Adhyaya 5

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे (ईश्वरगीतासु) चतुर्थो ऽध्यायः व्यास उवाच एतावदुक्त्वा भगवान् योगिनां परमेश्वरः / ननर्त परमं भावमैश्वरं संप्रदर्शयन्

ဤသို့ဖြင့် သီရိကူර්မပုရာဏ၊ ဆတ်စာဟသရီ သံဟိတာ၊ အပေါ်ပိုင်း၌ရှိသော ဣရှ္ဝရဂီတာအတွင်း စတုတ္ထအধ্যာယ ပြီးဆုံး၏။ ဗျာသက ဆိုသည်—ဤမျှ ပြောပြီးနောက် ယောဂီတို့၏ အမြင့်ဆုံးပရမေရှ္ဝရ ဘဂဝန်သည် အရှင်တော်၏ အထွတ်အထိပ် အိုင်ශ්ဝရဘဝကို ထင်ဟပ်စေကာ သာကာလိက နတ်မြတ်အကအဖြစ် ကပြ၏။

Verse 2

तं ते ददृशुरीशानं तेजसां परमं निधिम् / नृत्यमानं महादेवं विष्णुना गगने ऽमले

ထိုအခါ သူတို့သည် ဣရှာန—မဟာဒေဝ၊ တေဇောဓာတ်အလင်းရောင်တို့၏ အမြင့်ဆုံး သိုက်တော်—ကို မလွဲမသွေ သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်၌ ကပြနေသည်ကို မြင်ကြ၏၊ ဗိෂ္ဏုလည်း အနီး၌ တည်ရှိ၏။

Verse 3

यं विदुर्योगतत्त्वज्ञा योगिनो यतमानसाः / तमीशं सर्वभूतानामाकशे ददृशुः किल

ယောဂတတ္တဝကို သိမြင်သော ယောဂီတို့၊ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြိုးပမ်းသူတို့ သိရှိသည့် ထိုအရှင်ကို—သတ္တဝါအားလုံး၏ အဓိပတိ ဣရှ္ဝရကို—သူတို့သည် ကောင်းကင်၌ အမှန်တကယ် မြင်တွေ့ကြ၏။

Verse 4

यस्य मायामयं सर्वं येनेदं प्रेर्यते जगत् / नृत्यमानः स्वयं विप्रैर्विश्वेशः खलु दृश्यते

ဤအရာအားလုံးသည် မာယာဖြစ်သော ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် သူ့ထံ၌ တည်ရှိပြီး၊ ဤလောကကြီးကို လှုပ်ရှားစေသူလည်း သူပင် ဖြစ်သည်။ ထိုဗိပ္ရတို့ (ဗြဟ္မဏ ရှင်ပညာရှိများ) သည် ကမ္ဘာလောက၏ အရှင် ဝိශ්ဝေရှ္ဝရကို ကိုယ်တိုင် ကပြနေသည်ဟု အမှန်တကယ် မြင်ကြ၏။

Verse 5

यत् पादपङ्कजं स्मृत्वा पुरुषो ऽज्ञानजं भयम् / जहति नृत्यमानं तं भूतेशं ददृशुः किल

သူ၏ ကြာပန်းခြေတော်ကို သတိရလျှင် လူသည် အဇ္ဈာနမှ ပေါက်ဖွားသော ကြောက်ရွံ့မှုကို စွန့်လွှတ်နိုင်၏။ ထိုကြောင့် သူတို့သည် သတ္တဝါတို့၏ အရှင် ဘူတေရှ (ရှီဝ) ကို အမှန်တကယ် ကပြနေသည်ဟု မြင်ကြ၏။

Verse 6

यं विनिद्रा जितश्वासाः शान्ता भक्तिसमन्विताः / ज्योतिर्मयं प्रपश्यन्ति स योगी दृश्यते किल

အိပ်မပျော်ဘဲ အသက်ရှူကိုအနိုင်ယူ၍ စိတ်ငြိမ်သက်ကာ ဘက္တိဖြင့်ပြည့်စုံသော ယောဂီတို့က သန့်ရှင်းသော အလင်းတော်အဖြစ် မြင်တွေ့သော အရှင်—ထိုသူကိုပင် ယောဂီစစ်ဟု အမှန်တကယ် သိမြင်ကြသည်။

Verse 7

यो ऽज्ञानान्मोचयेत् क्षिप्रं प्रसन्नो भक्तवत्सलः / तमेव मोचकं रुद्रमाकाशे ददृशुः परम्

ကြင်နာသနား၍ ဘက္တိရှိသူတို့ကို ချစ်မြတ်နိုးကာ အဝိဇ္ဇာမှ လျင်မြန်စွာ လွတ်မြောက်စေသော အရှင်—ထိုသူတစ်ပါးတည်းကိုပင် မိုးကောင်းကင်၌ ရုဒ္ဒရ၊ အမြင့်ဆုံး လွတ်မြောက်စေသူအဖြစ် သူတို့မြင်တွေ့ကြသည်။

