Adhyaya 151

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । उत्तरे नर्मदाकूले तीर्थं परमशोभनम् । जयवाराहमाहात्म्यं सर्वपापप्रणाशनम्

သီရိမာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်ကြားသည်– နရ္မဒါမြစ်၏ မြောက်ဘက်ကမ်း၌ အလွန်လှပသော တီရ္ထတစ်ခုရှိသည်။ ၎င်းမှာ ‘ဇယဝရာဟ’ ၏ မဟာတ္မယ ဖြစ်၍ အပြစ်အားလုံးကို ပျက်စီးစေသည်။

Verse 2

उद्धृता जगती येन सर्वदेवनमस्कृता । लोकानुग्रहबुद्ध्या च संस्थितो नर्मदातटे

ကမ္ဘာမြေကို မြှောက်တင်ခဲ့သူ—ဒေဝတားအပေါင်းတို့က နမಸ್ಕာရပြုသောသူ—လောကတို့၏ အကျိုးချမ်းသာအတွက် ကရုဏာစိတ်ဖြင့် နရ္မဒါမြစ်ကမ်းပေါ်၌ တည်နေ၏။

Verse 3

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा वीक्षते मधुसूदनम् । मुच्यते सर्वपापेभ्यो दशजन्मानुकीर्तनात्

ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီး မဓုသူဒနကို ဖူးမြင်သူသည်၊ ဆယ်ဘဝတိုင် စုဆောင်း၍ ရေတွက်ထားသော အပြစ်အားလုံးမှ ကင်းလွတ်လေ၏။

Verse 4

मत्स्यः कूर्मो वराहश्च नरसिंहोऽथ वामनः । रामो रामश्च कृष्णश्च बुद्धः कल्किश्च ते दश

မတ္စျ၊ ကူර්မ နှင့် ဝရာဟ; ထို့နောက် နရစിംဟ နှင့် ဝာမန; ရာမ နှင့် (ပရရှု-)ရာမ၊ ကృష్ణ၊ ဗုဒ္ဓ နှင့် ကလ္ကိ—ဤတို့သည် အဝတာရ ဆယ်ပါး ဖြစ်သည်။

Verse 5

युधिष्ठिर उवाच । मत्स्येन किं कृतं तात कूर्मेण मुनिसत्तम । वराहेण च किं कर्म नरसिंहेन किं कृतम्

ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်– အဘယ့်ကြောင့်မဟုတ်၊ အမြတ်ဆုံး မုနိတော်ရေ၊ ဘုရားသခင်သည် မတ္စျရုပ်ဖြင့် ဘာကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သနည်း။ ကူර්မရုပ်ဖြင့် ဘာကို လုပ်ခဲ့သနည်း။ ဝရာဟရုပ်ဖြင့် မည်သို့သော ကర్మကို ပြုခဲ့ပြီး နရစിംဟရုပ်ဖြင့် ဘာကို ပြုခဲ့သနည်း။

Verse 6

वामनेन च रामेण राघवेण च किं कृतम् । बुद्धरूपेण किं वापि कल्किना किं कृतं वद

ဝာမနရုပ်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ရာမ—ရာဃဝရုပ်ဖြင့်လည်းကောင်း ဘာကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သနည်း။ ဗုဒ္ဓရုပ်ဖြင့်လည်း ဘာကို ပြုခဲ့သနည်း၊ ကလ္ကိက ဘာကို ပြုမည်နည်း—ကျေးဇူးပြု၍ ပြောကြားပါ။

Verse 7

एवमुक्तस्तु विप्रेन्द्रो धर्मपुत्रेण धीमता । उवाच मधुरां वाणीं तदा धर्मसुतं प्रति

ဉာဏ်ပညာရှိသော ဓမ္မ၏သားက ထိုသို့ မေးမြန်းသဖြင့်၊ ဗြာဟ္မဏအမြတ်ဆုံးသည် ထိုဓမ္မသားအား တုံ့ပြန်၍ ချိုမြိန်သော စကားကို ထိုအခါ ပြောကြားလေ၏။

