Adhyaya 22

Verse 1

शिवशर्मोवाच । ध्रुवाख्यानमिदं रम्यं महापातकनाशनम् । महाश्चर्यकरं पुण्यं श्रुत्वा तृप्तोस्मि भो गणौ

ရှီဝရှာမန်က ပြောသည်– “ဓြုဝ၏ ဤရမဏီယ အခန်းကဏ္ဍသည် မဟာအပြစ်များကို ဖျက်ဆီး၏။ သန့်ရှင်း၍ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသည်; ဟေ စည်းဝေးပရိသတ်၊ နားထောင်ပြီးနောက် ငါသည် စိတ်ပြည့်ဝတိမ်းတိမ်း ဖြစ်၏။”

Verse 2

अगस्त्य उवाच । इत्थं यावद्द्विजो ब्रूते विमानं वायुवेगगम् । तावत्प्राप महर्लोकं स्वर्लोकात्परमाद्भुतम्

အဂஸ္တျက ပြောသည်။ ဒွိဇပုဏ္ဏားက ဤသို့ ပြောနေစဉ်ပင် လေတောင်ပံမြန်နှုန်းကဲ့သို့ မြန်ဆန်သော ဝိမာန်သည် ချက်ချင်းပင် စွဝဂ္ဂလောကထက် ပို၍ အံ့ဩဖွယ် မဟာရလောကသို့ ရောက်ရှိသွား하였다။

Verse 3

द्विजोऽथ लोकं संवीक्ष्य सर्वतो महसा वृतम् । तौ गणौ प्रत्युवाचेदं कोयं लोको मनोहरः

ထို့နောက် ဒွိဇပုဏ္ဏားသည် အရပ်ရပ်မှ တေဇောရောင်ခြည်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော လောကကို ကြည့်ရှု၍ ဒေဝပရိစာရက နှစ်ဦးအား မေးလေသည်— “ဤစိတ်မောဟရ လောကသည် မည်သည့်လောကနည်း?”

Verse 4

तावूचतुस्ततो विप्रं निशामय महामते । अयं स हि महर्लोकः स्वर्लोकात्परमाद्भुतः

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးက ဝိပရအား— “နားထောင်ပါ၊ မဟာမတိရေ။ ဤသည်ပင် မဟာရလောက ဖြစ်၍ စွဝဂ္ဂလောကထက် ပို၍ အံ့ဩဖွယ် ဖြစ်သည်” ဟု ပြောကြသည်။

Verse 5

कल्पायुषो वसंत्यत्र तपसा धूतकल्मषाः । विष्णुस्मरण संक्षीण समस्तक्लेशसंचयाः

ဤနေရာ၌ ကလ္ပတစ်ပါးတိုင်အောင် အသက်ရှည်သူတို့ နေထိုင်ကြသည်။ တပဿာဖြင့် အပြစ်မလင်ကို ဆေးကြောပြီး၊ ဝိෂ္ဏုကို သတိရခြင်းကြောင့် ဒုက္ခကလေရှ် စုစည်းမှုအားလုံး ကုန်ခမ်းသွားသည်။

Verse 6

निर्व्याजप्रणिधानेन दृष्ट्वा तेजोमयं जगत् । महायोगसमायुक्ता वसंत्यत्र सुरोत्तमाः

ဤနေရာ၌ ဒေဝတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူများသည် မဟာယောဂနှင့် ပြည့်စုံ၍ လှည့်ကွက်မရှိသော စူးစိုက်သမာဓိဖြင့် တေဇောမယ ကမ္ဘာကို မြင်ကြည့်ကာ နေထိုင်ကြသည်။

Verse 7

इत्थं कथां कथयतोर्भगवद्गणयोः प्रिये । क्षणार्धेन विमानं तज्जनलोकं निनायतान्

ချစ်သူရေ၊ ဘဂဝန်၏ ဂဏ်တော်နှစ်ပါးက ဤသို့ ကထာပြောနေစဉ်၊ ဝိမာန်သည် ခဏတစ်ဝက်အတွင်းပင် သူတို့ကို ဇနလောကသို့ ပို့ဆောင်သွား하였다။

Verse 8

निवसंत्यमला यत्र मानसा बह्मणः सुताः । सनंदनाद्या योगींद्राः सर्वे ते ह्यूर्ध्वरेतसः

ထိုလောက၌ မလင်ကင်းသော ဗြဟ္မာ၏ မနောဇပုတ্ৰများ—သနန္ဒန အစရှိသူများ—ယောဂီဣန္ဒြများ အားလုံး ဥර්ဓ္ဝရေတස් ဖြစ်၍ ပြည့်စုံသော ဘြဟ္မစရိယာ၌ တည်ကြည်နေကြသည်။

Verse 9

अन्ये तु योगिनो ये वै ह्यस्खलद्ब्रह्मचारिणः । सर्वद्वंद्वविनिर्मुक्तास्ते वसंत्यतिनिर्मलाः

ထို့ပြင် အခြားသော ယောဂီများလည်း ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ကြပြီး၊ ဘြဟ္မစရိယာ ဝတ္တရား၌ မလဲလှယ်မချော်လဲ; ဒွန္ဒများအားလုံးမှ လွတ်ကင်း၍ အလွန်သန့်ရှင်းကြသည်။

Verse 10

जनलोकात्तपोलोकस्तेषां लोचनगोचरः । कृतस्तेन विमानेन मनोवेगेन गच्छता

ဇနလောကမှ တပောလောကသည်လည်း သူတို့၏ မျက်စိမြင်ကွင်းထဲသို့ ရောက်လာခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုဝိမာန်သည် စိတ်၏အမြန်နှုန်းကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ဆက်လက်သွားနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

Verse 11

वैराजा यत्र ते देवा वसेयुर्दाहवर्जिताः । वासुदेवे मनो येषां वासुदेवार्पितक्रियाः

ထိုနေရာ၌ ဝိရာဇာ ဒေဝတော်များ နေထိုင်ကြပြီး၊ ဒုက္ခ၏အပူဒဏ်မှ ကင်းလွတ်ကြသည်; သူတို့၏စိတ်သည် ဝါစုဒေဝ၌ တည်နေ၍ လုပ်ဆောင်သမျှကိုလည်း ဝါစုဒေဝထံ အပ်နှံပူဇော်ကြသည်။

Verse 12

तपसा तोष्य गोविंदमभिलाषविवर्जिताः । तपोलोकमिमं प्राप्य वसंति विजितेंद्रियाः

ကိုယ်ကျိုးလိုလားမှုကင်းစင်၍ တပဿာဖြင့် ဂోవိန္ဒကို ပျော်ရွှင်စေကာ အင်ဒြိယတို့ကို အနိုင်ယူသူတို့သည်—ဤ တပောလောကကို ရောက်ပြီးနောက် ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ကြသည်။

Verse 13

शिलोंछ वृत्तया ये वै दंतोलूखलिकाश्च ये । अश्मकुट्टाश्च मुनयः शीर्णपर्णाशिनश्च ये

ကျသွားသော စပါးစေ့များကို ကောက်ယူစားသည့် śiloñcha ဝတ္တဖြင့် နေထိုင်သူများ၊ သွားကို အုတ်ခလီကဲ့သို့ သုံးကာ ကြိတ်သူများ၊ ကျောက်ဖြင့် ထုနှက်သူ မုနိများ၊ နှင့် ခြောက်သွေ့သော ရွက်များကိုသာ စားသုံးသူများ—ထိုသို့သော တပသီတို့သည် ထိုနေရာ၌ ရှိကြသည်။

