Adhyaya 40

Verse 1

स्कंद उवाच । अविमुक्तेश माहात्म्यं वर्णितं तेग्रतो मया । अथो किमसि शुश्रूषुः कथयिष्यामि तत्पुनः

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်– သင်၏ရှေ့မှောက်၌ အဝိမုက္တေရှ၏ မဟာတ್ಮကို ငါ ရှင်းလင်းဖော်ပြပြီးသားဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် သင်သည် ထပ်မံ မည်သည်ကို နားထောင်လိုသနည်း? ငါ ထပ်မံ ပြောကြားမည်။

Verse 2

अगस्त्य उवाच । अविमुक्तेश माहात्म्यं श्रावं श्रावं श्रुती मम । अतीव सुश्रुते जाते तथापि न धिनोम्यहम्

အဂஸ္တျက မိန့်တော်မူသည်– အဝိမုက္တေရှ၏ မဟာတ್ಮကို ငါ အကြိမ်ကြိမ် နားထောင်ခဲ့ပြီး၊ ငါ၏ နားထောင်မှုလည်း အလွန်ကျွမ်းကျင်လာပြီ။ သို့သော်လည်း ငါ မတိမ်းတိမ်း မပြည့်မဝသေး။

Verse 3

अविमुक्तेश्वरं लिंगं क्षेत्रं चाप्यविमुक्तकम् । एतयोस्तु कथं प्राप्तिर्भवेत्षण्मुख तद्वद

အို သဏ္မုခ၊ အဝိမုက္တေရှွရ လင်္ဂနှင့် ‘အဝိမုက္တ’ ဟူသော သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ၏ ကရုဏာကို မည်သို့ ရရှိနိုင်သနည်း ဟု ပြောပါ။

Verse 4

स्कंद उवाच । शृणु कुं भज वक्ष्यामि यथा प्राप्तिर्भवेदिह । स्वश्रेयो दातुरेतस्या विमुक्तस्य महामते

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်—နားထောင်၍ ဘုရားကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်လော့; ဤနေရာ၌ ရရှိခြင်း မည်သို့ဖြစ်သည်ကို ငါရှင်းပြမည်။ အို မဟာမတေ၊ ဤ အဝိမုက္တ သည် ပေးသူ၏ အမြင့်ဆုံး ကောင်းကျိုးအတွက်ပင် ပေးအပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 5

समीहितार्थ संसिद्धिर्लभ्यते पुण्यभारतः । तच्च पुण्यं भवेद्विप्र श्रुतिवर्त्मसभाजनात्

လိုအင်တော်သော အရာတို့၏ အောင်မြင်မှုသည် ပုဏ္ဏ (ကုသိုလ်) စုဆောင်းခြင်းကြောင့် ရရှိသည်။ ထိုပုဏ္ဏသည် အို ဗြာဟ္မဏ၊ သြုတိ (ဝေဒ) ချမှတ်ထားသော လမ်းကြောင်းကို ဂုဏ်ပြုလေးစားခြင်းမှ ပေါ်ပေါက်သည်။

Verse 6

श्रुतिवर्त्मजुषः पुंसः संस्पर्शान्नश्यतो मुने । कलिकालावपि सदा छिद्रं प्राप्य जिघांसतः

အို မုနိ၊ ကလိယုဂ်၌ပင် သြုတိလမ်းကို လိုက်နာသူကို ဖျက်ဆီးရန် အားနည်းချက်ကို ရှာဖွေနေသော အန္တရာယ်တို့သည် သူနှင့် ထိတွေ့ရုံဖြင့်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 7

वर्जितस्य विधानेन प्रोक्तस्याकरणेन वै । कलिकालावपि हतो ब्राह्मणं रंध्रदर्शनात्

အမှန်တကယ် ကလိယုဂ်၌ပင် ဗြာဟ္မဏသည် ‘အပေါက်ရှာမြင်ခြင်း’ ကြောင့် ပျက်စီးသည်—တားမြစ်ထားသည်ကို လုပ်ခြင်းနှင့် ချမှတ်ထားသည်ကို မလုပ်ခြင်းကြောင့်ပင်။

Verse 8

निषिद्धाचरणं तस्मात्कथयिष्ये तवाग्रतः । तद्दूरतः परित्यज्य नरो न निरयी भवेत्

ထို့ကြောင့် သင်၏ရှေ့တွင် တားမြစ်ထားသော အကျင့်အပြုအမူများကို ငါကြေညာမည်။ ထိုအရာတို့ကို အဝေးကတည်းက လုံးဝစွန့်ပယ်လျှင် လူသည် နရကသို့ မကျရောက်တော့။

Verse 9

पलांडुं विड्वराहं च शेलुं लशुन गृंजने । गोपीयूषं तंडुलीयं वर्ज्यं च कवकं सदा

ပလाण्डု (ကြက်သွန်နီ)၊ အညစ်အကြေးစား ဝက်၊ ရှေလု၊ ကြက်သွန်ဖြူနှင့် ဂೃံဇန ကို အမြဲရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ထို့ပြင် ဂိုပီယူးရှ၊ တဏ္ဍုလီယ နှင့် ကဝက ကိုလည်း အစဉ်တစိုက် မစားသင့်။

Verse 10

व्रश्चनान्वृक्षनिर्यासान्पायसापूपशष्कुलीः । अदेवपित्र्यं पललमवत्सागोपयस्त्यजेत्

ဗြရှ္စန၊ သစ်ပင်မှ ထွက်သော ရည်/ဂမ်၊ ပာယသ (နို့ဆန်ချို), အာပူပ (မုန့်ကိတ်) နှင့် ရှရှ္ကူလီ (ကြော်မုန့်) ကို စွန့်ပယ်ရမည်။ ထို့အပြင် ဒေဝနှင့် ပိတೃတို့အတွက် မသင့်သော ဘောဂ၊ ပလလ (နှမ်းပြင်ဆင်မှု) နှင့် နွားကလေးမရှိသော နွား၏ နို့ကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 11

पय ऐकशफं हेयं तथा क्रामेलकाविकम् । रात्रौ न दधि भोक्तव्यं दिवा न नवनीतकम्

တစ်ခွာတည်းရှိသော တိရစ္ဆာန်တို့၏ နို့ကို ရှောင်ရမည်၊ ထို့အတူ ကုလားအုတ်နို့လည်း ရှောင်ရမည်။ ညအချိန်တွင် ဒဓိ (ယိုဂတ်/နို့ချဉ်) မစားရ၊ နေ့အချိန်တွင် နဝနီတ (လတ်ဆတ်သော ထောပတ်) မစားရ။

Verse 12

टिट्टिभं कलविंकं च हंसं चक्रं प्लवंबकम् । त्यजेन्मांसाशिनः सर्वान्सारसं कुक्कुटं शुकम्

တိဋ္ဌိဘ၊ ကလဝိံက၊ ဟံသ၊ စက္ကရ နှင့် ပလဝံဘက ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ အမှန်တကယ် မাংစားသော ငှက်အမျိုးအစားအားလုံးကို စွန့်ပယ်ရမည်—သာရသ (ကြက်တောင်ရှည်/ကြာင်း), ကြက်ဖ နှင့် ရှုက (ကြက်တူရွေး) ကိုလည်း။

Verse 13

जालपादान्खंजरीटान्बुडित्वा मत्स्यभक्षकान् । मत्स्याशी सर्वमांसाशी तन्मत्स्यान्सर्वथा त्यजेत्

ကွန်ခြေရှိသောငှက်များ၊ ခံဇရီဋ ငှက်များ၊ ရေငုပ်ငှက်များနှင့် ငါးစားသတ္တဝါတို့ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ငါးစားသူသည် အသားအမျိုးမျိုးစားသူဖြစ်သကဲ့သို့ ဖြစ်လာသဖြင့် ထိုသို့သောငါးကို အစုံအလင် စွန့်ပစ်ရမည်။

Verse 14

हव्यकव्यनियुक्तौ तु भक्ष्यौ पाठीनरोहितौ । मांसाशिभिस्त्वमी भक्ष्याः शश शल्लक कच्छपाः

သို့သော် နတ်တို့နှင့် ဘိုးဘွားပိတೃတို့အတွက် ဟဗျ-ကဗျ ပူဇော်အပ်နှံရာတွင် ဓမ္မနည်းအတိုင်း သတ်မှတ်ထားလျှင် ပာဋ္ဌီန နှင့် ရိုဟိတ ငါးတို့ကို စားနိုင်သည်။ အသားစားသူတို့အတွက် စားနိုင်သည်ဟု ဆိုသောအရာများမှာ ယုန်၊ ဆလ္လက (မြှားမြှားရှိသတ္တဝါ) နှင့် လိပ် ဖြစ်သည်။

