Adhyaya 9

Verse 1

व्यास उवाच । श्रूयतां राजशार्दूल पुण्यमाख्यानमुत्तमम् । स्तूयमानो । जगन्नाथ इदं वचनमब्रवीत्

ဗျာသက မိန့်ကြားသည်– “အို မင်းတို့အနက် ခြင်္သေ့တော်၊ အလွန်မြတ်၍ ကုသိုလ်ပြည့်ဝသော ဤအခန်းအနားကို နားထောင်လော့။ ချီးမွမ်းခံနေရစဉ် ဂဂန္နာထသည် ဤစကားကို မိန့်တော်မူ၏။”

Verse 2

विष्णुरुवाच । किमर्थमागताः सर्वे ब्रह्माद्याः सुरसत्तमाः । पृथिव्यां कुशलं कच्चित्कुतो वो भयमागतम्

ဗိဿနုက မိန့်တော်မူသည်– “ဗြဟ္မာတို့နှင့် နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့် အားလုံးလာကြသနည်း။ မြေပြင်လောက၌ အကျိုးကောင်းကင်္ကာရှိသလော။ သင်တို့ထံသို့ ကြောက်ရွံ့မှုသည် မည်သည့်နေရာမှ ရောက်လာသနည်း။”

Verse 3

ततः प्रोवाच वै हृष्टो ब्रह्मा तं केशवं वचः । न भयं विद्यतेऽस्माकं त्रैलोक्ये सचराचरे

ထို့နောက် ဝမ်းမြောက်သော ဗြဟ္မာသည် ကေရှဝအား ဤစကားကို မိန့်ကြားသည်– “လှုပ်ရှားသောအရာနှင့် မလှုပ်ရှားသောအရာ အားလုံးပါဝင်သည့် သုံးလောကတစ်လျှောက်၌ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ကြောက်ရွံ့မှု မရှိပါ။”

Verse 4

एकविज्ञापनार्थाय आगतोऽहं तवांतिके । तदहं संप्रवक्ष्यामि तदेतच्छृणु मे वचः

“တစ်ခုတည်းသော တောင်းဆိုချက်အတွက်ပင် သင့်အနီးသို့ ကျွန်ုပ်လာရောက်ပါသည်။ ထိုအကြောင်းကို အပြည့်အစုံ ပြောကြားမည်—ကျွန်ုပ်၏ ဤစကားကို နားထောင်ပါ။”

Verse 5

परं तु पूर्वं धर्मेण स्थापितं तीर्थमुत्तमम् । तद्द्रष्टुकामोऽहं देव त्वत्प्रसादाज्जनार्दन

“သို့သော် ယခင်က ဓမ္မအားဖြင့် အမြတ်ဆုံးသော တီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာ) တစ်ခုကို တည်ထောင်ထားခဲ့သည်။ အရှင် ဇနာရ္ဒန၊ သင်၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ထိုတီရ္ထကို ဖူးမြင်လိုပါသည်။”

Verse 6

तत्र त्वं देवदेवेश गमने कुरु मानसम् । यथा सत्तीर्थतां याति धर्मारण्यमनुत्तमम्

“ထို့ကြောင့် နတ်တို့၏ အရှင်အမြတ်ဆုံးတော်၊ ထိုနေရာသို့ သွားရန် စိတ်တော်ကို တည်စေပါ။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ဓမ္မာရဏ్యသည် စစ်မှန်၍ ထင်ရှားသော တီရ္ထအဖြစ် အဆင့်အတန်းကို ရရှိပါလိမ့်မည်။”

Verse 7

विष्णुरुवाच । साधुसाधु महाभाग त्वर्यतां तत्र मा चिरम् । ममापि चित्तं तत्रैव तद्दर्शनेस्ति लालसम्

ဗိဿနုက မိန့်တော်မူသည်– “သာဓု သာဓု၊ ကံကောင်းမြတ်သူရေ၊ အဲဒီနေရာကို မနှောင့်နှေးဘဲ အမြန်သွားကြစို့။ ငါ့စိတ်လည်း ထိုနေရာကို မြင်တွေ့ရန် အလွန်တောင့်တနေသည်။”

Verse 8

व्यास उवाच । तार्क्ष्यमारुह्य गोविंद स्तत्रागाच्छीघ्रमेव हि । ततो धर्मेण ते देवाः सेंद्राः सर्षिगणास्तथा

ဗျာသက ဆိုသည်– “တာရက္ရှျ (ဂရုဍ) ကို စီးတော်မူ၍ ဂိုဝိန္ဒသည် အလျင်အမြန် ထိုနေရာသို့ ရောက်တော်မူ၏။ ထို့နောက် ဓမ္မအစဉ်အတိုင်း အင်ဒြာနှင့်တကွ ဒေဝတော်များ၊ ရှိဂဏများလည်း လိုက်ပါသွားကြ၏။”

Verse 9

ब्रह्मविष्णुमहेशाद्या दृष्टा दूरान्मुमोद च । धर्मराजोपि तान्दृष्ट्वा देवा न्विष्णुपुरोगमान्

အဝေးမှ ဘြဟ္မာ၊ ဗိဿနု၊ မဟေရှ နှင့် အခြားတို့ကို မြင်လျှင် သူသည် ဝမ်းမြောက်လေ၏။ ဗိဿနုကို ဦးဆောင်ထားသော ဒေဝတော်များကို မြင်သဖြင့် ဓမ္မရာဇလည်း စိတ်ရွှင်လန်းလေ၏။

Verse 10

आगतः स्वाश्रमात्तत्र पूजां प्रगृह्य तत्पुरः । आसनादुत्थितः शीघ्रं सपर्याद्यं प्रगृह्य च । एकैकस्य चकाराथ पूजां चैव पृथक्पृथक्

သူသည် မိမိအာရှရမ်မှ ပူဇာအလှူပစ္စည်းများကို ယူဆောင်လာ၍ ထိုနေရာတွင် သူတို့ရှေ့သို့ ဝင်ရောက်လေ၏။ ထိုင်ခုံမှ ချက်ချင်းထ၍ ဧည့်ခံဝတ်ပြုရန် ပစ္စည်းများကို ယူကာ၊ ထို့နောက် တစ်ဦးချင်းစီအား သီးသန့် သင့်တော်သကဲ့သို့ ပူဇာပြုလေ၏။

Verse 11

चकार पूजां विधिवत्तेषां तत्रार्कनंदनः । आसनेषूपवेश्याथ पूजां कृत्वा गरीयसीम्

ထိုနေရာတွင် အာရကနန္ဒန (ဓမ္မရာဇ) သည် ထုံးတမ်းအတိုင်း သူတို့အား ပူဇာပြုလေ၏။ ထို့နောက် အာသနများပေါ်တွင် ထိုင်စေပြီး အလွန်မြတ်သော အရေးကြီးသည့် ပူဇာကို ပြီးစီးစေ하였다။

Verse 12

यम उवाच । तीर्थरूपमिदं क्षेत्रं प्रसादाद्देवकीसुत । त्वत्तोषविधिना चाद्य कृपया च शिवस्य च

ယမ မိန့်တော်မူသည်– ဒေဝကီ၏သားတော်၊ သင်၏ကရုဏာပရသာဒကြောင့် ဤဒေသသည် တီရ္ထအဖြစ် ဖြစ်လာ၏။ ယနေ့ သင်ကို ပျော်ရွှင်စေသော ဝိဓိနှင့် ရှိဝ၏ ကရုဏာကြောင့် သန့်ရှင်းမြတ်နိုးမှု ပြည့်စုံစွာ ထင်ရှားလာ၏။

Verse 13

अद्य मे सफलं जन्म अद्य मे सफलं तपः । अद्य मे सफलं स्थानं काजेशानां समागमात्

ယနေ့ ကျွန်ုပ်၏ မွေးဖွားခြင်းသည် အကျိုးပြည့်စုံ၏; ယနေ့ ကျွန်ုပ်၏ တပသ်လည်း အကျိုးပြည့်စုံ၏။ ယနေ့ ဤနေရာ၌ ကျွန်ုပ်ရှိနေခြင်းပင် ပြည့်ဝသဖြစ်၏၊ အရှင်တော်တော်များ၏ မင်္ဂလာဆုံစည်းမှုကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 14

