The Narration of the Trayodaśī Vow Observed Throughout the Twelve Months

Verse 1

सनातन उवाच । अथातः संप्रवक्ष्यामि त्रयोदश्या व्रतानि ते । यानि कृत्वा नरो भक्त्या सुभगो जायते भुवि ॥ १ ॥

သနာတနက ပြောသည်။ ယခုမှစ၍ တရယောဒသီ (လဆန်း ၁၃ ရက်) တွင် ကျင့်သုံးသော ဝရတများကို အပြည့်အစုံ ရှင်းပြမည်။ ယင်းတို့ကို ဘက္တိဖြင့် ပြုလုပ်သူသည် ဤလောက၌ ကံကောင်း၍ စည်းစိမ်တိုးပွားသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 2

मधौ शुक्लत्रयोदश्यां मदनं चन्दनात्मकम् । कृत्वा संपूज्य यत्नेन वीजेयव्द्यजनेन च ॥ २ ॥

မဓုလ (Madhu) လ၏ လဆန်း တရယောဒသီနေ့တွင် စန္ဒနသစ်ဖြင့် မဒန (ချစ်ခြင်း၏ ဒေဝ) ကို ပုံဖော်၍ အားထုတ်ကာ သေချာစွာ ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် အခမ်းအနားသုံး ပန်ကာဖြင့် လေညှင်းပေးရမည်။

Verse 3

ततः संक्षुधितः कामः पुत्रपौत्रविवर्द्धनः । अनंगपूजाप्यत्रोक्ता तां निबोध मुनीश्वर ॥ ३ ॥

ထို့နောက် ကာမ (ဆန္ဒ) သည် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားလာ၍ သားမြေးတိုးပွားစေသည်ဟု ဆိုကြသကဲ့သို့ ထိုအကြောင်းကိုလည်း ဖော်ပြသည်။ ဤနေရာတွင် အနင်္ဂ (ကာမ) ကို ပူဇော်ခြင်းလည်း သင်ကြားထားသည်။ မုနိတို့၏ အရှင်တော်၊ ထိုသင်ခန်းစာကို နားလည်ပါ။

Verse 4

सिन्दूररजनीरागैः फलकेऽनंगमालिखेत् । रतिप्रीतियुतं श्लक्ष्णं पुष्पचापेषुधारिणम् ॥ ४ ॥

စင်္ဒူရ (နီရောင်) နှင့် နနွင်းရောင် ဆေးအရောင်များဖြင့် ပြားပေါ်တွင် အနင်္ဂ (ကာမ) ကို ရေးဆွဲရမည်။ သူသည် နူးညံ့လှပ၍ ရတိနှင့် ပရိတိတို့နှင့်အတူရှိကာ ပန်းလေးနှင့် ပန်းမြားများကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

Verse 5

कामदेवं वसन्तं च वाजिवक्त्रं वृषध्वजम् । मध्याह्ने पूजयेद्भक्त्या गंधस्रग्भूषणांशुकैः ॥ ५ ॥

နေ့လယ်ခင်းတွင် ဘက္တိဖြင့် ကာမဒေဝ၊ ဝသန္တ (နွေဦး)၊ ဝာဇိဝက္တြ (မြင်းမျက်နှာရှိ ဒေဝ) နှင့် ဝೃಷဓွဇ (နွားအလံတော်ရှိ သီဝ) တို့ကို ပူဇော်ရမည်။ အမွှေးနံ့၊ ပန်းကုံး၊ အလှဆင်ပစ္စည်းနှင့် ကောင်းမွန်သော အဝတ်အစားများကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 6

क्षभ्यैर्नानाविधैस्चापि मन्त्रेणानेन नारद । नमो माराय कामाय कामदेवस्य मूर्त्तये ॥ ६ ॥

အို နာရဒာ၊ ပူဇော်သက္ကာ အမျိုးမျိုးနှင့်လည်းကောင်း၊ ဤမန္တရဖြင့်လည်းကောင်း— «မာရာအား နမော၊ ကာမာအား နမော၊ ကာမဒေဝ၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်တော်အား နမော» ဟူ၍။

Verse 7

ब्रह्मविष्णुशिवेंद्राणां मनःभोभकराय वै । तत्तस्याग्रतो भक्त्या पूजयेदंगनापतिम् ॥ ७ ॥

ထိုဘုရားရှေ့တွင် ဘက္တိဖြင့် အင်္ဂနာပတိကို ပူဇော်ရမည်။ အကြောင်းမူကား သူသည် ဘြဟ္မာ၊ ဝိෂ္ဏု၊ ရှိဝ၊ အိန္ဒြာတို့၏ စိတ်မှ မွေးဖွားသော သားတော်ဖြစ်၏။

Verse 8

वस्त्रमाल्याविभूषाद्यैः कामोऽयमिति चिंतयेत् । संपूज्य द्विजदांपत्यं गंधवस्त्रविभूषणैः ॥ ८ ॥

အဝတ်အစား၊ ပန်းကုံး၊ အလှဆင်ပစ္စည်းတို့ဖြင့် «ဤသည် ကာမ (ဆန္ဒ၏ ဒေဝ) ဖြစ်သည်» ဟု စိတ်တွင် ဆင်ခြင်ရမည်။ ထို့နောက် အနံ့သာ၊ အဝတ်အစား၊ အလှဆင်ပစ္စည်းတို့ဖြင့် ဗြာဟ္မဏ မောင်နှံကိုလည်း သေချာစွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 9

एवं यः कुरुते विप्र वर्षे वर्षे महोत्सवम् । वसंतसमये प्राप्ते हृष्टः पुष्टः सदैव सः ॥ ९ ॥

ဤသို့ပင်၊ အို ဗြာဟ္မဏ၊ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ဤမဟာပွဲတော်ကို ကျင်းပသူသည်—နွေဦးရာသီ ရောက်လာသောအခါ—အမြဲတမ်း ပျော်ရွှင်၍ အားကောင်းချမ်းသာနေ၏။

Verse 10

प्रतिमासं पूजयेद्वा यावद्वर्षं समाप्यते । मदनं हृद्भवं कामं मन्मथं च रतिप्रियम् ॥ १० ॥

သို့မဟုတ် တစ်နှစ် ပြည့်စုံသည်အထိ လစဉ်လတိုင်း ပူဇော်ရမည်—မဒန၊ နှလုံးမှ မွေးဖွားသူ; ကာမ; မန်မထ; ရတိ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ။

Verse 11

अनंगं चैव कंदर्पं पूजयेन्मकरध्वजम् । कुसुमायुधसंज्ञं च ततः पश्चान्मनोभवम् ॥ ११ ॥

ကာမဒေဝကို အနင်္ဂ၊ ကန္ဒර්ပ ဟူသောနာမများဖြင့်လည်းကောင်း၊ ထို့နောက် မကရဓွဇ၊ ပန်းလက်နက်ဟုခေါ်သော ကုသုမာယုဓ၊ ထို့ပြီး မနောဘဝ ဟူ၍လည်းကောင်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 12