Verse 15

श्वाविद्गोधे प्रशस्ते च ज्ञाताश्च मृगपक्षिणः । आयुष्कामैः स्वर्गकामैस्त्याज्यं मांसं प्रयत्नतः

မြှားမြှားရှိသတ္တဝါ (ရှဝာဝိဒ်) နှင့် ဂိုဓ (ဂွိုင်းဆပ်/အီဂွာနာ) ကို အချို့အတွက် ကောင်းမွန်ဟု ဆိုကြသော်လည်း၊ စားသုံးနိုင်သော တိရစ္ဆာန်နှင့် ငှက်မျိုးစုံကိုလည်း သိရှိကြသော်လည်း၊ အသက်ရှည်လိုသူနှင့် ကောင်းကင်ဘုံလိုသူတို့သည် အသားကို ကြိုးစား၍ စွန့်လွှတ်ရမည်။

Verse 16

यज्ञार्थं पशुहिंसा या सा स्वर्ग्या नेतरा क्वचित् । त्यजेत्पर्युषितं सर्वमखंडस्नेह वर्जितम्

ယဇ္ဉအတွက် ပြုသော တိရစ္ဆာန်သတ်ခြင်းကို ကောင်းကင်ဘုံသို့ ပို့ဆောင်သည်ဟု ဆိုကြ၏; ထိုမှတပါး အခြားသတ်ခြင်းသည် မည်သည့်အခါမျှ ထိုသို့မဟုတ်။ ထို့ပြင် အဟောင်းအစားအစာအားလုံးနှင့် မပြတ်မလပ်သော ဆီနှစ်/အရသာ (အာဟာရပြည့်ဝမှု) မရှိသည့်အရာအားလုံးကို စွန့်ပစ်ရမည်။

Verse 17

प्राणात्यये क्रतौ श्राद्धे भैषजे विप्रकाम्यया । अलौल्यमित्थं पललं भक्षयन्नैव दोषभाक्

အသက်အန္တရာယ်ကြုံချိန်၊ ယဇ္ဉတွင်၊ ရှရဒ္ဓတွင်၊ ဆေးအဖြစ်၊ သို့မဟုတ် ဘြာဟ္မဏကို ပျော်ရွှင်စေလို၍—လောဘမရှိဘဲ—ဤသို့ ပလလ (အသား) ကို စားသုံးသူသည် အပြစ်မခံရ။

Verse 18

न तादृशं भवेत्पापं मृगयावृत्तिकांक्षिणः । यादृशं भवति प्रेत्य लौल्यान्मांसोपसेविनः

အမဲလိုက်၍ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းရှာသူ၏ အပြစ်သည် မကြီးမားသော်လည်း၊ လောဘနှင့် တဏှာကြောင့် အသားကို စားသုံးသူသည် သေပြီးနောက် အပြစ်ကြီးစွာ ခံရ၏။

Verse 19

मखार्थं ब्रह्मणा सृष्टाः पशु द्रुम मृगौषधीः । निघ्नन्नहिंसको विप्रस्तासामपि शुभा गतिः

မခ (ယဇ္ဉ) အတွက် ဘြဟ္မာသည် တိရစ္ဆာန်၊ သစ်ပင်၊ သမင်နှင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်တို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ထိုယဇ္ဉရည်ရွယ်ချက်အတွင်း သတ်ဖြတ်သော ဗြာဟ္မဏကို အဟിംသာရှိသူဟု ဆိုကြပြီး၊ ထိုသတ္တဝါတို့အတွက်လည်း မင်္ဂလာကတိ (ကောင်းသောဂတိ) ရှိသည်။

Verse 20

पितृदेवक्रतुकृते मधुपर्कार्थमेव च । तत्र हिंसाप्यहिंसा स्याद्धिंसान्यत्र सुदुस्तरा

ပိတೃ (ဘိုးဘွား)၊ ဒေဝတားနှင့် ယဇ္ဉအတွက်သော ကရတုများ၊ ထို့ပြင် မဓုပရ္က ပူဇော်ခြင်းအတွက်—ထိုနေရာ၌ရှိသော ဟിംသာပင် အဟിംသာဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ သို့သော် အခြားနေရာများ၌ ဟിംသာသည် အလွန်တရာ မဖြတ်ကျော်နိုင်လောက်အောင် မသင့်တော်လှ၏။

Verse 21

यो जंतूनात्मपुष्ट्यर्थं हिनस्ति ज्ञानदुर्बलः । दुराचारस्य तस्येह नामुत्रापि सुखं क्वचित्

အသိဉာဏ်ခွဲခြားမှုတွင် အားနည်း၍ ကိုယ်ခန္ဓာကိုသာ ပိုမိုပွားစေလိုသဖြင့် သတ္တဝါတို့ကို ထိခိုက်စေသူသည် ဒုရာစာရရှိသူဖြစ်ပြီး၊ ဤလောက၌လည်း မည်သည့်အခါမျှ သုခမရ၊ ပရလောက၌လည်း မရ။

Verse 22

भोक्तानुमंता संस्कर्ता क्रयिविक्रयि हिंसकाः । उपहर्ता घातयिता हिंसकाश्चाष्टधा स्मृताः

ဟിംသာပြုသူတို့ကို အဋ္ဌမျိုးဟု မှတ်သားကြသည်—စားသုံးသူ၊ အတည်ပြုသူ၊ ပြင်ဆင်ချက်ပြုသူ၊ ဝယ်သူ၊ ရောင်းသူ၊ ပေးအပ်ထောက်ပံ့သူ၊ သတ်ခိုင်းသူ၊ နှင့် သတ်သူ။

Verse 23

प्रत्यब्दमश्वमेधेन शतं वर्षाणि यो यजेत् । अमांसभक्षको यश्च तयोरंत्यो विशिष्यते

တစ်နှစ်တစ်ကြိမ် အရှ္ဝမేఓဓ ယဇ္ဈကို နှစ်တစ်ရာတိုင်တိုင် ပြုလုပ်နိုင်သော်လည်း၊ နှစ်ဦးအနက် အသားမစားသူက ပိုမိုမြတ်တော်မူ၏။

Verse 24

यथैवात्मा परस्तद्वद्द्रष्टव्यः सुखमिच्छता । सुखदुःखानि तुल्यानि यथात्मनि तथा परे

ပျော်ရွှင်မှုကိုလိုလားသူသည် မိမိကိုယ်ကို မြင်သကဲ့သို့ အခြားသူကိုလည်း မြင်ရမည်။ အကြောင်းမူကား သုခနှင့် ဒုက္ခသည် တူညီ၍ မိမိ၌ရှိသကဲ့သို့ အခြားသူ၌လည်း ရှိသည်။

Verse 25

सुखं वा यदि वा चान्यद्यत्किंचित्क्रियते परे । तत्कृतं हि पुनः पश्चात्सर्वमात्मनि संभवेत्

အခြားသူအပေါ် ပြုလုပ်သမျှ—သုခဖြစ်စေ အခြားဖြစ်စေ—ထိုကမ္မသည် နောက်တစ်ချိန်တွင် အမျိုးမျိုးသောပုံစံဖြင့် မိမိကိုယ်တိုင်၌ပင် ပြန်လည်ခံစားရသည်။

Verse 26

न क्लेशेन विना द्रव्यमर्थहीने कुतः क्रियाः । क्रियाहीने कुतो धर्मो धर्महीने कुतः सुखम्

အားထုတ်ပင်ပန်းမှုမရှိလျှင် ဥစ္စာမရ; အရင်းအမြစ်မရှိလျှင် ကုသိုလ်ကမ္မများကို မည်သို့ပြုနိုင်မည်နည်း။ ကမ္မမရှိလျှင် ဓမ္မဘယ်မှာရှိမည်နည်း၊ ဓမ္မမရှိလျှင် သုခဘယ်မှာရှိမည်နည်း။

Verse 27

सुखं हि सर्वैराकांक्ष्यं तच्च धर्मसमुद्भवम् । तस्माद्धर्मोत्र कर्तव्यश्चातुर्वर्ण्येन यत्नतः

သုခကို လူအားလုံး လိုလားကြပြီး ထိုသုခသည် ဓမ္မမှ ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ထို့ကြောင့် ဤလောက၌ ဝဏ္ဏလေးပါးတို့သည် ကြိုးပမ်း၍ ဓမ္မကို ကျင့်သုံးရမည်။

