Adhyaya 4

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे (ईश्वरगीतासु) तृतीयो ऽध्यायः ईश्वर उवाच वक्ष्ये समाहिता यूयं शृणुध्वं ब्रह्मवादिनः / माहात्म्यं देवदेवस्य येनेदं संप्रवर्तते

ဤသို့ဖြင့် သီရိကူර්မပုရာဏာ၏ ဆာဟස්ထရိ (ခြောက်ထောင်) သံဟိတာ၌၊ အပေါ်ပိုင်းနောက်ပိုင်း—ဣရှ္ဝရဂီတာအတွင်း—(ယခင်အခန်းအဆုံးကို မှတ်သားသည်)။ ဘုရားရှင်က မိန့်တော်မူသည်– «စိတ်တည်ငြိမ်၍ နားထောင်ကြလော့၊ ဗြဟ္မဝါဒင်တို့။ ဤအရာ (ဓမ္မအမိန့်/သင်ကြားချက်) ကို လှုပ်ရှားစေ၍ စတင်စေသော ဒေဝဒေဝ၏ မဟာတန်ခိုးကို ငါကြေညာမည်»။

Verse 2

नाहं तपोभिर्विविधैर्न दानेन न चेज्यया / शक्यो हि पुरुषैर्ज्ञातुमृते भक्तिमनुत्तमाम्

ငါကို လူတို့သည် အမျိုးမျိုးသော တပ (အကျင့်တရား) များဖြင့်လည်း မသိနိုင်၊ ဒါန (လှူဒါန်းခြင်း) ဖြင့်လည်း မသိနိုင်၊ ယဇ္ဈ (ယဇ္ဈပူဇာ) ဖြင့်လည်း မသိနိုင်။ အထူးမြတ်သော ဘက္တိ မရှိလျှင် ငါကို မသိနိုင်။

Verse 3

अहं हि सर्वभावानामन्तस्तिष्ठामि सर्वगः / मां सर्वसाक्षिणं लोको न जानाति मुनीश्वराः

အကြောင်းမူကား ငါသည် အရာအားလုံး၌ ပျံ့နှံ့နေသူဖြစ်၍ အခြေအနေအလုံးစုံ၏ အတွင်း၌ တည်ရှိနေသည်။ သို့ရာတွင် လောကသည် ငါကို—အရာအားလုံး၏ သက်သေတော်—မသိကြ၊ မုနိအရှင်တို့။

Verse 4

यस्यान्तरा सर्वमिदं यो हि सर्वान्तरः परः / सो ऽहन्धाता विधाता च कालो ऽग्निर्विश्वतोमुखः

ဤစကြဝဠာအလုံးစုံသည် အတွင်း၌ တည်နေသောသူ၊ အရာအားလုံး၏ အတွင်း၌ နေထိုင်သော အမြင့်ဆုံး အန္တర్యာမင်ဖြစ်သောသူ—ထိုသူတစ်ပါးတည်းကပင် တည်ထောင်သူလည်း ဖြစ်၍ စီမံခန့်ခွဲသူလည်း ဖြစ်သည်။ ထိုသူသည် ကာလကိုယ်တိုင်ဖြစ်၍ စကြဝဠာမီး (အဂ္နိ) ဖြစ်ကာ မျက်နှာများသည် အရပ်ရပ်သို့ မျက်နှာမူနေသည်။

Verse 5

न मां पश्यन्ति मुनयः सर्वे ऽपि त्रिदिवौकसः / ब्रह्मा च मनवः शक्रो ये चान्ये प्रथितौजसः

မုနိတို့သည် ငါ့ကို မမြင်နိုင်ကြ၊ သုံးကမ္ဘာ့ကောင်းကင်နေထိုင်သူတို့လည်း မမြင်နိုင်ကြ။ ဗြဟ္မာ၊ မနုတို့၊ ရှက္ရ (အိန္ဒြ) နှင့် အင်အားကြီးဟု နာမည်ကြီးသူ အခြားတို့လည်း မမြင်နိုင်ကြ။

Verse 6

गृणन्ति सततं वेदा मामेकं परमेश्वरम् / यजन्ति विविधैरग्निं ब्राह्मणा वैदिकैर्मखैः

ဝေဒများသည် ငါတစ်ပါးတည်းကို ပရမေရှ္ဝရအဖြစ် အစဉ်မပြတ် ချီးမွမ်းသီဆိုကြသည်။ ဗေဒသတ်မှတ် ယဇ္ဈများဖြင့် ဗြာဟ္မဏတို့သည် မျိုးစုံသော အဂ္နိ—သန့်ရှင်းသော မီးကို ပူဇော်ကြသည်။

