Adhyaya 14

Verse 1

गणावूचतुः । अलकायाः पुरोभागे पूरैशानीमहोदया । अस्यां वसंति सततं रुद्रभक्तास्तपोधनाः

ဂဏာတို့က ဆိုကြသည်– “အလကာမြို့၏ ရှေ့ဘက်တွင် အိုင်ရှာနီဟု ခေါ်သော မြို့တော်ရှိ၍ ပေါ်ထွန်းရာ၌ အလွန်မင်္ဂလာရှိ၏။ ထိုမြို့၌ ရုဒ္ဒရကို သဒ္ဓါပြုသော တပဿီများ၊ တပဿာဓနကြွယ်ဝသူများ အမြဲတမ်း နေထိုင်ကြ၏။”

Verse 2

शिवस्मरणसंसक्ताः शिवव्रतपरायणाः । शिवसात्कृतकर्माणः शिवपूजारताः सदा

သူတို့သည် သီဝကို သတိရခြင်း၌ စွဲလမ်းနစ်မြုပ်၍ သီဝဝရတကို အဓိကထားကြ၏။ သူတို့၏ လုပ်ရပ်အားလုံးကို သီဝထံ အပ်နှံကာ သီဝအတွက် သန့်စင်ထားပြီး၊ အမြဲတမ်း သီဝပူဇော်မှု၌ ရတနာကဲ့သို့ စိုက်ထုတ်နေကြ၏။

Verse 3

साभिलाषास्तपस्यंति स्वर्गभोगोस्त्वितीह नः । तेऽत्र रुद्रपुरे रम्ये रुद्ररूपधरा नराः

သူတို့သည် ဆန္ဒအလိုရှိ၍ တပဿာကျင့်ကြသည်– “ကောင်းကင်ဘုံ၏ သုခကို ခံစားရပါစေ” ဟူသော အတွေးဖြင့်။ ဤနေရာ၊ လှပသော ရုဒ္ဒရပူရီ၌ ထိုသူတို့သည် ရုဒ္ဒရ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကိုပင် ဆောင်ယူကြ၏။

Verse 4

अजैकपादहिर्बुध्न्य मुख्या एकादशापि वै । रुद्राः परिवृढाश्चात्र त्रिशूलोद्यतपाणयः

အဇೈကပာဒနှင့် အဟိရ္ဗုဓ္နျ—သူတို့အနက် အဓိက—ထို့ပြင် ရုဒ္ဒရ တစ်ဆယ့်တစ်ပါးလုံးလည်း ဤနေရာ၌ ရှိကြ၏။ အင်အားကြီး၍ ဂုဏ်သိက္ခာမြင့်ကာ လက်ကို မြှောက်၍ တြိရှူလကို ကိုင်ဆောင်ထားကြ၏။

Verse 5

पुर्यष्टकं च दुष्टेभ्यो देवध्रुग्भ्यो ह्यवंति ते । प्रयच्छंति वरान्नित्यं शिवभक्तजने वराः

သူတို့သည် နတ်တို့ကို ထိခိုက်စေသော မကောင်းသူများထံမှ အင်္ဂါရှစ်ပါးရှိသော မြို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ကြသည်။ ထိုမြတ်သောသူတို့သည် ရှီဝဘုရားကို भक्तိပြုသူများအား အမြဲတမ်း ကောင်းချီးပေးကြသည်။

Verse 6

एतैरपि तपस्तप्तं प्राप्य वाराणसीं पुरीम् । ईशानेशं महालिंगं परिस्थाप्य शुभप्रदम्

သူတို့ကလည်း တပသျာကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြပြီး၊ ဝါရာဏသီ မြို့သို့ ရောက်ရှိကာ မင်္ဂလာပေးသော မဟာလင်္ဂ ‘ဣရှာနေရှ’ ကို တည်ထောင်ခဲ့ကြသည်။

Verse 7

ईशानेश प्रसादेन दिश्यैश्यां हि दिगीश्वराः । एकादशाप्येकचरा जटामुकुटमंडिताः

ဣရှာနေရှ၏ ကရုဏာကြောင့် အရှေ့မြောက်ဘက်၌ ဒိဂ္ဂီရှဝရများ နေထိုင်ကြသည်။ တစ်ဆယ့်တစ်ပါးလုံး တစ်ရုပ်တည်းကဲ့သို့ လှုပ်ရှား၍ ဇဋာမုကুটဖြင့် တင့်တယ်လှသည်။

Verse 8

भालनेत्रा नीलगलाः शुद्धांगा वृषभध्वजाः । असंख्याताः सहस्राणि ये रुद्रा अधिभूतलम्

သူတို့သည် နဖူးမျက်စိရှိ၍ လည်ချောင်းပြာ၊ ကိုယ်အင်္ဂါသန့်ရှင်းကာ နွားအလံကို ဆောင်ကြသည်။ မြေပြင်လောက၌ ရုဒြများ အရေအတွက်မရနိုင်သည့် ထောင်ပေါင်းများ ရှိသည်။

Verse 9

तेऽस्यां पुरि वसंत्यैश्यां सर्वभोगसमृद्धयः । ईशानेशं समभ्यर्च्य काश्यां देशांतरेष्वपि

သူတို့သည် ဤမြို့၏ အရှေ့မြောက် (ဣရှာန) အပိုင်း၌ နေထိုင်၍ အပျော်အပါးနှင့် စည်းစိမ်ချမ်းသာ အပြည့်အဝ ရရှိကြသည်။ ကာသီ၌ ဣရှာနေရှကို ထုံးတမ်းအတိုင်း ပူဇော်ပြီးနောက် အခြားဒေသများတွင်လည်း လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်ကြသည်။

Verse 10

विपन्नास्तेन पुण्येन जायंते ऽत्रपुरोहिताः । अष्टम्यां च चतुर्दश्यामीशानेशं यजंति ये