विषमेषु तथा विप्र मालतीगप्रियमित्यपि । अजाया दानमप्युक्तं स्नात्वा नद्या विधानतः ॥ १२ ॥

ထို့အတူ ဗြာဟ္မဏာရေ၊ မကောင်းသော (မညီမညာ) ရက်များတွင်လည်း မာလတီပန်းကဲ့သို့ နှစ်သက်ရာကို ပူဇော်လှူဒါန်းရမည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ပြင် နတ်မြစ်တွင် ဓမ္မနည်းအတိုင်း ရေချိုးပြီးနောက် မိခင်ဆိတ်ကို လှူဒါန်းရန်လည်း ညွှန်ကြားထားသည်။

Verse 13

अजाः पयस्विनीर्दद्याद्दरिद्राय कुटुंबिने । भूयस्त्वनेन दानेन स लोके नैव जायते ॥ १३ ॥

နို့ပေးနိုင်သော ဆိတ်များကို ဆင်းရဲသော အိမ်ထောင်ရှင်ထံ ပေးလှူရမည်။ ဤလှူဒါန်းမှု၏ ကုသိုလ်ကြောင့် ထိုလှူရှင်သည် ဤလောက၌ ထပ်မံမွေးဖွားခြင်း မရှိတော့။

Verse 14

यदीयं शनिना युक्ता सा महावारुणी स्मृता । गंगायां यदि लभ्येत कोटिसूर्यग्रहाधिका ॥ १४ ॥

ဤ ဝါရုဏီကာလသည် စနေဂြိုဟ်နှင့် ယှဉ်တွဲလာလျှင် «မဟာဝါရုဏီ» ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ဂင်္ဂါမြစ်၌ ထိုကာလကို ရရှိနိုင်ပါက ကုသိုလ်သည် နေကြတ် သန်းပေါင်းများစွာထက်ပင် မြင့်မားသည်။

Verse 15

शुभयोगः शतर्क्षं च शनौ कामे मधौ सिते । महामहेति विख्याता कुलकोटिविमुक्तिदा ॥ १५ ॥

အကျိုးရှိသော ယောဂသည် သတဘိရှဇ် (သတားက္ခ) နက္ခတ်နှင့် တိုက်ဆိုင်ပြီး စနေနေ့၊ ကာမလ (ဖာလ္ဂုဏ) သို့မဟုတ် မဓုလ (ချိုင်တြ) လတွင်၊ လဆန်းကာလ၌ ဖြစ်လာလျှင် «မဟာမဟာ» ဟု ကျော်ကြားသည်။ ၎င်းသည် မိမိမျိုးရိုးဝင် ကုဋေများစွာကို မောက္ခပေးသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 16

राधशुक्लत्रयोदश्यां कामदेवव्रतं स्मृतम् । तत्र गंधादिभिः कामं पूजयेदुपवासवान् ॥ १६ ॥

ရాధာလ၏ လဆန်း တစ်ဆယ့်သုံးရက် (Trayodaśī) တွင် «ကာမဒေဝ ဝရတ» ဟုခေါ်သော ဝရတကို သတ်မှတ်ထားသည်။ ထိုနေ့တွင် အစာရှောင်သူသည် အနံ့သာနှင့် ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ကာမဒေဝကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 17

प्रतिमासं ततः पश्चात्त्रयोदश्यां सिते दले । एवमेव व्रतं कार्यं वर्षांते गामलंकृताम् ॥ १७ ॥

ထို့နောက် လစဉ်တိုင်း လဆန်း Trayodaśī (တစ်ဆယ့်သုံးရက်) တွင် အတူတူပင် ဤဝရတကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ နှစ်ကုန်တွင် အလှဆင်ထားသော နွားတစ်ကောင်ကို အဆုံးသတ်အလှူအဖြစ် ပေးလှူရမည်။

Verse 18

दद्याद्विप्राय सत्कृत्य व्रतसांगत्वसिद्धये । ज्येष्ठशुक्लत्रयोदश्यां दौर्भाग्यशमनं व्रतम् ॥ १८ ॥

ဝရတ၏ အင်္ဂါအစုံ ပြည့်စုံအောင်မြင်စေရန် ပညာရှိ ဗြာဟ္မဏအား လေးစားစွာ ဒါနပေးရမည်။ ဂျေဋ္ဌလ၏ လဆန်း Trayodaśī တွင် ဆောင်ရွက်သော ဤဝရတကို «ဒေါರ್ಭာဂျျ-ရှမန» ဟုခေါ်၍ ကံဆိုးမှုကို သက်သာစေသည်။

Verse 19

तत्र स्नात्वा नदीतोये पूजयेच्छुचिदेशजम् । श्वेतमंदारमर्कं वा करवीरं च रक्तकम् ॥ १९ ॥

ထိုနေရာတွင် မြစ်ရေဖြင့် ရေချိုးပြီးနောက် သန့်ရှင်းသောနေရာမှ ရရှိသော သန့်စင်သော ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ဥပမာ အဖြူရောင် မန္ဒာရပန်း၊ အာရ္ကပန်း၊ ကရဝီရပန်းနှင့် အနီရောင်ပန်းများ ဖြစ်သည်။

Verse 20

निरीक्ष्य गगने सूर्यं प्रार्थयेन्मंत्रतस्तदा । मंदारकरवीरार्का भवंतो भास्करांशजाः ॥ २० ॥

ထို့နောက် ကောင်းကင်ရှိ နေမင်းကို မော့ကြည့်၍ သတ်မှတ်မန်တရများဖြင့် ဆုတောင်းရမည်—“မန္ဒာရ၊ ကရဝီရ၊ အာရ္ကတို့ရေ၊ သင်တို့သည် ဘာස්ကရ၏ ရောင်ခြည်မှ မွေးဖွားသူများ ဖြစ်ကြ၏၊ ကျေးဇူးပြုကြပါ” ဟု။

Verse 21

पूजिता मम दौर्भाग्यं नाशयंतु नमोऽस्तु वः । इत्थं योऽर्चयते भक्त्या वर्षे वर्षे द्रुमत्रयम् ॥ २१ ॥

ပူဇော်ခံရသော် မိမိ၏ကံမကောင်းမှုကို ဖျက်ဆီးပေးကြပါစေ—သင်တို့အား နမောနမတ်ပြု၏။ ဤသို့ပင် ဘက္တိဖြင့် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း သန့်ရှင်းသော သစ်ပင်သုံးပင်ကို ပူဇော်သူသည်…

Verse 22

नश्यते तस्य दौर्भाग्यं नात्र कार्या विचारणा । शुचिशुक्लत्रयोदश्यामेकभक्तं समाचरेत् ॥ २२ ॥

သူ၏ကံမကောင်းမှု ပျက်စီးသွားသည်—ဤအကြောင်း၌ စဉ်းစားသံသယ မလို။ သန့်ရှင်းသော လင်းလက်သည့် လဆန်းဘက် Trayodaśī (တစ်ဆယ့်သုံးရက်) တွင် တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားသည့် eka-bhakta ကို လိုက်နာရမည်။

