ပူဇော်တင်ရမည်။

Verse 51

मुष्टिकाः शर्करागर्भाः सर्पिषा परिसाधिताः । निवेद्याः फाल्गुने देव्यै सार्धं विघ्नजिता मुदा

ဖာလ္ဂုန လတွင် သကြားဖြည့်ထားပြီး ဂျီဖြင့် ကောင်းစွာ ပြင်ဆင်ထားသော မုෂ္ဋိကာ ချိုပွဲများကို—ဝိဃ္နဇိတာနှင့်အတူ—ပျော်ရွှင်စွာ ဒေဝီထံ နိဗేదနာတင်ရမည်။

Verse 52

निवेदयेद्यदन्नं हि एकभक्तपि तत्स्मृतम् । अन्यन्निवेद्य संमूढो भुंजानोऽन्यत्पतेदधः

မည်သည့်အစားအစာကိုမဆို နိဗేదနာတင်လျှင် ထိုအရာတစ်ခုတည်းကို ‘ဧကဘက္တ’ (တစ်မိန့်စာ) ဟု မှတ်ယူရသည်။ သို့သော် မောဟကြောင့် တစ်မျိုးကို ပူဇော်ပြီး အခြားတစ်မျိုးကို စားသောက်လျှင် ဝိညာဉ်ရေးအရ အောက်သို့ကျဆင်းရသည်။

Verse 53

प्रतिमासं तृतीयायामेवमाराध्य वत्सरम् । व्रतसंपूर्तये कुर्यात्स्थंडिलेऽग्निसमर्चनम्

လစဉ် တတိယမြောက်နေ့တွင် ဤကဲ့သို့ တစ်နှစ်ပတ်လုံး ပူဇော်ပြီးနောက်၊ အဓိဋ္ဌာန်ပြည့်စုံစေရန် မြေဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် မီးပူဇော်ခြင်းကို ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 54

जातवेदसमंत्रेण तिलाज्यद्रविणेन च । शतमष्टाधिकं होमं कारयेद्विधिना व्रती

Jātavedas မန္တန်ကိုရွတ်ဆို၍ နှမ်း၊ ထောပတ်နှင့် သင့်လျော်သော ပူဇော်ဖွယ်ရာများဖြင့် အဓိဋ္ဌာန်ပြုသူသည် ဟောမ မီးပူဇော်ပွဲကို ၁၀၈ ကြိမ်တိုင်တိုင် စနစ်တကျ ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 55

सदैव नक्ते पूजोक्ता सदा नक्ते तु भोजनम् । नक्त एव हि होमोऽयं नक्त एव क्षमापनम्

ညအချိန်၌သာ ပူဇော်ရန် သတ်မှတ်ထားပြီး အစာကိုလည်း ညအချိန်၌သာ စားသုံးရမည်။ ဤ ဟောမ မီးပူဇော်ခြင်းကို ညအချိန်၌ ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး ခွင့်လွှတ်မှုကို တောင်းခံခြင်းသည်လည်း ညအချိန်၌သာ ဖြစ်သည်။

Verse 56

गृहाण पूजां मे भक्त्या मातर्विघ्नजिता सह । नमोस्तु ते विश्वभुजे पूरयाशु मनोरथम्

အို မယ်တော်၊ Vighnajitā နှင့်အတူ တပည့်တော်၏ ကြည်ညိုလေးစားစွာ ပူဇော်မှုကို လက်ခံတော်မူပါ။ အို Viśvabhujā၊ အသင်မယ်တော်အား ရှိခိုးပါ၏။ တပည့်တော်၏ ဆန္ဒကို အမြန်ဆုံး ပြည့်ဝစေတော်မူပါ။

Verse 57

नमो विघ्नकृते तुभ्यं नम आशाविनायक । त्वं विश्वभुजया सार्धं मम देहि मनोरथम्

အတားအဆီးများကို ဖန်တီးနိုင်သော အသင်ဘုရားအား ရှိခိုးပါ၏။ မျှော်လင့်ချက်များကို စိုးမိုးသော အို Āśāvināyaka၊ အသင်ဘုရားအား ရှိခိုးပါ၏။ အသင်ဘုရားသည် Viśvabhujā နှင့်အတူ တပည့်တော်၏ လိုလားသော ပန်းတိုင်ကို ပေးသနားတော်မူပါ။