व्यास उवाच । एवं स्तुतस्तदा विष्णुः प्रोवाच मधुरं वचः । तुष्टोऽस्मि धर्म राजेंद्र अहं स्तोत्रेण ते विभो

ဗျာသ မိန့်သည်– ထိုသို့ ချီးမွမ်းခံရသဖြင့် ဝိෂ္ဏုသည် ချိုမြိန်သော စကားကို မိန့်တော်မူ၏– “ဓမ္မရာဇ မင်းကြီး၊ အင်အားကြီးသူ၊ သင်၏ စတုတ္တရဖြင့် ငါ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၏။”

Verse 15

किंचित्प्रार्थय मत्तोऽहं करोमि तव वांछितम् । यत्तेऽस्त्यभीप्सितं तुभ्यं तद्ददामि न संशयः

“ငါထံမှ တစ်စုံတစ်ရာ ဆုတောင်းလော့; သင်လိုချင်သမျှကို ငါ ပြုလုပ်ပေးမည်။ သင်အမှန်တကယ် ဆန္ဒရှိသမျှကို ငါ ပေးမည်—သံသယမရှိ။”

Verse 16

यम उवाच । यदि तुष्टोऽसि देवेश वांछितं कुरुषे यदि । धर्मारण्ये महापुण्ये ऋषीणामाश्रमान्कुरु

ယမ မိန့်တော်မူသည်– သင် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ပါက၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ကျွန်ုပ်၏ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးမည်ဆိုပါက၊ မဟာပုဏ္ဏ Dharmāraṇya တွင် ရှိသီတို့၏ အာရှရမ်များကို တည်ထောင်ပေးပါ။

Verse 17

वसंति वाडवा यत्र यजंति चैव याज्ञिकाः । वेदनिर्घोषसंयुक्तं भाति तत्तीर्थमुत्तमम्

ဝါဍဝတို့ နေထိုင်ရာ၊ ယဇ္ဉပြုသူတို့ အစဉ်မပြတ် ယဇ္ဉကျင်းပရာ၊ ဝေဒသံ ဂုဏ်သံ မြည်ဟည်းရာ၌—ထို တီရ္ထသည် အမြင့်မြတ်သော သန့်ရှင်းရာအဖြစ် တောက်ပလင်းလက်၏။

Verse 18

अब्राह्मणमिदं तीर्थं पीडयिष्यंति जन्तवः । तस्मात्त्वं वाडवाञ्छौरे समानय ऋषी न्बहून् । धर्मारण्यं यथा भाति त्रैलोक्ये सचराचरे

ဤတီရ္ထသည် ဘြာဟ္မဏ မရှိလျှင် သတ္တဝါတို့က ဖိနှိပ်နှောင့်ယှက်ကြလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ဟေ ရှော်ရီ၊ ဝါဍဝများစွာကို ခေါ်လာ၍ ရှိများစွာကို စုစည်းပါ၊ သို့မှသာ ဓမ္မာရဏ္ယသည် သုံးလောကလုံး—လှုပ်ရှားသူနှင့် မလှုပ်ရှားသူအပါအဝင်—တောက်ပစေမည်။

Verse 19

ततो विष्णुः सहस्राक्षः सहस्रशीर्षः सहस्रपात् । सहस्रशस्तदा रूपं कृतवान्धर्मवत्सलः । यस्मिन्स्थाने च ये विप्राः सदाचाराः शुभव्रताः

ထို့နောက် ဓမ္မကို ချစ်မြတ်နိုးသော ဗိဿဏု—မျက်စိတစ်ထောင်၊ ခေါင်းတစ်ထောင်၊ ခြေတစ်ထောင်ရှိသူ—သည် မျိုးစုံသော ရုပ်သဏ္ဌာန်များကို ခံယူတော်မူ၏။ ထိုနေရာ၌လည်း စဒ္ဓာစာရရှိ၍ မင်္ဂလာဝတ္တရားကို ထိန်းသိမ်းသော ဘြာဟ္မဏတို့ကို တည်ထောင်စေ၏။

Verse 20

अशेषधर्मकुशलाः सर्वशास्त्रविशारदाः । तपोज्ञाने महाख्याता ब्रह्मयज्ञपरायणाः । स्थापिता ऋषयः सर्वे सहस्राण्यष्टादशैव तु

ထို ရှိအားလုံးသည် ဓမ္မအလုံးစုံ၌ ကျွမ်းကျင်၍ သာသ္တရားအပေါင်း၌ ပညာရှင်ဖြစ်ကာ တပနှင့် ဉာဏ်ကြောင့် ထင်ရှားပြီး ဘြဟ္မယဇ္ဉ၌ အလုံးစုံအပ်နှံသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုနေရာ၌ ရှိအားလုံးကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး အရေအတွက်မှာ တစ်သောင်းရှစ်ထောင် ဖြစ်၏။

Verse 21

नानादेशात्समानीय स्थापितास्तत्र तैः सुरैः । आश्रमांश्च बहूंस्तत्र काजेशैरपि निर्मितान्

နိုင်ငံဒေသအမျိုးမျိုးမှ စုဆောင်း၍ ထိုဒေဝတို့က သူတို့ကို ထိုနေရာ၌ အခြေချစေ၏။ ထို့ပြင် ကာဇေရှတို့ကလည်း ထိုနေရာ၌ အာရှရမ်များစွာကို ဆောက်လုပ်ခဲ့ကြ၏။

Verse 22

धर्मोपदेशात्कृष्णेन ब्रह्मणा च शिवेन च । स्वेस्वे स्थाने यथायोग्ये स्थापयामास केशवः

ကృష్ణ၊ ဗြဟ္မာနှင့် ရှီဝတို့ ပေးအပ်သော ဓမ္မအုပ်ဒေသကို လိုက်နာ၍ ကေရှဝသည် သင့်လျော်မှုနှင့် စည်းကမ်းအတိုင်း တစ်စုချင်းစီကို မိမိတို့၏ သင့်တော်ရာနေရာ၌ တည်ထောင်စေ하였다။

Verse 23

युधिष्ठिर उवाच । कस्मिन्वंशे समुत्पन्ना ब्राह्मणा वेदपारगाः । स्थापिताः सपरीवाराः पुत्रपौत्रसमावृताः । शिष्यैश्च बहुभिर्युक्ता अग्निहोत्रपरायणाः । तेषां स्थानानि नामानि यथावच्च वदस्व मे

ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်— “ဝေဒတို့၏ အဆုံးတစ်ဖက်သို့ ရောက်ရှိသော ဗြာဟ္မဏများသည် မည်သည့် မျိုးရိုးမှ မွေးဖွားလာသနည်း။ မိသားစုနှင့်အတူ ဤနေရာ၌ တည်နေရာချထားခံရပြီး သားမြေးများဖြင့် ဝန်းရံကာ၊ တပည့်များစွာနှင့်အတူ၊ အဂ္နိဟောတရ ပူဇော်ပွဲ၌ အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်သူတို့၏ နေရာများနှင့် အမည်များကို မှန်ကန်စွာ ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ။”

Verse 24

व्यास उवाच । श्रूयतां नृपशार्दूल धर्म्मारण्यनिवासिनाम्

ဗျာသက ပြောသည်— “အို မင်းတို့အနက် ကျားသဖွယ်သော မင်းကြီး၊ ဓမ္မာရဏ္ယ၌ နေထိုင်သူတို့၏ အကြောင်းကို နားထောင်လော့။”

Verse 25

महात्मनां ब्राह्मणानामृषीणामूर्ध्वरेतसाम् । तेषां वै पुत्रपौत्राणां नामानि च वदाम्यहम्

“အထက်သို့ ထိန်းသိမ်းသော သန္နိဋ္ဌာန် (ဦර්ဓ္ဝရေတस्) ကို ကိုင်စွဲထားသည့် မဟာအတ္တမ ဗြာဟ္မဏ ရှိများ၏ သားမြေးတို့၏ အမည်များကို ယခု ငါ ပြောကြားမည်။”

