Adhyaya 25

Verse 1

व्यास उवाच । शृणु सूत प्रवक्ष्यामि कथां कलशजन्मनः । यामाकर्ण्य नरो भूयाद्विरजा ज्ञानभाजनम्

ဗျာသ မိန့်တော်မူသည်— ဟေ စူတ၊ နားထောင်လော့။ ရေခွက်(ကလသ)မှ မွေးဖွားသော အဂஸ္တျ၏ ဇာတ်ကြောင်းကို ငါဟောမည်။ ထိုကို ကြားနာလျှင် လူသည် အညစ်ကင်း၍ စစ်မှန်သော ဉာဏ်ကို ခံယူရန် သင့်တော်လာသည်။

Verse 2

गिरिं प्रदक्षिणीकृत्य श्रीसंज्ञं कलशोद्भवः । सपत्नीको ददर्शाथ रम्यं स्कंदवनं महत्

«သရီ» ဟု အမည်ရသော တောင်ကို ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်ပြီးနောက်၊ ကလသမှ ပေါ်ထွန်းသော ရှင်အဂஸ္တျသည် ဇနီးနှင့်အတူ ကျယ်ဝန်းလှပသော စကန္ဒဝနကို မြင်တွေ့하였다။

Verse 3

सर्वर्तं कुसुमाढ्यं च रसवत्फलपादपम् । सुसेव्य कंदमूलाढ्यं सुवल्कलमहीरुहम्

ထိုတောသည် ရာသီအားလုံးတွင် ပန်းပွင့်ဝေဆာ၍ ပန်းများစုံလင်ကာ အရသာပြည့်ဝသော အသီးပင်များဖြင့် ကြွယ်ဝသည်။ သွားရောက်သုံးဆောင်ရန် လွယ်ကူပြီး ကန့်ဒ-မူလ (ဥ၊ အမြစ်) များပေါများကာ နူးညံ့သော သစ်ခွံဝတ်ရုံကဲ့သို့ ထင်ရှားသည့် သစ်ပင်ကြီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

Verse 4

निवीतश्वापदगणं ससरित्पल्वलावृतम् । स्वच्छ गंभीरकासारं सारं सर्वभुवः परम्

ထိုနေရာသည် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်အုပ်စုများ မရှိဘဲ မြစ်များနှင့် ကြာကန်များဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။ ရေကန်များသည် ကြည်လင်နက်ရှိုင်း၍ ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ ဒေသအားလုံးအနက် အထူးကောင်းမြတ်သော အမြင့်မြတ် အာရှရမဖြစ်သည်။

Verse 5

नानापतत्रिसंघुष्टं नानामुनिजनोषितम् । तपःसंकेतनिलयमिवैकं संपदां पदम्

ငှက်အမျိုးမျိုးအုပ်စုတို့၏အသံကွဲကွဲလွင်လွင်ဖြင့်တုန်လှုပ်ကာ၊ မုနိအမျိုးမျိုးတို့၏အစုအဝေးများနေထိုင်ရာဖြစ်၏။ ထိုနေရာသည် တပဿာအတွက် သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ တစ်ခုတည်းသောနိဝါသ၊ စည်းစိမ်အလုံးစုံ၏ တစ်ခုတည်းသောအာသနဟူသကဲ့သို့ ထင်ရှားလေ၏။

Verse 6

लोहितो नाम तत्रास्ति गिरिः स्वर्णगिरिप्रभः । सुकंदरप्रस्रवणः स्वसानु शिखरप्रभः

ထိုနေရာ၌ ‘လိုဟိတ’ ဟူသောတောင်တစ်လုံးရှိ၍ ရွှေတောင်ကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်၏။ လှပသောဂူများနှင့် စိမ့်စမ်းရေစီးများပေါများကာ၊ ကိုယ်ပိုင်တောင်ရိုးနှင့်တောင်ထိပ်တို့၏အလင်းရောင်ဖြင့် ထွန်းလင်းနေ၏။

Verse 7

कैलासस्यैकशकलं कर्मभूमाविहागतम् । तपस्तप्तुमिव प्रोच्चैर्नानाश्चर्यसमन्वितम्

ကဲလာသတောင်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကပင် ဤကမ္မဘူမိ လူ့လောကသို့ ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ ထင်ရ၏။ အလွန်မြင့်မားစွာ ထောင်တက်ကာ အံ့ဩဖွယ်အမျိုးမျိုးဖြင့် အလှဆင်လျက်၊ တပဿာကျင့်ရန်အတွက်ပင် ရည်ရွယ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 8

तत्राद्राक्षीन्मुनिश्रेष्ठोऽगस्त्यः साक्षात्षडाननम् । प्रणम्य दंडवद्भूमौ सपत्नीको महातपाः

ထိုနေရာ၌ မုနိအထွဋ်အမြတ် အဂස්တျာသည် မျက်နှာခြောက်ပါးရှင် (စကန္ဒ) ကို တိုက်ရိုက်ဖူးမြင်လေ၏။ ထိုမဟာတပသီသည် ဇနီးနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်တွင် တံတားတိုင်ကဲ့သို့ လဲကျကာ စာဋ္ဌာင်္ဂပရဏာမ်ဖြင့် ဦးညွှတ်လေ၏။

Verse 9

तुष्टाव गिरिजासूनुं सूक्तैः श्रुतिसमुद्भवैः । तथा स्वकृतया स्तुत्या प्रबद्ध करसंपुटः

လက်နှစ်ဖက်ကို ပေါင်းစည်း၍ ဂိရိဇာ၏သား (စကန္ဒ) ကို ဝေဒမှ ပေါ်ထွန်းသော စုက္တများဖြင့် ချီးမွမ်းတော်မူ၏။ ထို့ပြင် မိမိရေးစပ်သော စတုတိဖြင့်လည်း ဘက္တိဖြင့် ချည်နှောင်ကာ ဆက်လက်သီဆိုချီးမွမ်းလေ၏။

Verse 10

अगस्तिरुवाच । नमोस्तु वृंदारकवृंदवंद्य पादारविंदाय सुधाकराय । षडाननायामितविक्रमाय गौरीहृदानंदसमुद्भवाय

