Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 16
मीढुष्टमायोत्तरमीढुषे नमो नमो गणानां पतये गणाय । नमोस्तु ते जन्मजरातिगाय नमो विशाखाय सुशक्तिपाणये
mīḍhuṣṭamāyottaramīḍhuṣe namo namo gaṇānāṃ pataye gaṇāya | namostu te janmajarātigāya namo viśākhāya suśaktipāṇaye
အလွန်အမင်း ပေးကမ်းတော်မူသော အရှင်၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး ပေးကမ်းတော်မူသော အရှင်အား နမို နမို။ ဂဏာတို့၏ အရှင်၊ ကိုယ်တိုင် ဂဏာသဘောတရားဖြစ်တော်မူသော အရှင်အား နမസ്കာရ။ မွေးဖွားခြင်းနှင့် အိုမင်းခြင်းကို ကျော်လွန်တော်မူသော အရှင်အား နမို; လက်၌ အင်အားကြီး “သက္တိ” လှံကို ကိုင်ဆောင်သော ဝိသာခာအား နမို။
Agastya
Scene: Skanda is hailed as the lord of divine hosts, supremely bountiful, ageless; he stands poised with the mighty spear, surrounded by gaṇas as a luminous commander.
FAQs
The Lord is both compassionate and victorious, and remembrance of His immortal nature lifts devotees beyond fear of decay.
The Kāśī-khaṇḍa setting frames the hymn; the focus is on Skanda’s cosmic authority rather than a named tirtha.
No explicit ritual; the repeated “namo namo” indicates devotional repetition akin to japa.