Verse 23

पूजयित्वा जगन्नाथावुमामाहेश्वरी तनूः । हैम्यौ रौप्यौ च मृन्मप्यौ यथाशक्त्या विधाय च ॥ २३ ॥

လောက၏အရှင် Jagannātha ကို ပူဇော်ပြီးနောက် Umā နှင့် Maheśvara ၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်များကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ရွှေ၊ ငွေ သို့မဟုတ် မြေညက်ဖြင့်ပင် ထုလုပ်ပြုလုပ်နိုင်သည်။

Verse 24

सिंहोक्षस्थे देवगृहे गोष्ठे ब्राह्मणवेश्मनि । स्थापयित्वा प्रतिष्ठाप्य दैवमंत्रेण नारद ॥ २४ ॥

နာရဒာရေ၊ ထိုအရာကို နေရာချထားပြီး နတ်မန်တရဖြင့် သေချာစွာ ပရတိဋ္ဌာ (အင်စတော်လ်/သန့်စင်တင်မြှောက်) ပြုလုပ်ရမည်—ခြင်္သေ့အာසန သို့မဟုတ် နွားအာසနပေါ်၊ ဘုရားကျောင်း၌၊ နွားတဲ၌၊ သို့မဟုတ် ဗြာဟ္မဏ၏ အိမ်၌ ဖြစ်စေ။

Verse 25

ततः पंचदिनं पूजा चैकभक्तं व्रतं तथा । तृतीयदिवसे प्रातः स्नात्वा संपूज्य तौ पुनः ॥ २५ ॥

ထို့နောက် ငါးရက်တိုင်တိုင် ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်ရမည်၊ ထို့အတူ တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားသည့် eka-bhakta ဝရတကိုလည်း လိုက်နာရမည်။ တတိယနေ့ မနက်တွင် ရေချိုးပြီးနောက် ထိုနှစ်ပါးကို ထပ်မံ အပြည့်အစုံ ပူဇော်ရမည်။

Verse 26

समर्पणीयौ विप्राय वेदवेदांगशालिने । वर्षे वर्षे ततः पश्चाद्विधेयं वर्षपंचकम् ॥ २६ ॥

ဝေဒနှင့် ဝေဒအင်္ဂများကို ကျွမ်းကျင်သိမြင်သော ဗြာဟ္မဏအား ပူဇော်လှူဒါန်းရမည်။ ထို့နောက် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ငါးနှစ်တစ်စုံတစ်ရာသော ဝ్రတကို ဆက်လက်ကျင့်သုံးရမည်။

Verse 27

तदंते धेनुयुग्मेन सहितौ तौ प्रदापयेत् । इत्थं नरो वा नारी वा कृत्वा व्रतमिदं शुभम् ॥ २७ ॥

အဆုံးတွင် ထိုနှစ်ခုကို နွားတစ်စုံနှင့်အတူ လှူဒါန်းပေးရမည်။ ဤသို့ မည်သူမဆို—ယောက်ျားဖြစ်စေ မိန်းမဖြစ်စေ—ဤမင်္ဂလာဝ్రတကို ဤနည်းဖြင့် ကျင့်ပြီးလျှင် ကုသိုလ်ရရှိသည်။

Verse 28

नैव दांपत्यविच्छेदं लभते सप्तजन्मसु । नभः शुक्लत्रयोदश्यां रतिकामव्रतं शुभम् ॥ २८ ॥

နဘဟ (ရှရဝဏ) လ၏ သုက္လပက္ခ တရယောဒသီ (၁၃ ရက်) တွင် ဤမင်္ဂလာ ရတိ-ကာမ ဝ్రတကို ကျင့်သူသည် ခုနှစ်ဘဝတိုင်အောင် အိမ်ထောင်ရေးကွဲကွာခြင်း မခံရ။

Verse 29

वैधव्यवारणं स्त्रीणां तथा संतानवर्धनम् । कृतोपवासा कन्यैव नारी वा द्विजसत्तम ॥ २९ ॥

ဤဝ्रတသည် မိန်းမတို့အတွက် မုဆိုးမဖြစ်ခြင်းကို တားဆီးပေးပြီး သားသမီးတိုးပွားစေသည်။ အို ဒွိဇသတ္တမ၊ ကညာဖြစ်စေ အိမ်ထောင်ရှိမိန်းမဖြစ်စေ အစာရှောင် (ဥပဝါသ) ပြုသူသည် ဤအကျိုးကို ရသည်။

Verse 30

ताम्रे वा मृन्मये वापि सौवर्णे राजते तथा । रतिकामौ प्रविन्यस्य गंधाद्यैः सम्यगर्चयेत् ॥ ३० ॥

ကြေးနီဖြစ်စေ မြေထည်ဖြစ်စေ ရွှေဖြစ်စေ ငွေဖြစ်စေ၊ ရတိနှင့် ကာမကို အတွဲလိုက် သေချာတည်ထောင်ပြီး နံ့သာရည်နှင့် အခြားပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် သင့်တော်စွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 31

ततस्तु द्विजदांपत्यं चतुर्दश्यां निमंत्र्य च । सतकृत्य भोज्य प्रतिमे दद्यात्ताभ्यां सदक्षिणे ॥ ३१ ॥

ထို့နောက် လဆန်း/လဆုတ် တစ်ဆယ်လေးရက် (စတုဒသီ) တွင် ဗြာဟ္မဏ မောင်နှံကို ဖိတ်ခေါ်၍ သင့်တော်စွာ ဂုဏ်ပြုကာ အစာကျွေးပြီးနောက် ပရတိမာ ရုပ်တုနှစ်ခုကို ဒက္ခိဏာနှင့်အတူ ပေးလှူရမည်။

Verse 32

एवं चतुर्दशाब्दं च कृत्वा व्रतमनुत्तमम् । धेनुयुग्मान्विते देये व्रतसंपूर्तिहेतवे ॥ ३२ ॥

ဤသို့ အလွန်မြင့်မြတ်သော ဗြတကို ဆယ့်လေးနှစ်တိုင်တိုင် ဆောင်ရွက်ပြီးနောက် ဗြတပြည့်စုံစေရန် အဆုံးသတ်အလှူအဖြစ် နွားတစ်စုံပါဝင်သည့် အလှူကို ပေးလှူရမည်။

Verse 33

भाद्रशुक्लत्रयोदश्यां गोत्रिरात्रव्रतं स्मृतम् । लक्ष्मीनारायणं कृत्वा सौवर्णं वापि राजतम् ॥ ३३ ॥

ဘဒြပဒ လဆန်း တစ်ဆယ်သုံးရက် (ထရယောဒသီ) တွင် “သုံးည ဗြတ” ဟုခေါ်သော ဗြတကို သတ်မှတ်ထားသည်။ လက္ရှ္မီ–နာရာယဏ ရုပ်တုကို ရွှေဖြစ်စေ ငွေဖြစ်စေ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 34

पंचामृतेन संस्नाप्य मण्डलेऽष्टदले शुभे । पीठे विन्यस्य वस्त्राढ्यं गंधाद्यैः परिपूजयेत् ॥ ३४ ॥