ထိုပုဏ္ဏကောင်းမှု၏ အာနုဘော်ကြောင့် ဒုက္ခအပျက်အဆီးထဲကျသွားသူတို့တောင် ဤနေရာ၌ ပုရောဟိတ် (ပူဇော်ပွဲဆောင်ရွက်သူ) အဖြစ် မွေးဖွားလာကြသည်။ အဋ္ဌမတိထိနှင့် စတုရ္ဒသီတိထိတွင် ဣရှာနေရှကို ပူဇော်သူတို့သည် မင်္ဂလာဖလကို ရရှိကြသည်။

Verse 11

त एव रुद्रा विज्ञेया इहामुत्राप्यसंशयम् । कृत्वा जागरणं रात्रावीशानेश्वर संनिधौ

သံသယမရှိဘဲ၊ ဤလောက၌လည်း နောက်လောက၌လည်း သူတို့ကို “ရုဒ္ဒရ” ဟုသိရမည်—ဣရှာနေရှဝရ၏ ရှေ့မှောက်၌ တစ်ညလုံး ဂျာဂရဏ (ညလုံးနိုးကြား) ပြုသူတို့ဖြစ်သည်။

Verse 12

उपोष्यभूतांयांकांचिन्न नरो गर्भभाक्पुनः । स्वर्गमार्गे कथामित्थं शृण्वन्विष्णुगणोदिताम्

ဤသို့သော သန့်ရှင်းမြတ်နိုးသည့် အခါအခွင့်တစ်ရပ်ရပ်တွင် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြုလျှင် လူသည် ထပ်မံ ဂರ್ಭထဲသို့ မဝင်ရတော့။ ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားရာလမ်းပေါ်တွင် ဗိဿဏု၏ ဂဏ (အဖော်အပါ) များက ကြေညာသော ဤကထာကို သူကြားရသည်။

Verse 13

शिवशर्मा दिवाप्युच्चैरपश्यच्चंद्रचंद्रिकाम् । आह्लादयंतीं बहुशः समं सर्वेंद्रियैर्मनः

ရှီဝရှာမာသည် နေ့ခင်းအချိန်တောင် လမင်း၏ အေးမြသော လရောင်ကို တောက်ပစွာ မြင်တွေ့ခဲ့သည်—ထိုလရောင်သည် အာရုံခံအင်္ဂါအားလုံးနှင့်အတူ စိတ်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပျော်ရွှင်စေ하였다။

Verse 14

चमत्कृत्य चमत्कृत्य कोयं लोको हरेर्गणौ । पप्रच्छ शिवशर्मा तौ प्रोचतुस्तं च तौ द्विजम्

အံ့ဩပြီး အံ့ဩလျက် ရှီဝရှာမာသည် ဟရိ၏ ဂဏအဖော်အပါ နှစ်ဦးကို “ဤလောကသည် မည်သို့သော လောကနည်း” ဟု မေးမြန်း하였다။ ထိုနှစ်ဦးသည် ထိုဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) ကို ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။

Verse 15

गणावूचतुः । शिवशर्मन्महाभाग लोक एष कलानिधेः । पीयूषवर्षिभिर्यस्य करैराप्याय्यते जगत्

ဂဏာတို့က ပြောကြသည်– “မဟာဘဂ္ဂ သီဝရှာမာရေ၊ ဤနေရာသည် ကလာနိဓိဖြစ်သော လမင်းဒေဝ၏ လောကဖြစ်သည်။ အမရိတမိုးရွာသကဲ့သို့သော ရောင်ခြည်များကြောင့် ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံး ပျိုးထောင်၍ လန်းဆန်းစေသည်။”

Verse 16

पिता सोमस्य भो विप्र जज्ञेऽत्रिर्भगवानृषिः । ब्रह्मणो मानसात्पूर्वं प्रजासर्गं विधित्सतः

အို ဗြာဟ္မဏာ၊ ဆိုမ၏ အဖေမှာ ဘဂဝန် ရှိ အထရီ ရှိဖြစ်သည်။ ဘြဟ္မာသည် သတ္တဝါများ၏ ဖန်ဆင်းမှုကို စတင်လိုသည့်အခါ၊ အထရီသည် ဘြဟ္မာ၏ စိတ်မှ အရင်ဆုံး မွေးဖွားလာခဲ့သည်။

Verse 17

अनुत्तरं नाम तपो येन तप्तं हि तत्पुरा । त्रीणिवर्षसहस्राणि दिव्यानीतीह नौ श्रुतम्

အရင်က သူသည် ‘အနုတ္တရ’ ဟု အမည်ရသော တပသကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ဒိဗ္ဗနှစ် သုံးထောင်တိုင်အောင် ထိုတပကို ကျင့်ဆောင်ခဲ့ကြောင်း ဤနေရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့ ကြားသိရသည်။

Verse 18

ऊर्ध्वमाचक्रमे तस्य रेतः सोमत्वमीयिवत् । नेत्राभ्यां तच्च सुस्राव दशधा द्योतयद्दिशः

သူ၏ ရေတစ်သည် အထက်သို့ တက်မြောက်ကာ ဆိုမ၏ အခြေအနေသို့ ရောက်하였다။ ထို့နောက် မျက်စိနှစ်ဖက်မှ အလင်းရောင်တောက်ပသော စီးကြောင်း ဆယ်ခုအဖြစ် စီးဆင်းထွက်လာ၍ အရပ်ဒిశများကို ထွန်းလင်းစေ하였다။

Verse 19

तं गर्भं विधिना दिष्टा दश देव्यो दधुस्ततः । समेत्य धारयामासुर्नैव ताः समशक्नुवन्

ထို့နောက် ဗိဓိ၏ အမိန့်အတိုင်း ဒေဝီ ဆယ်ပါးသည် ထိုဂರ್ಭကို လက်ခံယူ하였다။ သူတို့ စုပေါင်း၍ ထမ်းဆောင်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ထိုကို မတည်တံ့စွာ ထိန်းမထားနိုင်ခဲ့ကြ။

Verse 20

यदा न धारणे शक्तास्तस्य गर्भस्य ता दिशः । ततस्ताभिः सजूः सोमो निपपात वसुंधराम्

အခါတစ်ရံ အရပ်ဒిశာတို့သည် ထိုဂರ್ಭကို မခံနိုင်တော့သဖြင့် ထိုတို့နှင့်အတူ ဆိုမဒေဝ (လ) သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းလာ၏။

