Prayaga-mahatmya (Glory of Prayaga and the Magha Bath at Triveni)

Verse 1

वसुरुवाच । श्रृणु मोहिनि वक्ष्यामि माहात्म्यं वेदसंमतम् । प्रयागस्य विधानेन स्नात्वा यत्र विशुध्यति ॥ १ ॥

ဝသုက ပြောသည်— “နားထောင်ပါ မောဟိနီ၊ ငါသည် ဝేదအတည်ပြုသော ပရယာဂ၏ မဟာတ္မယကို ပြောကြားမည်။ သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ရေချိုးလျှင် ထိုနေရာ၌ သန့်စင်လာသည်။”

Verse 2

कुरुक्षेत्रसमा गंगा यत्र तत्रावगाहिता । तस्माद्दशगुणा प्रोक्ता यत्र विंध्येन संगता ॥ २ ॥

ဂင်္ဂါမြစ်၌ မည်သည့်နေရာမဆို ဝင်ရောက်ရေချိုးလျှင် ကုရုက္ခေတ္တရနှင့် တူညီသော ကုသိုလ်ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော် ဗိန္ဓျတောင်နှင့် ဆုံရာနေရာကိုတော့ ထိုထက် ဆယ်ဆ ပိုမိုသော ကုသိုလ်ရသည်ဟု ပြောကြသည်။

Verse 3

तस्माच्छतगुणा प्रोक्ता काश्यामुत्तरवाहिनी । काश्याः शतगुणा प्रोक्ता गंगा यत्रार्कजान्विता ॥ ३ ॥

ထို့ကြောင့် ကာသီ၌ မြောက်ဘက်သို့ စီးဆင်းသော ရေစီးကို အကျိုးကုသိုလ် ရာဆတိုးဟု ကြေညာထားသည်။ ထို့ပြင် နေမွေးမြစ်နှင့် ပေါင်းဆုံရာရှိ ဂင်္ဂါမြစ်သည် ကာသီထက်တောင် ရာဆတိုးမြတ်ကြောင်း ဆိုထားသည်။

Verse 4

सहस्रगुणिता सापि भवेत्पश्चिमवाहिनी । सा देवि दर्शनादेव ब्रह्महत्यादिहारिणी ॥ ४ ॥

ထိုသန့်ရှင်းသော မြစ်သည် အနောက်ဘက်သို့ စီးဆင်းလျှင် အကျိုးသက်ရောက်မှု ပေါင်းတစ်ထောင်တိုးလာမည်။ အို ဒေဝီ၊ သူမကို မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် ဘြဟ္မဟတ္ယာ စသည့် အပြစ်ကြီးများကို ဖယ်ရှားပေးသည်။

Verse 5

पश्चिमाभिमुखी गंगा कालिंद्या सह संगता । हंति कल्पशतं पापं सा माघे देवि दुर्लभा ॥ ५ ॥

အို ဒေဝီ၊ အနောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူစီးဆင်းသော ဂင်္ဂါသည် ကာလိန္ဒီ (ယမုနာ) နှင့် ပေါင်းဆုံလျှင် ကလ္ပ ရာတစ်ရာတိုင်အောင် စုဆောင်းလာသော အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးသည်။ မာဃလတွင် ထိုသန့်ရှင်းသော ဆုံရာကို ရရှိရန် အလွန်ရှားပါးသည်။

Verse 6

अमृतं कथ्यते भद्रे सा वेणी भुवि संगता । यस्यां माघे मुहूर्तं तु देवानामपि दुर्लभम् ॥ ६ ॥

အို မြတ်နိုးဖွယ် မိန်းမရေ၊ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ထိုဆုံရာကို “ဝေဏီ” ဟု ခေါ်ပြီး “အမృత” ကိုယ်တိုင်ဟု ဆိုကြသည်။ မာဃလတွင် ထိုနေရာ၌ မုဟူရ္တ တစ်ခဏသာလျှင်ပင် ဒေဝတားတို့အတွက်တောင် ရခဲသည်။

Verse 7

पृथिव्यां यानि तीर्थानि पुर्यः पुण्यास्तथा सति । स्नातुमायांति ता वेण्यां माघे मकरभास्करे ॥ ७ ॥

မြေကြီးပေါ်ရှိ တီရ္ထများအားလုံးနှင့် သန့်ရှင်းသော မြို့တော်များအားလုံးသည် မာဃလတွင် နေသည် မကရ (မကရရာသီ) ထဲဝင်သောအခါ ဝေဏီ (တိရ္ဝေဏီ) သို့ ရေချိုးရန် လာကြသည်။

Verse 8

ब्रह्मविष्णुमहादेवा रुद्रादित्यमरुद्गणाः । गंधर्वा लोकपालाश्च यक्षकिन्नरगुह्यकाः ॥ ८ ॥

ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ မဟာဒေဝတို့နှင့် ရုဒြများ၊ အာဒိတျများ၊ မာရုတ်အဖွဲ့များ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများ၊ လောကပာလများ၊ ယက္ခ၊ ကိန္နရ၊ ဂုဟျကတို့—အားလုံးကို ဤနေရာ၌ ဖိတ်ခေါ်ထားသည်။

Verse 9

अणिमादिगुणोपेता ये चान्ये तत्त्वदर्शिनः । ब्रह्माणी पार्वती लक्ष्मीः शची मेधाऽदिती रतिः ॥ ९ ॥

အဏိမာမှစသော ယောဂသိဒ္ဓိများကို ပိုင်ဆိုင်သူများနှင့် အခြား တတ္တဝဒর্শင် (အမှန်တရားမြင်သူ) များအပြင်၊ ဗြဟ္မာဏီ၊ ပါရဝတီ၊ လက္ရှမီ၊ ရှချီ၊ မေဓာ၊ အဒိတီ၊ ရတိတို့လည်း ရှိကြသည်။

Verse 10

सर्वास्ता देवपन्त्यश्च तथानागांगनाः शुभे । घृताची मेनका रंभाप्युर्वशी च तिलोत्तमा ॥ १० ॥

အို မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ ဒေဝတို့၏ ဇနီးများအားလုံးနှင့် ထို့အတူ နာဂမိန်းမများလည်း—ဃြတാചီ၊ မေနကာ၊ ရမ္ဘာ၊ ဥရဝသီ၊ တိလိုတ္တမာတို့ပါဝင်ကြသည်။

Verse 11

गणाश्चाप्सरसां सर्वे पितॄणां च गणास्तथा । स्नातुमायांति ते सर्वे माघे वेण्यां विरंचिजे ॥ ११ ॥

အပ္စရာအဖွဲ့အားလုံးနှင့် ပိတೃ (ဘိုးဘွား) အဖွဲ့များလည်း ထိုနေရာသို့ မာဃလတွင် လာရောက်ကာ ဗိရဉ္စိ (ဗြဟ္မာ) နှင့် ဆက်နွယ်သော ဝေဏျာ တီရ္ထ၌ ရေချိုးကြသည်။

Verse 12

कृते युगे स्वरूपेण कलौ प्रच्छन्नरूपिणः । सर्वतीर्थानि कृष्णानि पापिनां संगदोषतः ॥ १२ ॥

ကృతယုဂတွင် တီရ္ထများသည် မိမိ၏ အမှန်ရূপဖြင့် ထင်ရှားသော်လည်း၊ ကလိယုဂတွင် ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဖုံးကွယ်သွားသည်။ အပြစ်သားတို့နှင့် ပေါင်းသင်းမှု၏ အပြစ်ကြောင့် တီရ္ထအားလုံး မည်းမှောင်လာကြသည်။

Verse 13

भवंति शुक्लवर्णानि प्रयागे माघमज्जनात् । मकरस्थे रवौ माघे गोविंदाच्युत माधवः ॥ १३ ॥

မာဃလ၌ ပရယာဂ၌ ရေချိုးလျှင် စိတ်နှလုံးသန့်စင်၍ ဖြူစင်သော သဘောသဘာဝ ဖြစ်လာသည်။ မာဃလ၌ နေမင်းသည် မကရ (ကပရိကွန်) တွင် တည်သောအခါ ဘုရားသခင်ကို «ဂోవိန္ဒ», «အချျုတ», «မာဓဝ» ဟူ၍ ပူဇော်ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။

Verse 14

स्नानेनानेन मे देव यथोक्तफलदो भव । इमं मंत्रं समुच्चार्य स्नायान्मौनं समाश्रितः ॥ १४ ॥

အို ဘုရားရှင်၊ ဤရေချိုးခြင်းအားဖြင့် မိန့်ကြားထားသကဲ့သို့ အကျိုးफलကို ပေးတော်မူပါ။ ဤမန္တရကို ရွတ်ဆိုပြီးနောက် မောန (တိတ်ဆိတ်ခြင်း) ကို ထိန်းသိမ်းကာ ရေချိုးရမည်။

Verse 15

वासुदेवं हरिं कृष्णं माधवं च स्मरेत्पुनः । तप्तेन वारिणा स्नानं यद्गृहे क्रियते नरैः ॥ १५ ॥

ထပ်မံ၍ ဝါစုဒေဝ—ဟရီ၊ ကృష్ణ၊ မာဓဝ—ကို သတိရစေရာ၏။ လူတို့သည် အိမ်တွင် ပူနွေးသောရေနှင့် ရေချိုးပြုလုပ်သည့်အခါ ထိုသို့ သတိရရမည်။

Verse 16

षष्ट्यब्देन फलं तद्धि मकरस्थे दिवाकरे । बहिः स्नानं तु वाप्यादौ द्वाशाब्दफलं स्मृतम् ॥ १६ ॥

နေမင်းသည် မကရ၌ တည်သောအခါ ထိုကရိယာ၏ ပုဏ္ဏကျိုးသည် နှစ်ခြောက်ဆယ်စာ ဖြစ်၏။ သို့သော် အပြင်ဘက်၌—ကန်၊ ရေကန်စသည့်နေရာများတွင်—ရေချိုးခြင်းကို နှစ်တစ်ဆယ်နှစ်စာ အကျိုးရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 17

तडागे द्विगुणं तद्धि नद्यादौ तच्चतुर्गुणम् । दशधा देवरवाते च महानद्यां च तच्छतम् ॥ १७ ॥

ကန်၌ ထိုပုဏ္ဏကျိုးသည် နှစ်ဆ ဖြစ်၏။ မြစ်စသည့်နေရာများ၌ လေးဆ ဖြစ်လာသည်။ ဒေဝရဝါတ၌ ဆယ်ဆ ဖြစ်ပြီး၊ မြစ်ကြီး၌တော့ ရာဆ ဖြစ်၏။

Verse 18

चतुर्गुणशतं तच्च महानद्योस्तु संगमे । सहस्रगुणितं सर्वं तत्फलं मकरे रवौ ॥ १८ ॥

ထိုပုဏ္ဏကောင်းမှုတူညီသည့်အရာသည် မြစ်ကြီးများဆုံရာ၌ လေးရာဆတိုးကာ မြင့်မားလာ၏။ နေမင်းသည် မကရ (Capricorn) သို့ဝင်သည့်အခါ ထိုအကျိုးဖလအားလုံးသည် ထောင်ဆတိုး၍ ပိုမိုကြီးမားလာ၏။

Verse 19

गंगायां स्नानमात्रेण प्रयागे तत्प्रकीर्तितम् । गंगां ये चावगाहंति माघे मासि सुलोचने ॥ १९ ॥

ဂင်္ဂါမြစ်၌ ရေချိုးရုံသာဖြင့်ပင် ပရယာဂ (Prayāga) အတွက် ကြေညာထားသော ပုဏ္ဏအကျိုးကို ရရှိ၏။ ထို့ပြင် မာဃ (Māgha) လ၌ ဂင်္ဂါ၌ မြုပ်နှံရေချိုးသူတို့သည်၊ မျက်စိလှသူမ (Sulochane) ရေ၊ ထိုမြင့်မြတ်သော အကျိုးဖလကို ရယူကြ၏။

Verse 20

चतुर्युगसहस्रं ते न पतंति सुरालयात् । शतेन गुणितं माघे सहस्रं विधिनंदिनि ॥ २० ॥

အို ဝိဓိနန္ဒိနီ (Vidhinandini) ရေ၊ သူတို့သည် ကတုရယုဂ (caturyuga) တစ်ထောင်ကြာသည့်အထိ နတ်ဘုံမှ မကျဆင်းကြ။ ထို့ပြင် မာဃလ၌ ထိုကာလအရွယ်သည် တိုးပွားကာ—ရာဆတိုး၊ ထို့နောက် ထောင်ဆတိုး ဖြစ်လာ၏။

Verse 21

निर्दिष्टमृषिभिः स्नानं गंगायमुनसंगमे । पापौर्घैर्भुवि भारस्य दाहायेमं प्रजापतिः ॥ २१ ॥

ရသီတို့သည် ဂင်္ဂါနှင့် ယမုနာ ဆုံရာ၌ ရေချိုးခြင်းကို ညွှန်ပြထားကြ၏။ ပရဇာပတိသည် အပြစ်အစုအဝေးကြီးကြောင့် မြေပြင်ပေါ်၌ ဖြစ်လာသော အလေးချိန်ကို မီးလောင်ပျောက်ကင်းစေရန် ဤသန့်ရှင်းသော အကျင့်ကို ချမှတ်တော်မူ၏။

Verse 22

प्रयागं विदधे देवि प्रजानां हितकाम्यया । स्नानस्थानमिदं सम्यक् सितासितजलं किल ॥ २२ ॥

အို ဒေဝီ ရေ၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ အကျိုးချမ်းသာကို လိုလားတော်မူ၍ (ဘုရား) ပရယာဂ (Prayāga) ကို တည်ထောင်တော်မူ၏။ ဤနေရာသည် ‘ဖြူ’ နှင့် ‘မည်း’ ရေများ ဆုံရာဟု နာမည်ကြီးသည့် အလွန်သင့်တော်သော ရေချိုးသန့်စင်ရာ အရပ်ဖြစ်၏။

