Prakarana 14
सोपान-प्रवेश: ‘भक्ति का बीज’—मन का प्रथम संस्कार। बालकाण्ड में कथा-रस के साथ साधक की दृष्टि निर्मल होती है: जगत-लीला (माया) का सूक्ष्म ज्ञान, गुरु/संत-वाणी का आश्रय, और राम-नाम की ओर अंतर्मुखता। इस खंड में नारद-प्रसंग दिखाता है कि अहं-आकांक्षा (रूप-लालसा) भी देव-लीला में साधन बनकर अंततः वैराग्य/शरणागति की सीढ़ी बनती है।
ဤကျစ်လျစ်သောအဆိုက်အတွဲ (ဒိုဟာ ၁၃၀-၁၃၉) သည် ဗာလကဏ္ဍတွင် ရသပြောင်းလဲမှုကို ဖန်တီးထားသည် - "မာယာ၏ ကစားခြင်း" မှ "ကရုဏာတော်ဖြင့် နိုးကြားခြင်း" သို့ ပြောင်းလဲသည်။ ၎င်းသည် သရင်္ဂါရ/အဓဘူတရသဖြင့် စတင်သည်: မြို့တော်၏ величиеသောအဆင်း၊ မင်းသမီး၏ အလှအပ၊ ဆွယမ္ဗရပွဲ၏ စည်ကားမှုတို့ဖြင့် စတင်သည်။ ထို့နောက် ဟာသနှင့် ဟာသဉာယနရသ လာသည်: ဟရိသည် နာရဒ၏ အလှအပအတွက် တပ်မက်မှုအပေါ် "ဖုံးကွယ်ထားသော ကရုဏာတော်" ပြသသည် - ဂုဏ်မာနကို ချိုးဖောက်ရန် အသွင်ဆိုးအဖြစ် ပေးအပ်သည်။ နောက်တွင် ရောဒြရသ ပေါ်ပေါက်လာသည်: နာရဒ၏ အမျက်ဒေါသနှင့် ရုဒြဂဏများအပေါ် ကျိန်စာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သာန္တ/ကရုဏာရသ ကြီးစိုးသည်: ဟရိသည် မာယာကို ဖယ်ရှားပြီး သိဝ၏ နာမကို ဇပဖြင့် ရွတ်ဆိုရန် ညွှန်ကြားကာ ရုဒြဂဏများအား မောက္ခချမ်းသာကို ကတိပေးသည်။ ဓမ္မအနက်အဓိပ္ပါယ်အရ ဤဇာတ်လမ်းသည် ဘက္တိလမ်းကြောင်းတွင် အတွင်းစင်ကြယ်မှုကို ဗဟိုပြုထားသည်: နတ်ဘုရားများနှင့် သူတော်စင်များပင်လျှင် မာယာဖြင့် တုန်လှုပ်ခြင်းခံရနိုင်သော်လည်း ဘုရားသခင်၏ လီလာသည် နောက်ဆုံးတွင် ရှာဖွေသူကို နာမတွင်၊ နှိမ့်ချမှုတွင်၊ သိဝနှင့် ရာမ၏ တစ်ပြေးညီမှုတွင် တည်ငြိမ်စေသည်။
Verses
စောပိုင် 130.1-4
बसहिं नगर सुंदर नर नारी।जनु बहु मनसिज रति तनुधारी।।
तेहिं पुर बसइ सीलनिधि राजा।अगनित हय गय सेन समाजा।।
सत सुरेस सम बिभव बिलासा।रूप तेज बल नीति निवासा।।
बिस्वमोहनी तासु कुमारी।श्री बिमोह जिसु रूपु निहारी।।
सोइ हरिमाया सब गुन खानी।सोभा तासु कि जाइ बखानी।।
करइ स्वयंबर सो नृपबाला।आए तहँ अगनित महिपाला।।
मुनि कौतुकी नगर तेहिं गयऊ।पुरबासिन्ह सब पूछत भयऊ।।
सुनि सब चरित भूपगृहँ आए।करि पूजा नृप मुनि बैठाए।।
basahiṁ nagara sundara nara nārī |janu bahu manasija rati tanu-dhārī ||
tēhiṁ pura basai sīla-nidhi rājā |aganita haya gaya sēna samājā ||
sata surēsa sama bibhava bilāsā |rūpa tēja bala nīti nivāsā ||
biswa-mōhinī tāsu kumārī |śrī bimōha jisu rūpu nihārī ||
soi hari-māyā saba guna khānī |sōbhā tāsu ki jāi bakhānī ||
karai svayaṁbara sō nṛpa-bālā |āē tahaṁ aganita mahi-pālā ||
muni kautukī nagara tēhiṁ gayau |pura-bāsinha saba pūchata bhayau ||
suni saba carita bhūpa-gṛhaṁ āē |kari pūjā nṛpa muni baiṭhāē ||
လှပသောယောက်ျားများနှင့်မိန်းမများသည် ထိုမြို့တွင် နေထိုင်ကြသည်၊ များစွာသော ကာမဒေဝနှင့် ရတိများသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို ဆောင်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထိုမြို့တွင် သီလနိဓိ မည်သော ဘုရင်သည် နေထိုင်၏၊ မရေမတွက်နိုင်သော မြင်းများ၊ ဆင်များနှင့် စစ်သည်အင်အားကြီးမားသူ ဖြစ်၏။ ထိုဘုရင်၏ ဘုန်းတန်ခိုးနှင့် ခံစားမှုများသည် နတ်ဘုရင် ဣန္ဒြေ တစ်ရာနှင့် တူ၏၊ အလှအပ၊ ဘုန်းတန်ခိုး၊ အားအစွမ်းနှင့် နိုင်ငံစီမံခန့်ခွဲမှုတို့၏ နေရာ ဖြစ်၏။ ထိုဘုရင်၏ သမီးတော်သည် ဝိဿွမောဟနီ မည်၏၊ ထိုသမီးတော်၏ အလှအပကို မြင်သောအခါ သီရိမည်သော လက္ချမီနတ်သူကောင်းပင် မှားယွင်းသွား၏။ ထိုသမီးတော်သည် ဟရိ၏ မာယာပင် ဖြစ်၏၊ ဂုဏ်တော်အပေါင်း၏ သတ္တုတွင်းပင် ဖြစ်၏၊ ထိုသမီးတော်၏ အလှအပကို မည်သို့ ဖော်ပြရမည်နည်း။ ထိုမင်းသမီးသည် မိမိကိုယ်တိုင် ခင်ပွန်းရွေးသော အခမ်းအနားကို ကျင်းပ၏၊ မရေမတွက်နိုင်သော မင်းများသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြ၏။ ပျော်ရွှင်မှုကို နှစ်သက်သော ရသေ့သည် ထိုမြို့သို့ သွား၏၊ မြို့သူမြို့သား အားလုံးကို မည်သည်ဖြစ်ပျက်နေသနည်းဟု မေး၏။ အကြောင်းအရာအားလုံးကို ကြားပြီးနောက် ဘုရင်၏ နန်းတော်သို့ ရောက်၏၊ ဘုရင်သည် ရသေ့ကို ပူဇော်ပြီး ထိုင်စေ၏။