Verse 21

पतितं सोममालोक्य ब्रह्मा लो कपितामहः । रथमारोपयामास लोकानां हितकाम्यया

ဆိုမဒေဝ ကျဆင်းနေသည်ကို မြင်သော် လောကတို့၏ ပိတামဟ ဘြဟ္မာသည် သတ္တဝါအားလုံး၏ အကျိုးကို လိုလား၍ သူ့ကို ရထားပေါ်သို့ တင်ပေး၏။

Verse 22

स तेन रथमुख्येन सागरांतां वसुंधराम् । त्रिःसप्तकृत्वो द्रुहिणश्चकारामुं प्रदक्षिणम्

ထိုအထွတ်အထိပ်ရထားဖြင့် ဒြုဟိဏ (ဘြဟ္မာ) သည် သမုဒ္ဒရာတို့ဖြင့် ဝန်းရံထားသော ဤမြေကြီးကို နှစ်ဆယ့်တစ်ကြိမ် ပရဒက္ခိဏ ပြုလေ၏။

Verse 23

तस्य यत्प्लवितं तेजः पृथिवीमन्वपद्यत । तथौषध्यः समुद्भूता याभिः संधार्यते जगत्

ဆိုမ၏ လင်းရောင်တေဇောသည် မြေကြီးပေါ်သို့ လွှမ်းမိုးပျံ့နှံ့သွားရာမှ ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ ပေါက်ဖွားလာပြီး ထိုတို့ကြောင့် ဤလောကသည် ထိန်းထားခံရ၏။

Verse 24

सलब्धतेजा भगवान्ब्रह्मणा वर्धितः स्वयम् । तपस्तेपे महाभाग पद्मानां दशतीर्दश

တေဇောကို ပြန်လည်ရရှိပြီး ဘြဟ္မာက ကိုယ်တိုင် အားဖြည့်ပေးသဖြင့် ထိုဘဂဝန် ဆိုမသည်—အို မဟာဘဂ—ပဒ္မစက်ဝန်း ဆယ်ဆယ်တိုင်အထိ တပဿာ ကျင့်လေ၏။

Verse 25

अविमुक्तं समासाद्य क्षेत्रं परमपावनम् । संस्थाप्य लिंगममृतं चंद्रेशाख्यं स्वनामतः

အဝိမုတ္တ အလွန်သန့်စင်စေသော သာသနာမြေသို့ ရောက်ပြီးနောက်၊ မိမိနာမအတိုင်း “စန္ဒ్రေရှ” ဟူသော အမရ လိင်္ဂကို တည်ထောင်하였다။

Verse 26

बीजौषधीनां तोयानां राजाभूदग्रजन्मनाम् । प्रसादाद्देवदेवस्य विश्वेशस्य पिनाकिनः

ဒေဝဒေဝ ဝိශ්ဝေရှ (ပိနာက ကိုင်ရှင်) ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့်၊ ဆိုမသည် မျိုးစေ့များ၊ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များနှင့် ရေများအပေါ် အဂ္ဂဇန్మတို့၏ မင်းအဖြစ် တင်မြှောက်ခံရ하였다။

Verse 27

तत्र कूपं विधायैकममृतोदमिति स्मृतम् । यस्यांबुपानस्नानाभ्यां नरोऽज्ञातात्प्रमुच्यते

အဲဒီနေရာတွင် “အမရိတောဒက” ဟု ခေါ်သော ရေတွင်းတစ်တွင်းကို တူးဖော်하였다။ ထိုရေကို သောက်ခြင်းနှင့် ထိုရေ၌ ရေချိုးခြင်းဖြင့် လူသည် မသိမသာကျူးလွန်သော အပြစ်များမှပင် လွတ်မြောက်သည်။

Verse 28

तुष्टेनदेवदेवेन स्वमौलौ यो धृतः स्वयम् । आदाय तां कलामेकां जगत्संजविनीं पराम्

ဒေဝဒေဝ ရှိဝသည် ပျော်ရွှင်တော်မူ၍ မိမိ၏ မော်လီ(မ冠) ပေါ်တွင် သူ့ကို ကိုယ်တိုင် တင်ထားတော်မူ၏။ ထို့နောက် လောကကို အသက်သွင်းသော အမြင့်မြတ်ဆုံး ကလာမှ ကလာတစ်စိတ်ကို ယူ၍…

Verse 29

पश्चाद्दक्षेण शप्तोपि मासोने क्षयमाप्य च । आप्याय्यतेसौ कलया पुनरेव तया शशी

နောက်ပိုင်းတွင် ဒက္ခ၏ အပြစ်ဒဏ်ကြောင့် လစဉ်လစဉ် လျော့နည်းသော်လည်း၊ ထိုလမင်းသည် ထိုကလာတစ်စိတ်တည်းဖြင့်ပင် ပြန်လည် အာဟာရရ၍ ပြန်လည် ပြည့်ဝလာသည်။

Verse 30

स तत्प्राप्य महाराज्यं सोमः सोमवतां वरः । राजसूयं समाजह्रे सहस्रशतदक्षिणम्

ဤသို့ မဟာအာဏာတော်ကို ရရှိပြီးနောက်၊ ဆိုမ—ဆိုမ၏တောက်ပမှုရှိသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး—သည် ရာဇသူယ ယဇ္ဈကို ဆောင်ရွက်၍ ဒက္ခိဏာကို တစ်သိန်းပမာဏ ပူဇော်လှူဒါန်း하였다။

Verse 31

दक्षिणामददत्सोमस्त्रींल्लोकानिति नौ श्रुतम् । तेभ्यो ब्रह्मर्षिमुख्येभ्यः सदस्येभ्यश्च भो द्विज

ကျွန်ုပ်တို့ကြားသိရသည်မှာ ဆိုမသည် လောကသုံးပါးနှင့်တူညီသည့် ဒက္ခိဏာကို ပူဇော်လှူဒါန်းခဲ့ပြီး၊ ထိုဒက္ခိဏာကို ဗြဟ္မရိရှီတို့အနက် အထူးမြတ်သူများနှင့် ယဇ္ဈသဘင်၏ စဒသျများထံသို့၊ ဟေ ဒွိဇ၊ ပေးအပ်하였다။