Verse 8

सहस्रशिरसं देवं सहस्रचरणाकृतिम् / सहस्रबाहुं जटिलं चन्द्रार्धकृतशेखरम्

ခေါင်းတစ်ထောင်ရှိသော ဒေဝတော်၊ ခြေတစ်ထောင်၏ရုပ်သဏ္ဌာန်၊ လက်တစ်ထောင်၊ ဇဋာဆံပင်နှင့် လဝက်တော်ကို မကူဋ်အဖြစ် ဆင်မြန်းတော်မူသော အရှင်ကို ငါ စိတ်ဖြင့် အာရုံပြု၍ ဆည်းကပ်စဉ်းစား၏။

Verse 9

वसानं चर्म वैयाघ्रं शूलासक्तमहाकरम् / दण्डपाणिं त्रयीनेत्रं सूर्यसोमाग्निलोचनम्

ကျားအရေကို ဝတ်ဆင်တော်မူ၍ သုံးချွန်တံ (သူလ) ကို ဆောင်ထားသော မဟာရုပ်သဏ္ဌာန်၊ လက်၌ ဒဏ္ဍကို ကိုင်ဆောင်တော်မူသော အရှင်—မျက်စိသုံးပါးရှိ၍ မျက်စိတို့သည် နေ၊ လ၊ မီး ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 10

ब्रह्माण्डं तेजसा स्वेन सर्वमावृत्य च स्थितम् / दंष्ट्राकरालं दुर्धर्षं सूर्यकोटिसमप्रभम्

မိမိ၏ တေဇောရောင်ခြည်ဖြင့် ဘြဟ္မာဏ္ဍတစ်လုံးလုံးကို အပြည့်အဝ ပျံ့နှံ့ဖုံးလွှမ်းကာ ထိုနေရာ၌ တည်တော်မူ၏—သွားစွယ်ထွက်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်၊ မအနိုင်ယူနိုင်သော၊ နေတစ်ကောဋိများနှင့် တူညီသည့် တောက်ပမှုဖြင့် လင်းလက်တော်မူ၏။

Verse 11

अण्डस्थं चाण्डबाह्यस्थं बाह्यमभ्यन्तरं परम् / सृजन्तमनलज्वालं दहन्तमखिलं जगत् / नृत्यन्तं ददृशुर्देवं विश्वकर्माणमीश्वरम्

သူတို့သည် ဒေဝ—ဣශ්ဝရ၊ ဗိශ්ဝကර්မန်—ကို မြင်ကြ၏။ ထိုအရှင်သည် ကောသမိကအဏ္ဍအတွင်း၌လည်း၊ အဏ္ဍအပြင်၌လည်း တည်ရှိ၍ အပြင်နှင့်အတွင်း နှစ်ပါးလုံးဖြစ်သော အမြင့်ဆုံးတော်မူ၏။ မီးလျှံတောက်လောင်မှုကို ဖန်ဆင်းစေပြီး စကြဝဠာတစ်လုံးလုံးကိုလည်း လောင်ကျွမ်းစေတော်မူ၏။ ဖန်တီးမှုနှင့် လက်ရာအပေါင်း၏ အရှင်အဖြစ် အာဏာတော်ဖြင့် ကပြတော်မူ၏။

Verse 12

महादेवं महायोगं देवानामपि दैवतम् / पशूनां पतिमीशानं ज्योतिषां ज्योतिरव्ययम्

မဟာဒေဝ—မဟာယောဂီ—ကို ငါ ပူဇော်ကန်တော့၏။ ထိုအရှင်သည် ဒေဝတို့၏ ဒေဝတော်ပင် ဖြစ်တော်မူ၏။ ဣရှာန၊ သတ္တဝါအပေါင်း၏ အရှင်၊ ပသုပတိ (တိရစ္ဆာန်နှင့် သတ္တဝါတို့၏ မဟာပတိ) ဖြစ်တော်မူ၍ အလင်းအပေါင်း၏ အလင်းဖြစ်သော မပျက်မယွင်းသော တေဇောတော်လည်း ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 13

पिनाकिनं विशालाक्षं भेषजं भवरोगिणाम् / कालात्मानं कालकालं देवदेवं महेश्वरम्

ပိနာကာဓနုကို ကိုင်ဆောင်တော်မူသော မဟေရှဝရ—ကျယ်ပြန့်သော မျက်စိတော်ရှိသည့် အရှင်—ကို ငါ ကန်တော့၏။ ထိုအရှင်သည် သံသရာဖြစ်ပေါ်ခြင်း၏ ရောဂါခံစားသူတို့အတွက် ဆေးတော်ဖြစ်တော်မူ၏။ ကာလတော်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်၍ ကာလကိုလည်း အနိုင်ယူသော ကာလကာလ၊ ဒေဝတို့၏ ဒေဝတော် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 14