ပဉ္စာမృతဖြင့် ရေချိုးပူဇော်ပြီးနောက် ကောင်းမြတ်သော အဋ္ဌပတ္တ မဏ္ဍလအတွင်း၌ ပီဋ္ဌပေါ်တွင် တင်ထားကာ အဝတ်အစားဖြင့် အလှဆင်၍ နံ့သာစသည်တို့ဖြင့် ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 35

आरार्तिकं ततः कृत्वा दद्यात्सान्नोदकं घटम् । एवं दिनत्रयं कृत्वा व्रतांते मासमर्च्य च ॥ ३५ ॥

ထို့နောက် အာရတီကို ဆောင်ရွက်ပြီး အစာချက်နှင့်အတူ ရေဖြည့်ထားသော အိုး (ဃဋ) ကို ပူဇော်လှူဒါန်းရမည်။ ဤသို့ သုံးရက်တိုင်တိုင် ပြုလုပ်ပြီး ဗြတအဆုံးတွင် တစ်လပြည့်အောင်လည်း ဆက်လက် ပူဇော်ရမည်။

Verse 36

सम्यगर्थं च संपाद्य दद्यान्मंत्रेण नारद । पंचगावः समुत्पन्ना मथ्यमाने महोदधौ ॥ ३६ ॥

လိုအပ်သော ပူဇော်ပစ္စည်းကို မှန်ကန်စွာ ပြင်ဆင်ရယူပြီးနောက်၊ အို နာရဒာ၊ သတ်မှတ်ထားသော မန္တရဖြင့် ပူဇော်တင်ဆက်ရမည်။ မဟာသမုဒ္ဒရာကို မွှေချိန်၌ သန့်ရှင်းသော နွားထွက်ပစ္စည်း ငါးမျိုး (ပဉ္စဂဝျ) ပေါ်ပေါက်လာ하였다။

Verse 37

तासां मध्ये तु या नंदा तस्यै धेन्वै नमो नमः । प्रदक्षिणीकृत्य ततो दद्याद्विप्राय मंत्रतः ॥ ३७ ॥

ထိုနွားတို့အနက် “နန္ဒာ” ဟု အမည်ရသော နွားမကို—ထိုနွားမအား နမസ്കာရကို ထပ်တလဲလဲ ပြုရမည်။ ထို့နောက် လေးစားစွာ ပတ်လည်လှည့် (ပရဒက္ခိဏ) ပြီး၊ သင့်လျော်သော မန္တရများဖြင့် ပညာရှိ ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးထံ နွားကို လှူဒါန်းရမည်။

Verse 38

गावो ममाग्रतः सन्तु गावो मे संतु पृष्ठतः । गावो मे पार्श्वतः संतु गवां मध्ये वसाम्यहम् ॥ ३८ ॥

နွားတို့သည် ငါ့ရှေ့၌ ရှိပါစေ။ နွားတို့သည် ငါ့နောက်၌ ရှိပါစေ။ နွားတို့သည် ငါ့ဘေးနှစ်ဖက်၌ ရှိပါစေ။ ငါသည် နွားတို့၏ အလယ်၌ နေထိုင်ပါစေ။

Verse 39

ततश्च द्विजदांपत्यं सम्यगभ्यर्च्य भोजयेत् । लक्ष्मीनारायणं तस्मै सत्कृत्य प्रतिपादयेत् ॥ ३९ ॥

ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏ မောင်နှံကို မှန်ကန်စွာ ပူဇော်ဂုဏ်ပြု၍ အစာကျွေးရမည်။ ထို့ပြင် လေးစားစွာ အဘိဝန္ဒနာပြုပြီးနောက် လက္ရှ္မီ-နာရာယဏ၏ ရုပ်ပုံ/မూర్తိကို ထိုသူတို့ထံ ဆက်ကပ်ပေးအပ်ရမည်။

Verse 40

अश्वमेधसहस्राणि राजसूयशतानि च । कृत्वा यत्फलमाप्नोति गोत्रिरात्रव्रताच्च तत् ॥ ४० ॥

အရှ္ဝမေဓ ယဇ్ఞ တစ်ထောင်နှင့် ရာဇသူယ ယဇ్ఞ တစ်ရာကို ပြုလုပ်၍ ရသည့် ကုသိုလ်ဖလ—ထိုတူညီသော အကျိုးကိုပင် «ဂိုတြိရာတြ» ဝရတ (vrata) မှလည်း ရရှိနိုင်သည်။

Verse 41

इषे शुक्लत्रयोदश्यां त्रिरात्रशोककव्रतम् । हैमं ह्यशोकं निर्माय पूजयित्वा विधानतः ॥ ४१ ॥

Īṣa လ၏ လင်းပက္ခ ဒသမသုံးရက်နေ့တွင် “အရှိုက-ဝရတ” ဟူသော သုံးညဝရတကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ရွှေဖြင့် အရှိုက (သစ်ပင်/ဒေဝရုပ်) ကို ဖန်တီးကာ သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 42

उपवासपरा नारी नित्यं कुर्यात्प्रदक्षिणाः । अष्टोत्तरशतं विप्र मंत्रेणानेन सादरम् ॥ ४२ ॥

အို ဗြာဟ္မဏ၊ အစာရှောင်ခြင်းကို အဓိကထားသော မိန်းမသည် နေ့စဉ် ပရဒက္ခိဏာ ၁၀၈ ကြိမ်ကို ဤမန်တရကို ရိုသေစွာ ရွတ်ဆိုလျက် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 43

हरेण निर्मितः पूर्वं त्वमशोक कृपालुना । लोकोपकारकरणस्तत्प्रसीद शिवप्रिय ॥ ४३ ॥

အို အရှိုက၊ ကရုဏာရှင် ဟရီက ယခင်က သင်ကို လောကအကျိုးအတွက် ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ကျေးဇူးပြု၍ ကရုဏာပြပါ—အို ရှိဝ၏ ချစ်မြတ်နိုးသူ။

Verse 44

ततस्तृतीये दिवसे वृक्षे तस्मिन्वृषध्वजम् । समभ्यर्च्य विधानेन द्विजं संभोज्य दापयेत् ॥ ४४ ॥

ထို့နောက် တတိယနေ့တွင် ထိုသစ်ပင်ပေါ်၌ ဝೃಷဓွဇ (Vṛṣadhvaja) ကို သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးကို အစာကျွေးပြီး သင့်လျော်သော ဒက္ခိဏာကိုလည်း ပေးရမည်။

Verse 45

एवं कृतव्रता नारी वैधव्यं नाप्नुयात्क्वचित् । पुत्रपौत्रादि सहिता भर्तुश्च स्यात्सुवल्लभा ॥ ४५ ॥

ဤသို့ ဝရတကို ဆောင်ရွက်သော မိန်းမသည် မည်သည့်အခါမျှ မုဆိုးမဖြစ်ခြင်းကို မရောက်ရ။ သား၊ မြေး စသည်တို့နှင့် ပြည့်စုံကာ ခင်ပွန်း၏ အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသူ ဖြစ်လာမည်။

