Adhyaya 15

Verse 1

अगस्तिरुवाच । शृणु पत्नि महाभागे लोपामुद्रे सधर्मिणि । कथा विष्णुगणाभ्यां च कथितां शिवशर्मणे

အဂஸ္တျက ပြောသည်– အို မဟာကံကောင်းသော ဇနီး လောပာမုဒြာ၊ ဓမ္မအဖော်ရေ၊ နားထောင်လော့။ ဗိဿဏု၏ ဂဏနှစ်ပါးက သီဝရှာမန်အား ပြောကြားခဲ့သော ကထာကို (ငါ) ပြောမည်။

Verse 2

शिवशर्मोवाच । अहो गणौ विचित्रेयं श्रुता चांद्रमसी कथा । उडुलोककथां ख्यातं विष्वगाख्यानकोविदौ

သီဝရှာမန်က ပြောသည်– အဟော၊ ဂဏနှစ်ပါးရေ! ငါနားထောင်ခဲ့သော လမင်းဆိုင်ရာ ကထာသည် အလွန်အံ့ဩဖွယ်ပင်။ သင်တို့သည် ကြယ်လောက (ဥဍုလောက) ၏ ထင်ရှားသော ပုံပြင်ကို ပြောရာတွင် ကျွမ်းကျင်သော အာখ্যာန်ပညာရှင်များဟု နာမည်ကြီးကြ၏။

Verse 4

गणावूचतुः । पुरा सिसृक्षतः सृष्टिं स्रष्टुरंगुष्ठपृष्ठतः । दक्षः प्रजाविनिर्माणे दक्षो जातः प्रजापतिः । षष्टिर्दुहितरस्तस्य तपोलावण्यभूषणाः । सर्वलावण्यरोहिण्यो रोहिणीप्रमुखाः शुभाः

ဂဏာတို့က ဆိုကြသည်။ ရှေးကာလ၌ ဖန်ဆင်းရှင်သည် စကြဝဠာကို ဖန်ဆင်းလိုသောအခါ ဖန်ဆင်းရှင်၏ လက်မ၏နောက်ဘက်မှ ဒက္ခ ပရဇာပတိသည် ပေါ်ထွန်းလာ၍ သတ္တဝါများကို ဖန်တီးရာတွင် အလွန်ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်하였다။ သူ၌ တပဿာနှင့် အလှတရားဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော မင်္ဂလာသမီးတော် ၆၀ ပါး ရှိပြီး၊ အလှအပအလုံးစုံဖြင့် တောက်ပကာ ရိုဟိဏီသည် အဓိကဖြစ်하였다။

Verse 5

ताभिस्तप्त्वा तपस्तीव्रं प्राप्य वैश्वेश्वरीं पुरीम् । आराधितो महादेवः सोमः सोमविभूपणः

သူတို့သည် တပဿာကို အလွန်ပြင်းထန်စွာ ကျင့်ပြီးနောက် ဝိုင်ရှ္ဝေရှ္ဝရီ ပူရီ (ကာသီ) သို့ ရောက်ရှိ하였다။ ထိုနေရာ၌ မဟာဒေဝကို ပူဇော်အာရాధနာပြုကြပြီး၊ စောမ—လ၏အလှဆင်၊ နက္ခတ်တို့၏အရှင်—ကိုလည်း ပျော်ရွှင်အောင် ပူဇော်တောင်းပန်하였다။

Verse 6

यदा तुष्टोयमीशानो दातुं वरमथाययौ । उवाच च प्रसन्नात्मा याचध्वं वरमुत्तमम्

ဤအီရှာနသည် ပျော်ရွှင်တော်မူ၍ ကောင်းချီးပေးရန် ရှေ့သို့ ကြွလာသောအခါ၊ ကြည်နူးသောစိတ်ဖြင့် မိန့်တော်မူသည်—“အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ကောင်းချီးကို တောင်းလော့။”

Verse 7

शंभोर्वाक्यमथाकर्ण्य ऊचुस्ताश्च कुमारिकाः । यदि देयो वरोऽस्माकं वरयोग्याः स्म शंकर

ရှမ္ဘူ၏ မိန့်တော်မူချက်ကို ကြားပြီး ထိုကညာများက ပြန်လည်လျှောက်ကြသည်—“အို ရှင်ကရ၊ ကျွန်မတို့အား ကောင်းချီးပေးမည်ဆိုလျှင် ကျွန်မတို့သည် ကောင်းချီးခံယူရန် ထိုက်တန်ပါသည်။”

Verse 8

भवतोपि महादेव भवतापहरो हि यः । रूपेण भवता तुल्यः स नो भर्ता भवत्विति

“အို မဟာဒေဝ၊ သင်၏ မာနကိုတောင် ဖယ်ရှားနိုင်သူ၊ ရုပ်ရည်အလှ၌ သင်နှင့် တူညီသူ—ထိုသူသည် ကျွန်မတို့၏ ခင်ပွန်း ဖြစ်ပါစေ; ထိုသူသည် ကျွန်မတို့၏ အရှင် ဖြစ်ပါစေ။”

Verse 9

लिंगं संस्थाप्य सुमहन्नक्षत्रेश्वर संज्ञितम् । वारणायास्तटे रम्ये संगमेश्वरसन्निधौ