Verse 28

न्यायागतेन द्रव्येण कर्तव्यं पारलौकिकम् । दानं च विधिना देयं काले पात्रे च भावतः

ဓမ္မနည်းလမ်းဖြင့် ရရှိသော ဥစ္စာဖြင့် လောကနောက်ဘဝ၌ အကျိုးပေးမည့် ကုသိုလ်ကမ္မများကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ ဒါနလည်း ဝိဓိအတိုင်း—အချိန်မှန်၊ လက်ခံထိုက်သူထံ၊ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့်—ပေးလှူသင့်သည်။

Verse 29

विधिहीनं तथाऽपात्रे यो ददाति प्रतिग्रहम् । न केवलं हि तद्याति शेषं तस्य च नश्यति

ဝိဓိမရှိဘဲ၊ လက်ခံမထိုက်သူထံသို့ လှူဒါန်းသူသည် ထိုလှူဒါန်းမှုတစ်ခုပဲ မဆုံးရှုံးသော်လည်း မဟုတ်၊ ကျန်ရှိသော ကုသိုလ်နှင့် ဥစ္စာပါ လျော့နည်းပျက်စီးသွားသည်။

Verse 30

व्यसनार्थे कुटुंबार्थे यदृणार्थे च दीयते । तदक्षयं भवेदत्र परत्र च न संशयः

ဘေးအန္တရာယ်ကို သက်သာစေရန်၊ မိသားစုကို ထောက်ပံ့ရန်၊ သို့မဟုတ် အကြွေးဆပ်ရန် ပေးလှူသမျှသည် ဤလောက၌လည်း နောက်လောက၌လည်း မသေမပျက် အကျိုးတည်မြဲသည်ဟု မသံသယရှိ။

Verse 31

मातापितृविहीनं यो मौंजीपाणिग्रहादिभिः । संस्कारयेन्निजैरर्थैस्तस्य श्रेयस्त्वनंतकम्

မိဘမရှိသူအတွက် ကိုယ့်ဥစ္စာဖြင့် မောဉ္ဇီ (ယဇ္ဉောပဝီတ) နှင့် မင်္ဂလာအပါအဝင် သံစကာရများကို ဆောင်ရွက်ပေးသူ၏ သာသနာရေးကောင်းကျိုးသည် အဆုံးမရှိအောင် ကြီးမားသည်။

Verse 32

अग्निहोत्रैर्न तच्छ्रेयो नाग्निष्टोमादिभिर्मखैः । यच्छ्रेयः प्राप्यते मर्त्यैर्द्विजे चैके प्रतिष्ठिते

ထိုကဲ့သို့သော သာသနာရေးကောင်းကျိုးကို အဂ္နိဟောတရ ကမ္မများဖြင့်လည်း မရ၊ အဂ္နိဋ္ဌောမ စသည့် ယဇ္ဉမခများဖြင့်လည်း မရ။ အကြောင်းမှာ မရဏလောက၌ ဒွိဇတစ်ဦးတည်းကိုပင် တည်ထောင်ကာ ထောက်ပံ့ကူညီခြင်းမှ ရသော ကုသိုလ်သည် ပို၍ မြင့်မြတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 33

यो ह्यनाथस्य विप्रस्य पाणिं ग्राहयते कृती । इह सौख्यमवाप्नोति सोक्षयं स्वर्गमाप्नुयात्

အကူအညီမဲ့ ဗြာဟ္မဏ၏ လက်ခံမင်္ဂလာ (ပာဏိဂြဟဏ) ကို စီစဉ်ပေးနိုင်သော စွမ်းရည်ရှိသူသည် ဤလောက၌ ချမ်းသာသုခ ရရှိပြီး မလျော့မနည်းသော သုခဘုံကို ရောက်၏။

Verse 34

पितृगेहे तु या कन्या रजः पश्येदसंस्कृता । भ्रूणहा तत्पिता ज्ञेयो वृषली सापि कन्यका

အဖေ၏အိမ်၌ နေထိုင်သေးပြီး သင့်တော်သော သံစ్కာရ (မင်္ဂလာသန့်စင်မှု) မပြုရသေးသော မိန်းကလေးက ရာဇဓာတ် (မစ) ကို တွေ့လျှင်၊ ထိုအဖေကို ဗြူဏဟာ—သန္ဓေဖျက်သူဟု သိရပြီး၊ ထိုမိန်းကလေးလည်း ဝೃષလီ ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

Verse 35

यस्तां परिणयेन्मोहात्स भवेद्वृषलीपतिः । तेन संभाषणं त्याज्यमपाङ्क्तेयेन सर्वदा

မောဟကြောင့် ထိုမိန်းကလေးကို လက်ထပ်သူသည် ဝೃષလီ၏ ခင်ပွန်း ဖြစ်လာသည်။ ထိုသို့သော အပာင်္ကတေယ—အစုလိုက်အပြုံလိုက် ကర్మကာန်တွင် မသင့်သူနှင့် စကားပြောခြင်းကို အမြဲရှောင်ရမည်။

Verse 36

विज्ञाय दोषमुभयोः कन्यायाश्च वरस्य च । संबंधं रचयेत्पश्चादन्यथा दोषभाक्पिता

သမီးနှင့် သတို့သား—နှစ်ဦးစလုံး၏ ချို့ယွင်းချက် (နှင့် သင့်လျော်မှု) ကို သိပြီးမှသာ အဖေက ဆက်ဆံရေးကို စီစဉ်သင့်သည်။ မဟုတ်လျှင် အဖေသည်လည်း အပြစ်ကို မျှဝေခံရမည်။

Verse 37

स्त्रियः पवित्राः सततं नैता दुष्यंति केनचित् । मासिमासि रजस्तासां दुष्कृतान्यपकर्षति

မိန်းမတို့သည် အမြဲတမ်း သန့်ရှင်းပဝित्र ဖြစ်ကြ၍ မည်သည့်အရာကမျှ မညစ်ညမ်းစေနိုင်။ လစဉ်လစဉ် ဖြစ်ပေါ်သော ရာဇဓာတ်သည် သူတို့၏ မကောင်းမှုများကို ဆွဲယူဖယ်ရှားပေးသည်။

Verse 38

पूर्वं स्त्रियः सुरैर्भुक्ताः सोमगंधर्व वह्निभिः । भुंजते मानुषाः पश्चान्नैतादुष्यं ति केनचित्

အစဉ်အလာအရ အရင်ဆုံး ဒေဝတားများ—ဆိုမ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် အဂ္နိ—တို့က မိန်းမတို့ကို လျှို့ဝှက်သဘောဖြင့် အရင်ကတည်းက ‘ပိုင်ဆိုင်’ ထားပြီး၊ နောက်မှ လူသားတို့က အိမ်ထောင်ရေးဖြင့် ပါဝင်ခံစားကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဤကိစ္စ၌ မည်သူ့ကိုမျှ မသန့်ရှင်းမှု မတင်မိ။

Verse 39

स्त्रीणां शौचं ददौ सोमः पावकः सर्वमेध्यताम् । कल्याणवाणीं गंधर्वास्तेन मेध्याः सदा स्त्रियः

ဆိုမသည် မိန်းမတို့အား သန့်ရှင်းမှုကို ပေးတော်မူ၏၊ ပာဝက (အဂ္နိ) သည် ယဇ္ဉပူဇာဆိုင်ရာ မေဓ္ယတရားကို အပြည့်အဝ ပေးတော်မူ၏၊ ဂန္ဓဗ္ဗတို့သည် ကလျာဏဝါဏီ—မင်္ဂလာဝါစကား—ကို ပေးတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် မိန်းမတို့သည် အစဉ်အမြဲ ရိတုအလျောက် သန့်ရှင်းသူဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

Verse 40

कन्यां भुंक्ते रजःकालेऽग्निः शशी लोमदर्शने । स्तनोद्भेदेषु गंधर्वास्तत्प्रागेव प्रदीयते

ဆိုကြသည်မှာ ရာဇကာလ—မစင်သွေးကာလ—တွင် အဂ္နိသည် ကညာကို ‘ခံစား’ သည်၊ ကိုယ်ခန္ဓာ၌ ရောမပေါက်စတင်မြင်ရသည့်အခါ လသည် (ရှရှီ) ‘ခံစား’ သည်၊ စတနိုဒ္ဘေဒ—နို့အုံပွင့်ထွက်—ချိန်တွင် ဂန္ဓဗ္ဗတို့ ‘ခံစား’ သည်ဟု။ ထို့ကြောင့် ထိုသဘာဝအဆင့်များ၌ပင် နាងသည် အရင်ကတည်းက ‘ပေးအပ်ပြီး’ ဟု ယူဆကြသည်။

Verse 41

दृश्यरोमात्वपत्यघ्नी कुलघ्न्युद्गतयौवना । पितृघ्न्याविष्कतरजास्ततस्ताः परिवर्जयेत्

