Shloka 39
Prayaga-mahatmya
Glory of Prayaga and the Magha Bath at Triveni
वातांबुपर्णाशनदेहशोषणैस्तपोभिरुग्रैश्चिरकालसंचितैः । योगैश्च संयांति नरास्तु यां गतिं स्नानात्प्रयागस्य हि यांति तां गतिम् ॥ ३९ ॥
vātāṃbuparṇāśanadehaśoṣaṇaistapobhirugraiścirakālasaṃcitaiḥ | yogaiśca saṃyāṃti narāstu yāṃ gatiṃ snānātprayāgasya hi yāṃti tāṃ gatim || 39 ||
လေ၊ ရေ၊ ရွက်ပင်တို့ကိုသာ အာဟာရပြု၍ ကိုယ်ခန္ဓာကို ခြောက်သွေ့စေသည့် အလွန်ပြင်းထန်သော တပဿကို အချိန်ရှည် စုဆောင်းကာ ကျင့်သုံးခြင်းနှင့် ယောဂကျင့်စဉ်တို့ဖြင့် လူတို့သည် အမြင့်မြတ်သော အခြေအနေတစ်ရပ်သို့ ရောက်နိုင်၏။ ထိုအခြေအနေတူညီသည့် အကျိုးကိုပင် ပရယာဂ၌ ရေချိုးခြင်းသာဖြင့် ရရှိကြ၏။
Suta (narrating the Prayaga-mahatmya in Uttara-Bhaga)
Vrata: none
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: shanta
FAQs
It declares the extraordinary merit of Prayāga: the liberating spiritual result that normally requires long, severe tapas and yogic discipline is said to be attained through a single sacred bath there.
By elevating tīrtha-snānā (a devotional act performed with faith) as equal to arduous self-mortification, the verse supports the Purāṇic bhakti principle that grace-filled sacred practices can grant the highest goal when done with श्रद्धा (śraddhā).
Ritual practice (kalpa-oriented purity discipline) is implied: tīrtha-snānā as a prescribed act with specific place-based efficacy; no technical focus on vyākaraṇa or jyotiṣa is explicit in this verse.