သူတို့သည် “နက္ခတ်ရေးရှွရ” ဟု အမည်ရသော အလွန်မဟာလိင်္ဂကို တည်ထောင်ကြ၍၊ ဝါရဏာမြစ်၏ လှပသောကမ်းပါး၌၊ သင်္ဂမေရှွရ၏ အနီးအပါးတွင် တည်စေ하였다။

Verse 10

दिव्यं वर्ष सहस्रं तु पुरुषायितसंज्ञितम् । तपस्तप्तं महत्ताभिः पुरुषैरपि दुष्करम्

ထို့နောက် “ပုရုသာယိတ” ဟု ခေါ်သော ဒိဗ္ဗနှစ်တစ်ထောင်တိုင်အောင် မဟာသူတော်ကောင်းတို့သည် တပသကို ကျင့်ကြံခဲ့ကြပြီး၊ ထိုသို့သော စည်းကမ်းသည် ယောကျာ်းတို့အတွက်တောင် ခက်ခဲလှသည်။

Verse 11

ततस्तुष्टो हि विश्वेशो व्यतरद्वरमुत्तमम् । सर्वासामेकपत्नीनामकत्रे स्थिरचेतसाम्

ထို့နောက် ဝိශ්ဝေရှွရသည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၍ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အာနုဂ्रहကို ပေးတော်မူသည်—စိတ်တည်ကြည်သော သူတို့အားလုံးသည် ပင်တည်းသော ခင်ပွန်းတစ်ဦးကို အတူတကွ ရရှိမည်ဟု။

Verse 12

श्री विश्वेश्वर उवाच । न क्षांतं हि तपोत्युग्रमेतदन्याभिरीदृशम् । पुराऽबलाभिस्तस्माद्वो नाम नक्षत्रमत्र वै

သီရိ ဝိශ්ဝေရှွရက မိန့်တော်မူသည်– “သင်တို့ကဲ့သို့သော အမျိုးသမီးများသည် ယခင်က ဤမျှ အလွန်ပြင်းထန်သော တပသကို မခံနိုင်ခဲ့ကြ။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ပင် သင်တို့၏ အမည်သည် ‘နက္ခတ်’ ဖြစ်လိမ့်မည်။”

Verse 13

पुरुषायितसंज्ञेन तप्तं यत्तपसाधुना । भवतीभिस्ततः पुंस्त्वमिच्छया वो भविष्यति

“သင်တို့သည် ‘ပုရုသာယိတ’ ဟု ခေါ်သော တပသကို မှန်ကန်စွာ ကျင့်ဆောင်ခဲ့ကြသဖြင့်၊ သင်တို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒအတိုင်း ပုရုသဖြစ်ခြင်း (ပုံස්တွ) သည် သင်တို့ထံသို့ ရောက်လာလိမ့်မည်။”

Verse 14

ज्योतिश्चक्रे समस्तेऽस्मिन्नग्रगण्या भविष्यथ । मेषादीनां च राशीनां योनयो यूयमुत्तमाः

ဤကောင်းကင်အလင်း၏ စက်ဝိုင်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် သင်တို့သည် အရှေ့ဆုံး အထူးမြတ်သူများအဖြစ် ရေတွက်ခံရမည်။ မေဿ (Aries) မှစသော ရာသီများအနက် သင်တို့သည် အမြတ်ဆုံး ယောနီ—မွေးဖွားရာ အရင်းအမြစ်နှင့် သားအိမ်—ဖြစ်ကြမည်။

Verse 15

ओषधीनां सुधायाश्च ब्राह्मणानां च यः पतिः । पतिमत्यो भवत्योपि तेन पत्या शुभाननाः

ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ၊ စုဓာ (အမృత) နှင့် ဗြာဟ္မဏများ၏ ပတိတော်ဖြစ်သော ထိုမင်္ဂလာရှင်ပတိတော်ကြောင့်၊ မျက်နှာလှသူတို့ရေ၊ သင်တို့လည်း ‘ပတိမတီ’—မှန်ကန်သော ကာကွယ်ရှင်နှင့် ကံကောင်းခြင်းကို ပိုင်ဆိုင်သူ—ဖြစ်ကြမည်။

Verse 16

भवतीनामिदं लिंगं नक्षत्रेश्वर संज्ञितम् । पूजयित्वा नरो गंता भवतीलोकमुत्तमम्

ဤလိင်္ဂသည် သင်တို့၏ လိင်္ဂဖြစ်ပြီး ‘နက္ခတ္တရေးရှ္ဝရ’ ဟု ခေါ်ကြသည်။ ၎င်းကို ပူဇော်သူသည် သင်တို့၏ အမြတ်ဆုံး လောကသို့ ရောက်မည်။

Verse 17

उपरिष्टान्मृगांकस्य लोको वस्तु भविष्यति । सर्वासां तारकाणां च मध्ये मान्या भविष्यथ

လမင်း၏ အထက်ဘက်တွင် သင်တို့နေထိုင်ရာ လောကရှိမည်။ ကြယ်အားလုံး၏ အလယ်ဗဟို၌ သင်တို့သည် ဂုဏ်ပြုလေးစားခံရမည်။

Verse 18

नक्षत्रपूजका ये च नक्षत्रव्रतचारिणः । ते वो लोके वसिष्यंति नक्षत्र सदृशप्रभाः

နက္ခတ္တရများကို ပူဇော်သူများနှင့် နက္ခတ္တရ-ဝရတကို လိုက်နာသူများသည် သင်တို့၏ လောကတွင် နေထိုင်ကြမည်၊ ကြယ်များကဲ့သို့ တောက်ပသော အလင်းရောင်ဖြင့် လင်းလက်လျက်။