Verse 26

चतुर्विशतिगोत्राणि द्विजानां पांडवर्षभ । तेषां शाखाः प्रशाखाश्च पुत्रपौत्रादयस्तथा

အို ပाण्डဝတို့အနက် နွားသဖွယ်သော သူရဲကောင်း၊ ဒွိဇတို့တွင် ဂိုတြ ၂၄ မျိုး ရှိ၏။ ထို့ပြင် ၎င်းတို့တွင် ရှာခာ၊ ပရရှာခာများနှင့် သား၊ မြေး စသည့် မျိုးဆက်လိုင်းများလည်း ရှိသည်။

Verse 27

जज्ञिरे बहवः पुत्राः शतशोऽथ सहस्रशः । चतुर्विशतिमुख्यानां नामानि प्रवदामि ते । द्विजानामृषयः प्रोक्ताः प्रवराणि तथा शृणु

သားတော်များသည် ရာချီသာမက ထောင်ချီအထိ များစွာ မွေးဖွားလာကြ၏။ ငါသည် အဓိက ဂိုတရ ၂၄ ခု၏ အမည်များကို သင်အား ပြောမည်; ထို့ပြင် ဒွိဇတို့အတွက် ကြေညာထားသော ရှိသီ-ဒർശီများနှင့် ပရဝရ (pravara) များကိုလည်း နားထောင်လော့။

Verse 28

भारद्वाजस्तथा वत्सः कौशिकः कुश एव च । शांडिल्यः काश्यपश्चैव गौतमश्छांधनस्तथा

ဘာရဒွာဇ၊ ဝတ္စ၊ ကောသိက နှင့် ကုသ; ရှာဏ္ဍိလျ၊ ကာရှျပ၊ ဂေါတမ နှင့် ချာံဓန—ဤတို့သည် အမည်ဖော်ပြထားသော ဂိုတရမျိုးရိုးများ ဖြစ်၏။

Verse 29

जातूकर्ण्यस्तथा वत्सो वसिष्ठो धारणस्तथा । आत्रेयो भांडिलश्चैव लौकिकाश्च इतः परम्

ဇာတူကဏ္ဏျ နှင့် ဝတ္စ; ဝသိဋ္ဌ နှင့် ဓာရဏ; အာတြေယ နှင့် ဘာဏ္ဍိလ; ထို့နောက် လောကိကာတို့လည်း ပါဝင်၏။

Verse 30

कृष्णायनोपमन्युश्च गार्ग्यमुद्गलमौषकाः । पुण्यासनः पराशरः कौंडिन्यश्च ततः परम्

ကృష్ణာယန နှင့် ဥပမညု; ဂါර්ဂျ၊ မုဒ္ဂလ နှင့် မောෂက; ပုဏ္ယာသန၊ ပရာရှရ; ထို့နောက် ကೌဏ္ဍိနျ ဖြစ်၏။

Verse 31

तथा गान्यासनश्चैव प्रवराणि चतुर्विंशतिः । जामदग्न्यस्य गोत्रस्य प्रवराः पंच एव हि

ထို့အတူ ဂါနျာသန လည်း ရှိ၏—ဤစာရင်းအရ ပရဝရသည် ၂၄ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဇာမဒဂ္နျ ဂိုတရအတွက် ပရဝရသည် အမှန်တကယ် ၅ ခု ဖြစ်၏။

Verse 32

भार्गवश्च्यवनाप्नुवानौर्वश्च जमदग्निकः । पंचैते प्रवरा राजन्विख्याता लोकविश्रुताः

အို မင်းကြီး၊ ဤငါးဦး—ဘာာဂဝ၊ ချျဝန၊ အာပနုဝါန၊ ဥရဝ နှင့် ဇာမဒဂ္နျ—တို့သည် ပရဝရအဖြစ် ထင်ရှား၍ လောကတစ်ဝှမ်း ကျော်ကြားသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 33

एवं गोत्रसमुत्पन्ना वाडवा वेदपारगाः । द्विजपूजाक्रियायुक्ता नानाक्रतुक्रियापराः

ဤသို့ ထိုဂိုထရ၌ မွေးဖွားသော ဝါဍဝ မျိုးနွယ်တို့သည် ဝေဒကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သူများဖြစ်၍ ဒွိဇတို့ကို ပူဇော်ဂုဏ်ပြုရာ၌ စိတ်အားထက်သန်ကာ ယဇ္ဉကర్మ အမျိုးမျိုးကို အလေးအနက် ဆောင်ရွက်ကြသည်။

Verse 34

गुणेन संहिता आसन् षट्कर्मनिरताश्च ये । एवंविधा महाभागा नानादेशभवा द्विजाः

သူတို့သည် ဂုဏ်သတ္တိများဖြင့် ပြည့်စုံကာ ရိုးရာခြောက်ကမ်း (ṣaṭkarma) တွင် အမြဲတမ်း အားထုတ်ကြသည်။ ထိုသို့သော မဟာဘဂ္ဂ ဒွိဇတို့သည် နိုင်ငံဒေသ မျိုးစုံမှ ပေါ်ထွန်းလာကြသည်။

Verse 35

भामेवसं तृतीयं च प्रवराः पंच एव हि । भार्गवच्यावनाप्नुवानौर्वजामदग्न्यसंयुताः । आत्रेयोऽर्चनानसश्च श्यावास्येति तृतीयकः

အမှန်တကယ် ပရဝရမှာ ငါးပါးရှိပြီး တတိယမှာ ဘာမေဝသ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဘာာဂဝ၊ ချျဝန၊ အာပနုဝါန၊ ဥရဝ နှင့် ဇာမဒဂ္နျ တို့နှင့် ဆက်စပ်ကြပြီး၊ တတိယအစုကို အာတရေယ၊ အရ္စနာနသ နှင့် ရှျာဝာသျ ဟု ဆိုထားသည်။

Verse 36

अस्मिन्गोत्रे भवा विप्रा दुष्टाः कुटिलगामिनः । धनिनो धर्मनिष्ठाश्च वेदवेदांगपारगाः

ဤဂိုထရ၌ ဒွိဇဗိပၸရာအချို့သည် ဆိုးယုတ်၍ လှည့်ကွေ့သော အကျင့်ရှိကြသော်လည်း၊ တစ်ဖက်တွင် ငွေကြေးပြည့်စုံ၍ ဓမ္မ၌ တည်ကြည်ကာ ဝေဒနှင့် ဝေဒာင်္ဂတို့ကို ကျွမ်းကျင်သူများလည်း ရှိသည်။

Verse 37

दानभोगरताः सर्वे श्रौतस्मार्तेषु संमताः । मांडव्यगोत्रे विज्ञेयाः प्रवरैः पंचभिर्युताः

သူတို့အားလုံးသည် ဒါန (လှူဒါန်းခြင်း) နှင့် တရားသင့်သော ခံစားမှု၌ ပျော်ရွှင်ကြပြီး Śrauta နှင့် Smārta ထုံးတမ်းများတွင် အတည်ပြုလက်ခံထားကြသည်။ ၎င်းတို့ကို Māṇḍavya ဂိုတြာဝင်ဟု သိမှတ်ရပြီး ပရဝရ ငါးပါးနှင့် ပြည့်စုံကြသည်။

Verse 38

भार्गवश्च्यावनो ऽत्रिश्चाप्नुवानौर्वस्तथैव च । अस्मिन्गोत्रे भवा विप्राः श्रुतिस्मृतिपरायणाः

Bhārgava၊ Cyāvana၊ Atri၊ Āpnuvāna နှင့် Urva တို့လည်း ထိုနည်းတူ။ ဤဂိုတြာ၌ မွေးဖွားသော ဘြာဟ္မဏများသည် Śruti နှင့် Smṛti ကို အားကိုးလျက် အလေးထားကြသည်။

Verse 39

रोगिणो लोभिनो दुष्टा यजने याजने रताः । ब्रह्मक्रिया पराः सर्वे मांडव्याः कुरुसत्तम

ကူရုတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူရေ! Māṇḍavya များအားလုံးကို နာမကျန်းလွယ်၊ လောဘကြီး၊ စိတ်မကောင်းဟု ဆိုကြသော်လည်း ယဇ္ဉ ပြုလုပ်ခြင်းနှင့် ယဇ္ဉ ကို ဦးဆောင်ကျင်းပခြင်း၌ ရတနာကဲ့သို့ စွဲမြဲပြီး ဘြာဟ္မဏကိစ္စ (ဘုန်းတော်ပူဇော်ရေး) များ၌ အလေးထားကြသည်။

Verse 40

गार्ग्यस्य गोत्रे ये जातास्तेषां तु प्रवरास्त्रयः । अंगिराश्चांबरीषश्च यौवनाश्वस्तृतीयकः

Gārgya ဂိုတြာ၌ မွေးဖွားသူတို့၏ ပရဝရ သုံးပါးမှာ Aṅgiras၊ Āṃbarīṣa နှင့် တတိယ Yauvanāśva ဖြစ်သည်။

Verse 41

अस्मिन्गोत्रे समुत्पन्नाः सद्वृत्ताः सत्यभाषिणः । शांताश्च भिन्नवर्णाश्च निर्द्धनाश्च कुचैलिनः

ဤဂိုတြာ၌ မွေးဖွားသူတို့သည် အကျင့်ကောင်း၍ အမှန်တရားကို ပြောဆိုကြသည်။ သူတို့သည် ငြိမ်းချမ်းပြီး ရုပ်သဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုးရှိကာ (မကြာခဏ) ဆင်းရဲ၍ အဟောင်းအပေါက် အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ကြသည်။

Verse 42

संगवात्सल्ययुक्ताश्च वेदशास्त्रेषु निश्चलाः । वत्सगोत्रे द्विजा भूप प्रवराः पंच एव हि

အို မင်းကြီး၊ ဝတ္စ ဂိုထရ၏ ဒွိဇပုရောဟိတ်တို့သည် မိတ်သဟာယနှင့် မေတ္တာဝတ်စလျဖြင့် ပြည့်စုံ၍ ဝေဒနှင့် သာස්တရတို့၌ မလှုပ်မယှက် တည်ကြည်ကြသည်။ ထိုမျိုးရိုး၌ အမှန်တကယ် နာမည်ကြီး ပရဝရ ငါးပါးသာ ရှိသည်။

Verse 43

भार्गवश्च्यवनाप्नुवानौर्वश्च जमदग्निकः । एभिस्तु पंच विख्याता द्विजा ब्रह्मस्वरूपिणः

ဘားဂဝ၊ ချျဝန၊ အာပ္နုဝါန၊ အော်ရဝ၊ နှင့် ဇမဒဂ္နိက—ဤငါးပါးကြောင့်ပင် ပရဝရတို့ နာမည်ကြီးသည်။ ထိုသူတို့နှင့် ဆက်နွယ်သော ဒွိဇတို့သည် ဘြဟ္မန်၏သဘောတရားကို ကိုယ်စားပြုသော ဝေဒဓာတ်အားကို ထမ်းဆောင်သူဟု ချီးမွမ်းခံရသည်။

Verse 44

शांता दांताः सुशीलाश्च धर्मपुत्रैः सुसंयुता । वेदाध्ययनहीनाश्च कुशलाः सर्वकर्मसु

သူတို့သည် ငြိမ်းချမ်း၍ အင်္ဒြိယသိမ်းဆည်းနိုင်သူ၊ သဘောကောင်းသီလကောင်းဖြစ်ပြီး ဓမ္မတည်သော သားကောင်းများနှင့် ကောင်းစွာပေါင်းစည်းထားကြသည်။ ဝေဒလေ့လာမှုမရှိသော်လည်း အလုပ်အကိုင်အမျိုးမျိုး၌ ကျွမ်းကျင်ကြသည်။

Verse 45

सुरूपाश्च सदाचाराः सर्वधर्मेषु निष्ठिताः । दानधर्म रताः सर्वे अन्नदा जलदा द्विजाः

သူတို့သည် ရုပ်ရည်လှပ၍ အကျင့်ကောင်းကာ သာသနာဓမ္မအမျိုးမျိုး၌ တည်ကြည်ကြသည်။ အားလုံးသည် ဒါနဓမ္မ၌ ပျော်မြူးကြပြီး—အစာပေးသူ၊ ရေပေးသူ ဒွိဇများဖြစ်ကြသည်။

Verse 46

दयालवः सुशीलाश्च सर्वभूतहिते रताः । काश्यपा ब्राह्मणा राजन्प्रवरत्रयसंयुताः

အို မင်းကြီး၊ ကာရှျယပ ဘြာဟ္မဏတို့သည် ကရုဏာမေတ္တာရှိ၍ သဘောကောင်းသီလကောင်းဖြစ်ကာ သတ္တဝါအားလုံး၏ အကျိုးအတွက် အမြဲတမ်း အားထုတ်ကြသည်။ ထို့ပြင် ပရဝရ သုံးပါးနှင့် ပြည့်စုံကြသည်။

Verse 47

काश्यपश्चापवत्सारो नैध्रुवश्च तृतीयकः । वेदज्ञा गौरवर्णाश्च नैष्ठिका यज्ञकारकाः

ကာရှျပ၊ အာပဝတ္စာရ နှင့် နိုင်ဓြုဝ တို့သည် တတိယ ပရဝရ အစုဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဝေဒကို သိကျွမ်းသူများ၊ အသားအရောင်ဖြူဝင်းသူများ၊ ဝရတၱ၌ တည်ကြည်သူများနှင့် ယဇ္ဉာကို ဆောင်ရွက်သူများဖြစ်ကြသည်။

Verse 48

प्रियवासा महादक्षा गुरुभक्तिरताः सदा । प्रतिष्ठामानव न्तश्च सर्वभूतहिते रताः

သူတို့သည် ချစ်မြတ်နိုးရာ နေရာများတွင် နေထိုင်ကြပြီး အလွန်ကျွမ်းကျင်ကာ အမြဲတမ်း ဂုရုကို ရိုသေသဒ္ဓါဖြင့် ဘက္တိပြုကြသည်။ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အဆင့်အတန်းရှိ၍ သတ္တဝါအားလုံး၏ အကျိုးအတွက် လုပ်ဆောင်နေကြသည်။

Verse 49

यजंते च महायज्ञान्काश्यपेया द्विजातयः । धारीणसगोत्रजाश्च प्रवरैस्त्रिभिरन्विताः

ကာရှျပေယ ဒွိဇတို့သည် မဟာယဇ္ဉာများကို ဆောင်ရွက်ကြသည်။ ဓာရီဏ-ဆ ဂိုထရ၌ မွေးဖွားသူတို့လည်း ပရဝရ သုံးပါးနှင့် ပြည့်စုံကြသည်။

Verse 50

अगस्तिदर्विश्वेताश्व दध्यवाहनसंज्ञकाः । अस्मिन्गोत्रे च ये जाता धर्मकर्मसमाश्रिताः

အဂஸ္တိ၊ ဒရဝိရှ္ဝေတားရှွ နှင့် ဒဓျဝါဟန ဟု ခေါ်ကြသော—ဤဂိုထရ၌ မွေးဖွားသူတို့သည် ဓမ္မနှင့် တရားသော အကျင့်ကံကို အားကိုးခိုလှုံကြသည်။

Verse 51

कर्मक्रूराश्च ते सर्वे तथैवोदरिणस्तु ते । लंबकर्णा महादंष्ट्रा द्विजा धनपरायणाः

သူတို့အားလုံးသည် အလုပ်အကိုင်၌ ကြမ်းတမ်းကာ ထို့အပြင် ဗိုက်ပူသူများလည်း ဖြစ်ကြသည်။ နားရှည်၍ သွားကြီးသူ ဒွိဇတို့သည် ငွေကြေးဥစ္စာကိုသာ အလွန်အမင်း အားထားကြသည်။