Verse 32

हिरण्यगर्भो ब्रह्माऽत्रिर्भृगुर्यत्रर्त्विजोभवन् । सदस्योभूद्धरिस्तत्र मुनिभिर्बहुभिर्युतः

အဲဒီနေရာတွင် ဟိရဏ္ယဂರ್ಭ ဘြဟ္မာ၊ အတြိ နှင့် ဘೃဂု တို့သည် ရ္တဝိဇ် (ṛtvij) အဖြစ် ယဇ္ဈပူဇော်သူများ ဖြစ်ကြပြီး၊ ဟရီသည် မုနိများစွာနှင့်အတူ ထိုနေရာ၌ စဒသျ (sadasya) အဖြစ် ပါဝင်하였다။

Verse 33

तंसिनी च कुहूश्चैव द्युतिः पुष्टिः प्रभावसुः । कीर्तिर्धृतिश्च लक्ष्मीश्च नवदेव्यः सिषेविरे

တံစိနီ နှင့် ကုဟူ၊ ဒျုတိ နှင့် ပုဋ္ဌိ၊ ပရဘாவစု၊ ကီရတိ၊ ဓြတိ နှင့် လက္ခမီ—ဤ နဝဒေဝီ ကိုးပါးသည် သူ့အား ဘက္တိဖြင့် စေဝာပြုခဲ့ကြသည်။

Verse 34

उमया सहितं रुद्रं संतर्प्याध्वरकर्मणा । प्राप सोम इति ख्यातिं दत्तां सोमेन शंभुना

ယဇ္ဈကర్మများဖြင့် ဥမာနှင့်အတူ ရုဒ္ဒရကို စိတ်တော်ပျော်ရွှင်အောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ သူသည် ‘ဆိုမ’ ဟူသော နာမကီရတိကို ရရှိ하였다—ထိုကီရတိကို ရှမ္ဘူသည် ဆိုမပူဇော်မှုကြောင့် ပေးအပ်ခဲ့သည်။

Verse 35

तत्रैव तप्तवान्सोमस्तपः परमदुष्करम् । तत्रैव राजसूयं च चक्रे चंद्रेश्वराग्रतः

ထိုနေရာတည်းမှာပင် ဆိုမသည် အလွန်ခက်ခဲသော အမြင့်မြတ်တပဿာကို ကျင့်ဆောင်ခဲ့၏။ ထိုနေရာတည်းမှာပင် လ၏အရှင် ခန္ဒရေးရှွရ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရာဇသုယ ယဇ္ဈကို ဆောင်ရွက်ခဲ့၏။

Verse 36

तत्रैव ब्राह्मणैः प्रीतैरित्युक्तोसौ कलानिधिः । सोमोस्माकं ब्राह्मणानां राजा त्रैलोक्यदक्षिणः

ထိုနေရာ၌ ပျော်ရွှင်သဘောကျသော ဗြာဟ္မဏများက လကလားတို့၏ သိုလှောင်ရာ ဆိုမကို ဝမ်းမြောက်စွာ ပြောကြသည်– “ဆိုမသည် ငါတို့ ဗြာဟ္မဏတို့၏ ရာဇာဖြစ်၏။ သူ၏ ဒက္ခိဏာသည် သုံးလောကနှင့် တန်းတူ၏။”

Verse 37

तत्रैव देवदेवस्य विलोचनपदं गतः । देवेन प्रीतमनसा त्रैलोक्याह्लादहेतवे

ထိုနေရာတည်းမှာပင် သူသည် ဒေဝဒေဝ၏ “မြင်တော်မူရာ အဆင့်” ကို ရောက်ရှိခဲ့၏။ ထိုဒေဝသည် စိတ်ပျော်ရွှင်၍ သုံးလောက၏ ပျော်ရွှင်မှုအကြောင်းရင်းအဖြစ် သူ့ကို မြှောက်တင်ခဲ့၏။

Verse 38

त्वं ममास्य परामूर्तिरित्युक्तस्तत्तपोबलात् । जगत्तवोदयं प्राप्य भविष्यति सुखोदयम्

“သင်သည် ငါ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး မူရတိဖြစ်၏” ဟု မိန့်တော်မူခံရ၍၊ ထိုတပဿာ၏ အင်အားကြောင့်—လောကသည် သင်၏ ထွန်းလင်းခြင်းကို ရရှိသော် စိတ်ချမ်းသာ၏ ထွန်းလင်းခြင်းကို ရရှိမည်။

Verse 39

त्वत्पीयूषमयैर्हस्तैः स्पृष्टमेतच्चराचरम् । भानुतापपरीतं च परा ग्लानिं विहास्यति

သင်၏ အမృతကဲ့သို့သော လက်တော်တို့၏ ထိတွေ့မှုကြောင့် ဤလှုပ်ရှားသည့်နှင့် မလှုပ်ရှားသည့် သတ္တဝါလောကအလုံးစုံသည်—နေ၏ အပူဒဏ်ဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေသော်လည်း—အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုနှင့် ဂလနီကို စွန့်လွှတ်မည်။

Verse 40

एतदुक्त्वा महेशानो वरानन्यानदान्मुदा । द्विजराजतपस्तप्तं यदत्युग्रं त्वयात्र वै

ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် မဟေရှာန (ရှီဝ) သည် ဝမ်းမြောက်၍ အခြားသော ကောင်းချီးများကိုလည်း ပေးတော်မူ၏။ အို ဒွိဇတို့၏ မင်းကြီး၊ ဤနေရာ၌ သင်ပြုခဲ့သော အလွန်ပြင်းထန်သည့် တပဿာကို သိမြင်တော်မူ၍ ဖြစ်သည်။

Verse 41

यच्च क्रतु क्रियोत्सर्गस्त्वया मह्यं निवेदितः । स्थापितं यत्त्विदं लिंगं मम चंद्रेश्वराभिधम्