Verse 23

पापरूपपशूनां हि ब्रह्मणा निर्मितं पुरा । सितासिता तु या धारा सरस्वत्या विदर्भिता ॥ २३ ॥

ရှေးကာလ၌ ဗြဟ္မာသည် အပြစ်၏ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြစ်သော တိရစ္ဆာန်တို့ကို ဖန်ဆင်းခဲ့၏။ ထို့နောက် «အဖြူ-အမည်း စီးကြောင်း» ဟုခေါ်သော ရေစီးကို ဆရஸဝတီမြစ်က စနစ်တကျ သတ်မှတ်စီမံခဲ့၏။

Verse 24

तं मार्गं ब्रह्मलोकस्य सृष्टिकर्त्ता ससर्ज वै । ज्ञानदो मानसे माघो न तु मोक्षफलप्रदः ॥ २४ ॥

ထိုလမ်းကြောင်းကို ဗြဟ္မလောကသို့ သွားရာအတွက် ဖန်ဆင်းရှင်က တကယ်တမ်း ဖန်တီးခဲ့၏။ မာဃလသည် စိတ်ဖြင့် စည်းကမ်းတကျ ကျင့်သုံးလျှင် ဉာဏ်ပညာကို ပေးသော်လည်း၊ မိမိတစ်ပါးတည်းဖြင့် မောက္ခဖလကို မပေးနိုင်။

Verse 25

हिमवत्पृष्ठतीर्थेषु सर्वपापप्रणाशनः । वेदविद्भिर्विनिर्द्दिष्टं इंद्रलोकप्रदो हि सः । सर्वमासोत्तमो माघो मोक्षदो बदरीवने ॥ २५ ॥

ဟိမဝန္တတောင်၏ လျှောစောင်းပေါ်ရှိ သန့်ရှင်းသော ရေကူးဆိပ်များအနက်၌ ၎င်းသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသူဖြစ်၏။ ဝေဒကို သိမြင်သူတို့က ၎င်းသည် အိန္ဒြလောကကို ပေးတတ်သည်ဟု ကြေညာထား၏။ အမှန်တကယ် မာဃလသည် လအားလုံးထဲတွင် အမြတ်ဆုံးဖြစ်ပြီး၊ ဘဒရီဝန၌ မောက္ခကို ပေးတတ်၏။

Verse 26

पापहा दुःखहारी च सर्वकामफलप्रदः । रुद्रलोक प्रदो माघो नार्मदे परिकीर्तितः ॥ २६ ॥

နရ္မဒါ၏ ထုံးတမ်းအရ ကြေညာထားသကဲ့သို့ မာဃလသည် အပြစ်ကို ဖျက်ဆီး၍ ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားကာ လိုအင်အားလုံး၏ အကျိုးဖလကို ပေးပြီး ရုဒြလောကသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ကိုလည်း ပေးတတ်၏။

Verse 27

सारस्वतौघविध्वंसी सर्वलोकसुखप्रदः । विशालफलदो माघो विशालाया प्रकीर्तितः ॥ २७ ॥

မာဃလသည် (အပြစ်နှင့်) မသိမှု၏ လှိုင်းလုံးကြီးများကို ဖျက်ဆီး၍ သတ္တဝါအားလုံးအတွက် ချမ်းသာသုခကို ပေးကာ အကျိုးဖလကြီးမားစွာကိုလည်း ပေးတတ်၏။ ထို့ကြောင့် မာဃလကို «ဝိသာလာ» (ကျယ်ပြန့်သော) ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 28

पापेंधनदवाग्निश्च गर्भवासविनाशनः । विष्णुलोकाय मोक्षाय जाह्नवः परिकीर्तितः ॥ २८ ॥

ဂျာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါမြစ်) သည် အပြစ်၏လောင်စာကို တောမီးကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းစေသူ၊ ဝမ်းဗိုက်တွင် နေရခြင်း၏ချည်နှောင်မှု (ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း) ကို ဖျက်ဆီးသူ၊ ဗိဿဏု၏လောကသို့ ရောက်စေကာ နောက်ဆုံးမောက္ခကို ပေးသောလမ်းဟု ချီးမွမ်းထားသည်။

Verse 29

सरयूर्गंडकी सिंधुश्चंद्रभागा च कौशिकी । तापी गोदावरी भीमा पयोष्णी कृष्णवेणिका ॥ २९ ॥

ဆရာယူးမြစ်၊ ဂဏ္ဍကီမြစ်၊ စင်ဓုမြစ်၊ စန္ဒ్రဘာဂါမြစ်နှင့် ကೌသိကီမြစ်၊ ထို့ပြင် တာပီ၊ ဂోదာဝရီ၊ ဘီမာ၊ ပယောෂ္ဏီ၊ ကೃෂ္ဏဝೇဏිකာ—ဤတို့သည် သန့်ရှင်းမြစ်များဖြစ်ကြသည်။

Verse 30

कावेरी तुंगभद्रा च यास्तथान्याः समुद्रगाः । तासु स्नायी नरो याति स्वर्गलोकं विकल्मषः ॥ ३० ॥

ကာဝေရီမြစ်နှင့် တုင်္ဂဘဒ္ရာမြစ်၊ ထို့အတူ ပင်လယ်သို့ စီးဝင်သော အခြားမြစ်များတွင်လည်း ရေချိုးလျှင် လူသည် အပြစ်ကင်းစင်၍ ကောင်းကင်လောကသို့ ရောက်သည်။

Verse 31

नैमिषे विष्णुसारूप्यं पुष्करे ब्रह्मणेंऽतिकम् । आखंडलस्य लोको हि कुरुक्षेत्रे च माघतः ॥ ३१ ॥

နૈမိષ၌ ဗိဿဏုနှင့် သဏ္ဍာန်တူညီမှုကို ရရှိသည်၊ ပုෂ္ကရ၌ ဘြဟ္မာနှင့် နီးကပ်ခြင်းကို ရရှိသည်။ အမှန်တကယ် ကုရုက္ခေတ္တ၌ မာဃလ၏ ကုသိုလ်ကြောင့် အာခဏ္ဍလ (အိန္ဒြ) ၏ လောကကို ရရှိသည်။

Verse 32

माघो देवह्रदे देवि योगसिद्धिफलप्रदः । प्रभासे मकरादित्ये स्नात्वा रुद्रगणो भवेत् ॥ ३२ ॥

ဒေဝီရေ၊ ဒေဝဟ္ရဒ၌ မာဃလသည် ယောဂစိဒ္ဓိ၏ အကျိုးကို ပေးတတ်သည်။ ထို့ပြင် ပရဘာသ၌ နေမင်း မကရ (မကရရာသီ) သို့ ဝင်ချိန်တွင် ရေချိုးလျှင် ရုဒ္ရ၏ ဂဏ (အဖွဲ့) တစ်ပါး ဖြစ်လာသည်။

Verse 33

देविकायां देवदेहो नरो भवति माघतः । माघस्नानेन विधिजे गोमत्यां न पुनर्भवः ॥ ३३ ॥

ဒေဝိကာ၌ မာဃဝရတကို ကျင့်သော် လူသည် ဒေဝကာယကို ရရှိ၏။ ဗြဟ္မာမွေးဖွားသူရေ၊ မာဃလ၌ ဂိုမတီမြစ်၌ ရေချိုးသော် နောက်တစ်ဖန် မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့။

Verse 34

हेमकूटे महाकले ॐकारे ह्यपरे तथा । नीलकंठार्बुदे माघो रुद्रलोकप्रदो मतः ॥ ३४ ॥

ဟေမကူဋ၌၊ မဟာကာလ၌၊ ထို့အတူ အိုံကာရ၌နှင့် အခြားသော သန့်ရှင်းရာဌာန၌လည်းကောင်း၊ အာဗုဒ (အဘူတောင်) ပေါ် နီလကဏ္ဌ၌ မာဃဝရတသည် ရုဒ္ရ (ရှီဝ) လောကကို ပေးတတ်သည်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 35

सर्वासां सरितां देवि संपूरो माकरे रवौ । स्नानेन सर्वकामानां प्राप्त्यै ज्ञेयो विचक्षणैः ॥ ३५ ॥

ဒေဝီရေ၊ နေသည် မကရ (မကရရာသီ) သို့ ဝင်သောအခါ မြစ်အားလုံးသည် အကျိုးသက်ရောက်မှု အပြည့်အဝ ဖြစ်ကြောင်း ပညာရှိတို့ သိကြ၏။ ထိုအချိန် ရေချိုးခြင်းဖြင့် ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံရန် အရည်အချင်းရသည်ဟု သိအပ်၏။

Verse 36

माघस्तु प्राप्यते धन्यैः प्रयागे विधिनंदिनि । अपुनर्भवदं तत्र सितासितजलं यतः ॥ ३६ ॥

ကံကောင်းသူတို့သာ ပရယာဂ၌ မာဃဝရတကို ရရှိကြ၏၊ ဗိဓိနန္ဒိနီ—ဖန်ဆင်းရှင်၏ သမီးရေ။ အကြောင်းမူ ထိုနေရာ၌ အဖြူနှင့် အမည်း မြစ်ရေတို့သည် အပုနರ್ಭဝ—ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကင်းခြင်းကို ပေးသောကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 37

गायंति देवाः सततं दिविष्ठा माघः प्रयागे किल नो भविष्यति । स्नाता नरा यत्र न गर्भवेदनां पश्यंति तिष्ठन्ति च विष्णु सन्निधौ ॥ ३७ ॥

ကောင်းကင်၌ နေထိုင်သော ဒေဝတို့သည် အမြဲတမ်း သီဆိုကြ၏—“အို၊ ပရယာဂ၌ မာဃလသည် ငါတို့အတွက် မဖြစ်လာတော့မည်!” ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီးသော လူတို့သည် မိခင်ဝမ်း၏ နာကျင်မှုကို ထပ်မံ မမြင်ကြတော့ဘဲ၊ ဗိဿနု၏ အနီးကပ်တည်ရှိရာ၌ နေထိုင်ကြ၏။

Verse 38

तीर्थैर्व्रतैर्दानतपोभिरध्वरैः सार्द्धं विधात्रा तुलया धृतं पुरा । माघः प्रयागश्च तयोर्द्वयोरभून्माघो गरीयांश्चतुराननात्मजे ॥ ३८ ॥

ရှေးကာလ၌ ဖန်ဆင်းရှင် ဝိဓာတೃ (ဗြဟ္မာ) သည် တီရ္ထ၊ ဝရတ၊ ဒါန၊ တပဿ၊ ယဇ္ဉပူဇာတို့ကို တူလားပေါ်တွင် အတူတကွ ချိန်တော်မူ၏။ ထိုချိန်တွင် ပရယာဂနှင့် မာဃလတို့ ထင်ရှားလာပြီး၊ လေးမျက်နှာဗြဟ္မာ၏ သားတော်အတွက် မာဃလသည် ပိုမိုမြတ်သော အကျိုးရှိ၏။

Verse 39

वातांबुपर्णाशनदेहशोषणैस्तपोभिरुग्रैश्चिरकालसंचितैः । योगैश्च संयांति नरास्तु यां गतिं स्नानात्प्रयागस्य हि यांति तां गतिम् ॥ ३९ ॥

လေ၊ ရေ၊ ရွက်ပင်တို့ကိုသာ အာဟာရပြု၍ ကိုယ်ခန္ဓာကို ခြောက်သွေ့စေသည့် အလွန်ပြင်းထန်သော တပဿကို အချိန်ရှည် စုဆောင်းကာ ကျင့်သုံးခြင်းနှင့် ယောဂကျင့်စဉ်တို့ဖြင့် လူတို့သည် အမြင့်မြတ်သော အခြေအနေတစ်ရပ်သို့ ရောက်နိုင်၏။ ထိုအခြေအနေတူညီသည့် အကျိုးကိုပင် ပရယာဂ၌ ရေချိုးခြင်းသာဖြင့် ရရှိကြ၏။

Verse 40

स्नाता हि ये माकरभास्करोदये तीर्थे प्रयागे सुरसिंधुसंगमे । तेषां गृहद्वारमलंकरोति भृंगावली कुंजरकर्णताडिता ॥ ४० ॥

မကရ (Capricorn) သို့ နေဝင်နေထွက်ရာ၌ နေထွက်ချိန်၊ နတ်မြစ်တို့ ဆုံရာ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ ပရယာဂ၌ ရေချိုးသောသူတို့၏ အိမ်တံခါးကိုပင်၊ ဆင်နားခတ်သံကြောင့် လှုပ်ရှားလာသော ပျားအုပ်များက အလှဆင်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 41

यो राज्ञसूयाख्यसमाध्वरस्य स्नानात्फलं संप्रददाति चाखिलम् । पापानि सर्वाणि निहत्य लीलया नूनं प्रयागः स कथं न वर्ण्यते ॥ ४१ ॥

ရాజစူယ ယဇ္ဉနှင့် ဆက်စပ်သော သန့်ရှင်းရေချိုးခြင်း၏ အကျိုးကို အပြည့်အဝ ပေးတော်မူပြီး၊ အပြစ်အကုန်ကို လီလာဖြင့် ပျော်ရွှင်စွာ ဖျက်ဆီးတော်မူသော ပရယာဂကို မည်သို့ မချီးမွမ်းနိုင်မည်နည်း။

Verse 42

चतुर्वेदिषु यत्पुण्यं सत्यवादिषु चैव हि । स्नात एव तदाप्नोति गंगाकालिंदिसंगमे ॥ ४२ ॥