Verse 46

ऊर्ज्जकृष्णत्रयोदश्यामेकभक्तः समाहितः । प्रदोषे तैलदीपं तु प्रज्वाल्याभ्यर्च्य यत्नतः ॥ ४६ ॥

ဩర్జ (ကာတ္တိက) လ၏ မှောင်ဖက် တစ်ဆယ်သုံးရက် (Trayodaśī) တွင် စိတ်တည်ငြိမ်၍ အာရုံစိုက်ကာ တစ်ကြိမ်သာ စားသုံးရမည်။ ညနေချမ်း (pradoṣa) တွင် ဆီမီးကို ထွန်းညှိပြီး သေချာသတိထား၍ ပူဇော်ရမည်။

Verse 47

गृहद्वारे बहिर्दद्याद्यमो मे प्रीयतामिति । एवं कृते तु विप्रेंद्र यमपीडा न जायते ॥ ४७ ॥

အိမ်တံခါးဝအပြင်ဘက်တွင် ပူဇော်အနုမောဒနာကို ထား၍ “ယမမင်း (Yama) သည် ကျွန်ုပ်ကို နှစ်သက်ပါစေ” ဟု ဆိုရမည်။ ဤသို့ ပြုလျှင်၊ ဗြာဟ္မဏတို့၏ အထွဋ်အမြတ်ရေ၊ ယမ၏ ညှဉ်းပန်းမှု မဖြစ်ပေါ်တော့။

Verse 48

ऊर्ज्शुक्लत्रयोदश्यामेकभोजी द्विजोत्तम । पुनः स्नात्वा प्रदोषे तु वाग्यतः सुसमाहितः ॥ ४८ ॥

အို ဒွိဇတို့၏ အထွဋ်အမြတ်ရေ၊ ဩర్జလ၏ အလင်းဖက် တစ်ဆယ်သုံးရက် (Trayodaśī) တွင် တစ်ကြိမ်သာ စားသုံးရမည်။ ထို့နောက် ညနေချမ်း (pradoṣa) တွင် ထပ်မံ ရေချိုးကာ စကားကို ထိန်းသိမ်း၍ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စုစည်းထားရမည်။

Verse 49

प्रदीपानां सहस्रेण शतेनाप्यथवा द्विज । प्रदीपयेच्छिवं वापि द्वात्रिंशद्दीपमालया ॥ ४९ ॥

အို ဒွိဇရေ၊ မီးတစ်ထောင်ဖြင့်—သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး မီးတစ်ရာဖြင့်—ရှီဝ (Śiva) ကို ထွန်းလင်းစေသင့်သည်။ သို့မဟုတ် မီးသုံးဆယ်နှစ်လုံးကို စည်းကာ မီးပန်းကွင်းအဖြစ် ထွန်းလင်းစေနိုင်သည်။

Verse 50

घृतेन दीपयेद्द्वीपान्गंधाद्यैः पूजयेच्छिवम् । फलैर्नानाविधैश्चैव नैवेद्यैरपि नारद ॥ ५० ॥

အို နာရဒ (Nārada) ရေ၊ မီးတိုင်များပေါ်ရှိ မီးများကို ဂျီ (ghee) ဖြင့် ထွန်းညှိရမည်။ ထို့ပြင် အနံ့သာ စသည်တို့ဖြင့် ရှီဝ (Śiva) ကို ပူဇော်ကာ အမျိုးမျိုးသော သစ်သီးများနှင့် နైవေဒျ (naivedya) အစာပူဇော်များကိုလည်း ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 51

ततः स्तुवीत देवेशं शिवं नाम्नां शतेन च । तानि नामानि कीर्त्यंते सर्वाभीष्टप्रदानि वै ॥ ५१ ॥

ထို့နောက် တစ်ယောက်သည် ဒေဝတို့၏အရှင် သီဝကို နာမတော်တစ်ရာဖြင့် ချီးမွမ်းသင့်၏။ ထိုနာမတော်များကို ရွတ်ဆိုရမည်၊ အမှန်တကယ် အလိုရှိသမျှ ကောင်းချီးကို ပေးတော်မူသောကြောင့်။

Verse 52

नमो रुद्राय भीमाय नीलकंठाय वेधसे । कपर्द्दिने सुरेशाय व्योमकेशाय वै नमः ॥ ५२ ॥

ကြောက်မက်ဖွယ် ရုဒြာတော်အား နမော။ လည်ပင်းပြာသော နီလကဏ္ဍတော်၊ ဖန်ဆင်း၍ စီမံတော်မူသော ဝေဓသတော်အား နမော။ ဆံပင်ချည်ထုံးရှိသော ကပရ္ဒ္ဒိန်တော်၊ ဒေဝတို့၏အရှင် စုရေရှတော်၊ ကောင်းကင်ကို ဆံပင်တော်အဖြစ်ထားသော ဗျောမကေရှတော်အားလည်း နမော။

Verse 53

वृषध्वजाय सोमाय सोमनाथाय वै नमः । दिगंबराय भृंगाय उमाकांताय वर्द्धिने ॥ ५३ ॥

နွားအလံတော်ကို ဆောင်သော အရှင်အား နမော၊ ဆိုမတော်အား နမော၊ ဆိုမနာထ္ဟတော်အား နမော။ အဝတ်မဲ့ကောင်းကင်ကို ဝတ်ဆင်သကဲ့သို့သော ဒိဂမ္ဗရတော်အား နမော၊ ဘೃင်္ဂတော်အား နမော၊ ဥမာကာန္တတော်—တိုးပွားစေ၍ ကြီးထွားမှုကို ပေးတော်မူသော အရှင်အား နမော။

Verse 54

तपोमयाय व्याप्ताय शिपिविष्याय वै नमः । व्यालप्रियाय व्यालाय व्यालानां पतये नमः ॥ ५४ ॥

တပေါမယ—တပသဖြင့် ပြည့်ဝသော အရှင်၊ အရာရာကို လွှမ်းမိုးပျံ့နှံ့တော်မူသော အရှင်၊ ရှိပိဝိဋ္ဌတော်အား နမော။ မြွေတို့ချစ်ခင်ရာ အရှင်အား နမော၊ ကိုယ်တော်တိုင် မဟာမြွေဖြစ်တော်မူသော အရှင်အား နမော၊ မြွေတို့၏ အရှင်တော်အား နမော။

Verse 55

महीधराय व्योमाय पशूनां पतये नमः । त्रिपुरघ्नाय सिंहाय शार्दूलायार्षभाय च ॥ ५५ ॥

မြေကို ထမ်းဆောင်တော်မူသော မဟီဓရတော်အား နမော၊ အကျယ်ပြန့်ကောင်းကင်ဖြစ်သော ဗျောမတော်အား နမော၊ သတ္တဝါတို့၏ အရှင် ပရှုပတိတော်အား နမော။ တြိပုရကို သတ်ဖြတ်တော်မူသော အရှင်အား နမော၊ ခြင်္သေ့တော်အား နမော၊ ကျားတော်အား နမော၊ နွားတော်အားလည်း နမော။

