Adhyaya 2

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे प्रथमो ऽध्यायः श्रीकूर्म उवाच शृणुध्वमृषयः सर्वे यत्पृष्टो ऽहं जगद्धितम् / वक्ष्यमाणं मया सर्वमिन्द्रद्युम्नाय भाषितम्

ဤသို့ «သီရိကူර්မပုရာဏ» ခြောက်ထောင်ရှ్లోက စံဟိတာ၏ ပထမပိုင်း၊ ပထမအခန်း ပြီးဆုံး၏။ သီရိကူර්မက မိန့်တော်မူသည်– «အို ရှိသီတို့အားလုံး၊ လောကအကျိုးအတွက် သင်တို့မေးမြန်းသမျှကို နားထောင်ကြလော့။ ငါသည် အင်ဒြဒျုမန မင်းထံ ငါပြောခဲ့သကဲ့သို့ အားလုံးကို ပြန်လည်ဟောကြားမည်။»

Verse 2

भूतैर्भव्यैर्भविष्यद्भिश्चरितैरुपबृंहितम् / पुराणं पुण्यदं नृणां मोक्षधर्मानुकीर्तनम्

ပုရာဏဟူသည် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ်တို့၏ ဇာတ်ကြောင်းများဖြင့် ပြည့်စုံအောင် ချဲ့ထွင်ထားသော သန့်ရှင်းသည့် စုစည်းကျမ်းဖြစ်၏။ ၎င်းသည် လူတို့အား ကုသိုလ်ပေး၍ မောက္ခသို့ ဦးတည်သော ဓမ္မကို ကြေညာဟောကြား၏။

Verse 3

अहं नारायणो देवः पूर्वमासं न मे परम् / उपास्य विपुलां निद्रां भोगिशय्यां समाश्रितः

ငါသည် နာရာယဏ ဒေဝ၊ အရှင်ဘုရားဖြစ်၏။ အစဦးကာလ၌ ငါတစ်ပါးတည်းသာ ရှိခဲ့ပြီး ငါ့ထက် မြင့်သောအရာ မရှိ။ ငါသည် ယောဂနိဒ္ဒရာ အလွန်ကြီးမားသို့ ဝင်ရောက်ကာ အနန္တနဂါး၏ အိပ်ရာပေါ်၌ အနားယူခဲ့၏။

Verse 4

चिन्तयामि पुनः सृष्टिं निशान्ते प्रतिबुध्य तु / ततो मे सहसोत्पन्नः प्रसादो मुनिपुङ्गवा

ကမ္ဘာညအဆုံးသို့ ရောက်၍ ငါနိုးထလာသောအခါ၊ ငါသည် ဖန်ဆင်းခြင်းကို ထပ်မံ စဉ်းစားတော်မူ၏။ ထိုအခါ အို မုနိတို့အထွတ်အမြတ်၊ ငါ့အတွင်း၌ ပရသာဒ—ကြည်လင်မှုနှင့် ကရုဏာတော်—သည် ချက်ချင်း ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 5

चतुर्मुखस्ततो जातो ब्रह्मा लोकपितामहः / तदन्तरे ऽभवत् क्रोधः कस्माच्चित् कारणात् तदा

ထို့နောက် မျက်နှာလေးပါးရှိသော ဘြဟ္မာသည် ပေါ်ထွန်းလာ၍ လောကတို့၏ အဘိုးအဖ ဖြစ်၏။ ထိုဖန်တီးမှုအလယ်၌ အကြောင်းတစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ထိုအခါ ဒေါသ ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 6

आत्मनो मुनिशार्दूलास्तत्र देवो महेश्वरः / रुद्रः क्रोधात्मजो जज्ञे शूलपाणिस्त्रिलोचनः / तेजसा सूर्यसंकाशस्त्रैलोक्यं संहरन्निव

အို ကျားကဲ့သို့သော ရဟန်းတို့၊ ထိုအခါ အာတ်မန်မှ ပေါ်ထွန်းလာသော မဟေရှ္ဝရသည်—ဒေါသ၏ အနှစ်သာရမှ မွေးဖွားသော ရုဒ္ဒရ၊ သုံးမျက်စိရှိ၍ သုံးချွန်လှံကို ကိုင်ဆောင်သူ ဖြစ်၏။ သူ၏ တေဇောသည် နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပ၍ သုံးလောကကို ဖျက်သိမ်းမည့်သူကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 7

ततः श्रीरभवद् देवि कमलायतलोचना / सुरूपा सौम्यवदना मोहिनी सर्वदेहिनाम्

ထို့နောက် အို ဒေဝီ၊ သရီ (Śrī) သည် ပေါ်ထွန်းလာ၏—ကြာပန်းကဲ့သို့ ကျယ်ဝန်းသော မျက်လုံးရှိ၍ အလွန်လှပသန့်ရှင်း၊ မျက်နှာနူးညံ့သိမ်မွေ့ကာ ကိုယ်ရှိသတ္တဝါအားလုံးကို မောဟပေးနိုင်သော မိုဟိနီ ဖြစ်၏။

Verse 8

शुचिस्मिता सुप्रसन्ना मङ्गला महिमास्पदा / दिव्यकान्तिसमायुक्ता दिव्यमाल्योपशोभिता

သူမသည် သန့်ရှင်းတောက်ပသော အပြုံးဖြင့် ပြုံး၍ စိတ်ငြိမ်သက်ကာ ကရုဏာပြည့်ဝ၏။ မင်္ဂလာရှိ၍ ဂုဏ်သိက္ခာ၏ အာသနတော် ဖြစ်၏။ ဒေဝတောက်ပမှုနှင့် ပြည့်စုံကာ ကောင်းကင်မလေးများဖြင့် အလှဆင်တင့်တယ်လှ၏။

Verse 9

नारायणी महामाया मूलप्रकृतिरव्यया / स्वधाम्ना पूरयन्तीदं मत्पार्श्वं समुपाविशत्

နာရာယဏီ—မဟာမာယာ၊ မပျက်မယွင်းသော မူလပရကృతိ—သည် မိမိ၏ တေဇောဖြင့် ဤအာကာသအလုံးစုံကို ပြည့်စုံစေပြီးနောက် ငါ့ဘေး၌ လာထိုင်၏။

Verse 10

तां दृष्टवा भगवान् ब्रह्मा मामुवाच जगत्पतिः / मोहायाशेषभूतानां नियोजय सुरूपिणीम् / येनेयं विपुला सृष्टिर्वर्धते मम माधव

သူမကိုမြင်လျှင် ကမ္ဘာ၏အရှင် ဘဂဝန် ဘြဟ္မာသည် ငါ့အား မိန့်တော်မူ၏— «အလှပုံသဏ္ဍာန်ရှိသော သူမကို သတ္တဝါအပေါင်းတို့အတွက် ‘မောဟ’ (မိုဟာ၊ မ भ्रम) အဖြစ် ခန့်အပ်လော့။ သူမ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ငါ၏ ကျယ်ပြန့်သော စೃಷ್ಟိသည် တိုးပွား၍ ချဲ့ထွင်မည်၊ ဟေ မာဓဝ!»

Verse 11

तथोक्तो ऽहं श्रियं देवीमब्रुवं प्रहसन्निव / देवीदमखिलं विश्वं सदेवासुरमानुषम् / मोहयित्वा ममादेशात् संसारे विनिपातय

ထိုသို့ မိန့်တော်မူသဖြင့် ငါသည် အပြုံးတစ်စုံတစ်ရာဖြင့် သရီးဒေဝီအား ပြော၏— «ဟေ ဒေဝီ၊ နတ်များ၊ အသူရများ၊ လူသားများနှင့်တကွ ဤကမ္ဘာလုံးကို ငါ၏ အမိန့်အတိုင်း မိုဟာဖြင့် လှည့်ဖြားလော့၊ ထို့နောက် သူတို့ကို သံသာရ (saṃsāra) အတွင်းသို့ ကျရောက်စေလော့»

Verse 12

ज्ञानयोगरतान् दान्तान् ब्रह्मिष्ठान् ब्रह्मवादिनः / अक्रोधनान् सत्यपरान् दूरतः परिवर्जय

သို့သော် ဉာဏယောဂ၌ စိတ်နှလုံးတည်ကြည်သူများ၊ ကိုယ်တိုင်ထိန်းချုပ်နိုင်သူများ၊ ဘြဟ္မန်၌ တည်မြဲသူများနှင့် ဘြဟ္မန်ကို သင်ကြားဟောပြောသူများ—ဒေါသကင်း၍ သစ္စာကို အလေးထားသူများကို—အဝေးမှပင် ရှောင်ကြဉ်လော့

Verse 13

ध्यायिनो निर्ममान् शान्तान् धार्मिकान् वेदपारगान् / जापिनस्तापसान् विप्रान् दूरतः परिवर्जय

သမาธိ၌ စူးစိုက်နေသော ဗြာဟ္မဏများ—“ငါ့ဟာ” ဟူသော ပိုင်ဆိုင်မှုကင်း၍ ငြိမ်းချမ်းသူ၊ ဓမ္မ၌ တည်မြဲသူ၊ ဝေဒကို ကျွမ်းကျင်သူ—ထို့ပြင် ဇပ (japa) နှင့် တပ (tapas) အကျင့်ကို လိုက်နာသူများကိုလည်း အဝေးမှ ရှောင်ကြဉ်လော့