လေးဝေဒကို ကျွမ်းကျင်သူတို့၌ ရှိသော ပုဏ္ဏာနှင့် သစ္စာပြောသူတို့၌ ရှိသော ပုဏ္ဏာတို့ကို၊ ဂင်္ဂါနှင့် ကာလင်ဒီ (ယမုနာ) ဆုံရာ၌ ရေချိုးခြင်းသာဖြင့် ထိုပုဏ္ဏာတူညီစွာ ရရှိ၏။

Verse 43

तत्राभिषेकं कुर्वीत संगमे शंसितव्रतः । तुल्यं फलमवाप्नोति राजसूयाश्वमेधयोः ॥ ४३ ॥

ထိုသန့်ရှင်းသော မြစ်ဆုံရာ၌ သစ္စာဝတ်ပြုကို ကောင်းစွာထိန်းသိမ်းသူသည် အဘိသေက (ရေချိုးပူဇော်) ကို ပြုလုပ်သင့်၏။ ထိုသူသည် ရာဇသုယနှင့် အရှွမေဓ ယဇ్ఞတို့နှင့် တူညီသော ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိ၏။

Verse 44

पंचयोजनविस्तीर्णं प्रयागस्य तु मंडलम् । प्रवेशादस्य भूमौ तु अश्वमेधः पदे पदे ॥ ४४ ॥

ပရာယာဂ၏ သန့်ရှင်းသော မဏ္ဍလသည် ယောဇနာ ငါးခန့် ကျယ်ဝန်း၏။ ဤသန့်မြေသို့ ဝင်ရောက်သည့် ခဏမှစ၍ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် အရှွမေဓ ယဇ్ఞ၏ ကုသိုလ်တူညီ၏။

Verse 45

त्रीणि कुंडानि सुभगे तेषां मध्ये तु जाह्नवी । प्रयागस्य प्रवेशेन पापं नश्यति तत्क्षणात् ॥ ४५ ॥

အို မင်္ဂလာရှိသူရေ၊ သန့်ရှင်းသော ကုဏ္ဍ သုံးခု ရှိပြီး ထိုတို့အလယ်၌ ဂျာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) စီးဆင်း၏။ ပရာယာဂသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းသာဖြင့်ပင် အပြစ်သည် ချက်ချင်း ပျောက်ကင်း၏။

Verse 46

मासमेकं नरः स्नात्वा प्रयागे नियतेंद्रियः । मुच्यते सर्वपापेभ्यो यथा दृष्टं स्वयंभुवा ॥ ४६ ॥

လူတစ်ယောက်သည် အင်္ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်ကာ ပရာယာဂ၌ တစ်လပြည့် ရေချိုးလျှင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။ ဤအရာကို စွဝယမ္ဘူ (ဗြဟ္မာ) ကိုယ်တိုင် မြင်၍ အတည်ပြုထားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 47

शुचिस्तु प्रयतो भूत्वाऽहिसकः श्रद्धयान्वितः । स्नात्वा मुच्येत पापेभ्यो गच्छेच्च परमं पदम् ॥ ४७ ॥

သို့ရာတွင် သန့်ရှင်း၍ ကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်းကာ အဟိံသာကို လိုက်နာပြီး ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ပြည့်စုံသူသည် (သန့်မြေ၌) ရေချိုးပြီးနောက် အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်ကာ အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေသို့ ရောက်၏။

Verse 48

नैमिषं पुष्करं चैव गोतीर्थँ सिंधुसागरम् । गया च धेनुकं चैव गंगासागरसंगमः ॥ ४८ ॥

နೈမိသ၊ ပုရှ္ကရ၊ ဂို-တီရ္ထ၊ စင်ဓုမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ; ဂယာ၊ ဓေနုက၊ ထို့ပြင် ဂင်္ဂါမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ—ဤတို့သည် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 49

एते चान्ये च बहवो ये च पुण्याः शिलोच्चयाः । दश तीर्थसहस्राणि त्रंशत्कोटयस्तथा पराः ॥ ४९ ॥

ဤတို့နှင့် အခြားသန့်ရှင်းသော ကျောက်တောင်တန်းများ၊ ပုဏ္ဏမြင့်တင်ရာများလည်း များစွာရှိသည်။ တီရ္ထ တစ်သောင်းရှိပြီး ထို့အပြင် သုံးဆယ်ကုဋေ (သုံးရာသန်း) ထပ်မံရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 50

प्रयागे संस्थिता नित्यमेधमाना मनीषिणः । त्रीणि यान्यग्निकुंडानि तेषां मध्ये तु जाह्नवी ॥ ५० ॥

ပရယာဂ၌ ပညာရှိတို့သည် အမြဲတမ်း တည်ကြည်စွာ နေထိုင်၍ ယဇ္ဉပူဇာကို မပြတ်မလပ် ဆောင်ရွက်ကြသည်။ ထိုနေရာတွင် မီးကွန်ဒ် သုံးခုရှိပြီး ၎င်းတို့အလယ်၌ ဇာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) စီးဆင်းသည်။

Verse 51

प्रयागाद्धि विनिष्क्रांता सर्वतीर्थपुरस्कृता । तपनस्य सुता देवी त्रिषु लोकेषु विश्रुता ॥ ५१ ॥

အမှန်တကယ်ပင် သူမသည် ပရယာဂမှ ထွက်ပေါ်လာ၍ တီရ္ထအားလုံးအနက် အရှေ့ဆုံးအဖြစ် ဂုဏ်ပြုခံရသည်။ သူမသည် တပန (နေမင်း) ၏ သမီးတော် ဒေဝီဖြစ်ပြီး လောကသုံးပါးလုံးတွင် ကျော်ကြားသည်။

Verse 52

यमुना गंगाया सार्द्धं संगता लोकपावनी । गांगयमुनयोर्मध्ये पृथिव्यां यत्परं स्मृतम् ॥ ५२ ॥

ယမုနာသည် လောကကို သန့်စင်ပေးသူဖြစ်၍ ဂင်္ဂါနှင့် ပေါင်းဆုံသည်။ ဂင်္ဂါနှင့် ယမုနာကြားရှိ မြေပြင်ပေါ်က သန့်ရှင်းသော ဒေသကိုလည်း အမြင့်မြတ်ဆုံးဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 53

प्रयागस्य तु तीर्थस्य कलां नार्हंति षोडशीम् । तिस्रः कोट्योऽर्द्धकोटी च तीर्थानां वायुरब्रवीत् ॥ ५३ ॥

သို့ရာတွင် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ ပရယာဂ၏ ဂုဏ်တန်ခိုးကို တစ်ဆယ့်ခြောက်ပုံတစ်ပုံတောင် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်။ ဝါယုဒေဝက တီရ္ထများသည် ကောဋိသုံးနှင့် ကောဋိတစ်ဝက် ရှိကြောင်း ကြေညာ하였다။

Verse 54

दिविभुव्यतरिक्षं च जाह्नव्या तानि संति च । प्रयागं समधिष्ठाय कंबलाश्वतरावुभौ ॥ ५४ ॥

ကောင်းကင်၌လည်း၊ မြေပြင်၌လည်း၊ အလယ်လောက အာကာသ၌လည်း၊ ဂျာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) နှင့် ဆက်နွယ်သော သန့်ရှင်းရာနေရာများ ရှိကြသည်။ ထို့ပြင် ပရယာဂ၌ နဂါးမင်းနှစ်ပါး ကမ္ဗလ နှင့် အရှ္ဝတရ တို့က အုပ်စိုးကာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်နေကြသည်။

Verse 55

भागवत्यथवा चैषा वेदां वेद्या प्रजापतेः । तत्र वेदाश्च यज्ञाश्च मूर्तिमंतः समास्थिताः ॥ ५५ ॥

ဤသင်္ခန်းတော်သည် ဘဂဝတီသဘောတရားဖြစ်သော်လည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် ပရဇာပတိ၏ ဝေဒဟူ၍ သိမြင်ရမည့် ဝေဒတော်တည်း။ ထိုအတွင်း၌ ဝေဒတော်များနှင့် ယဇ్ఞများသည် ရုပ်သဏ္ဍာန်ရှိသကဲ့သို့ ထင်ရှားစွာ တည်နေကြ၏။

Verse 56

प्रजापतिमुपासंते ऋषयश्च तपोधनाः । यजंति क्रतुभिर्देवास्तथा चक्रधराः सति ॥ ५६ ॥

တပဿာဓနကြွယ်ဝသော ရှင်ရသေ့တို့သည် ပရဇာပတိကို ဥပာသနာပြုကြ၏။ ဒေဝတားတို့သည် ကရတုအခမ်းအနားများဖြင့် ယဇ्ञပြုကြ၏။ ထိုနည်းတူ၊ သီလဝတီမယ်တော်၊ စက္ကရဓရ (ဗိဿနု) ကိုင်ဆောင်သူတို့လည်း ထိုအရှင်ကို ဂုဏ်ပြုဝတ်ပြုကြ၏။

Verse 57

ततः पुण्यतमो नास्ति त्रिषु लोकेषु सुंदरि । प्रभावात्सर्वतीर्थभ्यः प्रभवत्यधिकस्तथा ॥ ५७ ॥

အလှတရားရှိသော မယ်တော်၊ လောကသုံးပါးအတွင်း၌ ထိုအရာထက် ပို၍ သန့်ရှင်းစေသော အရာမရှိ။ ၎င်း၏ အာနုဘော်တန်ခိုးကြောင့် တီရ္ထအားလုံးထက် လွန်ကဲကာ အမြင့်ဆုံးဖြစ်လာသည်။

Verse 58

तत्र दृष्ट्वा तु तत्तीर्थं प्रयागं परमं पदम् । मुच्यन्ते सर्वपापेभ्यः शशांक इव राहुणा ॥ ५८ ॥

ထိုနေရာ၌ ထိုသန့်ရှင်းသော တီရ္ထ—ပရယာဂကို မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် အမြင့်ဆုံးအာသ్రမကို မြင်သကဲ့သို့ လူတို့သည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်ကြ၏။ လကလည်း ရာဟု၏ ဖမ်းဆီးမှုမှ လွတ်သကဲ့သို့ပင်။

Verse 59

ततो गत्वा प्रयागं तु सर्वदेवाभिरक्षितम् । ब्रह्मचारी वसन्मासं पितॄन्देवांश्च तर्पयन् ॥ ५९ ॥

ထို့နောက် ဘုရားအားလုံးက ကာကွယ်ထားသော ပရယာဂသို့ သွား၍၊ ဗြဟ္မစာရီ (သန့်ရှင်းစွာ အိန္ဒြိယထိန်းသိမ်းသော ကျောင်းသား) အဖြစ် တစ်လနေထိုင်ကာ၊ ပိတೃများနှင့် ဒေဝများအား တർပဏ (စိတ်ကျေနပ်စေသော ရေဓာတ်ပူဇော်) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 60

ईप्सिताँल्लभते कामान्यत्र तत्राभिसंगतः । सितासिते तु यो मज्जेदपि पापशतावृतः ॥ ६० ॥

ဤသန့်ရှင်းသော မြစ်ဆုံရာသို့ ရောက်လာသူသည် မည်သည့်နေရာသို့ သွားသော်လည်း လိုအင်ဆန္ဒတို့ကို ရရှိ၏။ ထို့ပြင် စီတာ–အစီတာ၌ ရေချိုးသူသည် အပြစ်ရာချီ ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း သန့်စင်သွား၏။

Verse 61

मकरस्थे रवौ माघे न स भूतस्तु गर्भगः । दुर्जया वैष्णवी माया देवैरपि सुदुस्त्यजा ॥ ६१ ॥

နေသည် မကရ (Capricorn) တွင် တည်သော မာဃလ၌ မည်သည့်သတ္တဝါမျှ မိခင်ဝမ်းအတွင်း ပိတ်မိနေခြင်း မရှိတော့။ အကြောင်းမှာ ဗိဿဏု၏ မာယာသည် အနိုင်ယူရန် ခက်ခဲပြီး၊ ဒေဝတို့အတွက်ပင် အလွန်တရာ ကျော်လွှားရန် ခက်လှ၏။

Verse 62

प्रयागे दह्यते सा तु माघे मासि विरंचिजे । तेषु तेषु च लोकेषु भुक्त्वा भोगाननेकशः ॥ ६२ ॥

သို့သော် ဗိရဉ္စိ အို—မာဃလ၌ ပရယာဂ၌ ထိုအပြစ်တို့သည် လောင်ကျွမ်းပျောက်ကင်း၍ သန့်စင်သွား၏။ ထို့နောက် လောကမျိုးစုံ၌ အပျော်အပါးများကို အကြိမ်ကြိမ် ခံစားပြီးလျှင်၊ နောက်တစ်ဆင့်သို့ ဆက်လက် ရွေ့လျားသွား၏။

Verse 63

पश्चाच्चक्रिणि लीयंते प्रयागे माघमज्जिनः । उपस्पृशति यो माघे मकरार्के सितासिते ॥ ६३ ॥

ထို့နောက် ပရာယာဂ၌ မာဃလတွင် ရေချိုးမြုပ်နှံသူတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် စက္ကရင် (သခင် ဗိဿဏု) ထံသို့ လုံးဝပေါင်းစည်းဝင်ရောက်ကြသည်။ မာဃလ၌ နေမင်းသည် မကရ (ကပ္ပရီကွန်) သို့ဝင်နေချိန်၊ လင်းလက်သည့်ပက္ခ သို့မဟုတ် မှောင်မိုက်သည့်ပက္ခ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သန့်စင်ရေချိုးသူသည် ထိုအမြင့်ဆုံးအကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 64

तस्य पुण्यस्य संख्यां नो चित्रगुप्तोऽपि वेत्त्यलम् । राजसूयसहस्रस्य वाजपेयशतस्य च । फलं सितासिते माघे स्नातानां भवति ध्रुवम् ॥ ६४ ॥