ထို့ပြင် သင်က ငါ့ထံ အပ်နှံတင်ပြခဲ့သော ယဇ္ဉကရိယာနှင့် ကရိယာဖလ တ్యာဂ၊ ထို့အပြင် ငါ၏ နာမ ‘စန္ဒြေရှဝရ’ ဟူ၍ ခေါ်သော လင်္ဂကို ဤနေရာ၌ သင်တည်ထောင်ထားခြင်း—ဤကောင်းမှုများသည် ငါ့အတွက် အလွန်ချစ်မြတ်နိုးဖွယ် ဖြစ်၏။

Verse 42

ततोत्र लिंगे त्वन्नाम्नि सोमसोमार्धरूपधृक् । प्रतिमासं पंचदश्यां शुक्लायां सर्वगोप्यहम्

ထို့ကြောင့် သင်၏ နာမဖြင့် ခေါ်သော ဤလင်္ဂ၌ ငါသည်—ဆိုမ (Soma) ရုပ်သဏ္ဌာန်နှင့် အလယ်လကွေး (အর্ধ-စန္ဒ) ကို ဆောင်ထားသူ—လတိုင်း သုကလပက္ခ ပဉ္စဒသီ (၁၅ ရက်) တွင် ဤနေရာ၌ အပြည့်အဝ လျှို့ဝှက်စွာ တည်နေမည်။

Verse 43

अहोरात्रं वसिष्यामि त्रैलोक्यैश्वर्यसंयुतः । ततोत्र पूर्णिमायां तु कृता स्वल्पापि सत्क्रिया

ငါသည် တစ်နေ့တစ်ညလုံး ဤနေရာ၌ တည်နေမည်၊ တြိလောက အာဏာအိသ္ဝရယနှင့် ပြည့်စုံလျက်။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ ပုဏ္ဏမီနေ့တွင် ပြုလုပ်သော သေးငယ်သည့် စတ്കရိယာတောင် အလွန်ကြီးမားသော အကျိုးကို ပေးလိမ့်မည်။

Verse 44

जपहोमार्चनध्यानदानब्राह्मणभोजनम् । महापूजा च सा नूनं मम प्रीत्यै भविष्यति

ဇပ၊ ဟောမ၊ အရ္ချန၊ ဓျာန၊ ဒါန နှင့် ဘြာဟ္မဏတို့အား အာဟာရပူဇာ ပြုခြင်း—ဤသို့သော မဟာပူဇာသည် မုချ ငါ၏ ပရိတိ (နှစ်သက်မှု) ကို ဖြစ်စေမည်။

Verse 45

जीर्णोद्धारादिकरणं नृत्यवाद्यादिकार्पणम् । ध्वजारोपणकर्मादि तपस्वियतितपर्णम्

ပြုပြင်ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းတို့ကို ဆောင်ရွက်ခြင်း၊ အကနှင့် တေးဂီတ စသည်တို့ကို ပူဇော်အပ်နှံခြင်း၊ ဘုရားကျောင်းအလံတင်ခြင်းကဲ့သို့သော ကర్మများကို ပြုလုပ်ခြင်း၊ ထို့ပြင် တပသီနှင့် ရဟန်းယတီတို့ကို စိတ်ကျေနပ်စေခြင်း—ဤအရာအားလုံးသည် မဟာပူဇာ၏ အင်္ဂါများ ဖြစ်သည်။

Verse 46

चंद्रेश्वरे कृतं सर्वं तदानंत्याय जायते । अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि शृणु गुह्यं कलानिधे

ချန္ဒရေးရှ္ဝရအတွက် ပြုလုပ်သမျှ အရာအားလုံးသည် အဆုံးမရှိသော ကုသိုလ်၏ အရင်းအမြစ် ဖြစ်လာသည်။ ထို့ပြင် ငါသည် နောက်ထပ်တစ်ခုကိုလည်း ပြောမည်—ဤလျှို့ဝှက်စကားကို နားထောင်လော့၊ ကလာနိဓိ ဆိုမ (လ၏အပိုင်းများ၏ خزန်)။

Verse 47

अभक्ताय च नाख्येयं नास्तिकाय श्रुतिद्रुहे । अमावास्या यदा सोम जायते सोमवासरे

ဤအရာကို ဘက္တိမရှိသူအား မပြောရ၊ ဝေဒကို သစ္စာဖောက်သော နာစတိက (အယုံအကြည်မရှိသူ) အားလည်း မဖော်ပြရ။ အို ဆိုမ၊ အမావာစျာ (လကွယ်နေ့) သည် တနင်္လာနေ့နှင့် တိုက်ဆိုင်သောအခါ—

Verse 48

तदोपवासः कर्तव्यो भूतायां सद्भिरादरात् । कृतनित्यक्रियः सोम त्रयोदश्यां निशामय

ထို့ကြောင့် အရင်တစ်ရက်ဖြစ်သော ဘူတာ-တိထိတွင် သဒ္ဓါရှိသူတို့သည် လေးစားစွာ ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြုရမည်။ နေ့စဉ်တာဝန်ကర్మများ ပြီးစီးပြီးနောက်၊ အို ဆိုမ၊ တရယောဒရှီ (၁၃ ရက်မြောက်တိထိ) ညတွင် ညအိပ်မပျော်ဘဲ စောင့်နေပါ။

Verse 49

शनिप्रदोषे संपूज्य लिंगं चंद्रेश्वराह्वयम् । नक्तं कृत्वा त्रयोदश्यां नियमं परिगृह्य च

စနေနေ့ ပရဒိုးရှအချိန်တွင် ချန္ဒရေးရှ္ဝရဟု ခေါ်သော လင်္ဂကို နည်းလမ်းတကျ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ တရယောဒရှီ (၁၃ ရက်မြောက်တိထိ) တွင် နက္တ-ဝရတ (ညဘက်တစ်ကြိမ်သာ စားခြင်း) ကို ဆောင်ရွက်ကာ သတ်မှတ်ထားသော နိယမများကို ခံယူ၍ ဝရတကို လက်ခံဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 50