Verse 14

ग्रीष्मे पंचाग्नितपसो वर्षासु स्थंडिलेशयाः । हेमंतशिशिरार्धे ये क्षपंति सलिले क्षपाः

နွေရာသီတွင် ပဉ္စအဂ္နီတပ (မီးငါးဖက်) ကို ကျင့်ကြသည်။ မိုးရာသီတွင် မြေပြင်ဗလာပေါ်၌ လဲလျောင်းကြသည်။ ဆောင်းရာသီ၏ တစ်ဝက်တွင်တော့ ရေထဲ၌ ရပ်တည်ကာ ညများကို ကုန်ဆုံးကြသည်။

Verse 15

कुशाग्रनीरविप्रूषस्तृषिता यतयोऽपिबन् । वाताशिनोतिक्षुधिताः पादाग्रांगुष्ठ भूस्पृशः

ရေငတ်နေသော ယတိတို့သည် ကုရှမြက်ဖျားပေါ်က ရေစက်လေးများကိုတောင် မသောက်ကြ။ အလွန်ဆာလောင်သော်လည်း လေကိုသာ အာဟာရအဖြစ်ယူသော vāyu-āhāra ဖြင့် နေထိုင်ကြသည်။ ထို့ပြင် မြေကို ခြေမကြီးဖျားသာ ထိစေသကဲ့သို့ ရပ်တည်ကြသည်။

Verse 16

ऊर्ध्वदोषो रविदृशस्त्वेकांघ्रि स्थाणु निश्चलाः । ये वै दिवा निरुच्छ्वासा मासोच्छ्वासाश्च ये पुनः

အချို့သည် မလဒိုးရှ်ကို အပေါ်ဘက်သို့ ထိန်းကာ နေကို မျက်စိတည့်တည့် ကြည့်ပြီး ခြေတစ်ဖက်တည်းဖြင့် တိုင်ကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေကြသည်။ အချို့သည် နေ့လုံးလုံး အသက်ရှူကို ချုပ်တည်းကြပြီး၊ အချို့ကတော့ တစ်လလျှင် တစ်ကြိမ်သာ အသက်ရှူကြသည်။

Verse 17

मासोपवासव्रतिनश्चातुर्मास्य व्रताश्च ये । ऋत्वंततोयपाना ये षण्मासोपवासकाः

အချို့သည် တစ်လပတ်လုံး ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ဝရတကို ဆောင်ကြသည်။ အချို့သည် စာတုർമာသျ ဝရတကို ထိန်းသိမ်းကြသည်။ အချို့သည် ရာသီအဆုံးတွင်သာ ရေကို သောက်ကြသည်။ အချို့သည် ခြောက်လကြာ အစာရှောင်ဝရတကို ဆောင်ကြသည်။

Verse 18

ये च वर्षनिमेषा वै वर्षधारांबु तर्षकाः । ये च स्थाणूपमां प्राप्ता मृगकंडूति सौख्यदाः

အချို့သည် မိုးရာသီတစ်လျှောက် မျက်စိမပိတ်ဘဲ ဖွင့်ထားကာ ကျလာသော ရေစီးကြားတွင် ရေငတ်ခြင်းကို ခံတတ်ကြသည်။ အချို့သည် တိုင်တန်းကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ဖြစ်လာပြီး သမင်ကဲ့သို့ ကိုယ်ကို ခြစ်ကာယားသက်သာခြင်းကိုသာ ‘သက်သာမှု’ ဟုယူကြသည်။

Verse 19

जटाटवी कोटरांतः कृतनीडांडजाश्च ये । प्ररूढवामलूरांगाः स्नायुनद्धास्थिसंचयाः

အချို့၏ ဇဋာ (ဆံပင်ကြမ်းတုပ်) သည် တောအုပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး အတွင်းအပေါက်များတွင် ငှက်များက အုံဆောက်၍ ဥတင်ထားကြသည်။ သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ပုံပျက်ပန်းပျက်နှင့် ခြောက်သွေ့ကာ အကြောများဖြင့် ချည်နှောင်ထားသော အရိုးတည်ဆောက်ပုံသာ ကျန်သည်။

Verse 20

लताप्रतानैः परितो वेष्टितावयवाश्च ये । सस्यानि च प्ररूढानि यदंगेषु चिरस्थिति

အချို့၏ ကိုယ်အင်္ဂါများကို လျားပင်များ၏ အစည်းအဝေးက ပတ်လည်ဝိုင်း၍ ချည်နှောင်ထားသည်။ မလှုပ်မယှက် အချိန်ကြာကြာ နေထိုင်သဖြင့် သူတို့၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မြက်နှင့် အပင်များပင် ပေါက်လာသည်။

Verse 21

इत्यादि सुतपः क्लिष्टवर्ष्माणो ये तपोधनाः । ब्रह्मायुषस्तपोलोके ते वसंत्यकुतोभयाः

ဤသို့နှင့် အခြားနည်းလမ်းများစွာဖြင့် မဟာတပဿာကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာပင်ပန်းနွမ်းနယ်သော်လည်း တပဿာဓန ပြည့်ဝသော တပောဓန ရဟန်းတော်များသည် တပောလိုက၌ နေထိုင်ကြသည်။ ဗြဟ္မာကဲ့သို့ အသက်ရှည်၍ မည်သည့်ဘက်မှ မကြောက်ရွံ့ကြ။

Verse 22

यावदित्थं स पुण्यात्मा शृणोति गणयोर्मुखात् । तावन्नेत्रातिथीभूतः सत्यलोको महोज्ज्वलः

ထိုပုဏ္ဏာတ္မာသည် ဂဏာနှစ်ပါး၏ ပါးစပ်မှ ထွက်သော ဝစနကို နားထောင်နေသမျှကာလအတွင်း၊ အလွန်တောက်ပသော သတ္တျလောကသည် သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် မြင်ခြင်း၏ ဧည့်သည်ကဲ့သို့ ပေါ်ထွန်းနေ하였다။

Verse 23

त्वरावंतौ गणौ तत्र विमानादवरुह्य तौ । स्रष्टारं सर्वलोकानां तेन सार्धं प्रणेमतुः

ထို့နောက် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားသော ဂဏာနှစ်ပါးသည် ဝိမာနမှ ထိုနေရာသို့ ဆင်းလာပြီး၊ သူနှင့်အတူ လောကအားလုံး၏ ဖန်ဆင်းရှင်ကို ဦးချကန်တော့하였다။

Verse 24

ब्रह्मोवाच । गणावसौ द्विजो धीमान्वेदवेदांगपारगः । स्मृत्युक्ताचारचंचुश्च प्रतीपः पापकर्मसु

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– “ဟေ ဂဏာတို့၊ ဤ ဒွိဇပညာရှိသည် ဝေဒနှင့် ဝေဒာင်္ဂတို့ကို ကျွမ်းကျင်ပြီး၊ စမృతိတွင် ညွှန်ကြားသော အကျင့်အကြံ၌ တက်ကြွကာ၊ အပြစ်ကမ္မတို့ကို တင်းကြပ်စွာ ဆန့်ကျင်သူဖြစ်သည်။”

Verse 25

अयि द्विज महाप्राज्ञ जाने त्वां शिवशर्मक । साधूकृतं त्वया वत्स सुतीर्थप्राणमोक्षणात्