Verse 19

नक्षत्रग्रहराशीनां बाधास्तेषां कदाचन । न भविष्यंति ये काश्यां नक्षत्रेश्वरवीक्षकाः

ကာသီမြို့၌ နက္ခတ္တရေးရှဝရကို ဒർശနပြုသူတို့အပေါ် နက္ခတ္တ၊ ဂြိုဟ်နှင့် ရာသီတို့ကြောင့် ဖြစ်သော အနှောင့်အယှက်များ မည်သည့်အခါမျှ မပေါ်ပေါက်။

Verse 20

अगस्त्य उवाच । अतिथित्वमवाप नेत्रयोर्बुधलोकः शिवशर्मणस्त्वथ । गणयोर्भगणस्य संकथां कथयित्रो रिति विष्णुचेतसोः

အဂஸတျက ပြောသည်– ထို့နောက် ဗုဓလောကကို ရောက်ရှိခဲ့သော ရှိဝရှာမန်သည် ဂဏာနှစ်ပါးကို ဧည့်သည်အဖြစ် လက်ခံကာ ဗိဿနု၌ စိတ်တည်မြဲသော သူတို့နှစ်ပါးက ကြယ်စုအဖွဲ့၏ ပုံပြင်ကို ပြောကြား하였다။

Verse 21

शिवशर्मोवाच । कस्य लोकोयमतुलो ब्रूतं श्रीभगवद्गणौ । पीयूषभानोरिव मे मनः प्रीणयतेतराम्

ရှင်ဝရှာမန်က ပြောသည်– အရှင်ဘဂဝန်၏ ဂဏာတော်မြတ်တို့၊ ဤမတူညီလှသော လောကသည် မည်သူ၏လောကနည်း? အမృతလ၏ အလင်းကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်၏စိတ်သည် အလွန်ပီတိဖြစ်၏။

Verse 22

गणावूचतुः । शिवशर्मञ्छृणु कथामेतां पापापहारिणीम् । स्वर्गमार्गविनोदाय तापत्रयविनाशिनीम्

ဂဏာနှစ်ပါးက ပြောသည်– ရှိဝရှာမန်ရေ၊ ပాపကိုဖယ်ရှားပေးသော ဤကထာကို နားထောင်ပါ; ၎င်းသည် ကောင်းကင်လမ်း၌ ပျော်ရွှင်မှု ပေးပြီး ဒုက္ခသုံးပါးကို ဖျက်ဆီးသည်။

Verse 23

योसौ पूर्वं महाकांतिरावाभ्यां परिवर्णितः । साम्राज्यपदमापन्नो द्विजराजस्तवाग्रतः

ယခင်က ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ပါးက တောက်ပကြီးမားသူဟု ဖော်ပြခဲ့သော သူတော်ကောင်းသည် ယခု အာဏာပိုင်ရာဇပဒကို ရရှိပြီးပြီ; “ဒွိဇတို့၏ ဘုရင်” သည် သင်၏ရှေ့တွင် ရပ်နေ၏။

Verse 24

दक्षिणा राजसूयस्य येन त्रिभुवनं कृता । तपस्तताप योत्युग्रं पद्मानां दशतीर्दश

ရာဇသုယ ယဇ္ဉ၏ ဒက္ခိဏာကို တြိလောကလုံးအနှံ့ ပြန့်ကျယ်စေသူ၊ ထိုသူသည် “ပဒ္မဝဋ္ဌာ” ဆယ်ဆယ်ထောင်နှင့်တူသော အတိုင်းမသတ်မှတ်နိုင်သည့် ကာလတစ်လျှောက် အလွန်ပြင်းထန်သော တပဿာကို ကျင့်ဆောင်하였다။

Verse 25

अत्रिनेत्रसमुद्भूतः पौत्रो वै द्रुहिणस्य यः । नाथः सर्वौषधीनां च ज्योतिषां पतिरेव च

အတြိ ရှင်၏ မျက်စိမှ ပေါ်ထွန်းလာသူ၊ ဒြုဟိဏ (ဗြဟ္မာ) ၏ မြေးတော်ဖြစ်သူ၊ ဆေးပင်အော်သဓီ အားလုံး၏ နာထာ (အရှင်) ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်အလင်းတန်းများ၏ အုပ်စိုးရှင်လည်း ဖြစ်တော်မူသည်။

Verse 26

निर्मलानां कलानां च शेवधिर्यश्च गीयते । उद्यन्परोपतापं यः स्वकरैर्गलहस्तयेत्

အညစ်အကြေးကင်းသော ကလာများ၏ خزာနာဟု ချီးမွမ်းသီဆိုခံရသူ၊ ထိုသူသည် ထွက်ပေါ်လာသည့်အခါ မိမိ၏ ရောင်ခြည်များဖြင့် အခြားသူတို့ကို လောင်ကျွမ်းစေသော အပူဒဏ်ကို ဖမ်းဆုပ်၍ ဖိနှိပ်ပျောက်ကင်းစေတော်မူသည်။