အဂஸတိက ဆိုသည်– နတ်အစုအဝေးတို့က ပူဇော်ဝတ်ပြုသော ကြာပန်းခြေတော်ရှိသည့် အရှင်အား နမസ്കာရ; လကဲ့သို့ အေးမြကောင်းချီးပေးသော အရှင်အား; မျက်နှာခြောက်ပါးရှိ၍ အင်အားမဆုံးမသတ်သော အရှင်အား; ဂေါရီ၏ နှလုံးသားမှ ပေါက်ဖွားလာသော အာနန္ဒသဘောတရားအဖြစ် မွေးဖွားသော အရှင်အား နမস্কာရ။

Verse 11

नमोस्तु तुभ्यं प्रणतार्तिहंत्रे कर्त्रे समस्तस्य मनोरथानाम् । दात्रे रथानां परतारकस्य हंत्रे प्रचंडासुर तारकस्य

သင့်အား နမস্কာရ—ဦးညွှတ်ပူဇော်သူတို့၏ ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားပေးသော အရှင်; သင့်တော်သော ဆန္ဒအားလုံးကို ပြည့်စုံစေသော ကర్తာ; အမြင့်ဆုံး ကယ်တင်ရှင်အတွက် သုခမိုးရထားကို ပေးသနားသော ဒါတာ; နှင့် ကြမ်းတမ်းသော အဆုရ တာရကကို သတ်ဖြတ်သော အရှင်။

Verse 12

अमूर्तमूर्ताय सहस्रमूर्तये गुणाय गुण्याय परात्पराय । अपारपाराय परापराय नमोस्तु तुभ्यं शिखिवाहनाय

နမಸ್ಕာရပါ၏—ရုပ်မဲ့လည်း ရုပ်ရှိလည်း ဖြစ်တော်မူသော အရှင်; ပုံရိပ်ထင်ရှားမှု တစ်ထောင်ရှိသော အရှင်; ကောင်းမြတ်မှု၏ သဘောတရားတော်လည်း ဖြစ်၍ ကောင်းမြတ်သူတို့၏ အဆုံးအမတိုင်ရာလည်း ဖြစ်သော အရှင်; အလွန်အလွန်ကို ကျော်လွန်သော အရှင်; အဆုံးကမ်း မမြင်နိုင်အောင် အပေါ်အောက်မရှိသော အရှင်—မယုရဝါဟန (မော်ရ်ပေါ်စီး) အရှင်အား နမস্কာရ။

Verse 13

नमोस्तु ते ब्रह्मविदांवराय दिगंबरायांबर संस्थिताय । हिरण्यवर्णाय हिरण्यबाहवे नमो हिरण्याय हिरण्यरेतसे

နမസ്കာရပါ၏—ဗြဟ္မကို သိမြင်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသော အရှင်; မိုးကောင်းကင်ကို ဝတ်ဆင်သကဲ့သို့ ဒိဂမ္ဗရ တပသီ၊ အာကာသ၌ တည်မြဲသော အရှင်; ရွှေရောင်တော်၊ ရွှေလက်တော်ရှိသော အရှင်—ရွှေသဘောတော်၊ ရွှေတန်ခိုးနှင့် ဖန်တီးနိုင်စွမ်းရှိသော အရှင်အား နမস্কာရ။

Verse 14

तपःस्वरूपाय तपोधनाय तपःफलानां प्रतिपादकाय । सदा कुमाराय हिमारमारिणे तणीकृतैश्वर्य विरागिणे नमः

နမಸ್ಕာရပါ၏—တပသဘောတရားကို ကိုယ်တိုင်သဘောထားတော်မူသော အရှင်; တပသကို ဓနအဖြစ် ထားတော်မူသော အရှင်; စည်းကမ်းကျင့်ကြံမှု၏ အကျိုးဖလကို ပေးသနားသော အရှင်; အမြဲတမ်း ဒေဝကူမာရ လူငယ်တော်; ဟိမာရ၏ ရန်သူ; လောကီအာဏာအဆင့်ကို မြက်တစ်စကဲ့သို့ သေးငယ်ဟု မြင်သော ဝိရာဂီအရှင်အား နမস্কာရ။

Verse 15

नमोस्तु तुभ्यं शरजन्मने विभो प्रभातसूर्यारुणदंतपंक्तये । बालाय चाबालपराक्रमाय षाण्मातुरायालमनातुराय

အို အာနန္တတန်ခိုးရှင်၊ မြက်ပင်အုပ်ထဲ၌ မွေးဖွားတော်မူသော သခင်၊ သင့်အား နမസ്കာရ။ မိုးလင်းအာရုဏ်နီရောင် နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော သင့်သွားတန်းကိုလည်း နမို။ ကလေးဖြစ်သော်လည်း ကလေးထက်လွန်သော သတ္တိရှိသည့် ကုမာရကို နမို; မိခင်ခြောက်ပါး၏ သားတော်၊ အမြဲလုံလောက်၍ မည်သည့်အခါမျှ မစိုးရိမ်သော အရှင်ကို နမို။

Verse 16

मीढुष्टमायोत्तरमीढुषे नमो नमो गणानां पतये गणाय । नमोस्तु ते जन्मजरातिगाय नमो विशाखाय सुशक्तिपाणये

အလွန်အမင်း ပေးကမ်းတော်မူသော အရှင်၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး ပေးကမ်းတော်မူသော အရှင်အား နမို နမို။ ဂဏာတို့၏ အရှင်၊ ကိုယ်တိုင် ဂဏာသဘောတရားဖြစ်တော်မူသော အရှင်အား နမസ്കာရ။ မွေးဖွားခြင်းနှင့် အိုမင်းခြင်းကို ကျော်လွန်တော်မူသော အရှင်အား နမို; လက်၌ အင်အားကြီး “သက္တိ” လှံကို ကိုင်ဆောင်သော ဝိသာခာအား နမို။

Verse 17

सर्वस्य नाथस्य कुमारकाय क्रौंचारये तारकमारकाय । स्वाहेय गांगेय च कार्तिकेय शैवेय तुभ्यं सततं नमोऽस्तु

