Adhyaya 1
Invocation, Purāṇa Lakṣaṇas, Kurma at the Samudra-manthana, and Indradyumna’s Liberation Teaching (Iśvara-Gītā Prelude)
ဤအধ্যာယသည် နာရာယဏ၊ နရ၊ စရස්ဝတီတို့အား နမස්ကာရဖြင့် စတင်ပြီး နိုင်မိရှာရဏ္ယ၌ ရှိသော ရှင်တော်များက ဗျာသမှ ဆက်ခံရသော ကူර්မပုရာဏကို စူတ ရောမဟာရှဏအား ဟောကြားရန် တောင်းဆိုသည်။ စူတသည် ပုရာဏလက္ခဏာ ၅ ပါးကို သတ်မှတ်ကာ မဟာပုရာဏ ၁၈ ပါးကို စာရင်းပြု၍ ကူර්မပုရာဏကို အတွင်းသံဟိတာခွဲခြားချက်များရှိသည့် အဓိကပုရာဏဟု ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် နို့ပင်လယ် မန္ထနာသို့ ပြောင်းလဲကာ ဝိෂ္ဏုသည် မန္ဒရတောင်ကို ထောက်ရန် ကူර්မရূপကို ခံယူပြီး ရှင်တော်များက သီရိ၏ အတ္တသဘောကို မေးမြန်းသည်။ ဝိෂ္ဏုက သီရိ/လက္ခမီသည် မိမိ၏ မာယာ-ရှက္တိ (ပရကృతိ၊ တြိဂုဏာတ္မိကာ) ဖြစ်၍ ကမ္ဘာကို မိုဟ်စေကာ ပြန်လည်သိမ်းယူသော်လည်း အတ္တဗိဝေကရှိသော ဘက္တများက ကျော်လွှားနိုင်ကြောင်း ရှင်းပြသည်။ ထို့ပြင် မာယာကို ကျော်ဖြတ်သူ အိန္ဒြဒျုမနကို မိတ်ဆက်ကာ သီရိမှတဆင့်နှင့် နာရာယဏ၏ တိုက်ရိုက်ပေါ်ထွန်းမှုဖြင့် သင်ကြားမှုရပြီး ကရုဏာပေးသော ဉာဏ်ကို ရရှိကြောင်း ဆိုသည်။ ဘုရားသည် ဝර්ဏာශ්ရမ စည်းကမ်း၊ ကర్మယောဂ၊ သုံးမျိုးသော ဘာဝနာကို ညွှန်ကြားပြီး ဉာဏ်နှင့် ဘက္တိဖြင့် မဟေရှဝရကို ပူဇော်ရန် အထူးညွှန်ကာ ဝိෂ္ဏု-ရှိဝ သဟဇာတကို ထူထောင်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဖရိမ်သို့ ပြန်လာကာ ရှင်တော်များက သင်ကြားချက်အပြည့်အစုံကို နားထောင်လိုကြသဖြင့် စူတက ရသာတလ၌ ကူර්မဟောကြားခဲ့သမျှကို ဆက်လက်ပြောမည်ဟု ကတိပြု၍ စර්ဂ/ပရတိစර්ဂ၊ မန္ဝန္တရ၊ မြေဗေဒ၊ တီရ္ထနှင့် ဝရတများသို့ ဆက်သွားရန် ခင်းကျင်းသည်။
Shlokas
Verse 1
कूर्मपुराण (ग्रेतिल्) कूर्मपुराण हेअदेर् थिस् फ़िले इस् अन् ह्त्म्ल् त्रन्स्फ़ोर्मतिओन् ओफ़् स_कुर्मपुरन।xम्ल् wइथ् अ रुदिमेन्तर्य् हेअदेर्। फ़ोर् अ मोरे एxतेन्सिवे हेअदेर् प्लेअसे रेफ़ेर् तो थे सोउर्चे फ़िले। दत एन्त्र्य्: मेम्बेर्स् ओफ़् थे सन्स्क्नेत् प्रोजेच्त् चोन्त्रिबुतिओन्: मेम्बेर्स् ओफ़् थे सन्स्क्नेत् प्रोजेच्त् दते ओफ़् थिस् वेर्सिओन्: २०२०-०७-३१ सोउर्चे: । पुब्लिस्हेर्: गऺत्तिन्गेन् रेगिस्तेर् ओफ़् एलेच्त्रोनिच् तेxत्स् इन् इन्दिअन् लन्गुअगेस् (ग्रेतिल्), सुब् गऺत्तिन्गेन् लिचेन्चे: थिस् ए-तेxत् wअस् प्रोविदेद् तो ग्रेतिल् इन् गोओद् फ़ैथ् थत् नो चोप्य्रिघ्त् रिघ्त्स् हवे बेएन् इन्फ़्रिन्गेद्। इफ़् अन्योने wइस्हेस् तो अस्सेर्त् चोप्य्रिघ्त् ओवेर् थिस् फ़िले, प्लेअसे चोन्तच्त् थे ग्रेतिल् मनगेमेन्त् अत् ग्रेतिल्(अत्)सुब्(दोत्)उनि-गोएत्तिन्गेन्(दोत्)दे। थे फ़िले wइल्ल् बे इम्मेदिअतेल्य् रेमोवेद् पेन्दिन्ग् रेसोलुतिओन् ओफ़् थे च्लैम्। दिस्त्रिबुतेद् उन्देर् अ च्रेअतिवे चोम्मोन्स् अत्त्रिबुतिओन्-नोन्चोम्मेर्चिअल्-स्हरेअलिके ४।