“ဟေ မဟာပညာရှိ ဒွိဇ၊ ရှိဝရှာမန်၊ ငါသည် သင်ကို သိ၏။ ချစ်သောကလေး၊ သင်သည် ကောင်းစွာ ပြုခဲ့ပြီ၊ အကြောင်းမူကား သင်သည် သုတီရ္ထ၌ အသက်ကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။”

Verse 26

सत्वरं गत्वरं सर्वं यच्चैतद्भवतेक्षितम् । दैनंदिनप्रलयतः सृजामि च पुनः पुनः

“သင်မြင်သမျှ အရာအားလုံးသည် လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်း၍ ပျက်စီးသွားသည်။ နေ့စဉ်ဖြစ်သော ပရလယမှ ငါသည် ထိုအရာတို့ကို ထပ်မံ ထပ်မံ ဖန်ဆင်း၏။”

Verse 27

आ वैराजं प्रतिपदमुपसंहरते हरः । का कथा मशकाभानां नृणां मरणधर्मिणाम्

ဟာရ (သီဝဘုရား) သည် ဗာရာဂျာ အထိ အရာအားလုံးကို ရုပ်သိမ်းတော်မူ၏။ ခြင်ကဲ့သို့ အားနည်းပြီး သေမျိုးဖြစ်သော လူသားတို့အကြောင်း အဘယ်ဆိုဖွယ်ရာ ရှိအံ့နည်း။

Verse 28

चतुर्षु भूतग्रामेषु ह्येक एव गुणो नृणाम् । तस्मिन्वै भारते वर्षे कर्मभूमौ महीयसि

သတ္တဝါလေးမျိုးတို့တွင် လူသားတို့သာလျှင် ဤထူးခြားသော ဂုဏ်ရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ကြသည်၊ အထူးသဖြင့် ကံတရား၏ နယ်မြေဖြစ်သော ဘာရတနိုင်ငံတော်ကြီးတွင် ဖြစ်သည်။

Verse 29

चपलानि विनिर्जित्येंद्रियाणि मनसा सह । विहाय वैरिणं लोभं विष्वग्गुणगणस्य च

မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသော အာရုံများနှင့် စိတ်ကို အောင်နိုင်ပြီး၊ လောကီအာရုံများ၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သော ရန်သူ လောဘကို စွန့်ပယ်လျက်—

Verse 30

धर्मवंशहरं काममर्थसंचयहारिणम् । जरापलितकर्तारं विनिष्कृत्य विचारतः

—ဓမ္မနှင့် မျိုးရိုးကို ဖျက်ဆီးတတ်သော၊ စုဆောင်းထားသော ဥစ္စာကို ခိုးယူတတ်သော၊ အိုမင်းခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်သော တပ်မက်ခြင်းကို ဉာဏ်ပညာဖြင့် ပယ်ရှားပြီးလျှင်—

Verse 31

जित्वा क्रोधरिपुं धैर्यात्तपसो यशसः श्रियः । शरीरस्यापि हर्तारं नेतारं तामसीं गतिम्

—အကျင့်သီလ၊ ဂုဏ်သတင်းနှင့် စီးပွားဥစ္စာတို့ကို ခိုးယူတတ်သော၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးတတ်သော၊ အမိုက်မှောင်လမ်းသို့ ပို့ဆောင်တတ်သော ရန်သူ ဒေါသကို သည်းခံခြင်းဖြင့် အောင်နိုင်ပြီးလျှင်—

Verse 32

सदा मदं परित्यज्य प्रमादैकपदप्रदम् । प्रमादैकशरण्यं च संपदां विनिवर्तकम्

အမြဲတမ်း အဟင်္ကာရနှင့် မောမက်မူးယစ်မှုကို စွန့်လွှတ်လော့။ အကြောင်းမဲ့ပေါ့ဆမှုသည် ကျဆုံးခြင်းသို့ သွားရာ တံခါးတစ်ခုတည်းဖြစ်၏။ ၎င်းသည် ပျက်စီးခြင်း၏ တစ်ခုတည်းသော ခိုလှုံရာဖြစ်ပြီး စည်းစိမ်ကိုပင် ဆုံးရှုံးမှုသို့ ပြန်လှန်စေသော အင်အားဖြစ်၏။

Verse 33

सर्वत्र लघुता हेतुमहंकारं विहाय च । दूषणारोपणे यत्नं कुर्वाणं सज्जनेष्वपि

နေရာတိုင်း၌ သေးငယ်မှု၏ အကြောင်းဖြစ်သော အဟင်္ကာရကို စွန့်လွှတ်လော့။ ထို့ပြင် သာဓုသတ္တဝါတို့အတွင်း၌ပင် အပြစ်တင်ကပ်စွဲရန် ကြိုးစားမှု မပြုလော့။

Verse 34

हित्वा मोहं महाद्रोहरोपणं मतिघातिनम् । अत्यंतमंधीकरणमंधतामिस्रदर्शकम्

မောဟကို စွန့်လွှတ်လော့။ ၎င်းသည် မဟာသစ္စာဖောက်မှုကို စိုက်ပျိုးစေပြီး ခွဲခြားသိမြင်မှုကို သတ်ဖြတ်ကာ ဉာဏ်ကို အလွန်မိုက်မဲစေ၍ မျက်ကန်းအဝိဇ္ဇာ၏ အမှောင်ထုကိုသာ မြင်စေသည်။

Verse 35

श्रुतिस्मृतिपुराणोक्तं परिक्षुण्णं महाजनैः । धर्मसोपानमारुह्य यदिहायांति हेलया

သြတိ၊ စမృతိ၊ ပုရာဏတို့၌ ဆိုထားပြီး မဟာဇနတို့က စမ်းသပ်လျှောက်လှမ်းထားသော ဓမ္မ၏ လှေကားကို တက်ပြီးနောက်တောင်၊ ဤလောက၌ အချို့သည် ပေါ့ဆမှုတစ်ခုပဲကြောင့် လဲကျသွားကြသည်။

Verse 36

कर्मभूमिं समीहंते सर्वे स्वर्गौकसो द्विज । यत्तत्रार्जितभोक्तारः पदेषूच्चावचेष्वमी

အို ဒွိဇာ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ရေ၊ ကောင်းကင်ဘုံနေသူအားလုံးသည် ကမ္မဘူမိ—ကမ္မ၏မြေ—ကို တောင့်တကြသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုနေရာ၌ပင် သတ္တဝါတို့သည် အမြင့်အနိမ့် အဆင့်အတန်းများ၌ ကမ္မဖလကို ရယူကာ နောက်တစ်ခါ ထိုဖလကို ခံစားကြရသည်။

Verse 37

नार्यावर्तसुमो देशो न काशी सदृशी पुरी । न विश्वेश समं लिंगं क्वापि बह्मांडमंडले

အာရျာဝရ္တကဲ့သို့ အထူးမြတ်သော နိုင်ငံမရှိ၊ ကာရှီကဲ့သို့ မြို့တော်မရှိ၊ ဘြဟ္မာဏ္ဍမဏ္ဍလတစ်လျှောက်လုံးတွင်လည်း ဝိශ්ဝေရှနှင့် တူညီသော လိင်္ဂ မရှိ။

Verse 38

संति स्वर्गा बहुविधाः सुखेतर विवर्जिता । सुकृतैकफलाः सर्वे युक्ताः सर्वसमृद्धिभिः