ထို့ကြောင့် အိမ်ထောင်ရေးအတွက် ကိုယ်ရောမမြင်ရပြီးသား၊ အပတ္ယဃ္နီ—သားသမီးကို ဖျက်ဆီးသူ—ဟု ဆိုကြသော၊ ကုလဃ္နီ—မိသားစုကို ပျက်စီးစေသူ—ဟု ဆိုကြသော၊ ယောဝနပေါက်ပြီးသား၊ ပိတೃဃ္နီ—ဖခင်ကို ထိခိုက်စေသူ—ဟု ဆိုကြသော၊ နှင့် ရဇသွေး ပေါ်ထွက်ပြီးသား ကညာတို့ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 42

कन्यादानफलप्रेप्सुस्तस्माद्द द्यादनग्निकाम् । अन्यथा न फलं दातुः प्रतिग्राही पतेदधः

ထို့ကြောင့် ကညာဒါန၏ အကျိုးကို လိုလားသူသည် အဂ္နိက မသိမ်းယူသေးသော ကညာကိုသာ ပေးအပ်ရမည်။ မဟုတ်လျှင် ပေးသူသည် ကုသိုလ်အကျိုး မရ၊ လက်ခံသူသည် အဓోగတိသို့ ကျရောက်မည်။

Verse 43

कन्यामभुक्तां सोमाद्यैर्ददद्दानफलं लभेत् । देवभुक्तां ददद्दाता न स्वर्गमधिगच्छति

သောမနှင့် အခြားဒေဝတို့က မသုံးစွဲရသေးသော ကန్యာကို ဒါနပြုလျှင် ဒါန၏ အကျိုးကို ရရှိ၏။ ဒေဝတို့က သုံးစွဲပြီးသား ကန്യာကို ပေးသော ဒါတားသည် သုဝဏ္ဏ(စွဝဂ္ဂ)သို့ မရောက်နိုင်။

Verse 44

शयनासनयानानि कुणपं स्त्रीमुखं कुशाः । यज्ञपात्राणि सर्वाणि न दुष्यंति बुधाः क्वचित्

အိပ်ရာ၊ ထိုင်ခုံနှင့် ယာဉ်; အလောင်း; မိန်းမ၏ ပါးစပ်; ကုရှာမြက်; နှင့် ယဇ్ఞတွင် အသုံးပြုသော ပန်းကန်အိုးအလုံးစုံ—ပညာရှိတို့အမြင်၌ ဤအရာများသည် မည်သည့်အခါမျှ (ဓမ္မအဓိပ္ပါယ်အရ) မအညစ်မဖြစ်ကြ။

Verse 45

अजाश्वयोर्मुखं मेध्यं गावो मेध्यास्तु पृष्ठतः । पादतो ब्राह्मणा मेध्याः स्त्रियो मेध्यास्तु सर्वतः

ဆိတ်နှင့် မြင်းတို့အတွက် ပါးစပ်သည် မေဓျ (ရိုးရာအရ သန့်) ဖြစ်၏။ နွားတို့အတွက် ကျောဘက်သည် သန့်၏။ ဗြာဟ္မဏတို့အတွက် ခြေဖျားသည် သန့်၏။ သို့ရာတွင် မိန်းမသည် အစုံအလင် မေဓျ ဖြစ်၏။

Verse 46

अहोरात्रोषितो भूत्वा पंचगव्येन शुध्यति

တစ်နေ့တစ်ည အရှောစ (အညစ်အကြေး) အခြေအနေ၌ နေပြီးနောက် ပဉ္စဂဗျ (pañcagavya) ကို သောက်သုံးလျှင် သန့်စင်လာသည်။

Verse 47

बलात्कारोपभुक्ता वा चोरहस्तगतापि वा । न त्याज्या दयिता नारी नास्यास्त्यागो विधीयते

ချစ်မြတ်နိုးသော မိန်းမသည် အင်အားဖြင့် လွန်ကျူးခံရသော်လည်း၊ သို့မဟုတ် သူခိုးတို့၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သော်လည်း၊ မစွန့်ပစ်သင့်။ သူမကို စွန့်ပစ်ရန် ဓမ္မက မပြဋ္ဌာန်းထား။

Verse 48

आम्लेन ताम्रशुद्धिः स्याच्छुद्धिः कांस्यस्य भस्मना । संशुद्धी रजसा नार्यास्तटिन्या वेगतः शुचिः

ကြေးနီကို အက်ဆစ်ဖြင့် သန့်စင်စေပြီး ကြေးညိုကို ပြာဖြင့် သန့်စင်စေသည်။ အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ရာသီလာပြီးနောက် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်လာပြီး မြစ်တစ်စင်းသည် စီးဆင်းနေသော ရေစီးကြောင်းအရှိန်ကြောင့် သန့်ရှင်းသည်ဟု ယူဆရသည်။

Verse 49

मनसापि हि या नेह चिंतयेत्पुरुषांतरम् । सोमया सह सौख्यानि भुंक्ते चात्रापि कीर्तिभाक्

အမှန်စင်စစ် အခြားအမျိုးသားတစ်ဦးကို စိတ်ထဲ၌ပင် မတွေးတောသော အမျိုးသမီးသည် ဆိုမာနတ်ဘုရားနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားရပြီး ဤကမ္ဘာလောက၌လည်း ကောင်းသောဂုဏ်သတင်းကို ရရှိသူဖြစ်လာသည်။

Verse 50

पिता पितामहो भ्राता सकुल्यो जननी तथा । कन्याप्रदः पूर्वनाशे प्रकृतिस्थः परःपरः

ဖခင်၊ အဘိုး၊ အစ်ကို၊ ဆွေမျိုးသားချင်းများနှင့် မိခင်တို့သည် သတို့သမီးကို လက်ထပ်ထိမ်းမြားပေးရန် အခွင့်အာဏာရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။ အကယ်၍ ရှေ့လူမရှိလျှင် သို့မဟုတ် မဆောင်ရွက်နိုင်လျှင် အစဉ်လိုက် နောက်တစ်ဦးသည် သင့်လျော်သော အခွင့်အာဏာရှိသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 51

अप्रयच्छन्समाप्नोति भूणहत्यामृतावृतौ । स्वयं त्वभावे दातॄणां कन्या कुर्यात्स्वयं वरम्

သတို့သမီးကို အချိန်တန်ပါလျက် လက်ထပ်မပေးဘဲ ထိန်းသိမ်းထားသူသည် သင့်လျော်သောအချိန် ကုန်ဆုံးသွားတိုင်း သန္ဓေသားကို သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် တူသော အပြစ်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ကျူးလွန်ရာရောက်သည်။ သို့သော် သင့်လျော်သော အုပ်ထိန်းသူမရှိပါက သတို့သမီးသည် స్వయంవర (ဆွယံဝရ) နည်းဖြင့် ခင်ပွန်းကို ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်နိုင်သည်။

Verse 52

हृताधिकारां मलिनां पिंडमात्रोपजीविनीम् । परिभूतामधःशय्यां वासयेद्व्यभिचारिणीम्

ဖောက်ပြန်သော အမျိုးသမီးကို အခွင့်ထူးများ ရုပ်သိမ်းပြီး နိမ့်ကျသော အခြေအနေတွင် ထားရှိကာ အစာအနည်းငယ်ဖြင့်သာ အသက်ရှင်စေသင့်သည်။ ဂုဏ်သိက္ခာမဲ့စွာဖြင့် သူမကို နိမ့်သော အိပ်ရာပေါ်တွင် အိပ်စေသင့်သည်။

Verse 53

व्यभिचारादृतौ शुद्धिर्गर्भे त्यागो विधीयते । गर्भभर्तृवधादौ तु महत्यपि च कल्मषे

ဖောက်ပြန်မှုနောက်တွင် သင့်တော်သောကာလရောက်လျှင် သန့်စင်ခြင်း ပြုနိုင်သည်။ သို့သော် ကိုယ်ဝန်ရှိလျှင် စွန့်ပစ်ရန် ညွှန်ကြားထားသည်။ သို့ရာတွင် သန္ဓေကိုသတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ခင်ပွန်းကိုသတ်ခြင်း စသည့်အမှုများတွင် အပြစ်ကြီးမားသော်လည်း…

Verse 54

शूद्रस्य भार्या शूद्रैव सा च स्वा च विशः स्मृते । ते च स्वा चैव राज्ञस्तु ताश्च स्वाचाग्रजन्मनः