အမြဲတမ်း သင့်အား နမိုအပ်ပါ၏—အို ကုမာရ၊ အရာအားလုံး၏ အရှင်; ကရောဉ္စ၏ ရန်သူ; တာရကကို သတ်ဖြတ်သော အရှင်။ စွာဟာ၏ သားတော်၊ ဂင်္ဂါ၏ သားတော်၊ ကာတိကေယ၊ ရှိဝ၏ သာသနာတော်မှ ထွက်ပေါ်သော ဒိဗ္ဗသွေးဆက်—သင့်အား နိတျ နမိုऽસ્તુ။

Verse 18

इत्थं परिष्टुत्य स कार्तिकेयं नमो नमस्त्वित्यभिभाषमाणः । द्विस्त्रिःपरिक्रम्य पुरो विवेश स्थितो मुनीशोपविशेति चोक्तः

ဤသို့ ကာတိကေယကို ချီးမွမ်း၍ “နမို နမස්တု” ဟု ထပ်ခါထပ်ခါ ဆိုလျက်၊ နှစ်ကြိမ် သုံးကြိမ် ပရိက్రమာ လှည့်ပတ်ပြီးနောက် ရှေ့တော်သို့ ဝင်ရောက်하였다။ ထိုနေရာ၌ ရပ်နေစဉ် “အို မုနိရှ၊ ထိုင်လော့” ဟု ခေါ်ဆိုခံရသည်။

Verse 19

कार्तिकेय उवाच । क्षेमोस्ति कुंभज मुने त्रिदशैकसहायकृत् । जाने त्वामिह संप्राप्तं तथा विंध्याचलोन्नतिम्

ကာတိကေယ မိန့်တော်မူသည်– “အို ကုမ္ဘဇ မုနိ (အိုးမှ မွေးဖွားသော ရှင်), သင်၌ ကောင်းကျိုးရှိပါစေ။ သင်သည် ဒေဝတাদেরကို ကူညီပြီး ဤနေရာသို့ ရောက်လာသည်ကို ငါ သိ၏; ထို့ပြင် ဝိန္ဓျ တောင်၏ မြင့်တက်လာမှု အကြောင်းကိုလည်း ငါ သိ၏။”

Verse 20

अविमुक्ते महाक्षेत्रे क्षेमं त्र्यक्षेण रक्षिते । यत्र क्षीणायुषां साक्षाद्विरूपाक्षोऽस्ति मोक्षदः

အဝိမုတ္တ မဟာက்ஷೇತ್ರ၌ သုံးမျက်စိရှင် အရှင်၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် အေးချမ်းကောင်းကျိုးရှိ၏။ အသက်တာလျော့နည်းလာသူတို့အတွက် ဗီရူပါက္ရှ (ရှီဝ) သည် ကိုယ်တိုင်တည်ရှိ၍ မောက္ခပေးတော်မူ၏။

Verse 21

भूर्भुवः स्वस्तले वापि न पातालतले मलम् । नोर्ध्वलोके मया दृष्टं तादृक्क्षेत्रं क्वचिन्मुने

Bhūḥ၊ Bhuvaḥ၊ Svah တို့၏ လောကပြင်တွင်လည်း မဟုတ်၊ ပာတားလ (Pātāla) အောက်မြေတွင်လည်း မဟုတ်။ အထက်လောကများတွင်ပင် ငါမည်သည့်နေရာတွင်မှ မမြင်ဖူး၊ ဟေ မုနိ၊ ကာရှီကဲ့သို့သော သန့်ရှင်းကွင်းမရှိ။

Verse 22

अहमेकचरोप्यत्र तत्क्षेत्रप्राप्तये मुने । तप्ये तपांसिनाद्यापि फलेयुर्मे मनोरथाः

ဟေ မုနိ၊ ငါသည် တစ်ယောက်တည်း လှည့်လည်နေသော်လည်း ထိုကွင်းသန့်ကို ရောက်ရှိရန်အတွက် ယနေ့ထိ တပသ (tapas) ကို ဆက်လက်ကျင့်သုံး၏။ ငါ၏ စိတ်ကူးဆန္ဒများ အကျိုးဖြစ်ပါစေ။

Verse 23

न तत्पुण्यैर्न तद्दानैर्न तपोभिर्न तज्जपैः । न लभ्यं विविधैर्यज्ञैर्लभ्यमैशादनुग्रहात्

ထို (ကာရှီရောက်ခြင်း) သည် ပုဏ္ဏကောင်းမှုများဖြင့်သာ မရ၊ ဒါနဖြင့် မရ၊ တပသဖြင့် မရ၊ ဇပ (japa) ဖြင့် မရ။ အမျိုးမျိုးသော ယဇ္ဉများဖြင့်ပင် မရနိုင်၊ အရှင် အီရှ (ရှီဝ) ၏ အနုဂြဟာကြောင့်သာ ရရှိ၏။

Verse 24

ईश्वरानुग्रहादेव काशीवासः सुदुर्लभः । सुलभः स्यान्मुने नूनं न वै सुकृतकोटिभिः

အရှင်၏ အနုဂြဟာကြောင့်သာ ကာရှီတွင် နေထိုင်ခြင်းသည် အလွန်ရှားပါး၍ ရခက်၏။ ဟေ မုနိ၊ ကောင်းမှုကုသိုလ် ကုဋိကုဋိရှိသော်လည်း မလွယ်ကူသေး။

Verse 25

अन्यैव काचित्सा सृष्टिर्विधातुर्याऽतिरेकिणी । न तत्क्षेत्रगुणान्वक्तुमीश्वरोऽपीश्वरो यतः

ကာသီသည် ဖန်ဆင်းရှင်၏ ဖန်ဆင်းမှုကိုတောင် ကျော်လွန်သည့် အလွန်ထူးမြတ်သော သာသနာတော်ဆန်သော ဖန်ဆင်းခြင်းတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ဤကေတ္တရ၏ ဂုဏ်သတ္တိများကို အပြည့်အဝ မဖော်ပြနိုင်ကြ၊ အကြောင်းမှာ နတ်တို့၏ အရှင် သီဝ (Śiva) သည် ၎င်း၏ အရင်းအမြစ်နှင့် အုပ်စိုးကာကွယ်သူ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 26

अहो मतेः सुदौर्बल्यमहोभाग्यस्य दौर्विधम् । अहो मोहस्य माहात्म्यं यत्काशीह न सेव्यते