ထိုကုသိုလ်၏ အတိုင်းအတာကို စိတြဂုပ္တပင်လျှင် အပြည့်အဝ မသိနိုင်။ မာဃလ၌ ရေချိုးသူတို့သည် လင်းပက္ခဖြစ်စေ မှောင်ပက္ခဖြစ်စေ အကျိုးဖလသည် မုချအားဖြင့် ရာဇသူယ ယဇ္ဈတစ်ထောင်နှင့် ဝါဇပေယ ယဇ္ဈတစ်ရာ၏ ကုသိုလ်နှင့် တူညီသည်။

Verse 65

आकल्पजन्मभिः पापं संचितं मनुजैस्तु यत् । तद्भवेद्भस्मसान्माघे स्नातानां तु सितासिते ॥ ६५ ॥

ကလ္ပတစ်လျှောက် အမျိုးမျိုးသော မွေးဖွားမှုများတွင် လူတို့ စုဆောင်းထားသမျှ အပြစ်သည် မာဃလ၌ မနက်အာရုံနှင့် ညနေခင်းတွင် သန့်ရှင်းသောရေ၌ ရေချိုးသူတို့အတွက် ပြာဖြစ်သကဲ့သို့ ပျက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 66

गंगायमुनयोश्चैव संगमो लोकविश्रुतः । स एव कामिकं तीर्थं तत्र स्नानेन भक्तितः ॥ ६६ ॥

ဂင်္ဂါနှင့် ယမုနာ မြစ်တို့၏ ဆုံရာသည် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ကျော်ကြားလှသည်။ ထိုနေရာတည်းဟူသော ကာမိက တီရ္ထ ဖြစ်ပြီး၊ ထိုတွင် ဘက္တိဖြင့် ရေချိုးလျှင် လိုအင်ဆန္ဒအကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 67

यस्य यस्य च यः कामस्तस्य तस्य भवेद्धि सः । भोगकामस्य भोगाः स्युः स्याद्राज्यं राज्यकामिनः ॥ ६७ ॥

လူတစ်ဦး၌ ရှိသော ဆန္ဒအမျိုးအစားအတိုင်းပင် အကျိုးရလဒ်လည်း ထိုအမျိုးအစားအတိုင်း ဖြစ်လာသည်။ အပျော်အပါးကို လိုလားသူအတွက် အပျော်အပါးများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ အာဏာရဇ္ဇကို လိုလားသူအတွက် နိုင်ငံတော် (ရာဇ္ဇ) ကို ရရှိစေသည်။

Verse 68

स्वर्गः स्यात्स्वर्गकामस्य मोक्षः स्यान्मोक्षकामिनः । कामप्रदानि तीर्थानि त्रैलोक्ये यानि कानि च ॥ ६८ ॥

ကောင်းကင်ကို ဆန္ဒရှိသူသည် ကောင်းကင်ကို ရောက်၏၊ မောက္ခကို ဆန္ဒရှိသူသည် မောက္ခကို ရောက်၏။ သုံးလောကအနှံ့ရှိ တီရ္ထ (ဘုရားဖူးနေရာ) အားလုံးသည် ဆန္ဒတော်မူသမျှကို ပေးစွမ်းသော အကျိုးပေးရာများ ဖြစ်၏။

Verse 69

तानि सर्वाणि सेवन्ते प्रयागं मकरे रवौ । हरिद्वारे प्रयागे च गंगासागरसंगमे ॥ ६९ ॥

ထိုအကျိုးများအားလုံးကို မကရ (မကရရာသီ) တွင် နေမင်းရှိချိန် ပရယာဂကို အားကိုး၍ ပြည့်စုံစွာ ရရှိနိုင်၏။ ထို့အတူ ဟရိဒ္ဝါရ၊ ပရယာဂနှင့် ဂင်္ဂါ-သာဂရ (ဂင်္ဂါနှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ) တွင်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်၏။

Verse 70

स्नात्वैव ब्रह्मणो विष्णोः शिवस्य च पुरं व्रजेत् । सितासिते तु यत्स्नानं माघमासे सुलोचने ॥ ७० ॥

ရေချိုးပြီးနောက် ဘြဟ္မာ၏ သန့်ရှင်းသော နေရာသို့၊ ဗိဿဏု၏ သန့်ရှင်းသော နေရာသို့၊ ထို့အပြင် ရှိဝ၏ သန့်ရှင်းသော နေရာသို့လည်း သွားရမည်။ မျက်လှသူရေ၊ မာဃလတွင် လပြည့်ဘက်နှင့် လကွယ်ဘက် (သုက္ကလ-ကృష్ణပက္ခ) တွင် ပြုသော ရေချိုးခြင်းသည် အထူးကောင်းကျိုးကြီး၏။

Verse 71

न दत्ते पुनरावृत्तिं कल्पकोटिशतैरपि । सत्यवादी जितक्रोधो ह्यहिंसां परमां श्रितः ॥ ७१ ॥

ကပ္ပကောဋိရာချီကြာသော်လည်း ထိုအခြေအနေသည် ပြန်လည်မွေးဖွား၍ ပြန်လာခြင်းကို မပေးတော့။ အမှန်တရားကို ပြောသူ၊ ဒေါသကို အနိုင်ယူသူ၊ အမြင့်ဆုံး အဟിംသာ (အကြမ်းမဖက်မှု) ကို အားကိုးသူသည် ထိုအခြေအနေကို ရောက်၏။

Verse 72

धर्मानुसारी तत्त्वज्ञो गोब्राह्मणहिते रतः । गंगायमुनयोर्मध्ये स्नातो मुच्येत किल्बिषात् ॥ ७२ ॥

ဓမ္မကို လိုက်နာသူ၊ တရားအမှန်ကို သိသူ၊ နွားနှင့် ဘြာဟ္မဏတို့၏ အကျိုးကို စိတ်ဝင်စားသူသည် ဂင်္ဂါနှင့် ယမုနာတို့၏ ဆုံရာတွင် ရေချိုးလျှင် အပြစ်မှ လွတ်ကင်းသည်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 73

मनसा चिंतितान्कामांस्तत्र प्राप्नोति पुष्कलान् । स्वर्णभारसहस्रेण कुरुक्षेत्रे रविग्रहे ॥ ७३ ॥

ကူရုက္ခေတ်ရရှိ ရဝိ-ဂြဟ၌ စိတ်ထဲတွင် စဉ်းစားထားသော ဆန္ဒများကို အလွန်ပြည့်ဝစွာ ရရှိ၏။ ထိုကုသိုလ်သည် ရွှေတင်ပိုး တစ်ထောင်နှင့် တူ၏။

Verse 74

यत्फलं लभते माघे वेण्यां तत्तु दिने दिने । गवां शतसहस्रस्य सम्यग्दत्तस्य यत्फलम् ॥ ७४ ॥

မဃလ၌ ဝေဏျာ၌ ရသော ကုသိုလ်အကျိုးသည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ထပ်တိုးရရှိ၏။ ထိုအကျိုးသည် နွားတစ်သိန်းကို သေချာစွာ လှူဒါန်းခြင်း၏ အကျိုးနှင့် တူ၏။

Verse 75

प्रयागे माघमासे तु त्र्यहं स्नातस्य तत्फलम् । योगाभ्यासेन यत्पुण्यं संवत्सरशतत्रये ॥ ७५ ॥

ပရယာဂ၌ မဃလအတွင်း သုံးရက်သာ ရေချိုးလျှင် ရသော ကုသိုလ်အကျိုးသည် ယောဂကျင့်စဉ်ဖြင့် နှစ်သုံးရာကြာ ရသော ပုဏ္ဏနှင့် တူ၏။

Verse 76

प्रयागे माघमासे तु त्र्यहं स्नानेन यत्फलम् । नाश्वमेधसहस्रेण तत्फलं लभते सति ॥ ७६ ॥

အို သီလကောင်းသော မိန်းမရေ၊ ပရယာဂ၌ မဃလအတွင်း သုံးရက် ရေချိုးခြင်းမှ ထွက်ပေါ်သော ကုသိုလ်အကျိုးကို အရှွမေဓ ယဇ္ဈ တစ်ထောင်ဖြင့်ပင် မရနိုင်။

Verse 77

त्र्यहस्नानफलं माघे पुरा कांचनमालिनी । राक्षसाय ददौ प्रीत्या तेन मुक्तः स पापकृत् ॥ ७७ ॥

ရှေးကာလ၌ မဃလအတွင်း ကာဉ္စနမာလိနီသည် သုံးရက် ရေချိုးခြင်း၏ ကုသိုလ်အကျိုးကို ရက္ခသာတစ်ဦးအား ချစ်ခင်ပျော်ရွှင်စွာ ပေးလှူခဲ့၏။ ထိုကုသိုလ်ပေးလှူခြင်းကြောင့် အပြစ်ပြုသူသည် လွတ်မြောက်ခဲ့၏။

Verse 78

त्र्यहात्पापक्षयो जातः सप्तविंशतिभिर्दिनैः । स्नानेन यदभूत्पुण्यं तेन देवत्वमागता ॥ ७८ ॥

သုံးရက်အတွင်း အပြစ်တို့ ပျက်ကွယ်သွား၏။ ထို့နောက် နှစ်ဆယ်ခုနှစ်ရက်အတွင်း ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းမှ ပေါ်လာသော ကုသိုလ်ကြောင့် သူတို့သည် ဒေဝတားအဆင့်သို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 79

रममाणा तु कैलासे गिरिजायाः प्रिया सखी । जातिस्मरा तथा जाता प्रयागस्य प्रसादतः ॥ ७९ ॥

ကೈလာသတောင်ပေါ်၌ ပျော်ရွှင်ကစားနေစဉ်၊ ဂိရီဇာ (ပါရဝတီ) ၏ ချစ်ခင်ရသော မိတ်ဆွေမလေးသည်လည်း ပရယာဂ၏ ကရုဏာတန်ခိုးကြောင့် အတိတ်ဘဝများကို မှတ်မိသူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 80

अवंतीविषये राजा वासराजोऽभवत्पुरा । नर्मदातीर्थमासाद्य राजसूयं चकार सः ॥ ८० ॥

ရှေးကာလ၌ အဝန္တီဒေသတွင် ဝါဆရာဇာ အမည်ရှိသော ဘုရင်တစ်ပါးရှိ၏။ နರ್ಮဒါမြစ်၏ သန့်ရှင်းသော တီර්ထသို့ ရောက်ပြီးနောက်၊ သူသည် ရာဇသူယ ယဇ္ဈကို ပြုလုပ်ခဲ့၏။

Verse 81

अश्वैः षोडशभिस्तत्र स्वर्णयूपविराजितैः । स्वर्णभूषणभूषाढ्यै रेजे सोऽपि यथाविधि ॥ ८१ ॥

ထိုနေရာ၌ ရွှေယူပ (ယဇ္ဈတိုင်) များဖြင့် တောက်ပလှပကာ၊ ရွှေအလှဆင်အဆင်တန်ဆာများဖြင့် အပြည့်အဝ တန်ဆာဆင်ထားသော မြင်းတစ်ဆယ်ခြောက်ကောင်နှင့်အတူ၊ သူသည် သတ်မှတ်ထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း ယဇ္ဈကို ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်၍ တောက်ပထင်ရှားလေ၏။

Verse 82

प्रददौ धान्यराशिं च द्विजेभ्यः पर्वतोपमम् । श्रद्धावान्देवताभक्तो गोप्रदश्च सुवर्णदः ॥ ८२ ॥

ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဒေဝတားတို့အပေါ် ဘက္တိဖြင့် ပြည့်ဝသော သူသည်၊ ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များအား တောင်တန်းတမျှ ကြီးမားသော စပါးအစုကို လှူဒါန်းခဲ့ပြီး၊ နွားများကိုလည်း ပေးကမ်းကာ ရွှေကိုလည်း ချီးမြှင့်လေ၏။

Verse 83

ब्राह्मणो भद्रको नाम मूर्खो हीनकुलस्तथा । कृषीवलोऽधमाचारः सर्वधर्मबहिष्कृतः ॥ ८३ ॥

ဘဒ္ဒရက အမည်ရှိသော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးရှိ၏။ မိုက်မဲ၍ မျိုးရိုးနိမ့်ကာ လယ်သမားအလုပ်လုပ်ပြီး အကျင့်အပြုအမူယုတ်ညံ့သဖြင့် ဓမ္မတာဝန်အားလုံးမှ ပယ်ချခံရ၏။

Verse 84

सीरकर्मसमुद्विग्नो बंधुभिश्च स वंचितः । इतस्ततः परिक्रम्य निर्गतोऽदृष्टपीडितः ॥ ८४ ॥

ထွန်ယက်အလုပ်၏ပင်ပန်းမှုကြောင့် စိတ်ပူပန်ကာ မိမိဆွေမျိုးများက လှည့်ဖြားသဖြင့် ဟိုဒီလှည့်လည်သွားလာပြီး နောက်ဆုံး ထွက်ခွာသွား၏—မမြင်ရသောကံကြမ္မာ၏နှိပ်စက်မှုကြောင့်။

Verse 85

दैवतो ज्ञानमाश्रित्य प्रयागं समुपागतः । महामाघीं पुरस्कृत्य सस्नौ तत्र दिनत्रयम् ॥ ८५ ॥

ဘုရားပေးသော ဉာဏ်ပညာကို အားကိုး၍ သူသည် ပရယာဂသို့ ရောက်လာ၏။ သန့်ရှင်းသော မဟာမာဃီ ဝတ်ပြုကာလကို ဂုဏ်ပြုလျက် ထိုနေရာ၌ သုံးရက်တိုင်တိုင် ရေချိုးသန့်စင်ခဲ့၏။

Verse 86

अनघः स्नानमात्रेण समभूत्स द्विजोत्तमः । प्रयागाच्चलितस्तस्माद्ययौ यस्मात्समागतः ॥ ८६ ॥