Verse 7

सर्वे लोका नमस्यन्ति ब्रह्मा लोकपितामहः / ध्यायन्ति योगिनो देवं भूताधिपतिमीश्वरम्

လောကအားလုံးသည် ထိုသခင်ကို ဦးညွှတ်နမස්ကာရပြုကြသည်။ လောက၏ ပိတামဟဖြစ်သော ဗြဟ္မာတောင်မှ ပူဇော်နမස්ကာရပြု၏။ ယောဂီတို့သည် ထိုဒေဝ—ဣရှ္ဝရ၊ သတ္တဝါအပေါင်း၏ အုပ်စိုးရှင်ကို စိတ်တည်၍ သမาธိပြုကြသည်။

Verse 8

अहं हि सर्वहविषां भोक्ता चैव फलप्रदः / सर्वदेवतनुर्भूत्वा सर्वात्मा सर्वसंस्थितः

ဟဝိသ် (ပူဇော်အဟာရ) အားလုံး၏ ခံယူစားသုံးသူလည်း ငါတစ်ပါးတည်း၊ အကျိုးဖလပေးသူလည်း ငါတစ်ပါးတည်း ဖြစ်၏။ ဒေဝတားအားလုံး၏ ကိုယ်တော်ဖြစ်လာ၍ ငါသည် သတ္တဝါအားလုံး၏ အတ္တမန်ဖြစ်ပြီး အရာအားလုံး၌ တည်ရှိနေသူ ဖြစ်၏။

Verse 9

मां पश्यन्तीह विद्वांशो धार्मिका वेदवादिनः / तेषां सन्निहितो नित्यं ये भक्त्या मामुपासते

ဤလောက၌ ပညာရှိများ—ဓမ္မကိုလိုက်နာ၍ ဝေဒကို အခြေခံပြောဆိုသူများသည် ငါ့ကို မြင်ကြသည်။ ငါ့ကို ဘက္တိဖြင့် အပူဇော်ပြုသူတို့အနီး၌ ငါသည် အစဉ်တည်ရှိနေ၏။

Verse 10

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्या धार्मिका मामुपासते / तेषां ददामि तत् स्थानमानन्दं परमं पदम्

ဓမ္မရှိသော ဗြာဟ္မဏ၊ က္ෂတ္တရိယ၊ ဝိုင်ရှျတို့သည် ငါ့ကို ဘုရားပူဇော်ကြ၏။ ထိုသူတို့အား ငါသည် အာနန္ဒ၏ အမြင့်ဆုံးအနေအထား၊ အမြတ်ဆုံးပန်းတိုင်ဖြစ်သော အဘိုဒ်ကို ပေးအပ်၏။

Verse 11

अन्ये ऽपि ये विकर्मस्थाः शूद्राद्या नीचजातयः / भक्तिमन्तः प्रमुच्यन्ते कालेन मयि संगताः

အကျင့်မမှန်၌ ရပ်တည်နေသူ အခြားသူများ—ရှုဒ္ဒရတို့နှင့် အနိမ့်ဇာတိတို့ပင်—ဘက္တိရှိလျှင် အချိန်ကြာလာသော် ငါနှင့် သံယောဇဉ်တော်၌ ပေါင်းစည်းကာ လွတ်မြောက်ကြ၏။

Verse 12

न मद्भक्ता विनश्यन्ति मद्भक्ता वीतकल्मषाः / आदावेतत् प्रतिज्ञातं न मे भक्तः प्रणश्यति

ငါ့ဘက္တားတို့ မပျက်စီးကြ။ ငါ့ဘက္တားတို့သည် အပြစ်အညစ်ကင်းစင်ကြ၏။ အစကတည်းက ငါ၏ သစ္စာကတိအဖြစ် ကြေညာထားသည်—“ငါ့ဘက္တား မပျက်စီးရ” ဟူ၍။

Verse 13

यो वै निन्दति तं मूढो देवदेवं स निन्दति / यो हि तं पूजयेद् भक्त्या स पूजयति मां सदा