Verse 27

मुदंकुमुदिनीनांयस्तनोति जगता सह । दिग्वधू चारु शृंगारदर्शनादर्शमंडलः

ကမ္ဘာလောကနှင့်အတူ ညပွင့်ကြာ (ကုမုဒိနီ) များထံ ပျော်ရွှင်မှုကို ဖြန့်ကျက်ပေးသူ၊ သူ၏ လဝိုင်းသည် ဒిశာ-သတို့သမီးများ၏ လှပသော အလှဆင်ကို ကြည့်ရှုရန် မှန်ကန်ကဲ့သို့ ဖြစ်တော်မူသည်။

Verse 28

किमन्यैर्गुणसंभारैरतोपि न समं विधोः । निजोत्तमांगे सर्वज्ञः कलां यस्यावतंसयेत्

အခြား ဂုဏ်သတ္တိများကို စုဆောင်းရန် ဘာလိုသေးသနည်း။ ဗိဓု—လမင်းနှင့် တူညီသောအရာ မရှိ။ အကြောင်းမှာ အရာအားလုံးကို သိမြင်သော သီဝသည် မိမိ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး အင်္ဂါဖြစ်သော ဦးခေါင်းပေါ်တွင် လမင်း၏ ကလာကို အဝတံသ (အလှဆင်) အဖြစ် တင်ဆင်တော်မူသည်။

Verse 29

बृहस्पतेस्स वै भार्यामैश्वर्यमदमोहितः । पुरोहितस्यापिगुरोर्भ्रातुरांगिरसस्य वै

အာဏာ၏ မာနမူးယစ်မှုကြောင့် မောဟတိမ်မြုပ်သဖြင့် သူသည် ဗြဟ္စပတိ၏ ဇနီးကို လုယူသွား하였다—ထိုသူသည် ပုရောဟိတ်နှင့် ဂုရု ဖြစ်သကဲ့သို့၊ မိမိညီအစ်ကို အင်္ဂိရသ၏ ဂုရုလည်း ဖြစ်၏။

Verse 30

जहार तरसा तारां रूपवान्रूपशालिनीम् । वार्यमाणोपि गीर्वाणैर्बहुदेवर्षिभिः पुनः

ရုပ်ရည်လှပသူသည် တာရာကို အင်အားဖြင့် လုယူခေါ်ဆောင်သွား하였다—အလွန်အမင်း ရုပ်သွင်လှပသူမကို—ဘုရားတို့နှင့် ဒေဝရိရှီများစွာက ထပ်ခါထပ်ခါ တားဆီးသော်လည်း။

Verse 31

नायं कलानिधेर्दोषो द्विजराजस्य तस्य वै । हित्वा त्रिनेत्रं कामेन कस्य नो खडितं मनः

ဤအရာသည် ကလာနိဓိ၊ ဒွိဇရာဇ ဖြစ်သော ထိုသူ၏ အပြစ်ဟု မဆိုနိုင်။ အလိုဆန္ဒကြောင့် သုံးမျက်စိရှိသော ရှိဝကိုတောင် စွန့်လွှတ်ရသည်—ထို့ကြောင့် မည်သူ၏ စိတ်မကွဲကြေ၍ လမ်းလွဲမသွားနိုင်နည်း။

Verse 32

ध्वांतमेतदभितः प्रसारियत्तच्छमाय विधिनाविनिर्मितम् । दीपभास्करकरामहौषधं नाधिपत्य तमसस्तुकिंचन

ဤအမှောင်သည် အရပ်ရပ်သို့ ပျံ့နှံ့လာ၏; ထိုအမှောင်ကို ငြိမ်းစေရန် ဖန်ဆင်းရှင်သည် ကုထုံးများကို ဖန်တီးထား၏—မီးအိမ်၊ နေ၊ လရောင်နှင့် အကြီးမားဆုံး ဆေးပင်များ။ သို့သော် အမှောင်၌ စစ်မှန်သော အာဏာမရှိ။

Verse 33

आधिपत्यमदमोहितं हितं शंसितं स्पृशति नो हरेर्हितम् । दुर्जनविहिततीर्थमज्जनैः शुद्धधीरिव विरुद्धमानसम्

အာဏာ၏ မာနမူးယစ်မှုကြောင့် မောဟနေသူကို ကောင်းသော အကြံဉာဏ်သည် ကောင်းကောင်းပြောထားသော်လည်း မထိမရောက်; ဟရိအတွက် ချစ်မြတ်နိုးဖွယ်၊ အကျိုးရှိသော ဓမ္မကိုပင် မဖမ်းမိသကဲ့သို့။ မကောင်းသူတို့ စီမံထားသော မမှန်ကန်သည့် တီရ္ထ၌ ရေချိုးခြင်းကြောင့် သန့်ရှင်းသော ဉာဏ်ရှိသူ၏ စိတ်တောင် ဆန့်ကျင်သွားသကဲ့သို့၊ ထိုသူ၏ နှလုံးသားလည်း ကွေ့ကောက်သွား၏။

Verse 34

धिग्धिगेतदधिकर्द्धि चेष्टितं चंक्रमेक्षणविलक्षितं यतः । वीक्षते क्षणमचारुचक्षुषा घातितेन विपदःपदेन च