० इन्तेर्नतिओनल् लिचेन्से। इन्तेर्प्रेतिवे मर्कुप्: नोने नोतेस्: थिस् फ़िले हस् बेएन् च्रेअतेद् ब्य् मस्स् चोन्वेर्सिओन् ओफ़् ग्रेतिल्ऽस् सन्स्क्रित् चोर्पुस् फ़्रोम् कुर्म्प्१उ।ह्त्म्। दुए तो थे हेतेरोगेनेइत्य् ओफ़् थे सोउर्चेस् थे हेअदेर् मर्कुप् मिघ्त् बे सुबोप्तिमल्। फ़ोर् थे सके ओफ़् त्रन्स्परेन्च्य् थे हेअदेर् ओफ़् थे लेगच्य् फ़िले इस् दोचुमेन्तेद् इन् थे <नोते> एलेमेन्त् बेलोw: कुर्म-पुरन, पर्त् १ इन्पुत् ब्य् मेम्बेर्स् ओफ़् थे सन्स्क्नेत् प्रोजेच्त् (www।सन्स्क्नेत्।ओर्ग्) थिस् ग्रेतिल् वेर्सिओन् हस् बेएन् चोन्वेर्तेद् फ़्रोम् अ चुस्तोम् देवनगरि एन्चोदिन्ग्। थेरेफ़ोरे, wओर्द् बोउन्दरिएस् अरे उसुअल्ल्य् नोत् मर्केद् ब्य् ब्लन्क्स्। थेसे अन्द् ओथेर् इर्रेगुलरितिएस् चन्नोत् बे स्तन्दर्दिज़ेद् अत् प्रेसेन्त्। थे तेxत् इस् नोत् प्रोओफ़्-रेअद्! रेविसिओन्स्: २०२०-०७-३१: तेइ एन्चोदिन्ग् ब्य् मस्स् चोन्वेर्सिओन् ओफ़् ग्रेतिल्ऽस् सन्स्क्रित् चोर्पुस् तेxत् कूर्मपुराणम्-१ अथ श्रीकूर्मपुराणम् पूर्वविभागः नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् / देवीं सरस्वतीं चैव ततो जयमुदीरयेत् // कूर्म्प्१,मन्ग्।१ // नमस्कृत्वाप्रमेयाय विष्णवे कूर्मरूपिणे / पुराणं संप्रवक्ष्यामि यदुक्तं विश्वयोनिना
နာရာယဏကို ဦးညွှတ်ကန်တော့၍၊ လူတို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံးသော နရကိုလည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် ဒေဝီ စရஸဝတီကိုလည်းကောင်း ကန်တော့ပြီးနောက် မင်္ဂလာအစအဖြစ် «အောင်မြင်ပါစေ» ဟု ကြွေးကြော်ရမည်။
Verse 2
सत्रान्ते सूतमनघं नैमिषीया महर्षयः / पुराणसंहितां पुण्यां पप्रच्छू रोमहर्षणम्
ယဇ္ဉပွဲအဆုံးတွင် နိုင်မိရှာ၏ မဟာရိသိတို့သည် အပြစ်ကင်းသော စူတ ရောမဟာရှဏကို ပုရာဏသံဟိတ—သန့်ရှင်း၍ ကုသိုလ်ပြည့်ဝသော စုစည်းကျမ်း—အကြောင်း မေးမြန်းကြ၏။
Verse 3
त्वया सूत महाबुद्धे भगवान् ब्रह्मवित्तमः / इतिहासपुराणार्थं व्यासः सम्यगुपासितः
အို စူတ၊ မဟာဉာဏ်ရှိသူရေ—ဗြဟ္မကို သိမြင်သူတို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံးသော ဘဂဝန် ဗျာသကို သင်သည် အီတိဟာသနှင့် ပုရာဏတို့၏ အဓိပ္ပါယ်မှန်ကို သိရန်အတွက် သင့်လျော်စွာ ဆည်းကပ်လေ့လာခဲ့၏။