ဒုက္ခအရိပ်အယောင်မပါသော ကောင်းကင်ဘုံများသည် အမျိုးမျိုးရှိပြီး၊ အားလုံးသည် ကုသိုလ်၏ တစ်ခုတည်းသော အကျိုးဖြစ်ကာ စုံလင်သော စည်းစိမ်အပေါင်းနှင့် ပြည့်စုံကြသည်။

Verse 39

स्वर्लोकादधिकं रम्यं नहि ब्रह्मांडगोलके । सर्वे यतंते स्वर्गाय तपोदानव्रतादिभिः

ဘြဟ္မာဏ္ဍ၏ စက်ဝိုင်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် စဝ္ဂထက် ပိုမိုရမဏီယ မရှိသဖြင့်၊ လူအားလုံးသည် တပ၊ ဒါန၊ ဝရတ စသည်တို့ဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံကို ရောက်ရန် ကြိုးပမ်းကြသည်။

Verse 40

स्वर्लोकादपिरम्याणि पातालानीति नारदः । प्राह स्वर्गसदां मध्ये पातालेभ्यः समागतः

နာရဒမုနိသည် ပာတာလမှ တက်လာပြီး ကောင်းကင်ဘုံ၏ စည်းဝေးခန်းအလယ်တွင် ကြေညာသည်— “ပာတာလများသည် စဝ္ဂထက်တောင် ပို၍ ရမဏီယ ဖြစ်သည်။”

Verse 41

आह्लादकारिणः शुभ्रा मणयो यत्र सुप्रभाः । नागांगाभरणप्रोताः पातालं केन तत्समम्

အဲဒီမှာ စိတ်ကို ပီတိဖြစ်စေသော ဖြူစင်တောက်ပသည့် မဏိရတနာများသည် အလွန်တောက်လက်ကာ၊ နာဂများ၏ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ် အလှဆင်အဖြစ် ကြိုးသွယ်ထားကြသည်—ထိုကဲ့သို့သော ပာတာလနှင့် တူညီမည့်အရာ ဘာရှိနိုင်မလဲ။

Verse 42

दैत्यदानवकन्याभिरितश्चेतश्च शोभिते । पाताले कस्य न प्रीतिर्विमुक्तस्यापि जायते

ပာတာလတွင် ဒೈတျနှင့် ဒာနဝတို့၏ သမီးပျိုများက အရပ်ရပ် အလှဆင်ထားသဖြင့် မည်သူမဆို ပီတိမဖြစ်မည်နည်း။ တဏှာမှ လွတ်ကင်းသူတောင် ထိုနေရာ၌ နူးညံ့သော ပျော်ရွှင်မှုတစ်ရပ် ပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 43

दिवार्करश्मयस्तत्र प्रभां तन्वंति नातपम् । शशिनश्च न शीताय निशि द्योताय केवलम्

ထိုနေရာ၌ နေရောင်ခြည်သည် အလင်းရောင်သာ ဖြန့်ကျက်၍ အပူလောင်မပေး။ လမင်းလည်း အေးမြစေဖို့ မဟုတ်ဘဲ ညအခါ အလင်းပေးရန်သာ တောက်ပသည်။

Verse 44

यत्र न ज्ञायते कालो गतोपि दनुजादिभिः । वनानि नद्यो रम्याणि सदंभांसि सरांसि च

ထိုနေရာ၌ ဒာနဝတို့နှင့် အခြားသူတို့အတွက် ယုဂ်ကာလများ ကုန်လွန်သော်လည်း အချိန်ကို မသိမသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သာယာသော တောအုပ်များ၊ မြစ်များနှင့် ရေမခန်းသော ကန်များလည်း ရှိသည်။

Verse 45

कलाः पुंस्को किलालापाः सुचैलानि शुचीनि च । भूषणान्यतिरम्याणि गंधाद्यमनुलेपनम्

ထိုနေရာ၌ အနုပညာများနှင့် ချိုမြိန်သော စကားဝိုင်းများ ရှိသည်။ သန့်ရှင်းတောက်ပသော အဝတ်အစားကောင်းများ၊ အလွန်လှပသော အလှဆင်ပစ္စည်းများ၊ နှင့် ကိုယ်လိမ်းရန် အနံ့သာလိမ်းဆေးတို့လည်း ရှိသည်။

Verse 46

वीणावेणुमृदंगादि निस्वनाः श्रुतिहारिणः । हाटकेशं महालिंगं यत्र वै सर्वकामदम्

ထိုနေရာ၌ ဝီဏာ၊ ဝေဏု၊ မৃদင်္ဂ စသည့် တူရိယာများ၏ သံစဉ်များသည် နားကို ဖမ်းစားလှုပ်ရှားစေသည်။ ထို့ပြင် ဟာဋကေရှ ဟူသော မဟာလင်္ဂတော် ရှိ၍ အလိုရှိသမျှ အကျိုးကို အမှန်တကယ် ပေးတော်မူသည်။

Verse 47

एतान्यन्यानि रम्याणि भोग्योग्यानि दानवैः । दैत्योरगैश्च भुज्यंते पातालांतरगोचरैः

ဤအရာများနှင့် အခြားသော ချမ်းမြေ့ဖွယ် အပျော်အပါးများစွာ—ခံစားရန် သင့်တော်သော ဘောဂများကို—ပာတාල၏ အတွင်းပိုင်းဒေသများ၌ နေထိုင်လှုပ်ရှားသော ဒာနဝများ၊ ဒೈတျများနှင့် နာဂများက ခံစားကြသည်။

Verse 48

पातालेभ्योपि वै रम्यं द्विज वर्षमिलावृतम् । रत्नसानुं समाश्रित्य परितः परिसंस्थितम्

ပာတාලများထက်ပင် ပိုမိုချမ်းမြေ့သော နိုင်ငံတစ်ခုရှိသည်၊ ဟေ ဒွိဇ၊ အီလာဝෘတ-ဝර්ษ ဟုခေါ်၏။ ရတနာကဲ့သို့သော တောင်စောင်းများကို အားထား၍ အရပ်လေးမျက်နှာလုံး ဝိုင်းဝန်းတည်ရှိသည်။

Verse 49

सदा सुकृतिनो यत्र सर्वभोगभुजो द्विज । नवयौवनसंपन्ना नित्यं यत्र मृगीदृशः

အဲဒီမှာ ဟေ ဒွိဇ၊ ကုသိုလ်ရှိသူတို့သည် ဘောဂအလုံးစုံကို အမြဲခံစားကြ၏။ ထို့ပြင် မೃဂမျက်လုံးကဲ့သို့ မျက်ဝန်းရှိသော မိန်းမတို့သည် အစဉ်အမြဲ အသစ်လန်းသော ယောဝန်ဖြင့် ပြည့်စုံနေကြ၏။

Verse 50

भोगभूमिरियं प्रोक्ता श्रेयो विनिमयार्जिता । भुज्यते त्वद्विधैर्लोकैस्तीर्थाभित्यक्त देहकैः

ဤနေရာကို ‘ဘောဂမြေ’ ဟုဆိုကြသည်—အမြင့်မြတ်သော ကုသိုလ်အကျိုး (श्रेयस्) ကို လဲလှယ်ရသကဲ့သို့ ရရှိလာသောအရာ။ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၌ ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သော သင်ကဲ့သို့သော သတ္တဝါတို့က ၎င်းကို ခံစားကြသည်။