အလွန်အကျွံ စည်းစိမ်ကို မငြိမ်မသက် လိုက်လံရှာဖွေသည့် အပြုအမူကို အရှက်တကွယ်တကွယ် ရှုတ်ချရ၏—ဟိုဒီလှည့်လည်၍ မျက်စိလှည့်ကြည့်နေခြင်းပင်။ အလှမရှိ၊ မထိန်းချုပ်နိုင်သော မျက်လုံးဖြင့် ခဏတစ်ခဏ ကြည့်မိခြင်းနှင့် အန္တရာယ်လမ်းပေါ် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းတင်ခြင်းတို့က လူကို ဒုက္ခအပေါင်းသို့ လဲကျစေသည်။

Verse 35

कः कामेन न निर्जितस्त्रिजगतां पुष्पायुधेनाप्यहो कः क्रोधस्यवशंगतो ननच को लोभेन संमोहितः । योषिल्लोचनभल्लभिन्नहृदयः को नाप्तवानापदं को राज्यश्रियमाप्यनांधपदवीं यातोपि सल्लोचनः

ကာမ၏ အနိုင်မခံရသူ ဘယ်သူရှိသနည်း—ပန်းမြားကိုင်သော အင်အားက သုံးလောကကိုတောင် အုပ်စိုးနိုင်သည်။ ဒေါသ၏ အာဏာအောက် မကျသူ ဘယ်သူရှိသနည်း၊ လောဘ၏ မောဟတွင် မလှည့်စားခံသူ ဘယ်သူရှိသနည်း။ မိန်းမ၏ မျက်စိမြားများက ထိုးဖောက်သော နှလုံးသားသည် ဘေးအန္တရာယ် မတွေ့ဘဲ နေနိုင်သူ ဘယ်သူရှိသနည်း။ ထို့ပြင် ရာဇသီရိရရှိပြီးနောက်တောင် မျက်စိရှိလျက် အမှောင်ကန်းသော လမ်းသို့ မဆင်းသက်သူ ဘယ်သူရှိသနည်း။

Verse 36

आधिपत्यकमलातिचंचला प्राप्यतां च यदिहार्जितं किल । निश्चलं सदसदुच्चकैर्हितं कार्यमार्यचरितैः सदैव तत्

အာဏာပိုင်မှုသည်—ကြာပန်းပေါ်ရှိ လက္ခမီကဲ့သို့—အလွန်မတည်ငြိမ်၊ ဤလောက၌ ကိုယ်တိုင်ကြိုးစား၍ ရရှိလာသော်လည်းပင်။ ထို့ကြောင့် အာရျသူတော်ကောင်းတို့သည် အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်၍ အကျိုးရှိအမှန်ကိုသာ ပြုစုပျိုးထောင်ရမည်—အမြင့်အနိမ့်၊ ကောင်းမကောင်းကြား၌ပင် မလှုပ်မယှက် ရပ်တည်သော သဒ္ဓါ-သီလပြုကျင့်မှုကို။

Verse 37

न यदांगिरसे तारां स व्यसर्जयदुल्बणः । रुद्रोथ पार्ष्णिं जग्राह गृहीत्वाजगवं धनुः

ထိုကြမ်းတမ်းသူသည် အာင်္ဂိရသ (ဗြဟ္စပတိ) ထံသို့ တာရာကို ပြန်မလွှတ်ပေးသဖြင့်၊ ရုဒြသည် အဇဂဝ မြားတံကိုင်သော လေးကိုယူကာ သူ၏ ခြေခလယ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

Verse 38

तेन ब्रह्मशिरोनाम परमास्त्रं महात्मना । उत्सृष्टं देवदेवायतेन तन्नाशितं ततः

ထိုမဟာတမသည် ‘ဗြဟ္မရှီရ’ ဟုခေါ်သော အမြင့်ဆုံး အာစတြကို ဒေဝတို့၏ ဒေဝအပေါ်သို့ ပစ်လွှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုသခင်တော်ကိုယ်တိုင်က ထိုအာစတြကို ထိုခဏချင်း ဖျက်ဆီးတော်မူ하였다။

Verse 39

तयोस्तद्युद्धमभवद्घोरं वै तारकामयम् । ततस्त्वकांड ब्रह्मांड भंगाद्भीतोभवद्विधिः

သူတို့နှစ်ဦးကြား၌ ထိုစစ်ပွဲသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာ၍ တာရာ၏အကြောင်းအရာဖြင့် ပြည့်နှက်နေ하였다။ ထို့နောက် ဘြဟ္မာဏ္ဍ (ကမ္ဘာဥ) သည် ရုတ်တရက် ပျက်ကွဲမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် စီမံတော်မူသူ ဘြဟ္မာသည် စိုးရိမ်တုန်လှုပ်လာ하였다။

Verse 40

निवार्य रुद्रं समरात्संवर्तानलवर्चसम् । ददावांगिरसे तारां स्वयमेव पितामहः

ပျက်သုဉ်းကာလမီးကဲ့သို့ တောက်လောင်နေသော ရုဒ္ဒရကို စစ်ပွဲမှ တားဆီးပြီးနောက်၊ ပိတာမဟ ဘြဟ္မာသည် တာရာကို အင်္ဂိရသ (ဗြဟ္စပတိ) ထံသို့ ကိုယ်တိုင် ပြန်လည်အပ်နှံ하였다။

