Adhyaya 30

Verse 1

भीष्म उवाच । यज्ञपवर्तमासाद्य विष्णुना प्रभविष्णुना । पदानि चेह दत्तानि किमर्थं पदपद्धतिः

ဘီရှ္မက ဆိုသည်– ယဇ္ဉနှင့် ဆက်နွယ်သော သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ ရောက်ပြီး၊ အာနုဘော်ကြီးသော ဝိෂ္ဏုက ဤနေရာ၌ မိမိ၏ ခြေရာတော်ကို ချထားတော်မူ၏—ထို့ကြောင့် ဤ ‘ပဒပဓ္ဓတိ’ ဟူသော ခြေရာတော်လမ်းစဉ်၏ အဓိပ္ပါယ်သည် အဘယ်နည်း?

Verse 2

कृता वै देवदेवेन तन्मे वद महामते । कतमो दानवस्तेन विष्णुना दमितोत्र वै

ဤကိစ္စသည် တကယ်တမ်း ဒေဝတို့၏ ဒေဝက ပြုလုပ်တော်မူခြင်းဖြစ်သည်—အမြော်အမြင်ကြီးသူရေ၊ ကျွန်ုပ်အား ထိုအကြောင်းကို ပြောပြပါ။ ထိုဝိෂ္ဏုက ဤနေရာ၌ မည်သည့် ဒာနဝ (အသူရ) ကို နှိမ်နင်းခဲ့သနည်း?

Verse 3

कृत्वा वै पदविन्यासं तन्मे शंस महामुने । स्वर्लोके वसतिर्विष्णोर्वैकुंठेऽस्य महात्मनः

ခြေရာတော်အစဉ် (ပဒဝိန്യാസ) ကို စီစဉ်တော်မူပြီးနောက်၊ မဟာမုနိရေ၊ ကျွန်ုပ်အား ရှင်းပြပါ—ကောင်းကင်လောက၌၊ မဟာတမ ဝိෂ္ဏု၏ ဝိုင်ကుంఠ ဓာမ၌ရှိသော နေထိုင်ရာအကြောင်းကို။

Verse 4

स कथं मानुषे लोके पदन्यासं चकार ह । देवलोकेषु वै देव देवाः सेंद्रपुरोगमाः

သူသည် လူ့လောက၌ မည်သို့ ခြေရာချ၍ ဝင်ရောက်နိုင်သနည်း။ ထို့ပြင် ဒေဝလောကများ၌လည်း၊ အို ဒေဝ၊ အင်ဒြာဦးဆောင်သော ဒေဝတော်များ အားလုံး စုဝေးကြ၏။

Verse 5

तपसा महता ब्रह्मन्भक्ता ये सततं प्रभुम् । श्रीवराहस्य वसतिर्महर्ल्लोके प्रकीर्तिता

အို ဘြဟ္မဏ၊ မဟာတပသဖြင့် အမြဲတမ်း ပရဘုကို ဘက္တိပြုသော ဘက္တများအတွက်၊ သီရိဝရာဟ၏ ထင်ရှားသော နေရာတော်သည် မဟာရ္လောက၌ ရှိသည်ဟု ကြေညာထား၏။

Verse 6

नृसिंहस्य तथा प्रोक्ता जनलोके महात्मनः । त्रिविक्रमस्य वसतिस्तपोलोके प्रकीर्तिता

ထိုနည်းတူပင် မဟာအတ္တမန် နရသိంహသည် ဇနလောက၌ နေထိုင်သည်ဟု ဆိုထားပြီး၊ တြိဝိက్రమ၏ နေရာတော်သည် တပောလောက၌ ထင်ရှားသည်ဟု ကီർത്തিত၏။

Verse 7

लोकानेतान्परित्यज्य कथं भूमौ पदद्वयम् । क्षेत्रे पैतामहे चास्मिन्पुष्करे यज्ञपर्वते

ဤလောကများအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ပြီးနောက်၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းတောင် မည်သို့ ချနိုင်မည်နည်း—ဤနေရာ ပိုင်တာမဟ က్షೇತ್ರ၊ ပုရှ္ကရ၌၊ ယဇ్ఞတောင်ပေါ်တွင်။

Verse 8

पदानि कृतवान्ब्रह्मन्विस्तरान्मम कीर्तय । श्रुतेन सर्वपापस्य नाशो वै भविता ध्रुवम्

အို ဘြဟ္မဏ၊ သင်သည် ဤပဒများကို အသေးစိတ် ရေးဖွဲ့ထား၏—ကျွန်ုပ်အတွက် ရွတ်ဆိုပါ။ ၎င်းကို နားထောင်ခြင်းဖြင့် အပြစ်အားလုံး ပျက်စီးခြင်းသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 9

पुलस्त्य उवाच । सम्यक्पृच्छसि भोस्त्वं यत्संशृणु त्वं समाहितः । यथापूर्वं पदन्यासः कृतो देवेन विष्णुना

ပုလஸ္တျက ပြောသည်။ “သင် မေးမြန်းသည်မှာ မှန်ကန်၏။ ထို့ကြောင့် စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ ထား၍ ဂရုတစိုက် နားထောင်လော့။ ယခင်ကကဲ့သို့ ဘုရားဝိෂ္ဏုသည် သန့်ရှင်းသော ‘ပဒန്യാസ’—ခြေလှမ်းတည်ရာ—ကို မည်သို့ တည်ထောင်ခဲ့သည်ကို ငါ ပြောပြမည်။”

Verse 10

यज्ञपर्वतमासाद्य शिलापर्वतरोधसि । पुरा कृतयुगे भीष्म देवकार्यार्थसिद्धये

အို ဘီရှ္မ၊ ရှေးက ကృతယုဂ၌ ယဇ္ဉပರ್ವတသို့ ရောက်ရှိ၍—ရှီလာတောင်ကြောင့် တောင်ကြားလမ်း ပိတ်ဆို့နေသည့် နေရာ၌—ဒေဝတော်တို့၏ ရည်ရွယ်ချက် အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်ရန်အတွက် ထိုကိစ္စကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

Verse 11

विष्णुना च कृतं पूर्वं पृथिव्यर्थे परंतप । त्रिदिवं सर्वमानीतं दानवैर्बलवत्तरैः

ထို့ပြင် ယခင်က၊ အို ရန်သူကို မီးလောင်စေသူ၊ မြေကြီး၏ အကျိုးအတွက် ဝိෂ္ဏုသည် လုပ်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း အလွန်အင်အားကြီးသော ဒာနဝတို့က တြိဒိဝ—ကောင်းကင်လောက—အားလုံးကို ဆွဲယူသွားခဲ့သည်။

Verse 12

त्रैलोक्यं वशमानीय जित्वा देवान्सवासवान् । दानवा यज्ञभोक्तारस्तत्रासन्बलवत्तराः

လောကသုံးပါးကို အာဏာအောက်သို့ ဆွဲယူကာ အိန္ဒြာနှင့်တကွ ဒေဝတော်တို့ကို အနိုင်ယူပြီးနောက်၊ ထိုနေရာ၌ ဒာနဝတို့သည် ယဇ္ဉပူဇာ၏ အပူဇာဖွယ် အနုဂ्रह (အပူဇာအပိုင်း) ကို စားသုံးသူများ ဖြစ်လာကြပြီး အလွန်အင်အားကြီးကြသည်။

Verse 13

कृता बाष्कलिना सर्वे दानवेन बलीयसा । एवंभूते तदा लोके त्रैलोक्ये सचराचरे

ဤအရာအားလုံးကို အင်အားကြီးသော ဒာနဝ ဘာෂ္ကလင်က ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်၌ လောကသုံးပါး—လှုပ်ရှားသောအရာနှင့် မလှုပ်ရှားသောအရာ အားလုံးပါဝင်သည့်—အခြေအနေသည် ဤသို့ပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။

Verse 14

परमार्तिं ययौ शक्रो निराशो जीविते कृतः । स बाष्कलिर्दानवेंद्रोऽवध्योयं मम संयुगे

သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) သောကဒုက္ခအလွန်ကြီးထဲသို့ကျရောက်၍ မိမိအသက်ရှင်ရေးတောင် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့သွားသည်။ “ဤ ဘာෂ္ကလီ သည် ဒာနဝတို့၏ အရှင်၊ ငါ့စစ်ပွဲတွင် မအနိုင်ယူနိုင်သူ ဖြစ်၏။”

Verse 15

ब्रह्मणो वरदानेन सर्वेषां तु दिवौकसाम् । तदहं ब्रह्मणो लोके वृतः सर्वैर्दिवौकसैः

ဗြဟ္မာ၏ ဝရदानကြောင့် ကောင်းကင်နေထိုင်သူအားလုံးအတွက်၊ ထိုအခါ ဗြဟ္မာလောက၌ နတ်တော်တို့အားလုံးက ငါ့ကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။

Verse 16

व्रजामि शरणं देवं गतिरन्या न विद्यते । एवं विचिंत्य देवेंद्रो वृतः सर्वैर्दिवौकसैः

“ငါသည် အရှင်ဘုရားထံ သရဏံဝင်မည်၊ ငါ့အတွက် အခြားလမ်းမရှိ။” ဟူ၍ စဉ်းစားကာ နတ်တို့၏ဘုရင်ကို ကောင်းကင်နေထိုင်သူအားလုံးက ဝိုင်းရံနေကြသည်။

Verse 17

जगाम त्वरितो भीष्म यत्र देवः पितामहः । ब्रह्मणः स पदं प्राप्य वृतस्तैश्च दिवौकसैः

အို ဘီရှ္မ! သူသည် နတ်ပိတామဟ ဗြဟ္မာရှိရာသို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်하였다။ ဗြဟ္မာ၏ အဘိုဒ်သို့ ရောက်ပြီးနောက် ထိုကောင်းကင်သားတို့က သူ့ကို ဝိုင်းရံခဲ့ကြသည်။

Verse 18

अब्रवीज्जगतः कार्यं प्राप्तामापदमुत्तमाम् । किं न जानासि वै देव यतो नो भयमागतम्

သူသည် လောက၏ အရေးကြီးသောကိစ္စကို ပြောကြား하였다။ “ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် မဟာအပဒ်တစ်ရပ် ကျရောက်လာပြီ။ အို နတ်တော်၊ ဤကြောက်ရွံ့မှုသည် မည်သည့်နေရာမှ ကျွန်ုပ်တို့ထံ ရောက်လာသည်ကို မသိသလော?”

Verse 19

दैत्यैर्यदाहृतं सर्वं वरदानाच्च ते प्रभो । कथितं वै मया सर्वं बाष्कलेश्च दुरात्मनः

အရှင်ဘုရား၊ ဒိုင်တျယတို့က ယူဆောင်သွားသမျှ အရာအားလုံးသည် အရှင်ပေးတော်မူသော ဝရ (ကောင်းချီး) ကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။ အကျွန်ုပ်သည် အားလုံးကို လျှောက်တင်ပြီး၊ မကောင်းသော ဘာရှ္ကလ၏ အပြုအမူများကိုပါ ဆိုပြခဲ့ပါသည်။

Verse 20

क्रियतां चाविलंबेन पिता त्वं नः पितामहः । तत्त्वं चिंतय देवेश शांत्यर्थं जगतस्त्विह

နှောင့်နှေးမနေဘဲ ဆောင်ရွက်တော်မူပါ; အရှင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အဖေဖြစ်ပြီး ပိတামဟ (အဘိုးဘုရား) လည်း ဖြစ်တော်မူသည်။ ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ဤလောက၏ ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် တတ္တဝကို စဉ်းစားတော်မူပါ။

Verse 21

तेषां च पश्यतां किंचिच्छ्रौतस्मार्तादिकाः क्रियाः । न प्रावर्तन्त हानिस्तु तैरस्माकं दिनेदिने

သူတို့ကြည့်နေစဉ်တောင် Śruti နှင့် Smṛti အမိန့်အတိုင်း ဆောင်ရွက်ရမည့် śrauta၊ smārta စသော ကုသိုလ်ကမ္မများကို အနည်းငယ်မျှ မစတင်နိုင်ခဲ့ပါ။ ထို့ပြင် သူတို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆုံးရှုံးမှုသည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း တိုးပွားလာခဲ့သည်။

Verse 22

यथा हि प्राकृतः कश्चित्स्वार्थमुद्दिश्य भाषते । विज्ञाप्यसे तथास्माभिर्निरस्तोपकृतैः सदा

သာမန်လူတစ်ယောက်က ကိုယ့်အကျိုးကို ရည်ရွယ်ပြီး ပြောသကဲ့သို့ပင်၊ အကူအညီနှင့် အနုဂ्रहမှ အမြဲတမ်း ဝေးကွာနေသော ကျွန်ုပ်တို့လည်း အရှင်ထံသို့ ထိုသို့ပင် လျှောက်တင်နေပါသည်။

Verse 23

यद्येनोपकृतं यस्य सहस्रगुणितं पुनः । यो न तस्योपकाराय तत्करोति वृथा मतिः

တစ်ဦးက အခြားသူထံမှ အကူအညီကို ရရှိခဲ့ပြီး—ထိုအကူအညီသည် တစ်ထောင်ဆတန်ဖိုးရှိသော်လည်း—ထိုကျေးဇူးရှင်ကို ပြန်လည်ကူညီတုံ့ပြန်ရန် မလုပ်ဆောင်ပါက၊ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် အလဟသ ဖြစ်သည်။

Verse 24

तस्योपकारदग्धस्य निस्त्रपस्यासतः पुनः । नरकेष्वपि संवासस्तस्य दुष्कृतकारिणः

အရှက်မဲ့၍ မကောင်းသော အပြစ်ကျူးလွန်သူအတွက်—မိမိရရှိခဲ့သော ကူညီမှု၏ ကျေးဇူးကြောင့်ပင် စိတ်တွင်းက မီးလောင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသူအတွက်—နရကများ၌ပင် ထပ်မံနေထိုင်ရခြင်း အမှန်တကယ် ရှိ၏။

Verse 25

नैतावतैव साधुत्वं कृते यातु प्रतिक्रिया । स्वार्थैकनिष्ठबुद्धीनामेतन्नापि प्रवर्तते

အမှားကျူးလွန်ပြီးနောက် ပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်း သို့မဟုတ် ပရాయశ္စိတ္တ လုပ်ရုံဖြင့်သာ သာဓုတရား မတည်မြဲနိုင်။ ကိုယ်ကျိုးသာကိုင်စွဲသော စိတ်ဉာဏ်ရှိသူတို့တွင် ထိုကဲ့သို့ ပြန်လည်ပြုပြင်လိုစိတ်ပင် မပေါ်ထွန်း။

Verse 26

यद्यस्य नाभवत्स्थानं जगतो ह्यत्र दुःखदं । शतधा हृदयं दीर्णं तन्न तृप्तिमुपागतम्

ဤနေရာ၌ လောက၏ဒုက္ခကို သက်သာစေမည့် သင့်လျော်သော အာရုံခံအိမ်ရာ မရှိခဲ့လျှင်၊ နှလုံးသားသည် ရာပိုင်းကွဲကွဲ ပျက်စီးသော်လည်း တೃप्तိကို မရနိုင်။