Verse 58

एतौ मंत्रौ समुच्चार्य पूज्या गौरीविनायकौ । व्रतक्षमापने देयः पर्यंकस्तूलिकान्वितः

ဤမန္တရနှစ်ပုဒ်ကို တစ်ပြိုင်နက် ရွတ်ဆိုပြီးနောက် ဂေါရီဒေဝီနှင့် ဝိနာယကကို ပူဇော်ရမည်။ ဝရတ၏ ခွင့်လွှတ်တောင်းပန်ခြင်းနှင့် ပြည့်စုံစေခြင်းအတွက် မတ်တပ်ရပ်အိပ်ရာ (ပရျင်က) ကို မွေ့ရာနှင့်တကွ ဒါနပြုရမည်။

Verse 59

उपधान्या समायुक्तो दीपीदपर्णसंयुतः । आचार्यं च सपत्नीकं पर्यंक उपवेश्य च

ထိုအိပ်ရာကို ခေါင်းအုံးများနှင့် စီစဉ်တပ်ဆင်၍ မီးအိမ်နှင့် ပူဇော်သင့်သော သစ်ရွက်များကိုလည်း တွဲဖက်ထားရမည်။ ထို့နောက် အာစာရျကို ဇနီးနှင့်တကွ အိပ်ရာပေါ်တွင် ထိုင်စေရာမည်။

Verse 60

व्रती समर्चयेद्वस्त्रैः करकर्णविभूषणैः । सुगंधचंदनैर्माल्यैर्दक्षिणाभिर्मुदान्वितः

ဝရတကျင့်သူသည် ပျော်ရွှင်သောစိတ်ဖြင့် အဝတ်အစားများ၊ လက်နှင့် နားအလှဆင်ပစ္စည်းများ၊ မွှေးကြိုင်သော စန္ဒန၊ ပန်းကုံးများနှင့် ဒက္ခိဏာ (ငွေဒါန) တို့ဖြင့် ပူဇော်ဂုဏ်ပြုရမည်။

Verse 61

दद्यात्पयस्विनीं गां च व्रतस्यपरिपूर्तये । तथोपभोगवस्तूनिच्छत्रोपानत्कमंडलुम्

ဝရတကို ပြည့်စုံစေရန် နို့ပေးသော နွားတစ်ကောင်ကိုလည်း ဒါနပြုရမည်။ ထို့အပြင် နေ့စဉ်အသုံးအဆောင်များဖြစ်သော ထီး၊ ဖိနပ်နှင့် ကမဏ္ဍလု (ရေခွက်/ရေဘူး) ကိုလည်း ပေးရမည်။

Verse 62

मनोरथतृतीयाया व्रतमेतन्मया कृतम् । न्यूनातिरिक्तं संपूर्णमेतदस्तु भवद्गिरा

“မနောရထ-တရိတီယာ ဝရတကို ကျွန်ုပ် ပြုလုပ်ပြီးပါပြီ။ သင်၏ မိန့်ကြားချက်ဖြင့် ဤဝရတသည် ပြည့်စုံပါစေ—မလျော့မပို ဖြစ်ပါစေ။”

Verse 63

इत्याचार्यं समापृच्छ्य तथेत्युक्तश्च तेन वै । आसीमांतमनुव्रज्य दत्त्वान्येभ्योपि शक्तितः

ဤသို့ အာစာရျကို လျောက်ထား၍ နှုတ်ဆက်ကာ၊ သူ၏ “တထာစ্তু” ဟူသော အမိန့်ကို ခံယူပြီးနောက်၊ နေရာ၏ နယ်စပ်အထိ လိုက်ပို့ကာ၊ မိမိစွမ်းအားအတိုင်း အခြားသူများကိုလည်း ဒါနပြုရမည်။

Verse 64

नक्तं समाचरेत्पोष्यैः सार्धं सुप्रीतमानसः । प्रातश्चतुर्थ्यां संभोज्य चतुरश्च कुमारकान्