Verse 41

अथांतर्गर्भमालोक्य तारां प्राह बृहस्पतिः । मदीयायां न ते योनौ गर्भो धार्यः कथंचन

ထို့နောက် တာရာမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေသည်ကို မြင်၍ ဗြဟ္စပတိက “ငါ၏ မင်္ဂလာအိပ်ရာအတွင်း၊ သင်၏ သားအိမ်၌ ဤကိုယ်ဝန်ကို မည်သို့မျှ ဆက်လက်မထိန်းထားရ” ဟု ဆို하였다။

Verse 42

इषीकास्तंबमासाद्य गर्भं सा चोत्ससर्ज ह । जातमात्रः स भगवान्देवानामाक्षिपद्वपुः

အိစီကာ (မြက်တံ) အစုအဝေးတစ်ခုသို့ ရောက်သော် နေရာတင်၌ ကိုယ်ဝန်ကို ထုတ်ပစ်하였다။ မွေးဖွားချိန်တင်ပင် ထိုတောက်ပသော ဘုရားသဘောရှိသူသည် မိမိ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ဒေဝတော်များ၏ အာရုံကို ဆွဲယူ하였다။

Verse 43

ततः संशयमापन्नास्तारामूचुः सुरोत्तमाः । सत्यं बूहि सुतः कस्य सोमस्याथ बृहस्पतेः

ထို့နောက် သံသယဝင်လာသော အမြင့်မြတ်ဆုံး ဒေဝတော်များက တာရာအား “အမှန်ကို ပြောပါ၊ ဤသားသည် မည်သူ၏သားနည်း—ဆိုမ၏လား၊ ဗြဟ္စပတိ၏လား” ဟု မေး하였다။

Verse 44

पृच्छमाना यदा देवै र्नाह ताराऽतिसत्रपा । तदा सा शप्तुमारब्धा कुमारेणातितेजसा

နတ်တို့က မေးမြန်းသောအခါ တာရာသည် အလွန်အမင်း အရှက်ကြီး၍ ပြန်မဖြေနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် အလွန်တောက်ပသော ကုမာရ စကန္ဒသည် သူမကို ကျိန်စာစတင်ချခဲ့သည်။

Verse 45

तं निवार्य तदा ब्रह्मा तारां पप्रच्छ संशयम् । प्रोवाच प्रांजलिः सा तं सोमस्येति पितामहम्

သူကို တားဆီးပြီးနောက် ဘြဟ္မာသည် သံသယဖယ်ရှားရန် တာရာကို မေးမြန်း하였다။ တာရာသည် လက်အုပ်ချီ၍ ပိတామဟ (ဘြဟ္မာ) ထံ “(ဤကလေးသည်) ဆိုမ၏” ဟု ပြန်လည်ဆို하였다။

Verse 46

तदा स मूर्ध्न्युपाघ्राय राजा गर्भं प्रजापतिः । बुध इत्यकरोन्नाम तस्य बालस्य धीमतः

ထို့နောက် ရာဇာ ပ္ရဇာပတိသည် ကလေး၏ ခေါင်းထိပ်ကို နမ်းရှိုက်၍ ဉာဏ်ပညာရှိသော ထိုကလေးကို “ဗုဓ” ဟု အမည်ပေး하였다။

Verse 47

ततश्च सर्वदेवेभ्यस्तेजोरूपबलाधिकः । बुधः सोमं समापृच्छय तपसे कृतनिश्चयः

ထို့နောက် ဗုဓသည် တောက်ပမှု၊ ရုပ်သွင်နှင့် အင်အားတို့တွင် နတ်အားလုံးထက် လွန်ကဲ၍ တပဿာကျင့်ရန် ဆုံးဖြတ်ကာ ဆိုမထံ သွားပြီး မေးမြန်း하였다။

Verse 48

जगाम काशीं निर्वाणराशिं विश्वेशपालिताम् । तत्र लिगं प्रतिष्ठाप्य स स्वनाम्ना बुधेश्वरम्

သူသည် ဗိဿဝေရှ (Viśveśa) က ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သော မောက္ခ၏ အလွန်ကြီးမားသည့် خزန်ဖြစ်သော ကာရှိသို့ သွား하였다။ ထိုနေရာ၌ လိင်္ဂကို ပရတိဋ္ဌာပနာပြု၍ မိမိနာမအတိုင်း “ဗုဓေရှွရ” ဟု အမည်တပ်하였다။

Verse 49

तपश्चचार चात्युग्रमुग्रं संशीलयन्हृदि । वर्षाणामयुतं बालो बालेंदुतिलकं शिवम्

ထိုကလေးသည် အလွန်ပြင်းထန်သော တပဿာကို ဆောင်ရွက်၍၊ နှလုံးအတွင်း၌ လမင်းအခွံတံဆိပ်တင်ထားသော ရှိဝကို ဓ്യာနပြုကာ၊ နှစ်တစ်သောင်းတိုင်တိုင် မလျော့မနား ဆက်လက်ပြုလုပ်하였다။

Verse 50

ततो विश्वपतिः श्रीमान्विश्वेशो विश्वभावनः । बुधेश्वरान्महालिंगादाविरासीन्महोदयः

ထို့နောက် စကြဝဠာ၏ အရှင်တော် မြတ်မြတ်နိုးနိုး—ဗိශ්ဝေရှ (Viśveśa)၊ အရာအားလုံးကို ထိန်းသိမ်းပေးသူ—သည် ဘုဓေရှဝရ၏ မဟာလင်္ဂမှ မဟာတန်ခိုးတော်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 51

