शंभोर्वाक्यमथाकर्ण्य ऊचुस्ताश्च कुमारिकाः । यदि देयो वरोऽस्माकं वरयोग्याः स्म शंकर
śaṃbhorvākyamathākarṇya ūcustāśca kumārikāḥ | yadi deyo varo'smākaṃ varayogyāḥ sma śaṃkara
ရှမ္ဘူ၏ မိန့်တော်မူချက်ကို ကြားပြီး ထိုကညာများက ပြန်လည်လျှောက်ကြသည်—“အို ရှင်ကရ၊ ကျွန်မတို့အား ကောင်းချီးပေးမည်ဆိုလျှင် ကျွန်မတို့သည် ကောင်းချီးခံယူရန် ထိုက်တန်ပါသည်။”
Kumārikās (the maidens; Dakṣa’s daughters/nakṣatra-maidens)
Tirtha: Kāśī (Avimukta)
Type: kshetra
Scene: The maidens, hands folded, speak in unison to Śambhu; their faces show composed confidence; Śiva listens, calm and attentive, with a slight smile of grace.
Spiritual effort creates adhikāra (worthiness); devotees approach the Lord with confidence grounded in discipline.
The dialogue unfolds within the Kāśī-khaṇḍa narrative world centered on Viśveśvara’s Kāśī.
No direct prescription; it implies the prerequisite of tapas as the basis for receiving divine grace.