ညအချိန်တွင် စိတ်ပျော်ရွှင်၍ မိမိအောက်ခံသူများနှင့်အတူ ဤအကျင့်ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့နောက် စန္ဒြာလ၏ စတုတ္ထတိထီ မနက်တွင် ကုမာရကလေးငယ် လေးဦးကို အစာကျွေးရမည်။

Verse 65

अभ्यर्च्य गंधमाल्याद्यैर्द्वादशापि कुमारिकाः । एवं संपूर्णतां याति व्रतमेतत्सुनिर्मलम्

နံ့သာ၊ ပန်းကုံး စသည့် ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ကုမာရီမိန်းကလေး တစ်ဆယ့်နှစ်ဦးကို သင့်တော်စွာ အဘိဓာန်ပူဇော်ကာ ဂုဏ်ပြုလျှင်၊ ဤအလွန်သန့်ရှင်းသော ဝရတသည် ဤသို့ ပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်သည်။

Verse 66

कार्यं मनोरथावाप्त्यै सर्वैरेतद्व्रतं शुभम् । पत्नीं मनोरमां कुल्यां मनोवृत्त्यनुसारिणीम्

ဆန္ဒအလိုတော် ပြည့်ဝစေရန် ဤမင်္ဂလာဝရတကို လူအားလုံး ဆောင်ရွက်သင့်သည်။ ထိုကြောင့် ရုပ်ရည်လှပ၍ မျိုးရိုးကောင်းသော ဇနီးကို ရရှိကာ မိမိ၏စိတ်သဘောနှင့် ရည်ရွယ်ချက်အတိုင်း လိုက်နာသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 67

तारिणीं दुःखसंसारसागरस्य पतिव्रताम् । कुर्वन्नेतद्व्रतं वर्षं कुमारः प्राप्नुयात्स्फुटम्

ဤဝရတကို တစ်နှစ်တိုင် ဆောင်ရွက်လျှင် အိမ်ထောင်မရှိသေးသော ယောကျာ်းသည် သေချာစွာ ပတိဝရတာ ဇနီးကို ရရှိမည်။ ထိုဇနီးသည် ဒုက္ခပြည့်သော သံသရာပင်လယ်ကို ကူးဖြတ်စေသော ကယ်တင်ရေးလှေကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 68

कुमारी पतिमाप्नोति स्वाढ्यं सर्वगुणाधिकम् । सुवासिनी लभेत्पुत्रान्पत्युः सौख्यमखंडितम्

အိမ်ထောင်မပြုသေးသော ကုမာရီသည် စည်းစိမ်ချမ်းသာပြည့်စုံ၍ သီလဂုဏ်အားလုံးနှင့်ပြည့်ဝသော ခင်ပွန်းကို ရရှိသည်။ အိမ်ထောင်ရှိသော မိန်းမသည် သားတော်များကို ရရှိ၍ ခင်ပွန်း၏ ပျော်ရွှင်မှုသည် မပြတ်တောက်ဘဲ တည်မြဲသည်။

Verse 69

दुर्भगा सुभगास्याच्च धनाढ्या स्याद्दरिद्रिणी । विधवापि न वैधव्यं पुनराप्नोति कुत्रचित्

ကံမကောင်းသူသည် ကံကောင်းသူဖြစ်လာပြီး ဆင်းရဲသူသည် ဆင်းရဲကင်းလွတ်ကာ စည်းစိမ်ရရှိသည်။ မုဆိုးမတောင် မည်သည့်နေရာတွင်မဆို မုဆိုးမဘဝကို ထပ်မံမရရှိတော့။

Verse 70

गुर्विणी च शुभं पुत्रं लभते सुचिरायुषम् । ब्राह्मणो लभते विद्यां सर्वसौभाग्यदायिनीम्

ကိုယ်ဝန်ဆောင်မိန်းမသည် မင်္ဂလာရှိ၍ အသက်ရှည်သော သားတော်ကို ရရှိသည်။ ဗြာဟ္မဏသည် အမျိုးမျိုးသော ကံကောင်းခြင်းကို ပေးစွမ်းသော ဝိဒ္ယာ (သိပ္ပံဓမ္မ) ကို ရရှိသည်။