ဒိုဟာ 130
आनि देखाई नारदहि भूपति राजकुमारि।कहहु नाथ गुन दोष सब एहि के हृदयँ बिचारि।।130।।
āni dekhāī nāradahi bhūpati rājakumāri |kahahu nātha guna doṣa saba ehi ke hṛdayã bicāri ||130||
မင်းသမီးကို ဆရာကြီးနာရဒထံ ဆောင်ယူ၍ ဆက်သပြီးနောက် မင်းကြီးက ဤသို့ လျှောက်ထားခဲ့သည် - အသျှင်ဘုရား၊ သင့်စိတ်ထဲ၌ ဆင်ခြင်တွေးတော၍ ဤမင်းသမီး၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးနှင့် အပြစ်အနည်းငယ်ကိုပါ အကုန်လုံး ပြောကြားပါ။
စောပိုင် 131.1-4
देखि रूप मुनि बिरति बिसारी।बड़ी बार लगि रहे निहारी।।
लच्छन तासु बिलोकि भुलाने।हृदयँ हरष नहिं प्रगट बखाने।।
जो एहि बरइ अमर सोइ होई।समरभूमि तेहि जीत न कोई।।
सेवहिं सकल चराचर ताही।बरइ सीलनिधि कन्या जाही।।
लच्छन सब बिचारि उर राखे।कछुक बनाइ भूप सन भाषे।।
सुता सुलच्छन कहि नृप पाहीं।नारद चले सोच मन माहीं।।
करौं जाइ सोइ जतन बिचारी।जेहि प्रकार मोहि बरै कुमारी।।
जप तप कछु न होइ तेहि काला।हे बिधि मिलइ कवन बिधि बाला।।
dekhi rūpa muni birati bisārī |baṛī bāra lagi rahe nihārī ||
lacchana tāsu biloki bhulāne |hṛdayaṁ haraṣa nahiṁ pragaṭa bakhāne ||
jo ehi barai amara soi hoī |samarabhūmi tehi jīta na koī ||
sevahiṁ sakala carācara tāhī |barai sīlanidhi kanyā jāhī ||
lacchana saba bicāri ura rākhe |kacchuka banāi bhūpa sana bhāṣe ||
sutā sulacchana kahi nṛpa pāhīṁ |nārada cale soca mana māhīṁ ||
karauṁ jāi soi jatana bicārī |jehi prakāra mohi barai kumārī ||
japa tapa kacchu na hoi tehi kālā |he bidhi milai kavan bidhi bālā ||
နာင၏အသွေးအရောက်ကိုမြင်၍ မုနိသည် ရသုံးသပ်ခြင်းကိုမေ့ပြီး ကြာရှည်စွာရပ်ကြည့်နေခဲ့သည်။ နာင၏လက္ခဏာများကိုကြည့်၍ စိတ်ဝမ်းကွဲ့သွားသည်။ စိတ်တွင်ဝမ်းသာမှုရှိသော်လည်း ထင်ရှားစွာမပြောပြ။ နာငကို အိမ်ထောင်ကျသူသည် အမြိုက်ဖြစ်လိမ့်မည်။ စစ်မြေပြင်တွင် မည်သူမျှ အနိုင်မရနိုင်။ ရွှေ့ပြောင်းရခြင်းနှင့် ရွှေ့ပြောင်းမရခြင်း အရာဝတ္ထုအားလုံးသည် သီလနိဓိ၏သမီး ရွေးချယ်သောသူကို ဝန်ဆောင်မှုပြုလိမ့်မည်။ လက္ခဏာအားလုံးကို စိတ်တွင် သိမ်းဆည်းထားပြီး ဘုရင်ထံ အနည်းငယ်သာ စကားပြောခဲ့သည်။ ဘုရင်အား သမီးတော်တွင် မင်္ဂလာလက္ခဏာများရှိကြောင်း ပြောပြပြီးနောက် နာရဒသည် စိတ်တွင် စိုးရိမ်မှုဖြင့် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ "ငါသွားပြီး အချို့အကြောင်းကို စဉ်းစားမည်။ မည်သည့်နည်းဖြင့် ဤသူငယ်မသည် ငါကို ရွေးချယ်လိမ့်မည်နည်း။" "ဤအချိန်တွင် ရွတ်ခြင်း သို့မဟုတ် အကျင့်ကျင့်ခြင်းသည် အထောက်အပံ့မဖြစ်။ အိုဖန်ဆင်းရှင် မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့် ငါဤမိန်းကလေးကို ရမည်နည်း။"
ဒိုဟာ 131
एहि अवसर चाहिअ परम सोभा रूप बिसाल।जो बिलोकि रीझै कुअँरि तब मेलै जयमाल।।131।।
ehi avasara cāhi'a parama sobhā rūpa bisāla |jo biloki rījhai kuaṁri taba melai jayāmāla ||131||
ဤအချိန်၌ အလွန်ထူးကဲသော အလှနှင့် မင်းညီမင်းသား၏ ရုပ်အဆင်းသည် လိုအပ်ပါသည်။ ထိုအရာကို မြင်၍ မင်းသမီးသည် စိတ်ပျော်ရွှင်သွားပြီး လက်ထပ်ပန်းပန်းကုံးကို ပေးအပ်လိမ့်မည်။
စောပိုင် 132.1-4
हरि सन मागौं सुंदरताई।होइहि जात गहरु अति भाई।।
मोरें हित हरि सम नहिं कोऊ।एहि अवसर सहाय सोइ होऊ।।
बहुबिधि बिनय कीन्हि तेहि काला।प्रगटेउ प्रभु कौतुकी कृपाला।।
प्रभु बिलोकि मुनि नयन जुड़ाने।होइहि काजु हिएँ हरषाने।।
अति आरति कहि कथा सुनाई।करहु कृपा करि होहु सहाई।।
आपन रूप देहु प्रभु मोही।आन भाँति नहिं पावौं ओही।।
जेहि बिधि नाथ होइ हित मोरा।करहु सो बेगि दास मैं तोरा।।
निज माया बल देखि बिसाला।हियँ हँसि बोले दीनदयाला।।
hari sana māgaũ̃ sundaratāī.hoihi jāta gaharu ati bhāī..