उमापतिं विरूपाक्षं योगानन्दमयं परम् / ज्ञानवैराग्यनिलयं ज्ञानयोगं सनातनम्

ဉမာ၏ ပတိဖြစ်တော်မူသော ဗိရူပါက္ခ—မျက်စိသုံးပါးတော်ရှိသည့် အရှင်—ကို ငါ ပူဇော်၏။ ထိုအရှင်သည် ယောဂအာနန္ဒဖြင့် ပြည့်ဝသော အမြင့်ဆုံးတော်မူ၏။ ဉာဏ်နှင့် ဝိရာဂျ (ကပ်ငြိမ့်ခြင်း) တည်ရာ နိလယဖြစ်၍ ဉာဏယောဂ အနန္တကာလတော် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 15

शाश्वतैश्वर्यविभवं धर्माधारं दुरासदम् / महेन्द्रोपेन्द्रनमितं महर्षिगणवन्दितम्

ထာဝရ အိုင်ශ්ဝရယ (အာဏာတော်) ၏ ဗိဘဝဖြစ်သော မဟိမတော်ရှိ၍ ဓမ္မ၏ အထောက်အကူ အခြေခံတော်မူ၏။ မရောက်မီနိုင်သော အရှင်ကို မဟေန္ဒြ (ဣန္ဒြ) နှင့် ဥပေန္ဒြ (ဗိෂ္ဏု) တို့ပင် ဦးညွှတ်ကန်တော့ကြ၏။ မဟာရိသိအစုအဝေးတို့ကလည်း ဝန်ဒနာပြုကြ၏။

Verse 16

आधारं सर्वशक्तीनां महायोगेश्वरेश्वरम् / योगिनां परमं ब्रह्म योगिनां योगवन्दितम् / योगिनां हृदि तिष्ठन्तं योगमायासमावृतम्

သူသည် အင်အားအားလုံး၏ အခြေခံအာဓာရ ဖြစ်၍ မဟာယောဂီတို့၏ အရှင်၊ ယောဂအာဏာ၏ အထွဋ်အမြတ် အရှင်တော် ဖြစ်သည်။ ယောဂီတို့အတွက် သူသည် အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန် ဖြစ်ပြီး ယောဂဖြင့်ပင် ပူဇော်ခံရသူ ဖြစ်သည်။ ယောဂီတို့၏ နှလုံးတွင် တည်နေသော်လည်း မိမိ၏ ယောဂမာယာဖြင့် ဖုံးကွယ်နေသည်။

Verse 17

क्षणेन जगतो योनिं नारायणमनामयम् / ईश्वरेणैकतापन्नमपश्यन् ब्रह्मवादिनः

ခဏတစ်ခဏအတွင်း ဘြဟ္မကို ဟောကြားသော ရှင်သန်တော်မူသည့် ရှင်တော်များသည် နာရာယဏကို မြင်တွေ့ကြ၏—အနာမယ၊ အပြစ်ကင်း၍ ကမ္ဘာလောက၏ မူလအမိဝမ်း ဖြစ်သူကို၊ ထို့ပြင် ဣශ්ဝရနှင့် အနှစ်သာရတစ်ခုတည်းဖြစ်ကြောင်း သိမြင်ကြ၏။

Verse 18

दृष्ट्वा तदैश्वरं रूपं रुद्रनारायणात्मकम् / कृतार्थं मेनिरे सन्तः स्वात्मानं ब्रह्मवादिनः

ထိုအခါ ရုဒ္ရနှင့် နာရာယဏ တစ်ရုပ်တည်းဖြစ်သော အရှင်တော်၏ အိုင်ශ්ဝရရုပ်ကို မြင်ပြီးနောက် ဘြဟ္မကို သင်ကြားဟောကြားသော သန့်ရှင်းသည့် ရှင်တော်များသည် မိမိတို့၏ အတ္တကို ပြည့်စုံသကဲ့သို့၊ ရည်မှန်းချက် ပြီးမြောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားကြ၏။

Verse 19

सनत्कुमारः सनको भृगुश्च सनातनश्चैव सनन्दनश्च / रुद्रो ऽङ्गिरा वामदेवाथ शुक्रो महर्षिरत्रिः कपिलो मरीचिः

သနတ်ကူမာရ၊ သနက၊ ဘൃဂု၊ ထို့အပြင် သနာတနနှင့် သနန္ဒန; ရုဒ္ရ၊ အင်္ဂိရာ၊ ဝာမဒေဝနှင့် သုက္ရ; မဟာရ္ရှိ အတြိ၊ ကပိလ နှင့် မရီချိ—ဤတို့သည် လေးမြတ်အပ်သော ရှင်တော်များအဖြစ် ရေတွက်ကြသည်။