ထိုသူကို မိုက်မဲစွာ ကဲ့ရဲ့သူသည် တကယ်တမ်း ဒေဝဒေဝ—နတ်တို့၏ အရှင်ကို ကဲ့ရဲ့ခြင်းဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် ထိုသူကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်သူသည် အစဉ်အမြဲ ငါ့ကိုပင် ပူဇော်သူဖြစ်၏။

Verse 14

पत्रं पुष्पं फलं तोयं मदाराधनकारणात् / यो मे ददाति नियतः स मे भक्तः प्रियो मतः

ငါ့ကို ပူဇော်ရန်အတွက် စည်းကမ်းတကျ ဘက္တိဖြင့် ရွက်၊ ပန်း၊ သစ်သီး၊ သို့မဟုတ် ရေကို ငါ့ထံ ဆက်ကပ်သူသည် ငါ့ဘက္တား၊ ငါချစ်မြတ်နိုးသူဟု ငါမှတ်ယူ၏။

Verse 15

अहं हि जगतामादौ ब्रह्माणं परमेष्ठिनम् / विधाय दत्तवान् वेदानशेषानात्मनिः सृतान्

လောကတို့၏အစဦး၌ ငါသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး စီမံခန့်ခွဲသူ ဘြဟ္မာကို တင်မြှောက်ခန့်အပ်၍ ငါ့အတွင်းမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ဝေဒတော် အလုံးစုံကို သူ့အား ပေးအပ်ခဲ့သည်။

Verse 16

अहमेव हि सर्वेषां योगिनां गुरुरव्ययः / धार्मिकाणां च गोप्ताहं निहन्ता वेदविद्विषाम्

ငါတစ်ဦးတည်းသာ ယောဂီအပေါင်းတို့၏ မပျက်မယွင်းသော ဂုရုဖြစ်သည်။ ငါသည် သာသနာတရားကိုလိုက်နာသူတို့၏ ကာကွယ်သူဖြစ်၍ ဝေဒကိုမုန်းသူတို့ကို ဖျက်ဆီးသူလည်းဖြစ်သည်။

Verse 17

अहं वै सर्वसंसारान्मोचको योगिनामिह / संसारहेतुरेवाहं सर्वसंसारवर्जितः

ဤလောက၌ ယောဂီတို့ကို လောကီချည်နှောင်မှု အမျိုးမျိုးမှ လွတ်မြောက်စေသူမှာ ငါတစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ငါကို သံသရာ၏ အကြောင်းဟု ခေါ်ကြသော်လည်း ငါသည် သံသရာအားလုံးမှ လုံးဝ မထိခိုက်ဘဲ ကင်းလွတ်နေသည်။

Verse 18

अहमेव हि संहर्ता स्त्रष्टाहं परिपालकः / मायावी मामीका शक्तिर्माया लोकविमोहिनी

ငါတစ်ဦးတည်းသာ ပျက်စီးစေသူ၊ ဖန်ဆင်းသူ၊ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်သူ ဖြစ်သည်။ အံ့ဩဖွယ် အာနုဘော်ရှိသော ငါ့၏ သက္တိဖြစ်သည့် မာယာသည် လောကတို့ကို မောဟစေသည်။

Verse 19

ममैव च परा शक्तिर्या सा विद्येति गीयते / नाशयामि तया मायां योगिनां हृदि संस्थितः

«ဝိဒ္ယာ» ဟု ချီးမွမ်းကြသော ငါ့၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး သက္တိရှိ၏။ ထိုသက္တိဖြင့် ယောဂီတို့၏ နှလုံးအတွင်း၌ တည်နေကာ မာယာကို ဖျက်ဆီးပစ်သည်။

Verse 20

अहं हि सर्वशक्तीनां प्रवर्तकनिवर्तकः / आधारभूतः सर्वासां निधानममृतस्य च

ငါသည် အင်အားတန်ခိုးအားလုံးကို လှုပ်ရှားစေသူ၊ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသူ ဖြစ်၏။ ငါသည် အားလုံး၏ အခြေခံအထောက်အကူ ဖြစ်ပြီး၊ အမృత (မသေမပျက်) ၏ خزာနာ—တည်မြဲသော သိုလှောင်ရာ—လည်း ဖြစ်၏။

Verse 21

एका सर्वान्तरा शक्तिः करोति विविधं जगत् / आस्थाय ब्रह्माणो रूपं मन्मयी मदधिष्ठिता