Verse 56

मिताय मितनाथाय सिद्धाय परमेष्ठिने । वेदगीताय गुप्ताय वेदगुह्याय वै नमः ॥ ५६ ॥

အတိုင်းအတာရှိသော်လည်း အဆုံးမရှိသော၊ အတိုင်းအတာအားလုံး၏ အရှင်တော်၊ ပြည့်စုံသန့်ရှင်းသော စိဒ္ဓ၊ အမြင့်ဆုံး အုပ်စိုးရှင် ပရမေဋ္ဌိန အရှင်တော်အား နမော။ ဝေဒများက သီဆိုချီးမွမ်းသော၊ ဖုံးကွယ်လျက်ရှိသော၊ ဝေဒ၏ အလွန်လျှို့ဝှက်သော အာရုံအမိန့်တော်အား နမော။

Verse 57

दीर्घाय दीर्घरूपाय दीर्घार्थाय महीयसे । नमो जगत्प्रतिष्ठाय व्योमरूपाय वै नमः ॥ ५७ ॥

အဆုံးမရှိသော အရှင်တော်၊ အကန့်အသတ်မဲ့ ရုပ်သဏ္ဌာန်နှင့် မတိုင်းတာနိုင်သော အဓိပ္ပါယ်တော်ကို ပိုင်ဆိုင်သော မဟာတော်အား နမော။ ကမ္ဘာလောက၏ အခြေခံတည်ရာတော်အား နမော။ အာကာသကဲ့သို့ ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသော အရှင်တော်အား နမော။

Verse 58

कल्याणाय विशिष्याय शिष्टाय परमात्मने । गजकृत्ति धरायाथ अंधकासुरभेदिने ॥ ५८ ॥

မင်္ဂလာတော်ပြည့်ဝ၍ အထူးမြတ်ကာ သီလရှိသူတို့က လေးစားကြသော အမြင့်ဆုံး အတ္တမန် (ပရမာတ္မာ) အရှင်တော်အား နမော။ ဆင်အရေကို ဝတ်ဆင်တော်မူ၍ အန္ဓက အာသူရကို ခွဲဖျက်ဖျက်ဆီးတော်မူသော အရှင်တော်အား နမော။

Verse 59

नीललोहितशुक्लाय चडमुंडप्रियाय च । भक्तिप्रियाय देवाय यज्ञांतायाव्ययाय च ॥ ५९ ॥

အပြာ၊ အနီ၊ အဖြူ အရောင်သုံးပါးဖြင့် ထင်ရှားသော ဘုရားတော်၊ စဏ္ဍနှင့် မုဏ္ဍတို့ ချစ်ခင်ရာ အရှင်တော်အား နမော။ ဘက္တိကို နှစ်သက်သော ဒေဝတော်၊ ယဇ္ဉ၏ အဆုံးသတ်တော်၊ မပျက်မယွင်းသော အရှင်တော်အား နမော။

Verse 60

महेशाय नमस्तुभ्यं महादेवहराय च । त्रिनेत्राय त्रिवेदाय वेदांगाय नमो नमः ॥ ६० ॥

မဟေရှ အရှင်တော်၊ မဟာဒေဝ ဟရ အရှင်တော်အား နမောပါ၏။ မျက်စိသုံးလုံးရှိသော အရှင်တော်အားလည်းကောင်း၊ ဝေဒသုံးပါး၏ ရုပ်သဘောတော်ဖြစ်သော အရှင်တော်အားလည်းကောင်း၊ ဝေဒင်္ဂတို့ကို ကိုယ်စားပြုသော အရှင်တော်အားလည်းကောင်း—နမော နမော။

Verse 61

अर्थायार्थस्वरूपाय परमार्थाय वै नमः । विश्वरूपाय विश्वाय विश्वनाथाय वै नमः ॥ ६१ ॥

အဓိပ္ပါယ်နှင့် ရည်မှန်းချက်တော် အဖြစ်တည်ရှိသော အရှင်၊ အဓိပ္ပါယ်တော်၏ သဘာဝတော်ဖြစ်သော အရှင်၊ အမြင့်ဆုံး အဓိပ္ပါယ်တော်ဖြစ်သော အရှင်အား နမಸ್ಕာရပါ၏။ စကြဝဠာပုံသဏ္ဍာန်တော်ရှိသော အရှင်၊ စကြဝဠာတော်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်သော အရှင်၊ စကြဝဠာ၏ အရှင်သခင်တော်အား နမস্কာရပါ၏။

Verse 62

शंकराय च कालाय कालावयवरूपिणे । अरूपाय विरूपाय सूक्ष्मसूक्ष्माय वै नमः ॥ ६२ ॥

ကာလတော်လည်းဖြစ်သော သင်္ကရာတော်အား နမಸ್ಕာရပါ၏။ ကာလ၏ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ရုပ်သဏ္ဍာန်တော်ရှိသူအား နမಸ್ಕာရပါ၏။ ရုပ်မရှိသော်လည်း ရုပ်အားလုံးကို ကျော်လွန်သူ၊ အလွန်အလွန် သေးငယ်သည့်အရာထက်ပင် ပိုသေးငယ်သော အရှင်အား နမস্কာရပါ၏။

Verse 63

श्मशानवासिने तुभ्यं नमस्ते कृत्तिवाससे । शशांकशेखरायाथ रुद्रभूमिश्रिताय च ॥ ६३ ॥

သင်္ချိုင်းမြေ၌ နေထိုင်တော်မူသော အရှင်အား နမಸ್ಕာရပါ၏။ အရေခွံဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်တော်မူသော အရှင်အား နမസ്കာရပါ၏။ လမင်းကို မျက်နှာဖုံးအဖြစ် ဆောင်ထားသော အရှင်အားလည်း နမস্কာရပါ၏။ ရုဒြ၏ သန့်ရှင်းသော မြေပြင်၌ တည်နေတော်မူသော အရှင်အားလည်း နမস্কာရပါ၏။

Verse 64

दुर्गाय दुर्गपाराय दुर्गावयवसाक्षिणे । लिंगरूपाय लिंगाय लिंगानपतये नमः ॥ ६४ ॥

ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သော အင်အားတော် (ဒုရ္ဂါ) ဖြစ်သူ၊ အခက်အခဲအားလုံးကို ကျော်လွှားစေသူ၊ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းနှင့် အာရုံအင်္ဂါတို့၏ သက်သေတော်ဖြစ်သူအား နမಸ್ಕာရပါ၏။ လင်္ဂရုပ်သဏ္ဍာန်တော်ဖြစ်သူ၊ လင်္ဂတော်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်သူ၊ လင်္ဂအားလုံး၏ အရှင်သခင်တော်အား နမস্কာရပါ၏။

Verse 65

नमः प्रभावरूपाय प्रभावार्थाय वै नमः ॥ ६५ ॥

ဘုရားသခင့် ဂုဏ်တော်တန်ခိုး (ပရဘဝ) ကိုယ်တိုင်ဖြစ်သော အရှင်အား နမಸ್ಕာရပါ၏။ ထိုဂုဏ်တော်တန်ခိုးကို ထင်ရှားစေ၍ ပေးအပ်ရန် ရည်ရွယ်တော်မူသော အရှင်အားလည်း နမস্কာရပါ၏။