Verse 20

दृष्ट्वाथ रुद्रं जगदीशितारं तं पद्मनाभाश्रितवामभागम् / ध्यात्वा हृदिस्थं प्रणिपत्य मूर्ध्ना बद्ध्वाञ्जलिं स्वेषु शिरःसु भूयः

ထို့နောက် လောကများကို အုပ်စိုးသော ရုဒ္ရကို မြင်ကြ၏—သူ၏ ဘယ်ဘက်တွင် ပဒ္မနာဘ (ဗိဿနု) အား အားထားတည်ရှိနေသည်။ ထို့ကို နှလုံးအတွင်း တည်နေသူအဖြစ် သမาธိဖြင့် ဓ్యာန်တော်မူကာ ခေါင်းဖြင့် ပျပ်ဝပ်နမസ്കာရပြု၍ လက်အုပ်ချီ (အဉ္ဇလိ) ကို မိမိတို့၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ထပ်မံတင်ကြ၏။

Verse 21

ओङ्कारमुच्चार्य विलोक्य देवम् अन्तःशरीरे निहितं गुहायाम् / समस्तुवन् ब्रह्ममयैर्वचोभिर् आनन्दपूर्णायतमानसास्ते

«အိုမ်» ဟု ဩင်္ကာရကို အသံထွက်ကာ၊ ကိုယ်အတွင်း၌ နှလုံးဂူအတွင်း ဝှက်ထားသော ဘုရားကို မြင်တော်မူပြီး၊ ဗြဟ္မတရားပြည့်ဝသော စကားများဖြင့် ချီးမွမ်းကြရာ၊ သူတို့၏စိတ်သည် ကျယ်ပြန့်၍ အာနန္ဒဖြင့် ပြည့်လျှံသွား၏။

Verse 22

मुनय ऊचुः त्वामेकमीशं पुरुषं पुराणं प्राणेश्वरं रुद्रमनन्तयोगम् / नमाम सर्वे हृदि सन्निविष्टं प्रचेतसं ब्रह्ममयं पवित्रम्

မုနိတို့က ဆိုကြသည်—သင်တော်မူသည် တစ်ပါးတည်းသော အီရှဝရ၊ ရှေးဦးပုရုရှ၊ အသက်ရှု၏ အရှင်၊ အနန္တယောဂရှိသော ရုဒ္ဒရ ဖြစ်တော်မူ၏။ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် နှလုံးအတွင်း နေထိုင်သော သန့်ရှင်းသည့် စေတနာတော်၊ အသိဉာဏ်တော်၊ ဗြဟ္မမယ ဖြစ်တော်မူသော အရှင်ထံ ဦးညွှတ်ပါ၏။

Verse 23

त्वां पश्यन्ति मुनयो ब्रह्मयोनिं दान्ताः शान्ता विमलं रुक्मवर्णम् / ध्यात्वात्मस्थमचलं स्वे शरीरे कविं परेभ्यः परमं तत्परं च

စည်းကမ်းထိန်းသိမ်း၍ ငြိမ်းချမ်းသော မုနိတို့သည် သင်တော်မူသော ဗြဟ္မ၏ မူလအရင်းအမြစ်—အညစ်အကြေးကင်း၍ ရွှေရောင်တောက်ပသော အရှင်ကို မြင်ကြ၏။ ကိုယ်အတွင်း၌ မလှုပ်မယှက် အတ္တမဖြစ်သော သင်ကို သမาธိဖြင့် တရားထိုင်ကာ၊ သင်ကို ကဗိ-ဒർശန (မြင်တော်မူသူ)၊ အမြင့်ဆုံး အရှင်၊ နှင့် အဆုံးစွန်သော ပရမဂတိဟူ၍ သိမြင်ကြ၏။

Verse 24

त्वत्तः प्रसूता जगतः प्रसूतिः सर्वात्मभूस्त्वं परमाणुभूतः / अणोरणीयान् महतो महीयां- स्त्वामेव सर्वं प्रवदन्ति सन्तः

လောက၏ ပေါ်ပေါက်ခြင်းသည် သင်တော်မူထံမှပင် ပေါ်ပေါက်လာ၏။ သင်သည် အရာအားလုံး၏ အတ္တ၊ အဏုအတိအကျဆုံး အဏုတစ်စိတ်အဖြစ်တောင် ရှိနေတော်မူ၏။ အငယ်ဆုံးထက်ငယ်၍ အကြီးဆုံးထက်ကြီး—ပညာရှိတို့က သင်တော်မူတစ်ပါးတည်းပင် အရာအားလုံးဟု ကြေညာကြ၏။

Verse 25

हिरण्यगर्भो जगदन्तरात्मा त्वत्तो ऽधिजातः पुरुषः पुराणः / संजायमानो भवता विसृष्टो यथाविधानं सकलं ससर्ज