उवाच च प्रसन्नात्मा ज्योतीरूपो महेश्वरः । वरं ब्रूहि महाबुद्धे बुधान्य विबुधोत्तमः

နှလုံးသားပျော်ရွှင်၍ အလင်းရূপ မဟေရှဝရက မိန့်တော်မူသည်—“မဟာဉာဏ်ရှိသော ဘုဓာ၊ ပညာရှိတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ ဆုတောင်းအလိုကို ပြောလော့။”

Verse 52

तवानेनाति तपसा लिंगसंशीलनेन च । प्रसन्नोस्मि महासौम्य नादेयं त्वयि विद्यते

“သင်၏ အလွန်ထူးကဲသော တပဿာနှင့် လင်္ဂကို သဒ္ဓါဖြင့် စောင့်ရှောက်ပူဇော်ခြင်းကြောင့် ငါ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၏၊ အလွန်နူးညံ့သိမ်မွေ့သူရေ။ သင်အတွက် မပေးနိုင်သော အရာ မရှိ။”

Verse 53

इति श्रुत्वा वचः सोथ मेघगंभीर निःस्वनम् । अवग्रहपरिम्लान सस्यसंजीवनोपमम्

ထိုစကားတော်ကို ကြားပြီးနောက် သူသည် မိုးတိမ်ကြီးကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော အသံကို ခံစားကြားနာရ၏—မိုးခေါင်၍ နွမ်းနယ်သွားသော သီးနှံများကို မိုးရေက ပြန်လည်အသက်သွင်းသကဲ့သို့။

Verse 54

उन्मील्यलोचने यावत्पुरः पश्यति बालकः । तावल्लिंगे ददर्शाथ त्र्यंबकं शशिशेखरम्

ကလေးက မျက်လုံးဖွင့်၍ ရှေ့သို့ကြည့်သည့်ခဏတည်းက လင်္ဂအတွင်း၌ သုံးမျက်စိရှင် တြျမ်ဗက—လဝက်တံဆိပ်တော်ဆောင် ရှိဝကို ချက်ချင်းမြင်တွေ့လေ၏။

Verse 55

बुध उवाच । नमः पूतात्मने तुभ्यं ज्योतीरूप नमोस्तु ते । विश्वरूप नमस्तुभ्यं रूपातीताय ते नमः

ဗုဓက ဆိုသည်— အို သန့်ရှင်းသော အတ္တမန်၊ သင့်အား နမස්ကာရ; အို အလင်းရূপတော်၊ သင့်အား နမස්ကာရ။ အို စကြဝဠာရূপတော်၊ သင့်အား နမස්ကာရ; အို ရုပ်သဏ္ဌာန်အားလုံးကို ကျော်လွန်သူ၊ သင့်အား နမස්ကာရ။

Verse 56

नमः सर्वार्ति नाशाय प्रणतानां शिवात्मने । सर्वज्ञाय नमस्तुभ्यं सर्वकर्त्रे नमोस्तु ते

ဒုက္ခအားလုံးကို ဖျက်ဆီးတော်မူသောအရှင်၊ ခိုလှုံ၍ ဦးညွှတ်သူတို့၏ ရှိဝသဘာဝတော်ရှင်—သင့်အား နမස්ကာရ။ အရာအားလုံးကို သိတော်မူသောအရှင်—နမස්ကာရ; အရာအားလုံးကို ပြုတော်မူသော ကర్తာ—နမස්ကာရ။

Verse 57

कृपालवे नमस्तुभ्यं भक्तिगम्याय ते नमः । फलदात्रे च तपसां तपोरूपाय ते नमः

ကရုဏာတော်ပြည့်ဝသောအရှင်—သင့်အား နမස්ကာရ; ဘက္တိဖြင့်သာ ရောက်နိုင်သောအရှင်—နမස්ကာရ။ တပဿ၏ အကျိုးကို ပေးတော်မူသောအရှင်—နမස්ကာရ; တပဿရূপတော်တည်းဟူသောအရှင်—နမස්ကာရ။

Verse 58

शंभो शिवशिवाकांत शांतश्री कंठशूलभृत् । शशिशेखरशर्वेश शंकरेश्वर धूर्जटे

အို သမ္ဘု၊ အို ရှိဝ—ရှိဝါ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ; အို ငြိမ်းချမ်းတင့်တယ်၍ ဂုဏ်ရောင်တော်ပြည့်ဝသူ၊ လည်ပင်း၌ တြိရှူလကို ဆောင်သူ; အို လဝက်တံဆိပ်တော်ဆောင် ရှရှိရှေခရ၊ အို အားလုံး၏ အရှင် စರ್ವေရှ; အို ရှင်ကရေရှွရ၊ အို ဓူရ္ဇဋိ!