Verse 72

धर्मार्थी धर्ममाप्नोति धनार्थी धनमाप्नुयात् । कामी कामानवाप्नोति मोक्षार्थी मोक्षमाप्नुयात्

ဓမ္မကို ရှာဖွေသူသည် ဓမ္မကို ရရှိသည်။ ငွေကြေးကို ရှာဖွေသူသည် ငွေကြေးကို ရရှိသည်။ ဆန္ဒရှိသူသည် ဆန္ဒအလိုက် အာရုံခံစားမှုကို ရရှိပြီး မောက္ခကို ရှာဖွေသူသည် မောက္ခကို ရရှိသည်။

Verse 73

यो यो मनोरथो यस्य स तं तं विंदते ध्रुवम् । मनोरथतृतीयाया व्रतस्य चरणाद्व्रती

မည်သူမဆို မိမိ၏ စိတ်ထဲရှိ မနောရထ (ဆန္ဒ) မည်သည့်အရာမဆို ထိုအရာကို မလွဲမသွေ ရရှိသည်—“မနောရထ-တတိယာ” ဝရတကို ကျင့်သုံးသော ဝရတီအားဖြင့်။

Verse 74

स्कंद उवाच । इत्थं निशम्य शिवतः शिवा संतुष्टमानसा । पुनः पप्रच्छ विश्वेशं प्रबद्धकरसंपुटा

စကန္ဒက ဆိုသည်—ဤသို့ ရှိဝထံမှ ကြားနာပြီးနောက်၊ ရှိဝါ (ပါရဝတီ) သည် စိတ်နှလုံးကျေနပ်သွားကာ၊ လက်အုပ်ချီ၍ ဂါရဝပြုလျက် ဝိශ්ဝေရှဝရကို ထပ်မံ မေးမြန်း하였다။

Verse 75

अन्यत्र ये व्रतं चैतत्करिष्यंति सदाशिव । ते कथं पूजयिष्यंति मां च आशाविनायकम्

အို စဒါရှီဝ၊ ဤဝရတကို အခြားနေရာ၌ ပြုလုပ်မည့်သူတို့သည် ကျွန်မနှင့် အာရှာဝိနာယကကို မည်သို့ ပူဇော်ကြမည်နည်း။

Verse 76

शिव उवाच । साधु पृष्टं त्वया देवि सर्वसंदेहभेदिनि । वाराणस्यां समर्च्या त्वं विश्वे प्रत्यक्षरूपिणी

ရှီဝက မိန့်တော်မူသည်—အို ဒေဝီ၊ သင်မေးမြန်းသည်မှာ ကောင်းလှ၏၊ သံသယအားလုံးကို ဖြိုခွဲသူမ။ ဝါရာဏသီ၌ သင်ကို ဓမ္မနည်းအတိုင်း ပူဇော်ရမည်—လောကတစ်လောကလုံး၌ ပရတ്യക്ഷထင်ရှားသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသူမ။

Verse 77

आशा विघ्नजिता सार्धं सर्वाशापूर्तिकारिणा । हारिणानंतविघ्नानां मम क्षेत्र शुभार्थिना

ကျွန်ုပ်၏ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ အာရှာသည် ဝိဃ္နဇိတနှင့်အတူ—မျှော်လင့်ချက်အားလုံးကို ပြည့်စုံစေသူ—မင်္ဂလာကောင်းကို ရှာဖွေသူအတွက် အဆုံးမရှိသော အတားအဆီးများကို ဖယ်ရှားပေးသည်။

Verse 78

क्षिप्रमागमयित्वा च नत्वा दूरंगतानपि । कृतकृत्यान्विधायाथ चिंतितैः समनोरथैः

ထို့ပြင် သူသည် (သူတို့ကို) လျင်မြန်စွာ နီးကပ်စေပြီး၊ အဝေးရှိသူတို့ကိုပါ ဦးညွှတ်နမಸ್ಕာရ ပြုသည်; ထို့နောက် စိတ်တွင် ကြံစည်ထားသော မနောရထများကို ပြည့်စုံစေကာ သူတို့ကို ကိစ္စပြီးမြောက်သူများအဖြစ် ဖြစ်စေသည်။

Verse 79

अन्यत्र व्रतिभिर्विश्वे कांचनीप्रतिमा तव । पंचकृष्णलकादूर्ध्वं कार्या विघ्नहृतोपि च