ဟိရဏ္ယဂರ್ಭ—လောကအတွင်းရှိ အန္တရာတ္မာ—သည် သင်တော်မူထံမှ မွေးဖွားလာသော ရှေးဦးပုရုရှ ဖြစ်၏။ သင်တော်မူက ဖန်ဆင်း၍ ထုတ်လွှတ်သဖြင့်၊ သူသည် သတ်မှတ်ထားသော ဓမ္မနည်းအတိုင်း ဖန်ဆင်းမှုအားလုံးကို စုံလင်စွာ စီမံဖန်တီးခဲ့၏။

Verse 26

त्वत्तो वेदाः सकलाः संप्रसूता- स्त्वय्येवान्ते संस्थितिं ते लभन्ते / पश्यामस्त्वां जगतो हेतुभूतं नृत्यन्तं स्वे हृदये सन्निविष्टम्

သင်ထံမှ ဝေဒများအားလုံး အပြည့်အဝ ပေါ်ပေါက်လာပြီး၊ အဆုံးတွင်လည်း သင်၌သာ အနားယူရာကို ရရှိကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်ကို စကြဝဠာ၏ အကြောင်းရင်းအဖြစ် မြင်ရသည်—လီလာနတ်ကပြုကာ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ နှလုံးအတွင်း၌ တည်ရှိနေသည်။

Verse 27

त्वयैवेदं भ्राम्यते ब्रह्मचक्रं मायावी त्वं जगतामेकनाथः / नमामस्त्वां शरणं संप्रपन्ना योगात्मानं चित्पतिं दिव्यनृत्यम्

သင်တစ်ပါးတည်းကြောင့် ဘြဟ္မာ၏ စက်ဝိုင်း—ဖန်ဆင်းမှု၏ လှည့်ပတ်သံသရာ—လှုပ်ရှားစေသည်။ မာယာကို ကိုင်တွယ်သူ သင်သည် လောကအားလုံး၏ တစ်ပါးတည်းသော အရှင်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်၌ အားကိုးခိုလှုံကာ ဦးညွှတ်ပူဇော်သည်—ယောဂသဘာဝတော်၊ အသိဉာဏ်၏ အရှင် (चित्पति)၊ ဒိဗ္ဗနတ်ကပြုသူ။

Verse 28

पश्यामस्त्वां परमाकाशमध्ये नृत्यन्तं ते महिमानं स्मरामः / सर्वात्मानं बहुधा सन्निविष्टं ब्रह्मानन्दमनुभूयानुभूय

ကျွန်ုပ်တို့သည် အမြင့်ဆုံး အတွင်းကောင်းကင်အလယ်၌ သင်ကို မြင်ရသည်၊ သင်၏ မဟိမတော်သည် “က” သကဲ့သို့ လှုပ်ရှားတောက်ပနေသည်ကို မကြာခဏ သတိရစဉ်းစားသည်။ သင်သည် အားလုံး၏ အတ္တမန်၊ သတ္တဝါအားလုံးအတွင်း နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် တည်ရှိသူ—ထပ်ခါထပ်ခါ ဘြဟ္မအာနန္ဒကို ကျွန်ုပ်တို့ ခံစားရသည်။

Verse 29

ओङ्कारस्ते वाचको मुक्तिबीजं त्वमक्षरं प्रकृतौ गूढरूपम् / तत्त्वां सत्यं प्रवदन्तीह सन्तः स्वयंप्रभं भवतो यत्प्रकाशम्

“အုံ” သည် သင်၏ အမည်လက္ခဏာ၊ မုက္ခ၏ မျိုးစေ့ဖြစ်သည်။ သင်သည် မပျက်မယွင်းသော အက္ခရာ၊ ပရကృతိအတွင်း၌ ပုန်းကွယ်သော ရုပ်သဘောရှိသူ။ ဤနေရာ၌ သဘောတရားကို သိမြင်ပြီးသော သန္တများက သင်ကို အမှန်တရားဟု ကြေညာကြသည်—ကိုယ်တိုင်တောက်ပသူ—သင်၏ အလင်းကြောင့် အရာအားလုံး တောက်ပပေါ်လွင်သည်။

Verse 30

स्तुवन्ति त्वां सततं सर्ववेदा नमन्ति त्वामृषयः क्षीणदोषाः / शान्तात्मानः सत्यसंधा वरिष्ठं विशन्ति त्वां यतयो ब्रह्मनिष्ठाः

ဝေဒအားလုံးသည် သင်ကို အစဉ်မပြတ် ချီးမွမ်းကြသည်။ အပြစ်အနာအဆာ လျော့ပါးသွားသော ရှင်ရသီများသည် သင်ကို ဦးညွှတ်ကြသည်။ စိတ်ငြိမ်းချမ်း၍ အမှန်တရား၌ တည်ကြည်သူတို့—ဘြဟ္မ၌ တည်မြဲသော ယတီသမဏများ—အမြင့်ဆုံးသော သင်ထံသို့ ဝင်ရောက်ပေါင်းစည်းကြသည်။