Verse 51

अक्लीबभाषिभिश्चापि पुत्रक्षेत्राद्यहीनकैः । परोपकारसंक्षीणसुखायुर्धनसंचयैः

၎င်းကို မကြောက်မရွံ့ ပြောဆိုသူတို့လည်း ခံစားကြသည်။ သားသမီး၊ လယ်ယာမြေ စသည်တို့ မခွဲခွာမဆုံးရှုံးသူတို့လည်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် အခြားသူတို့ကို ကူညီပံ့ပိုးခြင်းကြောင့် စုဆောင်းထားသော ချမ်းသာမှု၊ အသက်တာနှင့် ဓနဥစ္စာတို့ တိုးပွားလာသူတို့လည်း ခံစားကြသည်။

Verse 52

संति द्वीपा ह्यनेका वै पारावारांतरस्थिताः । जंबूद्वीपसमो द्वीपो न क्वापि जगतीतले

ကမ္ဘာလောက၏ မဟာသမုဒ္ဒရာကြီး၏ အဝေးကမ်းနှစ်ဖက်ကြား အကျယ်အဝန်းအတွင်း၌ ဒွီပများ အများအပြား ရှိသော်လည်း၊ လောကမြေပြင်ပေါ်တွင် ဇမ္ဗူဒွီပနှင့် တူညီသည့် ဒွီပတစ်ခုမျှ မရှိ။

Verse 53

तत्रापि नववर्षाणि भारतं तत्र चोत्तमम् । कर्मभूमिरियं प्रोक्ता देवानामपिदुर्लभा

ဇမ္ဗူဒွီပအတွင်း၌ပင် ဝရ္ଷ (ဒေသ) ကိုးခု ရှိပြီး၊ ထိုတို့အနက် ဘာရတသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်သည်။ ဤမြေကို ‘ကမ္မဘူမိ’ ဟု ကြေညာထားပြီး၊ ဒေဝတို့အတွက်ပင် ရယူရခက်ခဲသည်။

Verse 54

अष्टौ किंपुरुषादीनि देवभोग्यानि तानि तु । तेषु स्वर्गात्समागत्य रमंते त्रिदिवौकसः

ကျန်သော ဝရ္ෂ ရှစ်ခု—ကိံပုရုෂ စသည်—သည် ဒေဝတို့ ခံစားပျော်မွေ့ရာ အမှန်တကယ်သော နေရာများ ဖြစ်သည်။ သုဝဏ္ဏ (စွဝဂ္ဂ) မှ ဆင်းလာ၍ တြိဒိဝ၏ နေထိုင်သူတို့သည် ထိုနေရာများတွင် ပျော်ရွှင်ရမန်ကြသည်။

Verse 55

योजनानां सहस्राणि नवविस्तारतस्त्विदम् । भारतं प्रथमं वर्षं मेरोर्दक्षिणतः स्थितम्

ဤ ဘာရတဝရ္ෂ သည် အကျယ်အားဖြင့် ယောဇနာ ကိုးထောင်တိုင်အောင် လျားဝန်းသည်။ ၎င်းသည် ပထမ ဝရ္ෂ ဖြစ်ပြီး မေရုတောင်၏ တောင်ဘက်၌ တည်ရှိသည်။

Verse 56

तत्रापि हिमविंध्याद्रेरंतरं पुण्यदं परम् । गंगायमुनयोर्मध्ये ह्यंतर्वेदी भुवः पराः

ထိုအတွင်း၌ ဟိမဝန္တနှင့် ဝိန္ဓျ တောင်တန်းတို့ကြားရှိ ဒေသသည် အလွန်ပင် ပုဏ္ဏိယပေးသော မြင့်မြတ်ရာ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဂင်္ဂါနှင့် ယမုနာ ကြား၌ အန္တရဝေဒီ ဟူသော မြေပြင်ပေါ်၏ အထွဋ်အမြတ် သာသနာဌာန ရှိသည်။

Verse 57

कुरुक्षेत्रं हि सर्वेषां क्षेत्राणामधिकं ततः । ततोपि नैमिषारण्यं स्वर्गसाधनमुत्तमम्

ကူရုက္ခေတ္တရသည် သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರအားလုံးထက် အထက်မြတ်ဆုံးဖြစ်၏; သို့သော် ထိုထက်တောင် နိုင်မိရှာရဏ္ယသည် သွဝဂ္ဂ (ကောင်းကင်) ရရှိရန် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော နည်းလမ်းဖြစ်၏။

Verse 58

नैमिषारण्यतोपीह सर्वस्मिन्क्षितिमंडले । सर्वेभ्योपि हि तीर्थेभ्यस्तीर्थराजो विशिष्यते

နိုင်မိရှာရဏ္ယထက်တောင် ပို၍၊ ဤကမ္ဘာမြေဝိုင်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ‘တီရ္ထရာဇ’ သည် တီရ္ထအားလုံးထက် ထင်ရှားစွာ အထက်မြတ်ဆုံးဖြစ်၏။

Verse 60

यागाः सर्वे मया पूर्वं तुलया विधृता द्विज । तच्च तीर्थवरं रम्यं कामिकं कामपूरणात

အို ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ)၊ အရင်က ယာဂပူဇာအားလုံးကို ငါ တူလာဖြင့် ချိန်တွယ်ခဲ့၏; ထိုလှပ၍ အထူးကောင်းမြတ်သော တီရ္ထသည် ‘ကာမိက’ ဟု ခေါ်ရသည်၊ အကြောင်းမှာ ဆန္ဒများကို ပြည့်စုံစေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 61

दृष्ट्वा प्रकृष्टयागेभ्यः पुष्टेभ्यो दक्षिणादिभिः । प्रयागमिति तन्नाम कृतं हरिहरादिभिः

ဒါနနှင့် ဒက္ခိဏာ စသည့်အရာများဖြင့် ပြည့်စုံသော အထူးမြတ်ယာဂများထက်တောင် ပိုမိုထူးချွန်သည်ဟု မြင်၍ ဟရီ၊ ဟရ (ရှီဝ) နှင့် အခြားတို့က ၎င်းကို ‘ပရယာဂ’ ဟု အမည်ပေးခဲ့ကြ၏။

Verse 62

नाममात्रस्मृतेर्यस्य प्रयागस्य त्रिकालतः । स्मर्तुः शरीरे नो जातु पापं वसति कुत्रचित्

ပရယာဂကို အမည်သာဖြင့်ပင် သုံးကာလ (မနက်၊ မွန်းတည့်၊ ညနေ) တွင် သတိရသူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ၌ အပြစ်သည် မည်သည့်နေရာ၌မျှ မည်သည့်အခါမျှ မတည်နိုင်။

Verse 63

संति तीर्थान्यनेकानि पापत्राणकराणि च । न शक्तान्यधिकं दातुं कृतैनः परिशुद्धितः

အပြစ်မှကာကွယ်ပေးသော သန့်ရှင်းသည့် တီရ္ထများ များစွာရှိသော်လည်း၊ ပြုခဲ့ပြီးသော အပြစ်တို့ကို အပြည့်အဝ ဆေးကြောသန့်စင်ခြင်းထက် ပိုလွန်သော သန့်စင်မှုကို မပေးနိုင်ကြ။

Verse 64

जन्मांतरेष्वसंख्येषु यः कृतः पापसंचयः । दुष्प्रणोद्यो हि नितरां व्रतैर्दानैस्तपोजपैः

မရေတွက်နိုင်သော အခြားဘဝများတွင် စုဆောင်းထားသော အပြစ်စုစည်းမှုသည် အလွန်ပင် ဖယ်ရှားရန်ခက်ခဲသည်; ဝရတ၊ ဒါန၊ တပ၊ မန္တရဇပတို့ဖြင့်ပင် များစွာခက်ခဲစွာသာ ပယ်ဖျက်နိုင်သည်။