အိုဟို… စိတ်ဉာဏ်က ဘယ်လောက်ပဲ အားနည်းသနည်း! အိုဟို… ကံကြမ္မာက ဘယ်လောက်ပဲ လွဲမှားသနည်း! အိုဟို… မောဟ၏ အာနုဘော်ကြီးမားလှ၍ ဤလောက၌ ကာသီကို မရှာမဆည်းကပ် မဘက်တိဖြင့် မဝတ်ပြုကြသေး။

Verse 27

शरीरं जीर्यते नित्यं संजीर्यंतींद्रियाण्यपि । आयुर्मृगो मृगयुना कृतलक्ष्यो हि मृत्युना

ကိုယ်ခန္ဓာသည် နေ့စဉ်ပျက်ယွင်းအိုမင်းသွားပြီး အင်ဒြိယများလည်း တဖြည်းဖြည်း စုတ်ယုတ်လာသည်။ အသက်တာသည် သမင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့—မရဏာ (သေမင်း) ဟူသော မုဆိုးက ပစ်မှတ်အဖြစ် အမှတ်တံဆိပ်တင်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

Verse 28

सापदं संपदं ज्ञात्वा सापायं कायमुच्चकैः । चपला चपलं चायुर्मत्वा काशीं समाश्रयेत्

စည်းစိမ်သည် အန္တရာယ်နှင့် တွဲလျက်ရှိကြောင်း၊ ကိုယ်ခန္ဓာသည်လည်း အန္တရာယ်များပြားကြောင်း သိမြင်၍၊ ကံကောင်းခြင်းလည်း မတည်မြဲ၊ အသက်လည်း မတည်မြဲဟု ခံယူကာ ကာသီကို အားကိုးခိုလှုံသင့်သည်။

Verse 29

यावन्नैत्यायुषश्चांतस्तावत्काशी न मुच्यते । कालः कलालवस्यापि संख्यातुं नैव विस्मरेत्

သတ်မှတ်ထားသော အသက်ကာလ၏ အဆုံး မရောက်သေးသရွေ့ ကာသီကို မလွှတ်မပယ်သင့်။ ကာလသည် ကလာနှင့် လဝ ကဲ့သို့ အလွန်သေးငယ်သော အပိုင်းအစများကိုတောင် ရေတွက်ခြင်း မမေ့လျော့တတ်။

Verse 30

जरानिकटनिक्षिप्ता बाधंते व्याधयो भृशम् । तथापि देहो नानेहो नाहो काशीं समीहते

အိုမင်းခြင်းနီးလာသော် ပြင်းထန်သောရောဂါများက အလွန်ဖိနှိပ်လာသည်; သို့သော် ဤကိုယ်သည် မျှော်လင့်ချက်မပျက်၊ မငိုကြွေး—ကာသီကို တမ်းတနေသရွေ့။

Verse 31

तीर्थस्नानेन जप्येन परोपकरणोक्तिभिः । विनार्थं लभ्यते धर्मो धर्मादर्थः स्वयं भवेत्

တီရ္ထ၌ ရေချိုးခြင်း၊ ဇပ (မန္တရားတော်) ရွတ်ဆိုခြင်း၊ နှင့် အခြားသူတို့အကျိုးပြုစေသော စကားများဖြင့် လောကီကုန်ကျစရိတ်မလိုဘဲ ဓမ္မကို ရရှိနိုင်သည်; ဓမ္မမှလည်း စည်းစိမ်ချမ်းသာသည် အလိုအလျောက် ပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 32

विनैवार्थार्जनोपायं धर्मादर्थो भवेद्ध्रुवम् । अतोऽर्थचिंतामुत्सृज्य धर्ममेकं समाश्रयेत्

ပုံမှန်အားဖြင့် ငွေကြေးရယူရာနည်းလမ်းများ မရှိသော်လည်း ဓမ္မမှ စည်းစိမ်သည် မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်သည်။ ထို့ကြောင့် အမြတ်အပေါ် စိုးရိမ်ခြင်းကို စွန့်၍ ဓမ္မတစ်ခုတည်းကိုသာ အားကိုးရမည်။

Verse 33

धर्मादर्थोऽर्थतः कामः कामात्सर्वसुखोदयः । स्वर्गोपि सुलभो धर्मात्काश्ये का दुर्लभा परम्

ဓမ္မမှ စည်းစိမ်ရသည်; စည်းစိမ်မှ တရားသင့်သော ဆန္ဒ ပြည့်စုံသည်; ဆန္ဒပြည့်စုံရာမှ ပျော်ရွှင်မှုအလုံးစုံ ပွင့်လန်းလာသည်။ ဓမ္မဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံတောင် လွယ်ကူစွာရ—ထို့ကြောင့် ကာသီ၌ မရနိုင်သည့်အရာ ဘာရှိမည်နည်း?

Verse 34

उपायत्रयमेवात्र स्थाणुर्निर्वाणकारणम् । शर्वाण्यग्रेव भाणाद्धा परिनिर्णीय सर्वतः

ဤနေရာ၌ စ္ထာဏု (ရှီဝ) သည် မောက္ခ၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သော နည်းလမ်း သုံးပါးကိုသာ ကြေညာထားသည်; ရှာဝါဏီလည်း အရာအားလုံးကို စိစစ်ဆုံးဖြတ်ပြီး ထင်ရှားစွာ ထုတ်ဖော်ဟောကြားခဲ့သည်။

Verse 35

पूर्वं पाशुपतो योगस्ततस्तीर्थं सितासितम् । ततोप्येकमनायासमविमुक्तं विमुक्तिदम्

ပထမမှာ ပာရှုပတ ယောဂ ဖြစ်၏။ ထို့နောက် စီတာစိတ ဟူသော သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ ဖြစ်၏။ သို့သော် ထိုအားလုံးထက်လည်း မြင့်မားသော အားမထုတ်ရသော လမ်းတစ်လမ်းရှိသည်—အဝိမုက္တ၊ မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ပေးတော်မူသူ။

Verse 36

श्रीशैल हिमशैलाद्या नानान्यायतनानि च । त्रिदंडधारणंचापि संन्यासः सर्वकर्मणाम्

သရီရှೈလ၊ ဟိမရှဲလ စသည့် သန့်ရှင်းရာဌာနများနှင့် အခြား အာယတနများစွာ; ထို့ပြင် တြိဒဏ္ဍ ကို ကိုင်ဆောင်ခြင်းနှင့် ကర్మ အားလုံးကို စွန့်လွှတ်သော သံဃန്യാസ—ဤတို့လည်း လမ်းစဉ်များဟု ဆိုကြသည်။