အတွင်းဝင်နေသော တန်ခိုးတစ်ပါးတည်းက ဤကမ္ဘာကို မျိုးစုံအဖြစ် ဖန်ဆင်း၏။ ဗြဟ္မာ၏ ရုပ်ကို ခံယူ၍၊ ငါနှင့်တစ်သားတည်းဖြစ်ပြီး ငါ၌တည်သော နာရီ (Śakti) သည် ငါ၏ အထက်တန်းအုပ်စိုးမှုအောက်တွင် လုပ်ဆောင်၏။

Verse 22

अन्या च शक्तिर्विपुला संस्थापयति मे जगत् / भूत्वा नारायणो ऽनन्तो जगन्नाथो जगन्मयः

ထို့ပြင် ငါ၏ တန်ခိုးကြီးတစ်ပါးက ကမ္ဘာကို ထိန်းသိမ်းတည်ငြိမ်စေ၏—အနန္တ နာရာယဏ ဖြစ်လာ၍၊ လောကနာထ (ကမ္ဘာ၏ အရှင်) ဖြစ်ကာ၊ လောကတစ်လျှောက် အနှံ့အပြား အနှစ်သာရအဖြစ် ပြည့်ဝနေ၏။

Verse 23

तृतीया महती शक्तिर्निहन्ति सकलं जगत् / तामसी मे समाख्याता कालाख्या रुद्ररूपिणी

တတိယ အင်အားကြီးသည် ကမ္ဘာတစ်လျှောက်လုံးကို ပျက်သိမ်းရုပ်လျှော့စေ၏။ ငါက ထိုအားကို တာမသိက Śakti ဟု ကြေညာပြီး၊ ကာလ (အချိန်) ဟု ခေါ်ကာ ရုဒြ၏ ရုပ်ကို ဆောင်၏။

Verse 24

ध्यानेन मां प्रपश्यन्ति केचिज्ज्ञानेन चापरे / अपरे भक्तियोगेन कर्मयोगेन चापरे

အချို့သည် ငါကို ဓျာန (သမာဓိ) ဖြင့် မြင်ကြ၏၊ အချို့သည် ဉာဏ (ခွဲခြားသိမြင်မှု) ဖြင့်လည်းကောင်း။ အချို့သည် ဘက္တိယောဂ ဖြင့်၊ အချို့သည် ကర్మယောဂ ဖြင့် ငါကို ရောက်ရှိကြ၏။

Verse 25

सर्वेषामेव भक्तानामिष्टः प्रियतरो मम / यो हि ज्ञानेन मां नित्यमाराधयति नान्यथा

ငါ၏ ဘက္တားအားလုံးအနက် ငါအနှစ်သက်ဆုံးသူမှာ စစ်မှန်သော ဉာဏ်ပညာဖြင့် ငါကို အမြဲတမ်း အာရాధနာပြုသူ၊ မလှုပ်ရှား မပြောင်းလဲဘဲ အခြားနည်းမလိုက်သူ ဖြစ်၏။

Verse 26

अन्ये च ये त्रयो भक्ता मदाराधनकाङ्क्षिणः / ते ऽपि मां प्राप्नुवन्त्येव नावर्तन्ते च वै पुनः

ထို့ပြင် ငါကို အာရాధနာပြုလိုသော အခြား ဘက္တား သုံးမျိုးလည်း ရှိ၏။ သူတို့လည်း မလွဲမသွေ ငါထံ ရောက်ရှိကြပြီး ထပ်မံ ပြန်လည်မလာကြ (လောကမွေးဖွားခြင်းသို့ မပြန်)။

Verse 27

मया ततमिदं कृत्सनं प्रधानपुरुषात्मकम् / मय्येव संस्थितं विश्वं मया संप्रेर्यते जगत्

ဤစကြဝဠာတစ်လုံးလုံးသည် ပရဓာန (မူလပစ္စည်း) နှင့် ပုရုෂ (သိမြင်ဝိညာဉ်) သဘောတရားဖြစ်၍ ငါဖြင့် အနှံ့အပြား ပြည့်နှက်နေ၏။ စကြဝဠာသည် ငါ၌သာ တည်ရှိပြီး ငါ၏ အားပေးမှုဖြင့် လောကသည် လှုပ်ရှားလုပ်ဆောင်၏။