Verse 66

नमो नमः कारणकारणाय ते मृत्युंजयायात्मभवस्वरूपिणे । त्रियंबकाय शितिकंठभार्गिणे गौरीयुजे मंगलहेतवे नमः ॥ ६६ ॥

အကြိမ်ကြိမ် နမောနမဟာ—အကြောင်းရင်းတို့၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်တော်မူသော သင့်အား၊ သေမင်းကို အောင်မြင်တော်မူသော သင့်အား၊ အတ္တမူလ သဘာဝဖြစ်၍ ဖြစ်ပေါ်ခြင်း၏ အရင်းအမြစ်တော်မူသော သင့်အား၊ မျက်စိသုံးပါးရှင်၊ လည်ချောင်းပြာရှင်၊ ဘာဂ္ဂီပုဆိန်ကို ကိုင်ဆောင်တော်မူသော သင့်အား၊ ဂေါရီ၏ သမီးတော်မဟုတ်၊ ဂေါရီနှင့် ယုဂ်ဖြစ်သော သင့်အား၊ မင်္ဂလာ၏ မူလရင်းမြစ်တော်မူသော သင့်အား—နမောနမဟာ။

Verse 67

नाम्नां शतमिदं विप्र पिनाकिगुणकीर्तनम् । पठित्वा दक्षिणीकृत्य प्रायान्निजनिकेतनम् ॥ ६७ ॥

ဗြာဟ္မဏာရေ၊ ပိနာကင် (ရှီဝ) ၏ ဂုဏ်တော်များကို ချီးမွမ်းသော အမည်တစ်ရာပါ ဤကီရတနကို ရွတ်ဖတ်ပြီးနောက်၊ ထုံးစံအတိုင်း ဒက္ခိဏာကို ပူဇော်ကာ၊ ထို့နောက် မိမိ၏ နေရာအိမ်သို့ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 68

एवं कृत्वा व्रतं विप्र महादेवप्रसादतः । भुक्त्वेह भोगानखिलानंते शिवपदं लभेत् ॥ ६८ ॥

ဗြာဟ္မဏာရေ၊ ဤသို့ ဝရတကို ပြုလုပ်လျှင် မဟာဒေဝ၏ ကရုဏာကြောင့် ဤလောက၌ အပျော်အပါး အကျိုးခံစားမှု အားလုံးကို ခံစားရပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ရှီဝ၏ အဆင့်အတန်း (နေရာ) ကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 69

मार्गशुक्लत्रयोदश्यां योऽनंगं विधिना यजेत् । त्रिकालमेककालं वा शिवसंगमसंभवम् ॥ ६९ ॥

မားဂရှီရ္ရှ လပြည့်ဖက် တရယောဒသီ (လဆန်း ၁၃ ရက်) တွင် မည်သူမဆို အနင်္ဂ (ကာမ) ကို သင့်တော်သော နည်းလမ်းဖြင့် ပူဇော်လျှင်—တစ်နေ့သုံးကြိမ်ဖြစ်စေ တစ်ကြိမ်ဖြစ်စေ—ရှီဝ (နှင့် ရှက္တိ) တို့၏ ပေါင်းစည်းမှုမှ မွေးဖွားသောသူကို ပူဇော်ခြင်း ဖြစ်၏။

Verse 70

गन्धाद्यैरुपचारैस्तु पूजयित्वा विधानतः । घटे मंगलपट्टे वा भोजयेद्द्विजदंपती ॥ ७० ॥

နံ့သာစသည့် အုပ်ချုပ်ပူဇော်မှုများဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ကောင်းစွာ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ဃဋ (သန့်ရှင်းသော ရေအိုး) အရှေ့၌ဖြစ်စေ မင်္ဂလာပတ္တ (မင်္ဂလာအဝတ်) ရှေ့၌ဖြစ်စေ၊ ဒွိဇ ဇနီးမောင်နှံကို အစာကျွေးရမည်။

Verse 71

ततश्च दक्षिणां दत्वा स्वयमेकाशनं चरेत् । एवं कृते तु विधिवद्व्रती सौभाग्यभाजनः ॥ ७१ ॥

ထို့နောက် သတ်မှတ်ထားသော ဒက္ခိဏာကို ပူဇော်လှူဒါန်းပြီး၊ ကိုယ်တိုင် တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်သည့် စည်းကမ်းကို လိုက်နာရမည်။ ဤသို့ ဗిధိအတိုင်း ပြုလုပ်လျှင် ဝရတကိုင်ဆောင်သူသည် ကံကောင်းခြင်း၏ အကျိုးကို ခံစားရမည်။

Verse 72

जायते भुवि विप्रेन्द्र महादेवप्रसादतः ॥ ७१ ॥

ဗိပရေန္ဒြာ၊ မြေပြင်ပေါ်၌ ထိုအကျိုးသည် မဟာဒေဝ (ရှီဝ) ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 73

पौषशुक्लत्रयोदश्यां समभ्यर्च्याच्युतं हरिम् । घृतपात्रं द्विजेन्द्राय प्रदद्यात्सर्वसिद्धये ॥ ७२ ॥

ပေါုရှလ၏ လင်းလက်သော ပက္ခ (śukla) အတွင်း တရယောဒသီ (၁၃ ရက်) တွင် အချျုတ ဟရီကို ဗျာဓိတော်အတိုင်း ပူဇော်ပြီး၊ အကျိုးစီးပွားအားလုံး ပြည့်စုံစေရန် ဂျီ (ghee) ထည့်ထားသော အိုးတစ်လုံးကို ဂုဏ်ထူးရှင် ဘြာဟ္မဏကြီးတစ်ဦးအား လှူဒါန်းရမည်။

Verse 74

माघशुक्लत्रयोदश्यां समारभ्य दिनत्रयम् । माघस्नानव्रतं विप्र नानाकामफलावहम् ॥ ७३ ॥

ဗိပရ၊ မာဃလ၏ လင်းလက်သော ပက္ခအတွင်း တရယောဒသီနေ့မှ စ၍ သုံးရက်တိုင်တိုင် မာဃ-စနာန-ဝရတ (မာဃလရေချိုးဝရတ) ကို စတင်ကျင့်သုံးရသည်။ ၎င်းသည် ဆန္ဒအမျိုးမျိုး၏ အကျိုးဖလကို ပေးစွမ်းသည်။

Verse 75

प्रयागे माघमासे तु त्र्यहं स्नातस्य यत्फलम् । नाश्वमेघसहस्रेण तत्फलं लभते भुवि ॥ ७४ ॥

မာဃလတွင် ပရယာဂ၌ သုံးရက်တိုင်တိုင် ရေချိုးခြင်းမှ ရသော ပုဏ္ဏကံအကျိုးသည် မြေပြင်ပေါ်၌ အရှွမေဃ ယဇ္ဉာ တစ်ထောင် ပြုလုပ်သော်လည်း မရနိုင်သော အကျိုးဖြစ်သည်။