Verse 52

क्रोधिनो द्वेषिणश्चैव सर्वसत्त्वभयंकराः । लौगाक्षसोद्भवा ये वै वाडवाः सत्यसंश्रिताः

လောဂါက္ရှမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ဝါဍဝတို့သည် အမှန်တကယ် ဒေါသကြီး၍ မုန်းတီးစိတ်ပြင်းကာ သတ္တဝါအားလုံးကို ကြောက်ရွံ့စေသော်လည်း၊ သစ္စာ၌ တည်မြဲသူဟု ဆိုကြသည်။

Verse 53

प्रवराश्च त्रयस्तेषां तत्त्वज्ञानस्वरूपकाः । कश्यपश्चैव वत्सश्च वसिष्ठश्च तृतीयकः

သူတို့၏ အထူးမြတ်သော ပရဝရ သုံးပါးသည် တတ္တဝ-ဉာဏ်၏ ရုပ်သဘောတရားဖြစ်၍ ကশ্যပ၊ ဝတ္စ နှင့် တတိယအဖြစ် ဝသိဋ္ဌ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 54

सदाचारास्तु विख्याता वैष्णवा बहुवृ त्तयः । रोमभिर्बहुभिर्व्याप्ताः कृष्णवर्णास्तु वाडवाः

သူတို့သည် စဒာစာရ (အကျင့်ကောင်း) ကြောင့် ထင်ရှား၍ ဗိဿဏုကို ဘက္တိပြုသော ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဖြစ်ကာ သင့်လျော်သည့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း များစွာတွင် ပါဝင်ကြသည်။ ဝါဍဝတို့သည် အမွှေးအတောင်ထူထပ်၍ အရောင်မဲသောသူဟု ဆိုကြသည်။

Verse 55

शांता दाताः सुशीलाश्च स्वदारनिरताः सदा । कुशिकसगोत्रे ये जाताः प्रवरैस्त्रिभिरन्विताः

ကူရှိက ဂိုತ್ರ၌ မွေးဖွား၍ ပရဝရ သုံးပါးနှင့် ပြည့်စုံသူတို့သည် ငြိမ်းချမ်း၍ လှူဒါန်းတတ်ကာ သဘောကောင်းသန့်ရှင်းပြီး မိမိ၏ ဇနီး/ခင်ပွန်းအပေါ် အမြဲတမ်း သစ္စာတည်ကြသည်။

Verse 56

विश्वामित्रो देवरात औदलश्च त्रयश्च ये । अस्मिन्गोत्रे तु ये जाता दुर्बला दीनमानसाः

ဤဂိုತ್ರ၏ ပရဝရ သုံးပါးမှာ ဝိශ්ဝာမိတ္တရ၊ ဒေဝရာတ နှင့် အော်ဒလ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် ဤဂိုತ್ರ၌ မွေးဖွားသူအချို့သည် တခါတရံ အားနည်း၍ စိတ်နှလုံးညှိုးနွမ်းလာတတ်သည်။

Verse 57

असत्यभाषिणो विप्राः सुरूपा नृपसत्तमाः । सर्व्वविद्याकुशलिनो ब्राह्मणा ब्रह्मसत्तमाः

မမှန်ကန်သောစကားကို ပြောသော ဗြာဟ္မဏအချို့ရှိ၏။ ရုပ်ရည်လှပ၍ မြတ်သော မင်းတော်အချို့လည်းရှိ၏။ ထို့ပြင် ဗိဒ္ဓာအမျိုးမျိုး၌ ကျွမ်းကျင်၍ ဘြဟ္မန်ကို အတည်တကျ နိဿဌာထားသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဗြာဟ္မဏများလည်းရှိ၏။

Verse 58

उपमन्युसगोत्रेयाः प्रवरत्रयसंयुताः । वसिष्ठश्च भरद्वाजस्त्विंद्रप्रमद एव वा

Upamanyu ဂိုတြ၌ ပါဝင်သူတို့သည် ပရဝရ သုံးပါးနှင့် ယူတ်ကြသည်—ဝသိဋ္ဌ၊ ဘရဒ္ဝါဇ၊ နှင့် အိန္ဒြပ్రమဒ တို့လည်း ဖြစ်၏။

Verse 59

अस्मिन्गोत्रे तु ये विप्राः क्रूराः कुटिलगामिनः । दूषणा द्वेषिणस्तुच्छाः सर्वसंग्रहतत्पराः

သို့ရာတွင် ဤဂိုတြ၌ မွေးဖွားသော ဗြာဟ္မဏတို့အနက် ကြမ်းတမ်း၍ လမ်းကွေ့ကောက်သွားသူ; အပြစ်ရှာသူ၊ မုန်းတီးသူ၊ စိတ်သေးသူ၊ အရာအားလုံးကို စုဆောင်းသိုလှောင်ရန်သာ အာရုံစိုက်သူတို့၏ အကျင့်သည် ရှုတ်ချဖွယ် ဖြစ်၏။

Verse 60

कलहोत्पादने दक्षा धनिनो मानिनस्तथा । सर्वदैव प्रदुष्टाश्च दुष्टसंगरतास्तथा

သူတို့သည် ရန်ပွဲဖြစ်စေရာ၌ ကျွမ်းကျင်၍ ချမ်းသာသော်လည်း မာနကြီး; အမြဲတမ်း အကျင့်ပျက်၍ မကောင်းသူတို့၏ ပေါင်းသင်းမှုနှင့် တွယ်ကပ်မှု၌ နစ်မြုပ်နေကြ၏။

Verse 61

रोगिणो दुर्बलाश्चैव वृत्त्युपकल्पवर्जिताः । वात्स्यगोत्रे भवा विप्राः प्रवरैः पंचभिर्युताः

Vātsya ဂိုတြ၌ မွေးဖွားသော ဗြာဟ္မဏတို့သည် ပရဝရ ငါးပါးနှင့် ယူတ်ကြသော်လည်း ရောဂါများ၍ အားနည်းကာ သင့်လျော်သော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းနည်းလမ်းနှင့် အထောက်အပံ့ မရှိသူဟု ဖော်ပြထား၏။

Verse 62

भार्गवच्यावनाप्नुवानौर्वश्च जमदग्निकः । अस्मिन्गोत्रे भवा विप्राः स्थूलाश्च बहुबुद्धयः

ဤမျိုးရိုး၌ ပူဇော်ထိုက်သော ပုရောဟိတ်ရိရှီဘိုးဘွားများ—ဘားဂဝ၊ ချျာဝန၊ အာပနုဝာန၊ အော်ရဝ နှင့် ဇမဒဂ္နီ—တို့ ရှိကြသည်။ ဤဂိုထရ၌ မွေးဖွားသော ဗြာဟ္မဏများသည် ကိုယ်ခန္ဓာခိုင်မာ၍ ဉာဏ်ပညာကြွယ်ဝကြသည်။

Verse 63

सर्वकर्मरता श्चैव सर्वधर्मेषु निश्चलाः । वेदशास्त्रार्थनिपुणा यजने याजने रताः

သူတို့သည် သင့်လျော်သော ကိစ္စကမ္မအားလုံး၌ တက်ကြွ၍ ဓမ္မအားလုံး၌ မလှုပ်မယှက် တည်ကြည်ကြသည်။ ဝေဒနှင့် သာစတြာ၏ အဓိပ္ပါယ်ကို ကျွမ်းကျင်သဖြင့် ယဇ္ဉာပြုခြင်းနှင့် အခြားသူတို့အတွက် ယဇ္ဉာကို ဦးဆောင်ပြုလုပ်ပေးခြင်းတို့၌ ပီတိရရှိကြသည်။

Verse 64

सदाचाराः सुरूपाश्च बुद्धितो दीर्घदर्शिनः । वात्स्यायनसगोत्रेयाः प्रवरैः पंचभिर्युताः

သူတို့သည် စည်းကမ်းကောင်းမွန်၍ ရုပ်ရည်လှပကြပြီး ဉာဏ်ပညာဖြင့် အဝေးမြင်သူများဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဝါတ္စျာယန ဂိုထရမှ ဖြစ်၍ ပရဝရ ငါးပါးနှင့် ပြည့်စုံကြသည်။