Verse 27

तत्र वा यत्र गंतास्मि निमग्नानुद्धरस्व नः । उपायकथनेनास्य येन तेजः प्रवर्तते

ကျွန်ုပ် ဘယ်နေရာသို့သွားသော်လည်း—အဲဒီမှာဖြစ်စေ အခြားနေရာဖြစ်စေ—ဒုက္ခထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသော ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်၍ မြှောက်တင်ပါ။ သူ၏ တေဇော (အာနုဘော်) ပေါ်ထွန်းစေမည့် နည်းလမ်းကို ရှင်းပြပါ။

Verse 28

यथाख्यातं मया दृष्टं जगत्तत्स्थमवेक्ष्य ताम् । निःस्वाध्यायवषट्कारं निवृत्तोत्सवमंगलम्

ကျွန်ုပ်ဖော်ပြခဲ့သကဲ့သို့ပင် ထိုလောကကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ ထိုအခြေအနေကို ကြည့်ရှုရာတွင် ဝေဒသင်ယူမှုနှင့် ယဇ္ဉာတွင် “ဝஷတ်” ဟူသော အော်ဟစ်သံ မရှိတော့ဘဲ၊ ပွဲတော်များနှင့် မင်္ဂလာကိစ္စများလည်း ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်ကို တွေ့ရသည်။

Verse 29

त्यक्ताध्ययनसंयोगं मुक्तवार्ता परिग्रहम् । दंडनीत्या परित्यक्तं श्वासमात्रावशेषितम्

သူသည် သင်ယူလေ့လာမှုနှင့် ဆက်နွယ်မှုအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ပြီး၊ လောကီစကားဝိုင်းနှင့် ပိုင်ဆိုင်မှုတို့မှ လွတ်မြောက်ကာ၊ အပြစ်ဒဏ်နှင့် အင်အားသုံးအုပ်ချုပ်ရေး (ဒဏ္ဍနီတိ) ကိုပါ ပယ်ချခဲ့သည်—ကျန်ရစ်သည်မှာ အသက်ရှူခြင်းသာ ဖြစ်၏။

Verse 30

जगदार्तिमपि प्राप्तं पुनः कष्टतरां दशां । एतावता हि कालेन वयं ग्लानिमुपागताः

လောကသည်ပင် ဒုက္ခအကြပ်အတည်းသို့ ကျရောက်ပြီး၊ ထပ်မံ၍ ပိုမိုခက်ခဲနာကျင်သော အခြေအနေသို့ ရောက်သွားသည်။ ဤမျှကာလအတွင်း အမှန်တကယ်ပင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုနှင့် ဆုတ်ယုတ်မှုသို့ ရောက်လာကြပြီ။

Verse 31

ब्रह्मोवाच । जानामि बाष्कलिं तं तु वरदानाच्च गर्वितम् । अजेयं भवतां मन्ये विष्णुसाध्यो भविष्यति

ဗြဟ္မာမဟာဘုရားက မိန့်တော်မူသည်– “ဗာṣကလီကို ငါသိ၏၊ အပေးအလှူ (ဝရဒာန်) ကြောင့် မာန်ထောင်လာသူဖြစ်သည်။ သင်တို့အတွက် သူသည် မအနိုင်ယူနိုင်သူဟု ငါထင်၏; သူကို ဗိṣṇုဘုရားသာလျှင် အနိုင်ယူ၍ တည်ငြိမ်စေမည်”။

Verse 32

निरुध्य संस्थितो ब्रह्मा भावं तत्वमयं तदा । समाधिस्थस्य तस्यैव ध्यानमात्राच्चतुर्भुजः

အင်္ဂါရုံများကို ထိန်းချုပ်၍ တည်ငြိမ်စွာ နေထိုင်ကာ ဗြဟ္မာမဟာဘုရားသည် ထိုအခါ တတ္တဝအမှန်တရားဖြင့် ပြည့်ဝသော စိတ်အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်တော်မူ၏။ သမాధိ၌ စူးစိုက်နေစဉ်၊ ထိုဓ్యာန်၏ အင်အားတင်ဖြင့်ပင် လက်လေးဖက်ရှိသော သခင်တော် ပေါ်ထွန်းတော်မူ၏။

Verse 33

स्तोकेनैव हि कालेन चिंत्यमानः स्वयंभुवा । आजगाम मुहूर्तेन सर्वेषामेव पश्यताम्

အမှန်တကယ်ပင် အချိန်တိုအတွင်း—စွယ်မ်ဘူ (ဗြဟ္မာ) ၏ ဓ్యာန်တွင် အောက်မေ့ခံရသဖြင့်—သူသည် မုဟုတ္တတစ်ခဏအတွင်းပင် လူအားလုံးမြင်တွေ့နေစဉ် ရောက်လာခဲ့သည်။

Verse 34

विष्णुरुवाच । भो भो ब्रह्मन्निवर्त्तस्व ध्यानादस्मान्निवारितः । यदर्थमिष्यते ध्यानं सोहं त्वां समुपागतः

ဗိဿနုက မိန့်တော်မူသည်– “ဟို! ဟို! ဗြဟ္မဏ (ဗြဟ္မာ) ရေ၊ သမာဓိမှ ပြန်လည်ရပ်နားလော့။ သင်ကြောင့် ငါသည် သမာဓိမှ ခွဲထွက်လာရ၏။ သမာဓိကို မည်သည့်ရည်ရွယ်ချက်အတွက် ပြုလုပ်သနည်း—ထိုအတွက်ပင် ငါကိုယ်တိုင် သင်ထံသို့ ရောက်လာပြီ”။

Verse 35

ब्रह्मोवाच । महाप्रसाद एषोऽत्र स्वामिनो हि प्रदर्शनम् । कस्यान्यस्य भवेच्चैषा चिन्ता या जगतः प्रभो

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– “ဤနေရာ၌ ဤသည်မှာ မဟာပရာသာဒ (မဟာကရုဏာအပေး) ဖြစ်ပြီး၊ အရှင်၏ ထင်ရှားပေါ်ထွန်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ လောက၏ အရှင်တော်ရေ၊ ဤသို့သော စိုးရိမ်ကရုဏာကို သင်တော်မှတပါး မည်သူက ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည်နည်း”။

Verse 36

ममैव तावदुत्पत्तिर्जगदर्थे विनिर्मिता । जगदेतत्त्वदर्थीयं तत्त्वतो नास्ति विस्मयः

ငါ၏ ပေါ်ထွန်းခြင်းသည်လည်း လောကအကျိုးအတွက်ပင် ဖန်ဆင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤစကြဝဠာလည်း သင်၏ ရည်ရွယ်ချက်အတွက်ပင် ဖြစ်၏။ အမှန်တရားအရ အံ့ဩစရာ မရှိပါ”။

Verse 37

भवता पालनं कार्यं संहरेद्रुद्र एव तु । एवंभूते जगत्यस्मिन्शक्रस्यास्य महात्मनः

သင်သည် ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းခြင်း၏ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရမည်။ သို့သော် ဖျက်သိမ်းခြင်း (သံဟာရ) ကို ရုဒြသာသာ ပြုလုပ်သည်။ ဤသို့ စီမံထားသော လောက၌ ဤသည်ပင် မဟာစိတ်ရှိသော သက္ကရ (အိန္ဒြ) ၏ အခန်းကဏ္ဍ ဖြစ်သည်”။

Verse 38

हृतं राज्यं बाष्कलिना त्रैलोक्यं सचराचरम् । भृत्यस्य क्रियतां साह्यं मंत्रदानेन केशव

“ငါ၏ နိုင်ငံတော်—လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာတို့ပါဝင်သော တြိလောကလုံး—ကို ဘာသ္ကလီက လုယူသွားပြီ။ ကေရှဝရေ၊ မန္တရကို ပေးသနား၍ သင်၏ ကျွန်ကို ကူညီပါ”။

Verse 39

वासुदेव उवाच । भवतो वरदानेन अवध्यः स तु सांप्रतम् । बुद्धिसाध्यः स वै कार्यो बंधनादिह दानवः

ဝါစုဒေဝက မိန့်တော်မူသည်– “သင်၏ ဝရဒာနကြောင့် ယခုအခါ သူသည် မသတ်နိုင်သောသူ ဖြစ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် ထို ဒာနဝကို ဉာဏ်ပညာနှင့် အကြံအစည်ဖြင့်သာ ကိုင်တွယ်ရမည်—ဤနေရာတွင် ချည်နှောင်ခြင်း စသည်တို့ဖြင့်။”

Verse 40

वामनोहं भविष्यामि दानवानां विनाशकः । मया सह व्रजत्वेष बाष्कलेस्तु निवेशनम्

“ငါသည် ဝါမန အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲမည်၊ ဒာနဝတို့ကို ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်မည်။ ယခု ငါနှင့်အတူ သွားကြ—ဗာෂ္ကလ၏ နေရာသို့။”

Verse 41

तत्र गत्वा वरं त्वेष मदर्थे याचतामिमम् । वामनस्यास्य विप्रस्य भूमे राजन्पदत्रयम्

အဲဒီသို့ သွားပြီး ငါ့အတွက် ဤဝရကို တောင်းလော့။ အို မင်းကြီး၊ အရပ်ပုသော ဗြာဟ္မဏ ဝါမနထံမှ မြေကို ခြေလှမ်း သုံးလှမ်းအတိုင်း အလှူတောင်းလော့။

Verse 42

प्रयच्छस्व महाभाग याच्ञैषा तु मया कृता । शक्रेणोक्तो दानवेंद्रो दद्यात्स्वमपि जीवितम्

“အို မဟာဘဂ၊ ပေးလှူပါ—ဤတောင်းဆိုမှုကို ငါကိုယ်တိုင် ပြုခဲ့သည်။ သက္ကရ (အိန္ဒြ) က ပြောလျှင် ဒာနဝတို့၏ အရှင်တောင် မိမိအသက်ကိုပါ လှူနိုင်သည်။”

Verse 43

गृह्य प्रतिग्रहं तस्य दानवस्य पितामह । तं बध्वा च ततो यत्नात्कृत्वा पातालवासिनम्

ဒာနဝ၏ အဖိုးထံမှ လက်ခံလှူဒါန်းမှုကို လက်ခံယူပြီးနောက်၊ သူသည် အားထုတ်၍ ထိုသူကို ချည်နှောင်ကာ ပာတာလ (အောက်လောက) တွင် နေထိုင်သူအဖြစ် ပြုလုပ်하였다။

Verse 44

सौकरं रूपमास्थाय वधार्थं च दुरात्मनः । भविष्यामि न संदेहो व्रज शक्र त्वरान्वितः

ဝရာဟ (တောဝက်) ရုပ်ကိုခံယူ၍ ထိုမကောင်းသူကို သတ်ရန် ငါသည် မလွဲမသွေ လာမည်—သံသယမရှိ။ ဟေ သက္က (အိန္ဒြာ) အလျင်အမြန်၊ မနှောင့်နှေးဘဲ သွားလော့။

Verse 45

विरराम तमुक्त्वैवमंतर्द्धानं गतश्च वै । अथ कालांतरे विष्णावदितेर्गर्भतां गते

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် တိတ်ဆိတ်သွားကာ အမှန်တကယ် မျက်စိမြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွား하였다။ ထို့နောက် အချိန်အနည်းငယ် ကုန်လွန်ပြီး—ဗိဿနုနှင့် ဆက်နွယ်၍ အဒိတိသည် ကိုယ်ဝန်ဝင်သည့်အခါ—

Verse 46

निमित्तान्यतिघोराणि प्रादुर्भूतान्यनेकशः । समस्तजगदाधारे विष्णौ गर्भत्वमागते

စကြဝဠာတစ်ခုလုံး၏ အထောက်အပံ့ဖြစ်သော ဗိဿနုသည် ဂರ್ಭအခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သည့်အခါ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် နိမိတ်များစွာသည် ထပ်ခါထပ်ခါ ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 47

शोभनं हि तदा जातं निमित्तं चैवमूर्जितम् । मालतीकुसुमानां तु सुगंधः सुरभिर्ववौ

ထိုအခါ အမှန်တကယ် မင်္ဂလာနှင့် အင်အားပြည့်ဝသော နိမိတ်တစ်ရပ် ပေါ်ထွန်းလာ하였다။ မာလတီပန်းတို့၏ ချိုမြိန်သော အနံ့သင်းသည် လေထဲသို့ ပျံ့နှံ့၍ အာကာသကို မွှေးကြိုင်စေ하였다။

Verse 48

अथ विहितविधानं कालमासाद्य देवस्त्रिदशगणहितार्थं सर्वभूतानुकंपी । विमल विरल केशश्चंद्रशंखोदयश्रीरदितितनयभावं देवदेवश्चकार

ထို့နောက် သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိပူဇာ၏ အချိန်ရောက်လာသော်၊ သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် ကရုဏာရှိ၍ တိရစ္ဆာန်မဟုတ်၊ တိရစ္ဆာန်မဟုတ်၊ သုံးဆယ်သုံးပါးဒေဝတော်တို့၏ အကျိုးအတွက် လုပ်ဆောင်သော ထိုဘုရားသည် အဒိတိ၏ သားတော်အဖြစ် အခြေအနေကို ခံယူ하였다။ ဒေဝတို့၏ ဒေဝတော်သည် သန့်ရှင်း၍ ပေါ့ပါးစွာ စီးဆင်းသည့် ဆံပင်နှင့်အတူ၊ လတက်ရာ၏ တောက်ပမှုနှင့် သင်္ခ (သန့်ရှင်းသော ခရုခွံ) ၏ ရောင်ခြည်ကဲ့သို့သော သရေတော်ဖြင့် ထွန်းလင်း하였다။

Verse 49

अवतरति च विष्णौ सिद्धदेवासुराणामनिमिषनयनानां विप्रसेदुर्मुखानि । अतिविरतरजोभिर्वायुभिः संवहद्भिर्दिनमपि च तदासीज्जन्म विष्णोः सुगर्भे

ဗိဿဏုသည် အဝတားအဖြစ် ဆင်းသက်လာသောအခါ မျက်တောင်မခတ်သော မျက်စိရှိသည့် စိဒ္ဓ၊ ဒေဝ၊ အဆုရတို့၏ မျက်နှာများသည် တည်ငြိမ်၍ တောက်ပလာ하였다။ ဖုန်မှုန့်များလည်း လုံးဝကျဆင်းပြီး၊ ထိုဖုန်ကို သယ်ဆောင်သည့် လေတောင် နူးညံ့စွာ လှုပ်ရှားလေ၏။ ထိုသန့်ရှင်းသော ဂರ್ಭ၌ ဗိဿဏု၏ မွေးဖွားချိန်တွင် နေ့တောင် မင်္ဂလာသဖွယ် ထင်မြင်ရသည်။

Verse 50

अदितिरजनगर्भा सापि देवी प्रयांती नतजघनभरार्त्ता मंदसंचाररम्या । अलसवदनखेदं पांडुभावं वहंती गुरुतरमवगाढं गर्भमेवोद्वहंती