Verse 4
तस्य ते सर्वरोमाणि वचसा हृषितानि यत् / द्वैपायनस्य भगवांस्ततो वै रोमहर्षणः
ထိုစကားတို့ကြောင့် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အမွှေးအမျှင်အားလုံး ပျော်ရွှင်လှုပ်ရှား၍ ထောင်တက်သဖြင့်၊ ဘဂဝန် ဒွိုင်ပါယန (ဗျာသ) သည် ထို့ကြောင့် သူ့ကို «ရောမဟာရှဏ»—“အမွှေးထောင်စေသူ” ဟု အမည်ပေးတော်မူ၏။
Verse 5
भवन्तमेव भगवान् व्याजहार स्वयं प्रभुः / मुनीनां संहितां वक्तुं व्यासः पौराणिकीं पुरा
ဘဂဝန် အရှင်—ကိုယ်တိုင်အုပ်စိုး၍ လွတ်လပ်တော်မူသော प्रभု—သည် သင်တစ်ဦးတည်းကိုသာ မိန့်ကြားတော်မူ၏။ ထို့ပြင် ရှေးကာလ၌ ပုရာဏဗေဒ၏ အရှင် ဗျာသသည် မုနိတို့အတွက် ပုရာဏသံဟိတကို ဟောကြားခဲ့၏။
Verse 6
त्वं हि स्वायंभुवे यज्ञे सुत्याहे वितते हरिः / संभूतः संहितां वक्तुं स्वांशेन पुरुषोत्तमः
သင်သည် အမှန်တကယ် ဟရီ—ပုရုရှောတ္တမ အမြတ်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ်—ဖြစ်၏။ စွာယံဘုဝ မနု၏ ယဇ్ఞ၌ စောမချိုင်းနှိပ်ပွဲ (သုတျယာဟ) ပြုလုပ်နေစဉ်၊ ကိုယ်တော်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်စိတ်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းလာကာ ဤသံဟိတာ ပဝါဒကို ကြေညာရန် ဖြစ်၏။
Verse 7
तस्माद् भवन्तं पृच्छामः पुराणं कौर्ममुत्तमम् / वक्तुमर्हसि चास्माकं पुराणार्थविशारद
ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် အမြတ်ဆုံး ကူර්မ ပုရာဏကို သင့်အား မေးမြန်းပါသည်။ ပုရာဏအဓိပ္ပါယ်ကို ကျွမ်းကျင်သူအရှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့အား ထိုပုရာဏကို ဟောကြားရှင်းလင်းပေးရန် သင့်တော်ပါသည်။
Verse 8
मुनीनां वचनं श्रुत्वा सूतः पौराणिकोत्तमः / प्रणम्य मनसा प्राह गुरुं सत्यवतीसुतम्
မုနိတို့၏ စကားကို ကြားသော်၊ ပုရာဏဟောကြားသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး စူတာသည် စိတ်ဖြင့် ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ၊ ထို့နောက် ဆတ်ယဝတီ၏ သားတော် (ဗျာသ) ဖြစ်သော မိမိ၏ ဂုရုအား လျှောက်ထားပြောကြား하였다။
Verse 9
रोमहर्षण उवाच नमस्कृत्वा जगद्योनिं कूर्मरूपधरं हरिम् / वक्ष्ये पौराणिकीं दिव्यां कथां पापप्रणाशिनीम्
ရောမဟർഷဏ ပြောသည်– ကမ္ဘာလောက၏ မူလအမြစ်နှင့် မိခင်အရင်းဖြစ်သော၊ ကူර්မ (လိပ်) ရုပ်ကို ဆောင်ထားသည့် ဟရီအား နမസ്കာရပြု၍၊ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးပေးသော ဒိဗ္ဗ ပုရာဏကထာကို ငါ ဟောကြားမည်။
Verse 10
यां श्रुत्वा पापकर्मापि गच्छेत परमां गतिम् / न नास्तिके कथां पुण्यामिमां ब्रूयात् कदाचन