Verse 65

भार्गवच्यावनाप्नुवानौर्वश्च जमदग्निकः । पूर्वोक्ताः प्रवराश्चास्य कथितास्तव भारत

ဘားဂဝ၊ ချျာဝန၊ အာပနုဝာန၊ အော်ရဝ နှင့် ဇမဒဂ္နီ—ဤတို့သည် ဤမျိုးရိုး၏ ယခင်က ဖော်ပြခဲ့သော ပရဝရများဖြစ်သည်၊ အို ဘာရတ; သင်အား ဤသို့ ကြေညာပြောကြားပြီးပြီ။

Verse 66

अस्मिन्गोत्रे तु ये जाता पाकयज्ञरताः सदा । लोभिनः क्रोधिनश्चैव प्रजायन्ते बहुप्रजाः

သို့ရာတွင် ဤဂိုထရ၌ မွေးဖွားသူအချို့သည် အိမ်တွင်းပူဇော်ပွဲဖြစ်သော ပာကယဇ္ဉာများ၌ အမြဲတမ်း စွဲလမ်းနေကြသည်။ လောဘကြီး၍ ဒေါသလွယ်သဖြင့် သားသမီးများပြားသူများ ဖြစ်လာကြသည်။

Verse 67

स्नानदानादिनिरताः सर्वदाश्च जितेंद्रियाः । वापीकूपतडागानां कर्तारश्च सहस्रशः । व्रतशीला गुणज्ञाश्च मूर्खा वेदविवर्जिताः

သူတို့သည် သန့်ရှင်းသော ရေချိုးပူဇော်မှု၊ ဒါနပြုခြင်း စသည့် ကုသိုလ်ကိစ္စများ၌ အမြဲတမ်း စိုက်ထုတ်ကြပြီး အင်္ဒြိယကို အနိုင်ယူထားသော သမာဓိရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထောင်ပေါင်းများစွာဖြင့် လှေကားဆင်းရေတွင်း၊ ရေတွင်းနှင့် ရေကန်များကို တည်ဆောက်ကြသည်။ ဝရတကို ထိန်းသိမ်း၍ ဂုဏ်သတ္တိကို သိမြင်သော်လည်း—ဝေဒပညာမရှိသဖြင့် အချို့မှာ မိုက်မဲကြသည်။

Verse 68

कौशिकवंशे ये जाताः प्रवरत्रयसंयुताः । विश्वामित्रोऽघर्मषी च कौशिकश्च तृतीयकः

ကောသိက မျိုးရိုး၌ မွေးဖွားသူတို့သည် ပရဝရ သုံးပါးနှင့် ပြည့်စုံကြသည်။ ထိုပရဝရ သုံးပါးမှာ ဝိශ්ဝာမိတ္တရ၊ အဃမရ္ရှဏ နှင့် တတိယ ကောသိက ဖြစ်သည်။

Verse 69

अस्मिन्गोत्रे च ये जाता ब्राह्मणा ब्रह्मवेदिनः । शांता दांताः सुशीलाश्च सर्वधर्मपरायणाः

ထို့ပြင် ဤဂိုထရ၌ ဘြာဟ္မဏတို့ မွေးဖွားကြပြီး ဘြဟ္မန်ကို သိမြင်သူများ ဖြစ်ကြသည်—ငြိမ်းချမ်း၍ သမာဓိရှိ၊ ကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်တတ်၊ အကျင့်သိက္ခာကောင်းပြီး ဓမ္မအားလုံး၌ အားထားတည်မြဲကြသည်။

Verse 70

अपुत्रिण स्तथा रूक्षास्तेजोहीना द्विजोत्तमाः । भारद्वाजसगोत्रेयाः प्रवरैः पंचभिर्युताः

ထိုနည်းတူ ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့အနက် အချို့မှာ သားမရှိ၊ စိတ်သဘောကြမ်းတမ်း၍ ဓမ္မတေဇ မပြည့်စုံကြသည်။ သူတို့သည် ဘာရဒ္ဝါဇ ဂိုထရ၌ ပါဝင်ပြီး ပရဝရ ငါးပါးနှင့် ဆက်နွယ်ကြသည်။

Verse 71

अंगिरसो बार्हस्पत्यो भारद्वाजस्तु सैन्यसः । गार्ग्यश्चै वेति विज्ञेयाः प्रवराः पंच एव च

အင်္ဂိရသ၊ ဘာရ္ဟသပတ္တျ၊ ဘာရဒ္ဝါဇ၊ စိုင်နျယ နှင့် ဂါရ္ဂျ—ဤတို့ကိုပင် ပရဝရ ငါးပါးဟု သိမှတ်ရမည်။

Verse 72

अस्मिन्गोत्रे च ये जाता वाडवा धनिनः शुभाः । वस्त्रालंकरणोपेता द्विजभक्तिपरायणाः

ဤဂိုတြ၌ မွေးဖွားသော ဝါဍဝတို့သည် ချမ်းသာကောင်းမြတ်၍ မင်္ဂလာရှိကြသည်။ လှပသောဝတ်စုံနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များကို ရိုသေဘုဇာရန် ဘက္တိဖြင့် အလေးထားကြသည်။

Verse 73

ब्रह्मभोज्यपराः सर्वे सर्वधर्मपरायणाः । काश्यपगोत्रे यै जाताः प्रवरत्रयसंयुताः

သူတို့အားလုံးသည် ဗြဟ္မဘောဇျ (ဗြာဟ္မဏများအတွက် ပူဇော်ဧည့်ခံအစာ) ကို ဆက်ကပ်ရာတွင် စိတ်အားထက်သန်၍၊ ဓမ္မအမျိုးမျိုး၌လည်း တည်ကြည်ကြသည်။ ကာရှျယပ ဂိုတြ၌ မွေးဖွားသူတို့သည် ပရဝရ သုံးပါးနှင့် ပြည့်စုံကြသည်။

Verse 74

काश्यपश्चापवत्सारो रैभ्येति विश्रुतास्त्रयः । अस्मिन्गोत्रे भवा विप्रा रक्ताक्षाः क्रूरदृष्टयः

ကာရှျယပ၊ အာပဝတ္စာရ၊ ရိုင်ဘျ—ဤသုံးပါးသည် ပရဝရဟု နာမည်ကြီးသည်။ ဤဂိုတြ၌ပင် မျက်လုံးနီ၍ ကြမ်းတမ်းသောအကြည့်ရှိသည့် ဗိပၸ (ဗြာဟ္မဏ) များလည်း ရှိကြသည်။

Verse 75

जिह्वालौल्यरताः सर्वे सर्वे ते पारमार्थिनः । निर्धना रोगिणश्चैते तस्करानृतभाषिणः

သူတို့အားလုံးသည် လျှာ၏လောလျှာ (အရသာနှင့် စကား) ကို နှစ်သက်လွန်ကဲကြသော်လည်း၊ ‘ပရမာර්ထ’ အမြင့်မြတ်ကို ပြောဆိုသူဟန်ဆောင်ကြသည်။ သူတို့သည် ဆင်းရဲ၍ နာမကျန်း—ခိုးသူနှင့် မုသာပြောသူများဖြစ်သည်။

Verse 76

शास्त्रार्थावेदिनः सर्वे वेदस्मृतिविवर्जिताः । शुनकेषु च ये जाता विप्रा ध्यानपरायणाः

သူတို့အားလုံးသည် ရှာස්တရ၏ အဓိပ္ပါယ်ကို သိကြသော်လည်း၊ ဝေဒနှင့် စမෘတိမှ ကင်းကွာနေကြသည်။ သို့ရာတွင် ရှုနက မျိုးစုအတွင်း မွေးဖွားသော ဗိပၸတို့သည် ဓျာန (သမาธိ) တွင် အလေးထားတည်ကြည်ကြသည်။