Verse 31

एको वेदो बहुशाखो ह्यनन्तस् त्वामेवैकं बोधयत्येकरूपम् / वेद्यं त्वां शरणं ये प्रपन्ना- स्तेषां शान्तिः शाश्वती नेतरेषाम्

ဝေဒသည် တစ်ပါးတည်းဖြစ်သော်လည်း အဆုံးမရှိသော ခွဲခက်များစွာရှိ၏။ သို့ရာတွင် ၎င်းသည် တစ်ရုပ်တည်းသော အနှစ်သာရတစ်ပါးတည်းဖြစ်သော သင်—တစ်ပါးတည်းကိုသာ သဘောပေါက်စေ၏။ သင်ကို သိမြင်ရမည့် အမြင့်ဆုံးအရာဟု သိကာ သင်၌ ခိုလှုံသူတို့သည် အနန္တကာလ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ရကြ၏၊ အခြားသူတို့မဟုတ်။

Verse 32

भवानीशो ऽनादिमांस्तेजोराशिर् ब्रह्मा विश्वं परमेष्ठी वरिष्ठः / स्वात्मानन्दमनुभूयाधिशेते स्वयं ज्योतिरचलो नित्यमुक्तः

သူသည် ဘဝာနီ၏ အရှင် (ရှီဝ) ဖြစ်၍ အစမရှိသူ၊ တောက်ပမှု၏ အစုအဝေးကြီးဖြစ်၏—ဗြဟ္မာလည်း ဖြစ်၍ စကြဝဠာတစ်ခုလုံးလည်း ဖြစ်ကာ အမြင့်ဆုံး စီမံခန့်ခွဲသူ၊ အထူးမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။ မိမိအတ္တ၏ အာနန္ဒကို ကိုယ်တိုင် အတွေ့အကြုံပြု၍ မိမိအတွင်း၌ပင် နားနေတော်မူ၏—ကိုယ်တိုင်တောက်ပ၊ မလှုပ်ရှား၊ အမြဲလွတ်မြောက်သူ။

Verse 33

एको रुद्रस्त्वं करोषीह विश्वं त्वं पालयस्यखिलं विश्वरूपः / त्वामेवान्ते निलयं विन्दतीदं नमामस्त्वां शरणं संप्रपन्नाः

သင်တစ်ပါးတည်းသာ ရုဒြဖြစ်၏။ ဤလောက၌ စကြဝဠာကို ဖန်ဆင်းသူလည်း သင်၊ စကြဝဠာရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် အရာအားလုံးကို ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းသူလည်း သင်ဖြစ်၏။ အဆုံးတွင် ဤကမ္ဘာသည် သင်တစ်ပါးတည်း၌သာ နားခိုရာကို တွေ့၏။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်ကို ဦးညွှတ်ကန်တော့ပါ၏—သင်၌ ခိုလှုံလာကြပါပြီ။

Verse 34

त्वामेकमाहुः कविमेकरुद्रं प्राणं बृहन्तं हरिमग्निमीशम् / इन्द्रं मृत्युमनिलं चेकितानं धातारमादित्यमनेकरूपम्

သင်တစ်ပါးတည်းကိုပင် တစ်ပါးတည်းသော ကဝိ၊ တစ်ပါးတည်းသော ရုဒြဟု ကြေညာကြ၏။ သင်သည် အသက်ရှု (ပရာဏ)၊ အလွန်ကြီးမြတ်သူ၊ ဟရီ၊ အဂ္နိ၊ အရှင်လည်း ဖြစ်၏။ သင်သည် အိန္ဒြ၊ မရဏ၊ လေ (အနိလ)၊ အရာအားလုံးကို သိမြင်သော ဉာဏ်တော်၊ ထောက်တည်သူ ဓာတೃ နှင့် နေမင်း အာဒိတျ—ပုံသဏ္ဌာန် များစွာဖြင့် ထင်ရှားသော တစ်ပါးတည်းဖြစ်၏။

Verse 35

त्वमक्षरं परमं वेदितव्यं त्वमस्य विश्वस्य परं निधानम् / त्वमव्ययः शाश्वतधर्मगोप्ता सनातनस्त्वं पुरुषोत्तमो ऽसि

သင်သည် အက္ခရာ—မပျက်စီးသော အမြင့်ဆုံး၊ အမှန်တကယ် သိမြင်ရမည့်အရာဖြစ်၏။ သင်သည် ဤစကြဝဠာတစ်ခုလုံး၏ အမြင့်ဆုံး ခိုလှုံရာ၊ နောက်ဆုံး တည်ရာဖြစ်၏။ သင်သည် မယိုယွင်းသောသူ၊ အမြဲတည်သော ဓမ္မကို စောင့်ရှောက်သူ; အနန္တကာလရှိသော ပုရုရှိုတ္တမ (Puruṣottama) ဖြစ်၏။