Verse 14

वेदवेदान्तविज्ञानसंछिन्नाशेषसंशयान् / महायज्ञपरान् विप्रान् दूरतः परिवर्जय

ဝေဒနှင့် ဝေဒန္တကို သိမြင်ကျွမ်းကျင်၍ ပညာကြောင့် သံသယအားလုံးကို ဖြတ်တောက်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သော ဗြာဟ္မဏများ—အထူးသဖြင့် မဟာယဇ္ဉ (ကြီးမားသော ယဇ္ဉ) များ၌ အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်သူများကို—အဝေးမှ ရှောင်ကြဉ်လော့

Verse 15

ये यजन्ति जपैर्हेमैर्देवदेवं महेश्वरम् / स्वाध्यायेनेज्यया दूरात् तान् प्रयत्नेन वर्जय

ရွှေကိုလိုလားစိတ်ဖြင့် မန္တရဇပဖြင့် ဒေဝဒေဝ မဟေရှဝရ မဟာဒေဝကို “ပူဇော်” သော်လည်း၊ ဝေဒသင်ကြားခြင်း (သွာဓျာယ) နှင့် စစ်မှန်သော ယဇ္ဈပူဇာကို အနိမ့်ထားသူတို့ကို—ကြိုးစား၍ အဝေးမှ ရှောင်ကြဉ်လော့။

Verse 16

भक्तियोगसमायुक्तानीश्वरार्पितमानसान् / प्राणायामादिषु रतान् दूरात् परिहरामलान्

ဘက္တိယောဂနှင့် ပေါင်းစည်းကာ စိတ်ကို အီရှဝရထံ အပ်နှံထားပြီး၊ ပရာဏာယာမ စသည့် ယောဂကျင့်စဉ်များတွင် ပျော်မွေ့နေသော သန့်ရှင်းသူတို့ကို—အဝေးကနေ ရှောင်ကွာထားလော့။

Verse 17

प्रणवासक्तमनसो रुद्रजप्यपरायणान् / अथर्वशिरसो ऽध्येतृन् धर्मज्ञान् परिवर्जय

စိတ်သည် “အိုမ်” သဒ္ဒါတစ်လုံးတည်းကိုသာ စွဲလမ်းနေသူ၊ ရုဒြမန္တရများကိုသာ ဂျပပြောဆိုခြင်းတွင်သာ အားထားသူ၊ အထရ္ဝရှီရသကိုသာ လေ့လာရုံဖြင့်—ဓမ္မကို ပြောဆိုနိုင်သော်လည်း—တစ်ဖက်သတ်မှုကြောင့် မျှတသောလမ်းမှ လွဲစေသဖြင့် ထိုသူတို့ကို ရှောင်ကြဉ်လော့။

Verse 18

बहुनात्र किमुक्तेन स्वधर्मपरिपालकान् / ईश्वराराधनरतान् मन्नियोगान्न मोहय

ဤနေရာ၌ ထပ်မံအများကြီး ပြောရန် အဘယ်လိုအပ်သနည်း။ မိမိ၏ သဝဓမ္မကို ထိန်းသိမ်းသူ၊ အီရှဝရကို အာရာဓနာပြုရာ၌ အားထုတ်သူ၊ ငါ၏ အမိန့်အောက်တွင် လုပ်ဆောင်သူတို့ကို မမိုဟ်မိစေပါနှင့်။

Verse 19

एवं मया महामाया प्रेरिता हरिवल्लभा / यथादेशं चकारासौ तस्माल्लक्ष्मीं समर्चयेत्

ဤသို့ ငါ၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် မဟာမာယာ—ဟရိ၏ ချစ်မြတ်နိုးသူ—သည် အမိန့်ပေးသကဲ့သို့ တိတိကျကျ ဆောင်ရွက်하였다။ ထို့ကြောင့် လက္ခ္မီ (သရီ) ကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်အပ်၏။

Verse 20

श्रियं ददाति विपुलां पुष्टिं मेधां यशो बलम् / अर्चिता भगवत्पत्नी तस्माल्लक्ष्मीं समर्चयेत्

ဘဂဝန်၏ အိမ်ထောင်ဖက် လက္ခ္မီကို ပူဇော်လျှင် သီရိအောင်မြင်မှုကြီးမားခြင်း၊ ပုဿ္ဌိ(အာဟာရနှင့်ကျန်းမာရေး)၊ မေဓာ(ဉာဏ်ပညာ)၊ ယသ(ဂုဏ်သတင်း) နှင့် ဗလ(အား) ကို ပေးတော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် လက္ခ္မီကို သေချာစွာ ပူဇော်သင့်သည်။

Verse 21

ततो ऽसृजत् स भगवान् ब्रह्मा लोकपितामहः / चराचराणि भूतानि यथापूर्वं ममाज्ञया

ထို့နောက် ကမ္ဘာလောက၏ အဘိုးအိုဖြစ်သော ကောင်းမြတ်သည့် ဘြဟ္မာသည် ငါ၏ အမိန့်အတိုင်း ယခင်ကကဲ့သို့ လှုပ်ရှားသတ္တဝါနှင့် မလှုပ်ရှားသတ္တဝါ အားလုံးကို ပြန်လည်ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။

Verse 22

परीचिभृग्वङ्गिरसः पुलस्त्यं पुलहं क्रतुम् / दक्षमत्रिं वसिष्ठं च सो ऽसृजद् योगविद्यया

ယောဂဗိဒ္ယာ၏ အင်အားဖြင့် သူသည် ပရီချိ၊ ဘೃဂု၊ အင်္ဂိရသ၊ ပုလස්တျ၊ ပုလဟ၊ ကရတု၊ ဒက္ခ၊ အတြိ နှင့် ဝသိဋ္ဌ ကို ဖန်ဆင်းထုတ်ပေါ်စေတော်မူ၏။

Verse 23

नवैते ब्रह्मणः पुत्रा ब्रह्माणो ब्राह्मणोत्तमाः / ब्रह्मवादिन एवैते मरीच्याद्यास्तु साधकाः

ဤကိုးပါးသည် ဘြဟ္မာ၏ သားတော်များဖြစ်၍ မြင့်မြတ်သော ရှင်မုနိများ၊ ဘြဟ္မန်ကို သိမြင်သူများ၊ ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အထွတ်အမြတ်ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် ဘြဟ္မန်ကို ဟောကြားသူများဖြစ်ပြီး မရီချိမှစ၍ စာဓကအဖြစ် ပြည့်စုံအောင်မြင်သူများဖြစ်သည်။

Verse 24

ससर्ज ब्राह्मणान् वक्त्रात् क्षत्रियांश्च भुजाद् विभुः / वैश्यानूरुद्वयाद् देवः पादार्छूद्रान् पितामहः

အာဏာတော်အပြည့်ရှိသော သခင်သည် မိမိ၏ ပါးစပ်မှ ဗြာဟ္မဏများကို၊ လက်မောင်းမှ က္ଷတ္တရိယများကို၊ တင်ပေါင်နှစ်ဖက်မှ ဝိုင်ရှျများကို၊ ခြေထောက်မှ သုဒ္ဒရများကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏—ဤသို့ ဖန်ဆင်းရှင် ပိတామဟသည် အတန်းလေးပါးကို ထင်ရှားစေတော်မူ၏။

Verse 25

यज्ञनिष्पत्तये ब्रह्मा शूद्रवर्जं ससर्ज ह / गुप्तये सर्ववेदानां तेभ्यो यज्ञो हि निर्बभौ

ယဇ္ဉာ (ပူဇော်ပွဲ) ပြည့်စုံစေရန် ဘြဟ္မာသည် သုဒ္ဒရကို ချန်လှပ်၍ ဝဏ္ဏသုံးပါးကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ဝေဒအားလုံးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန်လည်း ထိုဝဏ္ဏတို့မှ ယဇ္ဉာဓမ္မက ထွက်ပေါ်လာ၏။

Verse 26

ऋचो यजूंषि सामानि तथैवाथर्वणानि च / ब्रह्मणः सहजं रूपं नित्यैषा शक्तिरव्यया

Ṛk မန္တရားများ၊ Yajus ဖော်မြူလာများ၊ Sāman သီချင်းများနှင့် Atharvan ဟိမ်းများ—ဤတို့သည် ဘြဟ္မန်၏ မွေးရာပါရုပ်သဘောတည်း။ ဤသည်မှာ ထာဝရ မပျက်မယွင်းသော သက္တိ (Śakti) ဖြစ်၏။

Verse 27

अनादिनिधना दिव्या वागुत्सृष्टा स्वयंभुवा / आदौ वेदमयी भूता यतः सर्वाः प्रवृत्तयः

အစမရှိ အဆုံးမရှိသော ဒေဝီဝါက် (Vāk) ကို ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသူ (Brahmā) က ထုတ်လွှတ်တော်မူ၏။ အစဦး၌ ၎င်းသည် ဝေဒသဘာဝဖြစ်ပြီး ထိုမှ လူလောကနှင့် စကြဝဠာ၏ လှုပ်ရှားမှုများ (pravṛtti) အားလုံး ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 28

अतो ऽन्यानितु शास्त्राणिपृथिव्यांयानिकानिचित् / न तेषु रमते धीरः पाषण्डी तेन जायते