उपोष्य च चतुर्दश्यां कृत्वा जागरणं निशि । प्रातः सोमकुहूयोगे स्नात्वा चंद्रोदवारिभिः

လဆန်း/လဆုတ် ဆယ့်လေးရက် (စတုရဒသီ) တွင် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြု၍ ညလုံးလုံး ဇာဂရဏ (နိုးကြားပူဇော်) ထားပြီး၊ မိုးလင်းချိန်တွင် သောမ–ကူဟူ ယောဂ ဖြစ်နေသော် ခန္ဒရောဒါ (Candroda) ၏ သန့်ရှင်းသော ရေဖြင့် ရေချိုးရမည်။

Verse 51

उपास्य संध्यां विधिवत्कृतसर्वोदक क्रियः । उपचंद्रोदतीर्थेषु श्राद्धं विधिवदाचरेत्

သန္ဓျာ (Sandhyā) ပူဇော်မှုကို ဓမ္မနည်းအတိုင်း ပြုလုပ်၍ သတ်မှတ်ထားသော ရေကိစ္စ (ဥဒက-ကရိယာ) အားလုံးကို ပြီးစီးစေပြီးနောက်၊ ထိုနေရာရှိ ခန္ဒရောဒါ တီရ္ထ (Candroda tīrtha) အခွဲများတွင် စည်းကမ်းအတိုင်း ရှရာဒ္ဓ (śrāddha) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 52

आवाहनार्घ्यरहितं पिंडान्दद्यात्प्रयत्नतः । वसुरुद्रादितिसुतस्वरूपपुरुषत्रयम्

ကြိုးစား၍ အာဝါဟန (āvāhana) နှင့် အရ္ဃျ (arghya) မပါဘဲ ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ကို ပူဇော်လှူဒါန်းရမည်။ ထိုပိဏ္ဍတို့ကို ဝသု၊ ရုဒြ၊ အာဒိတျ တို့၏ သဘောတရားကို ကိုယ်စားပြုသော ပုရုෂ သုံးပါးအဖြစ် သတ်မှတ်ရမည်။

Verse 53

मातामहांस्तथोद्दिश्य तथान्यानपि गोत्रजान् । गुरुश्वशुरबंधूनां नामान्युच्चार्य पिंडदः

မိခင်ဘက် အဘိုးများကိုလည်း ဥဒ္ဒိသ၍ ထို့အတူ ကိုယ့်ဂိုထ္ရ (gotra) အတွင်းရှိ အခြားဆွေမျိုးများကိုပါ ရည်ညွှန်းကာ၊ ပိဏ္ဍပေးသူသည် ဂုရု၊ ဆွေမျိုးမက် (အဖေမက်) နှင့် ဆွေမျိုးဘန်ဓုတို့၏ အမည်များကို အသံထွက်ရွတ်ဆိုပြီးနောက် ပိဏ္ဍကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 54

कुर्वञ्छ्राद्धं च तीर्थेस्मिञ्छ्रद्धयोद्धरतेखिलान् । गयायां पिंडदानेन यथा तुप्यंति पूर्वजाः

ဤတီရ္ထ၌ သဒ္ဓါဖြင့် ရှရာဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလုပ်လျှင် အားလုံးကို ကယ်တင်မြှောက်တင်နိုင်သည်။ ဂယာ (Gayā) တွင် ပိဏ္ဍဒါန ပြုသကဲ့သို့ ပုရောဘဝင် (ဘိုးဘွား) များသည် တရပ်တည်း တိမ်းတိမ်းတိမ်းတိမ်း စိတ်ကျေနပ်ကြသည်။

Verse 55

तथा चंद्रोदकुंडेऽत्र श्राद्धैस्तृप्यंति पूर्वजाः । गयायां च यथा मुच्येत्सर्वर्णात्पितृजान्नरः

ထိုနည်းတူ ဤနေရာရှိ စန္ဒရောဒ ကုဏ္ဍ၌ ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ပြုလုပ်လျှင် ဘိုးဘွားပ祖先တို့ စိတ်ကျေနပ်တော်မူကြ၏။ ဂယာ (Gayā) တွင်ကဲ့သို့ လူသည် ပိတೃ-ऋण အပါအဝင် ဘိုးဘွားဆိုင်ရာ အကြွေးအားလုံးမှ လွတ်မြောက်သကဲ့သို့ ဤနေရာ၌လည်း ထိုအတိုင်းပင်။

Verse 56

तथा प्रमुच्यते चर्णाच्चंद्रोदे पिण्डदानतः । यदा चंद्रेश्वरं द्रष्टुं यायात्कोपि नरोत्तमः

ထိုနည်းတူ စန္ဒရောဒ (Candroda) တွင် ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ပူဇော်ဒါန ပြုလျှင် အကြွေးမှ လွတ်မြောက်၏။ ထို့ပြင် အထူးမြတ်သော လူတစ်ဦးသည် စန္ဒ్రေရှ္ဝရ (Candreśvara) ကို ဖူးမြင်ရန် ထွက်ခွာသည့်အခါ၊

Verse 57

तदा नृत्यंति मुदितास्तत्पूर्वप्रपितामहाः । अयं चंद्रोदतीर्थेस्मिंस्तर्पणं नः करिष्यति

ထိုအခါ သူ၏ မျိုးရိုးလိုင်းရှိ ရှေးဦး ပရပိတామဟ (အဘိုးကြီး၏အဘိုးများ) တို့သည် ဝမ်းမြောက်၍ ကခုန်ကြသည်— “ဤသူသည် စန္ဒရောဒ တီရ္ထ (Candroda tīrtha) တွင် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် တർပဏ (tarpaṇa) ပြုမည်” ဟု။

Verse 58

अस्माकं मंदभाग्यत्वाद्यदि नैव करिष्यति । तदातत्तीर्थ संस्पर्शादस्मत्तृप्तिर्भविष्यति

“သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့၏ မကောင်းကံကြောင့် သူမပြုနိုင်လျှင်ပင် ထိုတီရ္ထကို ထိတွေ့ရုံသာဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ တೃप्ति (တൃပ్తိ) ဖြစ်လာမည်” ဟု။