Verse 37

तपांसि नानारूपाणि व्रतानि नियमा यमाः । सिंधूनामपि संभेदा अरण्यानि बहून्यपि

တပဿာ အမျိုးမျိုး၊ ဝရတ၊ နိယမ နှင့် ယမ; မြစ်များ၏ ခွဲခြားမှု များစွာ; နှင့် တောအရဏ္ယ များစွာပါ—ဤအားလုံးကို စာဓန (နည်းလမ်း) ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 38

मानसान्यपि भौमानि धारातीर्थादिकानि च । ऊषराश्चापि पीठानि ह्यच्छिन्नाम्नायपाठनम्

စိတ်တွင်း (မာနသ) တီရ္ထများနှင့် မြေပြင်ပေါ် (ဘောမ) တီရ္ထများ—ဓာရာတီရ္ထ စသည်တို့; ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော ပီဋ္ဌ/အာသန များ; နှင့် အာမနာယ (သမ္ပရာဒာယ-သင်ကြားစဉ်) ကို မပြတ်မတောက် ရွတ်ဖတ်ခြင်း—ဤအားလုံးလည်း တွက်ချက်ကြသည်။

Verse 39

जपश्चापि मनूनां च तथाऽग्निहवनानि च । दानानि नानाक्रतवो देवतोपासनानि च

မန္တရများကို ဇပ (ရွတ်ဆို) ခြင်း၊ သန့်ရှင်းသော မီးထဲသို့ ဟောမ (အဂ္နိဟဝန) ပူဇော်ခြင်း; ဒါန (လှူဒါန်းခြင်း)၊ ယဇ္ဉ/ကရတု အမျိုးမျိုး၊ နှင့် ဒေဝတာများကို ဥပာသနာ ပြုခြင်း—ဤအားလုံးကို ဓမ္မစာဓန ဟု ချီးမွမ်းကြသည်။

Verse 40

त्रिरात्रं पंचरात्राणि सांख्ययोगादयस्तथा । विष्णोराराधनं श्रेष्ठं मुक्तयेऽभिहितं किल

သုံးည၊ ငါးည အဓိဋ္ဌာန်နှင့် စာင်ချာ၊ ယောဂ စသည့် သာဓနာများကို ဆိုထားသော်လည်း မောက္ခအတွက် ဗိဿဏုကို အာရాధနာပြုခြင်းသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး လမ်းဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 41

पुर्यश्चापि समाख्यातानृतजंतु विमुक्तिदा । कैवल्यसाधनानीह भवंत्येव विनिश्चितम्

ထို့ပြင် ကြေညာထားသော သန့်ရှင်းသော မြို့တော်များသည်—ကိုယ်ခန္ဓာရှိ သတ္တဝါတို့ကို လွတ်မြောက်စေသော—ဤလောက၌ ကైవလျ (အပြည့်အဝ လွတ်လပ်မှု) ရရန် သာဓနာများပင် ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုထားသည်။

Verse 42

एतानि यानि प्रोक्तानि काशीप्राप्तिकराणि च । प्राप्य काशीं भवेन्मुक्तो जंतुर्नान्यत्रकुत्रचित्

ကာသီသို့ ရောက်စေသော နည်းလမ်းများဟု ဆိုထားသမျှ—ကာသီကို ရောက်လျှင် သတ္တဝါသည် လွတ်မြောက်မောက္ခရသည်; အခြား မည်သည့်နေရာတွင်မျှ ထိုသို့ မဟုတ်။

Verse 43

अतएव हि तत्क्षेत्रं पवित्रमतिचित्रकृत् । विश्वेशितुः प्रियनित्यं विष्वग्ब्रह्माण्डमंडले

ထို့ကြောင့် ထိုက்ஷೇತ್ರသည် အလွန်သန့်ရှင်း၍ အံ့ဩဖွယ် လှပထူးကဲသည်; ဘြဟ္မာဏ္ဍမဏ္ဍလ တစ်လျှောက်လုံး၌လည်း ဗိရှ္ဝေရှ (ကမ္ဘာလောက၏ အရှင်) အတွက် အမြဲချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်သည်။

Verse 44

इदमेव हि तत्क्षेत्रं कुशलप्रश्नकारणम् । एह्येहि देहि मे स्पर्शं निजगात्रस्य सुव्रत

အမှန်တကယ် ဤက்ஷેત્રပင် ကုသလ-ပရရှ္န (ကောင်းကျိုးမင်္ဂလာဖြင့် အခြေအနေမေးမြန်းခြင်း) ၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။ လာပါ လာပါ—သင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာ၏ ထိတွေ့မှုကို ကျွန်ုပ်အား ပေးပါ၊ သုဝရတ (ကောင်းမြတ်သော သစ္စာကတိရှိသူ) ရေ။

Verse 46

त्रिरात्रमपिये काश्यां वसंति नियतेंद्रियाः । तेषां पुनंति नियतं स्पृष्टाश्चरणरेणवः

ကာသီ၌ သုံးညသာ နေထိုင်သော်လည်း အင်ဒြိယများကို ထိန်းသိမ်း၍ နေသူတို့—သူတို့၏ ခြေဖဝါးမှ ဖုန်မှုန့်ကို ထိတွေ့ရုံဖြင့်ပင် အခြားသူတို့ကို မလွဲမသွေ သန့်စင်စေသည်။

Verse 47

त्वं तु तत्र कृतावासः कृतपुण्यमहोच्चयः । उत्तरप्रवहा स्नान जातपिंगलमूर्धजः

သို့ရာတွင် သင်သည် ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ပြီး မဟာပုဏ္ဏယကို စုဆောင်းခဲ့သည်။ ဥတ္တရပြဝါဟာ၌ ရေချိုးသဖြင့် သင့်ဆံပင်သည် ပိင်္ဂလ (အဝါညို) ဖြစ်လာကာ သန့်ရှင်းသော နိမိတ်တစ်ရပ် ဖြစ်သည်။