ရှုဒြ၏ ဇနီးသည် ရှုဒြမိန်းမသာ ဖြစ်ရမည်ဟု စမృతိ၌ ဆိုထားသည်; ထိုသူမက သူ၏ သင့်တော်သော ဇနီးဖြစ်သည်။ ဝိုင်ရှျ၏အတွက်လည်း ဝိုင်ရှျမိန်းမကို သူ၏ ဇနီးဟု မှတ်သားထားသည်။ ထိုအမျိုးသမီးများသည် မင်း (ခ္ෂတ္တရိယ) အတွက်လည်း သင့်တော်ပြီး၊ အထက်မွေးဖွားသူ (ဗြာဟ္မဏ) အတွက်လည်း သင့်တော်သည်။

Verse 55

आरोप्य शूद्रां शयने विप्रो गच्छेदधोगतिम् । उत्पाद्य पुत्रं शूद्रायां ब्राह्मण्यादेव हीयते

ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးက ရှုဒြမိန်းမကို မိမိအိပ်ရာပေါ် တင်လျှင် အောက်ကျသောဂတိသို့ သွားရသည်။ ထို့ပြင် ရှုဒြမိန်းမ၌ သားကို မွေးဖွားစေပါက မိမိ၏ ဗြာဟ္မဏအဆင့်မှပင် ကျဆင်းသွားသည်။

Verse 56

दैवपित्र्यातिथेयानि तत्प्रधानानि यस्य तु । देवाद्यास्तन्न चाश्नंति स च स्वर्गं न गच्छति

သို့သော် နတ်များ၊ ဘိုးဘွားပိတೃများနှင့် ဧည့်သည်တို့အတွက် ပူဇော်အလှူကို အဓိကမထားသူ၏ အလှူကို နတ်တို့နှင့် အခြားသူတို့ မခံယူမစားသုံးကြ၊ ထိုသူလည်း ကောင်းကင်ဘုံသို့ မရောက်နိုင်။

Verse 57

जामयो यानि गेहानि शपंत्यप्रतिपूजिताः । कृत्याभिर्निहतानीव नश्येयुस्तान्यसंशयम्

အိမ်ထောင်ရေးကြောင့် ဆက်နွယ်လာသော မိန်းမဆွေမျိုးများ (ဥပမာ အစ်မယား) ကို သင့်တော်သလို မလေးစားသဖြင့် သူတို့က ကျိန်စာတင်သော အိမ်များသည် မသံသယဘဲ ပျက်စီးမည်—ကෘတျယာကဲ့သို့ မကောင်းသော မန္တန်ကိစ္စများကြောင့် ထိခိုက်သကဲ့သို့ပင်။

Verse 58

तदभ्यर्च्याः सुवासिन्यो भूषणाच्छादनाशनैः । भूतिकामैर्नरैर्नित्यं सत्कारेषूत्सवेषु च

ထို့ကြောင့် အိမ်ထောင်ရှိသော မိန်းမများ (suvasinī) ကို အလှဆင်ပစ္စည်း၊ အဝတ်အစားနှင့် အစားအစာတို့ဖြင့် အမြဲတမ်း ဂုဏ်ပြုပူဇော်ရမည်။ စည်းစိမ်ချမ်းသာကို လိုလားသော ယောက်ျားတို့သည် ဧည့်ခံစတ्कारနှင့် ပွဲတော်အခါများတွင် အထူးပြု၍ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 59

यत्र नार्यः प्रमुदिता भूषणाच्छादनाशनैः । रमंते देवतास्तत्र स्युस्तत्र सफलाः क्रियाः

မိန်းမများကို အလှဆင်ပစ္စည်း၊ အဝတ်အစားနှင့် အစားအစာတို့ဖြင့် ပျော်ရွှင်စေသော နေရာ၌ နတ်တော်များလည်း ပျော်မြူးကြသည်။ ထိုနေရာ၌ ပြုလုပ်သော ဓမ္မကိစ္စများသည်လည်း အကျိုးဖလ ဖြစ်ထွန်းလာသည်။

Verse 60

यत्र तुष्यति भर्त्रा स्त्री स्त्रिया भर्ता च तुष्यति । तत्र वेश्मनि कल्याणं संपद्येत पदे पदे

မိန်းမသည် ခင်ပွန်းကို စိတ်ကျေနပ်၍ ခင်ပွန်းလည်း မိန်းမကို စိတ်ကျေနပ်သော အိမ်တွင် ခြေလှမ်းတိုင်း၌ ကောင်းကျိုးမင်္ဂလာနှင့် သုခချမ်းသာ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 61

अहुतं च हुतं चैव प्रहुतं प्राशितं तथा । ब्राह्मं हुतं पंचमं च पंचयज्ञा इमे शुभाः

အဟုတ၊ ဟုတ၊ ပရဟုတ၊ ပရာသိတ နှင့် ပဉ္စမဖြစ်သော ဘြာဟ္မ-ဟုတ—ဤတို့သည် မင်္ဂလာရှိသော ပဉ္စယဇ္ဉ (နေ့စဉ် ယဇ္ဉ ငါးပါး) ဖြစ်သည်။

Verse 62

जपोऽहुतोहुतो होमः प्रहुतो भौतिको बलिः । प्राशितं पितृसंतृप्तिर्हुतं ब्राह्मं द्विजार्चनम्

ဇပ (မန္တရားရွတ်ဖတ်ခြင်း) ကို အဟုတ ဟု ခေါ်သည်။ ဟုတ သည် မီးထဲသို့ ဟိုးမ (homa) အာဟုတိ ပူဇော်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပရဟုတ သည် သက်ရှိအရာများအတွက် ဘလိ-ဒါန ပူဇော်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပရာသိတ သည် ပိတೃ (ဘိုးဘွား) တို့ကို တൃप्तစေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘြာဟ္မ-ဟုတ သည် ဒွိဇ (ပညာရှိ) တို့ကို အရ္ဓနာ-စေဝာဖြင့် ဂုဏ်ပြုခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 63

पंचयज्ञानिमान्कुर्वन्ब्राह्मणो नावसीदति । एतेषामननुष्ठानात्पंचसूना अवाप्नुयात्

ဤပဉ္စယဇ္ဉာငါးပါးကို ကျင့်သုံးသော ဗြာဟ္မဏသည် မကျဆင်းမပျက်စီး; မကျင့်မဆောင်လျှင် ပဉ္စသူနာ ဟူသော သတ်ဖြတ်ဘဝင့်အပြစ်ငါးပါးကို ခံယူရသည်။

Verse 64

ब्राह्मणं कुशलं पृच्छेद्बाहुजातमनामयम् । वैश्यं सुखं समागम्य शूद्रं संतोषमेव च

ဗြာဟ္မဏကို ကုသလကောင်းမွန်မှုကို မေးမြန်းရမည်; လက်မှ မွေးဖွားသော က္ෂတ္တရိယကို ကျန်းမာရေးကို မေးရမည်; ဝိုင်ရှျကို တွေ့လျှင် သက်သာချမ်းသာမှုကို မေးရမည်; ရှုဒ္ဒရကို စိတ်ကျေနပ်မှု (သန္တောသ) ကို မေးရမည်။

Verse 65

जातमात्रः शिशुस्तावद्यावदष्टौ समाः स्मृताः । भक्ष्याभक्ष्येषु नो दु्ष्येद्यावन्नैवोपनीयते

ဆိုကြသည်မှာ ကလေးသည် မွေးကင်းစမှ စ၍ ရှစ်နှစ်အထိ ‘မွေးကင်းစ’ ဟု သတ်မှတ်သည်; အုပနယန မပြုမီအထိ စားသင့်/မစားသင့် အရာများအပေါ် အပြစ်မတင်ကြ။

Verse 66

भरणं पोष्यवर्गस्य दृष्टादृष्टफलोदयम् । प्रत्यवायो ह्यभरणे भर्तव्यस्तत्प्रयत्नतः

ထိန်းသိမ်းပေးရမည့်သူများကို အာဟာရနှင့်အသက်မွေးထောက်ပံ့ခြင်းသည် မြင်ရသောနှင့် မမြင်ရသော အကျိုးဖလကို ပေးသည်; မထောက်ပံ့လျှင် ပရတျယဝါယ (အပြစ်) ဖြစ်သဖြင့် အားထုတ်၍ ထောက်ပံ့ရမည်။

Verse 67

मातापितागुरुपत्नीः त्वपत्यानि समाश्रिताः । अभ्यागतोतिथिश्चाग्निः पोष्यवर्गा अमी नव

ထောက်ပံ့ရမည့်အရာ/သူတို့မှာ ကိုးပါးရှိသည်—မိခင်၊ ဖခင်၊ ဆရာ၏ဇနီး၊ ကိုယ့်သားသမီးများ၊ ခိုလှုံလာသူများ၊ ရောက်လာသော ဧည့်သည် (အတိသိ) နှင့် သန့်ရှင်းသော မီးအဂ္နိ—ဤတို့သည် ပို့ရှဗဂ္ဂ ကိုးပါးဖြစ်သည်။