moreṁ hita hari sama nahiṁ koū.ehi avasara sahāya soi hoū..
bahubidhi binaya kīnhi tehi kālā.pragaṭeu prabhu kautūkī kṛpālā..
prabhu biloki muni nayana juṛāne.hoihi kāju hiē̃ haraṣāne..
ati ārati kahi kathā sunāī.karahu kṛpā kari hohu sahāī..
āpana rūpa dehu prabhu mohī.āna bhā̃ti nahiṁ pāvaũ̃ ohī..
jehi bidhi nātha hoi hita morā.karahu so begi dāsa maiṁ torā..
nija māyā bala dekhi bisālā.hiyã hãsi bole dīnadayālā..
ဟရိထံမှ အလှအပကို တောင်းခံပါမည်။ အို အစ်ကို၊ ဤလုပ်ငန်းသည် အလွန်ခက်ခဲပါသည်။ ကျွန်ုပ်၏ အကျိုးစီးပွားအတွက် ဟရိကဲ့သို့ အခြားသူမရှိပါ။ ဤအချိန်၌ ထိုသူသာလျှင် ကျွန်ုပ်၏ အကူအညီဖြစ်ပါစေ။ များစွာသော နည်းလမ်းများဖြင့် နှိမ့်ချ၍ တောင်းပန်ခဲ့သည်။ ထိုအခါ ကရုဏာကြီးသော ပြောင်းလွယ်ပျော့ပျောင်းသော အရှင်သခင်သည် ထင်ရှားဖော်ပြခဲ့သည်။ အရှင်ကို မြင်၍ ဆရာကြီး၏ မျက်လုံးများသည် အေးချမ်းသွားပြီး သူ၏စိတ်ထဲ၌ ပျော်ရွှင်မှု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ဤရည်မှန်းချက် ပြီးမြောက်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ ဝမ်းနည်းဖွယ်အဖြစ်ကို ပြောပြခဲ့သည်။ အရှင်ဘုရား၊ ကရုဏာပြုပါ။ ကျွန်ုပ်ကို ကူညီပါ။ အရှင်ဘုရား၊ အရှင့်ရုပ်အဆင်းကို ကျွန်ုပ်အား ပေးသနားပါ။ အခြားနည်းလမ်းဖြင့် ထိုအရာကို မရရှိနိုင်ပါ။ အရှင့်အား ကျွန်ုပ်၏ ကောင်းကျိုးချမ်းသာ ဖြစ်စေရန် မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့်မဆို အမြန်ဆုံး ဆောင်ရွက်ပါ။ ကျွန်ုပ်သည် အရှင့်ကျွန်ဖြစ်ပါသည်။ မိမိ၏ မာယာတန်ခိုးကြီးမားမှုကို မြင်၍ ဒုက္ခသူတို့အပေါ် ကရုဏာပြုသော အရှင်သည် ပြုံးရယ်၍ စကားပြောခဲ့သည်။
ဒိုဟာ 132
जेहि बिधि होइहि परम हित नारद सुनहु तुम्हार।सोइ हम करब न आन कछु बचन न मृषा हमार।।132।।
jehi bidhi hoihi param hita nārada sunahu tumhāra |soi hama karaba na āna kachu bacana na mṛṣā hamāra ||132||
မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့် နာရဒ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ကောင်းကျိုးချမ်းသာ ပြီးမြောက်လိမ့်မည်နည်း။ အို နာရဒ၊ နားထောင်ပါ။ ထိုလမ်းကြောင်းကိုသာလျှင် ကျွန်ုပ် လိုက်နာဆောင်ရွက်ပါမည်။ အခြားမဟုတ်ပါ။ ကျွန်ုပ်၏ စကားသည် မှားယွင်းမည်မဟုတ်ပါ။
စောပိုင် 133.1-4
कुपथ माग रुज ब्याकुल रोगी।बैद न देइ सुनहु मुनि जोगी।।
एहि बिधि हित तुम्हार मैं ठयऊ।कहि अस अंतरहित प्रभु भयऊ।।
माया बिबस भए मुनि मूढ़ा।समुझी नहिं हरि गिरा निगूढ़ा।।
गवने तुरत तहाँ रिषिराई।जहाँ स्वयंबर भूमि बनाई।।
निज निज आसन बैठे राजा।बहु बनाव करि सहित समाजा।।
मुनि मन हरष रूप अति मोरें।मोहि तजि आनहि बारिहि न भोरें।।
मुनि हित कारन कृपानिधाना।दीन्ह कुरूप न जाइ बखाना।।
सो चरित्र लखि काहुँ न पावा।नारद जानि सबहिं सिर नावा।।
kupatha māga ruja byākula rogī |baida na dei sunahu muni jogī ||
ehi bidhi hita tumhār maiṁ ṭhayaū̃ |kahi asa antara-hita prabhu bhayaū ||
māyā bibasa bhae muni mūṛhā |samujhī nahiṁ hari girā nigūṛhā ||
gavane turata tahā̃ riṣirāī |jahā̃ svayambara bhūmi banāī ||
nija nija āsana baiṭhe rājā |bahu banāva kari sahita samājā ||
muni mana haraṣa rūpa ati moreṁ |mohi taji ānahi bārihi na bhoreṁ ||
muni hita kārana kṛpā-nidhānā |dīnh kurūpa na jāi bakhānā ||
so caritra lakhi kāhũ na pāvā |nārada jāni sabahiṁ sira nāvā ||
အိုရသေ့နှင့်ယောဂီ နာကြားလော့၊ နာမကျန်းသူသည် ရောဂါဖြင့် ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားရ၍ မကောင်းသော အစာကို တောင်းသော် ဆေးဆရာသည် မပေးချေ။ ဤနည်းတူစွာ ငါသည် သင့်အကျိုးငှာ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီ။ ဤသို့ ဆိုပြီးနောက် အရှင်သခင်သည် မျက်စိအောက်မှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ရသေ့သည် ရောင့်ရဲမှုလွှမ်းမိုး၍ မာယာ၏ အာဏာအောက်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ဟရိ၏ စကား၏ နက်နဲ၍ ဝှက်ထားသော အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်ခဲ့ပေ။ ရသေ့တို့၏ အကြီးအကဲသည် ဆွာယမ္ဗရ ခန်းမကို ပြင်ဆင်ထားသော နေရာသို့ ချက်ချင်း သွားရောက်ခဲ့သည်။ မင်းတို့သည် မိမိတို့ နေရာတိုင်းတွင် ထိုင်ကြသည်။ ခြံရံသူများစွာဖြင့် အလှအပဆင်ယင်ကြသည်။ ရသေ့သည် စိတ်၌ ဝမ်းမြောက်၍ ဤသို့ တွေးခဲ့သည် - ငါ၏ အသွင်အပြင်သည် အလွန် လှပသည်၊ ထို့ကြောင့် သူမသည် ငါကို စွန့်ပစ်၍ အခြားသူကို ရွေးချယ်မည်မဟုတ်။ ရသေ့၏ အကျိုးငှာ ကရုဏာ၏ ဘဏ္ဍာဖြစ်သော အရှင်သခင်သည် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်သော အသွင်ကို ပေးခဲ့သည်။ အရှင်သခင်၏ ဤအမှုကို မည်သူမျှ မသိခဲ့ကြ။ နာရဒဟု ယူဆ၍ အားလုံး ဦးညွတ်ကြသည်။