အဒိတိ ဒေဝီလည်း တောက်ပသော ဂರ್ಭကို ဆောင်၍ ဆက်လက်သွားလာသည်။ အလေးချိန်ကြောင့် တင်ပါးများ နိမ့်ကျလာသော်လည်း နှေးနှေးလှုပ်ရှားသည့် လှမ်းခြေလှမ်းကလည်း လှပနေ၏။ မျက်နှာပေါ်တွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုနှင့် အားနည်းသဖြင့် ဖြူဖျော့မှုကို ထမ်းဆောင်ကာ၊ အတွင်း၌ နက်ရှိုင်းစွာ တည်နေသော အလွန်လေးလံသည့် ကိုယ်ဝန်ကိုပင် ထမ်းထားသည်။

Verse 51

ततः प्रविष्टे खलु गर्भवासं नारायणे भूतभविष्ययोगात् । विनापदं प्राप्तमनोरथानि भूतानि सर्वाणि तदा बभूवुः

ထို့နောက် အတိတ်နှင့် အနာဂတ်တို့နှင့် ဆက်စပ်သော ယောဂအားကြောင့် နာရာယဏသည် အမှန်တကယ် ဂರ್ಭဝါသအခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်တော်မူသောအခါ၊ ထိုကာလ၌ သတ္တဝါအားလုံးသည် ဘေးအန္တရာယ်ကင်းလွတ်၍ မိမိတို့၏ ဆန္ဒအလိုများကို အတားအဆီးမရှိ ရရှိကြသည်။

Verse 52

समीरणो वाति च मंदमंदं पतत्सु वर्षेषु नगोद्भवेषु । विविक्तमार्गेषु दिगंतरेषु जनेषु वै सत्यमुपागतेषु

လေညင်းသည် ဖြည်းဖြည်း နူးညံ့စွာ တိုက်ခတ်၏။ တောင်တန်းမှ ပေါက်ဖွားသော မြေဒေသများပေါ်သို့ မိုးရေကျ၏။ တိတ်ဆိတ်သော လမ်းကြောင်းများနှင့် အဝေးအလံ့ ဒိဂန္တရဒေသများတွင်၊ သစ္စာ (satya) သို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိလာသော လူတို့အကြား၌ ထိုကာလ၏ အခြေအနေသည် ထင်ရှားနေ၏။

Verse 53

विमुच्यमाने गगने रजोभिः शनैश्शनैर्नश्यति चांधकारे । उदरांतर्गते विष्णौ द्रोहबुद्धिस्तदाभवत्

ဖုန်မှုန့်များသည် ကောင်းကင်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့သွားပြီး အမှောင်လည်း တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်လာသောအခါ၊ ထိုအချိန်၌ ဝမ်းအတွင်း၌ တည်ရှိနေသော ဗိဿဏုအပေါ် ရန်လိုသည့် စိတ်အကြံ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 54

तां निशामय राजेंद्र देवमातुर्यथाक्रमम् । किमनुक्रमणेनैव लंघयामि त्रिविष्टपम्

အို မင်းတို့၏မင်းကြီး၊ ထို ဒေဝမాతာကို အစဉ်လိုက် ကြည့်ရှုလော့။ ရိုးရိုး ပြောပြခြင်းတစ်ခုတည်းဖြင့် ငါသည် တြိဝိဋ္ဌပ—ဒေဝတာ သုံးဆယ့်သုံးပါး၏ ကောင်းကင်ဘုံ—ကို မည်သို့ ဖြတ်ကျော်၍ အနှံ့အပြား ဖော်ပြနိုင်မည်နည်း။

Verse 55

बाष्कलिं दानवेंद्रं तं कुर्यां पातालवासिनम् । शक्रस्य तु मया दत्तं धनं लावण्यमेव च

ငါသည် ဒာနဝတို့၏ အရှင် ဘာෂ္ကလီကို ပာတာလာတွင် နေထိုင်သူအဖြစ် ပြုမည်။ ထို့ပြင် သက္ကရ (အိန္ဒြ) အား ငါသည် ဥစ္စာဓနကိုလည်း ပေးအပ်ပြီး လာဝဏ္ယ—အလှအပ—ကိုလည်း ချီးမြှင့်ထားသည်။

Verse 56

दानवानां विनाशाय एकैव प्रभवाम्यहम् । क्षिपामि शरजालानि चक्रयानान्यनेकशः

ဒာနဝတို့ကို ဖျက်ဆီးရန် ငါတစ်ယောက်တည်းပင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ငါသည် မြားအစုအဝေးများကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပစ်လွှတ်၍ စက်ကရကဲ့သို့သော လက်နက်မျိုးစုံကိုလည်း အကြိမ်ကြိမ် ပစ်ချသည်။

Verse 57

गदाव्रातांश्च विविधान्दानवानां विनाशने । विबुधान्देवलोकस्थानधोभूमेस्तु दानवान्

ဒာနဝတို့ကို ဖျက်ဆီးရန် သူသည် မျိုးစုံသော ဂဒါကိုင်တပ်စုများကို ထုတ်ပေါ်စေ하였다။ ဗိဗုဓ (ဒေဝ) များကို ဒေဝလောက၌ တည်စေပြီး ဒာနဝတို့ကို မြေကြီးအောက် အဓောဘူမိသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

Verse 58

करोमि कालयोगेन तत्तु कार्यं व्रतेन मे । निस्सृता सहसा वाणी वक्त्रमेवाभिसंस्थिता

ကာလ၏ ယောဂဖြစ်ပေါ်မှုကြောင့် ငါသည် ထိုကိစ္စကို ငါ၏ ဝရတ (သစ္စာကတိ) အားဖြင့် ဆောင်ရွက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ဝါဏီ (စကားသံ) ပေါက်ကွဲထွက်လာ၍ ငါ၏ ပါးစပ်ပေါ်တွင်ပင် တည်နေ하였다။

Verse 59

येनेदं चिन्त्यते पूर्वं यन्न दृष्टं न च श्रुतम् । बंधं वै दनुमुख्यस्य कृतं कोपेन पश्य मे

ဤအရာကို သူသည် အရင်ဆုံး စိတ်တွင် စဉ်းစားခဲ့သည်—မမြင်ဖူး မကြားဖူးသော အရာတစ်ခု။ ကြည့်လော့၊ အမျက်ဖြင့် ငါသည် ဒနု၏ အထွတ်အမြတ်သားကို အမှန်တကယ် ချည်နှောင်စေခဲ့ပြီ။

Verse 60

कश्यपाय पुरा दत्तं धनं लावण्यमेव च । किमयं विगतोत्साहो वायवोथ समाकुलाः

ရှေးကာလ၌ ကရှျပအား ဥစ္စာနှင့် အလှတရားကို အမှန်တကယ် ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ယခုအခါ သူသည် အားမာန်မဲ့သွားသည်မှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း၊ လေများသည်လည်း အဘယ်ကြောင့် ရှုပ်ထွေး၍ လှုပ်ရှားနေသနည်း။

Verse 61

भ्रमतीव हि मे दृष्टिर्मैतद्रूपं प्रचिंतितम् । आविष्टा किमहं वच्मि केनाप्यसदृशं वचः

အမှန်ပင် ငါ၏မြင်ကွင်းသည် လှည့်ဝဲသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်; ဤရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ငါသည် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စဉ်းစားထားခဲ့သည်။ အဝိဇ္ဇာဝင်သကဲ့သို့ ငါဘာပြောနိုင်မည်နည်း—တစ်ပါးသူ၏ လှုံ့ဆော်မှုကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသော မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော စကားလုံးများလား။

Verse 62

विकल्पवशमापन्नाऽभीक्ष्णं हृदिममर्श सा । दधार दिव्यं वर्षाणां सहस्रं दिव्यमीश्वरम्

အတွင်းစိတ်သံသယ၏ အာဏာအောက်၌ နာရီနာရီ နှလုံးသားတွင် ပြန်လည်စဉ်းစားနေခဲ့သည်; ထို့ပြင် နတ်မြတ်သခင်တော်ကို နတ်မြတ်နှစ်တစ်ထောင်တိုင်အောင် ထမ်းဆောင်၍ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။

Verse 63

ततः समभवत्तस्यां वामनो भूतवामनः । जातेन येन चक्षूंषि दानवानां हृतानि वै

ထို့နောက် သူမအတွင်း၌ ဝါမန—ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် ဝါမန—ပေါ်ထွန်းလာသည်။ သူ၏ မွေးဖွားခြင်းတင်ဖြင့်ပင် ဒာနဝတို့၏ မျက်စိ၊ အနက်အားဖြင့် မြင်နိုင်မှုနှင့် မာနတရားတို့ကို အမှန်တကယ် လုယူသွားခဲ့သည်။

Verse 64

जातमात्रे ततस्तस्मिन्देवदेवे जनार्दने । नद्यः स्वच्छांबुवाहिन्यो ववौ गंधवहोऽनिलः

ဒေဝတို့၏ဒေဝ ဖြစ်သော ဇနာဒန မဟာဘုရား ပေါ်ထွန်းမွေးဖွားသည့် ခဏတည်းက မြစ်များသည် ကြည်လင်သန့်ရှင်းသော ရေကို စီးဆင်းစေ၍ အနံ့သင်းသင်း ယူဆောင်သော လေပြေကလည်း တိုက်ခတ်လာ၏။

Verse 65

कश्यपोपि सुखं लेभे तेन पुत्रेण भास्वता । सर्वेषां मानसोत्साहस्त्रैलोक्यांतरवासिनाम्

အလင်းရောင်တောက်ပသော ထိုသားတော်ကြောင့် ကရှျယပလည်း ချမ်းသာပျော်ရွှင်မှု ရရှိခဲ့၏။ ထို့ပြင် တြိလောကအတွင်း နေထိုင်သူ အားလုံး၏ စိတ်နှလုံးတို့၌ အသစ်တဖန် အားမာန်နှင့် ဝမ်းမြောက်မှု ပြည့်ဝလာ၏။

Verse 66

संजातमात्रे तु ततो जनाधिपजनार्दने । स्वर्गलोके दुंदुभयो विनेदुस्तैश्च ताडिताः

ထို့နောက် လူတို့၏အရှင် ဇနာဒန ပေါ်ထွန်းလာသည့် ခဏတည်းက နတ်ပြည်၌ နတ်တို့က တီးခတ်သော ဒုန္ဒုဘီ တူရိယာသံများ ဂုဏ်ဂုဏ်မြည်ဟည်းလာ၏။

Verse 67

अतिप्रहर्षात्तु जगत्त्रयस्य मोहश्च दुःखानि च नाशमीयुः । जगो च गन्धर्वगणोतिमात्रं भावस्वरैर्भर्तृविमिश्रिताश्च

အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်ပီတိကြောင့် တြိလောက၏ မောဟနှင့် ဒုက္ခတို့ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ထို့နောက် ဂန္ဓဗ္ဗအဖွဲ့များ၏ မဟာဆူညံသံ ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ခံစားချက်ပြည့်ဝသော သံစဉ်များသည် မိမိတို့၏ ခေါင်းဆောင်များနှင့် ရောနှောညီညွတ်လျက် မြည်ဟည်း၏။

Verse 68

सुराङ्गनाश्चापि च भावयुक्ता नृत्यंति तत्राप्सरसां समूहाः । तथैव विद्याधरसिद्धसंघा विमानयानैर्मुदिता भ्रमंति

ထိုနေရာ၌ ခံစားချက်သိမ်မွေ့သော ဘာဝဖြင့် ပြည့်ဝသည့် နတ်မိန်းမများ ကပြကြ၏။ အပ္စရာအစုအဖွဲ့များလည်း စုဝေးလာကြ၏။ ထို့အတူ ဝိဒ္ယာဓရနှင့် သိဒ္ဓအဖွဲ့များသည် ပျော်ရွှင်လျက် ဝိမာနာယာဉ်များဖြင့် လှည့်လည်သွားလာကြ၏။

Verse 69

वदंति सत्यानृतकार्यनिर्णयं तथाभिरंगं प्रतिदर्शयंति । गायंति गेयं विनिवृत्तरागा मुहुर्मुहुर्दुःखसुखप्रभूताः

သူတို့သည် ကံ၏အကျိုးရလဒ်တွင် အမှန်နှင့်အမှားကို ခွဲခြားဆုံးဖြတ်ကာ ပြောဆို၍ အတွင်းစိတ်ကို ထင်ဟပ်ဖော်ပြကြသည်။ တွယ်တာမှုကင်းစင်ပြီး သီဆိုထိုက်သော သီချင်းကို ထပ်ခါထပ်ခါ သီဆိုကြကာ ဒုက္ခနှင့် သုခ အတွေ့အကြုံများစွာကို ဖြတ်သန်းလာကြသည်။

Verse 70

नृत्यंति वै स्वर्गगताश्च ते तु धर्मार्जितं स्वर्गमितो व्रजंति । इति विगतविषादे निर्मले जीवलोके तिमिरनिकरमुक्ता निर्वृतिं प्राप्तुकामाः

အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ရှိသူတို့သည် ထိုနေရာတွင် ပျော်ရွှင်ကြပြီး၊ ဤနေရာမှလည်း ဓမ္မဖြင့် ရရှိသော ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားကြသည်။ ထို့ကြောင့် သန့်ရှင်းသော ဇီဝလောက၌—ဝမ်းနည်းမှုကင်း၍—အမှောင်အစုအဝေးများမှ လွတ်မြောက်ကာ အဆုံးစွန်သော ငြိမ်းချမ်းမှုကို ရယူလိုကြသည်။

Verse 71

तत्रोचुः केचिदुर्व्यां जयजय भगवन्संप्रहृष्टाश्च केचित् । त्वेवं प्रोक्तप्रणादैरविरल मनसश्चानुवादैस्तथान्यैः । ध्यायंतेन्ये निगूढं जननभय जरामृत्युविच्छेदहेतो । रित्येवं कृत्स्नमासीज्जगदिदमखिलं सर्वतः संपृहृष्टम्

အဲဒီနေရာမှာ မြေပြင်ပေါ်၌ အချို့က “အောင်မြင်ပါစေ၊ အောင်မြင်ပါစေ၊ ဘဂဝန်တော်!” ဟု ကြွေးကြော်ကြပြီး အချို့လည်း အလွန်ပျော်ရွှင်လှသည်။ အခြားသူတို့က စိတ်အာရုံမပြတ်ဘဲ အသံမြင့်ကြွေးကြော်သံများဖြင့် ထပ်ခါထပ်ခါ ချီးမွမ်းကြသည်။ တချို့ကလည်း မွေးဖွားခြင်း၊ အိုမင်းခြင်း၊ သေခြင်းတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြတ်တောက်စေသော လျှို့ဝှက်အတွင်းတရားကို သမาธိဖြင့် ညှိနှိုင်းကြသည်။ ထို့ကြောင့် ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးသည် အရပ်ရပ်တွင် အပြည့်အဝ ဝမ်းမြောက်လှသည်။