ရေချိုးခြင်းတစ်ခုပင်ဖြင့် အနဃသည် အထူးမြတ်သော ဗြာဟ္မဏ ဖြစ်လာ၏။ ထို့နောက် ပရယာဂမှ ထွက်ခွာကာ မိမိလာခဲ့သည့် နေရာသို့ ပြန်သွား၏။

Verse 87

स राजा सोऽपि वै विप्रो विपन्नावेकदा तदा । तयोर्गतिः समा दृष्टा देवराजस्य सन्निधौ ॥ ८७ ॥

ထိုဘုရင်နှင့် ထိုဗြာဟ္မဏတို့လည်း တစ်ခါတစ်ရံ အခက်အခဲသို့ ကျရောက်ခဲ့ကြ၏။ ထို့နောက် တေဝရာဇ (အိန္ဒြ) ၏ ရှေ့မှောက်၌ သူတို့၏ နောက်ဆုံးအခြေအနေသည် တူညီကြောင်း မြင်ရ၏။

Verse 88

तेजो रूपं बलं स्त्रैणं देवयानं विभूषणम् । माला च परिजातस्य नृत्यं गीतं समं तयोः ॥ ८८ ॥

တောက်ပမှု၊ အလှအပ၊ အင်အား၊ မိန်းမဆန်သော ဆွဲဆောင်မှု၊ ဒေဝလောကသို့ သွားရာ ယာဉ်၊ အလှဆင်ပစ္စည်းများ၊ ပာရီဇာတ ပန်းမော်လားနှင့်—တူညီစွာ—အကနှင့် သီချင်းတို့သည် (ဖော်ပြထားသော ပျော်ရွှင်မှုနှင့် အပေးအယူများ) ဖြစ်သည်။

Verse 89

इति दृष्ट्वा हि माहात्म्य क्षेत्रस्य कथमुच्यते । माघः सितासिते भद्रे राजसूयसमो न च ॥ ८९ ॥

ဤသို့ သန့်ရှင်းရာနေရာ၏ မဟာတန်ခိုးကို မြင်ပြီးနောက်၊ ၎င်း၏ ဂုဏ်သတင်းကို မည်သို့ လုံလောက်စွာ ဆိုနိုင်မည်နည်း။ အို မင်္ဂလာရှိသူရေ၊ မာဃလတွင် အလင်းပက္ခ သို့မဟုတ် အမှောင်ပက္ခ မည်သို့ဖြစ်စေ ရရှိသော ကုသိုလ်သည် ရာဇသူယ ယဇ်ပူဇော်နှင့် တူညီကာ မနိမ့်ပါ။

Verse 90

धनुर्विंशतिविस्तीर्णे सितनीलांबुसंगमे । माघादपुनरावृत्ती राजसूयात्पुनर्भवेत् ॥ ९० ॥

အဖြူရေနှင့် အပြာရေ ဆုံရာ၊ အကျယ် ဒဏု နှစ်ဆယ်ခန့် ကျယ်ပြန့်သည့်နေရာ၌ မာဃလတွင် ရေချိုးခြင်း (နှင့် ဝတ်ပြုကျင့်ကြံခြင်း) သည် ပြန်လည်မမွေးဖွားခြင်းကို ပေး၏။ ရာဇသူယ ယဇ်ပူဇော်တောင်မှ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းသို့ ဦးတည်စေတတ်သည်။

Verse 91

कंबलाश्वतरौ नागौ विपुले यमुनातटे । तत्र स्नात्वा च पीत्वा च सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ ९१ ॥

ယမုနာမြစ်၏ ကျယ်ပြန့်သော ကမ်းပါးပေါ်တွင် ကမ္ဗလနှင့် အရှွတရ ဟူသော နာဂနှစ်ပါး ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီး ထိုရေကို သောက်ပါက အပြစ်အကုန်မှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 92

तत्र गत्वा च संस्थाने महादेवस्य धीमतः । नरस्तारयते पुंसो दश पूर्वान्दशावरान् ॥ ९२ ॥

ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ကာ ဉာဏ်ပညာရှိ မဟာဒေဝ၏ သန့်ရှင်းသော အာသန၌ တည်လျက်၊ လူတစ်ဦးသည် မိမိမတိုင်မီ ဘိုးဘွားဆယ်ဦးနှင့် မိမိနောက်မှ ဆက်စပ်လာမည့် မျိုးဆက်ဆယ်ဦးကို ကယ်တင်ပေးနိုင်သည်။

Verse 93

कूपं चैव तु तत्रास्ति प्रतिष्ठानेऽति विश्रुतम् । तत्र स्नात्वा पितॄन्देवान्संतर्प्य यतमानसः ॥ ९३ ॥

ထိုနေရာ၌ «ပရတိဋ္ဌာန» ဟု အလွန်ကျော်ကြားသော ရေတွင်းတစ်ခု ရှိ၏။ ထိုတွင်း၌ ရေချိုးပြီး စိတ်ကိုထိန်းသိမ်းကာ ပိတೃ (ဘိုးဘွား) နှင့် ဒေဝတားတို့အား တර්ပဏာဖြင့် စိတ်ကျေနပ်စေသင့်၏။

Verse 94

ब्रह्मचारी जितक्रोधस्त्रिरात्रं योऽत्र तिष्ठति । सर्वपापविशुद्धात्मा सोऽश्वमेधफलं लभेत् ॥ ९४ ॥

ဗြဟ္မစာရီ (သင်တန်းသားသန့်ရှင်း) သည် ဒေါသကိုအနိုင်ယူ၍ ဤနေရာ၌ သုံးညနေထိုင်လျှင်၊ မိမိအတွင်းစိတ်၌ ပ罪အားလုံးမှ သန့်စင်ကာ အရှွမေဓ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 95

उत्तरेण प्रतिष्टानाद्भागीरथ्याश्च पूर्वतः । हंसप्रतपनं नाम तीर्थं लोकेषु विश्रुतम् ॥ ९५ ॥

ပရတိဋ္ဌာန၏ မြောက်ဘက်၌လည်း၊ ဘာဂီရထီ (ဂင်္ဂါ) ၏ အရှေ့ဘက်၌လည်း «ဟံသပရတပန» ဟု ခေါ်သော တီရ္ထတစ်ခု ရှိပြီး လောကများအနှံ့ ကျော်ကြား၏။

Verse 96

अश्वमेधफलं तत्र स्नानमात्रेण लभ्यते । यावच्चंद्रश्च सूर्यश्च तावत्स्वर्गे महीयते ॥ ९६ ॥

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် အရှွမေဓ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးကို ရနိုင်၏။ လနှင့် နေ တည်ရှိသမျှကာလပတ်လုံး ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရမည်။

Verse 97

ततो भोगवतीं गत्वा वासुकेरुत्तरेण च । दशाश्वमेधिकं नाम तत्तीर्थं परमं स्मृतम् ॥ ९७ ॥

ထို့နောက် ဘောဂဝတီသို့ သွား၍ ဝါစုကီ၏ မြောက်ဘက်သို့လည်း ရောက်လျှင်၊ ထိုတီရ္ထသည် အထွတ်အမြတ်ဟု မှတ်ယူကြပြီး «ဒశာအရှွမေဓိက» ဟု အမည်ရ၏။

Verse 98

तत्र कृत्वाभिषेकं तु वाजिमेधफलं लभेत् । धनाढ्यो रूपवान्दक्षो दाता भवति धार्मिकः ॥ ९८ ॥

ထိုနေရာ၌ အဘိသေက (သန့်ရေချိုးပူဇော်) ကို ပြုလုပ်လျှင် အရှွမေဓ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးပုဏ္ဏာနှင့် တူညီသော အကျိုးကို ရရှိမည်။ ထိုသူသည် ငွေကြေးပြည့်စုံ၊ ရုပ်ရည်လှပ၊ ကျွမ်းကျင်တတ်မြောက်၊ လှူဒါန်းရက်ရော၍ ဓမ္မတရားရှိသူ ဖြစ်လာမည်။

Verse 99

चतुर्वेदिषु यत्पुण्यं सत्यवादिषु यत्फलम् । अहिंसायां तु यो धर्मो गमनात्तस्य तत्फलम् ॥ ९९ ॥

စတုရဝေဒမှ ရသော ပုဏ္ဏာ၊ အမှန်တရားပြောခြင်းမှ ရသော အကျိုး၊ အဟിംသာမှ ထွန်းပေါ်သော ဓမ္မ—ဤတီရ္ထသို့ သွားရောက်ပူဇော်ခြင်းကြောင့် ထိုအကျိုးအားလုံးကိုပင် ရရှိမည်။

Verse 100

पायतेश्चोत्तरे कूले प्रयागस्य तु दक्षिणे । ऋणमोचनकं नाम तीर्थं तु परमं स्मृतम् ॥ १०० ॥

ပာယတေ မြစ်၏ မြောက်ဘက်ကမ်းတွင်၊ ပရယာဂ၏ တောင်ဘက်၌ «ဋဏမောစနက» ဟု အမည်ရသော တီရ္ထတစ်ခု ရှိပြီး၊ အလွန်မြတ်သော တီရ္ထဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 101

एकरात्रोषितः स्नात्वा ऋणैः सर्वैः प्रमुच्यते । स्वर्गलोकमवाप्नोति ह्यमरश्च तथा भवेत् ॥ १०१ ॥

တစ်ညတည်း နေထိုင်ပြီးနောက် ရေချိုးသန့်စင်လျှင် အကြွေးအကုန်လုံးမှ လွတ်မြောက်မည်။ အမှန်တကယ် ကောင်းကင်လောကကို ရောက်ရှိပြီး အမရ (ဒေဝ) ကဲ့သို့ ဖြစ်လာမည်။

Verse 102

त्रिकालमेकस्नायी चाहारमुक्तिं य आचरेत् । विश्वासघातपापात्तु त्रिभिर्मासैः स शुद्ध्यति ॥ १०२ ॥

အချိန်သုံးခါဆုံရာတွင် တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ ရေချိုး၍ အစာရှောင်ခြင်းကို ကျင့်သုံးသူသည် ယုံကြည်မှုဖောက်ဖျက်သော အပြစ်မှ သုံးလအတွင်း သန့်စင်လာမည်။

Verse 103

कीर्तनाल्लभते पुण्यं दृष्ट्वा भद्राणि पश्यति । अवगाह्य च पीत्वा च पुनात्यासप्तमं कुलम् ॥ ६३॥ ३ ॥

ထိုအရာကို ကီရတန်ဖြင့် ချီးမွမ်းလျှင် ကုသိုလ်ရသည်။ ထိုကို မြင်လျှင် မင်္ဂလာကောင်းများကို မြင်ရသည်။ ထိုတွင် ရေချိုး၍ ရေသောက်လျှင် မိမိ၏ မျိုးရိုးကို ခုနစ်ဆက်တိုင်အောင် သန့်စင်ပေးသည်။

Verse 104

मकरस्थे रवौ माघे न स्नात्यनुदिते रवौ । कथं पापैः प्रमुच्येत कथं वा त्रिदिवं व्रजेत् ॥ १०४ ॥

နေမကရရာသီ၌ ရောက်နေသော မာဃလတွင်—နေမထွက်မီ ရေမချိုးလျှင်—အပြစ်များမှ မည်သို့ လွတ်မြောက်နိုင်မည်နည်း၊ ထို့ပြင် ကောင်းကင်ဘုံသို့ မည်သို့ သွားရောက်နိုင်မည်နည်း။

Verse 105

प्रयागे वपनं कुर्याद्गंगायां पिंडपातनम् । दानं दद्यात्कुरुक्षेत्रे वाराणस्यां तनुं त्यजेत् ॥ १०५ ॥

ပရာယာဂ၌ ခေါင်းရိတ်ပွဲကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ ဂင်္ဂါမြစ်၌ ဘိုးဘွားများအတွက် ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ပူဇော်သင့်သည်။ ကုရုက္ခေတၱရ၌ ဒါနပေးသင့်သည်။ ဝါရာဏသီ၌ ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်၍ အသက်ဆုံးသင့်သည်။

Verse 106

किं गयापिंडदानेन काश्यां वा मरणेन किम् । किं कुरुक्षेत्रदानेन प्रयागे मुंडनं यदि ॥ १०६ ॥

အတွင်းစိတ် ဘက္တိနှင့် မှန်ကန်သော အကျင့်မရှိလျှင်—ဂယာ၌ ပိဏ္ဍပူဇော်ခြင်းက ဘာအကျိုးရှိမည်နည်း၊ ကာသီ၌ သေခြင်းကပင် ဘာအကျိုးရှိမည်နည်း။ ကုရုက္ခေတၱရ၌ ဒါနပေးခြင်း၊ ပရာယာဂ၌ ခေါင်းရိတ်ခြင်းတို့က ဘာအကျိုးရှိမည်နည်း။

Verse 107

संवत्सरं द्विमासोनं पुनस्तीर्थं व्रजेद्यदि । मुंडनं चोपवासं च ततो यत्नेन कारयेत् ॥ १०७ ॥

တစ်နှစ်မှ နှစ်လလျော့သည့်ကာလ၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဆယ်လကြာပြီးနောက် ထပ်မံ၍ တီရ္ထ (tīrtha) သို့ သွားလျှင်၊ ထို့နောက် ခေါင်းရိတ်ခြင်းနှင့် အစာရှောင်ခြင်းကို ကြိုးစား၍ စီစဉ်ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 108

प्रयागप्राप्तनारीणां मुंडनं त्वेवमीरयेत् । सर्वान्केशान्समुद्धृत्य छेदयेदंगुलद्वयम् ॥ १०८ ॥