Verse 59

स्पृशेन्नापि यदा मंदस्तदा द्रक्ष्यति तृप्तये । एवं श्राद्धं विधायाथ स्पृष्ट्वा चंद्रेश्वरं व्रती । संतर्प्य विप्रांश्च यतीन्कुर्याद्वै पारणं ततः

မိုက်မဲသောသူသည် မထိမတွေ့နိုင်သော်လည်း အနည်းဆုံး တృप्ति အတွက် ဖူးမြင်မည်သာ။ ထို့ကြောင့် ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် စန္ဒ్రေရှ္ဝရ (Candreśvara) ကို ထိတွေ့ကာ၊ ဝ్రတီ (အဓိဋ္ဌာန်ခံသူ) သည် ဗြာဟ္မဏ (brāhmaṇa) များနှင့် ယတီ (yati) များကို စိတ်ကျေနပ်အောင် ဆက်ကပ်ပြီးနောက် သာသနာနည်းအတိုင်း ပာရဏ (pāraṇa) ဖြင့် အစာဝင်ရမည်။

Verse 60

एवं व्रते कृते काश्यां सदर्शे सोमवासरे । भवेदृणत्रयान्मुक्तो मृगांकमदनुग्रहात्

ဤသို့ ကာသီမြို့၌ လဆန်းပိုင်း တနင်္လာနေ့တွင် ဤဝရတကို ပြုလုပ်လျှင်၊ မೃဂာင်္က လမင်း၏ ကရုဏာအနုဂ्रहကြောင့် အကြွေးသုံးမျိုးမှ လွတ်မြောက်ရ၏။

Verse 61

अत्र यात्रा महाचैत्र्यां कार्या क्षेत्रनिवासिभिः । तारकज्ञानलाभाय क्षेत्रविघ्ननिवर्तिनी

ဤနေရာ၌ မဟာချೈတြီ ပွဲကာလတွင် က్షೇತ್ರ၌ နေထိုင်သူတို့သည် ယာတြာ (ဘုရားဖူးလှည့်လည်) ကို ပြုလုပ်သင့်၏။ ၎င်းသည် တာရက-ဉာဏ် (ကယ်တင်သော ဉာဏ်) ကို ရစေပြီး သန့်ရှင်းသော နယ်မြေတွင်း အတားအဆီးများကို ဖယ်ရှားပေး၏။

Verse 62

चंद्रेश्वरं समभ्यर्च्य यद्यन्यत्रापि संस्थितः । अघौघपटलीं भित्त्वा सोमलोकमवाप्स्यति

အခြားနေရာ၌ နေထိုင်နေသူဖြစ်စေကာမူ၊ ချန်ဒြေရှ္ဝရကို စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်လျှင် အပြစ်အစုအဝေးထူထပ်မှုကို ခွဲဖောက်၍ ဆိုမလောက (လမင်း၏ လောက) ကို ရောက်ရှိမည်။

Verse 63

कलौ चंद्रेशमहिमा नाभाग्यैरवगम्यते । अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि परं गुह्यं निशापते

ကလိယုဂ၌ ကံမကောင်းသူတို့သည် ချန်ဒြေရှ၏ မဟိမကို မသိမြင်နိုင်ကြ။ သို့သော်လည်း၊ အို နိသာပတိ (ည၏ အရှင်၊ လမင်း)၊ ငါသည် အလွန်လျှို့ဝှက်သော အရာတစ်ခုကို ထပ်မံ ပြောကြားမည်။

Verse 64

सिद्धयोगीश्वरं पीठमेतत्साधकसिद्धिदम् । सुरासुरेषु गंधर्व नागविद्याधरेष्वपि

ဤသည်မှာ စိဒ္ဓ ယောဂီရှ္ဝရ၏ ပီဋ္ဌ (အာသန) ဖြစ်၍ စာဓကတို့အား စိဒ္ဓိနှင့် အောင်မြင်မှုကို ပေးစွမ်း၏။ ၎င်း၏ ဂုဏ်သတင်းသည် ဒေဝ၊ အသူရ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ နာဂ နှင့် ဝိဒ္ယာဓရတို့အကြား၌ပင် ထင်ရှား၏။

Verse 65

रक्षोगुह्यकयक्षेषु किंनरेषु नरेषु च । सप्तकोट्यस्तु सिद्धानामत्र सिद्धा ममाग्रतः

ရက္ခသ၊ ဂုဟျက၊ ယက္ခ၊ ကိန္နရ နှင့် လူတို့အတွင်း၌ပင်—သိဒ္ဓတို့ ခုနစ်ကုဋိ ရှိ၏။ ဤနေရာ၌ ငါ့ရှေ့တော်တွင်ပင် သူတို့သည် ပြည့်စုံသိဒ္ဓိရကြ၏။

Verse 66

षण्मासं नियताहारो ध्यायन्विश्वेश्वरीमिह । चंद्रेश्वरार्चनायातान्सिद्धान्पश्यति सोऽग्रगान्

ခြောက်လပတ်လုံး အာဟာရကို စည်းကမ်းတကျ ထိန်းသိမ်း၍ ဤနေရာ၌ ဝိශ්ဝေශ්ဝရီကို ဓ്യာန်ပြုသူသည်၊ စန္ဒ్రေශ්ဝရကို ပူဇော်ရန် လာရောက်သော အရှေ့တန်း သိဒ္ဓတို့ကို မြင်တွေ့ရ၏။

Verse 67

सिद्धयोगीश्वरी साक्षाद्वरदा तस्य जायते । तवापि महती सिद्धिः सिद्धयोगीश्वरीक्षणात्

သိဒ္ဓယောဂီဣශ්ဝရီသည် ကိုယ်တိုင် စာක්ෂာတ် ပေါ်ထွန်း၍ သူ့အား ဝရပေးတော်မူ၏။ သင်အတွက်ပင်လည်း သိဒ္ဓယောဂီဣශ්ဝရီကို တစ်ချက်မြင်ရုံဖြင့် မဟာသိဒ္ဓိ ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 68