Verse 48

तव तत्र तु यत्कुंडमगस्तीश्वरसन्निधौ । तत्र स्नात्वा च पीत्वा च कृतसर्वोदकक्रियः

ထို့ပြင် အဂஸတီဣශ්ဝရ၏ အနီး၌ သင့်၏ ကုဏ္ဍ (ရေကန်) ရှိသည်။ ထိုကန်၌ ရေချိုး၍ ထိုရေကို သောက်လျှင် ရေသက်ဆိုင်ရာ ကရိယာများ အားလုံးကို ပြီးစီးခဲ့သည်ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 49

पितॄन्पिंडैः समभ्यर्च्य श्रद्धाश्राद्धविधानतः । कृत्यकृत्यो भवेज्जंतुर्वाराणस्याः फलं लभेत्

သဒ္ဓါဖြင့် ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ဗိဓာန်အတိုင်း ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ပူဇော်ကာ ပိတೃများကို ယထာဝိဓိ အာရ္ချနာ ပြုလျှင်၊ လူသည် ‘ကൃത္ယကೃತ္ယ’ (တာဝန်ပြီးစီးသူ) ဖြစ်၍ ဝါရာဏသီ၏ အကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 50

इत्युक्त्वा सर्वगात्राणि स्पष्ट्वा कुंभोद्भवस्य च । स्कंदोऽमृतसरोवारि विगाह्य सुखमाप्तवान्

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ကုಂಭोद्भဝ (အဂஸတျ) ရှင်ရသီ၏ ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း အားလုံးကို ထိတွေ့ကာ၊ စကန္ဒသည် အမృతသရောဝရ၏ ရေထဲသို့ ဆင်းမြုပ်၍ သက်သာချမ်းသာနှင့် ပီတိကို ရရှိ하였다။

Verse 51

जय विश्वेश नेत्राणि विनिमील्य वदन्नपि । ततः किंचित्क्षणं दध्यौ गुहः स्थाणुसुनिश्चलः

“ဝိශ්ဝေရှ အောင်မြင်ပါစေ!” ဟုဆိုလျက်ပင် ဂုဟ (စကန္ဒ) သည် မျက်စိပိတ်ကာ၊ ခဏတာ သမာဓိသို့ ဝင်ရောက်၍ တည်ငြိမ်သော သီဝဘုရား (သ္ထာဏု) ကဲ့သို့ လုံးဝ မလှုပ်မယှက် နေတော်မူ၏။

Verse 52

स्कंदे विसर्जितध्याने सुप्रसन्नमनोमुखे । प्रतीक्ष्य वागवसरं पप्रच्छाथ मुनिर्गुहम्

စကန္ဒသည် သမာဓိမှ ထွက်ပြီး မျက်နှာနှင့် စိတ်နှလုံး အလွန်ပျော်ရွှင်တည်ငြိမ်လာသောအခါ၊ မုနိသည် စကားပြောရန် သင့်တော်သောအချိန်ကို စောင့်ကာ ဂုဟအား မေးမြန်းလေ၏။

Verse 53

अगस्तिरुवाच । स्वामिन्यथा भगवता भगवत्यै पुराऽकथि । वाराणस्यास्तु महिमा हिमशैलभुवे मुदा

အဂஸ္တျက ပြောသည်—“အရှင်ဘုရား၊ ယခင်က ဟိမဝန်တောင်ပေါ်၌ ပျော်ရွှင်စွာ ဘဂဝန်သည် ဘဂဝတီဒေဝီအား ဝါရာဏသီ၏ မဟိမကို မိန့်ကြားခဲ့သကဲ့သို့၊ ထိုမဟိမကို ကျွန်ုပ်အားလည်း မိန့်ကြားပါ။”

Verse 54

त्वया यथा समाकर्णि तदुत्संगनिवासिना । तथा कथय षड्वक्त्र तत्क्षेत्रं मेऽतिरोचते

“သူမ၏ပေါင်ပေါ်၌ နေထိုင်တော်မူသော အရှင်ထံမှ သင်ကြားနားခဲ့သကဲ့သို့ပင် ထိုနည်းတူ ပြောပြပါ၊ မျက်နှာခြောက်ပါးရှင်; ထိုသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರသည် ကျွန်ုပ်ကို အလွန်နှစ်သက်စေ၏။”

Verse 55

स्कंद उवाच । शृणुष्व मैत्रावरुणे यथा भगवताऽकथि । तत्क्षेत्रस्याविमुक्तस्य मम मातुः पुरः पुरा

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်—“နားထောင်ပါ၊ မૈတြာဝရုဏ (အဂஸ္တျ) ရေ၊ ယခင်က အရှင်ဘုရားသည် ကျွန်ုပ်၏ မိခင်ရှေ့၌ ထိုအဝိမုက္တ က္ෂೇತ್ರအကြောင်း မိန့်ကြားခဲ့သကဲ့သို့ပင်၊ ထိုအတိုင်း ငါပြောမည်။”

Verse 56

श्रुतं च यत्तदुत्संगे स्थितेन स्थिरचेतसा । माहात्म्यं तच्छृणु मुने कथ्यमानं मयाऽनघ

ထိုမိခင်၏ပေါင်ပေါ်၌ တည်နေ၍ စိတ်တည်ငြိမ်ခိုင်မာစွာ နားထောင်ခဲ့သမျှကို—အို မုနိ၊ ယခု ငါပြောကြားမည့် မဟိမကို နားထောင်လော့၊ အို အပြစ်ကင်းသူ။

Verse 57

गुह्यानां परमं गुह्यमविमुक्तमिहेरितम् । तत्र संनिहिता सिद्धिस्तत्र नित्यं स्थितो विभुः

ဤနေရာတွင် “အဝိမုတ္တ” ကို လျှို့ဝှက်များအနက် အမြင့်ဆုံးလျှို့ဝှက်ဟု ကြေညာထားသည်။ ထိုနေရာ၌ စိဒ္ဓိ (အောင်မြင်မှု) သည် အမြဲတမ်းရှိနေပြီး၊ အလုံးစုံကိုလွှမ်းမိုးသော သခင်သည် နိစ္စတည်ရှိတော်မူ၏။

Verse 58

भूर्लोके नैव संलग्नं तत्क्षेत्रं त्वंतरिक्षगम् । अयोगिनो न वीक्षंते पश्यंत्येव च योगिनः