Verse 65

स तीर्थराजगमनोद्यतस्य शुभजन्मनः । अंगेषु वेपतेऽत्यंतं द्रुमो वातहतो यथा

ထိုကောင်းမြတ်သော မွေးဖွားခြင်းရှိသူသည် တီရ္ထတို့၏ မင်းကြီးထံ သွားရန် ထွက်ခွာမည်ဟု စိတ်တင်သည့်အခါ၊ ကိုယ်အင်္ဂါများ အလွန်တုန်ခါသည်—လေတိုက်၍ လှုပ်ရှားသော သစ်ပင်ကဲ့သို့။

Verse 66

ततः क्रांतार्धमार्गस्य प्रयाग दृढचेतसः । पुंसः शरीरान्निर्यातुमपेक्षेत पदांतरम्

ထို့နောက်၊ ဟေ ပရယာဂ! စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသော ထိုသူသည် လမ်းတစ်ဝက်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးသောအခါ၊ သူ၏အပြစ်သည် ကိုယ်ခန္ဓာမှ ထွက်ခွာရန် အဆင်သင့်ဖြစ်ကာ နောက်တစ်လှမ်းကိုသာ စောင့်နေသည်။

Verse 67

भाग्यान्नेत्रातिथीभूते तीर्थराजे महात्मनः । पलायते द्रुततरं तमः सूर्योदये यथा

ကံကောင်းခြင်းကြောင့် တီရ္ထတို့၏ မင်းကြီးသည် ထိုမဟာအတ္မာ၏ မျက်စိအတွက် ဧည့်သည်တော်ဖြစ်လာသည့်အခါ၊ အမှောင်သည် ပို၍မြန်စွာ ထွက်ပြေးသွားသည်—နေထွက်ချိန် ညအမှောင်ပျောက်ကွယ်သကဲ့သို့။

Verse 68

सप्तधातुमयी भूततनौ पापानि यानि वै । केशेषु तानि तिष्ठंति वपनाद्यांति तान्यपि

ဓာတုခုနစ်ပါးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကိုယ်ရှိသတ္တဝါအတွင်းရှိ အပြစ်များသည် ဆံပင်၌ တည်နေကြ၏; ဆံပင်ကို မုဏ္ဍန်ဖြင့် ရိတ်လျှင် ထိုအပြစ်များလည်း ပျောက်ကွယ်သွား၏။

Verse 69

स्वर्गदोमोक्षदश्चैव सर्वकामफलप्रदः । प्रयागस्तन्महत्क्षेत्रं तीर्थराज इति स्मृतः

ကောင်းကင်ကို ပေးတော်မူသကဲ့သို့ မောက္ခကိုလည်း ပေးတော်မူ၍၊ တရားသင့်သော ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးကို ချီးမြှင့်တော်မူသော—ပရယာဂသည် မဟာသန့်ရှင်းကွင်း (က்ஷೇತ್ರ) ဖြစ်ပြီး ‘တီရ္ထရာဇ’ ဟု မှတ်ယူကြ၏။

Verse 70

पुण्यराशिं च विपुलं पुण्यान्भोगान्यथेप्सितान् । स्वर्गं प्राप्नोति तत्पुण्यान्निष्कामो मोक्षमाप्नुयात्

ထိုပုဏ္ဏကြောင့် ပုဏ္ဏအစုအဝေးကြီးနှင့် လိုလားသည့် တရားသင့်သော အပျော်အပါးတို့ကို ရရှိကာ ကောင်းကင်သို့ ရောက်၏; သို့ရာတွင် နိစ္စကာမ (ဆန္ဒမဲ့) သောသူသည် ထိုပုဏ္ဏတည်းဖြင့် မောက္ခကို ရနိုင်၏။

Verse 71

स्नायाद्योभिलषन्मोक्षं कामानन्यान्विहाय च । सोपि मोक्षमवाप्नोति कामदात्तीर्थराजतः

ဤနေရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်၍ မောက္ခကို လိုလားကာ အခြားဆန္ဒများကို စွန့်လွှတ်သူသည်လည်း၊ ဆုတောင်းပြည့်စုံစေသော တီရ္ထရာဇထံမှ မောက္ခကို ရရှိ၏။

Verse 72

तीर्थराजं परित्यज्य योऽन्यस्मात्काममिच्छति । भारताख्ये महावर्षे स कामं नाप्नुयात्स्फुटम्

တီရ္ထရာဇကို စွန့်ပယ်၍ အခြားနေရာမှ ဆန္ဒပြည့်စုံမှုကို လိုလားသူသည် ‘ဘာရတ’ ဟုခေါ်သော ဤမဟာပြည်၌ပင် ထိုဆန္ဒကို ထင်ရှားစွာ မရနိုင်။

Verse 73

सत्यलोके प्रयागे च नांतरं वेद्म्यहं द्विज । तत्र ये शुभकर्माणस्ते मल्लोकनिवासिनः

အို ပုဏ္ဏား၊ သစ္စာလောက နှင့် ပရာယဂ တို့အကြား ကွာခြားချက်ကို ငါမမြင်ပါ။ ထိုနေရာ၌ ကောင်းမှုကုသိုလ် ပြုသူတို့သည် ငါ၏ မြင့်မြတ်သော ဘုံဗိမာန်၌ နေထိုင်သူများ ဖြစ်လာကြသည်။

Verse 74

तीर्थाभिलाषिभिर्मर्त्यैस्सेव्यं तीर्थांतरं नहि । अन्यत्र भूमिवलये तीर्थराजात्प्रया गतः

ဘုရားဖူးထွက်ရန် ဆန္ဒရှိသော လူသားတို့အဖို့ ကမ္ဘာမြေပြင်ပေါ်တွင် တီးရထ အပေါင်းတို့၏ ဘုရင်ဖြစ်သော ပရာယဂ မှလွဲ၍ အခြားသော မြင့်မြတ်သော နေရာကို ရှာဖွေရန် မလိုပေ။

Verse 75

यथांतरं द्विजश्रेष्ठ भूपेत्वितरसेवके । दृष्टांतमात्रं कथितं प्रयागेतर तीर्थयोः

အို အမြတ်ဆုံးသော ပုဏ္ဏား၊ ဘုရင်နှင့် အခြားသူတစ်ဦးကို အလုပ်အကျွေးပြုသူတို့အကြား ကြီးမားသော ကွာခြားချက် ရှိသကဲ့သို့၊ ပရာယဂ နှင့် အခြားသော တီးရထ တို့၏ ကွာခြားချက်ကို ဥပမာအားဖြင့်သာ ဆိုထားပါသည်။

Verse 76

यथाकथंचित्तीर्थेऽस्मिन्प्राणत्यागं करोति यः । तस्यात्मघातदोषो न प्राप्नुयादीप्सितान्यपि

မည်သူမဆို ဤမြင့်မြတ်သောနေရာ၌ အသက်စွန့်ပါက မိမိကိုယ်ကို သတ်သေခြင်း အပြစ်မရှိဘဲ မိမိလိုလားသော ဆန္ဒများကိုပင် ပြည့်ဝစေသည်။

Verse 77

यस्य भाग्यवतश्चात्र तिष्ठंत्यस्थीन्यपि द्विज । न तस्य दुःखलेशोपि क्वापि जन्मनि जायते