Verse 76

तत्र स्नानं जपो होमो दानं चानंत्यमश्नुते । फाल्गुने तु सिते पक्षे त्रयोदश्यामुपोषितः ॥ ७५ ॥

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်း၊ မန္တရားရွတ်ဆိုခြင်း (ဇပ)၊ မီးပူဇော်ခြင်း (ဟိုးမ) နှင့် ဒါနပြုခြင်းတို့သည် မပျက်မယွင်းသော ကုသိုလ်ကို ပေးသည်။ ဖာလ္ဂုဏလတွင် လင်းပက္ခ၌ တရယောဒသီနေ့ အစာရှောင်သူသည် မလွဲမသွေ အကျိုးကို ရသည်။

Verse 77

नमस्कृत्य जगन्नाथं प्रारंभे धनदव्रतम् । महाराजं यक्षपतिं गंधाद्यैरुपचारकैः ॥ ७६ ॥

အစတွင် လောက၏အရှင် ဂျဂန္နာထကို ဦးချပြီးနောက်၊ ယက္ခတို့၏အရှင် မဟာရာဇ ဓနဒ (ကူဗေရ) ကို နံ့သာလိမ်းခြင်း စသည့် ပူဇော်ဝန်ဆောင်မှုများနှင့်အတူ ပူဇော်ရမည်။

Verse 78

लिखितं वर्णकैः पट्टे पूजयेद्भक्तिभावतः । एवं शुक्लत्रयोदश्यां प्रतिमासं द्विजोत्तम ॥ ७७ ॥

အရောင်များဖြင့် အထည်ပြားပေါ်တွင် ရေးဆွဲစေပြီး၊ ဘက္တိစိတ်ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ထို့အတိုင်း လစဉ် လင်းပက္ခ တရယောဒသီနေ့တွင်၊ အို ဒွိဇတို့အထွတ်အမြတ်ရေ။

Verse 79

संपूजयेत्सोपवासश्चैकभुक्तो भवेन्नरः । ततो व्रतांते तु पुनः सौवर्णं धननायकम् ॥ ७८ ॥

လူသည် အစာရှောင်ကာ တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်၍ အပြည့်အဝ ဂုဏ်ပြုကာ ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ဝရတအဆုံးတွင် ဥစ္စာ၏အရှင် ကူဗေရ၏ ရွှေရုပ်တုကို ထပ်မံ လှူဒါန်းပူဇော်ရမည်။

Verse 80

विधाय निधिभिः सार्द्धं सौवर्णाभिर्द्विजोत्तम । उपचारैः षोडशभिः स्नानैः पंचामृतादिभिः ॥ ७९ ॥

အို ဒွိဇတို့အထွတ်အမြတ်ရေ၊ သိုက်တန်ဖိုးများနှင့် ရွှေဖြင့်ပြုသော ပူဇော်ပစ္စည်းများကို စီစဉ်တင်ဆက်ပြီး၊ ဆယ်ခြောက်မျိုးသော ဥပစာရများဖြင့် ဂုဏ်ပြုကာ၊ ပဉ္စာမృత စသည့် သန့်ရှင်းသော အရည်များဖြင့် အဘိသေက (ရေချိုးပူဇော်) ပြုရမည်။

Verse 81

नैवेद्यैर्विविधैर्भक्त्या पूजयेत्तु समाहितः । ततो धेनुमलंकृत्य वस्त्रस्रग्गंधभूषणैः ॥ ८० ॥

စိတ်ကိုတည်ငြိမ်စွာထား၍ ဘက္တိဖြင့် နိုင်ဝေဒျ (ဘုရားသို့ဆက်ကပ်သော အစားအစာ) အမျိုးမျိုးကို ဆက်ကပ်ကာ ဘုရားကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် နွားကို အဝတ်အစား၊ ပန်းကုံး၊ အနံ့သာနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်၍ သတ်မှတ်ထားသော ကုသိုလ်ပြုအမှုကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 82

सवत्सां दापयेद्विप्र सम्यग्वेदविदे शुभाम् । संभोज्य विप्रान्मिष्टान्नैर्द्वादशाथ त्रयोदश ॥ ८१ ॥

အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဝေဒကိုသိကျွမ်းသော သင့်လျော်သူထံသို့ နွားကောင်းတစ်ကောင်ကို နွားကလေးနှင့်အတူ စနစ်တကျ လှူဒါန်းရမည်။ ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏတို့ကို ချိုမြိန်သော အစားအစာများဖြင့် ဧည့်ခံကျွေးမွေးပြီးလျှင် သတ်မှတ်ထားသော ဒွါဒသနှင့် တြယောဒသ အကျင့်/ပွဲတော်များသို့ ဆက်လက်ဝင်ရောက်ရမည်။

Verse 83

गुरुं समर्च्य वस्त्राद्यैः प्रतिमां तां निवेदयेत् । द्विजेभ्यो दक्षणां शक्त्या दत्वा नत्वा विसृज्य च ॥ ८२ ॥

ဂုရုကို အဝတ်အစားစသည်တို့ဖြင့် သင့်တော်စွာ ပူဇော်ပြီးနောက် ထိုပရတိမာ (ရုပ်တု/ပုံတော်) ကို ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့ပြင် မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူ) တို့အား ဒက္ခိဏာကို ပေးလှူကာ ဦးညွှတ်ပြီး လေးစားစွာ အဆုံးသတ်၍ ပြန်လွှတ်ရမည်။

Verse 84

स्वयं भुंजीत मतिमानिष्टैः सह समाहितः । एवं कृते व्रते विप्र निर्धनः प्राप्य वैभवम् ॥ ८३ ॥

ပညာရှိသူသည် စိတ်တည်ငြိမ်စွာထား၍ မိမိချစ်ခင်သူများနှင့်အတူ မိမိလက်ဖြင့် ကိုယ်တိုင် စားသုံးရမည်။ ဤသို့ ဗြတ (သစ္စာအကျင့်) ကို ပြုလုပ်ပြီးလျှင် ဆင်းရဲသော ဗြာဟ္မဏတောင်မှ စည်းစိမ်နှင့် ကြွယ်ဝမှုကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 85

मोदते भुवि विख्यातो राजराज इवापरः ॥ ८४ ॥

သူသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် နာမည်ကျော်ကြားကာ မြေပြင်ပေါ်၌ ပျော်ရွှင်မြူးတင်နေသည်၊ မင်းတို့အထက် မင်းတစ်ပါးကဲ့သို့ပင်။

Verse 86

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने द्वादशमासस्थितत्रयोदशीव्रतकथनं नाम द्वाविंशदधिकशततमोऽध्यायः ॥ १२२ ॥

ဤသို့ဖြင့် «သရီ ဘృဟန္နာရဒီယ ပုရာဏ» ၏ ပူရ္ဝ-ဘာဂ နှင့် ဘృဟဒုပါখ্যာန အတွင်း၌ «တစ်နှစ်တစ်လုံး (၁၂ လ) တလျှောက် ထိန်းသိမ်းသော တရယောဒသီ ဝ్రတ ကထာ» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၁၂၂ သည် ပြီးဆုံး၏။