ပရာယာဂသို့ ရောက်လာသော မိန်းမတို့အတွက် ဆံပင်ဖြတ်ခြင်းပူဇော်ပွဲကို ဤသို့ညွှန်ကြားရမည်။ ဆံပင်အားလုံးကို စုကာ လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းအတိုင်း အနည်းငယ်ဖြတ်တောက်ရမည်။

Verse 109

केशमूलान्युपाश्रित्य सर्वपापानि देहिनाम् । तिष्ठंति तीर्थस्नानेन तस्मात्तान्यत्र वापयेत् ॥ १०९ ॥

ကိုယ်ရှိသတ္တဝါတို့၏ အပြစ်အားလုံးသည် ဆံပင်အမြစ်၌ ကပ်လျက်နေကြသည်။ ထို့ကြောင့် တီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ထိုဆံပင်ကို အဲဒီနေရာတွင်ပင် ရိတ်ပယ်ရမည်။

Verse 110

अमार्कपातश्रवणेर्युक्ता चेत्पौषमाघयोः । अर्द्धोदयः स विज्ञेयः सूर्यपर्वशताधिकः ॥ ११० ॥

ပေါုရှ သို့မဟုတ် မာဃ လတွင် အမဝါသျာနေ့သည် နက္ခတ် Śravaṇa နှင့် Amārka-pāta တို့နှင့် တွဲဖက်လာပါက ထိုပေါင်းစည်းမှုကို “Arddhodaya” ဟု သိမှတ်ရပြီး နေ့ပွဲတော် (စူရျပရဝ) တစ်ရာထက်ပင် ပိုမိုသော ကုသိုလ်ကို ပေးသည်။

Verse 111

किंचिन्न्यूने तु विधिजे महोदय इति स्मृतः । अरुणोदयवेलायां शुक्ला माघस्य सप्तमी ॥ १११ ॥

သို့ရာတွင် စည်းကမ်းပြည့်စုံမှုမှ အနည်းငယ်လျော့နည်းပါက “Mahodaya” ဟု ဖန်ဆင်းရှင် (ဗြဟ္မာ) မှ မှတ်သားထားသည်။ အဲဒါမှာ မာဃလ၏ သုက္လပက္ခ စပ္တမီနေ့သည် အရုဏောဒယ (အရုဏ်တက်ချိန်) တွင် ကျရောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 112

प्रयागे यदि लभ्येत सहस्रार्कग्रहैः समा । अयने कोटिपुण्यं स्याल्लक्षं तु विषुवे फलम् ॥ ११२ ॥

ပရာယာဂ၌ နေကြတ်မှု တစ်ထောင်ကြိမ်နှင့် တူညီသော ကုသိုလ်ကို ရရှိနိုင်လျှင်၊ အယန (နေရပ်ပြောင်းကာလ—solstice) တွင် ကုသိုလ်သည် ကောဋိဆတိုး (ကုဋေတိုး) တိုးပွားမည်။ ဗိသုဝ (equinox) တွင်တော့ အကျိုးသည် လက္ခ (တစ်သိန်း) ဆတိုး ဖြစ်မည်။

Verse 113

षडशीत्यां सहस्रं तु तथा विष्णुपदीषु च । दानं प्रयागे कर्तव्यं यथाविभवविस्तरम् ॥ ११३ ॥

Ṣaḍaśīti နှင့် Sahasra ပွဲနေ့များ၊ ထို့အတူ Viṣṇupadī နေ့များတွင်လည်း ပရယာဂ (Prayāga) တွင် မိမိအင်အားအလျောက် အလှူဒါန ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 114

तेन तीर्थफलं चैव वर्धते विधिनंदिनि । गंगायमुनयोर्मध्ये यस्तु गां वै प्रयच्छति ॥ ११४ ॥

ထိုအလှူကြောင့် တီရ္ထ (tīrtha) သွားရောက်ပူဇော်ခြင်း၏ ကုသိုလ်ဖလည်း တိုးပွားသည်၊ ဗိဓိ၏သမီးရေ။ ဂင်္ဂါနှင့် ယမုနာကြားဒေသ၌ နွားကို လှူသူသည် ထိုတီရ္ထ၏ အကျိုးကို မြှင့်တင်သည်။

Verse 115

सुवर्णं मणिमुक्तां वा यदि वान्यं प्रतिग्रहम् । पाटलां कपिलां भद्रे यस्तु तत्र प्रयच्छति ॥ ११५ ॥

ရွှေဖြစ်စေ၊ ရတနာ သို့မဟုတ် ပုလဲဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် လက်ခံထိုက်သော အလှူအခြားတစ်စုံတစ်ရာဖြစ်စေ—အို မင်္ဂလာရှိသူရေ—ထိုနေရာ၌ pāṭalā (နီညို) သို့ kapilā (အညိုဝါ) နွားကို လှူသူသည် …

Verse 116

स्वर्णश्रृंगीं रौप्यखुरां चैलकंठीं पयस्विनीम् । सवत्सां श्रोत्रियं साधुं ग्राहयित्वा यथाविधि ॥ ११६ ॥

သတ်မှတ်ထားသော विधि အတိုင်း၊ သီလသမာဓိရှိသော śrotriya (ဝေဒပညာရှင်) ဘြာဟ္မဏကို နွားမနို့ပေးနိုင်သော နွားတစ်ကောင်ကို ကလေးနွားနှင့်တကွ လက်ခံစေရာတွင်၊ ရွှေချိုင့် (ချို)၊ ငွေခွာ၊ လည်ပင်းတွင် အဝတ်တင်ထားသော အလှဆင်ဖြင့် ဖြစ်စေသည်။

Verse 117

शुक्लां वरधरं शांतं धर्मज्ञं वेदपारगम् । सा च गौस्तस्य दातव्या गंगायमुनसंगमे ॥ ११७ ॥

ဂင်္ဂါနှင့် ယမုနာ ဆုံရာ၌၊ အဝတ်အစားကောင်းမွန်ဝတ်ဆင်၍ ငြိမ်းချမ်းတည်ကြည်ကာ ဓမ္မကိုသိပြီး ဝေဒများကို ကျွမ်းကျင်သော ဘြာဟ္မဏတစ်ဦးအား အဖြူရောင်နွားကို လှူဒါန်းသင့်သည်။

Verse 118

वासांसि च महार्हाणि रत्नानि विविधानि च । यावंतो रोमकूपाः स्युस्तस्या गोर्वत्सकस्य च ॥ ११८ ॥

တန်ဖိုးကြီးသော အဝတ်အစားများနှင့် အမျိုးမျိုးသော ရတနာအလှဆင်များကို ကုသိုလ်အဖြစ် ရရှိသည်။ ထိုအရေအတွက်သည် ထိုနွားနှင့် ၎င်း၏ နွားကလေး၏ အမွှေးပေါက်အရေအတွက်နှင့် တူညီသည်။

Verse 119

तावद्वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते । यत्रासौ लभते जन्म सा गौस्तत्राभिजायते ॥ ११९ ॥

ထိုအရေအတွက်နှင့်တူညီသော ထောင်နှစ်များအထိ ကောင်းကင်လောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရသည်။ ထို့နောက် ထိုသူ မွေးဖွားရာနေရာတိုင်းတွင် ထိုနွားလည်း အတူတကွ မွေးဖွားလာသည်။

Verse 120

न च पश्यंति नरकं दातारस्तेन कर्मणा । उत्तरांश्च कुरून्प्राप्य मोदंते कालमक्षयम् ॥ १२० ॥

ထိုကုသိုလ်ကံကြောင့် အလှူရှင်တို့သည် နရကကို မမြင်ရတော့။ မြောက်ဘက် ကုရုဒေသသို့ ရောက်လျှင် မကုန်ခန်းသော ကာလတစ်လျှောက် ပျော်ရွှင်မြူးတူးကြသည်။

Verse 121

गवां शतसहस्रेभ्यो दद्यादेकां पयस्विनीम् । पुत्रान्दारांस्तथा भृत्यान् गौरेका प्रतितारयेत् ॥ १२१ ॥

နွားအရေအတွက် သိန်းချီရှိသော်လည်း နို့ပေးနိုင်သော နွားတစ်ကောင်ကို အလှူပေးသင့်သည်။ နွားတစ်ကောင်တည်းကပင် သားသမီး၊ ဇနီးနှင့် အလုပ်သမားတို့ကိုလည်း သံသရာအန္တရာယ်မှ ကူးမြောက်စေနိုင်သည်။

Verse 122

तस्मात्सर्वेषु दानेषु गोदानं तु विशिष्यते । दुर्गमे विषमे घोरे महापातकसंक्रमे ॥ १२२ ॥

ထို့ကြောင့် အလှူအမျိုးမျိုးအနက် နွားလှူဒါန်းခြင်းသည် အထူးမြတ်ဆုံးဟု ဆိုကြသည်။ အထူးသဖြင့် ဖြတ်ကျော်ရန်ခက်ခဲ၍ ကြမ်းတမ်းကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အချိန်များ၊ မဟာအပြစ်တို့၏ ကူးစက်မှုကို ဖြတ်သန်းနေရချိန်တွင် ဖြစ်သည်။

Verse 123

गौरेव रक्षां कुरुते तस्माद्देया द्विजोत्तमे । तीर्थे न प्रतिगृह्णीयात्पुण्येष्वायतनेषु च ॥ १२३ ॥

နွားသည်ကိုယ်တိုင် ကာကွယ်ပေးသူဖြစ်သဖြင့်၊ အို ဒွိဇောတ္တမ၊ နွားကို ဒါနအဖြစ် ပေးသင့်၏။ သို့ရာတွင် တီရ္ထ (tīrtha) တွင်လည်းကောင်း၊ ပုဏ္ဏသန့်ရှင်းသော အာယတနများတွင်လည်းကောင်း လက်ဆောင်ကို မခံယူသင့်။

Verse 124

निमित्तेषु च सर्वेषु ह्यप्रमत्तो भवेद्द्विजः । स्वकार्ये पितृकार्ये वा देवताभ्यर्चनेऽपि वा ॥ १२४ ॥

အခါအလျော်နှင့် နိမိတ်အမျိုးမျိုးအားလုံးတွင် ဒွိဇသည် သတိမလျော့ဘဲ အမြဲသတိရှိရမည်—ကိုယ့်တာဝန်၌ဖြစ်စေ၊ ပိတೃကာရျ (ဘိုးဘွားပူဇော်ရေး) ၌ဖြစ်စေ၊ ဒေဝတားပူဇော်ခြင်း၌ဖြစ်စေ။

Verse 125

विफलं तस्य तत्तीर्थँ यावत्तद्धनमश्नुते । गंगायमुनयोर्मध्ये यस्तु कन्यां प्रयच्छति ॥ १२५ ॥

ထိုသူအတွက် ထိုတီရ္ထသို့ သွားရောက်ခြင်း၏ အကျိုးသည်၊ ထိုဓနကို ဆက်လက်ခံစားနေသမျှ အကျိုးမရှိသေး။ အထူးသဖြင့် ဂင်္ဂါနှင့် ယမုနာကြားဒေသ၌ သမီးကညာကို ပေးအပ်ခြင်းမှ ရသော ဓနကို ဆိုလိုသည်။

Verse 126

न स पश्यति घोरं तु नरकं तेन कर्मणा । उत्तरांस्तु कुरून् गत्वा मोदते कालमक्षयम् ॥ १२६ ॥

ထိုကံကြောင့်ပင် သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ် နရကကို မမြင်ရ။ ဥတ္တရကုရု (Uttara-Kuru) သို့ သွားရောက်လျှင် မကုန်ခန်းသော ကာလတစ်လျှောက် ပျော်မြူးနေ၏။

Verse 127

पुत्रान्दारांश्च लभते धार्मिकान्रूपसंयुतान् । अधः शिरास्ततो धूममूर्द्धूबाहुः पिबेन्नरः ॥ १२७ ॥

သူသည် သားများနှင့် တရားဓမ္မရှိ၍ ရုပ်ရည်လှပသော ဇနီးကို ရရှိ၏။ ထို့နောက် ခေါင်းကိုချ၍ လက်နှစ်ဖက်ကို အပေါ်သို့ မြှောက်ကာ မီးခိုးကို သောက် (ရှူ) သင့်၏။

Verse 128

शतं वर्षसहस्राणां स्वर्गलोके महीयते । परिभ्रष्टस्ततः स्वर्गादग्निहोत्री भवेन्नरः ॥ १२८ ॥

နှစ်တစ်သိန်းတိုင်အောင် ကောင်းကင်လောက၌ ဂုဏ်ပြုခံရ၏။ ထိုကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလျှင် ထိုသူသည် အဂ္နိဟောတရီ—အဂ္နိဟောတရ မီးပူဇော်ကို ထိန်းသိမ်းသူ—အဖြစ် မွေးဖွား၏။

Verse 129

भुक्त्वा तु विपुलान्भोगांस्तत्तीर्थं लभते पुनः । आ प्रयागात्प्रतिष्ठानान्मत्पुरो वासुकेर्ह्रदात् ॥ १२९ ॥

အလွန်များပြားသော အာနန္ဒဘောဂများကို ခံစားပြီးနောက် ထိုတီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ဖြတ်ကူးရာ) ကို ထပ်မံရရှိ၏—အထူးသဖြင့် ပရယာဂမှ ပရတိဋ္ဌာနအထိ၊ မတ်ပုရမှ ဝါဆုကီ၏ ရေကန်အထိ။

Verse 130

कंबलाश्वतरौ नागौ नागादबहुमूलकात् । एतत्प्रजापतेः क्षेत्रं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ॥ १३० ॥

နာဂါဒမှ ဘဟုမူလကအထိ နဂါမင်းနှစ်ပါး ကမ္ဗလနှင့် အရှ္ဝတရ တို့ နေထိုင်ကြ၏။ ဤသည်မှာ ပရဇာပတိ၏ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ ဖြစ်၍ လောကသုံးပါးလုံးတွင် ကျော်ကြား၏။