Verse 59

पिनाकपाणे गिरिश शितिकंठ सदाशिव । महादेव नमस्तुभ्यं देवदेव नमोस्तु ते

ပိနာကာမြားကိုင်ရှင်၊ တောင်ရှင် ဂိရိရှ၊ လည်ပင်းပြာသော စဒါရှီဝ! မဟာဒေဝ၊ သင့်အား နမස්ကာရ; ဒေဝတို့၏ ဒေဝ၊ သင့်အား နမို နမဟ။

Verse 60

स्तुतिकर्तुं न जानामि स्तुतिप्रिय महेश्वर । तव पादांबुजद्वंद्वे निर्द्वंद्वा भक्तिरस्तु मे

စ্তুတိကို နှစ်သက်သော မဟေရှဝရ၊ ကျွန်ုပ်သည် သင့်တော်သည့် ချီးမွမ်းခြင်းကို မသိပါ။ သို့သော် သင်၏ ပဒ္မခြေတော်နှစ်ဖက်၌ အငြင်းပွားကင်း၍ မလှုပ်မယှက်သော ဘက္တိတည်ပါစေ။

Verse 61

अयमेव वरो नाथ प्रसन्नोसि यदीश्वर । नान्यं वरं वृणे त्वत्तः करुणामृतवारिधे

နာထ၊ ဤတစ်ခုတည်းက ကျွန်ုပ်၏ အရွေးအချယ်ပင်ဖြစ်သည်။ အီရှဝရ၊ သင် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ပါက ကျွန်ုပ်သည် သင့်ထံမှ အခြားအပေးအယူ မတောင်းပါ—ကရုဏာအမృత၏ သမုဒ္ဒရာရှင်။

Verse 62

ततः प्राह महेशानस्तत्स्तुत्या परितोषितः । रौहिणेय महाभाग सौम्यसौम्यवचोनिधे

ထို့နောက် မဟေရှာနသည် ထိုချီးမွမ်းသီချင်းကြောင့် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၍ ပြောသည်– “ရောဟိဏေယ၊ မဟာဘဂ်ရှိသူ! နူးညံ့သိမ်မွေ့သူ၊ ချိုမြိန်သော စကား၏ خزਾਨာ!”

Verse 63

नक्षत्रलोकादुपरि तव लोको भविष्यति । मध्ये सर्वग्रहाणां च सपर्यां लप्स्यसे पराम्

“ကြယ်တို့၏ လောကထက် အထက်တွင် သင်၏ ကိုယ်ပိုင်လောက ဖြစ်ပေါ်မည်။ ဂြိုဟ်အားလုံး၏ အလယ်၌ သင်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဂုဏ်ပြုခြင်းနှင့် ပူဇော်ခြင်းကို ရရှိမည်။”

Verse 64

त्वयेदं स्थापितं लिंगं सर्वेषां बुद्धिदायकम् । दुर्बुद्धिहरणं सौम्य त्वल्लोकवसतिप्रदम्

အို နူးညံ့သဘောရှိသူ၊ ဤလိင်္ဂကို သင်က တည်ထောင်ထားသည်။ ၎င်းသည် အားလုံးအား ဉာဏ်ပညာ ပေးတော်မူ၏။ မကောင်းသော အမြင်အယူကို ဖယ်ရှား၍ သင်၏ ကိုယ်ပိုင် လောက၌ နေထိုင်ခွင့် ပေးတော်မူ၏။

Verse 65

इत्युक्त्वा भगवाञ्छंभुस्तत्रैवांतरधीयत । बुधः स्वर्लोकमगमद्देवदेवप्रसादतः

ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် ဘဂဝန် ရှမ္ဘူသည် ထိုနေရာ၌ပင် အန္တရာဓာန်သွားတော်မူ၏။ ထို့နောက် ဒေဝဒေဝ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ဘုဓသည် စွဝဂ္ဂလောကသို့ သွားရောက်၏။

Verse 66

गणावूचतुः । काश्यां बुधेश्वरसमर्चनलब्धबुद्धिः संसारसिंधुमधिगम्य नरो ह्यगाधम् । मज्जेन्न सज्जनविलोचन चंद्रकांतिः कांताननस्त्वधिवसेच्च बुधेऽत्र लोके

ဂဏာတို့က ဆိုကြသည်– ကာသီ၌ ဘုဓေရှွရကို ပူဇော်ကာရ၍ နိုးကြားသော ဉာဏ်ပညာ ရရှိသူသည် အနက်မတိုင်းနိုင်သော သံသရာပင်လယ်၌ မနစ်မြုပ်။ သုဇနတို့၏ မျက်စိအတွက် လမင်းရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပ၍ မျက်နှာလှပသူသည် ဤနေရာ၌ ဘုဓ၏ လောကတွင် နေထိုင်၏။

Verse 67

चंद्रेश्वरात्पूर्वभागे दृष्ट्वा लिंगं बुधेश्वरम् । न बुद्ध्या हीयते जंतुरंतकालेपि जातुचित्

စန္ဒြေရှွရ၏ အရှေ့ဘက်၌ရှိသော ဘုဓေရှွရ အမည်ရှိ လိင်္ဂကို မြင်တွေ့လျှင်၊ သတ္တဝါသည် ဉာဏ်ပညာမှ မည်သည့်အခါမျှ မလျော့ပါ—သေခါနီးအချိန်၌ပင် မလျော့။

Verse 68

गणौ यावत्कथामित्थं चक्राते बुधलोकगाम् । तावद्विमानं संप्राप्तं शुक्रलोकमनुत्तमम्

ဂဏာနှစ်ပါးသည် ဘုဓလောကသို့ ရောက်စေသော ဤကഥာကို ဤသို့ ပြောဆိုနေစဉ်၊ ထိုအချိန်တည်းမှာပင် ရှုကရ၏ အထွတ်အထိပ် လောကမှ လာသော ဒေဝဗိမာန်တစ်စီး ရောက်လာ၏။