Verse 72

परमासाद्य यं विष्णुं ब्रह्माह जगतः कृते । जातोयं भवतामर्थे वामनो यदपीश्वरः

အမြင့်မြတ်သော ဗိဿဏုတော်ထံ အပြည့်အဝ နီးကပ်ရောက်ရှိပြီးနောက် ဘြဟ္မာသည် လောကတို့၏ အကျိုးအတွက် ပြောကြားသည်—“ဤ ဝာမနသည် သင်တို့၏ အကျိုးအတွက် ပေါ်ထွန်းလာခြင်းဖြစ်သည်၊ အမှန်အားဖြင့် သူတော်တည်းဟူသော အရှင်တော်ပင် ဖြစ်သော်လည်း”။

Verse 73

एष ब्रह्मा च विष्णुश्च एष एव महेश्वरः । एष वेदाश्च यज्ञाश्च स्वर्गश्चैष न संशयः

ဤသူသည် ဘြဟ္မာလည်း ဖြစ်၏၊ ဤသူသည် ဗိဿဏုလည်း ဖြစ်၏; ဤသူတည်းဟူသော တစ်ပါးတည်းက မဟေရှဝရ ဖြစ်၏။ ဤသူသည် ဝေဒများလည်း ဖြစ်၍ ယဇ္ဉများလည်း ဖြစ်၏—ထို့ပြင် ကောင်းကင်ဘုံတော်တိုင်လည်း ဖြစ်၏; သံသယမရှိ။

Verse 74

विष्णुव्याप्तमिदं सर्वं जगत्स्थावरजंगमम् । एकः स तु पृथ्क्त्वेन स्वयंभूरिति विश्रुतः

ဤလောကတစ်လုံးလုံး—မလှုပ်ရှားသောအရာနှင့် လှုပ်ရှားသောအရာတို့—အားလုံးကို ဗိဿဏုသည် ပြည့်နှံ့စွာ လွှမ်းမိုးထားသည်။ သို့ရာတွင် တစ်ပါးတည်းသောအရှင်သည် မျိုးစုံကွဲပြားသကဲ့သို့ ထင်ရှားကာ «စဝယံဘူ» (ကိုယ်တိုင်မွေးဖွားသူ) ဟူ၍ ကျော်ကြားသည်။

Verse 75

यथार्थवर्णके स्थाने विचित्रः स्फाटिको मणिः । ततो गुणवशात्तस्य स्वयंभोरनुवर्त्तनम्

အမှန်ရောင်ရှိသောအခြေခံပေါ်တွင် ထားသော အံ့ဖွယ် စဖတိက (ကြည်လင်ကျောက်) မဏိသည် ထိုရောင်အလင်းကို ယူဆောင်သကဲ့သို့၊ ဂုဏ် (guṇa) များ၏ အားကြောင့် စဝယံဘူနှင့် ကိုက်ညီလိုက်လျောမှု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 76

यथा हि गार्हपत्योग्निरन्यसंज्ञां पुनर्व्रजेत् । लभेत संज्ञां भगवान्ब्राह्मादिषु तथा ह्यसौ

ဂါर्हပတ္ယ မီးသည် ထပ်မံ၍ အခြားအမည်သတ်မှတ်ချက်ကို ခံယူနိုင်သကဲ့သို့၊ ထိုဘဂဝန်သည် ဘြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့အတွင်း၌ အမည်နှင့် သတ်မှတ်ချက် မျိုးစုံကို ခံယူတော်မူသည်။

Verse 77

सर्वथा वामनो देवो देवकार्यं करिष्यति । एवं चिंतयतां तेषां भावितानां दिवौकसाम्

“နည်းလမ်းအားလုံးဖြင့် ဝါမန ဒေဝသည် ဒေဝတို့၏ ကိစ္စကို အောင်မြင်စေမည်” ဟု ကောင်းကင်နေ ဒေဝတို့သည် စိတ်တည်ငြိမ်၍ သန္နိဋ္ဌာန်ခိုင်မာစွာ တွေးတောကြသည်။

Verse 78

जगाम शक्रसहितो बाष्कलेश्च निवेशनम् । दूरादेव च तां दृष्ट्वा पुरीं तस्य समावृताम्

ရှကရ (အိန္ဒြ) နှင့်အတူ သူသည် ဘာရှကလ၏ နေအိမ်သို့ သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် အဝေးမှပင် သူ၏ မြို့တော်ကို မြင်ရပြီး၊ မြို့သည် ပတ်လည်လုံးဝ ဝန်းရံကာ ကာရံထားလေသည်။

Verse 79

पांडुरैः खगमागम्यैः सर्वरत्नोपशोभितैः । शोभितां भवनैर्मुख्यैस्सुविभक्तमहापथैः

ထိုမြို့သည် ဖြူဖျော့သော အမြင့်မား၍ ငှက်တို့တက်ရောက်နိုင်သကဲ့သို့သော အဆောက်အဦများနှင့် ရတနာအမျိုးမျိုးဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ တောက်ပလှပနေ၏။ အဓိက မဟာမန်ရှင်များနှင့် စနစ်တကျ ခွဲဝေထားသော ကျယ်ပြန့်သော မဟာလမ်းမများကြောင့် ပိုမိုသရဖူတင့်တယ်လေ၏။

Verse 80

नित्यप्रभिन्नैर्मातंगैरंजनाचलसन्निभैः । देवनागकुलोत्पन्नैः शतसंख्यैर्विराजिताम्

ထိုမြို့သည် ဆင်ရာချီဖြင့် တောက်ပလှပနေ၏—အမြဲ မတ်တ (rut) ဖြစ်၍ အဉ္ဇနာချလ တောင်တန်းကဲ့သို့ ထင်ရှားကာ၊ ဒေဝ-နာဂ မျိုးရိုးမှ မွေးဖွားလာသော ဆင်များဖြစ်ကြ၏။

Verse 81

निर्मांसगात्रैस्तुरगैरल्पकर्णैर्मनोजवैः । दीर्घग्रीवाक्षिकूटैश्च मनोज्ञैरुपशोभिताम्

ထိုမြို့သည် မြင်းလှများဖြင့် အလှတင့်တယ်နေ၏—ကိုယ်ခန္ဓာပါးလျား၊ နားသေး၊ စိတ်ကူးကဲ့သို့ လျင်မြန်၍ ကြည့်ရသဘောကျ; လည်ပင်းရှည်ကာ မျက်လုံးအုံထင်ရှားသော မြင်းများဖြစ်ကြ၏။

Verse 82

पद्मगर्भसुवर्णाभाः पूर्णचंद्रनिभाननाः । संल्लापोल्लापकुशलास्तत्र वेश्याः सहस्रशः

ထိုနေရာ၌ ကဏိကာ (courtesans) မိန်းမများ ထောင်ချီရှိကြ၏—ပဒ్మကလီကဲ့သို့ ရွှေရောင်တောက်ပ၍၊ လပြည့်ကဲ့သို့ မျက်နှာဝင်းပကာ၊ ယဉ်ကျေးသော စကားဝိုင်းနှင့် အပျော်အပါး အပြောအဆိုတွင် ကျွမ်းကျင်လှ၏။

Verse 83

न तत्पुण्यं न सा विद्या न तच्छिल्पं न सा कला । बाष्कलेर्न पुरेऽस्याथ निवासं प्रतिगच्छति

ပုဏ္ဏ (ကုသိုလ်) မဟုတ်၊ ဝိဒ္ယာ (ပညာ) မဟုတ်၊ ရှိလ္ပ (လက်ရာ) မဟုတ်၊ ကလာ (အနုပညာ) မဟုတ်—ဤအရာတို့ထဲမှ မည်သည့်အရာမျှ ဘာෂ္ကလ မြို့၌ နေထိုင်ခွင့်ရစေသော အကြောင်းမဖြစ်နိုင်။

Verse 84

उद्यानशतसंबाधं समाजोत्सवमालिनि । अन्विते दनुमुख्यैश्च सर्वैरंतकवर्जितैः

ဥယျာဉ်ရာချီဖြင့် ပြည့်နှက်ကျပ်တည်း၍ လူစုလူဝေးပွဲများနှင့် ပွဲတော်များ၏ ပန်းမော်လီကာဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော ထိုမြို့၌၊ ဒနုမျိုးရင်းမှ ဒೈတျာတို့အနက် အထွဋ်အမြတ်များက ဝိုင်းဝန်းအမှုထမ်းကြပြီး အားလုံးသည် မရဏဘေးကြောက်ရွံ့မှုကင်းလွတ်ကြ၏။

Verse 85

वीणावेणुमृदंगानां शब्दैः सर्वत्र नादिते । सदा प्रहृष्टा दनुजा बहुरत्नोपशोभिताः

နေရာအနှံ့တွင် ဝီဏာ၊ ဝေဏု (ပုလွေ) နှင့် မৃদင်္ဂ တီးဝိုင်းသံများ မြည်ဟည်းလျက်ရှိ၍၊ ဒနုဇာတို့သည် အမြဲပျော်ရွှင်ကာ ရတနာအမျိုးမျိုးဖြင့် တင့်တယ်လှပကြ၏။

Verse 86

क्रीडमानाः प्रदृश्यंते मेराविव यथामराः । ब्रह्मघोषो महांस्तत्र दनुवृद्धैरुदीरितः

ထိုနေရာ၌ သူတို့သည် မေရုတောင်ပေါ်ရှိ နတ်တို့ကဲ့သို့ ကစားပျော်မြူးနေသည်ဟု မြင်ရပြီး၊ ထိုအရပ်တွင် ဒနု၏ အသက်ကြီးသော မျိုးဆက်များက “ဗြဟ္မာ!” ဟူသော မဟာကြွေးကြော်သံကို ထုတ်လွှင့်ကြ၏။

Verse 87

साज्यधूमेन चाग्नीनां वायुना नष्टकिल्बिषे । सुगंधधूपविक्षेप सुरभीकृतमारुते

ဃီဖြင့်ပြည့်ဝသော ပူဇော်မီးတို့၏ မီးခိုးကြောင့်၊ အပြစ်အညစ် ပျောက်ကင်းသွားသော လေသည် မွှေးကြိုင်လာ၏; မွှေးသင်းသော ဓూపကို ဖြန့်ချိသဖြင့် လေထုတစ်လျှောက် သင်းပျံ့သွားလေသည်။

Verse 88

सुगंधिदनुजाकीर्णे पुरे तस्मिंस्तु बाष्कलि । त्रैलोक्यं तु वशे कृत्वा सुखेनास्ते स दानवः

ဟေ ဘာෂ္ကလိ၊ မွှေးသင်းသော ဒနုဇာတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ထိုမြို့၌ ဒာနဝသည် သုံးလောကကို အာဏာအောက်သို့ ချုပ်ကိုင်ပြီးနောက် သက်သာစွာ နေထိုင်လျက်ရှိ၏။

Verse 89

तत्रस्थः पालयन्नास्ते त्रैलोक्यं सचराचरं । धर्मज्ञश्च कृतज्ञश्च सत्यवादी जितेंद्रियः

ထိုနေရာ၌ တည်နေ၍ သုံးလောက—လှုပ်ရှားသောနှင့် မလှုပ်ရှားသော သတ္တဝါအားလုံး—ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူအဖြစ် တည်မြဲနေတော်မူ၏။ ဓမ္မကိုသိသူ၊ ကျေးဇူးသိတတ်သူ၊ သစ္စာပြောသူ၊ အင်ဒြိယများကို အနိုင်ယူသူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 90

सुदर्शः पूर्वदेवानां नयानयविचक्षणः । ब्रह्मण्यश्च शरण्यश्च दीनानामनुकंपकः

သုဒർശ သည် ရှေးဓမ္မဒေဝများအနက် အထွဋ်အမြတ်ဖြစ်၍ လုပ်သင့်သည့်အရာနှင့် မလုပ်သင့်သည့်အရာကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သူဖြစ်သည်။ ဘြာဟ္မဏများကို ရိုသေကိုးကွယ်သူ၊ အကာအကွယ်တောင်းသူတို့၏ ခိုလှုံရာ၊ ဒုက္ခရောက်သူတို့အပေါ် ကရုဏာရှိသူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 91

वेदमंत्रप्रभूत्साह सर्वशक्तिसमन्वितः । षाड्गुण्यविषयोत्साहः स्मितपूर्वाभिभाषितः

ဝေဒမန်တရများမှ ပေါက်ဖွားသော မဟာစိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် ပြည့်စုံ၍ အင်အားအမျိုးမျိုးအားလုံးကို ပိုင်ဆိုင်သူဖြစ်သည်။ ရာဇဂုဏ်ခြောက်ပါးအပေါ် စိတ်အားထက်သန်ကာ အရင်ဆုံး အပြုံးနူးနူးဖြင့် ပြီးမှ စကားဆိုတော်မူ၏။

Verse 92

वेदवेदांगतत्वज्ञो यज्ञयाजी तपोरतः । न च दुःशीलनिरतः स सर्वत्राविहिंसकः

ပုဂ္ဂိုလ်တော်သည် ဝေဒနှင့် ဝေဒအင်္ဂတို့၏ အဓိပ္ပါယ်တရားကို သိမြင်သူဖြစ်၍ ယဇ္ဉကို ဆောင်ရွက်ကာ တပဿာ၌ မျှော်မှန်းတည်ကြည်သည်။ မကောင်းသောအကျင့်၌ မလှုပ်ရှားဘဲ နေရာတိုင်း သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် အဟിംသာကို ထိန်းသိမ်းတော်မူ၏။

Verse 93

मान्यमानयिता शुद्धः सुमुखः पूज्यपूजकः । सर्वार्थविदनाधृष्यः सुभगः प्रियदर्शनः

ပုဂ္ဂိုလ်တော်သည် လေးစားထိုက်သူကို လေးစားချီးမြှောက်သူ၊ သန့်ရှင်းသူ၊ မျက်နှာသွင်ပြင်လှပသူ၊ ပူဇော်ထိုက်သူတို့ကို ပူဇော်သူ ဖြစ်သည်။ ရည်မှန်းချက်အားလုံး၏ အဓိပ္ပါယ်ကို သိသူ၊ မနှိမ်နင်းနိုင်သူ၊ ကံကောင်းသူ၊ မြင်ရသော် နှစ်သက်ဖွယ် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 94

बहुधान्यो बहुधनो बहुयानश्च दानवः । त्रिवर्गसाधको नित्यं त्रैलोक्ये वरपूरुषः

ထို ဒာနဝသည် စပါးသီးနှံပေါများ၍ ဥစ္စာဓနလည်းကြွယ်ဝကာ ယာဉ်ပို့ဆောင်ရေးများစွာပိုင်ဆိုင်လာသည်။ သုံးရည်ရွယ်ချက် (ဓမ္မ၊ အတ္ထ၊ ကာမ) ကို နိစ္စတမ်း সাধနာပြုသူဖြစ်သဖြင့် တြိလောက၌ အထူးမြတ်သော ပုရုෂဟု ချီးမြှောက်ခံရသည်။

Verse 95

स्वपुरीनिलयो नित्यं देवदानवदर्पहा । स चैवं पालयामास त्रैलोक्ये सकलाः प्रजाः

သူသည် မိမိ၏ မြို့တော်၌ အမြဲတမ်းနေထိုင်၍ ဒေဝနှင့် ဒာနဝတို့၏ မာနကို ချိုးဖျက်သူဖြစ်သည်။ ထို့အတိုင်း တြိလောကတစ်လျှောက်ရှိ သတ္တဝါပရဇာအားလုံးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။