အို ပုဏ္ဏား၊ ကံကောင်းသူ၏ အရိုးများသည် ဤနေရာ၌ တည်ရှိနေပါက၊ မည်သည့်ဘဝတွင်မဆို ထိုသူအတွက် ဆင်းရဲဒုက္ခ အနည်းငယ်မျှပင် ဖြစ်ပေါ်လာမည် မဟုတ်ပါ။

Verse 78

ब्रह्महत्यादि पापानां प्रायश्चित्तं चिकीर्षुणा । प्रयागं विधिवत्सेव्यं द्विजवाक्यान्न संशयः

ဗြဟ္မဟတ္တျာ စသည့် အပြစ်များအတွက် ပရာယශ්ချိတ္တ ပြုလိုသူသည် ဓမ္မနည်းတကျ ပရယာဂ တီရ္ထကို သွားရောက်ပူဇော်ဆည်းကပ်ရမည်—ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) ပညာရှိတို့၏ ဝစနအတိုင်း၊ သံသယမရှိ။

Verse 79

किं बहूक्तेन विप्रेंद्र महोदयमभीप्सुना । सेव्यं सितासितं तीर्थं प्रकृष्टं जगतीतले

အို ဗိပရိန္ဒြ! အများကြီးပြောရန် မလိုတော့။ မဟာဥဒယနှင့် စည်းစိမ်တိုးတက်မှုကို လိုလားသူသည် ကမ္ဘာမြေပေါ် အထူးမြတ်သော စိတအစိတ တီရ္ထကို သွားရောက်ဆည်းကပ်ရမည်။

Verse 80

प्रयागतोपि तीर्थेशात्सर्वेषु भुवनेष्वपि । अनायासेन वै मुक्तिः काश्यां देहावसानतः

ပရယာဂ—တီရ္ထတို့၏ အရှင်—ထက်ပင် ကျော်လွန်၍၊ လောကအပေါင်းတို့တွင်လည်း၊ ကာရှီ၌ အသက်ဆုံးသွားလျှင် အားထုတ်ခက်ခဲမှုမရှိဘဲ မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရရှိသည်။

Verse 81

प्रयागादपि वै रम्यमविमुक्तं न संशयः । यत्र विश्वेश्वरः साक्षात्स्वयं समधितिष्ठति

ပရယာဂထက်ပင် ပို၍ ရမဏီယသော အဝိမုက္တ ဖြစ်သည်—သံသယမရှိ—အကြောင်းမှာ ထိုနေရာ၌ ဝိශ්ဝေရှဝရ သခင်တော်သည် ကိုယ်တိုင် စာක්ෂာတ် အဓိဋ္ဌာန်ပြု၍ တည်ရှိတော်မူသောကြောင့်။

Verse 82

अविमुक्तान्महाक्षेत्राद्विश्वेश समधिष्ठितात् । न च किंचित्क्वचिद्रम्यमिह ब्रह्मांडगोलके

ဝိශ්ဝေရှ သခင်တော် အဓိဋ္ဌာန်ပြုတော်မူသော မဟာက்ஷೇತ್ರ အဝိမုက္တထက် ပို၍ ရမဏီယသော အရာသည် ဤ ဘြဟ္မာဏ္ဍ-ဂိုလက အတွင်း မည်သည့်နေရာ၌မျှ မရှိ။

Verse 83

अविमुक्तमिदं क्षेत्रमपि ब्रह्मांडमध्यगम् । ब्रह्मांडमध्ये न भवेत्पंचक्रोशप्रमाणतः

ဤ အဝိမုတ္တ သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರသည် ဘြဟ္မာဏ္ဍ (ကမ္ဘာဝဠာဥ) ၏ အလယ်ဗဟို၌ပင် တည်ရှိသည်။ ဘြဟ္မာဏ္ဍအတွင်း ငါး ကရိုးရှာ အတိုင်းအတာနှင့် တူညီသည့် အခြားအရာ မရှိ။

Verse 84

यथायथा हि वर्धेत जलमेकार्णवस्य च । तथातथोन्नयेदीशस्तत्क्षेत्रं प्रलयादपि

တစ်ခုတည်းသော ကမ္ဘာဝဠာသမုဒ္ဒရာ၏ ရေသည် မြင့်တက်လာသကဲ့သို့၊ ထိုနည်းတူ အီශ්වරသည် ထိုသန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರကိုလည်း မြှောက်တင်ပေးသည်—ပရလယ (လောကပျက်ကာလ) အတွင်းတောင်။

Verse 85

क्षेत्रमेतत्त्रिशूलाग्रे शूलिनस्तिष्ठति द्विज । अंतरिक्षेन भूमिष्ठं नेक्षंते मूढबुद्धयः

အို ဒွိဇ၊ ဤသန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರသည် တြိရှူလကို ကိုင်ဆောင်သော ရှိဝ၏ တြိရှူလ အဖျားပေါ်၌ တည်နေသည်။ မြေပြင်၌ တည်ရှိသော်လည်း အန္တရိက္ခ သဘောရှိသဖြင့် မိုက်မဲသော ဉာဏ်ရှိသူတို့ မမြင်နိုင်ကြ။

Verse 86

सदा कृतयुगं चात्र महापर्वसदाऽत्र वै । न ग्रहाऽस्तोदयकृतो दोषो विश्वेश्वराश्रमे

ဤနေရာ၌ အမြဲတမ်း ကృతယုဂ ဖြစ်သည်၊ ဤနေရာ၌ မဟာပရဗ္ဗ (အလွန်သန့်ရှင်းသော အခါအခွင့်) သည်လည်း အမြဲရှိသည်။ ဝိශ්ဝေရှဝရ၏ အာရှရမ၌ ဂြိုဟ်တို့၏ နေဝင်/နေထွက်ကြောင့် ဖြစ်သော အပြစ်မရှိ။

Verse 87

सदा सौम्यायनं तत्र सदा तत्र महोदयः । सदैव मंगलं तत्र यत्र विश्वेश्वरस्थितिः

ထိုနေရာ၌ အမြဲတမ်း သောမယာယန (အောင်မြင်မင်္ဂလာသော လမ်းကြောင်း) ရှိသည်၊ ထိုနေရာ၌ မဟောဒယ—မြင့်တင်ခြင်းနှင့် စည်ပင်သာယာခြင်း—လည်း အမြဲရှိသည်။ ဝိශ්ဝေရှဝရ တည်ရှိရာအရပ်၌ မင်္ဂလာသည် အမြဲတမ်း ဖြစ်၏။

Verse 88

यथाभूमितले विप्र पुर्यः संति सहस्रशः । तथा काशी न मंतव्या क्वापि लोकोत्तरात्वियम्

အို ဗိပရ၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် မြို့များ ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိသော်လည်း ကာရှီကို အခြားမြို့များထဲက မြို့တစ်မြို့သာဟု မထင်မှတ်ရ; ဤသန့်ရှင်းသော မြို့သည် အမှန်တကယ် လောကတို့ကို ကျော်လွန်သော (လောကုတ္တရ) ဖြစ်၏။

Verse 89

मया सृष्टानि विप्रेंद्र भुवनानि चतुर्दश । अस्याः पुर्या विनिर्माता स्वयं विश्वेश्वरः प्रभुः

အို ဗြာဟ္မဏတို့၏ အထွဋ်အမြတ်၊ ငါသည် ဘုဝနာ ဆယ့်လေးလောကကို ဖန်ဆင်းခဲ့၏; သို့သော် ဤမြို့၏ တည်ဆောက်သူမှာ ကိုယ်တိုင် သခင် ဝိශ්ဝေရှ္ဝရ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 90