Verse 68

स जीवति पुमान्योऽत्र बहुभिश्चोपजीव्यते । जीवन्मृतोथ विज्ञेयः पुरुषः स्वोदरंभरिः

ဤလောက၌ အမှန်တကယ် အသက်ရှင်သူဟူသည် များစွာသောသူတို့၏ အားကိုးရာဖြစ်သူပင် ဖြစ်သည်။ ကိုယ့်ဝမ်းကိုသာ ဖြည့်ရန်အတွက်သာ နေထိုင်သူကိုတော့ အသက်ရှင်လျက်ပင် သေသူဟု သိရမည်။

Verse 69

दीनानाथविशिष्टेभ्यो दातव्यं भूतिकाम्यया । अदत्तदाना जायंते परभाग्योपजीविनः

ကြွယ်ဝချမ်းသာလိုသောဆန္ဒဖြင့် အထူးသဖြင့် ဆင်းရဲသူနှင့် အားကိုးရာမဲ့သူတို့အား ဒါနပေးသင့်သည်။ ဒါနမပေးသူတို့သည် အခြားသူတို့၏ ကံကောင်းမှုအပေါ် မူတည်၍ အသက်မွေးရမည်။

Verse 70

विभागशीलसंयुक्तो दयावांश्च क्षमायुतः । देवतातिथिभक्तस्तु गृहस्थो धार्मिकः स्मृतः

မျှတစွာ ခွဲဝေပေးတတ်ခြင်း၊ ကရုဏာရှိခြင်း၊ ခွင့်လွှတ်တတ်ခြင်းတို့နှင့် ပြည့်စုံပြီး၊ ဒေဝတားတို့နှင့် ဧည့်သည်တို့ကိုလည်း ဘက္တိပြုသူ ဂೃಹಸ್ಥကို သာသနာတော်နှင့်ကိုက်ညီသူဟု ခေါ်သည်။

Verse 71

शर्वरीमध्य यामौ यौ हुतशेषं च यद्धविः । तत्र स्वपंस्तदश्नंश्च ब्राह्मणो नावसीदति

ညအလယ်ပိုင်း ယာမနှစ်ယာမနှင့် ဟောမပူဇော်ပြီးနောက် ကျန်သော ဟဝိစ် (havis) အကြွင်း—ထိုအချိန်၌ အိပ်စက်၍ ထိုသန့်ရှင်းသော အကြွင်းကို စားသုံးလျှင် ဘြာဟ္မဏသည် အကံဆိုးသို့ မကျရောက်။

Verse 72

नवैतानि गृहस्थस्य कार्याण्यभ्यागते सदा । सुधा व्ययानि यत्सौम्यं वाक्यं चक्षुर्मनोमुखम्

ဧည့်သည်ရောက်လာသော် ဂೃಹಸ್ಥသည် အမြဲတမ်း ဤကိုးပါးသော ကိစ္စများကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ ဤတို့သည် “အမృతကဲ့သို့သော အသုံးစရိတ်” ဖြစ်၍—နူးညံ့သောစကားနှင့် မျက်စိ၊ စိတ်၊ မျက်နှာဖြင့် ကြိုဆိုခြင်းတည်း။

Verse 73

अभ्युत्थानमिहायात सस्नेहं पूर्वभाषणम् । उपासनमनुव्रज्या गृहस्थोन्नति हेतवे

အိမ်ထောင်ရှင်၏ တိုးတက်မြင့်မားမှုအတွက် လာရောက်သောဧည့်သည်ကို ထ၍ကြိုဆိုခြင်း၊ အရင်ဆုံး မေတ္တာပါသောစကားပြောခြင်း၊ လေးစားစွာ ဝတ်ပြုထောက်ပံ့ခြင်းနှင့် ပြန်သွားချိန်တွင် လိုသလောက် လိုက်ပို့ခြင်းတို့ကို ပြုရမည်။

Verse 74

तथेषद्व्यययुक्तानि कार्याण्येतानि वै नव । आसनं पादशौचं च यथाशक्त्याशनं क्षितिः

ထို့အတူ အနည်းငယ်ကုန်ကျစရိတ်ပါဝင်သော တာဝန်ကိုးပါးမှာ ထိုင်ခုံ/အာသန ပေးခြင်း၊ ခြေသန့်စင်ပေးခြင်း၊ ကိုယ့်စွမ်းအားအတိုင်း အစာပေးခြင်းနှင့် အနားယူရန်နေရာ (မြေပြင် သို့မဟုတ် အိပ်ရာ) စီစဉ်ပေးခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။

Verse 75

शय्यातृणजलाभ्यंग दीपा गार्हस्थ्य सिद्धिदाः । तथा नव विकर्माणि त्याज्यानि गृहमेधिनाम्

အိပ်ရာ၊ မြက်ခင်း(အလွှာအဖြစ်)၊ ရေ၊ ဆီနှိပ်နယ်ခြင်းနှင့် မီးအိမ်—ဤအရာတို့သည် အိမ်ထောင်ရေးဓမ္မ၌ အောင်မြင်မှုကို ပေးစွမ်းသည်။ ထို့အတူ အိမ်ထောင်လမ်းကို လိုက်နာသူတို့သည် တားမြစ်ထားသော မကောင်းသောအကျင့် ကိုးပါးကို စွန့်လွှတ်ရမည်။

Verse 76

पैशुन्यं परदाराश्च द्रोहः क्रोधानृताप्रियम् । द्वेषो दंभश्च माया च स्वर्गमार्गार्गलानि हि

အပြစ်တင်ပြောဆိုခြင်း၊ သူတစ်ပါး၏ဇနီး/ခင်ပွန်းကို လိုချင်ခြင်း၊ သစ္စာဖောက်ခြင်း၊ ဒေါသ၊ မုသား၊ ကြမ်းတမ်းသောစကား၊ မုန်းတီးမှု၊ ဟန်ဆောင်မှုနှင့် လှည့်စားမှု—ဤတို့သည် ကောင်းကင်လမ်းကို ပိတ်ဆို့သော တံခါးတံခွန်များပင် ဖြစ်သည်။

Verse 77

नवावश्यककर्माणि कार्याणि प्रतिवासरम् । स्नानं संध्या जपो होमः स्वाध्यायो देवतार्चनम्

နေ့စဉ် ပြုလုပ်ရမည့် မဖြစ်မနေ ကုသိုလ်ကမ္မ ကိုးပါးမှာ—ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း၊ စန္ဓျာဝန္ဒန (မိုးလင်း/မိုးချုပ် ဝတ်ပြုခြင်း)၊ ဂျပ (မန္တရားရွတ်ဖတ်ခြင်း)၊ ဟိုးမ (မီးပူဇော်)၊ စွဝါဓျာယ (ကိုယ်တိုင်သင်ယူဖတ်ရှု) နှင့် ဒေဝတာပူဇော်ခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 78

वेश्वदेवं तथातिथ्यं नवमं पितृतर्पणम् । नव गोप्यानि यान्यत्र मुने तानि निशामय

အို မုနိ၊ နားထောင်လော့—ဤနေရာ၌ လျှို့ဝှက်စွာ ထိန်းသိမ်းရမည့် အရာကိုးပါးရှိသည်။ Vaiśvadeva ပူဇော်ပွဲ၊ ဧည့်သည်ကို ဂုဏ်ပြုခြင်း၊ နှင့် ကိုးမြောက်အဖြစ် ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များသို့ တർပဏ ပူဇော်ခြင်း။

Verse 79

जन्मर्क्षं मैथुनं मंत्रो गृहच्छिद्रं च वंचनम् । आयुर्धनापमानं स्त्री न प्रकाश्यानि सर्वथा

မည်သို့မျှ မဖော်ပြရ—မွေးဖွားနက္ခတ်၊ မေထုန် (လိင်ဆက်ဆံမှု)၊ ကိုယ့်မန္တရား၊ အိမ်ထောင်ရေးအပေါက်အဟာ၊ လှည့်ကွက်၊ အသက်တမ်း၊ ဥစ္စာဓန၊ အရှက်အပျက်များ၊ နှင့် ကိုယ့်ဇနီး—လုံးဝ မထုတ်ဖော်ရ။

Verse 80

नवैतानि प्रकाश्यानि रहः पापमकुत्सितम् । प्रायोग्यमृणशुद्धिश्च सान्वयः क्रयविक्रयौ । कन्यादानं गुणोत्कर्षो नान्यत्केनापि कुत्रचित्