Verse 8

श्रीमार्कण्डेय उवाच । मीनो भूत्वा पुरा कल्पे प्रीत्यर्थं ब्रह्मणो विभुः । समर्पयत्समुद्धृत्य वन्दान्मग्नान्महार्णवे

သီရိမာရကဏ္ဍေယ မိန့်ကြားသည်– ရှေးက ကလ္ပတစ်ခါ၌ အမြတ်ဆုံးဘုရားသည် မత్సယ (ငါး) အဝတားဖြစ်၍ ဘြဟ္မာ၏ ပီတိအတွက် မဟာသမုဒ္ဒရာ၌ မြုပ်နေသော ဝေဒများကို ဆယ်ယူကာ ဂုဏ်ပြု၍ ပြန်လည်အပ်နှံတော်မူ၏။

Verse 9

अमृतोत्पादने राजन्कूर्मो भूत्वा जगद्गुरुः । मन्दरं धारयामास तथा देवीं वसुंधराम्

အရှင်မင်းကြီး၊ အမృత (မသေမပျက်ရည်) ထုတ်လုပ်ရာကာလ၌ လောကဂုရုသည် ကူရ္မ (လိပ်) အဝတားဖြစ်၍ မန္ဒရတောင်ကို ထမ်းဆောင်တော်မူပြီး၊ ထို့အပြင် ဒေဝီ ဝသုန္ဓရာ—မြေမိခင်ကိုလည်း ထောက်မတော်မူ၏။

Verse 10

उज्जहार धरां मग्नां पातालतलवासिनीम् । वाराहं रूपमास्थाय देवदेवो जनार्दनः

ဒေဝဒေဝ ဂျနာရ္ဒနသည် ဝရာဟ (တောဝက်) ရုပ်ကို ခံယူ၍ ပာတာလအောက်လောက၌ နေထိုင်ကာ မြုပ်နေသော မြေကြီးကို ဆယ်တင်၍ မြှောက်တော်မူ၏။

Verse 11

नरस्यार्द्धतनुं कृत्वा सिंहस्यार्द्धतनुं तथा । हिरण्यकशिपोर्वक्षो विददार नखाङ्कुशैः

အရှင်သည် ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ဝက်ကို လူရုပ်၊ တစ်ဝက်ကို ခြင်္သေ့ရုပ် ပြုတော်မူ၍ ချိတ်ကဲ့သို့သော လက်သည်းများဖြင့် ဟိရဏ္ယကသိပု၏ ရင်ဘတ်ကို ခွဲဖောက်တော်မူ၏။

Verse 12

जटी वामनरूपेण स्तूयमानो द्विजोत्तमैः । तद्दिव्यं रूपमास्थाय क्रमित्वा मेदिनीं क्रमैः

ဇဋာဆံထုံးကို ဆောင်၍ ဝာမနရုပ်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းကာ အထက်မြတ်သော ဗြာဟ္မဏများ၏ ချီးမွမ်းခြင်းကို ခံယူပြီးနောက်၊ ထိုဒိဗ္ဗရုပ်ကို ခံယူ၍ မဟာခြေလှမ်းများဖြင့် မြေပြင်ကို အဆင့်ဆင့် လှမ်းကျော်တော်မူ၏။

Verse 13

कृतवांश्च बलिं पश्चात्पातालतलवासिनम् । स्थापयित्वा सुरान् सर्वान् गतो विष्णुः स्वकं पुरम्

ထို့နောက် သူသည် ဘလိကို ပာတာလာဒေသ၏ နေထိုင်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ပေး၍၊ ဒေဝတားအားလုံးကို တည်မြဲစွာ ပြန်လည်တင်မြှောက်ပြီးနောက်၊ ဗိဿဏုသည် မိမိ၏ သာမသို့ ပြန်တော်မူ하였다။

Verse 14

जमदग्निसुतो रामो भूत्वा शस्त्रभृतां वरः । क्षत्रियान् पृथिवीपालानवधीद्धैहयादिकान्

ဇမဒဂ္နိ၏ သား ရာမသည် လက်နက်ကိုင်သူတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်လာ၍၊ ဟိုင်းဟယာတို့ကဲ့သို့ မြေကြီးကို အုပ်ချုပ်သော က္ଷတရိယ မင်းများကို သတ်ဖြတ်တော်မူ하였다။