Verse 131

तत्र स्नात्वा दिवं यांति ये मृतास्तेऽपुनर्भवाः । न वेदवचनाच्चैव न लोकवचनादपि ॥ १३१ ॥

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီး ထိုနေရာ၌ သေသောသူတို့သည် ကောင်းကင်သို့ သွားကြ၍ အပုနဗ္ဘဝ—ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကင်း—ဖြစ်ကြ၏။ ဤသည်မှာ ဝေဒဝचनသာမက လောကပြောဆိုချက်သာမက၊ တီရ္ထ၏ အတည်ပြုသတ္တိတရားဖြစ်၏။

Verse 132

मतिरुत्क्रमणीया हि प्रयागमरणं प्रति । दशतीर्थसहस्राणि षष्टिकोट्यस्तथा पराः ॥ १३२ ॥

အမှန်တကယ် စိတ်ကို ပရယာဂ၌ သေခြင်းသို့ တည်ကြည်စွာ ဦးတည်စေသင့်၏။ အကြောင်းမူကား ထိုကဲ့သို့ဖြစ်လျှင် တီရ္ထတစ်သောင်း၏ ကုသိုလ်နှင့် ထို့ထက်လွန်၍ သန့်ရှင်းရာဌာန ခြောက်ဆယ်ကုဋိ၏ အကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 133

तत्रैव तेषां सान्निध्यं कीर्तितं विधिनंदिनि । या गतिर्योगयुक्तस्य सत्पथस्थस्य धीमतः ॥ १३३ ॥

ဗိဓိ (ဗြဟ္မာ) ၏သမီးရေ၊ ထိုနေရာတည်းမှာပင် သူတို့၏အနီးကပ်တည်ရှိမှုကို ရရှိကြောင်း ကြေညာထားသည်။ ယောဂကျင့်သုံး၍ သမ္မာလမ်း၌ တည်မြဲသော ပညာရှိ၏ ရောက်ရာဂတိသည် ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 134

सा गतिस्त्यजतः प्राणान् गंगायमुनसंगमे । बाधितो यदि वा दीनः क्रुद्धो वापि भवेन्नरः ॥ १३४ ॥

ထိုကဲ့သို့သော ကောင်းမြတ်သည့် ဂတိသည် ဂင်္ဂါနှင့် ယမုနာ ဆုံရာ၌ အသက်ကို စွန့်လွှတ်သူ၏ အတွက် ဖြစ်သည်။ သေချိန်၌ နာကျင်နှိပ်စက်ခံရသူ၊ ဆင်းရဲသူ၊ သို့မဟုတ် ဒေါသထွက်နေသူ ဖြစ်စေကာမူ ထိုဂတိကို ရရှိသည်။

Verse 135

गंगायमुनमासाद्य यस्तु प्राणान्परित्यजेत् । दीप्तकांचनवर्णाभैर्विमानैः सूर्यकांतिभिः ॥ १३५ ॥

သို့သော် ဂင်္ဂါနှင့် ယမုနာ ဆုံရာသို့ ရောက်ပြီး အသက်ရှူကို စွန့်လွှတ်သူသည် မီးလောင်ရွှေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပ၍ နေရောင်ကဲ့သို့ ထွန်းလင်းသော ဗိမာန်ယာဉ်များဖြင့် ကောင်းကင်သို့ ဆောင်ယူခံရသည်။

Verse 136

गंधर्वाप्सरसां मध्ये स्वर्गे मोदति मानवः । ईप्सिताँल्लभते कामान्वदंतीति मुनीश्वराः ॥ १३६ ॥

ဂန္ဓဗ္ဗနှင့် အပ္စရာတို့အလယ်၌ ထိုလူသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ပျော်မြူးသည်။ ထို့ပြင် မိမိလိုအင်သော ကာမသုခတို့ကိုလည်း ရရှိသည်ဟု မဟာမုနိတို့ ကြေညာကြသည်။

Verse 137

गीतवादित्रनिर्घोषैः प्रसुप्तः प्रतिबुध्यते । यावन्न स्मरते जन्म तावत्स्वर्गे महीयते ॥ १३७ ॥

သီချင်းသံနှင့် တူရိယာသံတို့၏ မြည်ဟည်းသံကြောင့် အိပ်ပျော်ရာမှ နိုးထလာသော်လည်း၊ မိမိ၏ လူ့ဘဝမွေးဖွားမှုကို မမှတ်မိသေးသရွေ့ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဂုဏ်မြင့်စွာ တည်နေသည်။

Verse 138

ततः स्वर्गात्परिभ्रष्टः क्षीणकर्मात्र चागतः । हिरण्यरत्नसंपूर्णे समृद्धे जायते कुले ॥ १३८ ॥

ထို့နောက် ကောင်းမှုကုသိုလ်ကုန်ခမ်း၍ ကောင်းကင်ဘုံမှ ကျဆင်းလာသူသည် လူ့လောကသို့ ရောက်လာကာ ရွှေ၊ ရတနာများပြည့်စုံသည့် ချမ်းသာကြွယ်ဝသော မိသားစုတွင် မွေးဖွား၏။

Verse 139

तदेवसंस्मरंस्तत्र विष्णुलोकं स गच्छति । वटमूलं समासाद्य यस्तु प्राणान्परित्यजेत् ॥ १३९ ॥

ထိုနေရာ၌ ထိုပင် ဗိဿနုဘုရားကို သတိရလျက် သူသည် ဗိဿနုလောကသို့ ရောက်၏။ ထို့ပြင် ဗန်ညန်ပင်အမြစ်သို့ ရောက်ကာ အသက်ရှူကို စွန့်လွှတ်သူမည်သူမဆို ထိုအမြင့်မြတ်သော အခြေအနေသို့ သွားရောက်၏။

Verse 140

सर्वलोकानतिक्रम्य रुद्रलोकं स गच्छिति । तत्र ते द्वादशादित्यांस्तपंते रुद्रमाश्रिताः ॥ १४० ॥

လောကအားလုံးကို ကျော်လွန်၍ သူသည် ရုဒြလောကသို့ သွားရောက်၏။ ထိုနေရာ၌ ရုဒြကို အားကိုးရာယူကာ အာဒိတျာ တစ်ဆယ်နှစ်ပါးသည် တပဿာကျင့်ကြ၏။

Verse 141

निर्गच्छंति जगत्सर्वं वटमूले स दह्यते । हरिश्च भगवांस्तत्र प्रजापतिपुरस्कृतः ॥ १४१ ॥

ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံး ဆုတ်ခွာသွားသကဲ့သို့ ဗန်ညန်ပင်အမြစ်၌ ထို(ကောဇမစ်)ရုပ်သဏ္ဌာန်သည် လောင်ကျွမ်း၏။ ထိုနေရာ၌ ဘဂဝန် ဟရီသည် ပရဇာပတိ၏ ဦးဆောင်မှုနှင့် အတူ တည်ရှိတော်မူ၏။

Verse 142

आस्ते तत्र पुटे देवि पादांगुष्ठं धयञ्छिशुः । उर्वशीपुलिने रम्ये विपुले हंसपांडुरे ॥ १४२ ॥

အို ဒေဝီ၊ ထိုအပေါက်အတွင်း၌ ကလေးငယ်သည် ထိုင်လျက် မိမိ၏ ခြေမကြီးကို စုပ်နေ၏။ အူရဝရှီဟု ခေါ်သော လှပကျယ်ဝန်းသည့် ကမ်းပါးပေါ်တွင်၊ ဟင်္သာကဲ့သို့ ဖြူဖွေးတောက်ပ၏။

Verse 143

परित्यजति यः प्राणाञ्छृणु तस्यापि यत्फलम् । षष्टिवर्षसहस्राणि षष्टिवर्षशतानि च ॥ १४३ ॥

မိမိအသက်ကိုတောင် စွန့်လွှတ်သူအတွက်တောင် ရရှိသောအကျိုးကို နားထောင်လော့။ သူ၏ကုသိုလ်သည် နှစ်ခြောက်သောင်းနှင့် ထပ်မံ၍ နှစ်ခြောက်ရာတိုင်တည်မြဲ၏။

Verse 144

वसेत्स पितृभिः सार्द्धं स्वर्गलोके विरिंचिजे । उर्वशीं च यदा पश्येद्देवलोके सुलोचने ॥ १४४ ॥

သူသည် ဗိရိဉ္စိ (ဗြဟ္မာ) ပိုင်သော ကောင်းကင်လောက၌ ပိတೃများနှင့်အတူ နေထိုင်၏။ ထို့ပြင် ဒေဝလောက၌ အလှမျက်စိရှိသူမေ၊ ဥရဝသီကို မြင်သောအခါ ကောင်းကင်သုခကို ခံစား၏။

Verse 145

पूज्यते सततं देवऋषिगंधर्वकिन्नरैः । ततः स्वर्गात्परिभ्रष्टः क्षीणकर्मा त्विहागतः ॥ १४५ ॥

သူသည် ဒေဝများ၊ ရှင်ဋ္ဌာန်ဋ္ဌာန်ရိရှီများ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် ကိန္နရများက အမြဲတမ်း ဂုဏ်ပြုပူဇော်ခံရ၏။ ထို့နောက် ကုသိုလ်ကုန်သွားသဖြင့် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းကာ ဤလောကသို့ ပြန်ရောက်လာ၏။

Verse 146

उर्वशीसदृशीनां तु कांतानां लभते शतम् । मध्ये नारीसहस्राणां बहूनां च पतिर्भवेत् ॥ १४६ ॥

သူသည် ဥရဝသီနှင့်တူညီသကဲ့သို့ လှပသော ချစ်သူမယား တစ်ရာကို ရရှိ၏။ ထို့ပြင် မိန်းမထောင်ပေါင်းများစွာအလယ်၌လည်း များစွာသောသူတို့၏ ခင်ပွန်း (အရှင်) ဖြစ်လာ၏။

Verse 147

दशग्रामसहस्राणां भोक्ता शास्ता च मोहिनि । कांचीनूपुरशब्देन सुप्तोऽसौ प्रतिबुध्यते ॥ १४७ ॥

အို မောဟိနီ၊ သူသည် ရွာတစ်သောင်း၏ အပျော်ခံသူလည်း ဖြစ်၍ အုပ်ချုပ်သူလည်း ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် အိပ်ပျော်နေစဉ်ပင် သင်၏ ခါးပတ်နှင့် ခြေကောက်သံကြောင့် နိုးထလာ၏။

Verse 148

भुक्त्वा तु विपुलान्भोगांस्तत्तीर्थं लभते पुनः । शुक्लांबरधरो नित्यं नियतः स जितेंद्रियः ॥ १४८ ॥

လောကီအပျော်အပါးများကို အလွန်အကျွံ ခံစားပြီးနောက် ထိုသီရ္ထ (တီရ္ထ) သန့်ရှင်းရာကို ထပ်မံရရှိသည်။ အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို အမြဲဝတ်၍ စည်းကမ်းတကျ နေထိုင်ကာ အာရုံများကို အနိုင်ယူသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 149

एककालं तु भुञ्जानो मासं योगपतिर्भवेत् । सुवर्णालंकृतानां तु नारीणां लभते शतम् ॥ १४९ ॥

တစ်လပတ်လုံး တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်သူသည် ယောဂ၏အရှင် (ယောဂပတိ) ဖြစ်လာသည်။ ထို့ပြင် ရွှေဖြင့် အလှဆင်ထားသော မိန်းမတစ်ရာကိုလည်း ရရှိသည်။

Verse 150

पृथिव्यामासमुद्रायां महाभोगपतिर्भवेत् । धनधान्यसमायुक्तो दाता भवति नित्यशः ॥ १५० ॥

မြေကြီးတစ်လျှောက် ပင်လယ်အထိ၊ သူသည် ကြီးမားသော အပျော်အပါးတို့၏ အရှင် ဖြစ်လာသည်။ ငွေကြေးနှင့် စပါးသီးနှံ ပြည့်စုံကာ အမြဲတမ်း ဒါနပေးသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 151

स भुक्त्वा विपुलान्भोगांस्तत्तीर्थँ स्मरते पुनः । कोटितीर्थँ समासाद्य यस्तु प्राणान्परित्यजेत् ॥ १५१ ॥

အလွန်အကျွံ လောကီအပျော်အပါးများကို ခံစားပြီးနောက် သူသည် ထိုသီရ္ထ သန့်ရှင်းရာကို ထပ်မံ သတိရလာသည်။ ထို့ပြင် ကိုဋိတီရ္ထ (Koṭitīrtha) သို့ ရောက်ပြီး အသက်ရှူကို စွန့်လွှတ်သူသည်—ဘုရားဖူးခရီး၏ အမြင့်ဆုံး သန့်စင်ဖလကို ရရှိသည်။

Verse 152

कोटिवर्षसहस्रान्तं स्वर्गलोके महीयते । ततः स्वर्गादिहागत्य क्षीणकर्मा नरोत्तमः ॥ १५२ ॥

ထောင်ပေါင်းများစွာသော ကိုဋိနှစ်တိုင်အောင် ကောင်းကင်လောက၌ ဂုဏ်ပြုခံရသည်။ ထို့နောက် ကောင်းကင်မှ ဤလောကသို့ ပြန်လာသောအခါ၊ ကုသိုလ်ကံကုန်ခမ်းသွားသော ထိုမြတ်သောသူသည် ပြန်လည် ရောက်လာသည်။

Verse 153

सुवर्णमणिमुक्ताग्रे कुले जायेत रूपवान् । अकामो वा सकामो वा गंगायां यो विपद्यते ॥ १५३ ॥

ဆန္ဒမရှိသူဖြစ်စေ ဆန္ဒပြည့်သူဖြစ်စေ ဂင်္ဂါမြစ်၌ သေဆုံးသူသည် မဏိ၊ ပုလဲ၊ ရွှေဖြင့် တန်ဆာဆင်သော အထက်မြတ်သော မျိုးရိုး၌ ပြန်လည်မွေးဖွားကာ ရုပ်ရည်လှပလာ၏။