पुरा यमस्तपस्तप्त्वा बहुकालं सुदुष्करम् । त्रैलोक्याधिकृतिं प्राप्तस्त्यक्त्वा वाराणसीं पुरीम्

ရှေးကာလ၌ ယမမင်းသည် အလွန်ခက်ခဲသော တပသကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ကျင့်ခဲ့၏; ထိုနောက် တြိလောကအပေါ် အာဏာရပြီး ဝါရာဏသီ မြို့တော်ကို ချန်ထားကာ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 91

चराचरस्य सर्वस्य यानि कर्माणि तानि वै । गोचरे चित्रगुप्तस्य काशीवासिकृतादृते

လှုပ်ရှားသောနှင့် မလှုပ်ရှားသော သတ္တဝါအားလုံး၏ ကမ္မများသည် စိတ္တရဂုပ္တ၏ မှတ်တမ်းအတွင်း ဝင်ရောက်သော်လည်း ကာရှီတွင် နေထိုင်သူ၏ ကမ္မများကိုမူ မပါဝင်။

Verse 92

प्रवेशो यमदूतानां न कदाचिद्द्विजोत्तम । मध्ये काशीपुरी क्वापि रक्षिणस्तत्र तद्गणाः

အို ဒွိဇောတ္တမ၊ ယမဒူတတို့သည် ကာရှီပူရီ၏ အလယ်ဗဟိုသို့ မည်သည့်အခါမျှ မဝင်ရောက်ကြ; ထိုနေရာ၌ ရှိဝ၏ ဂဏများသည် ကာကွယ်သူအဖြစ် ရပ်တည်နေကြ၏။

Verse 93

स्वयं नियंता विश्वेशस्तत्र काश्यां तनुत्यजाम् । तत्रापि कृतपापानां नियंता कालभैरवः

ကာသီ၌ ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်သူတို့၏ အမြင့်ဆုံး ထိန်းညှိသူမှာ ဝိශ්ဝေရှ (ရှီဝ) ကိုယ်တိုင် ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ထိုနေရာ၌ပင် အပြစ်ပြုသူတို့အတွက် ကာလဘဲရဝသည် တင်းကျပ်သော အုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်၏။

Verse 94

तत्र पापं न कर्तव्यं दारुणा रुद्रयातना । अहो रुद्रपिशाचत्वं नरकेभ्योपि दुःसहम्

ထို့ကြောင့် ထိုနေရာ၌ အပြစ်မပြုသင့်၊ ရုဒ္ရ၏ ဒဏ်ခတ်ခြင်းသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ် “ရုဒ္ရ-ပိသာစ” ဖြစ်သွားခြင်းသည် နရကများထက်ပင် မခံနိုင်အောင် ဆိုးရွား၏။

Verse 95

पापमेव हि कर्तव्यं मतिरस्ति यदीदृशी । सुखेनान्यत्र कर्तव्यं मही ह्यस्ति महीयसी

စိတ်က အပြစ်ပဲ ပြုချင်နေပါက ထိုအပြစ်ကို အခြားနေရာတွင် လွယ်ကူစွာ ပြုလေ—ကမ္ဘာမြေသည် အလွန်ကျယ်ဝန်းလှသည်။ (သို့သော် ကာသီ၌ မဟုတ်။)

Verse 96

अपि कामातुरो जंतुरेकां रक्षति मातरम् । अपि पापकृता काशी रक्ष्या मोक्षार्थिनैकिका

ကာမတဏှာကြောင့် ပူလောင်နေသော သတ္တဝါတောင် မိခင်တစ်ဦးတည်းကို ကာကွယ်တတ်သည်။ ထိုနည်းတူ အပြစ်ဖြစ်ပွားသော်လည်း မောက္ခရှာဖွေသူသည် ကာသီ—ကာသီတစ်ခုတည်း—ကို ထိန်းသိမ်းကာကွယ်ရမည်။

Verse 97

परापवादशीलेन परदाराभिलाषिणा । तेन काशी न संसेव्या क्व काशी निरयः क्व सः

သူတစ်ပါးကို အပြစ်တင်ပြောဆိုတတ်ပြီး သူတစ်ပါး၏ ဇနီးကို လိုလားတပ်မက်သူသည် ကာသီကို မနေထိုင် မမှီခိုသင့်။ ကာသီနှင့် နရက ဘာဆက်နွယ်မှုရှိသနည်း—ထိုသူနှင့် ကာသီက ဘာဆက်နွယ်မှုရှိသနည်း။

Verse 98

अभिलष्यंति ये नित्यं धनं चात्र प्रतिग्रहैः । परस्वं कपटैर्वापि काशी सेव्या न तैर्नरैः

ဤနေရာ၌ အလှူလက်ခံခြင်းဖြင့် ငွေကြေးကို အမြဲလိုလားသူများ၊ သို့မဟုတ် လှည့်စားကာ အခြားသူ၏ပစ္စည်းကို ယူသူများ—ထိုသို့သောသူတို့အတွက် ကာရှီကို သွားရောက်ဝတ်ပြုမသင့်။

Verse 99

परपीडाकरं कर्म काश्यां नित्यं विवर्जयेत् । तदेव चेत्किमत्र स्यात्काशीवासो दुरात्मनाम्

ကာရှီ၌ အခြားသူကို နာကျင်စေသော အလုပ်များကို အမြဲရှောင်ကြဉ်သင့်သည်။ ဒီနေရာမှာပင် ထိုအနာတရကို လုပ်နေသေးလျှင် မကောင်းစိတ်ရှိသူတို့အတွက် ကာရှီနေထိုင်ခြင်းက ဘာအကျိုးရှိမည်နည်း။

Verse 100

त्यक्त्वा वैश्वेश्वरीं भक्तिं येऽन्यदेवपरायणाः । सर्वथा तैर्न वस्तव्या राजधानी पिनाकिनः

ဝိုင်ရှ္ဝေရှ္ဝရ (Vaiśveśvara) အပေါ် ဘက္တိကို စွန့်ပြီး အခြားဒေဝတားများကို အားကိုးသူတို့သည် ပိနာကင် (ရှီဝ) ၏ မြို့တော်၌ မည်သို့မျှ မနေထိုင်သင့်။

Verse 110

न योगेन विना ज्ञानं योगस्तत्त्वार्थशीलनम् । गुरूपदिष्टमार्गेण सदाभ्यासवशेन च

ယောဂမရှိလျှင် စစ်မှန်သော ဉာဏ်မရှိ။ ယောဂဟူသည် တတ္တဝါ၏ အဓိပ္ပါယ်ကို စည်းကမ်းတကျ ဆင်ခြင်သုံးသပ်ခြင်းဖြစ်ပြီး—ဂုရုညွှန်ကြားသည့် လမ်းစဉ်အတိုင်း၊ အမြဲတမ်း လေ့ကျင့်မှုကြောင့် တည်မြဲလာသည်။

Verse 114

उक्तेति विररामाजः शृण्वतोर्गणयोस्तयोः । सोपि प्रमुदितश्चाभूच्छिवशर्मा महामनाः

“ဒီအတိုင်းဖြစ်စေ” ဟုဆိုပြီး အလေးအမြတ်ခံရသူသည် တိတ်ဆိတ်သွားကာ၊ ဂဏ (gaṇa) နှစ်ဦး နားထောင်နေကြသည်။ ထို့ပြင် စိတ်ကြီးမြတ်သော ရှီဝရှာမာလည်း ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။