Verse 96

नाधमः कश्चिदप्यास्ते तस्मिन्राजनि दानवे । दीनो वा व्यधितो वापि अल्पायुर्वाथ दुःखितः

ထို ဒೈတျ ရာဇာ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် နိမ့်ကျသူ၊ အဓမသူ တစ်ဦးမျှ မရှိခဲ့။ ဆင်းရဲသူ၊ နာမကျန်းသူ၊ အသက်တိုသူ သို့မဟုတ် ဒုက္ခရောက်သူလည်း မရှိခဲ့။

Verse 97

मूर्खो वा मंदरूपो वा दुर्भगो वा निराकृतः । एवं युतं तं विमलैर्गुणौघैर्दृष्ट्वा च मत्वा च निविष्टबुद्धिं

မည်သူမဆို မိုက်မဲသူဖြစ်စေ၊ ရုပ်ရည်မလှသူဖြစ်စေ၊ ကံမကောင်းသူဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ပယ်ချခံရသူဖြစ်စေ—သန့်ရှင်းသော ဂုဏ်သတ္တိများ၏ လှိုင်းလုံးကြီးဖြင့် ပြည့်စုံနေသည်ကို မြင်၍ နားလည်သော် စိတ်သည် ခိုင်မာစွာ တည်ငြိမ်သွားသည် (လေးစားလက်ခံခြင်း၌)။

Verse 98

प्रसादयन्दैत्यवरं महात्मा पुरंदरस्तं तु दनुप्रधानं । तेजोयुक्तं दानवं तं तपंतमिव भास्करं

မဟာစိတ်ရှိသော ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြ) သည် ဒဲတျတို့အနက် အမြတ်ဆုံး—ဒနုဝంశ၏ ခေါင်းဆောင်—ကို သဘောပေါက်စေလို၍ နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်လောင်ထွန်းလင်းနေသော ထို တေဇောပြည့် ဒာနဝထံသို့ ချဉ်းကပ်သွား하였다။

Verse 99

त्रैलोक्यधारणे शक्तं विस्मितः सोऽभवत्तदा । इंद्रं पुरागतं दृष्ट्वा दानवेंद्राय पार्थिव

လောကသုံးပါးကို ထိန်းတင်နိုင်သော အိန္ဒြာ၏ အာနုဘော်ကို မြင်၍ ထိုအခါ သူသည် အံ့ဩသွား၏။ ရှေ့သို့ ရောက်လာသော အိန္ဒြာကို မြင်လျှင် မင်းသည် ဒာနဝတို့၏ အရှင်အား ခေါ်ဆိုလေ၏။

Verse 100

इदमूचुस्तदागत्वा दानवा युद्धदुर्मदाः । आश्चर्यमिति वै कृत्वा इंद्रोभ्येति पुरीं तव

ထို့နောက် စစ်ပွဲ၏ မာနကြောင့် မူးယစ်နေသော ဒာနဝတို့သည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၍ ဤသို့ ပြောကြ၏။ ထိုအရာကို အံ့ဖွယ်တကယ်ဟု ယူဆကာ အိန္ဒြာသည် သင်၏ မြို့တော်သို့ ချဉ်းကပ်လာ၏။

Verse 101

एकाकी द्विजमुख्येन वामनेन सह प्रभो । अस्माभिर्यदनुष्ठेयं सांप्रतं नो वदस्व राट्

အရှင်ဘုရား၊ အရှင်သည် တစ်ဦးတည်းဖြစ်၍ နှစ်ကြိမ်မွေးသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဝါမနနှင့်သာ အတူရှိ၏။ အို မင်းကြီး၊ ယခုအခါ ကျွန်ုပ်တို့ ဘာကို ဆောင်ရွက်ရမည်ကို ပြောကြားတော်မူပါ။

Verse 102

दानवानब्रवीत्सर्वान्पुरे तिष्ठत संकुलं । प्रवेश्यतां देवराजः पूज्यः स तु ममाद्य वै

ဒာနဝတို့က အားလုံးကို ပြောကြားသည်—“မြို့အတွင်း၌ လူစုလူဝေးဖြင့် နေကြလော့။ ဒေဝရာဇာကို အတွင်းသို့ ခေါ်သွင်းကြလော့; ယနေ့ သူသည် ငါ့ဘက်မှ အမှန်တကယ် ပူဇော်ခံရမည်” ဟု။

Verse 103

एतस्मिन्नेव काले तु वामनः स च वासवः । आगतौ दनुनाथेन प्रेम्णा चैवावलोकितौ

ထိုအချိန်တည်းမှာပင် ဝါမနနှင့် ဝါသဝ (အိန္ဒြာ) ရောက်လာကြပြီး ဒာနဝတို့၏ အရှင်သည် သူတို့နှစ်ဦးကို ချစ်ခင်စွာ ကြည့်ရှုလေ၏။

Verse 104

कृतार्थं मन्यतात्मानं प्रणिपातपुरःसरम् । उवाच वचनं राजा दानवानां धुरंधरः

သူသည် မိမိအတွင်း၌ စိတ်ကျေနပ်လျက် ဦးချကန်တော့ခြင်းကို ရှေ့တန်းတင်ထားသည်ကို မြင်၍၊ ဒာနဝတို့၏ အဓိကသူရဲကောင်းဖြစ်သော မင်းကြီးက ဤစကားကို မိန့်တော်မူ၏။

Verse 105

अद्य वै त्रिषु लोकेषु नास्ति धन्यतरो मया । योहं श्रियावृतः शक्रं पश्यामि गृहमागतम्

ယနေ့ အမှန်တကယ် သုံးလောက၌ ငါထက် ကံကောင်းသူ မရှိ၊ အကြောင်းမူ ငါသည် သီရိနှင့် စည်းစိမ်ဖြင့် ဝန်းရံလျက် ရှက္ရ (အင်ဒြာ) ကို ငါ့အိမ်သို့ ရောက်လာသည်ကို မြင်ရသောကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 106

अर्थित्वकाम्यया यस्तु मामयं याचयिष्यति । गृहागतस्य तस्याहं दास्ये प्राणानपि ध्रुवम्

မည်သူမဆို အလှူခံလိုသော ဆန္ဒဖြင့် ငါထံမှ ဤအရာကို တောင်းဆိုလာလျှင်—ငါ့အိမ်သို့ ရောက်လာသူအား—ငါသည် မိမိ၏ အသက်ရှူသက်တမ်းတိုင်အောင်ပင် သေချာပေါက် ပေးအပ်မည်။

Verse 107

दारान्पुत्रांस्तथागारं त्रैलोक्ये का कथा मम । आगत्य संमुखं तस्य अंकमानीय सादरम्

“မယား၊ သားများနှင့် အိမ်တောင်—သုံးလောက၌ ငါ့အတွက် ဘာအရေးရှိသနည်း?” ထို့နောက် သူမသည် သူ၏ရှေ့သို့ လာကာ လေးစားစွာဖြင့် (ကလေးကို) သူ၏ပေါင်ပေါ်သို့ တင်ပေး하였다။

Verse 108

परिष्वज्याभिनन्द्यैनं गृहं प्रावेशयत्स्वकम् । तस्य स्वागतमर्घ्याद्यैः कृत्वा पूजां प्रयत्नतः

သူကို ဖက်လှမ်း၍ ဝမ်းမြောက်စွာ ကြိုဆိုကာ မိမိအိမ်သို့ ခေါ်ဝင်စေ၏။ ထို့နောက် စွမ်းစိုက်၍ ပူဇော်ကန်တော့ကာ ကြိုဆိုပွဲ၊ အရဃျ (arghya) နှင့် ထုံးတမ်းအလေးအနက်များကို ဆက်ကပ်ပြုလုပ်하였다။

Verse 109

अद्य मे सफलं जन्म पूर्णाः सर्वे मनोरथाः । यस्त्वां पश्यामि शक्राद्य स्वयमेव गृहागतम्

ယနေ့ ငါ၏မွေးဖွားခြင်းသည် အကျိုးသက်ရောက်၍ ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံလေပြီ။ အကြောင်းမူကား ငါသည် သကရနှင့် အခြားဒေဝတို့ကို ကိုယ်တိုင် ငါ့အိမ်သို့ ကြွလာတော်မူသည်ကို မြင်တွေ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 110

ख्याप्योहं दनुमुख्यानां देवराज त्वया कृतः । आगच्छता मम गृहं पुण्यता तु परा हि मे

ဟေ ဒေဝရာဇာ၊ သင်သည် ငါကို ဒာနဝတို့အထက်မြတ်သူများအကြား ထင်ရှားကျော်ကြားစေခဲ့သည်။ သင်၏ ငါ့အိမ်သို့ ကြွလာခြင်းကြောင့် ငါ၏ ကုသိုလ်ပုဏ္ဏာ အမှန်တကယ် အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်လေပြီ။

Verse 111

अग्निष्टोमादिभिर्यज्ञैस्सम्यगिष्टैस्तु यत्फलम् । तत्फलं समवाप्येत त्वयि दृष्टे पुरंदर

အဂ္နိဋ္ဌိုမ စသည့် ယဇ္ဉများကို စနစ်တကျ ဆောင်ရွက်ရာမှ ရသော အကျိုးဖလသည်၊ ဟေ ပုရန္ဒရ၊ သင်ကို မြင်တွေ့ရုံဖြင့်ပင် ထိုအကျိုးဖလတည်းဟူသော အတူတူကို ရရှိနိုင်သည်။

Verse 112

यत्फलं भूमिदानेन गवां दानेन ऋत्विजे । ममाद्य तत्फलं भूतमथवा राजसूयकम्

ဟေ ရ္တဝိဇ် (ပူဇော်ပွဲဆောင်ရွက်သူ)၊ မြေယာလှူဒါန်းခြင်း သို့မဟုတ် နွားလှူဒါန်းခြင်းမှ ထွက်ပေါ်သော ကုသိုလ်အကျိုးဖလသည် ယနေ့ ငါ၏အဖြစ် ဖြစ်လာလေပြီ၊ မိမိက ရာဇသూయ ယဇ္ဉကို ဆောင်ရွက်ပြီးသကဲ့သို့ပင်။

Verse 113

नाल्पेन तपसा लभ्यं दर्शनं तव वासव । एवं गेहे मया यत्ते प्रियं कार्यं तदुच्यताम्

ဟေ ဝါသဝ၊ သင်၏ ဒർശနကို အနည်းငယ်သော တပဿာဖြင့် မရနိုင်ပါ။ သင်သည် ဤသို့ ငါ့အိမ်သို့ ကြွလာတော်မူသဖြင့် သင်နှစ်သက်သော အရေးကြီးကိစ္စ မည်သည်ကို ပြီးမြောက်စေလိုသည်ကို ပြောကြားပါ။

Verse 114

विकल्पोऽन्यो न भवता हृदि कार्यः कथंचन । कृतं च तद्विजानीया यद्यदि स्यात्सुदुष्करं

အရှင်မြတ်၊ သင်၏နှလုံး၌ မည်သို့မျှ အခြားသံသယကို မထားပါနှင့်။ ထိုကိစ္စသည် အလွန်ခက်ခဲသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း အပြီးသတ်ပြီးစီးနေပြီဟု သေချာသိပါ။

Verse 115

पुण्योहं पुण्यतां प्राप्तो दर्शनात्तव शत्रुहन् । यत्ते देव वरैर्वंद्यौ वंदितौ चरणौ मया

ကျွန်ုပ်သည် ကံကောင်းမြတ်နိုးပါ၏။ ရန်သူဖျက်ဆီးရှင်တော်၊ သင့်ကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် ကျွန်ုပ်သည် ပုဏ္ဏတရားကို ရရှိပါပြီ။ အရှင်ဘုရား၊ နတ်တို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးတို့ကပါ ဂုဏ်ပြုကန်တော့သော သင်၏ ခြေတော်နှစ်ပါးကို ကျွန်ုပ် ကန်တော့ပူဇော်ပါ၏။

Verse 116

किमागमनकृत्यं ते वद सर्वं मयि प्रभो । अत्याश्चर्यमिदं मन्ये तवागमन कारणं

အရှင်ဘုရား၊ အရာအားလုံးကို ကျွန်ုပ်အား မိန့်ကြားပါ—ဤနေရာသို့ ကြွလာခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် အဘယ်နည်း။ သင့်ကြွလာခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို ကျွန်ုပ် အလွန်အံ့ဩဖွယ်ဟု ထင်မြင်ပါသည်။

Verse 117

इंद्र उवाच । जानेहं दनुमुख्यानां प्रधानं त्वां तु बाष्कले । नात्याश्चर्यमिदं भाति त्वयि दृष्टेऽसुरोत्तम

အင်ဒြာမိန့်တော်မူသည်– “ဟေ ဘာရှ္ကလ၊ ဒါနဝတို့အတွင်း သင်သည် အဓိကခေါင်းဆောင်ဖြစ်ကြောင်း ငါသိ၏။ အဆုရတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံး၊ သင်ကို မြင်ရသဖြင့် ဤအရာသည် ငါ့အတွက် အလွန်အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပါ”။

Verse 118

विमुखा नार्थिनो यांति भवतो गृहमागताः । अर्थिनां कल्पवृक्षोसि दाता चान्यो न विद्यते

သင်၏အိမ်သို့ လာရောက်သော တောင်းခံသူတို့သည် မည်သည့်အခါမျှ စိတ်ပျက်၍ မပြန်ကြပါ။ အကူအညီရှာသူတို့အတွက် သင်သည် ဆန္ဒပြည့်ကံပင် ကလ္ပဝೃက္ခကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး သင်ကဲ့သို့ အလှူရှင် အခြားမရှိပါ။

Verse 119

प्रभायां सूर्यतुल्योसि गांभीर्ये सागरोपमः । सहिष्णुत्वे धरा चैव श्रिया नारायणोपमः

တောက်ပမှု၌ သင်သည် နေမင်းကဲ့သို့၊ နက်ရှိုင်းမှု၌ သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့။ သည်းခံမှု၌ မြေကြီးကဲ့သို့၊ စည်းစိမ်နှင့် သီရိ၌ နာရာယဏကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 120

ब्राह्मणः कश्यपकुले जातोयं वामनः शुभे । प्रार्थितोहमनेनैवं भूमेर्देहि पदत्रयं

အို မင်္ဂလာရှိသော မယ်တော်! ကশ্যပ မျိုးရိုး၌ ဗြာဟ္မဏအဖြစ် မွေးဖွားသော ဤ ဝာမနသည် ဤသို့ မိန့်တောင်းလျက်—“အို ဘူမိဒေဝီ၊ မြေသုံးလှမ်းကို ပေးသနားပါ” ဟု ဆို၏။