ဒိုဟာ 133
रहे तहाँ दुइ रुद्र गन ते जानहिं सब भेउ।बिप्रबेष देखत फिरहिं परम कौतुकी तेउ।।133।।
rahe tahā̃ dui rudra gana te jānahĩ saba bheu |biprabēṣa dēkhata firahĩ parama kautukī teu ||133||
ရုဒြ၏ အချွေအရံနှစ်ဦးသည် ထိုနေရာတွင် ရှိကြပြီး လျှို့ဝှက်ချက်အားလုံးကို သိကြသည်။ ပွဲကြည့်ခြင်းတွင် အလွန်ပျော်ရွှင်သောကြောင့် ဗြာဟ္မဏအသွင်ဖြင့် လှည့်လည်ကြည့်ရှုကြသည်။
စောပိုင် 134.1-4
जेंहि समाज बैंठे मुनि जाई।हृदयँ रूप अहमिति अधिकाई।।
तहँ बैठ महेस गन दोऊ।बिप्रबेष गति लखइ न कोऊ।।
करहिं कूटि नारदहि सुनाई।नीकि दीन्हि हरि सुंदरताई।।
रीझहि राजकुअँरि छबि देखी।इन्हहि बरिहि हरि जानि बिसेषी।।
मुनिहि मोह मन हाथ पराएँ।हँसहिं संभु गन अति सचु पाएँ।।
जदपि सुनहिं मुनि अटपटि बानी।समुझि न परइ बुद्धि भ्रम सानी।।
काहुँ न लखा सो चरित बिसेषा।सो सरूप नृपकन्याँ देखा।।
मर्कट बदन भयंकर देही।देखत हृदयँ क्रोध भा तेही।।
jeṁhi samāja baiṁṭhe muni jāī |hṛdayaṁ rūpa ahamiti adhikāī ||
tahaṁ baiṭha mahesa gana doū |bipra-beṣa gati lakhai na koū ||
karahiṁ kūṭi nāradahi sunāī |nīkī dīnhi hari suṁdaratāī ||
rījhahi rājakuãri chabi dekhī |inhahi barihi hari jāni biseṣī ||
munihi moha mana hātha parāẽ |haṁsahiṁ saṁbhu gana ati sacu pāẽ ||
jadapi sunahiṁ muni aṭapaṭi bānī |samujhi na parai buddhi bhrama sānī ||
kāhuṁ na lakhā so carita biseṣā |so sarūpa nṛpakanyā̃ dekhā ||
markaṭa badana bhayaṁkara dehī |dekhata hṛdayaṁ krodha bhā tehī ||
အစည်းအဝေးတွင် ရသေ့သည် သွားရောက်ထိုင်နေစဉ် ၎င်း၏စိတ်တွင် မိမိ၏အသွင်အပြင်အား အလွန်မာနကြီးစွာ ထားခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် မဟေသွရ၏ အခြံအရင်းနှစ်ဦးသည်လည်း ဗြာဟ္မဏအသွင်ဖြင့် ထိုင်နေကြပြီး မည်သူမျှ ၎င်းတို့၏ စစ်မှန်သောအခြေအနေကို မသိခဲ့ကြ။ နာရဒအား ကြားစေရန် လိမ္မာစွာ စကားပြောကြသည်။ ဟရိသည် သူ့အား အံ့သြလောက်သော အလှအပကို ပေးခဲ့သည်။ မင်းသမီးသည် သူ၏အရောင်အဝါကို မြင်သောအခါ မြပ်စေမည်ဖြစ်ပြီး သူ့ကို ဟရိဟု အထူးသိ၍ လက်ထပ်ရန် ရွေးချယ်မည်ဖြစ်သည်။ ရသေ့၏စိတ်သည် လွဲများစွာဖြင့် သူတစ်ပါး၏လက်တွင် ရှိနေပြီး သမ္ဘု၏ အခြံအရင်းများသည် အလွန်ဝမ်းမြောက်စွာ ရယ်မောကြသည်။ ရသေ့သည် ၎င်းတို့၏ ဆန်းကြယ်သော စကားများကို ကြားသော်လည်း နားလည်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပါ။ အကြောင်းမှာ ၎င်း၏ ပညာသည် လွဲမှားမှုတွင် နစ်မြုပ်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထိုထူးခြားသော ဖြစ်ရပ်ကို အခြားသူမျှ မမြင်ခဲ့ကြ။ ထိုအသွင်အပြင်ကို မင်းသမီးသာလျှင် မြင်ခဲ့သည်။ မျောက်မျက်နှာနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် မြင်သောအခါ ၎င်း၏စိတ်တွင် အမျက်ဒေါသ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။
ဒိုဟာ 134
सखीं संग लै कुअँरि तब चलि जनु राजमराल।देखत फिरइ महीप सब कर सरोज जयमाल।।134।।
sakhīṁ saṅga lai kuãri taba cali janu rāja-marāla |dekhata phirai mahīpa saba kara saroja jayamāla ||134||
ထိုအခါ မင်းသမီးသည် အခြွေအရံတို့ကို ခေါ်ဆောင်၍ မင်းကျက်သောင်းကဲ့သို့ သွားလေသည်။ ပဒုမ္မာကဲ့သို့ သော လက်တွင် အောင်နိုင်မာလာကို ကိုင်ဆောင်၍ မင်းအားလုံးကို အဆင့်ဆင့် ကြည့်ရှုလျက် သွားလေသည်။
စောပိုင် 135.1-4
जेहि दिसि बैठे नारद फूली।सो दिसि देहि न बिलोकी भूली।।
पुनि पुनि मुनि उकसहिं अकुलाहीं।देखि दसा हर गन मुसकाहीं।।
धरि नृपतनु तहँ गयउ कृपाला।कुअँरि हरषि मेलेउ जयमाला।।
दुलहिनि लै गे लच्छिनिवासा।नृपसमाज सब भयउ निरासा।।
मुनि अति बिकल मोंहँ मति नाठी।मनि गिरि गई छूटि जनु गाँठी।।
तब हर गन बोले मुसुकाई।निज मुख मुकुर बिलोकहु जाई।।
अस कहि दोउ भागे भयँ भारी।बदन दीख मुनि बारि निहारी।।
बेषु बिलोकि क्रोध अति बाढ़ा।तिन्हहि सराप दीन्ह अति गाढ़ा।।
jehi disi baiṭhe nārada phūlī.so disi dehi na bilokī bhūlī..