संति पाठान्यनेकानि क्षितौ साधकसिद्धये । परं योगीश्वरी पीठाद्भूपृष्ठेनाशु सिद्धिदम्

ကမ္ဘာမြေပေါ်၌ সাধကတို့၏ သိဒ္ဓိအတွက် ပဋ္ဌာန်းရာနေရာများ များစွာ ရှိသော်လည်း၊ ယောဂီဣශ්ဝရီ ပီဋ္ဌသည် ထိုအားလုံးထက် မြင့်မြတ်၍ မြေမျက်နှာပြင်ပေါ်၌ပင် လျင်မြန်စွာ သိဒ္ဓိပေးတတ်၏။

Verse 69

यत्र चंद्रेश्वरं लिंगं त्वयेदं स्थापितं शशिन् । इदमेव हि तत्पीठमदृश्यमकृतात्मभिः

အို သရှင် (လ)၊ သင်သည် စန္ဒ్రေශ්ဝရ၏ လိင်္ဂကို ဤနေရာ၌ တည်ထောင်ခဲ့ရာ—ဤနေရာပင် ထိုပီဋ္ဌအမှန်တကယ် ဖြစ်၍၊ မသန့်စင်သေးသော စိတ်ဝိညာဉ်ရှိသူတို့အတွက် မမြင်နိုင်ရာ ဖြစ်၏။

Verse 70

जितकामा जितक्रोधा जितलोभस्पृहास्मिताः । योगीश्वरीं प्रपश्यंति मम शक्तिपरां हिताम्

ကာမ၊ ဒေါသ၊ လောဘ၊ လိုချင်တပ်မက်မှုနှင့် မာနကို အနိုင်ယူပြီးသူတို့သည် အကျိုးပြုသော ငါ၏ အမြင့်ဆုံး သက္တိ “ယောဂီဣශ්ဝရီ” ကို မြင်တွေ့ကြသည်။

Verse 71

ये तु प्रत्यष्टमि जनास्तथा प्रति चतुर्दशि । सिद्धयोगीश्वरीपीठे पूजयिष्यंति भाविताः

သို့သော် စိတ်ရည်သန့်စင်၍ အရှ္ဌမီနေ့တိုင်းနှင့် စတုရ္ဒသီနေ့တိုင်းတွင် “စိဒ္ဓယောဂီဣශ්ဝရီ” ၏ ပီဋ္ဌ (သန့်ရှင်းရာနေရာ) တွင် ပူဇော်ကြသူများသည်၊

Verse 72

अदृष्टरूपां सुभगां पिंगलां सर्वसिद्धिदाम् । धूपनैवेद्यदीपाद्यैस्तेषामाविर्भविष्यति

သူတို့အတွက် ပုံသဏ္ဌာန်အားဖြင့် မမြင်ရတတ်သော်လည်း ကံကောင်းမင်္ဂလာရှိသော “ပင်္ဂလာ” သည် စိဒ္ဓိအားလုံးကို ပေးသနားသူအဖြစ်၊ သုပ်၊ နైవေဒျ၊ မီးအလင်း (ဒီပ) စသဖြင့် ပူဇော်ကန်တော့လျှင် ထင်ရှားပေါ်လာမည်။

Verse 73

इति दत्त्वा वराञ्छंभुस्तस्मै चंद्रमसे द्विज । अंतर्हितो महेशानस्तत्र वैश्वेश्वरे पुरे

ဤသို့ စန္ဒြာအား ကောင်းချီးများ ပေးသနားပြီးနောက်၊ ဟေ ဘြာဟ္မဏ၊ ရှမ္ဘူ—မဟေရှာန—သည် ထိုနေရာ၊ ဝိုင်ရှ္ဝေရှ္ဝရ မြို့ (ကာသီ) တွင် မျက်စိမှောက်ကွယ်၍ အန္တရ္ဟိတ ဖြစ်သွားသည်။

Verse 74

तदारभ्य च लोकेऽस्मिन्द्विजराजोधिपोभवत् । दिशोवितिमिराः कुर्वन्निजैः प्रसृमरैः करैः

ထိုအချိန်မှစ၍ ဤလောက၌ လသည် “ဒွိဇ” များအနက် အရှင်မင်း ဖြစ်လာပြီး၊ မိမိ၏ ဝေးဝေးထိ ပျံ့နှံ့သည့် ရောင်ခြည်များဖြင့် အရပ်ဒిశများကို အမှောင်ကင်းစင်စေ하였다။

Verse 75

सोमवारव्रतकृतः सोमपानरता नराः । सोमप्रभेणयानेन सोमलोकं व्रजंति हि

တနင်္လာနေ့ ဗြတကို ထိန်းသိမ်း၍ သောမပာန (အမృతတူ သောမရည်) ကို နှစ်သက်သော လူတို့သည် လမင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော ယာဉ်ဖြင့် အမှန်တကယ် သောမလောကသို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 76

चंद्रेश्वरसमुत्पत्तिं तथा चांद्रमसं तपः । यः श्रोष्यति नरो भक्त्या चंद्रलोके स इज्यते

ချန်ဒရေးရှ္ဝရ၏ ပေါ်ပေါက်လာပုံနှင့် လမင်း၏ တပဿာကို ဘက္တိဖြင့် နားထောင်သူသည် ချန်ဒရလောက၌ ဂုဏ်ပြုခံရ၍ ပူဇော်ခံရ၏။

Verse 77

अगस्तिरुवाच । शिवशर्मणि शर्मकारिणीं प थि दिव्ये श्रमहारिणीं गणौ । कथयंतौ तु कथामिमां शुभामुडुलोकं परिजग्मतुस्ततः

အဂஸ္တျက ပြောသည်– ထို့နောက် သီဝရှာမန်အား ပျော်ရွှင်မှု ပေးကာ ဒိဗ္ဗလမ်းခရီး၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ဖယ်ရှားပေးသော ဂဏနှစ်ပါးသည် ဤမင်္ဂလာကထာကို ဆက်လက်ပြောကြားရင်း နောက်တစ်ဖန် ကြယ်လောက (ဥဍုလောက) သို့ ထွက်ခွာသွားကြ၏။