ထို့ကြောင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အခြားသော သာသနာစာတမ်းများ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဉာဏ်ရှိ၍ တည်ကြည်သူသည် ထိုတို့၌ မပျော်မရွှင်။ ထိုကဲ့သို့သော မမှန်ကန်သည့် အယူဝါဒများကို စွဲလမ်းလျှင် ပာရှဏ္ဍိန် (pāṣaṇḍin) ဖြစ်လာ၏။

Verse 29

वेदार्थवित्तमैः कार्यं यत्स्मृतं मुनिभिः पुरा / स ज्ञेयः परमो धर्मो नान्यशास्त्रेषु संस्थितः

ရှေးက မုနိတို့ သင်ကြားထားသကဲ့သို့—ဝေဒ၏ အဓိပ္ပါယ်ကို အမှန်တကယ် သိမြင်သူတို့နှင့် ကိုက်ညီစွာ လုပ်ဆောင်ရမည်—ဤအရာကိုသာ အမြင့်ဆုံး ဓမ္မဟု သိမှတ်ရ၏။ ၎င်းသည် အခြားသော ဒုတိယသာသနာစာတမ်းများ၌ မတည်ရှိ။

Verse 30

या वेदबाह्याः स्मृतयो याश्च काश्च कुदृष्टयः / सर्वास्ता निष्फलाः प्रेत्यतमोनिष्ठाहिताः स्मृताः

ဝေဒ၏ အာဏာမှ ပြင်ပရှိသော စမృతိများနှင့် မျက်မြင်မှားယွင်းသော သဘောတရားများအားလုံးသည် အကျိုးမရှိဟု ကြေညာထားသည်။ သေပြီးနောက် တမသ်ကို အခြေခံသဖြင့် အမှောင်သို့ ဆောင်ကြဉ်းသည်။

Verse 31

पूर्वकल्पे प्रजा जाताः सर्वबादाविवर्जिताः / शुद्धान्तः करणाः सर्वाः स्वधर्मनिरताः सदा

အရင်ကလ္ပတွင် သတ္တဝါတို့သည် အနာအဆာအပူပင်ကင်းစင်၍ မွေးဖွားကြ၏။ အတွင်းစိတ်အင်္ဂါများ သန့်စင်ပြီး မိမိတို့၏ သတ်မှတ်ထားသော သဝဓမ္မကို အမြဲတမ်း အလေးထားကျင့်သုံးကြ၏။

Verse 32

ततः कालवशात् तासां रागद्वेषादिको ऽभवत् / अधर्मो मुनिशार्दूलाः स्वधर्मप्रतिबन्धकः

ထို့နောက် ကာလ၏ အင်အားကြောင့် သူတို့အတွင်း ရာဂ၊ ဒွေသ စသည့် အရာများ ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ထို့ပြင် အဓမ္မသည်—အို ကျားကဲ့သို့သော ရှင်မုနိတို့—မိမိသဝဓမ္မကို တားဆီးသော အင်အားအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာ၏။

Verse 33

ततः सा सहजा सिद्धिस्तासां नातीव जायते / रजोमात्रात्मिकास्तासां सिद्धयो ऽन्यास्तदाभवन्

ထို့ကြောင့် သူတို့၏ သဘာဝအလိုလိုရှိသော စိဒ္ဓိသည် များစွာ မပေါ်ထွန်းတော့။ အစားထိုး၍ ရဇသ် (rajas) အဓိကဖြစ်သော အခြား စိဒ္ဓိများသည် ထိုအခါ သူတို့အတွက် ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 34

तासु क्षीणास्वशेषासु कालयोगेन ताः पुनः / वार्तोपायं पुनश्चक्रुर्हस्तसिद्धिं च कर्मजाम् / ततस्तासां विभुर्ब्रह्मा कर्माजीवमकल्पयत्

ထိုနည်းလမ်းများ အားလုံးသည် ကာလ၏ လှည့်ပတ်မှုကြောင့် အကုန်လုံး ချို့ယွင်းကုန်ဆုံးသွားသောအခါ၊ သူတို့သည် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းနည်းကို ထပ်မံ စီမံကြ၏—ကုန်သွယ်ရေးနှင့် လက်ဖြင့် ပြုလုပ်သော လက်မှုအတတ်ပညာတို့၊ ကర్మမှ ပေါက်ဖွားသော လက်စိဒ္ဓိတို့ပင်။ ထို့နောက် အာဏာကြီးသော ဘြဟ္မာသည် ကర్మအပေါ် မူတည်သော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကို သူတို့အတွက် သတ်မှတ်ပေး하였다။

Verse 35

स्वायंभुवो मनुः पूर्वं धर्मान् प्रोवाच धर्मदृक् / साक्षात् प्रजापतेर्मूर्तिर्निसृष्टा ब्रह्मणा द्विजाः / भृग्वादयस्तद्वदनाच्छ्रुत्वा धर्मानथोचिरे

ရှေးကာလ၌ သွာယမ္ဘုဝ မနု—ဓမ္မကိုမြင်သိသော ပညာရှိ—သည် ဓမ္မတရားများကို ဟောကြား하였다။ ဘ္ရဟ္မာက ပရာဇာပတိ၏ ကိုယ်တော်တည်းဟူသော အဖြစ်ဖြင့် ဘ္ရိဂု စသည့် ဒွိဇ ပညာရှိများကို ဖန်ဆင်းခဲ့ပြီး၊ မနု၏ မျက်နှာမှ ဓမ္မကို ကြားနာကာ ထိုဓမ္မများကို ထပ်မံကြေညာ하였다။

Verse 36

यजनं याजनं दानं ब्राह्मणस्य प्रतिग्रहम् / अध्यापनं चाध्ययनं षट् कर्माणि द्विजोत्तमाः

မိမိအတွက် ယဇ္ဈနာပြုခြင်း၊ အခြားသူတို့အတွက် ယဇ္ဈနာကို ဦးဆောင်ပြုလုပ်ပေးခြင်း၊ ဒါနပေးခြင်း၊ ဘ္ရာဟ္မဏအတွက် လှူဒါန်းပစ္စည်းကို လက်ခံခြင်း၊ သင်ကြားခြင်းနှင့် သင်ယူလေ့လာခြင်း—ဤခြောက်ပါးသည် ဒွိဇအထက်မြတ်တို့၏ ကိစ္စခြောက်ရပ် ဖြစ်သည်။

Verse 37

दानमध्ययनं यज्ञो धर्मः क्षत्रियवैश्ययोः / दण्डो युद्धं क्षत्रियस्य कृषिर्वैश्यस्य शस्यते

ခ္ෂတ္တရိယနှင့် ဝိုင်ရှျယတို့အတွက် ဒါနပေးခြင်း၊ ဝေဒသင်ယူခြင်းနှင့် ယဇ္ဈနာပြုခြင်းတို့သည် ပူးတွဲဓမ္မတာဝန်များ ဖြစ်သည်။ ခ္ෂတ္တရိယအတွက် ဒဏ္ဍကို ကိုင်ဆောင်၍ အပြစ်ပေးခြင်းနှင့် စစ်ပွဲဆောင်ရွက်ခြင်းကို ချမှတ်ထားပြီး၊ ဝိုင်ရှျယအတွက် လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေးကို အထူးချီးမွမ်းထားသည်။

Verse 38

शुश्रूषैव द्विजातीनां शूद्राणां धर्मसाधनम् / कारुकर्म तथाजीवः पाकयज्ञो ऽपि धर्मतः

ရှုဒ္ဒရတို့အတွက် ဒွိဇတို့ကို သစ္စာရှိစွာ ဝန်ဆောင်ခြင်းသည် ဓမ္မကို ပြည့်စုံစေသော လမ်းဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် လက်မှုအတတ်ပညာဖြင့် အသက်မွေးခြင်းနှင့် အိမ်တွင်း ပာကယဇ္ဈနာ (ချက်ပြုတ်အဟာရယဇ္ဈ) ကို ပြုလုပ်ခြင်းတောင် ဓမ္မတရားအဖြစ် ခွင့်ပြုထားသည်။

Verse 39

ततः स्थितेषु वर्णेषु स्थापयामास चाश्रमान् / गृहस्थं च वनस्थं च भिक्षुकं ब्रह्मचारिणम्

ထို့နောက် ဝဏ္ဏများကို သင့်တော်စွာ တည်ထောင်ပြီးသောအခါ၊ အာရှရမများကိုလည်း ချမှတ်တည်ဆောက်하였다—ဂೃಹස්ထ (အိမ်ထောင်ရှင်), ဝနස්ထ (တောနေသူ), ဘိက္ခုက (တရားလမ်းသွား ဆန်န്യാസီ), နှင့် ဘ္ရဟ္မစာရီ (သီလတည်သော ကျောင်းသား) ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

Verse 40

अग्नयो ऽतिथिशुश्रूषा यज्ञो दानं सुरार्चनम् / गृहस्थस्य समासेन धर्मो ऽयं मुनिपुङ्गवाः

သန့်ရှင်းသောမီးကိုထိန်းသိမ်းခြင်း၊ ဧည့်သည်ကိုရိုသေစွာပြုစုခြင်း၊ ယဇ္ဉပူဇာပြုခြင်း၊ ဒါနပေးကမ်းခြင်းနှင့် ဒေဝတားတို့ကိုပူဇော်ခြင်း—ဤသည်မှာ အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့်၊ အမြတ်မုနိတို့ရေ၊ ဂೃಹಸ್ಥ၏ ဓမ္မဖြစ်၏။