Verse 36

त्वमेव विष्णुश्चतुराननस्त्वं त्वमेव रुद्रो भगवानधीशः / त्वं विश्वनाभिः प्रकृतिः प्रतिष्ठा सर्वेश्वरस्त्वं परमेश्वरो ऽसि

သင်တစ်ပါးတည်းသည် ဗိဿနုဖြစ်၏၊ မျက်နှာလေးပါးရှိသော ဘြဟ္မာလည်း သင်ပင်ဖြစ်၏။ သင်တစ်ပါးတည်းသည် ရုဒ္ဒရ—ကောင်းချီးတော်မူသော အမြင့်ဆုံးအုပ်စိုးရှင် ဖြစ်၏။ သင်သည် စကြဝဠာ၏ နာဘိ၊ ပရကృతိ၏ အခြေခံနှင့် ထောက်တိုင် ဖြစ်၏။ သင်သည် အရာအားလုံး၏ အရှင်၊ အမှန်တကယ် သင်သည် ပရမేశ్వర ဖြစ်၏။

Verse 37

त्वामेकमाहुः पुरुषं पुराण- मादित्यवर्णं तमसः परस्तात् / चिन्मात्रमव्यक्तमचिन्त्यरूपं खं ब्रह्म शून्यं प्रकृतिं निर्गुणं च

သင်တစ်ပါးတည်းကိုပင် ရှေးဦးပုရုရှ—မူလပုရုရှဟု ကြေညာကြ၏၊ နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပ၍ အဝိဇ္ဇာ၏ အမှောင်ကို ကျော်လွန်နေ၏။ သင်သည် သန့်ရှင်းသော အသိဉာဏ်တစ်ခုတည်း—မထင်ရှားသော၊ ပုံသဏ္ဍာန်မစဉ်းစားနိုင်သော ဖြစ်၏။ သင်ကို «အာကာသ», «ဘြဟ္မန်», «သုည», «ပရကృతိ» ဟူ၍လည်းကောင်း၊ «နိရ္ဂုဏ» (ဂုဏ်အလုံးစုံကို ကျော်လွန်သူ) ဟူ၍လည်းကောင်း ခေါ်ကြ၏။

Verse 38

यदन्तरा सर्वमिदं विभाति यदव्ययं निर्मलमेकरूपम् / किमप्यचिन्त्यं तव रूपमेतत् तदन्तरा यत्प्रतिभाति तत्त्वम्

ဤစကြဝဠာအလုံးစုံ တောက်ပထင်ရှားနေရာ အတွင်း၌ရှိသော အရာ—မပျက်မယွင်း၊ သန့်စင်၍ တစ်ရုပ်တည်း မခွဲမကွာ—ဤသည်ပင် သင်၏ ရုပ်သဘော ဖြစ်၍ အမှန်တကယ် စဉ်းစားမမီသော အရာတစ်ခု ဖြစ်၏။ ထိုအရာမှ လွဲ၍ အမှန်တရားဟူသမျှ မည်သည့်အရာမျှ ထင်ရှားမလာနိုင်။

Verse 39

योगेश्वरं रुद्रमनन्तशक्तिं परायणं ब्रह्मतनुं पवित्रम् / नमाम सर्वे शरणार्थिनस्त्वां प्रसीद भूताधिपते महेश

အဆုံးမရှိသော အင်အားတော်ရှိသည့် ယောဂ၏ အရှင် ရုဒ္ဒရကို ကျွန်ုပ်တို့ ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏—အမြင့်ဆုံး အားကိုးရာ၊ ကိုယ်တော်သည် ဘြဟ္မန်၏ သဘောတရားဖြစ်၍ သန့်ရှင်းမြတ်စွာ။ အားကိုးခိုလှုံလိုသူ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး သင်ထံ ဦးညွှတ်ပါ၏; ကျေးဇူးတော်ပြုပါ၊ မဟာဒေဝ၊ သတ္တဝါတို့၏ အရှင်။

Verse 40

त्वत्पादपद्मस्मरणादशेष- संसारबीजं विलयं प्रयाति / मनो नियम्य प्रणिधाय कायं प्रसादयामो वयमेकमीशम्

သင်၏ ကြာပန်းခြေတော်ကို သတိရခြင်းကြောင့် လောကီဘဝချည်နှောင်မှု၏ မျိုးစေ့အလုံးစုံ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ စိတ်ကို ထိန်းညှိ၍ ကိုယ်ကို တည်ငြိမ်စွာ အပ်နှံကာ သဒ္ဓါဖြင့် တစ်ပါးတည်းသော အီရှဝရကို ကျွန်ုပ်တို့ ပူဇော်၍ ကျေးဇူးတော်ကို တောင်းခံပါ၏။