puni puni muni ukasahiṁ akulāhīṁ.dekhi dasā hara-gaṇa musakāhīṁ..
dhari nṛpa-tanu tahaṁ gayau kṛpālā.kuaṁri haraṣi meleu jaya-mālā..
dulahini lai ge lacchini-vāsa.nṛpa-samāja saba bhayau nirāsā..
muni ati bikala moṁhaṁ mati nāṭhī.mani giri gaī chūṭi janu gāṁṭhī..
taba hara gana bole musukāī.nija mukha mukura bilokahu jāī..
asa kahi dou bhāge bhayaṁ bhārī.badana dīkha muni bāri nihārī..
beṣu biloki krodha ati bāṛhā.tinhahi sarāpa dīnha ati gāṛhā..
နာရဒသည် မာနမာနဖြင့် ထိုင်နေသည့် ဘက်သို့ မင်းသမီးသည် မှားယွင်း၍ပင် မကြည့်ရှုပါ။ ရသေ့သည် အကြိမ်ကြိမ် နေရာမှ ထနေ၏၊ စိုးရွံ့ဖွယ်ဖြစ်၏။ ထိုအခြေအနေကို မြင်၍ သိဝ၏ အခြံအရံများသည် ပြုံးကြ၏။ ကရုဏာရှိသော သူသည် ဘုရင်အသွင်ကို ခံယူ၍ ထိုနေရာသို့ သွား၏။ မင်းသမီးသည် ဝမ်းမြောက်စွာ အောင်ပွဲသရဖူကို ထိုသူ့အား ပေး၏။ ဘုရားသခင်သည် သတို့သမီးကို ယူ၍ လက္ချမီ၏ နေရာသို့ သွား၏။ ဘုရင်များ၏ အစည်းအဝေးအားလုံးသည် စိတ်ပျက်သွားကြ၏။ ရသေ့သည် အလွန် စိုးရွံ့ဖွယ် ဖြစ်၏၊ ထိုသူ၏ ပညာသည် တွေဝေ၍ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ပုတီးအထိတ်သည် ပြေလျော့သွားသောအခါ ကျောက်မျက် ပြတ်ကျသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထိုအခါ သိဝ၏ အခြံအရံများသည် ပြုံး၍ ပြောကြ၏။ "သင့်မျက်နှာကို ကြေးနှပ်တွင် သွားကြည့်ပါ။" ထိုသို့ ပြောဆိုကာ နှစ်ဦးသည် ကြီးစွာသော ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ထွက်ပြေးကြ၏။ ရသေ့သည် ရေတွင် ကြည့်၍ မိမိ၏ မျက်နှာကို မြင်၏။ မိမိ၏ အသွင်အပြင်ကို မြင်၍ ထိုသူ၏ အမျက်ဒေါသသည် အလွန် တိုးပွားလာ၏။ ထို့နောက် ထိုနှစ်ဦးအား ကြီးစွာသော ကျိန်ဆဲကို ပေးလိုက်၏။
ဒိုဟာ 135
होहु निसाचर जाइ तुम्ह कपटी पापी दोउ।हँसेहु हमहि सो लेहु फल बहुरि हँसेहु मुनि कोउ।।135।।
hohu nisācara jāi tumha kapaṭī pāpī dou |hãsehu hamahi so lehu phala bahuri hãsehu muni kou ||135||
သွားကြလော့, နိစိတ္တသုရ်များ ဖြစ်ကြလော့၊ သင်နှစ်ဦး လိမ်လည်သော အပြစ်ရှိသူများ။ သင်တို့ ငါ့ကို ရယ်ခဲ့သောကြောင့်၊ ထိုအကျိုးကို ခံယူကြလော့။ ယခုမှစ၍ ရသေ့မည်သည်မှ ထပ်မံ မရယ်ရွှင်ရစ်ရ။
စောပိုင် 136.1-4
पुनि जल दीख रूप निज पावा।तदपि हृदयँ संतोष न आवा।।
फरकत अधर कोप मन माहीं।सपदी चले कमलापति पाहीं।।
देहउँ श्राप कि मरिहउँ जाई।जगत मोर उपहास कराई।।
बीचहिं पंथ मिले दनुजारी।संग रमा सोइ राजकुमारी।।
बोले मधुर बचन सुरसाईं।मुनि कहँ चले बिकल की नाईं।।
सुनत बचन उपजा अति क्रोधा।माया बस न रहा मन बोधा।।
पर संपदा सकहु नहिं देखी।तुम्हरें इरिषा कपट बिसेषी।।
मथत सिंधु रुद्रहि बौरायहु।सुरन्ह प्रेरी बिष पान करायहु।।
puni jalu dīkha rūpa nija pāvā |tadapi hṛdayã santoṣa na āvā ||
pharakat adhara kopa mana māhī̃ |sapadī cale kamalāpati pāhī̃ ||
dehaũ śrāpa ki marihaũ jāī |jagata mora upahāsa karāī ||
bīcahĩ pantha mile danujārī |saṅga ramā soi rāja-kumārī ||
bole madhura bacana surasāī̃ |muni kahã cale bikala kī nāī̃ ||
sunata bacana upajā ati krodhā |māyā basa na rahā mana bodhā ||
para saṃpadā sakahu nahĩ dekhī |tumharẽ iriṣā kapaṭa biseṣī ||
mathata siṃdhu rudrahi baurāyahu |suranha prerī biṣa pāna karāyahu ||