Verse 41

होमो मूलफलाशित्वं स्वाध्यायस्तप एव च / संविभागो यथान्यायं धर्मो ऽयं वनवासिनाम्

သန့်ရှင်းသောမီး၌ ဟိုးမ (ဟောမ) ပူဇာပြုခြင်း၊ အမြစ်နှင့်အသီးတို့ကိုသာစားသုံး၍နေထိုင်ခြင်း၊ ဝေဒသင်ယူဖတ်ရှုခြင်း (စွာဓျာယ) နှင့် တပ (အာစတေရ) ကျင့်ခြင်း—ထို့ပြင် စည်းကမ်းအတိုင်း မျှဝေခြင်းနှင့်တကွ—ဤသည်မှာ တောနေသူတို့၏ ဓမ္မဖြစ်၏။

Verse 42

भैक्षाशनं च मौनित्वं तपो ध्यानं विशेषतः / सम्यग्ज्ञानं च वैराग्यं धर्मो ऽयं भिक्षुके मतः

ဘိက္ခာဖြင့်စားသောက်နေထိုင်ခြင်း၊ မောန (တိတ်ဆိတ်ခြင်း) ကိုစောင့်ထိန်းခြင်း၊ တပနှင့် အထူးသဖြင့် ဓျာန (သမာဓိ) ကျင့်ခြင်း၊ ထို့ပြင် မှန်ကန်သော ဉာဏ်နှင့် ဝိုင်ရာဂျျ (မကပ်ငြိ) ပါဝင်ခြင်း—ဤသည်ကို ဘိက္ခူ၏ ဓမ္မဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 43

भिक्षाचर्या च शुश्रूषा गुरोः स्वाध्याय एव च / सन्ध्याकर्माग्निकार्यं च धर्मो ऽयं ब्रह्मचारिणाम्

စည်းကမ်းအတိုင်း ဘိက္ခာတောင်းခြင်း၊ ဂုရုကို ရိုသေစွာပြုစုခြင်းနှင့် စွာဓျာယ ကျင့်ခြင်း၊ ထို့ပြင် သန္ဓျာကర్మ (Sandhyā) နှင့် မီးကိစ္စ (အဂ္နိကာရျ) ကိုထိန်းသိမ်းခြင်း—ဤသည်မှာ ဗြဟ္မစာရိန် (သီလဝင်ကျောင်းသား) တို့၏ ဓမ္မဖြစ်၏။

Verse 44

ब्रह्मचारिवनस्थानां भिक्षुकाणां द्विजोत्तमाः / साधारणं ब्रह्मचर्यं प्रोवाच कमलोद्भवः

အို ဒွိဇောတ္တမတို့ရေ၊ ကမလောဒ္ဘဝ (ဗြဟ္မာ) သည် ဗြဟ္မစာရျ (သန့်ရှင်းစည်းကမ်း) ကို—ဗြဟ္မစာရိန်၊ တောနေသူနှင့် ဘိက္ခူတို့အတွက် တူညီသော စည်းကမ်းအဖြစ် ကြေညာတော်မူ၏။

Verse 45

ऋतुकालाभिगामित्वं स्वदारेषु न चान्यतः / पर्ववर्जं गृहस्थस्य ब्रह्मचर्यमुदाहृतम्

အိမ်ထောင်ရှင်အတွက် «ဗြဟ္မစရိယ» ဟူသည်မှာ သင့်လျော်သောရာသီကာလတွင် မိမိဇနီးနှင့်သာ နီးကပ်ခြင်း၊ အခြားသူ၏ဇနီးကို မချဉ်းကပ်ခြင်း၊ ထို့ပြင် ပဗ္ဗ (ပွဲနေ့/သီလနေ့) များတွင် ရှောင်ကြဉ်ခြင်းဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 46

आगर्भसंभवादाद्यात् कार्यं तेनाप्रमादतः / अकुर्वाणस्तु विप्रेन्द्रा भ्रूणहा तु प्रजायते

ကိုယ်ဝန်ဖြစ်ပေါ်လာသည့်အချိန်မှစ၍ ထိုအရာနှင့်ဆိုင်သော သတ်မှတ်ထားသည့် တာဝန်များကို မပေါ့ဆဘဲ သတိကြီးစွာ ဆောင်ရွက်ရမည်။ မဆောင်ရွက်သူကို—အို ဗြာဟ္မဏတို့အထဲက အမြတ်ဆုံး—«ဘြူဏဟာ» (သန္ဓေသတ်သူ) ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

Verse 47

वेदाभ्यासो ऽन्वहं शक्त्या श्राद्धं चातिथिपूजनम् / गृहस्थस्य परो धर्मो देवताभ्यर्चनं तथा

အိမ်ထောင်ရှင်၏ အမြင့်ဆုံးဓမ္မဟူသည်မှာ—စွမ်းအားရှိသမျှ နေ့စဉ် ဝေဒကို လေ့လာခြင်း၊ ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ပူဇော်ခြင်း၊ ဧည့်သည်ကို ဂုဏ်ပြုပူဇော်ခြင်း၊ ထို့အတူ ဒေဝတားတို့ကိုလည်း အာရాధနာပြုခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 48

वैवाह्ममग्निमिन्धीत सायं प्रातर्यथाविधि / देशान्तरगतो वाथ मृतपत्नीक एव वा

သတ်မှတ်ထားသည့် ရီတိအတိုင်း မင်္ဂလာအိမ်မီး (အိမ်ထောင်မီး) ကို ညနေခင်းနှင့် နံနက်ခင်းတွင် မီးထွန်းရမည်—အခြားတိုင်းပြည်သို့ သွားရောက်နေသော်လည်းကောင်း၊ ဇနီးကွယ်လွန်၍ ဇနီးမရှိသူဖြစ်နေသော်လည်းကောင်း။

Verse 49

त्रयाणामाश्रमाणां तु गृहस्थो योनिरुच्यते / अन्ये तमुपजीवन्ति तस्माच्छ्रेयान् गृहाश्रमी

အာရှရမ် သုံးမျိုးအနက် အိမ်ထောင်ရှင်အာရှရမ်ကို မူလအရင်းအမြစ်ဟု ဆိုကြသည်။ အခြားအာရှရမ်တို့သည် သူ့အပေါ် မူတည်၍ အသက်မွေးကြသည်။ ထို့ကြောင့် အိမ်ထောင်ရှင်၏ အာရှရမ်ဓမ္မသည် အထူးကောင်းမြတ်သည်။

Verse 50

ऐकाश्रम्यं गृहस्थस्य त्रयाणां श्रुतिदर्शनात् / तस्माद् गार्हस्थ्यमेवैकं विज्ञेयं धर्मसाधनम्

သုတ္တန်ကျမ်းများက အိမ်ထောင်ရှင်အာရှရမသည် အခြားအာရှရမသုံးပါးကို ထောက်ပံ့ကြောင်း သက်သေပြသဖြစ်သဖြင့်၊ ဂါर्हस्थ (အိမ်ထောင်ရှင်) အာရှရမတစ်ပါးတည်းကိုသာ ဓမ္မကို ပြီးမြောက်စေသော အဓိကလမ်းဟု သိမြင်ရမည်။

Verse 51

परित्यजेदर्थकामौ यौ स्यातां धर्मवर्जितौ / सर्वलोकविरुद्धं च धर्ममप्याचरेन्न तु

ဓမ္မမပါသော အတ္ထ (ဥစ္စာရှာဖွေမှု) နှင့် ကာမ (လိုလားမှု) ကို စွန့်လွှတ်ရမည်။ ထို့ပြင် လူလောကအားလုံး၏ အကျိုးစီးပွားနှင့် သဘောတူညီမှုကို ဆန့်ကျင်သော “ဓမ္မ” ဟုခေါ်သော်လည်း မကျင့်သင့်။

Verse 52

धर्मात् संजायते ह्यर्थो धर्मात् कामो ऽभिजायते / धर्म एवापवर्गाय तस्माद् धर्मं समाश्रयेत्

ဓမ္မမှ အတ္ထ (လောကီအောင်မြင်မှု) ပေါ်ထွန်းလာသည်၊ ဓမ္မမှ ကာမ (တရားသင့်သော ပျော်ရွှင်မှု) မွေးဖွားလာသည်။ ဓမ္မတစ်ပါးတည်းသာ အပဝဂ္ဂ (နောက်ဆုံးလွတ်မြောက်ခြင်း) သို့ ခေါ်ဆောင်သဖြင့်၊ ဓမ္မကို အားကိုးခိုလှုံရမည်။

Verse 53

धर्मश्चार्थश्च कामश्च त्रिवर्गस्त्रिगुणो मतः / सत्त्वं रजस्तमश्चेति तस्माद्धर्मं समाश्रयेत्

ဓမ္မ၊ အတ္ထ၊ ကာမ ဟူသော လူ့ရည်မှန်းချက်သုံးပါး (တရိဝဂ္ဂ) သည် သတ္တဝ၊ ရဇ၊ တမ ဟူသော သုံးဂုဏ်တို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဓမ္မကို အားကိုးခိုလှုံရမည်။

Verse 54

ऊर्ध्वं गच्छन्ति सत्त्वस्था मध्ये तिष्ठन्ति राजसाः / जघन्यगुणवृत्तिस्था अधो गच्छन्ति तामसाः