Verse 121

ममाग्निशरणार्थाय यत्र कुर्यां मखं त्वहं । तदस्य कारणं कृत्वा अर्थितैषा मम प्रभो

အို ကျွန်ုပ်၏ အရှင်! သန့်ရှင်းသော မီးတော်၌ ခိုလှုံရရန်၊ ကျွန်ုပ် ယဇ္ဉကို မည်သည့်နေရာ၌ ပြုလုပ်စေကာမူ—ဤအရာကို အကြောင်းရင်းအဖြစ် ပြုတော်မူပါ; ထိုသို့ပင် ကျွန်ုပ် တောင်းပန်ပါ၏။

Verse 122

लोकत्रयं मेऽपहृतं त्वया विक्रम्य बाष्कले । निर्वृत्तिको निर्धनोस्मि यद्दित्से न तदस्ति मे

အို ဘလီ! သင်၏ ခြေလှမ်းကြီးဖြင့် ကျွန်ုပ်၏ လောကသုံးပါးကို လုယူသွားပြီ။ ယခု ကျွန်ုပ်မှာ အားကိုးရာမဲ့၍ ဆင်းရဲနွမ်းပါး; သင် ပေးလိုသော အရာသည် ကျွန်ုပ်ထံ မရှိပါ။

Verse 123

भवंतं याचयिष्यामि परार्थेनापि चात्मना । अर्थित्त्वेन ममाप्यस्य यद्योग्यं तत्समाचर

ကျွန်ုပ်သည် သင့်ထံ တောင်းပန်မည်—အခြားသူ၏ အကျိုးအတွက်လည်း၊ ကိုယ့်အတွက်လည်း။ ဤကိစ္စ၌ ကျွန်ုပ်လည်း တောင်းခံသူအဖြစ် ဆိုသည်—ဤနေရာ၌ သင့်လျော်သောအရာကို ပြုလုပ်ပါ။

Verse 124

जातोसि काश्यपे च त्वं वंशे वंशविवर्द्धनः । दित्यास्त्वं गर्भसंभूतः पिता त्रैलोकपूजितः

သင်သည် ကာရှျပ မျိုးရိုး၌ မွေးဖွား၍ ထိုမြတ်သော မျိုးနွယ်ကို တိုးပွားစေသူ ဖြစ်၏။ သင်သည် ဒိတီ၏ ဝမ်းမှ ပေါ်ထွန်းလာပြီး သင်၏ အဖသည် သုံးလောကလုံး၌ ပူဇော်ကန်တော့ခံရသူ ဖြစ်၏။

Verse 125

एवंभूतमहं ज्ञात्वा तेन त्वां याचयाम्यहम् । अस्याग्निशरणार्थाय दीयतां भू पदत्रयम्

ထိုသို့ဖြစ်ကြောင်း သိမြင်ပြီးနောက် ငါသည် သင်ကို တောင်းပန်၏။ ဤသူအား မီးဘေးမှ အားကိုးရာနှင့် ကာကွယ်ရာအတွက် ခြေလှမ်းသုံးလှမ်းစာ မြေကို ပေးကမ်းပါစေ။

Verse 126

अतीव ह्रस्वगात्रस्य वामनस्यास्य दानव । भूमिभागे च पारक्ये दातुं न त्वहमुत्सहे

အို ဒာနဝ! ဤ ဝာမနသည် ကိုယ်ခန္ဓာ အလွန်သေးငယ်ပြီး မြေ၏ အစိတ်အပိုင်းလည်း အခြားသူ၏ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ငါ မပေးရဲပါ။

Verse 127

एतदेव मया दत्तं यद्भवानर्थितोसि मे । गुरवो यदि मन्यंते मंत्रिणो वा पदत्रयम्

ငါပေးထားသည်မှာ သင် ငါထံမှ တောင်းဆိုခဲ့သည့် အရာတည်း—အကြီးအကဲဆရာတော်များက သဘောတူလျှင်၊ သို့မဟုတ် အမတ်များကလည်း ခြေလှမ်းသုံးလှမ်းအရေးကို သဘောတူလျှင် ဖြစ်၏။

Verse 128

अर्थित्वेन मदीयेन स्वकुले बांधवेपि च । गृहायाते मयि तथा यद्योग्यं तत्समाचर

ငါ၏ တောင်းဆိုချက်အရ၊ သင်၏ မျိုးရိုးနှင့် ဆွေမျိုးအတွင်း၌လည်း—ငါ သင်၏ အိမ်သို့ ရောက်လာသောအခါ သင့်လျော်သင့်တော်သမျှကို ပြုလုပ်ပါ။

Verse 129

यदि ते रुचितं वीर दानवेंद्र महाद्युते । तदस्मै दीयतां शीघ्रं वामनाय महात्मने

သင်နှစ်သက်ပါက၊ အို သူရဲကောင်း—ဒာနဝတို့၏ အင်ဒြာ၊ ထွန်းလင်းတောက်ပသော မဟာတေဇရှိသူ—ထိုအရာကို မဟာတ္မာ ဝာမနအား ချက်ချင်း ပေးလှူပါစေ။

Verse 130

बाष्कलिरुवाच । देवेंद्र स्वागतं तेऽस्तु स्वस्ति प्राप्नुहि मा चिरम् । त्वं समीक्षस्वधात्मानं सर्वेषां च परायणम्

ဘားရှ္ကလီက ပြောသည်– “အို ဒေဝအင်ဒြာ၊ သင့်ကို ကြိုဆိုပါ၏; မကြာမီ ကောင်းကျိုးချမ်းသာ ရပါစေ။ သင်သည် အားလုံး၏ အားကိုးရာဖြစ်သဖြင့် ကိုယ့်အတွင်းအတ္တကို စိစစ်ကြည့်ပါ”။

Verse 131

त्वयि भारं समावेश्य सुखमास्ते पितामहः । ध्यानधारणयायुक्तश्चिंतयानः परं पदम्

သင်ထံသို့ တာဝန်ကို အပ်နှံပြီးနောက် ပိတာမဟာ (ဗြဟ္မာ) သက်သာစွာ ထိုင်နေ၍ ဓျာနနှင့် ဓာရဏာ၌ တည်ကြည်ကာ အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေကို ဆင်ခြင်တော်မူသည်။

Verse 132

संग्रामैर्बहुभिः खिन्नो जगच्चिंतामपास्य तु । क्षीराब्धिद्वीपमाश्रित्य सुखं स्वपिति केशवः

စစ်ပွဲများစွာကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သော ကေရှဝသည် လောကအပေါ် စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ချန်ထားကာ နို့ပင်လယ် (ခ္ရှီရာဗ္ဓိ) ၏ ကျွန်းကို အားကိုး၍ ငြိမ်းချမ်းစွာ အိပ်စက်တော်မူသည်။

Verse 133

अन्ये च दानवाः सर्वे बलिनः सायुधास्त्वया । असहायेनैव शक्र सर्वेपि विनिपातिताः

အခြား ဒာနဝအားလုံးလည်း—အားကြီး၍ လက်နက်ကိုင်ထားသော်လည်း—အို ရှက္ကရ၊ မိတ်ဖက်မရှိဘဲ သင်တစ်ယောက်တည်း ရပ်နေစဉ်တောင် သင်၏လက်ဖြင့်ပင် လဲကျသွားကြသည်။

Verse 134

आदित्या द्वादशैवेह रुद्रास्त्वेकादशापि वा । अश्विनौ वसवश्चैव धर्मश्चैव सनातनः

ဤနေရာ၌ အာဒိတျာ တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးရှိ၍ ထို့အတူ ရုဒြ တစ်ဆယ့်တစ်ပါးလည်းရှိသည်။ အရှွင်နှစ်ပါး၊ ဝသုတို့နှင့် ထာဝရသော ဓမ္မ—တရားသဘောတရား၏ အနန္တသဘောလည်းရှိ၏။

Verse 135

त्वद्बाहुबलमाश्रित्य त्रिदिवे मखभागिनः । त्वया क्रतुशतैरिष्टं समाप्तवरदक्षिणैः

သင်၏လက်မောင်းအင်အားကို အားကိုး၍ တြိဒိဝ၌ ယဇ္ဉာအပိုင်းဝေခံသူတို့သည် မိမိတို့၏ အခွင့်အရေးကို ရရှိကြ၏။ ထို့ပြင် သင်သည် ကရတု တစ်ရာကို ပူဇော်ပြုလုပ်၍ ပြီးပြည့်စုံစွာ အဆုံးသတ်ကာ မြတ်သော ဒက္ခိဏာဖြင့် ပြည့်ဝစေခဲ့၏။

Verse 136

त्वया च घातितो वृत्रो नमुचिः पाकशासन । त्वदाज्ञाकारिणा पूर्वं विष्णुना प्रभविष्णुना

အို ပာကရှာသန (အိန္ဒြ)၊ ဝြတ္တရနှင့် နမုချိတို့ကို သင်က သတ်ဖြတ်ခဲ့၏။ ထို့အပြင် ယခင်က သင်၏ အမိန့်အတိုင်း လိုက်နာသော အာနန္တအင်အားရှိ၍ အလုံးစုံကို လွှမ်းမိုးသည့် ဗိဿဏုကလည်း သူတို့ကို ချေမှုန်းခဲ့၏။

Verse 137

हिरण्यकशिपोर्भ्राता हिरण्याक्षोपि घातितः । हिरण्यकशिपुर्योत्र जङ्घे चारोप्य घातितः

ဟိရဏ္ယကရှိပု၏ ညီအစ်ကို ဟိရဏ္ယာක්ෂလည်း သတ်ဖြတ်ခံရ၏။ ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ ဟိရဏ္ယကရှိပုကိုယ်တိုင်လည်း ချေမှုန်းခံရ၏—သူကို မြှောက်တင်ကာ ပေါင်ပေါ်တွင် တင်ထားပြီး သတ်ခဲ့သည်။

Verse 138

वज्रपाणिनमायांतमैरावणशिरोगतम् । संग्रामभूमौ दृष्ट्वा त्वां सर्वे नश्यंति दानवाः

စစ်မြေပြင်၌ သင်လာရောက်သည်ကို မြင်လျှင်—လက်၌ ဝဇ္ရကို ကိုင်ဆောင်၍ အဲရာဝတ၏ ခေါင်းပေါ်၌ စီးနင်းလျက်—ဒာနဝတို့ အားလုံး ပျက်စီးကုန်၏။

Verse 139

ये त्वया विजिताः पूर्वं दानवा बलवत्तराः । सहस्रांशेन तत्तुल्यो न भवामि कथंचन

အရှင်ဘုရား၊ အရင်က အရှင်အနိုင်ယူခဲ့သော အင်အားကြီး ဒာနဝများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကျွန်ုပ်သည် မည်သို့မျှ မတူညီနိုင်၊ တစ်ထောင်ပုံတစ်ပုံတောင် မမီပါ။

Verse 140

एवंविधोऽसि देवेंद्र मम का गणना भवेत् । मां समुद्धर्तुकामेन त्वयैवागमनं कृतम्

အို ဒေဝအင်ဒြာ၊ အရှင်၏ ဂုဏ်သတ္တိသည် ဤမျှ မြင့်မြတ်လှ၏၊ ကျွန်ုပ်ကို ဘာလို့တွက်ရမည်နည်း။ ကျွန်ုပ်ကို ကယ်တင်လိုသော စိတ်ဖြင့် အရှင်တစ်ပါးတည်း ဤနေရာသို့ ကြွလာခဲ့သည်။

Verse 141

करिष्यामि न संदेहो दास्ये प्राणानपि ध्रुवम् । किमर्थं देवराजोक्ता भूमिरेषा त्वया हि मे

ကျွန်ုပ် လုပ်ပါမည်—သံသယမရှိ၊ အမှန်တကယ် အသက်တောင် ပေးဆပ်မည်။ သို့သော် ဒေဝရာဇာက ပြောခဲ့သော ဤမြေကို အရှင်က ကျွန်ုပ်အား ဘာအကြောင်းကြောင့် ပြောပြသနည်း။

Verse 142

इमे दाराः सुता गावो यच्चान्यद्विद्यते वसु । त्रैलोक्यराज्यमखिलं विप्रस्यास्य प्रदीयताम्

“ဤဇနီးများ၊ ဤသားသမီးများ၊ ဤနွားများနှင့် ရှိသမျှ အခြားဥစ္စာ—သုံးလောကလုံး၏ အာဏာပိုင်မှုတောင်—ဤဗြာဟ္မဏအား အကုန်လုံး ပေးအပ်စေကြလော့။”

Verse 143

अपकीर्तिर्भवेन्मह्यं पूर्वेषां च न संशयः । गृहायातस्य शक्रस्य दत्तं बाष्कलिना न तु

“အိမ်သို့ ကြွလာသော သက္ကရာအား ဘာස්ကလီက လှူဒါန်းခဲ့သည်” ဟု ဆိုကြလျှင်၊ သံသယမရှိ ကျွန်ုပ်နှင့် ကျွန်ုပ်၏ ဘိုးဘွားများအပေါ် အရှက်အပျက် အမည်ဆိုး ကျရောက်လိမ့်မည်။

Verse 144

अन्योपि योर्थी मे प्राप्तः समे प्रियतरः सदा । भवानत्र विशेषेण विचारं मा कृथाः क्वचित्

အခြားတောင်းခံသူတစ်ဦးက ငါ့ထံသို့ လာရောက်သော်လည်း၊ သူလည်း သင်ကဲ့သို့ပင် အမြဲတမ်း ငါ့အတွက် ချစ်မြတ်နိုးသူ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ဤကိစ္စ၌ မည်သည့်အခါမျှ အထူးသံသယ မပြုလေ။

Verse 145

बृहत्त्रपा मे देवेंद्र यद्भूमेस्तु पदत्रयम् । ब्राह्मणस्य विशेषेण प्रार्थितं तु त्वया विभो

အို ဒေဝိန္ဒြ! သင်သည် အင်အားကြီးမြတ်သူဖြစ်လျက် ငါ့ထံမှ မြေ၏ ခြေလှမ်းသုံးလှမ်းကို တောင်းဆိုသဖြင့် ငါ အလွန်ရှက်မိ၏။ အထူးသဖြင့် ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးထံမှ ပန်ကြားသည့် အလှူတော်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

Verse 146

दास्ये ग्रामवरानस्य भवतस्तु त्रिविष्टपम् । अश्वान्गजान्भूमिधनं स्त्रियश्चोद्भिन्नचूचुकाः

“ငါသည် သင်အား အကောင်းဆုံးသော ရွာများကို ပေးမည်။ ထို့ပြင် သင်အတွက် တြိဝိဋ္ဌပ (ကောင်းကင်ဘုံ) လည်း ရှိစေမည်—မြင်းများ၊ ဆင်များ၊ မြေယာနှင့် ငွေကြေး၊ ထို့အပြင် ရင်သားဖူးဖောင်းသော မိန်းမများလည်း”။

Verse 147

यासां दर्शनमात्रेण वृद्धोपि तरुणायते । ताः स्त्रियो वसुधां चैतां वामनस्य प्रतिग्रहम्

မြင်ရုံသာဖြင့် အိုမင်းသူတောင် လူငယ်သကဲ့သို့ ဖြစ်လာစေသော ထိုမိန်းမများနှင့် ဤမြေပြင်တော်တည်းဟူသော အရာတို့သည် ဝါမန၏ ပရတိဂ္ရဟ (လက်ခံသည့် အလှူ) ဖြစ်၏။