ထပ်မံ၍ ရေထဲသို့ ကြည့်ပြီး မိမိပုံစံကို ပြန်ရရှိခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း နှလုံးသားတွင် ကျေနပ်မှု မဝင်ရောက်ခဲ့ပါ။ နှုတ်ခမ်းများ တုန်လှုပ်ခဲ့သည်။ စိတ်ထဲတွင် အမျက်ဒေါသ တက်လာခဲ့သည်။ လက်ခမီးနတ်ဘုရားရှိရာသို့ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ "ငါ ကျိန်စာသင့်စေမလား၊ သို့တည်းမဟုတ် သွား၍ သေရမလား။ တစ်ကမ္ဘာလုံးက ငါ့ကို ရယ်ရွှင်စရာ ပြုလိမ့်မည်။" လမ်းခရီးအလယ်တွင် နတ်ရန်သူကို တွေ့ခဲ့သည်။ ထိုနတ်ဘုရားနှင့်အတူ လက်ခမီးနတ်သမီး ရှိခဲ့သည်။ နတ်ဘုရားက နူးညံ့သော စကားများ ပြောခဲ့သည်။ သို့သော် ရသေ့က စိတ်ပျက်သွားသူကဲ့သို့ ဆက်လက်သွားခဲ့သည်။ ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ ပြင်းထန်သော အမျက်ဒေါသ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ မာယာ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် စိတ်၏ ကျဉ်းကျဉ်းမြင်မှု မရှိတော့ပါ။ "သူတစ်ပါး၏ ကောင်းကျိုးကို မမြင်နိုင်ပါ။ ငြူစူမှုနှင့် လိမ်လည်မှုသည် သင့်ထူးခြားသော အပြစ်ဖြစ်သည်။ သမုဒ္ဒရာကို မွှေနှောက်စဉ် သင်သည် ရုဒြာကို ရူးသွပ်စေခဲ့ပြီး နတ်များကို လှုံ့ဆော်၍ အဆိပ်သောက်စေခဲ့သည်။"
ဒိုဟာ 136
असुर सुरा बिष संकरहि आपु रमा मनि चारु।स्वारथ साधक कुटिल तुम्ह सदा कपट ब्यवहारु।।136।।
asura surā biṣa saṅkarahi āpu ramā mani cāru |swāratha sādhaka kuṭila tumha sadā kapaṭa byavahāru ||136||
အသူရတို့အား သေရည်ကို ပေး၍ သင်္ကရအား အဆိပ်ကို ပေးပြီး ကိုယ်တိုင်မူကား ရာမနှင့် လှပသော ရတနာကို ထားခဲ့သည်။ သင်သည် မိမိအကျိုးစီးပွားကိုသာ ဆောင်သူ ကောက်ကွစ်သော ဆန္ဒရှိသူ ဖြစ်၍ အမြဲတမ်း လိမ်လည်သော အမူအကျင့်ရှိသည်။
စောပိုင် 137.1-4
परम स्वतंत्र न सिर पर कोई।भावइ मनहि करहु तुम्ह सोई।।
भलेहि मंद मंदेहि भल करहू।बिसमय हरष न हियँ कछु धरहू।।
डहकि डहकि परिचेहु सब काहू।अति असंक मन सदा उछाहू।।
करम सुभासुभ तुम्हहि न बाधा।अब लगि तुम्हहि न काहूँ साधा।।
भले भवन अब बायन दीन्हा।पावहुगे फल आपन कीन्हा।।
बंचेहु मोहि जवनि धरि देहा।सोइ तनु धरहु श्राप मम एहा।।
कपि आकृति तुम्ह कीन्हि हमारी।करिहहिं कीस सहाय तुम्हारी।।
मम अपकार कीन्ही तुम्ह भारी।नारी बिरहँ तुम्ह होब दुखारी।।
parama svatantra na sira para koī |bhāvai manahi karahu tumha soī ||
bhalehi manda mandehi bhala karahū |bisamaya haraṣa na hiyã kacha chu dharahū ||
dahaki-dahaki paricehu saba kāhū |ati asaṅka mana sadā uchāhū ||
karama subhāsubha tumhahi na bādhā |aba lagi tumhahi na kāhū̃ sādhā ||
bhale bhavana aba bāyana dīnhā |pāvahuge phala āpana kīnhā ||
bãcehu mohi javani dhari dehā |soī tanu dharahu śrāpa mama ehā ||
kapi ākṛti tumha kīnhi hamārī |karihahĩ kīsa sahāya tumhārī ||
mama apakāra kīnhī tumha bhārī |nārī birahã tumha hoba dukhārī ||
သင်သည် လုံးဝလွတ်လပ်သောသူဖြစ်၍ သင်၏ဦးခေါင်းပေါ်တွင် မည်သူမျှမရှိ၊ သင်၏စိတ်၌နှစ်သက်သောအရာကို သင်ပြုလုပ်၏။ သင်သည် ကောင်းသောအရာကို မကောင်းသောအရာအဖြစ်လည်းကောင်း၊ မကောင်းသောအရာကို ကောင်းသောအရာအဖြစ်လည်းကောင်း ပြောင်းလဲစေ၍ သင်၏နှလုံးတွင် အံ့သြခြင်းသော်လည်းကောင်း ဝမ်းမြောက်ခြင်းသော်လည်းကောင်း မရှိ။ သင်သည် အကြိမ်ကြိမ် လူတိုင်းကို လိမ်လည်ခဲ့၏။ သင်သည် လုံးဝကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ သင်၏စိတ်သည် အမြဲတမ်း ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ကောင်းသောကံနှင့် မကောင်းသောကံတို့သည် သင်ကို မချုပ်ချယ်နိုင်ဘဲ ယနေ့တိုင် မည်သူမျှ သင်ကို မှန်ကန်စေခြင်းမပြုခဲ့။ သင်၏အိမ်တွင် သင်သည် ငါ့ကို ကောင်းမွန်သောဧည့်ခံပွဲကို ပေးခဲ့၏။ သင်ပြုခဲ့သောအမှု၏ အကျိုးကို သင်ခံစားရလတ္တံ့။ သင်သည် ကိုယ်ခန္ဓာကို ယူ၍ ငါ့ကို လိမ်လည်ခဲ့၏။ ထိုကိုယ်ခန္ဓာကိုပင် ယူလော့။ ဤသည်ကား ငါ၏ကျိန်စာဖြစ်၏။ သင်သည် ငါ့ကို မျောက်အသွင်အပြင်ကို ပေးခဲ့၏။ ထိုကြောင့် မျောက်တို့သည် သင့်ကို ကူညီကြလတ္တံ့။ သင်သည် ငါ့ကို ကြီးစွာသော မကောင်းမှုကို ပြုခဲ့၏။ ထိုကြောင့် သင်သည် မိမိဇနီးနှင့် ကွာကျားခြင်းကြောင့် ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်လတ္တံ့။
ဒိုဟာ 137
श्राप सीस धरी हरषि हियँ प्रभु बहु बिनती कीन्हि।निज माया कै प्रबलता करषि कृपानिधि लीन्हि।।137।।
śrāpa sīsa dharī haraṣi hiyã prabhu bahu binatī kīnhi.nija māyā kai prabalatā karaṣi kṛpānidhi līnhi..137..