သတ္တဝ၌ တည်သူတို့သည် အထက်သို့ တက်ကြသည်။ ရဇဓာတ်ကြီးသူတို့သည် အလယ်၌ နေကြသည်။ အနိမ့်ဆုံးဂုဏ်ဖြစ်သော တမ၌ အပြုအမူတည်သူတို့သည် အောက်သို့ ဆင်းကြသည်။

Verse 55

यस्मिन् धर्मसमायुक्तावर्थकामौ व्यवस्थितौ / इह लोके सुखी भूत्वा प्रेत्यानन्त्याय कल्पते

ဓမ္မနှင့်ညီညွတ်စွာ အတ္ထ (ဥစ္စာ) နှင့် ကာမ (ဆန္ဒ) ကို မှန်ကန်စွာတည်စေရာ၌၊ လူသည် ဤလောက၌ ပျော်ရွှင်စွာနေထိုင်ပြီး သေပြီးနောက် အနန္တကောင်းချီးမင်္ဂလာသို့ ရောက်ရန် အရည်အချင်းပြည့်စုံ၏။

Verse 56

धर्मात् संजायते मोक्षो ह्यर्थात् कामो ऽभिजायते / एवं साधनसाध्यत्वं चातुर्विध्ये प्रदर्शितम्

ဓမ္မမှ မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ပေါ်ထွန်းလာ၏၊ အတ္ထ (ဥစ္စာ) မှ ကာမ (ဆန္ဒ) မွေးဖွားလာ၏။ ထို့ကြောင့် လူ့ရည်မှန်းချက်လေးပါးအတွင်း မည်သည်က မည်သို့သော နည်းလမ်းနှင့် ရလဒ်ဖြစ်သည်ကို ထင်ရှားစွာ ပြသထားသည်။

Verse 57

य एवं वेद धर्मार्थकाममोक्षस्य मानवः / माहात्म्यं चानुतिष्ठेत स चानन्त्याय कल्पते

ဓမ္မ၊ အတ္ထ၊ ကာမ၊ မောက္ခတို့၏ သဘောတရားကို ဤသို့ သိမြင်ပြီး၊ ထို့ပြင် ဤမဟာတ္တမ (သန့်ရှင်းသော ဂုဏ်တော်) ကို လက်တွေ့ကျင့်သုံးသူ လူသည် အနန္တသို့ သင့်လျော်ကာ မပျက်မယွင်းသော အခြေအနေကို ရောက်၏။

Verse 58

तस्मादर्थं च कामं च त्यक्त्वा धर्मं समाश्रयेत् / धर्मात् संजायते सर्वमित्याहुर्ब्रह्मवादिनः

ထို့ကြောင့် အတ္ထ (ဥစ္စာ) နှင့် ကာမ (ပျော်ရွှင်မှု) ကို လိုက်စားခြင်းကို ချန်ထား၍ ဓမ္မကို အားကိုးခိုလှုံရမည်။ ဓမ္မမှ အရာအားလုံး ပေါ်ထွန်းလာသည်ဟု ဗြဟ္မဝါဒင် (ဗြဟ္မကို သိသူ) များက ကြေညာကြသည်။

Verse 59

धर्मेण धार्यते सर्वं जगत् स्थावरजङ्गमम् / अनादिनिधना शक्तिः सैषा ब्राह्मी द्विजोत्तमाः

ဓမ္မအားဖြင့် တည်ငြိမ်သောအရာနှင့် လှုပ်ရှားသောအရာ အပါအဝင် ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးကို ထိန်းထားသည်။ ဤအင်အားသည် အစမရှိ အဆုံးမရှိသော ဘြာဟ္မီ-ရှက္တိ (ဗြဟ္မမှ ပေါ်ထွန်းသော သက္တိ) ဖြစ်သည်၊ အို ဒွိဇောတ္တမ (နှစ်ကြိမ်မွေးမြူသူတို့အထွတ်) တို့။

Verse 60

कर्मणा प्राप्यते धर्मो ज्ञानेन च न संशयः / तस्माज्ज्ञानेन सहितं कर्मयोगं समाचरेत्

ကမ္မဖြင့် ဓမ္မကို ရရှိနိုင်၏၊ ဉာဏ်ဖြင့်လည်း ထိုအတိုင်းပင်—သံသယမရှိ။ ထို့ကြောင့် ဉာဏ်နှင့်ပေါင်းစည်းသော ကမ္မယောဂကို တည်ကြည်စွာ ကျင့်သုံးရမည်။

Verse 61

प्रवृत्तं च निवृत्तं च द्विविधं कर्म वैदिकम् / ज्ञानपूर्वं निवृत्तं स्यात् प्रवृत्तं यदतो ऽन्यथा

ဝေဒသဘောတရားအရ ကမ္မသည် နှစ်မျိုးရှိ၏—ပရဝတ္တိ (လုပ်ဆောင်ဝင်ရောက်ခြင်း) နှင့် နိဝတ္တိ (ပြန်လှည့်နုတ်ဆုတ်ခြင်း)။ ဉာဏ်ကို အခြေခံ၍ ရှေ့တင်ထားသောအရာသည် နိဝတ္တိ ဖြစ်၏; ထို့နှင့်မတူသမျှကို ပရဝတ္တိ ဟု ခေါ်သည်။

Verse 62

निवृत्तं सेवमानस्तु याति तत् परमं पदम् / तस्मान्निवृत्तं संसेव्यमन्यथा संसरेत् पुनः

နိဝတ္တိ လမ်းကို လိုက်နာ၍ ဆည်းကပ်သူသည် အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေသို့ အမှန်တကယ် ရောက်၏။ ထို့ကြောင့် နိဝတ္တိ ကို အားထုတ်၍ ဆည်းကပ်ရမည်; မဟုတ်လျှင် သံသရာသို့ ပြန်လည် လှည့်ရမည်။

Verse 63

क्षमा दमो दया दानमलोभस्त्याग एव च / आर्जवं चानसूया च तीर्थानुसरणं तथा

ခွင့်လွှတ်နိုင်ခြင်း၊ ကိုယ်တိုင်ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ ကရုဏာ၊ လှူဒါန်းခြင်း၊ လောဘမရှိခြင်းနှင့် စွန့်လွှတ်ခြင်း၊ ထို့ပြင် ဖြောင့်မတ်မှု၊ မနာလိုမှုကင်းခြင်း၊ နှင့် တီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာ) များကို သဒ္ဓါဖြင့် လိုက်နာဆည်းကပ်ခြင်း—ဤအရာတို့ကို ထိန်းသိမ်းရမည်။

Verse 64

सत्यं सन्तोष आस्तिक्यं श्रद्धा चेन्द्रियनिग्रहः / देवताभ्यर्चनं पूजा ब्राह्मणानां विशेषतः

သစ္စာတရား၊ ကျေနပ်တတ်မှု၊ အာස්တိက్య (ဝေဒနှင့် ဣश्वरအပေါ် ယုံကြည်မှု)၊ သဒ္ဓါ၊ နှင့် အင်ဒြိယထိန်းချုပ်မှု; ထို့ပြင် ဒေဝတာများကို ပူဇော်အာရాధနာပြုခြင်း၊ ပူဇော်ပွဲကျင်းပခြင်း၊ အထူးသဖြင့် ဘြာဟ္မဏများကို ဆည်းကပ်ကာ ဂုဏ်ပြုခြင်း—ဤအရာတို့ကို ဓမ္မ၏ အခြေခံတိုင်များဟု ကြေညာသည်။

Verse 65

आहिंसा प्रियवादित्वमपैशुन्यमकल्कता / सामासिकमिमं धर्मं चातुर्वर्ण्ये ऽब्रवीन्मनुः

အဟിംသာ၊ ချိုသာသည့်စကားပြောခြင်း၊ အပြစ်တင်စကားမပြောခြင်းနှင့် အပြစ်ကင်းသန့်ရှင်းမှု—ဤသည်မှာ ဝဏ္ဏလေးပါးအတွက် အကျဉ်းချုပ်သော ဓမ္မစည်းကမ်းကို မနုက ဟောကြားခဲ့သည်။

Verse 66

प्राजापत्यं ब्राह्मणानां स्मृतं स्थानं क्रियावताम् / स्थानमैन्द्रं क्षत्रियाणां संग्रामेष्वपलायिनाम्

ကရိယာတရားများကို အလေးထား၍ ယဇ္ဉာကర్మ၌ တက်ကြွသော ဗြာဟ္မဏတို့အတွက် ပရာဇာပတျယ လောကသည် သူတို့၏ သတ်မှတ်အိမ်ရာဟု ဆိုထားသည်။ စစ်ပွဲ၌ မထွက်ပြေးသော က္ଷတ္တရိယတို့အတွက် အိန္ဒြ (အင်ဒြာတူ) လောကသည် သူတို့၏ အိမ်ရာဟု ဆိုထားသည်။

Verse 67

वैश्यानां मारुतं स्थानं स्वधर्ममनुवर्तताम् / गान्धर्वं शूद्रजातीनां परिचारेण वर्तताम्

မိမိ၏ စွဝဓမ္မကို လိုက်နာနေသော ဝိုင်ရှျယတို့အတွက် မာရုတ် (Marut) ဆိုင်ရာ အိမ်ရာကို ကြေညာထားသည်။ ဝန်ဆောင်မှုနှင့် စောင့်ရှောက်မှုဖြင့် အသက်မွေးသော ရှူဒြဇာတိတို့အတွက် ဂန္ဓဗ္ဗ အိမ်ရာကို ကြေညာထားသည်။