Verse 148

प्रतिदास्यामि देवेन्द्र प्रसादः क्रियतां हि मे । एतावदुक्ते वचने तदा बाष्कलिना नृप

“အို ဒေဝိန္ဒြ! ငါ ပြန်လည်ပေးအပ်မည်၊ ငါ့အပေါ် ကရုဏာတော် ပြုပါ” ဟု ဆိုပြီးနောက်၊ အို မင်းကြီး၊ ထိုအခါ ဘာෂ္ကလင်က ထိုစကားကို ပြောလေ၏။

Verse 149

पुरोधास्तूशना प्राह दानवेंद्रं तदा वचः । भवान्राजा दानवेंद्र ऐश्वर्येष्टविधे स्थितः

ထိုအခါ ပုရောဟိတ် ဥရှနာသည် ဒာနဝတို့၏ အရှင်ထံသို့ ဤစကားကို မိန့်ကြား하였다—“အို ဒာနဝမင်းကြီး၊ သင်သည် ဆန္ဒရှိသော အာဏာအိශ්ဝရယ၏ အဋ္ဌဝိဓ အခြေအနေတို့၌ တည်မြဲသော အုပ်စိုးရှင်ဖြစ်၏။”

Verse 150

युक्तायुक्तं न जानासि देयं कस्य मया क्वचित् । मंत्रिभिः सुसमालोच्य युक्तायुक्तं परीक्ष्य च

သင်သည် သင့်တော်မှုနှင့် မသင့်တော်မှုကို မသိ၊ ထို့ပြင် ငါ့ဘက်မှ မည်သူ့အား မည်သည့်အခါ ပေးကမ်းသင့်သည်ကိုလည်း မနားလည်။ အမတ်တို့နှင့် သေချာစွာ တိုင်ပင်ပြီး သင့်-မသင့်ကို စိစစ်ကာ…

Verse 151

प्राप्तं त्रैलोक्यराज्यत्वं जित्वा देवान्सवासवान् । वाक्यस्यास्यावसानेव भवान्प्राप्स्यति बंधनं

သင်သည် ဝါသဝ (အိန္ဒြာ) အပါအဝင် ဒေဝတို့ကို အနိုင်ယူ၍ သုံးလောက၏ အာဏာကို ရရှိခဲ့၏။ သို့ရာတွင် ဤစကားအဆုံးသတ်သည့် ခဏတည်းက သင်သည် ချုပ်နှောင်ခြင်းသို့ ကျရောက်လိမ့်မည်။

Verse 152

य एष वामनो राजन्विष्णुरेव सनातनः । नास्य वै भवता देयं पिता ते घातितः स्वयं

အို မင်းကြီး၊ ဤ ဝါမနသည် အခြားသူမဟုတ်—အနန္တတည်သော ဗိဿဏုတော်ပင် ဖြစ်၏။ ထိုသူအား မည်သည့်အရာမျှ မပေးကမ်းပါနှင့်၊ သင့်အဖကို သူကိုယ်တိုင် သတ်ခဲ့သောကြောင့်။

Verse 153

अयं ते पितृहा प्राप्तो मातृहा बंधुघातकः । वंशोच्छेदकरस्तुभ्यं भूतश्चैव भविष्यति

ဤသူသည် သင့်ထံသို့ ရောက်လာသော ပိတုဟာ—အမိဟာ၊ မိမိဆွေမျိုးတို့ကို သတ်ဖြတ်သူ ဖြစ်၏။ သူသည် သင့်မျိုးရိုးကို ဖြတ်တောက်ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်ခဲ့ပြီး နောင်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 154

न चैष धर्मं जानाति शक्रादीनां हिते रतः । मायाविना दानवा ये मायया येन निर्जिताः

သူသည် ဓမ္မကို လုံးဝမသိ၊ အင်ဒြာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့၏ အကျိုးအတွက် စိတ်အားထက်သန်နေသော်လည်း၊ မာယာကျွမ်းကျင်သော ဒာနဝတို့ကို သူသည် မာယာဖြင့်ပင် အနိုင်ယူခဲ့သည်။

Verse 155

मायया ब्राह्मणं रूपं वामनं च प्रदर्शितम् । अत्र किं बहुनोक्तेन नास्य देयं तु किंचन

မာယာဖြင့် ဗြာဟ္မဏရုပ်—အမှန်တကယ် ဝါမန (အရွယ်သေး) —ကို ပြသထားသည်။ ဒီမှာ အများကြီးပြောရန် အကျိုးမရှိ၊ သူ့အား မည်သည့်ဒါနမျှ မပေးသင့်။

Verse 156

मक्षिकापादमात्रं तु भूमिरस्य प्रतिग्रहः । विनाशमेष्यसि क्षिप्रं सत्यंसत्यं मया श्रुतम्

သူ့ထံမှ ပျားခြေတစ်ခြေစာလောက် မြေတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုတောင် လက်ခံခြင်းသည် ဒါနလက်ခံမှု၏ အပြစ်ဖြစ်သည်။ သင် မကြာမီ ပျက်စီးမည်—အမှန်ပင် အမှန်ပင်၊ ငါသည် ထိုသို့ကြားခဲ့သည်။

Verse 157

गुरुणाप्येवमुक्तस्तु भूयो वाक्यमथाब्रवीत् । धर्मार्थिना मया सर्वं प्रतिज्ञातं गुरो त्विदम्

ဂုရုက ထိုသို့ဆိုသော်လည်း သူသည် ထပ်မံပြောသည်—“အို ဂုရုဒေဝ၊ ဓမ္မကို ရှာဖွေလိုသော ငါသည် ဤအရာအားလုံးကို ကတိပြုထားပြီးပြီ”။

Verse 158

प्रतिज्ञापालनं कार्यं सतां धर्मः सनातनः । यद्येष भगवान्विष्णुर्नास्ति धन्यतरो मया

ကတိကို ထိန်းသိမ်းပြည့်စုံစေရန် လုပ်ရမည်; ထိုသည် စတုတိသတ္တဝါတို့၏ စနာတန ဓမ္မဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤသူသည် အမှန်တကယ် ဘဂဝန် ဝိෂ္ဏု ဖြစ်ပါက ငါထက် ပို၍ ကံကောင်းသူ မရှိတော့။

Verse 159

गृह्य प्रतिग्रहं मत्तो यदि देवान्बुभूषति । भूयोपि धन्यतां नीतो देवेनानेन वै गुरो

သူသည် ကျွန်ုပ်ထံမှ လှူဒါန်းမှုကို လက်ခံ၍ ဒေဝတားတို့ကို ပူဇော်ဂုဏ်ပြုလိုပါက၊ အို ဂုရု၊ ဤဒေဝတားတော်တည်းဟူသောအရာက သူ့ကို ထပ်မံ ကောင်းချီးမင်္ဂလာသို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့သည်။

Verse 160

यं योगिनो ध्यानयुक्ता ध्यायमाना हि दर्शनम् । न लभंते तथा विप्रास्सोयं दृष्टो मयाद्य वै

သမాధိ၌ စူးစိုက်နေသော ယောဂီတို့သည် မြင်လို၍ ဓ్యာနပြုသော်လည်း မရနိုင်သော ထိုဒർശနကိုပင်၊ အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ယနေ့ ကျွန်ုပ်သည် အမှန်တကယ် မြင်တွေ့ခဲ့ပြီ။

Verse 161

दानानि ये प्रयच्छंति सकुशोदकपाणिना । प्रीयतां भगवान्विष्णुः परमात्मा सनातनः

ကူရှမြက်နှင့် သန့်ရှင်းသော ရေကို လက်၌ကိုင်ကာ လှူဒါန်းသူတို့အပေါ်၊ စနာတန ပရမာတ္မာ ဘဂဝန် ဗိဿဏုတော် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူပါစေ။

Verse 162

एवमुक्ते तु वचने अपवर्गस्य भागिनः । यदत्र कार्यकरणे विकल्पो मे बभूव ह

မောက္ခ၌ အစိတ်အပိုင်းရှိသူက ထိုစကားကို ပြောပြီးနောက်၊ ဤကိစ္စတွင် ဘာကိုလုပ်သင့်သနည်း၊ မည်သို့ ဆောင်ရွက်သင့်သနည်းဟူ၍ ကျွန်ုပ်၏စိတ်၌ မသေချာမှု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 163

उपदिष्टोस्मि भवता बालत्वे चावधारितम् । शत्रावपि गृहायाते मास्त्वदेयं तु किंचन

သင်က ကျွန်ုပ်ကို သင်ကြားပေးခဲ့ပြီး၊ ကလေးဘဝကတည်းက ကျွန်ုပ်နားလည်ထားသည်—ရန်သူတောင် အိမ်သို့ ရောက်လာပါစေ၊ ဧည့်သည်အား ပေးသင့်သောအရာကို မည်သို့မျှ မတားဆီးရ။

Verse 164

एतदेव विचिंत्याहं प्राणानपि स्वकान्गुरो । वामनस्य प्रदास्यामि शक्रस्यापि त्रिविष्टपम्

ဤအရာကိုသာ စဉ်းစား၍၊ အို ဆရာကြီး၊ ငါသည် မိမိ၏ အသက်ရှူသက်တမ်းတိုင်အောင် ပူဇော်မည်; ငါသည် ဝာမနထံ မိမိကိုယ်ကို ဆက်ကပ်မည်၊ ထို့ပြင် သက္က (အိန္ဒြာ) ထံသို့ တြိဝိဋ္ဌပ—ကောင်းကင်ဘုံ—ကို ပြန်လည်ပေးမည်။

Verse 165

अपीडाकारि यद्दानं तद्दानमिह दीयते । पीडाकारि च यद्दानं तद्दानं समलं स्मृतम्

အခက်အခဲမဖြစ်စေသော ဒါနသာလျှင် ဤလောက၌ ပေးသင့်သော ဒါနဖြစ်သည်; သို့ရာတွင် ပင်ပန်းနာကျင်မှု ဖြစ်စေသော ဒါနကို မလင်သော ဒါနဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 166

एतच्छ्रुत्वा गुरुस्तत्र त्रपयाधोमुखः स्थितः । बाष्कलिरुवाच । अर्थिता भवतो देव देया सर्वा धरा मया

ဤစကားကို ကြားသော် ဆရာသည် အရှက်ကြောင့် မျက်နှာချ၍ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေ၏။ ဘာෂ္ကလီက ပြောသည်— “အို ဒေဝ၊ သင်တောင်းဆိုသဖြင့် ငါသည် မြေကြီးတစ်လုံးလုံးကို သင်အား ဒါနပေးမည်။”

Verse 167

त्रपाकरं भवेन्मह्यं यदस्य भूपदत्रयम् । इंद्र उवाच । सत्यमेतद्दानवेन्द्र यदुक्तं भवता हि मे

“သူသည် မြေ၏ သုံးလှမ်းကို ရယူသွားလျှင် ငါ့အတွက် အရှက်ဖြစ်လိမ့်မည်။” အိန္ဒြာက ပြောသည်— “အမှန်တကယ်ပင်၊ အို ဒါနဝတို့၏ အရှင်၊ သင်က ငါ့အား ပြောခဲ့သမျှသည် မှန်ကန်၏။”

Verse 168

भूमेः पदत्रयार्थित्वं द्विजेनानेन मे कृतम् । एतावता त्वयं चार्थी मयाप्यस्य कृते भवान्

ဤဗြာဟ္မဏအားဖြင့် ငါ၏ မြေသုံးလှမ်းတောင်းဆိုမှု ပြည့်စုံသွားပြီ။ ထိုမျှဖြင့် သင်လည်း တောင်းခံသူ ဖြစ်လာပြီး၊ ငါလည်း သူ့အတွက် သင်အားဖြင့် တောင်းခံသူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 169

दनुपुत्रो याचितोसि वरमेतत्प्रदीयताम् । बाष्कलिरुवाच । पदत्रयं वामनाय देवराज प्रतीच्छ मे

“ဒနု၏သားရေ၊ သင်ထံမှ ဆုတောင်းတစ်ပါးကို တောင်းခံထားပြီ—ဤဆုတောင်းကို ပေးအပ်ပါစေ။” ဘာෂ္ကလီက “အို ဒေဝရာဇ၊ ဝာမနအတွက် ငါ့ထံမှ ခြေလှမ်းသုံးလှမ်းကို လက်ခံပါ” ဟု ဆို၏။

Verse 170

तत्र त्वं सुचिरं कालं सुखी सुरपते वस । एवमुक्त्वा बाष्कलिना वामनाय पदत्रयम्

“အဲဒီနေရာမှာ အချိန်အလွန်ရှည်လျားစွာ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ပါ၊ အို စုရပတိ (ဒေဝတို့၏အရှင်)။” ဟုဆိုပြီး ဘာෂ္ကလင်က ဝာမနအား ခြေလှမ်းသုံးလှမ်း၏ အလှူကို ပြောကြားပေး၏။

Verse 171

तोयपूर्वं तदा दत्तं प्रीयतां मे हरिः स्वयम् । दत्ते तु दानवेंद्रेण त्यक्त्वा रूपं च वामनम्

ထို့နောက် ပူဇော်ရေကို ထုံးတမ်းအတိုင်း ဆက်ကပ်ပြီး “ဟရိဘုရားကိုယ်တိုင် ငါ့အပေါ် ပီတိဖြစ်ပါစေ” ဟုဆို၏။ ဒါနဝအင်္ဒြာက အလှူပေးပြီးနောက် ဟရိသည် ဝာမနရုပ်ကို စွန့်လွှတ်တော်မူ၏။

Verse 172

हरिराचक्रमे लोकान्देवानां हितकाम्यया । यज्ञपर्वतमासाद्य गत्वा चैव उदङ्मुखः

ဒေဝတို့၏ အကျိုးကို လိုလားတော်မူ၍ ဟရိသည် လောကများအနှံ့ ခြေလှမ်းတော်မူ၏။ ယဇ్ఞတောင်သို့ ရောက်ပြီးနောက် မြောက်ဘက်မျက်နှာမူကာ ထိုနေရာသို့ သွားတော်မူ၏။

Verse 173

देवस्य वामचरणे निविष्टो दानवालयः । तत्र क्रमं स प्रथमं ददौ सूर्ये जगत्पतिः

ဒါနဝတို့၏ နေအိမ်အရပ်သည် ဘုရား၏ ဘယ်ခြေတော်ပေါ်၌ ကပ်တည်နေ၏။ ထိုနေရာ၌ လောကပတိသည် ပထမခြေလှမ်းတော်ကို နေမင်းပေါ်၌ ချတော်မူ၏။

Verse 174

द्वितीयं च ध्रुवे देवस्तृतीयेन च पार्थिव । ब्रह्मांडस्ताडितस्तेन देवेनाद्भुतकर्मणा