Verse 28

नाहं प्रेरयिता विप्राः परमं योगमाश्रितः / प्रेरयामि जगत्कृत्स्नमेतद्यो वेद सो ऽमृतः

ဗြာဟ္မဏ ရှင်တော်တို့၊ အမြင့်ဆုံး ယောဂ၌ တည်နေသော ငါသည် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံရသူ မဟုတ်။ ထိုအစား ဤစကြဝဠာတစ်လုံးလုံးကို ငါက လှုံ့ဆော်စေ၏။ ဤအချက်ကို အမှန်တကယ် သိသူသည် အမရ (မသေ) ဖြစ်၏။

Verse 29

पश्याम्यशेषमेवेदं वर्तमानं स्वभावतः / करोति कालो भगवान् महायोगेश्वरः स्वयम्

ဤစကြဝဠာတစ်လုံးလုံးကို ၎င်း၏ သဘာဝအလိုက် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေသည်ဟု ငါမြင်၏။ သို့သော် အရာအားလုံးကို ကိုယ်တိုင် ဖြစ်ပေါ်စေသူမှာ «ကာလ»—ဘဂဝန်တော်ကိုယ်တိုင်၊ မဟာယောဂေရှဝရ ဖြစ်၏။

Verse 30

योगः संप्रोच्यते योगी माया शास्त्रेषु सूरिभिः / योगेश्वरो ऽसौ भगवान् महादेवो महान् प्रभुः

အာဏာရှိသော သာස්တရများတွင် ပညာရှိရဟန်းတို့က ယောဂဟူသည် ယောဂီတည်း၊ အံ့ဖွယ် မာယာတည်းဟု ကြေညာကြသည်။ ထိုအရှင်သည် ယောဂ၏ အရှင်—ဘဂဝန် မဟာဒေဝ မဟာပရဘု ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 31

महत्त्वं सर्वतत्त्वानां परत्वात् परमेष्ठिनः / प्रोच्यते भगवान् ब्रह्मा महान् ब्रह्ममयो ऽमलः

ပရမေဋ္ဌင် (Cosmic Lord) သည် အမြင့်ဆုံး သဘောတရားအဖြစ် တည်ရှိသဖြင့် တတ္တဝများအားလုံး၏ အထွတ်အမြတ်ကို ကြေညာကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဘဂဝန် ဘြဟ္မာကို «မဟာန်» ဟု ခေါ်၍ ဘြဟ္မန်ဖြစ်တည်ကာ အညစ်အကြေးကင်းစင်သည်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 32

यो मामेवं विजानाति महायोगेश्वरेश्वरम् / सो ऽविकल्पेन योगेन युज्यते नात्र संशयः

မည်သူမဆို ငါ့ကို ဤသို့—မဟာယောဂီတို့၏ အထွတ်အမြတ် အရှင်—ဟု သိမြင်ပါက၊ ထိုသူသည် နိရ္ဝိကల్ప ယောဂဖြင့် ငါနှင့် ပေါင်းစည်းရ၏၊ သံသယမရှိ။

Verse 33

सो ऽहं प्रेरयिता देवः परमानन्दमाश्रितः / नृत्यामि योगी सततं यस्तद् वेद स वेदवित्

ငါသည် ထိုဒေဝတည်း—အတွင်းမှ လှုံ့ဆော်သူ—အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒ၌ အခြေတည်၏။ ယောဂီအဖြစ် အစဉ်အမြဲ ‘က’ သကဲ့သို့ (သဘောတရားအလင်း၌ ကစားသကဲ့သို့) ရှိ၏။ ဤအရာကို တကယ်သိသူသည် ဝေဒကို သိသူ အမှန်တကယ် ဖြစ်၏။

Verse 34

इति गुह्यतमं ज्ञानं सर्ववेदेषु निष्ठितम् / प्रसन्नचेतसे देयं धार्मिकायाहिताग्नये

ဤသို့ အလွန်လျှို့ဝှက်သော ဉာဏ်ပညာသည် ဝေဒအားလုံး၌ ခိုင်မြဲစွာ တည်ရှိ၏။ စိတ်ငြိမ်သက်သူ၊ ဓမ္မတရားရှိသူ၊ သန့်ရှင်းသော မီးပူဇော်ကို ထိန်းသိမ်းသူထံသာ ပေးအပ်သင့်၏။