Verse 68

अष्टाशीतिसहस्त्राणामृषीणामूर्ध्वरेतसाम् / स्मृतं तेषां तु यत्स्थानं तदेव गुरुवासिनाम्

အပေါ်သို့ ဗီရိယစွမ်းအား တက်မြောက်နေသော ဗြဟ္မစရိယာရှင် ရှင်သန်သူ ဥစ္စရေတသ ရှင်ရသီ ၈၈,၀၀၀ ပါးတို့အတွက် မှတ်သားထားသော အိမ်ရာသည်၊ ဂုရုနှင့်အတူ နေထိုင်၍ ဂုရုကို ဝန်ဆောင်သူတို့အတွက်လည်း ထိုအိမ်ရာတစ်ခုတည်းပင် ဖြစ်သည်။

Verse 69

सप्तर्षोणां तु यत्स्थानं स्मृतं तद् वै वनौकसाम् / प्राजापत्यं गृहस्थानां स्थानमुक्तं स्वयंभुवा

သတ္တရ္ရှိတို့၏ အိမ်ရာဟု မှတ်သားထားသော အိမ်ရာသည် တောနေသူတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော အိမ်ရာပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် စွဝယံဘူ (ဗြဟ္မာ) က အိမ်ထောင်ရှင်တို့အတွက် ပရာဇာပတျယ လောကကို အိမ်ရာဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 70

यतीनां यतचित्तानां न्यासिनामूर्ध्वरेतसाम् / हैरण्यगर्भं तत् स्थानं यस्मान्नावर्तते पुनः

ထိုသည် ဟိရဏ္ယဂರ್ಭ အဘိဓာန်ရှိသော နေရာတော်ဖြစ်၏။ ကိုယ်ကိုထိန်းသိမ်းသော ယတီများ၊ စိတ်ကိုချုပ်ထိန်းသော ရှင်ပညာရှိများ၊ ဗီရိယကို မြင့်တင်ထားသော သံန്യാസီများက ရောက်နိုင်ပြီး ထိုအခြေအနေမှ ပြန်လည်မလာတော့။

Verse 71

योगिनाममृतं स्थानं व्योमाख्यं परमाक्षरम् / आनन्दमैश्वरं धाम सा काष्ठा सा परागतिः

ယောဂီတို့အတွက် “ဗျောမ” ဟုခေါ်သော အမရနေရာတော်ရှိ၏၊ အမြင့်ဆုံး မပျက်မယွင်း အက္ခရာတော်ဖြစ်၏။ အာနန္ဒနှင့် အိုင်ශ්ဝရယ ပါဝင်သော သာသနာတော်၏ ဓာမဖြစ်၍ ထိုသည် အမြင့်ဆုံးအဆုံးသတ်၊ ထိုသည် အလွန်လွန်ကဲသော နောက်ဆုံးရောက်ရာဖြစ်၏။

Verse 72

ऋषच ऊचुः भगवन् देवतारिघ्न हिरण्याक्षनिषूदन / चत्वारो ह्याश्रमाः प्रोक्ता योगिनामेक उच्यते

ရိရှီတို့က ဆိုကြ၏— “ဘဂဝန်၊ ဒေဝတားတို့၏ ရန်သူကို သတ်ဖြတ်သူ၊ ဟိရဏ္ယာක්ෂကို ဖျက်ဆီးသူအရှင်၊ အာရှ్రమ လေးပါးကို သင်ကြားထားသော်လည်း ယောဂီတို့အတွက် အာရှ్రమတစ်ပါးတည်း (အမြင့်ဆုံး) ဟု ဆိုကြပါသည်။”

Verse 73

श्रीकूर्म ऊवाच सर्वकर्माणि संन्यस्य समाधिमचलं श्रितः / य आस्ते निश्चलो योगी स संन्यासी न पञ्चमः

သီရိကူർമက မိန့်တော်မူ၏— “အလုပ်အကိုင်အားလုံးကို စွန့်လွှတ်၍ မလှုပ်မယှက်သော သမာဓိ၌ ခိုလှုံပြီး၊ အတွင်းတည်ငြိမ်မှု၌ မရွေ့မလျား နေထိုင်သော ယောဂီသည်သာ အမှန်တကယ် သံန്യാസီဖြစ်၏။ ထို့အပြင် ‘ပဉ္စမ’ ဟူသော အခြားအမိန့်တစ်ရပ် မရှိ။”

Verse 74

सर्वेषामाश्रमाणां तु द्वैविध्यं श्रुतदर्शितम् / ब्रह्मचार्युपकुर्वाणो नैष्ठिको ब्रह्मतत्परः

အာရှ్రమအားလုံးအတွက် သာသနာတော်၌ နှစ်မျိုးခွဲခြားမှုကို ပြသထား၏။ ထို့ကြောင့် ဘြဟ္မစာရီသည် နှစ်မျိုးရှိသည်—ဥပကူရ္ဝာဏ (ကျောင်းသားဘဝကို ပြီးစီးကာ နောက်အဆင့်သို့ ဝင်သူ) နှင့် နိဋ္ဌိက (တစ်သက်တာ သန့်ရှင်းသော ဘြဟ္မစာရိယကို တည်မြဲစွာ ထိန်း၍ ဘြဟ္မန်၌သာ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်သူ) ဖြစ်၏။

Verse 75

यो ऽधीत्यविधिवद्वेदान् गृहस्थाश्रममाव्रजेत् / उपकुर्वाणको ज्ञेयो नैष्ठिको मरणान्तिकः

ဝေဒများကို စည်းကမ်းတကျ လေ့လာပြီးနောက် ဂೃಹಸ್ಥအာရှရမသို့ ဝင်ရောက်သူကို «ဥပကူရ္ဝာဏ» ဟု သိရမည်၊ အတန်းပြီး၍ လောကီတာဝန်သို့ ပြန်သွားသော သင်တန်းသားတည်း။ «နိဋ္ဌိက» သည် မရဏအဆုံးတိုင် ပရဟ္မစရိယဖြင့် သင်တန်းသားအဖြစ် ဆက်လက်နေသူ ဖြစ်သည်။

Verse 76

उदासीनः साधकश्च गृहस्थो द्विविधो भवेत् / कुटुम्बभरणे यत्तः साधको ऽसौ गृही भवेत्

ဂೃಹಸ್ಥသည် နှစ်မျိုးရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်—လောကရေးအပေါ် မကပ်မိသော «ဥဒာစီန» နှင့် စာဓနာကျင့်သူ «သာဓက» တို့ဖြစ်သည်။ မိသားစုကို ထောက်ပံ့ပြုစုရန် အားထုတ်ကြိုးစားသူကို သာဓကဂৃহီဟု ခေါ်သည်။

Verse 77

ऋणानित्रीण्यपाकृत्यत्यक्त्वा भार्याधनादिकम् / एकाकी यस्तु विचरेदुदासीनः स मौक्षिकः

အကြွေးသုံးပါးကို ဆပ်ပြီးနောက် မယား၊ ဥစ္စာစည်းစိမ် စသည့်အရာများကို စွန့်လွှတ်ကာ တစ်ယောက်တည်း လှည့်လည်သွားလာ၍ လောကရေးအပေါ် မကပ်မိသူကို «မောက္ခိက» ဟု ခေါ်ကြသည်—မောက္ခကို ရှာဖွေသူ ဖြစ်သည်။

Verse 78

तपस्तप्यति यो ऽरण्ये यजेद् देवान् जुहोति च / स्वाध्याये चैव निरतो वनस्थस्तापसो मतः

တောအတွင်း၌ တပသ (အာဓိဋ္ဌာန်) ကို ကျင့်၍ ဒေဝတားတို့ကို ယဇ္ဈာပြုကာ မီးပူဇော်တွင် ဟောမ (အဟုတိ) ကို ဆက်ကပ်ပြီး၊ ဝေဒကို ကိုယ်တိုင်လေ့လာသည့် စဝါဓျာယ၌လည်း အမြဲတမ်း စိတ်နှစ်မြှုပ်သူ—ထိုတောနေသူကို တကယ့် တာပသင် (တပသီ) ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 79

तपसा कर्षितो ऽत्यर्थं यस्तु ध्यानपरो भवेत् / सांन्यासिकः स विज्ञेयो वानप्रस्थाश्रमे स्थितः

တပသကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာ အလွန်ပင် ခြောက်သွေ့ပိန်ပါးလာပြီး ဓျာန (သမာဓိ) ကို အဓိကထားသူကို «စန္န്യാസိက» ဟု သိရမည်—စိတ်ဓာတ်အားဖြင့် စွန့်လွှတ်သူ ဖြစ်သည်၊ သို့ရာတွင် ဝါနပရသ္ထ (တောနေ) အာရှရမ၌ပင် တည်နေသော်လည်း ဖြစ်သည်။

Verse 80

योगाभ्यासरतो नित्यमारुरुक्षुर्जितेन्द्रियः / ज्ञानाय वर्तते भिक्षुः प्रोच्यते पारमेष्ठिकः