Verse 15

कश्यपाय महीं दत्त्वा सपर्वतवनाकराम् । तपस्तपति देवेशो महेन्द्रेऽद्यापि भारत

တောင်တန်း၊ တောအုပ်နှင့် သတ္တုတွင်းများပါသော မြေကြီးကို ကဿယပအား ပေးလှူပြီးနောက်၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်သည် ယနေ့တိုင် မဟေန္ဒြတောင်ပေါ်၌ တပဿာကို ဆောင်ရွက်တော်မူဆဲဖြစ်သည်၊ ဟေ ဘာရတ။

Verse 16

ततो दाशरथी रामो रावणं देवकण्टकम् । सगणं समरे हत्वा राज्यं दत्त्वा विभीषणे

ထို့နောက် ဒသရထ၏ သား ရာမသည် ဒေဝတို့အတွက် ဆူးကဲ့သို့သော ရာဝဏကို သူ၏ တပ်ဖွဲ့များနှင့်အတူ စစ်မြေပြင်၌ သတ်ဖြတ်တော်မူပြီး၊ နိုင်ငံတော်ကို ဝိဘီရှဏအား ပေးအပ်တော်မူ하였다။

Verse 17

पालयित्वा नयाद्भूमिं मखैः संतर्प्य देवताः । स्वर्गं गतो महातेजा रामो राजीवलोचनः

ဓမ္မနှင့်ညီသော နည်းလမ်းဖြင့် မြေကြီးကို အုပ်ချုပ်စောင့်ရှောက်၍၊ ယဇ္ဈများဖြင့် ဒေဝတားတို့ကို ကျေနပ်စေပြီးနောက်၊ တေဇောမဟာရှိသော ကြာမျက်လုံး ရာမသည် စွဝဂ္ဂသို့ ထွက်ခွာတော်မူ하였다။

Verse 18

वसुदेवगृहे भूयः संकर्षणसहायवान् । अवतीर्णो जगन्नाथो वासुदेवो युधिष्ठिर

ထပ်မံ၍ ဝသုဒေဝ၏ အိမ်တော်၌ သင်္ကර්ရှဏ၏ အကူအညီနှင့်အတူ ကမ္ဘာလောက၏ အရှင်—ဝာစုဒေဝ—သည် အဝတားအဖြစ် ဆင်းသက်တော်မူ၏၊ ဟေ ယုဓိဋ္ဌိရ။

Verse 19

सोऽवधीत्तव सामर्थ्याद्वधार्थं दुष्टभूभृताम् । चाणूरकंसकेशीनां जरासंधस्य भारत

ဟေ ဘာရတ၊ သင်၏ အင်အားတော်ကြောင့် မကောင်းသော မင်းများကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် ချာဏူရ၊ ကံဆ၊ ကေရှင် နှင့် ဇရာသန္ဓ ကို သတ်ဖြတ်တော်မူ၏။

Verse 20

तेन त्वं सुसहायेन हत्वा शत्रून्नरेश्वर । भोक्ष्यसे पृथिवीं सर्वां भ्रातृभिः सह संभृताम्

ထိုအရှင်၏ ခိုင်မာသော အထောက်အပံ့ဖြင့်၊ ဟေ လူတို့၏ အရှင်၊ သင်သည် ရန်သူတို့ကို သတ်နှိမ်ပြီးနောက် ညီအစ်ကိုများနှင့်အတူ ကောင်းစွာကာကွယ်ထိန်းသိမ်းထားသော ကမ္ဘာမြေတစ်လုံးလုံးကို ခံစားရမည်။

Verse 21

तथा बुद्धत्वमपरं नवमं प्राप्स्यतेऽच्युतः । शान्तिमान्देवदेवेशो मधुहन्ता मधुप्रियः