ဤကိုးပါးကို မဖော်ပြရ—လျှို့ဝှက်အပြစ် (လူမှုက မကဲ့ရဲ့သော်လည်း)၊ ကိုယ့်လက်တွေ့နည်းလမ်းများ၊ အကြွေးရှင်းလင်းခြင်း၊ မျိုးရိုးအဆက်အနွယ်၊ အဝယ်အရောင်း၊ ကနျာဒါန (သမီးကို သာသနာတရားအလှူဖြင့် ထိမ်းမြားပေးခြင်း)၊ နှင့် ဂုဏ်သတ္တိထူးချွန်မှု—မည်သူ့ကိုမျှ မည်သည့်နေရာ၌မျှ မပြောရ။

Verse 81

पात्र मित्र विनीतेषु दीनानाथोपकारिषु । मातापितुगुरूष्वेतन्नवकं दत्तमक्षयम्

ဤ ‘ကိုးပါးအလှူ’ ကို ထိုက်တန်သူများ—မိတ်ဆွေများ၊ စည်းကမ်းရှိသူများ၊ ဆင်းရဲနွမ်းပါးနှင့် အားကိုးမဲ့သူတို့ကို ကူညီသူများ၊ ထို့ပြင် မိခင်၊ ဖခင်၊ ဆရာဂုရုတို့ထံ ပေးလှူလျှင် ပုဏ္ဏာသည် အဆုံးမရှိ အခ္ခယ ဖြစ်၏။

Verse 82

निष्फलं नवसूत्सृष्टं चाटचारणतस्करे । कुवैद्ये कितवे धूर्ते शठे मल्ले च बंदिनि

‘ကိုးပါးအလှူ’ သည် ချော့မော့သူများ၊ သီချင်းချီးမွမ်းသူများ၊ သူခိုးများ၊ ဆေးဆရာအတုများ၊ လောင်းကစားသမားများ၊ လိမ်လည်သူများ၊ ကောက်ကျစ်သူများ၊ တိုက်ခိုက်သမားများနှင့် ထောင်စောင့်များထံ ပေးလှူလျှင် အကျိုးမဲ့ ဖြစ်၏။

Verse 83

आपस्त्वपि न देयानि नववस्तूनि सर्वथा । अन्वये सति सर्वस्वं दारांश्च शरणागतान्

ဒုက္ခကျပ်တည်းချိန်၌ပင် ဤကိုးပါးကို မည်သို့မျှ မလှူဒါန်းသင့်။ မျိုးရိုးဆက်လက်ရှိသရွေ့ အကုန်လုံးကို မပေးအပ်ရ၊ ဇနီးကိုလည်း မပေးအပ်ရ၊ ခိုလှုံလာသူ (śaraṇāgata) များကိုလည်း မစွန့်ပစ်ရ။

Verse 84

न्यासाधीकुलवृत्तिं च निक्षेपं स्त्रीधनं सुतम् । यो ददाति स मूढात्मा प्रायश्चित्तैर्विशुध्यति

အပ်နှံထားသောအရာ (nyāsa)၊ မိသားစု၏အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း၊ အပ်နှံသိုလှောင်ထားသည့်ပစ္စည်း (nikṣepa)၊ မိန်းမ၏ပိုင်ဆိုင်မှု (strīdhana) သို့မဟုတ် သားကို လှူဒါန်းသူသည် မိုက်မဲသူဖြစ်၍ prāyaścitta ဖြင့်သာ သန့်စင်ရသည်။

Verse 85

एतन्नवानां नवकं ज्ञात्वा प्रियमवाप्नुयात् । अन्यच्च नवकं वच्मि सर्वेषां स्वर्गमार्गदम्

‘ကိုး’နှင့်ဆိုင်သော ဤကိုးပါးအစုကို သိမြင်လျှင် ချစ်မြတ်နိုးဖွယ်နှင့် အကျိုးရှိသောဖလကို ရသည်။ ယခု ငါသည် လူအားလုံးအတွက် svarga သို့သွားရာလမ်းကို ပေးသော အခြားကိုးပါးအစုကို ပြောမည်။

Verse 86

सत्यं शौचमहिंसा च क्षांतिर्दानं दया दमः । अस्तेयमिंद्रियाकोचः सर्वेषां धर्मसाधनम्

သစ္စာ၊ သန့်ရှင်းမှု (śauca)၊ အဟിംသာ၊ သည်းခံခြင်း၊ ဒါန၊ ကရုဏာ၊ ဒမ (ကိုယ်တိုင်ထိန်းချုပ်မှု)၊ မခိုးခြင်း (asteya) နှင့် အင်ဒြိယများကို ထိန်းညှိခြင်း—ဤတို့သည် လူအားလုံးအတွက် ဓမ္မကို ဆောင်ရွက်ရာ နည်းလမ်းများဖြစ်သည်။

Verse 87

अभ्यस्य नवतिं चैतां स्वर्गमार्गप्रदीपिकाम् । सतामभिमतां पुण्यां गृहस्थो नावसीदति

svarga သို့သွားရာလမ်းကို ထွန်းလင်းပေးသော မီးအိမ်ကဲ့သို့၊ ပုဏ္ဏယဖြစ်၍ သာဓုသတ္တမများနှစ်သက်သော ဤကိုးပါးကို လေ့ကျင့်ပါက ဂೃಹಸ್ಥသည် ကျဆင်းပျက်စီးခြင်းသို့ မရောက်။

Verse 88

जिह्वा भार्या सुतो भ्राता मित्र दास समाश्रिताः । यस्यैते विनयाढ्याश्च तस्य सर्वत्र गौरवम्

နှုတ်စကား၊ ဇနီး၊ သား၊ ညီအစ်ကို၊ မိတ်ဆွေ၊ အစေခံနှင့် အားကိုးသူတို့အားလုံးသည် နှိမ့်ချမှုနှင့် စည်းကမ်းတရားဖြင့် ပြည့်ဝနေသူကို အရပ်ရပ်၌ ဂုဏ်ပြုကြသည်။

Verse 89

पानं दुर्जन संसर्गः पत्या च विरहोटनम् । स्वप्नोन्यगृहवासश्च नारीणां दूषणानि षट्

မူးယစ်သောက်စားခြင်း၊ လူဆိုးလူမိုက်တို့နှင့် ပေါင်းသင်းခြင်း၊ ခင်ပွန်းနှင့် ကွာခွာနေခြင်း၊ အခြားအိမ်တွင် အိပ်စက်ခြင်း—ဤတို့သည် မိန်းမတို့၏ အရှက်အပျက် ခြောက်ပါးအနက် တချို့ဟု ရေတွက်ကြသည်။

Verse 90

समर्घं धान्यमुद्धत्य महर्घं यः प्रयच्छति । स हि वार्धुषिको नाम तस्यान्नं नैव भक्षयेत्

သင့်တင့်သောဈေးနှုန်းဖြင့် စပါးအနှံကို စုဆောင်းသိုလှောင်ပြီး နောက်မှ အလွန်မြင့်သောဈေးဖြင့် ရောင်းချသူကို ‘ဝါဓုသိက’ ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထိုသူ၏ အစာကို မစားသင့်။

Verse 91

अग्रे माहिषिकं दृष्ट्वा मध्ये च वृषलीपतिम् । अंते वार्धुषिकं चैव निराशाः पितरो गताः

အစတွင် ‘မာဟိသိက’ ကိုမြင်ရ၍၊ အလယ်တွင် ‘ဝೃရှလီ’ ၏ ခင်ပွန်းကိုမြင်ရ၍၊ အဆုံးတွင် ‘ဝါဓုသိက’ ကိုမြင်ရလျှင် ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) တို့သည် မျှော်လင့်ချက်ပျက်ကာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

Verse 92

महिषीत्युच्यते नारी या च स्याद्व्यभिचारिणी । तां दुष्टां कामयेद्यस्तु स वै माहिषिकः स्मृतः

ဖောက်ပြန်ကျင့်သူ မိန်းမကို ဤနေရာတွင် ‘မဟိသီ’ ဟု ခေါ်သည်။ သို့သော် ထိုမကောင်းသော မိန်းမကို လိုလားတပ်မက်သူကို ‘မာဟိသိက’ ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 93

स्व वृषं या परित्यज्य परवृषे वृषायते । वृषली सा हि विज्ञेया न शूद्री वृषली भवेत्

မိမိ၏ခင်ပွန်းကို စွန့်ပစ်၍ အခြားယောက်ျားနှင့် ပေါင်းသင်းနေသော မိန်းမကို “ဝೃṣလီ” ဟု သိမှတ်ရမည်။ ရှူဒြ မိန်းမသည် မွေးရာဇာတိတစ်ခုတည်းကြောင့် “ဝೃṣလီ” မဖြစ်ပါ။