ယောဂကျင့်စဉ်ကို အမြဲတမ်းအားထုတ်လေ့ကျင့်၍ သမာဓိသို့ တက်လှမ်းလိုသူ၊ အင်ဒြိယများကို အနိုင်ယူပြီး လွတ်မြောက်စေသော ဉာဏ်အတွက်သာ အသက်ရှင်သော ဘိက္ခုသည် «ပါရမေဋ္ဌိက» ဟု ကြေညာခံရသည်၊ အမြင့်ဆုံးအရှင် ပရမေရှ్వరနှင့် ကိုက်ညီသူဖြစ်သည်။

Verse 81

यस्त्वात्मरतिरेव स्यान्नित्यतृप्तो महामुनिः / सम्यग् दर्शनसंपन्नः स योगी भिक्षुरुच्यते

သို့ရာတွင် အတ္တ၌သာ ပျော်မွေ့သော မဟာမုနိ၊ အမြဲတမ်းကျေနပ်တင်းတိမ်၍ မှန်ကန်သော ဒർശနဖြင့် ပြည့်စုံသူ—သူကို ယောဂီ၊ အမှန်တကယ်သော ဘိက္ခုဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 82

ज्ञानसंन्यासिनः केचिद् वेदसंन्यासिनो ऽपरे / कर्मसन्यासिनः केचित् त्रिविधाः परामेष्ठिकाः

အချို့သည် လွတ်မြောက်စေသော ဉာဏ်အပေါ် အခြေခံသည့် စန്യാസီများ၊ အချို့သည် ဝေဒက ရိတုအခမ်းအနားကို ချန်လှပ်ထားသည့် စန്യാസီများ၊ အချို့သည် လုပ်ဆောင်မှုကိုပင် စွန့်လွှတ်သည့် စန്യാസီများ—ထို့ကြောင့် အမြင့်ဆုံး «ပရမေဋ္ဌင်» စန്യാസီများမှာ သုံးမျိုးရှိသည်။

Verse 83

योगी च त्रिविधो ज्ञेयो भौतिकः सांख्य एव च / तृतीयोत्याश्रमी प्रोक्ती योगमुत्तममास्थितः

ယောဂီကို သုံးမျိုးဟု သိရမည်—လောကီဆန်သော (ဘောတိက)၊ စာံခ္ယအယူအဆကို အားထားသော၊ နှင့် တတိယအမျိုးအစား အာရှရမအဆင့်များကို ကျော်လွန်သူ (အတျာရှရမီ)။ နောက်ဆုံးအမျိုးအစားသည် အမြင့်ဆုံး ယောဂ၌ တည်မြဲသူဟု ကြေညာသည်။

Verse 84

प्रथमा भावना पूर्वे सांख्ये त्वक्षरभावना / तृतीये चान्तिमा प्रोक्ता भावना पारमेश्वरी

အစောပိုင်း စာံခ္ယသင်ကြားမှုတွင် ပထမဓ്യာနကို မပြောင်းလဲသော «အက္ခရ» အပေါ် စိတ်တည်ခြင်းဟု ကြေညာသည်။ တတိယသင်ကြားမှုတွင်မူ နောက်ဆုံးဓ്യာနကို ကြေညာထားပြီး—အရှင်ကို ဗဟိုပြုသော အမြင့်မြတ် «ပါရမေရှဝရီ» ဓ്യာနဖြစ်သည်။

Verse 85

तस्मादेतद् विजानीध्वमाश्रमाणां चतुष्टयम् / सर्वेषु वेदशास्त्रेषु पञ्चमो नोपपद्यते

ထို့ကြောင့် ဤအရာကို ကောင်းစွာ သိမြင်ကြလော့—အာရှရမ ၄ မျိုးသာ ရှိသည်။ ဝေဒနှင့် အာဂမ/ရှာස්ထရ အာဏာရှိသမျှတွင် အာရှရမ ၅ မျိုးကို မလက်ခံကြ။

Verse 86

एवं वर्णाश्रमान् सृष्ट्वा देवदेवो निरञ्जनः / दक्षादीन् प्राह विश्वात्मा सृजध्वं विविधाः प्रजाः

ဤသို့ လူမှုအဆင့်အတန်း (ဝဏ္ဏ) နှင့် ဘဝအဆင့် (အာရှရမ) များကို တည်ထောင်ပြီးနောက်၊ ဒေဝတို့၏ဒေဝ—အညစ်ကင်းသော အရှင်၊ ကမ္ဘာလောက၏အတ္တမ—သည် ဒက္ခနှင့် အခြား ပရဇာပတိတို့အား မိန့်တော်မူ၏—“အသက်ရှိသတ္တဝါ အမျိုးမျိုးကို မွေးဖွားစေကြလော့” ဟု။

Verse 87

ब्रह्मणो वचनात् पुत्रा दक्षाद्या मुनिसत्तमाः / असृजन्त प्रजाः सर्वा देवमानुषपूर्विकाः

ဗြဟ္မာ၏ အမိန့်တော်အရ၊ သူ၏သားတော်များ—ဒက္ခကဲ့သို့ အမြတ်ဆုံး မုနိများ—သည် သတ္တဝါအားလုံးကို ဖန်ဆင်းကြပြီး၊ အစမှာ ဒေဝတို့၊ ထို့နောက် လူသားတို့ ဖြစ်၏။

Verse 88

इत्येष भगवान् ब्रह्मा स्त्रष्ट्वत्वे स व्यवस्थितः / अहं वै पालयामीदं संहरिष्यति शूलभृत्

ဤသို့ပင် ဘဂဝန် ဗြဟ္မာသည် ဖန်ဆင်းခြင်း၏ တာဝန်၌ တည်မြဲနေ၏။ ငါ (ဗိဿဏု) သည် ဤလောကကို အမှန်တကယ် ကာကွယ်ထိန်းသိမ်း၏၊ သုံးချွန်လှံကိုင်ရှင် (ရှီဝ) သည် ၎င်းကို ပျက်သိမ်းမည်။

Verse 89

तिस्त्रस्तु मूर्तयः प्रोक्ता ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः / रजः सत्त्वतमोयोगात् परस्य परमात्मनः

မူရတိ သုံးပါးဟု ဆိုကြသည်မှာ ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ မဟေရှွရ (ရှီဝ) တို့ဖြစ်ပြီး၊ အမြင့်ဆုံး ပရမాత္မန်အတွင်း ရဇစ်၊ သတ္တဝ၊ တမစ် သုံးဂုဏ် ပေါင်းစည်းခြင်းမှ ပေါ်ထွန်းလာခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 90

अनोयन्यमनुरक्तास्ते ह्यन्योन्यमुपजीविनः / अन्योन्यं प्रणताश्चैव लीलया परमेश्वराः

ထိုအရှင်တော်နှစ်ပါးသည် အပြန်အလှန် သဒ္ဓါချစ်ခင်၍ အပြန်အလှန် အားထားထောက်ပံ့ကြ၏။ အမြင့်မြတ်သော ပရမေශ්වරများဖြစ်သော်လည်း လီလာ—ဓမ္မကစားအဖြစ် အပြန်အလှန် ဦးချကြ၏။

Verse 91

ब्राह्मी माहेश्वरी चैव तथैवाक्षरभावना / तिस्त्रस्तु भावना रुद्रे वर्तन्ते सततं द्विजाः

သမာဓိအာရုံပြုခြင်းသည် သုံးမျိုးရှိသည်—ဗြာဟ္မီ (Brahmī)၊ မာဟေရှ္ဝရီ (Māheśvarī) နှင့် အက္ခရာ (Akṣara) မပျက်မယွင်းသောအပေါ် အာရုံပြုခြင်း။ အို ဒွိဇာတို့၊ ဤသုံးပါးသော ဘာဝနာကို ရုဒြာကို အာရုံအဖြစ်ထား၍ အမြဲမပြတ် ထိန်းသိမ်းရမည်။

Verse 92

प्रवर्तते मय्यजस्त्रमाद्या चाक्षरभावना / द्वितीया ब्रह्मणः प्रोक्ता देवस्याक्षरभावना

အက္ခရာ—မပျက်မယွင်းသောအပေါ် ပထမဘာဝနာသည် ငါ၌ အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေ၏။ ဒုတိယဘာဝနာကို ဗြဟ္မန် (Brahman) နှင့်ဆိုင်သည်ဟု ကြေညာထားပြီး၊ ထိုအရာကိုလည်း အရှင်၏ အက္ခရာဘာဝနာဟု သင်ကြားထား၏။

Verse 93

अहं चैव महादेवो न भिन्नौ परमार्थतः / विभज्यस्वेच्छयात्मानं सो ऽन्यर्यामीश्वरः स्थितः

ငါနှင့် မဟာဒေဝ (Mahādeva) သည် အမြင့်ဆုံးသော အမှန်တရားအရ မကွဲပြားကြ။ ထိုအရှင်သည် မိမိအလိုတော်အတိုင်း မိမိကိုယ်ကို ခွဲဝေ၍ သတ္တဝါအားလုံးအတွင်း အန္တర్యာမင် (antaryāmin) အဖြစ် အတွင်းမှ အုပ်စိုးသူအဖြစ် တည်ရှိ၏။

Verse 94

त्रैलोक्यमखिलं स्त्रष्टुं सदेवासुरमानुषम् / पुरुषः परतो ऽव्यक्ताद् ब्रह्मत्वं समुपागमत्