ထိုနည်းတူ အချျုတသည် နဝမအဝတားအဖြစ် အခြားသော အခြေအနေတစ်ရပ်—ဗုဒ္ဓဘဝ—ကို ရရှိတော်မူမည်။ ငြိမ်းချမ်းသဘောရှိ၍ ဒေဝတို့၏ ဒေဝအရှင်၊ မဓုကို သတ်သူ၊ ထို့ပြင် မဓု(ချိုမြိန်/အမృత)၏ ချစ်မြတ်နိုးခံရသူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 22

तेन बुद्धस्वरूपेण देवेन परमेष्ठिना । भविष्यति जगत्सर्वं मोहितं सचराचरम्

ဗုဒ္ဓရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူတော်မူသော ထိုပရမေဋ္ဌိ ဒေဝတော်ကြောင့် လှုပ်ရှားသောအရာနှင့် မလှုပ်ရှားသောအရာ အားလုံးအပါအဝင် ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံး မောဟဖြစ်၍ မျက်ကွယ်မိလိမ့်မည်။

Verse 23

न श्रोष्यन्ति पितुः पुत्रास्तदाप्रभृति भारत । न गुरोर्बान्धवाः शिष्या भविष्यत्यधरोत्तरम्

ထိုအချိန်မှစ၍ အို ဘာရတ၊ သားတို့သည် ဖခင်၏စကားကို မနာခံကြတော့မည်; တပည့်နှင့် ဆွေမျိုးတို့ပင် ဂုရုကို မလေးစားမနာခံကြ—နိမ့်သောအရာက မြင့်သောအရာကို ကျော်လွန်မည်။

Verse 24

जितो धर्मो ह्यधर्मेण चासत्येन ऋतं जितम् । जिताश्चौरैश्च राजानः स्त्रीभिश्च पुरुषा जिताः

ဓမ္မသည် အဓမ္မကြောင့် အနိုင်ယူခံရမည်၊ ရ္တ—အမှန်တရား၏ စည်းကမ်း—သည် မုသားကြောင့် ရှုံးနိမ့်မည်; မင်းတို့သည် သူခိုးတို့ကြောင့် အနိုင်ယူခံရမည်၊ ယောကျာ်းတို့သည် မိန်းမတို့ကြောင့် အနိုင်ယူခံရမည်။

Verse 25

सीदन्ति चाग्निहोत्राणि गुरौ पूजा प्रणश्यति । सीदन्ति मानवा धर्माः कलौ प्राप्ते युधिष्ठिर

အဂ္နိဟောတရ ပူဇာယဇ္ဉများ ကျဆင်းမည်၊ ဂုရုပူဇာလည်း ပျောက်ကွယ်မည်; ကလိယုဂ ရောက်လာသောအခါ အို ယုဓိဋ္ဌိရ၊ လူသားတို့၏ ဓမ္မစည်းကမ်းများ ယိုင်လဲမည်။

Verse 26

द्वादशे दशमे वर्षे नारी गर्भवती भवेत् । कन्यास्तत्र प्रसूयन्ते ब्राह्मणो हरिपिङ्गलः

တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်—သို့မဟုတ် တစ်ဆယ်နှစ်တိုင်—အရွယ်တွင်ပင် မိန်းကလေးသည် ကိုယ်ဝန်ဆောင်မည်; ထိုနေရာ၌ မိန်းကလေးများပင် မွေးဖွားမည်—ဤသည်မှာ ဘြာဟ္မဏ ဟရိပင်္ဂလ၏ မိန့်ဆိုချက်ဖြစ်သည်။

Verse 27

भविष्यति ततः कल्किर्दशमे जन्मनि प्रभुः

ထို့နောက် သခင် ကလ္ကိသည် ဒသမမြောက် မွေးဖွားခြင်း—အဝတား—အဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာမည်။

Verse 28

एतत्ते कथितं राजन्देवस्य परमेष्ठिनः । कारणं दश जन्मनां सर्वपापक्षयंकरम्

အို မင်းကြီး၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘုရားသခင် (ပရမေဋ္ဌိန်) ၏ မွေးဖွားခြင်း ဆယ်ပါး၏ အကြောင်းရင်းနှင့် ပုံပြင်ကို ငါ ပြောပြပြီးပြီ၊ ထိုသည် အပြစ်အားလုံးကို ပျက်စီးစေသည်။