Verse 41

नमो भवायास्तु भवोद्भवाय कालाय सर्वाय हराय तुभ्यम् / नमो ऽस्तु रुद्राय कपर्दिने ते नमो ऽग्नये देव नमः शिवाय

ဘဝအဖြစ် သင့်အား နမောကာရပါ၏။ သတ္တဝါတို့ ပေါ်ထွန်းရာ အရင်းမြစ်အဖြစ်လည်း နမောကာရပါ၏။ ကာလအဖြစ်၊ အလုံးစုံအဖြစ်၊ ဟရ—ဒုက္ခဖယ်ရှားသူအဖြစ်လည်း နမောကာရပါ၏။ ရုဒြ—ဆံပင်ချည်ကပ်သော အရှင်အဖြစ် သင့်အား နမောကာရပါ၏။ အဂ္နိအဖြစ်၊ အို ဒေဝ—ရှီဝအား ထပ်ခါထပ်ခါ နမောကာရပါ၏။

Verse 42

ततः स भगवान् देवः कपर्दी वृषवाहनः / संहृत्य परमं रूपं प्रकृतिस्थो ऽभवद् भवः

ထို့နောက် မင်္ဂလာရှိသော ထိုဘုရား—ဆံပင်ချည်ကပ်သော၊ နွားတင်စီးသော—မိမိ၏ အထွတ်အထိပ် (လောကလွန်) ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်း၍ ပရကృతိအတွင်း၌ တည်နေရာယူသွား၏။ ထို့ကြောင့် ဘဝ (ရှီဝ) သည် မိမိ၏ သဘာဝအတွင်းတည်သော အနီးကပ်ရုပ်အဖြစ် ရှိနေတော်မူ၏။

Verse 43

ते भवं भूतभव्येशं पूर्ववत् समवस्थितम् / दृष्ट्वा नारायणं देवं विस्मिता वाक्यमब्रुवन्

သူတို့သည် နာရာယဏ—ဒေဝအရှင်—ကို ဘဝ (ရှီဝ) အဖြစ်၊ အတိတ်နှင့် အနာဂတ်၏ အရှင်အဖြစ် ယခင်ကဲ့သို့ တည်နေသည်ကို မြင်ကြသဖြင့် အံ့ဩသွားကာ ဤစကားများကို ပြောကြ၏။

Verse 44

भगवन् भूतभव्येश गोवृषाङ्कितशासन / दृष्ट्वा ते परमं रूपं निर्वृताः स्म सनातन

အို မင်္ဂလာရှိသော အရှင်၊ အတိတ်နှင့် အနာဂတ်၏ အရှင်၊ နွားနှင့် နွားထီးအမှတ်တံဆိပ်ဖြင့် ထင်ရှားသော အမိန့်တော်ပိုင်ရှင်၊ သင်၏ အထွတ်အထိပ် ရုပ်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် အပြည့်အဝ ငြိမ်းချမ်း၍ ပြည့်စုံသွားပါပြီ၊ အို ထာဝရအရှင်။

Verse 45

भवत्प्रसादादमले परस्मिन् परमेश्वरे / अस्माकं जायते भक्तिस्त्वय्येवाव्यभिचारिणी

သင်၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့်၊ အို အညစ်အကြေးကင်းသော အထွတ်အထိပ် အရှင်၊ ပရမေရှဝရ၊ ကျွန်ုပ်တို့အတွင်း၌ သင့်ထံတော်သို့သာ မလွဲမသွေ တည်မြဲသော ဘက္တိ ပေါ်ထွန်းလာပါသည်။

Verse 46

इदानीं श्रोतुमिच्छामो माहात्म्यं तव शङ्कर / भूयो ऽपि तव यन्नित्यं याथात्म्यं परमेष्ठिनः

ယခုအခါ ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်၏ မဟာတန်ခိုးကို ကြားလိုပါသည်၊ အို ရှင်ကရာ။ ထို့ပြင် ထာဝရဖြစ်သော သင်၏ အမှန်တရား—ပရမေဋ္ဌင် (အမြင့်မြတ်သခင်) ၏ သဘောတရားကိုလည်း ထပ်မံ ကြားလိုပါသည်။

Verse 47

स तेषां वाक्यमाकर्ण्य योगिनां योगसिद्धिदः / प्राहः गम्भीरया वाचा समालोक्य च माधवम्

ယောဂီတို့၏ စကားကို ကြားနာပြီးနောက် ယောဂသိဒ္ဓိပေးသူသည် နက်ရှိုင်း၍ တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် ပြောကြားကာ၊ အားလုံးသည် မာဓဝ (သခင်) ကို မျက်နှာမူကြည့်ရှုကြသည်။