သုံးလောကလုံးစုံကို—ဒေဝ၊ အသူရ၊ လူတို့နှင့်တကွ—ဖန်ဆင်းရန်အတွက် အဗျက္တ (Unmanifest) ကို ကျော်လွန်သော ပုရုෂ (Puruṣa) သည် ဗြဟ္မာ (Brahmā) အဖြစ်၊ ဖန်ဆင်းမှု၏ အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာ၏။

Verse 95

तस्माद् ब्रह्मा महादेवो विष्णुर्विश्वेश्वरः परः / एकस्यैव स्मृतास्तिस्त्रस्तनूः कार्यवशात् प्रभोः

ထို့ကြောင့် ဘြဟ္မာ၊ မဟာဒေဝ (ရှီဝ) နှင့် ဗိෂ္ဏု—ကမ္ဘာလောက၏ အလွန်မြင့်မြတ်သော အရှင်—တို့သည် လုပ်ငန်းကမ္မ၏ လိုအပ်ချက်အလိုက် ထင်ရှားလာသော အမြင့်ဆုံး အရှင်တစ်ပါး၏ ကိုယ်တော်သုံးပါး (ရုပ်သုံးမျိုး) ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 96

तस्मात् सर्वप्रयत्नेन वन्द्याः पूज्याः प्रयत्नतः / यदीच्छेदचिरात् स्थानं यत्तन्मोक्षाख्यमव्ययम्

ထို့ကြောင့် အစွမ်းကုန် ကြိုးစား၍ နမസ്കာရပြုကာ သေချာစွာ ပူဇော်ရမည်—အကယ်၍ မကြာမီ မောက္ခဟု ခေါ်သော မပျက်မယွင်းသော အခြေအနေသို့ ရောက်လိုပါက။

Verse 97

वर्णाश्रमप्रयुक्तेन धर्मेण प्रीतिसंयुतः / पूजयेद् भावयुक्तेन यावज्जीवं प्रतिज्ञया

ချစ်မြတ်နိုးသော ဘက္တိဖြင့် ပြည့်စုံလျက်၊ မိမိ၏ ဝဏ္ဏနှင့် အာရှ్రమအလိုက် သတ်မှတ်ထားသော ဓမ္မတာဝန်များဖြင့် အရှင်ကို စိတ်နှလုံးအပြည့်ဖြင့် ပူဇော်ရမည်—အသက်ရှိသမျှ ကတိသစ္စာကို ထိန်းသိမ်းလျက်။

Verse 98

चतुर्णामाश्रमाणां तु प्रोक्तो ऽयं विधिवद्द्विजाः / आश्रमो वैष्णवो ब्राह्मो हराश्रम इति त्रयः

အို ဒွိဇာတို့၊ အာရှ్రమ လေးပါးနှင့် ပတ်သက်၍ ဤနည်းဥပဒေကို မှန်ကန်စွာ ကြေညာထားသည်—အမျိုးအစား သုံးမျိုးရှိသည်၊ ဗိෂ္ဏဝ အာရှ్రమ၊ ဘြဟ္မ (ဘြဟ္မာနှင့် ဆက်နွယ်) အာရှ్రమ၊ နှင့် ဟရ (ရှီဝ) အာရှ్రమ ဟူ၍။

Verse 99

तल्लिङ्गधारी सततं तद्भक्तजनवत्सलः / ध्यायेदथार्चयेदेतान् ब्रह्मविद्यापरायणः

ထိုသန့်ရှင်းသော လင်္ဂအမှတ်ကို အမြဲတမ်း ဆောင်ထား၍၊ အရှင်၏ ဘက္တများကို ချစ်ခင်ကရုဏာထားကာ၊ ဘြဟ္မဗိဒ္ယာ (ဗြဟ္မန်ကို သိမြင်ခြင်း) သို့ အာရုံစိုက်သူသည် ဤသရုပ်များကို ဦးစွာ သမาธိဖြင့် တွေးတောပြီးနောက် ပူဇော်ရမည်။

Verse 100

सर्वेषामेव भक्तानां शंभोर्लिङ्गमनुत्तमम् / सितेन भस्मना कार्यं ललाटे तु त्रिपुण्ड्रकम्

ဘုရားကိုးကွယ်သူအားလုံးအတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံး သင်္ကေတမှာ သမ္ဘု (ရှီဝ) ၏ လင်္ဂ ဖြစ်သည်။ နဖူးပေါ်တွင် အဖြူရောင် သန့်ရှင်းသော ပြာဖြင့် တြိပုဏ္ဍရ သုံးကြောင်းကို ထားရမည်။

Verse 101

यस्तु नारायणं देवं प्रपन्नः परमं पदम् / धारयेत् सर्वदा शूलं ललाटे गन्धवारिभिः

သို့သော် အမြင့်ဆုံး ပန်းတိုင်ဖြစ်သော နာရာယဏ ဘုရားထံ အားကိုးဝင်ရောက်သူသည် နဖူးပေါ်တွင် အမြဲတမ်း အနံ့သာရေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော တြိရှူလ (သုံးချွန်) သင်္ကေတကို ဆောင်ရမည်။

Verse 102

प्रपन्ना ये जगद्बीजं ब्रह्माणं परमेष्ठिनम् / तेषां ललाटे तिलकं धारणीयं तु सर्वदा

လောက၏ မျိုးစေ့ဖြစ်သော ပရမေဋ္ဌင် ဘြဟ္မာထံ အားကိုးဝင်ရောက်သူတို့သည် နဖူးပေါ်တွင် တီလက အမှတ်ကို အမြဲတမ်း ဆောင်ထားရမည်။

Verse 103

यो ऽसावनादिर्भूतादिः कालात्मासौ धृतो भवेत् / उपर्यधो भावयोगात् त्रिपुण्ड्रस्य तु धारणात्

တြိပုဏ္ဍရကို ဆောင်ထားခြင်းနှင့် အပေါ်အောက်သို့ ဦးတည်သည့် ဘာဝယောဂ (စိတ်ဓာတ်အာရုံ) ဖြင့် စဉ်းစားဆင်ခြင်ခြင်းကြောင့် အနာဒီ၊ သတ္တဝါတို့၏ အရင်းအမြစ်၊ ကာလသဘောတရားဖြစ်သော ထိုအရှင်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်သည်။

Verse 104

यत्तत् प्रधानं त्रिगुणं ब्रह्मविष्णुशिवात्मकम् / धृतं त्रिशूलधरणाद् भवत्येव न संशयः

သုံးဂုဏ်ပါဝင်သော မူလ ပရဓာနသည် ဘြဟ္မာ၊ ဝိෂ္ဏု၊ ရှီဝ သဘောတရားဖြစ်၏။ တြိရှူလကို ကိုင်ဆောင်သူက ထောက်ထားသည့်အခါ ထိုအရာသည် အမှန်တကယ် ပေါ်ထွန်းလာမည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 105

ब्रह्मतेजोमयं शुक्लं यदेतन् मण्डलं रवेः / भवत्येव धृतं स्थानमैश्वरं तिलके कृते

ဗြဟ္မတေဇောဖြင့် ပြည့်ဝသော နေရောင်ဖြူစင်သည့် မဏ္ဍလကို နဖူးပေါ် တီလကအဖြစ် ဆောင်ထားလျှင်၊ အမှန်တကယ်ပင် ဝတ်ဆင်သူအပေါ်၌ ဣශ්ဝရသဘောရှိသော အာဏာတော်၏ အာသနတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

Verse 106

तस्मात् कार्यं त्रिशूलाङ्कं तथा च तिलकं शुभम् / त्रियायुषं च भक्तानां त्रयाणां विधिपूर्वकम्

ထို့ကြောင့် တရိရှူလအမှတ်ပါသော မင်္ဂလာတီလကကိုလည်းကောင်း ပြုလုပ်သင့်၏။ ထို့ပြင် ဗိဿနု-ရှီဝ အညီအညွတ်ကို သတိပြု၍ စည်းကမ်းတကျ၊ ဘက္တများအတွက် သုံးမျိုးသော အသက်ရှည်ခြင်းကို ပေးသော “သုံးပါး” ကို လိုက်နာရမည်။

Verse 107

यजेत जुहुयादग्नौ जपेद् दद्याज्जितेन्द्रियः / शान्तो दान्तो जितक्रोधो वर्णाश्रमविधानवित्

အင်္ဂါရပ်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူသည် ပူဇော်ပွဲနှင့် ယဇ္ဈကို ပြုလုပ်၍ သန့်ရှင်းသော မီးထဲသို့ ဟောမအာဟုတိများ ထည့်ပူဇော်ကာ မန္တရားများကို ဇပ၍ ဒါနပေးလှူရမည်။ စိတ်ငြိမ်းချမ်း၍ စည်းကမ်းရှိကာ ဒေါသကို အနိုင်ယူပြီး ဝဏ္ဏ-အာရှရမ ဓမ္မစည်းမျဉ်းများကို သိကျွမ်းသူ ဖြစ်ရမည်။

Verse 108

एवं परिचरेद् देवान् यावज्जीवं समाहितः / तेषां संस्थानमचलं सो ऽचिरादधिगच्छति

ဤသို့ စိတ်ကို စုစည်းထား၍ အသက်ရှိသမျှကာလ တိုင်အောင် ဒေဝတားတို့ကို ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်ရမည်။ ထိုသူသည် မကြာမီပင် သူတို့၏ မလှုပ်မယှက် တည်မြဲသော အာဝါသကို ရောက်ရှိလိမ့်မည်။