အို ဗိශ්ဝေရှွရ (လောက၏ အရှင်)၊ အခြားနေရာများရှိ ဝရတကို ထိန်းသိမ်းသူတို့အတွက် သင်၏ ရွှေပြု ပရတိမာကို ပြုလုပ်ရမည်—တန်ဖိုးမှာ ကೃṣṇalaka ငါးထက် မြင့်ရမည်—အတားအဆီးများ ပေါ်လာလျှင်လည်း ဖယ်ရှားကာ ဝိဓိကို ပြည့်စုံအောင် ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 80

आचार्याय व्रती दद्याद् व्रतांते प्रतिमा द्वयम् । सकृत्कृते व्रती चास्मिन्कृतकृत्यो व्रती भवेत्

ဝရတအဆုံးတွင် ဝရတထိန်းသူသည် အာစာရျာထံ ပရတိမာ နှစ်ရုပ်ကို လှူဒါန်းရမည်။ ဤဝိဓိအတိုင်း တစ်ကြိမ်သာ ဆောင်ရွက်လျှင်ပင် ဝရတထိန်းသူသည် ကൃതကೃತ்ய ဖြစ်၍—ဝရတ၌ တာဝန်ပြီးမြောက်ကာ ပြည့်စုံသွားသည်။

Verse 81

ततः पुलोमजा देवि श्रुत्वैतद्व्रतमुत्तमम् । कृत्वा मनोरथं प्राप यथाभिवांछितं हृदि

ထို့နောက် အို ဒေဝီ၊ ပုလိုမဇာသည် ဤအထူးမြတ်သော ဝရတကို ကြားသိပြီးနောက် ဆောင်ရွက်ကာ စိတ်အတွင်း ဆန္ဒထားသမျှကို တိတိကျကျ ရရှိ하였다။

Verse 82

अरुंधत्या वसिष्ठोपि लब्धोऽत्रिऽनसूयया । सुनीत्योत्तानपादाच्च ध्रुवः प्राप्तोंऽगजोत्तमः

အရုန္ဓတီကြောင့် ဝသိဋ္ဌမုနိကိုပင် ရရှိခဲ့သည်; အနသုယာကြောင့် အတြိမုနိကို ရရှိခဲ့သည်။ ထို့ပြင် စုနီတီနှင့် ဥတ္တာနပာဒကြောင့် ဓြုဝ—အထူးမြတ်သော သား—ကို ရရှိခဲ့သည်။

Verse 83

सुनीतेदुर्भर्गत्वं च पुनरस्माद्व्रताद्गतम् । चतुर्भुजः पतिः प्राप्तः क्षीरनीरधिजन्मना

ထို့ပြင် စုနီတီ၏ ကံဆိုးမှုလည်း ဤဝရတကြောင့် ထပ်မံ ပျောက်ကင်းသွားသည်။ နို့သမုဒ္ဒရာ (ခ္ṣီရ-သမုဒ္ဒရာ) မှ မွေးဖွားသော လက်လေးဖက်ရှိသော ခင်ပွန်းကို ရရှိ하였다။

Verse 84

किं बहूक्तेन सुश्रोणि कृतंयेन व्रतं त्विदम् । व्रतानि तेन सर्वाणि कृतानि व्रतिना ध्रुवम्

အို ခါးလှပသော မိန်းမရေ၊ ထပ်ပြီး များများပြောရန် ဘာလိုသေးသနည်း။ ဤဝရတကို ကျင့်ဆောင်သူသည် အခြားဝရတအားလုံးကိုလည်း သေချာပေါက် ကျင့်ပြီးသားဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 85

श्रुत्वा धीमान्कथां पुण्यां पुनस्तद्गतमानसः । शुभबुद्धिमवाप्नोति पापैरपि विमुच्यते

ဤပုဏ္ဏကထာကို ကြားနာပြီးနောက် ပညာရှိ၏ စိတ်သည် ထိုကထာ၌ ပြန်လည် စူးစိုက်လျက် မင်္ဂလာပညာကို ရရှိကာ အပြစ်များမှပင် လွတ်မြောက်သွားသည်။