Verse 77

तपस्विनो योगिनश्च वेदवेदांगपारगाः । साधवश्च सदाचारा विष्णुभक्तिपरायणाः

သူတို့သည် တပသီနှင့် ယောဂီများဖြစ်၍ ဝေဒနှင့် ဝေဒာင်္ဂတို့၌ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ကြသည်။ သာဓုသဘော၊ စာရိတ္တကောင်းမွန်၍ ဗိဿဏုဘက္တိ၌ အပြည့်အဝ အားထားတည်မြဲကြသည်။

Verse 78

ह्रस्वकाया भिन्नवर्णा बहुरामा द्विजोत्तमाः । दयालाः सरलाः शांता ब्रह्मभोज्यपरायणाः

ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့သည် ကိုယ်အရပ်ပု၍ အသားအရောင်မျိုးစုံရှိကြပြီး အမူအရာလည်း ချိုသာလှသည်။ သူတို့သည် ကရုဏာရှိ၊ ရိုးသားတည်ငြိမ်၍ ဘြာဟ္မဏ-ဘောဇ (သန့်ရှင်းသောဧည့်ဝတ်ပြုခြင်း) ကို အထူးအလေးထားကြသည်။

Verse 79

शौनकसेषु ये जाताः प्रवरत्रयसंयुताः । भार्गवशौनहोत्रेति गार्त्स्यप्रमद इति त्रयः

ရှောနကအုပ်စုအတွင်း မွေးဖွား၍ ပရဝရ သုံးပါးနှင့် ပြည့်စုံသူများ—ဘာရ္ဂဝ၊ ရှောနဟောတြ၊ နှင့် ဂါရ္တ္စျပြမဒ—ဤသုံးပါးပင် ဖြစ်သည်။

Verse 80

अस्मिन्देशे समुत्पन्ना वाडवा दुःसहा नृप । महोत्कटा महाकायाः प्रलंबाश्च मदोद्धताः

အရှင်မင်းကြီး၊ ဤဒေသ၌ ပေါ်ထွန်းလာသော ဝာဍဝတို့သည် ခံနိုင်ရည်မရှိလောက်အောင် ကြမ်းတမ်းသည်—အလွန်ရက်စက်၍ ကိုယ်ခန္ဓာကြီးမား၊ အရပ်ရှည်ကာ မာနကြီးထွားလျက်ရှိသည်။

Verse 81

क्लेशरूपाः कृष्णवर्णाः सर्वशास्त्रविशारदाः । बहुभुजो मानिनो दक्षा राग द्वेषोपवर्जिताः

သူတို့သည် ကလေရှ်၏ရုပ်သဏ္ဌာန်ကဲ့သို့ ဖြစ်၍ အသားအရောင်မည်းသော်လည်း ရှာස්တြအားလုံး၌ ကျွမ်းကျင်ကြသည်။ လက်များစွာ (အင်အားကြီး) မာနရှိ၊ ကျွမ်းကျင်တတ်မြောက်ပြီး ရာဂနှင့် ဒွေသမှ ကင်းလွတ်ကြသည်။

Verse 82

सुवस्त्रभूषारूपा वै ब्राह्मणा ब्रह्मवादिनः । वसिष्ठगोत्रे ये जाताः प्रवरत्रयसंयुताः

ထိုဗြာဟ္မဏတို့သည် ဝတ်စားဆင်ယင်ကောင်းမွန်၍ အလှအပအလင်္ကာဖြင့် တင့်တယ်ကာ ရုပ်ရည်လှပကြပြီး၊ ဗြဟ္မန် (Brahman) ကိုဆိုသည့် ဗြဟ္မဝါဒင် အမှန်တရားပြောသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ဝသိဋ္ဌ ဂိုတြ၌ မွေးဖွားသူတို့သည် ပရဝရ သုံးပါး (ဘိုးဘွား ရှိ) နှင့် ပြည့်စုံကြသည်။

Verse 83

वसिष्ठो भारद्वाजश्च इन्द्रप्रमद एव च । अस्मिन्गोत्रे भवा विप्रा वेदवेदांगपारगाः

ဝသိဋ္ဌ၊ ဘာရဒ္ဝါဇ နှင့် အိန္ဒြပ్రమဒ—ဤတို့ပင် ပရဝရများ ဖြစ်ကြသည်။ ဤဂိုတြ၌ မွေးဖွားသော ဗြာဟ္မဏတို့သည် ဝေဒနှင့် ဝေဒာင်္ဂတို့ကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ကြသည်။

Verse 84

याज्ञिका यज्ञशीलाश्च सुस्वराः सुखिनस्तथा । द्वेषिणो धनवंतश्च पुत्रिणो गुणिनस्तथा

သူတို့သည် ယဇ္ဍ (yajña) ကို ဆောင်ရွက်သူများဖြစ်၍ ယဇ္ဍဓမ္မ၌ အမြဲတမ်းတည်ကြည်ကြသည်။ အသံချိုမြိန်၍ စိတ်ချမ်းသာကြသော်လည်း၊ မုန်းတီးမှုရှိသူ၊ ငွေကြေးကြွယ်ဝသူ၊ သားသမီးရှိသူ နှင့် အရည်အချင်းဂုဏ်သတ္တိပြည့်စုံသူဟုလည်း ဆိုကြသည်။

Verse 85

विशालहृदया राजञ्छूराः शत्रुनिबर्हणाः । गौतमसगोत्रे ये जाताः प्रवराः पंच एव हि

အို မင်းကြီး၊ သူတို့သည် စိတ်နှလုံးကျယ်ဝန်း၍ သတ္တိရှိကာ ရန်သူတို့ကို ချေမှုန်းသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ဂေါတမ ဂိုတြ၌ မွေးဖွားသူတို့တွင် ပရဝရ ငါးပါး အမှန်တကယ် ရှိသည်။

Verse 86

कौत्सगार्ग्योमवाहाश्च असितो देवलस्तथा । अस्मिन्गोत्रे च ये जाता विप्राः परमपावनाः

ကောတ্স၊ ဂါရ္ဂျ၊ အိုမဝါဟ နှင့် အစိတ၊ ဒေဝလ တို့လည်း ပါဝင်သည်။ ဤဂိုတြ၌ မွေးဖွားသော ဗြာဟ္မဏတို့သည် အလွန်အမင်း သန့်စင်စေသော၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး ပဝနဖြစ်ကြသည်။

Verse 87

परोपकारिणः सर्वे श्रुतिस्मृति परायणाः । बकासनाश्च कुटिलाश्छद्मवृत्तिपरास्तथा

အားလုံးသည် အခြားသူတို့ကို ကူညီပေးသူများဖြစ်၍ Śruti နှင့် Smṛti ကို အလေးထားလိုက်နာကြသော်လည်း၊ အချို့မှာ ကြက်တံခွန်ကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်သူ၊ ကောက်ကျစ်သူ၊ လှည့်ဖြားသော အကျင့်ကို လိုက်စားသူလည်း ရှိသည်။

Verse 88

नानाशास्त्रार्थनिपुणा नानाभरणभूषिताः । वृक्षादिकर्मकुशला दीर्घरोषाश्च रोगिणः

သူတို့သည် ရှာස්တရများစွာ၏ အဓိပ္ပါယ်ကို ကျွမ်းကျင်သိမြင်၍ အလှဆင်ပစ္စည်းမျိုးစုံဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားကြသည်။ သစ်ပင်စသည့် အလုပ်များတွင်လည်း ကျွမ်းကျင်သော်လည်း၊ အမျက်ရှည်ပြီး ရောဂါလည်း မကြာခဏ ဖြစ်တတ်သည်။

Verse 89

आंगिरसगोत्रे ये जाताः प्रवरत्रयसंयुताः । आंगिरसोंबरीषश्च यौवनाश्वस्तृतीयकः

Āṅgirasa ဂိုထရတွင် မွေးဖွားသူတို့သည် ပရဝရ သုံးပါးနှင့် ပြည့်စုံကြသည်—Āṅgirasa, Ambarīṣa နှင့် တတိယအဖြစ် Yauvanāśva ဖြစ်သည်။

Verse 90

अस्मिन्गोत्रे च ये जाताः सत्य संभाषिणस्तथा । जितेंद्रियाः सुरूपाश्च अल्पाहाराः शुभाननाः