Verse 154

शक्रस्य लभते स्वर्गं नरकं तु न पश्यति । हंससारसयुक्तेन विमानेन स गच्छति ॥ १५४ ॥

သူသည် သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) ၏ ကောင်းကင်ဘုံကို ရရှိပြီး နရကကို မမြင်ရ; ဟံသာနှင့် စာရသ (ကြာငှက်) တို့ ချည်တင်ထားသော တိဗ္ဗိမာန်ဖြင့် ဆက်လက်သွားရောက်၏။

Verse 155

अप्सरोगणसंकीर्णे सुप्तोऽसौ प्रतिबुध्यते । ततः स्वर्गादिहायातः क्षीणकर्मा विरंचिजे ॥ १५५ ॥

အပ္စရာအုပ်စုများကြားတွင် အိပ်ပျော်နေသူသည် နိုးထလာ၏။ ထို့နောက် ကုသိုလ်ကံကုန်ခမ်းသဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံမှ ဤလောကသို့ ဆင်းလာကာ ဝိရဉ္စိ (ဗြဟ္မာ) ၏ လောကသို့ ရောက်၏။

Verse 156

योगिनां श्रीमतां चापि स्वेच्छया लभते जनिम् । गङ्गायमुनयोर्मध्ये करीषाग्निं तु धारयेत् ॥ १५६ ॥

ယောဂီများနှင့် ချမ်းသာသူများပင် မိမိဆန္ဒအတိုင်း မွေးဖွားခြင်းကို ရနိုင်၏။ ဂင်္ဂါနှင့် ယမုနာကြား၌ ကရီရှာအဂ္နိ (နွားချေးမီး—တပဿာမီး) ကို စည်းကမ်းအဖြစ် ထိန်းသိမ်းထားသင့်၏။

Verse 157

अहीनांगो ह्यरोगश्च पंचेंद्रियसमन्वितः । यावंति लोमकूपानि तस्य गात्रे तु धीमतः ॥ १५७ ॥

သူသည် ကိုယ်အင်္ဂါပြည့်စုံ၍ ရောဂါကင်းကာ အာရုံငါးပါးနှင့် ပြည့်စုံလာ၏။ ထိုပညာရှိ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဆံပင်ပေါက်အပေါက် မည်မျှရှိသနည်း၊ ထိုမျှလောက် အကျိုးပုဏ္ဏာ/ဆုလာဘ်တို့ ရရှိ၏။

Verse 158

तावद्वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते । ततः स्वर्गात्परिभ्रष्टो जंबूद्वीपपतिर्भवेत् ॥ १५८ ॥

ထောင်ပေါင်းများစွာသောနှစ်ကာလတိုင်အောင် သူသည် သုဝဏ္ဏလောက (ကောင်းကင်ဘုံ) တွင် ချီးမြှောက်ဂုဏ်ပြုခံရ၏။ ထို့နောက် ကောင်းကင်ဘုံမှ ကျဆင်းလာသောအခါ ဇမ္ဗူဒွီပ၏ အုပ်စိုးရှင်မင်းဖြစ်လာ၏။

Verse 159

भुक्त्वा तु विपुलान्भोगांस्तत्तीर्थं लभते पुनः । यस्तु देहं निकृत्त्य स्वं शकुनिभ्यः प्रयच्छति ॥ १५९ ॥

အလွန်ပေါများသော အာနန္ဒဘောဂများကို ခံစားပြီးနောက် ထိုသီရ္ထ (သန့်ရှင်းသောတီရ္ထ) ကို ထပ်မံရရှိ၏။ ထို့ပြင် မိမိကိုယ်ကို ဖြတ်တောက်၍ ငှက်တို့အား အစာအဖြစ် ပေးအပ်သူလည်း ထိုသီရ္ထကို ထပ်မံရောက်ရှိ၏။

Verse 160

स वर्षशतसाहस्रं सोमलोके महीयते । ततस्तस्मादिहागत्य राजा भवति धार्मिकः ॥ १६० ॥

နှစ်တစ်သိန်းကာလတိုင်အောင် သူသည် စောမလောက (လမင်း၏လောက) တွင် ချီးမြှောက်ဂုဏ်ပြုခံရ၏။ ထို့နောက် ထိုနေရာမှ ဤလောကသို့ ပြန်လာ၍ ဓမ္မတရားကို ထိန်းသိမ်းသော မင်းကောင်းဖြစ်လာ၏။

Verse 161

गुणवान्रूपसंपन्नो विद्यावान्प्रियवाक्छुचिः । भुक्त्वा तु विपुलान्भोगांस्तत्तीर्थं पुनराव्रजेत् ॥ १६१ ॥

ဂုဏ်သီလပြည့်စုံ၍ ရုပ်ရည်လှပကောင်းမွန်၊ ပညာရှိ၊ စကားချိုမြိန်၍ သန့်ရှင်းသူသည် အလွန်ပေါများသော ဘောဂများကို ခံစားပြီးနောက် ထိုသီရ္ထသို့ ထပ်မံပြန်လည်ရောက်ရှိသင့်၏။

Verse 162

पंचयोजनविस्तीर्णे प्रयागस्य तु मंडले । विपन्नो यत्र कुत्राप्यनाशकं व्रतमास्थितः ॥ १६२ ॥

ပရာယာဂ၏ သန့်ရှင်းသော မဏ္ဍလအတွင်း (အကျယ် ငါးယောဇန) တွင် ဒုက္ခရောက်နေသူတစ်ဦးပင် မည်သည့်နေရာ၌ရှိနေစေကာမူ အနာသက (အစာမစား) ဝ్రတကို ခံယူလျှင် မပျက်မကွက်သော ဓမ္မအကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 163

व्यतीतान्पुरुषान्सप्त भाविनस्तु चतुर्दश । नरस्तारयते सर्वानात्मानं च समुद्धरेत् ॥ १६३ ॥

ယောက်ျားတစ်ဦးသည် ကုန်လွန်သွားသော မျိုးဆက် ၇ ဆက်နှင့် အနာဂတ် မျိုးဆက် ၁၄ ဆက်တို့ကိုပါ အားလုံးကို ကူးမြောက်စေနိုင်ပြီး၊ မိမိကိုယ်တိုင်၏ အတ္တကိုလည်း မြှောက်တင်ကယ်တင်၍ လွတ်မြောက်စေနိုင်သည်။

Verse 164

अग्नितीर्थमिति ख्यातं दक्षिणे यमुनातटे । पश्चिमे धर्मराजस्य तीर्थं तु नरकं स्मृतम् ॥ १६४ ॥

ယမုနာမြစ်၏ တောင်ဘက်ကမ်းတွင် «အဂ္နိ-တီရ္ထ» ဟု ကျော်ကြားပြီး၊ အနောက်ဘက်တွင် သမ္မရာဇ (ဓမ္မရာဇ) ၏ တီရ္ထကို «နရက-တီရ္ထ» ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 165

तत्र स्नात्वा दिवं यांति ये मृतास्तेऽपुनर्भवाः । यमुनोत्तरकूले तु पापघ्नानि बहून्यपि ॥ १६५ ॥

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီး သေဆုံးသူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ကြပြီး၊ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့ကြသည်။ ထို့ပြင် ယမုနာမြစ်၏ မြောက်ဘက်ကမ်းတွင်လည်း အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးပေးသော နေရာများ များစွာ ရှိသည်။

Verse 166

तीर्थानि संति विधिजे सेवितानि मुनीश्वरैः । तेषु स्नाता दिवं यांति ये मृतास्तेऽपुनर्भवाः ॥ १६६ ॥

အို ဗြဟ္မာမှ မွေးဖွားသူ၊ မဟာမုနိတို့က သွားရောက်ဆည်းကပ်ကာ ဂုဏ်ပြုခဲ့သော တီရ္ထ (ဘုရားသန့်နေရာ) များ ရှိသည်။ ထိုတီရ္ထတို့၌ ရေချိုးပြီးနောက် အသက်ဆုံးသူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ကြပြီး၊ ထိုကွယ်လွန်သူတို့သည် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့ကြသည်။

Verse 167

गंगा च यमुना चैव उभे तुल्यफले स्मृते । केवलं ज्येष्ठभावेन गंगा सर्वत्र पूज्यते ॥ १६७ ॥

ဂင်္ဂါနှင့် ယမုနာ—နှစ်မြစ်လုံးကို တူညီသော သာသနာရေး အကျိုးဖလ ပေးသည်ဟု မှတ်ယူကြသည်။ သို့သော် အကြီးအကဲဖြစ်ခြင်းကြောင့်သာ ဂင်္ဂါကို နေရာတိုင်းတွင် ပူဇော်ကန်တော့ကြသည်။

Verse 168

यस्तु सर्वाणि रत्नानि ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छति । तेन दत्तेन देवेशि योगो लभ्येत वा न वा ॥ १६८ ॥

ရတနာအမျိုးမျိုးအားလုံးကို ဗြာဟ္မဏများထံ လှူဒါန်းသူသည်—အို ဒေဝီ—ထိုလှူဒါန်းမှုတစ်ခုတည်းကြောင့် ယောဂ (အမှန်တရားဝိညာဉ်ရရှိမှု) ကို ရနိုင်သော်လည်း မရနိုင်သော်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

Verse 169

प्रयागे तु मृतस्येदं सर्वं भवति नान्यथा । देशस्थो यदि वारण्ये विदेशे यदि वा गृहे ॥ १६९ ॥

သို့သော် ပရယာဂ၌ သေဆုံးသူအတွက် ဤအကျိုးဖလအားလုံးသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်သည်—အခြားရလဒ် မရှိ—ထိုဒေသနေသူဖြစ်စေ၊ တောတွင်းရှိသူဖြစ်စေ၊ နိုင်ငံခြား၌ရှိသူဖြစ်စေ၊ မိမိအိမ်၌ပင်ဖြစ်စေ။

Verse 170

प्रयागं स्मरमाणोऽपि यस्तु प्राणान्परित्यजेत् । ब्रह्मलोकमवाप्नोति मही यत्र हिरण्मयी ॥ १७० ॥

သေချိန်၌ ပရယာဂကို သတိရရုံသာရှိသူပင်—ထိုအခါ အသက်ရှူကို စွန့်လွှတ်လျှင်—မြေပြင်တိုင်တိုင် ရွှေရောင်တောက်ပသော ဗြဟ္မလောကကို ရောက်ရှိသည်။

Verse 171

सर्वकामफला वृक्षास्तिष्ठंति ऋषयो गताः । स्त्रीसहस्राकुले रम्ये मंदाकिन्यास्तटे शुभे ॥ १७१ ॥

ထိုနေရာ၌ ဆန္ဒပြည့်စုံစေသော အသီးပင်များ ရပ်တည်လျက်ရှိပြီး၊ ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ပြီးသော ရှင်ရသီများလည်း နေထိုင်ကြသည်။ မန္ဒာကိနီမြစ်၏ မင်္ဂလာကမ်းပါးပေါ်တွင်—လှပ၍ မိန်းမထောင်ပေါင်းများဖြင့် စည်ကားသော—ထိုသန့်ရှင်းဒေသသည် တောက်ပလျက်ရှိသည်။

Verse 172

क्रीड्यते सिद्धगंधर्वैः पूज्यते त्रिदशैस्तथा । ततः पुनरिहायातो जंबूद्वीपपतिर्भवेत् ॥ १७२ ॥

သူသည် စိဒ္ဓများနှင့် ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်ကစားလျက်ရှိပြီး၊ သုံးဆယ့်သုံးပါးသော ဒေဝတားတို့ကလည်း ထိုသူကို ဂုဏ်ပြုပူဇော်ကြသည်။ ထို့နောက် ဤလောကသို့ ပြန်လာသောအခါ ဇမ္ဗူဒွီပ၏ အရှင်မင်းအဖြစ် ဖြစ်လာသည်။

Verse 173

धर्मात्मा गुणसंपन्नस्तत्तीर्थँ लभते पुनः । एतत्ते सर्वमाख्यातं माहात्म्यं च प्रयागजम् ॥ १७३ ॥

ဓမ္မစိတ်ရှိ၍ ဂုဏ်သတ္တိပြည့်စုံသူသည် ထိုတီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ဖြတ်ကူးရာ) ကို ထပ်မံရောက်ရှိနိုင်၏။ ထို့ကြောင့် ပရယာဂ၏ မဟာတ္မ្យ (ဂုဏ်တော်ကြီးမားမှု) ကို သင့်အား အပြည့်အစုံ ပြောကြားပြီးပြီ။

Verse 174

सुखदं मोक्षदं सारं किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि ॥ १७४ ॥

ဤအရာသည် ချမ်းသာပေးသော၊ မောက္ခပေးသော၊ အနှစ်သာရတည်းဟူသော အရာဖြစ်၏—သင်သည် အခြားဘာကို နားထောင်လိုသနည်း။

Verse 175

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणोत्तरभागे बृहदुपाख्याने वसुमोहिनीसंवादे प्रयागमाहात्म्ये त्रिषष्टितमोऽध्यायः ॥ ६३ ॥

ဤသို့ဖြင့် သီရိ ဘృဟန္နာရဒီယ ပုရာဏ၏ ဥတ္တရဘားဂ၌၊ ဘృဟဒုပါချာန (ကြီးမားသော ပုံပြင်) အတွင်း၊ ဝಸುနှင့် မိုဟိနီတို့၏ ဆွေးနွေးခန်းတွင် ပါဝင်သော “ပရယာဂ မဟာတ္မ្យ” ဟူသော အခန်း အမှတ် ၆၃ သည် ပြီးဆုံး၏။