ထိုသန့်ရှင်းသော နယ်မြေသည် မြေပြင်လောကနှင့် အမှန်တကယ် မချိတ်ဆက်ဘဲ အန္တရိက္ခအလယ်၌ လှုပ်ရှားနေသည်။ ယောဂီမဟုတ်သူတို့ မမြင်နိုင်သော်လည်း ယောဂီတို့ကတော့ အမှန်တကယ် မြင်ကြသည်။

Verse 59

यस्तत्र निवसेद्विप्र संयतात्मा समाहितः । त्रिकालमपि भुंजानो वायुभक्षसमो भवेत्

အို ဗိပ္ရ (ဗြာဟ္မဏ)၊ ထိုနေရာ၌ ကိုယ်ကိုထိန်းသိမ်း၍ စိတ်ကိုတည်ငြိမ်စွာ စုစည်းထားပြီး နေထိုင်သူသည်—တစ်နေ့ သုံးကြိမ် စားသောက်သော်လည်း—လေကိုသာ စားသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

Verse 60

निमेषमात्रमपि यो ह्यविमुक्तेऽतिभक्तिभाक् । ब्रह्मचर्यसमायुक्तं तेन तप्तं महत्तपः

အဝိမုတ္တ၌ မျက်တောင်ခတ်သမျှ အချိန်လောက်သာပင် အလွန်ပြင်းထန်သော ဘက္တိဖြင့် ပြည့်ဝပြီး၊ ဗြဟ္မစရိယာနှင့် ယှဉ်တွဲနေသူသည်—ထိုကြောင့် မဟာတပ (အကြီးမားဆုံး တပသ) ကို ပြုလုပ်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

Verse 61

यस्तु मासं वसेद्धीरो लघ्वाहारो जितेंद्रियः । सर्वं तेन व्रतं चीर्णं दिव्यं पाशुपतं भवेत्

စိတ်တည်ငြိမ်သောသူသည် ကာသီ/အဝိမုတ္တ၌ တစ်လနေထိုင်၍ အစာကိုပေါ့ပါးစွာစားကာ အင်ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်နိုင်လျှင်—ထိုအပြုအမူတည်းဖြင့် ဝရတအားလုံးကို ပြည့်စုံစေပြီး၊ သီဝအားနှစ်သက်စေသော ဒိဗ္ဗ ပာရှုပတ ဝရတ ဖြစ်လာသည်။

Verse 62

संवत्सरं वसंस्तत्र जितक्रोधो जितेंद्रियः । अपरस्वविपुष्टांगः परान्नपरिवर्जकः

ထိုနေရာ၌ တစ်နှစ်ပြည့် နေထိုင်သူသည်—ဒေါသကို အနိုင်ယူ၍ အင်ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်ကာ—သူတစ်ပါး၏ ဥစ္စာဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို မပျိုးထောင်ဘဲ၊ သူတစ်ပါးက ပူဇော်သော အစာကိုလည်း မငြင်းပယ်လျှင်—ထိုသန့်ရှင်းသော နေထိုင်ခြင်း၏ သင့်တော်သော အကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 63

परापवादरहितः किंचिद्दानपरायणः । समाः सहस्रमन्यत्र तेन तप्तं महत्तपः

သူတစ်ပါးကို အပြစ်တင်ပြောဆိုခြင်းကင်းပြီး အနည်းငယ်ပင်ဖြစ်စေ ဒါနပြုရန် အားထုတ်သူသည်—ကာသီ၌ နေထိုင်ခြင်းနှင့် ထိုအကျင့်အားဖြင့်—အခြားနေရာ၌ နှစ်တစ်ထောင်နှင့် တူညီသော မဟာတပကို ပြုလုပ်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

Verse 64

यावज्जीवं वसेद्यस्तु क्षेत्रमाहात्म्यविन्नरः । जन्ममृत्यु भयं हित्वा स याति परमां गतिम्

သို့သော် ဤသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၏ မဟိမကို သိရှိပြီး အသက်တစ်လျှောက် ဤနေရာ၌ နေထိုင်သူသည်—မွေးဖွားခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို စွန့်လွှတ်ကာ—အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂတိသို့ ရောက်သည်။

Verse 65

न योगैर्या गतिर्लभ्या जन्मांतरशतैरपि । अन्यत्रहेलया साऽत्र लभ्येशस्य प्रसादतः

ယောဂကျင့်စဉ်များဖြင့်ပင် မွေးဘဝရာချီတိုင် မရနိုင်သော အခြေအနေတော်ကို—ဤနေရာ၌၊ ဤဌာန၌—အရှင် သီဝ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် လွယ်ကူစွာ ရရှိနိုင်သည်။

Verse 66

ब्रह्महा योऽभिगच्छेद्वै दैवाद्वाराणसीं पुरीम् । तस्य क्षेत्रस्य माहात्म्याद्ब्रह्महत्या निवर्तते

ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူတစ်ဦးပင် ကံကြမ္မာကြောင့် ဝါရာဏသီ မြို့သို့ ရောက်လာလျှင်၊ ထိုသန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ၏ မဟိမကြောင့် «ဗြဟ္မဟတ်ယာ» အပြစ်သည် ပြန်လည်ပျောက်ကင်းသွားသည်။

Verse 67

आदेहपतनं यावद्योविमुक्तं न मुंचति । न केवलं ब्रह्महत्या प्रकृतिश्च निवर्तते

ကိုယ်ခန္ဓာကျဆုံးသည့်အထိ အဝိမုတ္တကို မစွန့်လွှတ်သူအတွက် «ဗြဟ္မဟတ်ယာ» အပြစ်သာမက၊ ချုပ်နှောင်နေသော အမြဲတမ်းသဘောသဘာဝ (ပရကృతိ) ပင် ပြန်လည်နိဗ္ဗာန်ဘက်သို့ လျော့ပါးပျောက်ကင်းသည်။

Verse 68

अनन्यमानसो भूत्वा तत्क्षेत्रं यो न मुंचति । स मुंचति जरामृत्युं गर्भवासं सुदुःसहम्