ဒုတိယအကြိမ် ထိုးခတ်ရာတွင် ဒေဝတော်သည် ဓြုဝကို ထိုးခတ်၍၊ တတိယအကြိမ်တွင် အို မင်းကြီး၊ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ကర్మရှိသည့် ဒေဝတော်သည် ဘြဟ္မာဏ္ဍ (ကမ္ဘာလောက) ကို ထိုးခတ်တော်မူ၏။

Verse 175

अंगुष्ठाग्रेण भिन्नेंडे जलं भूरि विनिःसृतम् । प्लावयित्वा ब्रह्मलोकान्सर्वान्लोकाननुक्रमात्

ဘြဟ္မာဏ္ဍကို လက်မအဖျားတစ်ချက်ကဲ့သို့ အဖျားဘက်မှ ခွဲကွဲသွားသောအခါ ရေများစွာ ထွက်ပေါ်လာ၍၊ ပထမဦးစွာ ဘြဟ္မာလောကကို ရေလွှမ်းမိုးကာ ထို့နောက် အစဉ်လိုက် လောကအားလုံးကို တစ်လောကပြီးတစ်လောက ရေလွှမ်းမိုးသွား၏။

Verse 176

ध्रुवस्थानं सूर्यलोकं प्लाव्य तं यज्ञपर्वतम् । प्रविष्टा पुष्करं धारा धौत्वा विष्णुपदानि सा

ထိုရေစီးသည် ဓြုဝနေရာနှင့် နေမင်းလောကကို ရေလွှမ်းမိုးကာ၊ ယဇ్ఞတောင်ကိုလည်း လွှမ်းမိုးပြီး၊ ဗိဿဏု၏ ခြေရာများကို ဆေးကြောကာ ပုஷ్కရသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။

Verse 177

पदानि यानि जातानि वैष्णवानि धरातले । तत्राश्रमे तु यो गत्वा स्नानं वाप्यां समाचरेत्

မြေပြင်ပေါ်၌ ဝိုင်ရှ္ဏဝတို့၏ ခြေရာများ ပေါ်ထွန်းရာနေရာတိုင်းတွင်—ထိုအာရှရမ်သို့ သွားရောက်၍ ၎င်း၏ သန့်ရှင်းသော ရေကန်၌ ထုံးတမ်းအတိုင်း ရေချိုးသူသည်၊

Verse 178

अश्वमेधफलं तस्य दर्शनादेव जायते । एकविंशगणोपेतो वैकुंठे वासमाप्नुयात्

ထိုအရာကို မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် အရှ္ဝမေဓ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိ၏; အဖော်အပါ ၂၁ ဂဏနှင့်အတူ ဝိုင်ကుంఐဋ္ဌ၌ နေထိုင်ခွင့်ကို ရောက်ရှိမည်။

Verse 179

भुक्त्वा तु विपुलान्भोगान्कल्पानां तु शतत्रयम् । तदंते जायते राजा सार्वभौमः क्षिताविह

ကလ္ပ သုံးရာတိုင်အောင် အပျော်အပါးနှင့် စည်းစိမ်အလွန်များကို ခံစားပြီးနောက်၊ ထိုကာလအဆုံးတွင် ဤမြေပြင်ပေါ်၌ စကြဝဠာအုပ်စိုးသော စကြဝတီ မင်းအဖြစ် မွေးဖွားလာသည်။

Verse 180

तोयधारा तु सा भीष्म अंगुष्ठाग्राद्विनिःसृता । नदी सा वैष्णवी प्रोक्ता विष्णुपादसमुद्भवा

အို ဘီရှ္မ၊ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ရေစီးကြောင်းသည် လက်မအဖျားမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထိုမြစ်ကို ‘ဝိုင်ရှ္ဏဝီ’ ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ဗိဿ္ဏု၏ ခြေတော်မှ ပေါက်ဖွားလာသည်။

Verse 181

अनेन कारणेनाभूद्गंगा विष्णुपदी नृप । यया सर्वमिदं व्याप्तं त्रैलोक्यं सचराचरम्

ဤအကြောင်းကြောင့်ပင်၊ အို မင်းကြီး၊ ဂင်္ဂါသည် ‘ဗိဿ္ဏုပဒီ’ ဟု အမည်ကျော်ကြားလာ၏။ သူမကြောင့် လှုပ်ရှားသောအရာနှင့် မလှုပ်ရှားသောအရာတို့ပါဝင်သည့် သုံးလောကလုံး ပျံ့နှံ့လွှမ်းမိုးခဲ့သည်။

Verse 182

अंगुष्ठाग्रक्षतादंडाद्यत्प्रविष्टं जलं शुभम् । प्राप्तं देवनदीत्वं तु यातु विष्णुपदी नदी

လက်မအဖျား၌ အနာအမှတ်ရှိသော တောင်ဝှေးမှတဆင့် ဝင်ရောက်လာသည့် မင်္ဂလာရေသည်၊ ဒေဝနဒီ၏ အဆင့်ကို ရရှိ၍ ‘ဗိဿ္ဏုပဒီ’ မြစ်အဖြစ် ဖြစ်ပါစေ။

Verse 183

देवनद्या तया व्याप्तं ब्रह्मांडं सचराचरम् । विभूतिभिर्महाभाग सर्वानुग्रहकाम्यया

အို ကံကောင်းသူ၊ အားလုံးကို ကရုဏာပေးလိုသော ဆန္ဒဖြင့် ထိုဒေဝနဒီသည် မျိုးစုံသော ဗိဘူတိတော်များအားဖြင့် လှုပ်ရှားသောအရာနှင့် မလှုပ်ရှားသောအရာတို့ပါဝင်သည့် ဘြဟ္မာဏ္ဍတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံပျံ့နှံ့စေခဲ့သည်။

Verse 184

स बाष्कलिर्वामनेन उक्तः पूरय मे क्रमान् । अधोमुखस्तदा जात उत्तरं नास्य विंदति

ဝာမနက “ငါ၏ခြေလှမ်းများကို ပြည့်စုံစေ” ဟု မိန့်တော်မူသဖြင့် ဘာෂ္ကလီသည် ထိုခဏ၌ စိတ်ကျ၍ ခေါင်းငုံ့သွားကာ အဖြေမတွေ့နိုင်ခဲ့။

Verse 185

मौनीभूतं तु तं दृष्ट्वा पुरोधा वाक्यमब्रवीत् । स्वाभाविकी दानशक्तिर्न तु स्रष्टुं वयं क्षमाः

သူ မောနဖြစ်နေသည်ကို မြင်သော် မိသားစု ပုရောဟိတ်က “လှူဒါန်းနိုင်စွမ်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ သဘာဝဖြစ်သော်လည်း လှူရန်အရာကို ဖန်ဆင်းရန် ကျွန်ုပ်တို့ မစွမ်းနိုင်” ဟု ဆို၏။

Verse 186

यावतीयं धरा देव सा दत्तानेन ते प्रभो । उक्तो बाष्कलिना विष्णुर्यावन्मात्रा वसुंधरा

အရှင်ဘုရား၊ ဤမြေကြီးသည် ကျယ်ဝန်းသမျှကို သူသည် အရှင်ထံ လှူဒါန်းပြီးပြီ။ ထို့ကြောင့် ဘာෂ္ကလီသည် ဗိဿဏုအား မြေကြီး၏ အကျယ်အဝန်းနှင့် အတိုင်းအတာကို ပြည့်စုံစွာ လျှောက်၏။

Verse 187

या सृष्टा भवता पूर्वं सा मया न च गोपिता । अल्पाभूमिर्भवान्दीर्घो न तु सृष्टेरहं क्षमः

အရှင်ဘုရားက ယခင်က ဖန်ဆင်းထားသော စကြဝဠာကို ကျွန်ုပ် မထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့ပါ။ အရှင်သည် အနန္တ၊ မြေကြီးသည် အနည်းငယ်သာ; ထို့ကြောင့် ဖန်ဆင်းမှု၏ တာဝန်ကို ကျွန်ုပ် မစွမ်းဆောင်နိုင်။

Verse 188

इच्छाशक्तिः प्रभवति प्रभोस्ते देव सर्वदा । निरुत्तरस्तदा विष्णुर्मत्वा तं सत्यवादिनम्

အို ဒေဝအရှင်၊ အရှင်၏ အလိုတော်အင်အားသည် အမြဲတမ်း အောင်မြင်လွှမ်းမိုး၏။ ထိုအခါ ဗိဿဏုသည် သူကို သစ္စာပြောသူဟု ယူဆ၍ ကိုယ်တိုင်လည်း အဖြေမရှိဘဲ တိတ်ဆိတ်နေ၏။

Verse 189

ब्रूहि दानवमुख्य त्वं कं ते कामं करोम्यहम् । मम हस्तगतं तोयं त्वया दत्तं तु दानव

ဒာနဝတို့၏ အထွဋ်အမြတ်ရေ၊ ပြောပါ—သင်၏ မည်သည့် ဆန္ဒကို ငါ ဖြည့်ဆည်းပေးရမည်နည်း။ သင်ပေးအပ်သော သန့်ရှင်းရေသည် ယခု ငါ့လက်ထဲ၌ ရှိနေပြီ၊ ဒာနဝရေ။

Verse 190

तेन त्वं वरयोग्योसि वराणां भाजनं शुभं । दास्येहं भवतः काममर्थीयेन वृणुष्व ह

ထို့ကြောင့် သင်သည် အလှူတော်(ဗရ) ခံယူရန် ထိုက်တန်သူ၊ ဗရတို့၏ မင်္ဂလာပန်းကန် ဖြစ်၏။ သင်လိုအင်ဆန္ဒကို ငါ ပေးမည်; ငါပေးရန် အသင့်ရှိသဖြင့် ဗရတစ်ပါးကို ရွေးချယ်လော့။

Verse 191

विज्ञप्तो हि तदा तेन देवदेवो जनार्दनः । भक्तिं वृणोमि देवेश त्वद्धस्तान्मरणं हि मे

ထို့နောက် ဒေဝဒေဝ ဂျနာဒနအား သူက တောင်းပန်လေ၏။ (ဆိုသည်မှာ) “ဒေဝေရှင်၊ ငါသည် ဘက္တိကို ရွေးချယ်၏; ငါ၏ သေခြင်းသည် သင်၏ ကိုယ်တိုင်လက်မှ ဖြစ်ပါစေ” ဟူ၍။

Verse 192

व्रजामि श्वेतद्वीपं ते दुर्लभं तु तपस्विनाम् । आहैवमुक्ते विष्णुस्तं तिष्ठस्वैव युगांतरम्

“ငါသည် သွေတဒွီပသို့ သွားမည်၊ ထိုနေရာသည် တပသီတို့အတွက်တောင် ရောက်ရန် ခက်ခဲ၏” ဟု ဆိုပြီးနောက် ဗိဿဏုက သူ့အား “ယုဂအဆုံးတိုင်အောင် ဒီမှာပင် နေပါ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 193

वाराहरूपी यदाहं प्रवेक्ष्यामि धरातलम् । तदा हनिष्येहं त्वां तु मदग्रे च यदैष्यसि

ငါသည် ဝရာဟရုပ်ဖြင့် မြေပြင်သို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ၊ ထိုအချိန်၌ ငါသည် ဒီနေရာတွင်ပင် သင့်ကို သတ်မည်—သင် ငါ့ရှေ့သို့ လာရောက်သောအခါ။

Verse 194

उक्तोथ दानवस्तेन अपासर्प्पत्तदग्रतः । वामनेन समाक्रांताः सर्वे लोकास्तदा नृप

ထိုသို့ မိန့်ကြားသဖြင့် ဒါနဝသည် သူ၏ရှေ့မှ ဆုတ်ခွာသွား၏။ ထို့နောက် အို မင်းကြီး၊ ဝာမနသည် ခြေလှမ်းဖြင့် လောကအပေါင်းကို လွှမ်းမိုး၍ ကျော်လွန်သွား၏။

Verse 195

असुरैस्तैस्तदा त्यक्तं देवानां सत्यभाषणम् । देवो हृत्वा तु त्रैलोक्यं जगामादर्शनं विभुः

ထိုအခါ အဆုရတို့သည် ဒေဝတို့၏ သစ္စာဝါစကို ပစ်ပယ်ကြ၏။ အာနုဘော်ကြီးသော ဘုရားသခင်သည် သုံးလောကကို သိမ်းယူပြီးနောက် မျက်စိမှ လွတ်ကွာ၍ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

Verse 196

पातालनिलयश्चापि सुखमास्ते स बाष्कलि । शक्रोपि पालयामास विपश्चिद्भुवनत्रयम्

ပါဋာလ၌ နေထိုင်သော ဘာෂ္ကလီသည် ထိုနေရာတွင် သက်သာစွာ နေ၏။ ထို့ပြင် အုပ်ချုပ်ရေး၌ ပညာရှိသော ရှက္ကရလည်း သုံးလောကကို စောင့်ရှောက်အုပ်စိုးခဲ့၏။

Verse 197

अयं त्रैविक्रमो नाम प्रादुर्भावो जगद्गुरोः । गंगासंभवसंयुक्तस्सर्वकल्मषनाशनः

ဤသည်မှာ လောက၏ဂုရုဖြစ်သော ဘုရား၏ ‘ထရီဝိက్రమ’ ဟူသော ပေါ်ထွန်းခြင်းဖြစ်၏။ ဂင်္ဂါ၏ သန့်ရှင်းသော ပေါ်ပေါက်မှုနှင့် ဆက်စပ်၍ အညစ်အကြေးနှင့် အပြစ်အကုန်ကို ဖျက်ဆီး၏။

Verse 198

विष्णोः पदानामेषा ते उत्पत्तिः कथिता नृप । यां श्रुत्वा तु नरो लोके सर्वपापैः प्रमुच्यते

အို မင်းကြီး၊ ဗိဿ္ဏု၏ သန့်ရှင်းသော ခြေရာတို့၏ အစပျိုးကို ဤသို့ သင့်အား ရှင်းပြပြီးပြီ။ ဤကို ကြားနာသူသည် ဤလောက၌ အပြစ်အကုန်မှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 199

दुःस्वप्नं दुर्विचिंत्यं च दुःष्करं दुःष्कृतानि च । क्षिप्रं हि नाशमायांति दृष्टे विष्णुपदत्रये

အိပ်မက်ဆိုး၊ စိတ်ပူပန်သောအတွေးများ၊ ခက်ခဲသောအတားအဆီးများနှင့် မကောင်းမှုများပင်—ဗိဿဏု၏ သုံးခြေလှမ်း ရွှေ့ရာတော်ကို မြင်ဒर्शनရလျှင်—လျင်မြန်စွာ ပျက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 200

युगानुक्रमशो दृष्ट्वा पापिनो जंतवस्तथा । सूक्ष्मता दर्शिता भीष्म विष्णुना पददर्शने

ယုဂများ၏ အစဉ်အလာအတိုင်း အပြစ်ရှိသော သတ္တဝါတို့ကို အမှန်တကယ်ဖြစ်သကဲ့သို့ မြင်ကြည့်၍၊ အို ဘီရှ္မ၊ ဗိဿဏုသည် ပဝိသ္စရသော ခြေရာတော်ကို ပြသခြင်းအားဖြင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော သဘောတရားများကို ထင်ရှားစေ하였다။