အရှင်သခင်သည် ကျိန်စာကို မိမိဦးခေါင်းပေါ်တွင် စိတ်နှလုံး၌ ဝမ်းသာစွာဖြင့် ခံယူတော်မူ၍ ရသေ့အား နှိမ့်ချစွာ တောင်းပန်မှုများစွာ ပြုတော်မူ၏။ ထို့နောက် ကရုဏာ၏ ဘဏ္ဍာတိုက်ဖြစ်တော်မူသော အရှင်သည် မိမိ၏ မာယာ၏ အစွမ်းအစ ကြီးမားသော အားကို ဆုတ်ချာတော်မူ၏။
စောပိုင် 138.1-4
जब हरि माया दूरि निवारी।नहिं तहँ रमा न राजकुमारी।।
तब मुनि अति सभीत हरि चरना।गहे पाहि प्रनतारति हरना।।
मृषा होउ मम श्राप कृपाला।मम इच्छा कह दीनदयाला।।
मैं दुर्बचन कहे बहुतेरे।कह मुनि पाप मिटिहिं किमि मेरे।।
जपहु जाइ संकर सत नामा।होइहि हृदयँ तुरंत बिश्रामा।।
कोउ नहिं सिव समान प्रिय मोरें।असि परतीति तजहु जनि भोरें।।
जेहि पर कृपा न करहिं पुरारी।सो न पाव मुनि भगति हमारी।।
अस उर धरि महि बिचरहु जाई।अब न तुम्हहि माया निअराई।।
jaba hari māyā dūri nivārī |nahiṁ tahaṁ ramā na rājakumārī ||
taba muni ati sabhīta hari caranā |gahe pāhi pranatārati haranā ||
mṛṣā hou mama śrāpa kṛpālā |mama icchā kaha dīnadayālā ||
maiṁ durbacana kahe bahutere |kaha muni pāpa miṭihiṁ kimi mere ||
japahu jāi śaṅkara sata nāmā |hoihi hṛdayaṁ turaṁta biśrāmā ||
kou nahiṁ siva samāna priya moreṁ |asi paratīti tajahu jani bhoreṁ ||
jehi para kṛpā na karahiṁ purārī |so na pāva muni bhagati hamārī ||
asa ura dhari mahi bicarahu jāī |aba na tumhahi māyā niarāī ||
ဟရိသည် မာယာကို ဝေးစွာ ပယ်ရှားသောအခါ ထိုနေရာတွင် ရာမ၏ ဇနီး လက္ခမီနှင့် မင်းသမီးတို့ကို မမြင်ရတော့ပါ ထိုအခါ ရသေ့သည် အလွန်ကြောက်လန့်၍ ဟရိ၏ ခြေတော်ကို ဆုပ်ကိုင်လျက် ကိုးကွယ်သူတို့၏ ဒုက္ခကို ပယ်ရှားသော အရှင် အကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်တော်မူပါ ဟု ဆို၏ ရသေ့က အရှင် သနားကြင်နာသောသူ အကျွန်ုပ်၏ ကျိန်စာသည် မမှန်ပါစေသတည်း ဟု ဆို၏။ ဆင်းရဲသူတို့အပေါ် ကရုဏာသြဇာရှိသော ဘုရားသခင်က ၎င်းသည် ငါ၏ အလိုပင်ဖြစ်သည် ဟု မိန့်တော်မူ၏ ရသေ့က အကျွန်ုပ်သည် ကြမ်းတမ်းသော စကားများစွာကို ပြောခဲ့ပါသည်။ အကျွန်ုပ်၏ အပြစ်များသည် မည်သို့ ပျောက်ကွယ်ပါမည်နည်း ဟု ဆို၏ ဘုရားသခင်က သင်္ကရ၏ နာမတော် ရာပြည့်ကို သွား၍ ရွတ်ဆိုလော့၊ ထိုအခါ သင်၏ နှလုံးသည် ချက်ချင်း ငြိမ်သက်လိမ့်မည် ဟု မိန့်တော်မူ၏ သိဝနှင့် တူသော ချစ်ခင်ဖွယ် သူတစ်ဦး ငါ့အတွက် မရှိ။ ဤယုံကြည်ချက်ကို အမှားအယွင်းဖြင့်ပင် မစွန့်လင့် သုံးမြို့ကို ဖျက်ဆီးသော သိဝသည် မည်သူ့အပေါ် ကရုဏာမပြုဘဲနေလျှင် ထိုသူသည် ရသေ့၊ ငါ့အပေါ် ဘက္တိကို မရနိုင်ပါ ဤအရာကို နှလုံးတွင် ထား၍ မြေပြင်တွင် သွားလှည့်လော့။ ယခု မာယာသည် သင့်ဆီသို့ ထပ်မံ မနီးကပ်တော့ပါ
ဒိုဟာ 138
बहुबिधि मुनिहि प्रबोधि प्रभु तब भए अंतरधान।सत्यलोक नारद चले करत राम गुन गान।।138।।
bahubidhi munihi prabodhi prabhu taba bhae antardhāna.satyaloka nārada cale karata rāma guna gāna ||138||
ဤသို့ဖြင့် များပြားသော နည်းလမ်းများဖြင့် ရသေ့ကို ညွှန်ကြားပြီး နိုးထစေ၍၊ နတ်ဘုရားသည် ထို့နောက် မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် နာရဒသည် သတ္တလောကသို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး အမြဲတမ်း သရီရာမ၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးများကို သီဆိုလျက် ရှိသည်။
စောပိုင် 139.1-4
हर गन मुनिहि जात पथ देखी।बिगतमोह मन हरष बिसेषी।।
अति सभीत नारद पहिं आए।गहि पद आरत बचन सुनाए।।