Verse 94

यावदुष्णं भवत्यन्नं यावन्मौनेन भुज्यते । तावदश्नंति पितरो यावन्नोक्ता हविर्गुणाः

အစာသည် နွေးနေသမျှနှင့် တိတ်ဆိတ်စွာ စားသုံးနေသမျှကာလ ပိတೃများသည် ထိုအစာကို ရှယ်ယာယူ၍ သုံးဆောင်ကြသည်—ဟဝိရ၏ ဂုဏ်တော်များကို အသံထွက်၍ မချီးမွမ်းမချင်း။

Verse 95

विद्याविनयसंपन्ने श्रोत्रिये गृहमागते । क्रीडंत्यौषधयः सर्वा यास्यामः परमां गतिम्

ပညာနှင့် နှိမ့်ချမှု ပြည့်စုံသော ရှရောတရိယ (śrotriya) သည် အိမ်သို့ ရောက်လာသောအခါ ဆေးဖက်ဝင် အပင်အနှံ့ အားလုံး ဝမ်းမြောက်ကာ “ယခု ငါတို့သည် အမြင့်ဆုံးသော ဂတိကို ရောက်မည်” ဟု ထင်မြင်ကြသည်။

Verse 96

भ्रष्टशौचवताचारे विप्रे वेदविवर्जिते । रोदित्यन्नं दीयमानं किं मया दुष्कृतं कृतम्

သန့်ရှင်းမှု၊ ဝတ်တရားနှင့် သင့်တော်သော အကျင့်စာရိတ္တမှ ကျဆင်းပြီး ဝေဒပညာလေ့လာမှုမရှိသော ဘြာဟ္မဏအား အစာကို ပေးလှူသောအခါ အစာတိုင်တိုင်က “ငါ ဘာဒုစရိုက်ကို ပြုခဲ့လို့လဲ” ဟု ငိုကြွေးသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 97

यस्य कोष्ठगतं चान्नं वेदाभ्यासेन जीर्यति । स तारयति दातारं दशपूर्वान्दशापरान्

ဝေဒကို ရွတ်ဆိုလေ့လာခြင်းကြောင့် မိမိဝမ်းတွင်းရှိ အစာသည် ‘ကြေ’ သကဲ့သို့ ဖြစ်သောသူသည် ဒါနပေးသူကို ကယ်တင်တော်မူ၏—အရင်ဘက် ဆယ်မျိုးဆက်နှင့် နောက်ဘက် ဆယ်မျိုးဆက်တိုင်အောင်။

Verse 98

न स्त्रीणां वपनं कार्यं न च गाः समनुव्रजेत् । न च रात्रौ वसेद्गोष्ठे न कुर्याद्वैदिकीं श्रुतिम्

မိန်းမတို့အတွက် ခေါင်းရိတ်မုဏ္ဍန မပြုလုပ်သင့်၊ နွားတို့နောက် မလိုက်သင့်၊ ညအခါ နွားတဲ၌ မနေသင့်၊ ထိုနေရာ၌ ဝေဒသရုတိကို မရွတ်ဖတ်သင့်။

Verse 99

सर्वान्केशान्समुद्धृत्य च्छेदयेदंगुलद्वयम् । एवमेव तु नारीणां शिरसो मुंडनं भवेत्

ဆံပင်အားလုံးကို စုစည်းပြီး လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းအကျယ်သာ ဖြတ်တောက်ရမည်; ဤနည်းလမ်းတစ်ခုတည်းသာ မိန်းမတို့၏ ခေါင်း ‘မုဏ္ဍန’ ဟု ဆိုနိုင်သည်။

Verse 100

राजा वा राजपुत्रो वा ब्राह्मणो वा बहुश्रुतः । अकारयित्वा वपनं प्रायश्चित्तं विनिर्दिशेत्

ဘုရင်ဖြစ်စေ မင်းသားဖြစ်စေ သာသနာကျမ်းများကို ကြားသိပညာပြည့်ဝသော ဗြာဟ္မဏဖြစ်စေ—မသင့်လျော်စွာ ခေါင်းရိတ်စေခဲ့လျှင် ပရాయశ္চিত္တ (အပြစ်ဖြေ) ကို သတ်မှတ်ညွှန်ကြားရမည်။

Verse 110

माक्षिकं फाणितं शाकं गोरसं लवणं घृतम् । हस्तदत्तानि भुक्तानि दिनमेकमभोजनम्

ပျားရည်၊ ဖာဏိတ (ကြံဂျက်ဂရီ)၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်၊ ဂိုရသ (နွားမှ ထွက်သောအရာများ)၊ ဆားနှင့် ဂျီ (ghee)—ဤအရာများကို လက်ဖြင့်ပေးထားသည်ကို (မသင့်လျော်သောအခြေအနေတွင်) စားမိလျှင် တစ်နေ့တာ အစာရှောင်ရမည်။

Verse 120

मा देहीति च यो ब्रूयाद्गवाग्निब्राह्मणेषु च । तिर्यग्योनिशतं गत्वा चांडालेष्वभिजायते

နွား၊ သန့်ရှင်းသော မီး (အဂ္နိ) နှင့် ဗြာဟ္မဏတို့အပေါ် “မပေးနှင့်” ဟု ဆိုသူသည် တိရစ္ဆာန်ယောနီများ၌ မွေးဖွားခြင်း တစ်ရာကြိမ် ဖြတ်သန်းပြီး နောက်ဆုံးတွင် ချဏ္ဍာလတို့အတွင်း မွေးဖွားလာသည်။

Verse 130

चैत्यवृक्षं चितिं यूपं शिवनिर्माल्यभोजिनम् । वेदविक्रयिणं स्पृष्ट्वा सचैलो जलमाविशेत्

စေတီပင်၊ မီးသင်္ဂြိုဟ်စင် (ချိတ), ယဇ်တိုင် (ယူပ), ရှိဝ၏ နိရ္မာလျကို စားသူ သို့မဟုတ် ဝေဒကို ရောင်းသူကို ထိတွေ့ပြီးနောက်၊ အဝတ်အစားမချွတ်ဘဲ ရေထဲဝင်၍ သန့်စင်ရမည်။

Verse 140

फाणितं गोरसं तोयं लवणं मधुकांजिकम् । हस्तेन ब्राह्मणो दत्त्वा कृच्छ्रं चांद्रायणं चरेत्

ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးက မိမိလက်ဖြင့် (အပြစ်တင်ရသောအခြေအနေတွင်) ဖာဏိတ၊ နွားထွက်ပစ္စည်း၊ ရေ၊ ဆား သို့မဟုတ် ချိုချဉ် ကာဉ္ဇိကကို ပေးလှူပါက၊ ကೃစ္ଛရ ပရိယာရှ္ချစ်နှင့် စန္ဒြာယဏ ဝရတကိုလည်း ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 150

व्यवहारानुरूपेण न्यायेन तु यदर्जनम् । क्षत्रियस्य पयस्तेन प्रजापालनतो भवेत्

အပြုအမူနှင့် ကိုက်ညီသော တရားမျှတမှုဖြင့် က္ଷတ္ရိယက ရရှိသမျှသည်၊ ထိုအရာပင် သူ၏ ‘နို့’ ဟူသော တရားသင့်လျော်သော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ဖြစ်ပြီး၊ ပြည်သူကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းမှ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 160

न शब्दशास्त्राभिरतस्य मोक्षो न चैव रम्या वसथप्रियस्य । न भोजनाच्छादन तत्परस्य न लोकवित्त ग्रहणे रतस्य

စကားလုံးပညာနှင့် သာသနာကျမ်းများတွင်သာ မူးမော်နေသူအတွက် မောက္ခမရှိ၊ သာယာလှပသော နေရာထိုင်ခင်းကို ချစ်မြတ်နိုးသူအတွက်လည်း မရှိ၊ အစားအစာနှင့် အဝတ်အစားကိုသာ အလေးထားသူအတွက် မရှိ၊ လောကီဥစ္စာ စုဆောင်းယူခြင်း၌ ပျော်မွေ့သူအတွက်လည်း မရှိ။

Verse 167

स सर्वतीर्थसुस्नातः स सर्वक्रतुदीक्षितः । स दत्तसर्वदानस्तु काशी येन निषेविता

ကာသီကို သင့်တော်စွာ သွားရောက်ဆည်းကပ်သူသည် တီရ္ထအားလုံးတွင် သန့်စင်စွာ ရေချိုးပြီးသူဖြစ်၏၊ ယဇ်အားလုံးအတွက် ဒīkṣā ခံပြီးသူဖြစ်၏၊ ဒါန အမျိုးမျိုးကိုလည်း ပေးလှူပြီးသူဖြစ်၏—အမှန်တကယ်။