ဤဂိုထရတွင် မွေးဖွားသူတို့သည် သစ္စာစကားကို ပြောကြသည်။ အင်ဒြိယကို ထိန်းချုပ်နိုင်၍ ရုပ်ရည်လှပ၊ အစားအစာကို မျှတစွာသာ စားသုံးပြီး မျက်နှာတောက်ပကြသည်။

Verse 91

महाव्रताः पुराणज्ञा महादानपरायणाः । निर्द्वेषिणो लोभयुता वेदाध्य यनतत्पराः

သူတို့သည် မဟာဝရတကို ထိန်းသိမ်းကျင့်သုံး၍ ပုရာဏကို သိမြင်သူများဖြစ်ကာ မဟာဒါန (အလှူကြီး) တွင် အလေးထားကြသည်။ မုန်းတီးမှုကင်း—သို့သော် လောဘပါဝင်—ပြီး ဝေဒ အဓျယန၌ တက်ကြွစွာ အာရုံစိုက်ကြသည်။

Verse 92

दीर्घदर्शिमहातेजो महामायाविमोहिताः । शांडिलसगोत्रेये प्रवरत्रयसंयुताः

အဝေးမြင်ဉာဏ်နှင့် မဟာတေဇောရှိသော်လည်း မဟာမာယာ၏ မောဟတွင် မိမိတို့ လှည့်ဖြားခံရသော ရှာဏ္ဍိလ ဂိုတြ၌ မွေးဖွားသူတို့သည် ပရဝရ သုံးပါးနှင့် ယှဉ်တွဲကြသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 93

असितो देवलश्चैव शांडिलस्तु तृतीयकः । अस्मिन्गोत्रे महाभागाः कुब्जाश्च द्विजसत्तमाः

အသိတနှင့် ဒေဝလ၊ ထို့ပြင် တတိယအဖြစ် ရှာဏ္ဍိလ—ဤတို့သည် ဤဂိုတြ၌ အမည်တင်ထားကြသည်။ ဤဂိုတြ၌ မဟာဘဂါရှိသူများလည်း ရှိပြီး၊ ခါးကွေးသူများလည်း ရှိသော်လည်း ဒွိဇတို့အနက် အထူးကောင်းမြတ်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 94

नेत्ररोगी महादुष्टा महात्यागा अनायुषः । कलहोत्पादने दक्षाः सर्वसंग्रह तत्पराः

မျက်စိရောဂါဖြင့် ပင်ပန်းရ၊ အလွန်ဆိုးယုတ်၊ စွန့်လွှတ်ခြင်းကို အလွန်အကျွံ လိုက်နာ၊ အသက်တို; အငြင်းပွားမှုကို ထူထောင်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်ပြီး အရာအားလုံးကို စုဆောင်းရန် အားထုတ်ကြသည်။

Verse 95

मलिना मानिनश्चैव ज्योतिःशास्त्रविशारदाः । आत्रेयसगोत्रे ये जाताः पंचप्रवरसंयुताः

အကျင့်အကြံ မသန့်ရှင်းသော်လည်း မာနကြီးပြီး၊ ဇျောတိဿ-ရှာသ္တရ (နက္ခတ္တဗေဒ) တွင် ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်ကြသည်။ အာတြေယ ဂိုတြ၌ မွေးဖွားသူတို့သည် ပရဝရ ငါးပါးနှင့် ဆက်စပ်ကြသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 96

आत्रेयोऽर्चनानसश्यावाश्वोंगिर सोऽत्रिश्च । अस्मिन्वंशे च ये जाता द्विजास्ते सूर्यवर्चसः

အာတြေယ၊ အရ္စနာနသ၊ ရှျာဝာရှွ၊ အင်္ဂိရသ၊ နှင့် အတြိ—ဤတို့သည် ပရဝရ ရှိများ ဖြစ်ကြသည်။ ဤမျိုးရိုး၌ မွေးဖွားသော ဒွိဇတို့သည် နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော တေဇောရှိကြသည်။

Verse 97

चंद्रवच्छीतलाः सर्वे धर्मारण्ये व्यवस्थिताः । सदाचारा महादक्षाः श्रुतिशास्त्र परायणाः

သူတို့အားလုံးသည် လကဲ့သို့ အေးမြသက်သာ၍ ဓမ္မာရဏ္ယ၌ တည်မြဲစွာ နေထိုင်ကြသည်။ အကျင့်ကောင်းမြတ်၍ ကျွမ်းကျင်လွန်ကဲကာ ဝေဒနှင့် ရှာස්တရတို့ကို အားကိုးပူဇော်ကြသည်။

Verse 98

याज्ञिकाश्च शुभाचाराः सत्यशौचपरायणाः । धर्मज्ञा दानशीलाश्च निर्मलाश्च महोत्सुकाः

သူတို့သည် ယဇ్ఞပြုသူများဖြစ်၍ မင်္ဂလာအကျင့်ရှိကာ သစ္စာနှင့် သန့်ရှင်းမှုကို အားထားကြသည်။ ဓမ္မကို သိမြင်သူ၊ လှူဒါန်းစိတ်ရှိသူ၊ ဘဝ၌ အပြစ်ကင်းစင်၍ မြင့်မြတ်သော စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် ပြည့်ဝကြသည်။

Verse 99

तपःस्वाध्यायनिरता न्यायधर्मपरायणाः

သူတို့သည် တပဿာနှင့် စွာဓျာယ၌ အမြဲတမ်း မျှော်မှန်းအားထုတ်ကာ တရားမျှတမှုနှင့် ဓမ္မကို အပြည့်အဝ အားထားကြသည်။

Verse 100

युधिष्ठिर उवाच । कथयस्व महाबाहो धर्मारण्यकथामृतम् । यच्छ्रुत्वा मुच्यते पापाद्घोराद्ब्रह्मवधादपि

ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်— “အို မဟာဗာဟို၊ ဓမ္မာရဏ္ယ၏ အမృతကထာကို ပြောပြပါ။ ထိုကထာကို ကြားနာလျှင် ကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်များမှ၊ ဘြာဟ္မဏသတ်၏ အပြစ်မှတောင် လွတ်မြောက်နိုင်သည်။”

Verse 110

मातंगी च महादेवी वाणी च मुकुटेश्वरी । भद्री चैव महाशक्तिः संहारी च महाबला

မာတင်ဂီ မဟာဒေဝီ၊ ဝါဏီ မုကုတေရှွရီ၊ ဘဒ္ရီ မဟာရှက္တိ၊ နှင့် သံဟာရီ မဟာဗလာ—ဤတို့သည် သူမ၏ အလေးအမြတ်ပြု ရုပ်သဏ္ဌာန်များ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 120

भोभो ब्रह्मन्द्विजातीनां शुश्रूषार्थं प्रकल्पय । सृष्टिर्हि शाश्वतीवाद्य द्विजोघोपि सुखी भवेत् । विष्णोर्वाक्यमभिश्रुत्य ब्रह्मा लोकपितामहः

“အို ဘြဟ္မာရေ၊ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့ကို စေဝာပြုရန် ဤအစီအစဉ်ကို ချမှတ်ပါ။ ဖန်ဆင်းခြင်း၏ စည်းကမ်းသည် အမြဲတမ်းတည်မြဲသဖြင့် ဗြာဟ္မဏအစုအဝေးလည်း ချမ်းသာစွာ နေနိုင်မည်။” ဗိဿနု၏ ဝစနကို ကြားသိပြီးနောက် လောကပိတామဟ ဘြဟ္မာသည် ထိုအတိုင်း ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 121

संस्मरन्कामधेनुं वै स्मरणेनैव तत्क्षणे । आगता तत्र सा धेनुर्धर्मारण्ये पवित्रके

ကာမဓေနုကို သတိရမြင်ယောင်လိုက်သည်နှင့်၊ ထိုသတိရခြင်းတစ်ခုပင်ဖြင့် ချက်ချင်းပင် သူမရောက်လာခဲ့သည်—သန့်ရှင်း၍ သန့်စင်ပေးသော ဓမ္မာရဏ္ယ တောဧရိယာ၌။