हर गन हम न बिप्र मुनिराया।बड़ अपराध कीन्ह फल पाया।।
श्राप अनुग्रह करहु कृपाला।बोले नारद दीनदयाला।।
निसिचर जाइ होहु तुम्ह दोऊ।बैभव बिपुल तेज बल होऊ।भुजबल बिस्व जितब तुम्ह जहिआ।धरिहहिं बिष्नु मनुज तनु तहिआ।।
समर मरन हरि हाथ तुम्हारा।होइहहु मुकुत न पुनि संसारा।।
चले जुगल मुनि पद सिर नाई।भए निसाचर कालहि पाई।।
hara gana munihi jāta patha dekhī |bigata-moha mana haraṣa biseṣī ||
ati sabhīta nārada pahiṃ āe |gahi pada ārata bacana sunāe ||
hara gana hama na bipra munirāyā |baṛa aparādha kīnha phala pāyā ||
śrāpa anugraha karahu kṛpālā |bole nārada dīnadayālā ||
nisicara jāi hohu tumha doū |baibhava bipula teja bala hoū ||
bhuja-bala bisva jitaba tumha jahiā |dharihahiṃ biṣṇu manuja tanu tahiā ||
samara marana hari hātha tumhārā |hoiha hu mukuta na puni saṃsārā ||
cale jugala muni pada sira nāī |bhae nisācara kālahi pāī ||
သိဝးဘုရား၏ အခြွေအရံများသည် ရသေ့ကို လမ်း၌ သွားနေသည်ကို မြင်ကြသည်။ မောဟမှ လွတ်မြောက်ပြီး အထူးသဖြင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ အလွန်ကြောက်ရွံ့သဖြင့် နာရဒထံ လာကြ၍ ခြေတော်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဆင်းရဲစွာသော စကားများကို ပြောကြသည်။ အကျွန်ုပ်တို့သည် သိဝးဘုရား၏ အခြွေအရံများ ဖြစ်ကြသည်၊ ဗြာဟ္မဏများ မဟုတ်ကြပါ၊ အရှင်မြတ် ရသေ့ကြီး၊ အကျွန်ုပ်တို့သည် ကြီးလေးသော အပြစ်ကို ကျူးလွန်မိ၍ ၎င်း၏ အကျိုးကို ခံစားရကြသည်။ ကရုဏာရှိသော အရှင်၊ ကျိန်စာကို ကျေးဇူးအဖြစ် ပြောင်းပေးပါ။ ဆင်းရဲသူများအပေါ် ကရုဏာထားသော နာရဒသည် မိန့်မြားသည်။ သင်တို့ နှစ်ဦးသည် သွား၍ ဘီလူးများ ဖြစ်ကြလော့။ ကြီးကျယ်သော ကျက်သရေ၊ တန်ခိုးနှင့် ခွန်အားကို ရှိကြလော့။ သင်တို့သည် လက်တော်၏ အားဖြင့် ကမ္ဘာကို အောင်နိုင်သောအခါ ဝိष္ဏုသည် လူ့ခန္ဓာကို ခံယူလိမ့်မည်။ စစ်ပွဲတွင် ဟရိ၏ လက်တော်ဖြင့် သေဆုံးကြလျှင် သင်တို့သည် မုက္တိကို ရရှိကြလိမ့်မည်၊ ကမ္ဘာ၌ ထပ်မံ မွေးဖွားမည် မဟုတ်။ နှစ်ဦးသည် ရသေ့၏ ခြေတော်၌ ဦးခေါင်းကို ညွှတ်ကာ ခွာသွားကြသည်။ အချိန်ကျသောအခါ ဘီလူးများ ဖြစ်လာကြသည်။
ဒိုဟာ 139
एक कलप एहि हेतु प्रभु लीन्ह मनुज अवतार।सुर रंजन सज्जन सुखद हरि भंजन भुबि भार।।139।।
eku kalapa ehi hetu prabhu līnha manuja avatāra |sura rañjana sajjana sukhada hari bhañjana bhuvi bhāra ||139||
ကမ္ဘာတစ်ခုတွင် ဤအကြောင်းကြောင့် အရှင်မြတ်သည် လူအဖြစ် ဆင်းသက်မွေးဖွားခဲ့၏၊ နတ်များကို ဝမ်းမြောက်စေ၍ သူတော်ကောင်းများအား ချမ်းသာပေး၍ ကမ္ဘာ့ဝန်ထုပ်ကို ဖယ်ရှားသော ဟရိဖြစ်၏။
Frequently Asked Questions
परंपरागत मान्यता में यह प्रसंग ‘माया-निवारण’ और ‘अहं-शमन’ का पाठ माना जाता है: काम्य-इच्छा, ईर्ष्या, और क्रोध से उत्पन्न विक्षेप शांत होते हैं तथा शिव-नाम/राम-नाम में श्रद्धा दृढ़ होती है। विशेष फल: ‘विवेक’ (भेद-बुद्धि) और ‘शरणागति’ की वृत्ति का जागरण।
लोक-परंपरा में माया-शमन और शरणागति हेतु ‘श्रीराम’ नाम-संपुट या ‘राम राम’ जप-सम्पुट जोड़ा जाता है; और इसी अंश के उपदेशानुसार ‘शिव-पंचाक्षरी’/‘शंकर के सत नाम’ का जप-सम्पुट भी संगत माना जाता है (स्थानीय संप्रदायानुसार भेद संभव)।
Ask anything about Prakarana 14 of the Ramcharitmanas
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Ramcharitmanas in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.