စိတ်ကို တစ်ချက်တည်းအာရုံစိုက်၍ ထိုသန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರကို မစွန့်လွှတ်သူသည် အိုမင်းခြင်းနှင့် သေခြင်းမှလည်းကောင်း၊ အလွန်ဒုက္ခကြီးသော ဗိုက်အတွင်းနေထိုင်ရခြင်းမှလည်းကောင်း လွတ်မြောက်သည်။

Verse 69

अविमुक्तं निषेवेत देवर्षिगणसेवितम् । यदीच्छेन्मानवो धीमान्न पुनर्जननं भुवि

မြေပြင်ပေါ်တွင် ထပ်မံမွေးဖွားခြင်း မလိုလားသော ပညာရှိလူသားသည်၊ နတ်များနှင့် ရှင်ရသီတို့၏ အစုအဖွဲ့က ဆည်းကပ်နေသော အဝိမုတ္တကို အားကိုး၍ နေထိုင်သင့်သည်။

Verse 70

अविमुक्तं न मुंचेत संसारभयमोचनम् । प्राप्य विश्वेश्वरं देवं न स भूयोऽभिजायते

သံသရာကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြေရှင်းပေးသော အဝိမုတ္တကို မစွန့်လွှတ်သင့်; ထိုနေရာ၌ ဝိශ්ဝေရှ್ವರ ဒေဝကို ရရှိပြီးနောက် ထပ်မံမွေးဖွားခြင်း မရှိတော့။

Verse 71

कृत्वा पापसह्स्राणि पिशाचत्वं वरंत्विह । न तु क्रतुशतप्राप्यः स्वर्गः काशीपुरीं विना

အပြစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း ဤနေရာ၌ ပိသာစဖြစ်ခြင်းက ပိုကောင်း၏။ ကာသီပူရီမရှိလျှင် ယဇ္ဉတစ်ရာဖြင့် ရသော ကောင်းကင်ဘုံကိုလည်း အမှန်တကယ် မရနိုင်။

Verse 72

अंतकाले मनुष्याणां भिद्यमानेषु मर्मसु । वातेनातुद्यमानानां स्मृतिर्नैवोपजायते

သေဆုံးချိန်၌ လူ၏ မർမ (အသက်အရေးပါသော အချက်များ) ပျက်ကွဲလာပြီး အတွင်းလေများ၏ နှိပ်စက်မှုကို ခံရသောအခါ သတိမှတ်မိခြင်း (စမృతိ) မပေါ်ပေါက်တော့။

Verse 73

तत्रोत्क्रमणकाले तु साक्षाद्विश्वेश्वरः स्वयम् । व्याचष्टे तारकं ब्रह्म येनासौ तन्मयो भवेत्

ထိုနေရာ၌ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ထွက်ခွာသည့်အခါ၊ ဝိශ්ဝေရှ್ವರ သခင်တော်ကိုယ်တိုင် တာရက ဘြဟ္မကို တိုက်ရိုက် ဟောကြားတော်မူ၏။ ထိုကြောင့် သေခါနီးသူသည် ထိုသခင်တော်၏ သဘောသဏ္ဌာန်တူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 74

अशाश्वतमिदं ज्ञात्वा मानुष्यं बहुकिल्बिषम् । अविमुक्तं निषेवेत संसारभयनाशनम्

ဤလူဘဝသည် မတည်မြဲ၍ အပြစ်အနာအဆာများစွာ ပါဝင်သည်ဟု သိမြင်ပြီး၊ သံသရာကြောက်ရွံ့မှုကို ဖျက်ဆီးပေးသော အဝိမုတ္တကို အားကိုးသင့်သည်။

Verse 75

विघ्रैरालोड्यमानोपि योऽविमुक्तं न मुंचति । नैःश्रेयसी श्रियं प्राप्य दुःखांतं सोधिगच्छति

အတားအဆီးများကြောင့် လှုပ်ခတ်နေသော်လည်း အဝိမုတ္တကို မစွန့်လွှတ်သူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး မင်္ဂလာသုခ (နိဿ్రేయသီ) ကို ရရှိကာ ဒုက္ခ၏ အဆုံးသို့ ရောက်ရှိသည်။

Verse 76

महापापौघशमनीं पुण्योपचयकारिणीम् । भुक्तिमुक्तिप्रदामंते को न काशीं सुधीः श्रयेत्

မဟာအပြစ်တို့၏လှိုင်းလုံးကို သက်သာစေ၍ ကုသိုလ်စုဆောင်းမှုကို တိုးပွားစေကာ အဆုံးတွင် လောကီအာနন্দနှင့် မိုက္ခကို ပေးသနားသူ—ပညာရှိမည်သူက ကာရှီ၌ မခိုလှုံမည်နည်း။

Verse 77

एवं ज्ञात्वा तु मेधावी नाविमुक्तं त्यजेन्नरः । अविमुक्तप्रसादेन विमुक्तो जायते यतः

ဤအကြောင်းကို သိပြီးနောက် ပညာရှိသူသည် အဝိမုတ္တကို မစွန့်ပစ်သင့်; အဝိမုတ္တ၏ ကရုဏာကြောင့်ပင် လူသည် အမှန်တကယ် လွတ်မြောက်သူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 78

अविमुक्तस्य माहात्म्यं षड्भिर्वक्त्रैः कथं मया । वक्तुं शक्यं न शक्नोति सहस्रास्योपि यत्परम्

အဝိမုတ္တ၏ မဟာတန်ခိုးကို မိမိမှာ ပါးစပ်ခြောက်ခုသာရှိ၍ ဘယ်လိုဖော်ပြနိုင်မည်နည်း။ ပါးစပ်တစ်ထောင်ရှိသူတောင် ထိုအမြင့်မြတ်ဆုံး ဂုဏ်သတင်းကို အပြည့်အစုံ မပြောနိုင်။

Verse 458

अपि काश्याः समागच्छत्स्पर्शवत्स्पर्श इष्यते । मयात्र तिष्ठता नित्यं किंतु त्वं तत आगतः

ကာရှီမှ လာနေသူ၏ ထိတွေ့မှုတောင် သန့်စင်စေသော ထိတွေ့မှုဟု ယူဆကြသည်။ ငါက ဒီမှာ အမြဲနေသော်လည်း—သင်ကတော့ အဲဒီကနေ လာခဲ့သည်။