ဤပုဏ္ဏကထာကို ကြားနာလျှင် အပြစ်ကံပြုသူပင်လျှင် အမြင့်ဆုံးသော ဂတိသို့ ရောက်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် မယုံကြည်သူ (နာස්တိက) ထံသို့ ဤကုသိုလ်ကထာကို မည်သည့်အခါမျှ မဟောမပြောသင့်။
Verse 11
श्रद्दधानाय शान्ताय धार्मिकाय द्विजातये / इमां कथामनुब्रूयात् साक्षान्नारायणेरिताम्
ယုံကြည်သဒ္ဓါပြည့်ဝ၍ စိတ်ငြိမ်းချမ်းကာ ဓမ္မ၌တည်မြဲသော ဒွိဇာတိအား ဤပဝిత్రကထာကို ပြန်လည်ဟောကြားရမည်၊ အကြောင်းမူကား နာရာယဏသည် ကိုယ်တိုင်ကြေညာထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
Verse 12
सर्गश्च प्रतिसर्गश्च वंशो मन्वन्तराणि च / वंशानुचरितं चैव पुराणं पञ्चलक्षणम्
ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ပြန်လည်ဖန်ဆင်းခြင်း၊ နတ်နှင့် ရှင်တို့၏ မျိုးရိုးဝంశများ၊ မနုခေတ်စက်ဝန်းများ၊ ထိုဝంశများနောက်ဆက်တွဲ အတ္ထုပ္ပတ္တိများ—ဤလက္ခဏာငါးပါးသည် «ပုရာဏ» ဟူ၍ ခေါ်သောအရာ၏ သတ်မှတ်ချက်ဖြစ်သည်။
Verse 13
ब्राह्मं पुराणं प्रथमं पाद्मं वैष्णवमेव च / शैवं भागवतं चैव भविष्यं नारदीयकम्
ပထမမှာ ဘြာဟ္မ ပုရာဏ၊ ထို့နောက် ပာဒ္မနှင့် ဝိုင်ෂ္ဏဝ၊ ထို့အတူ ရှိုင်ဝနှင့် ဘာဂဝတ၊ ထို့ပြင် ဘဝိရှျနှင့် နာရဒီယက ပုရာဏတို့ ဖြစ်ကြသည်။
Verse 14
मार्कण्डेयमथाग्नेयं ब्रह्मवैवर्तमेव च / लैङ्गं तथा च वाराहं स्कान्दं वामनमेव च
ထို့ပြင် မာရကဏ္ဍေယ၊ အာဂ္နေယ၊ ဘြဟ္မဝိုင်ဝရ္တ၊ ထို့အတူ လိင်္ဂ၊ ဝါရာဟ၊ စ္ကာန္ဒ၊ ဝါမန ပုရာဏတို့လည်း ရှိသည်။
Verse 15
कौर्मं मात्स्यं गारुडं च वायवीयमनन्तरम् / अष्टादशं समुद्दिष्टं ब्रह्मण्डमिति संज्ञितम्
ထို့နောက် ကူရ္မ၊ မာတ္စျ၊ ဂါရုဍ၊ ထို့အပြီး ဝါယဝီယ ပုရာဏတို့ လာသည်။ အဋ္ဌာဒသမ ပုရာဏကို «ဘြဟ္မာဏ္ဍ» ဟူ၍ အမည်ပေးကာ ကြေညာထားသည်။
Verse 16
अन्यान्युपराणानि मुनिभिः कथितानि तु / अष्टादशपुराणानि श्रुत्वा संक्षेपतो द्विजाः
အခြား အနုပုရာဏများကိုလည်း မုနိတို့က အမှန်တကယ် ရွတ်ဆိုဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ ဒွိဇာတို့ရေ၊ ပုရာဏကြီး ဆယ့်ရှစ်ပုဒ်ကို အကျဉ်းချုပ် နားထောင်ပြီးနောက် (ဤနေရာတွင် သင်ကြားမည့် အဓိပ္ပါယ်အနှစ်သာရကို ရှာဖွေလိုကြသည်)။
Verse 17
आद्यं सनत्कुमारोक्तं नारसिहमतः परम् / तृतीयं स्कान्दमुद्दिष्टं कुमारेण तु भाषितम्
ပထမ သင်ကြားချက်ကို စနတ်ကူမာရက ဟောကြားခဲ့သည်။ ထို့နောက်မှာ နာရသိံဟ၏ သဒ္ဓမ္မဖြစ်သည်။ တတိယကို စကန္ဒသင်ကြားချက်ဟု ကြေညာထားပြီး၊ ထိုအရာကိုလည်း ကူမာရကပင် ရှင်းလင်းဟောပြော하였다။
Verse 18
चतुर्थं शिवधर्माख्यं साक्षान्नन्दीशभाषितम् / दुर्वाससोक्तमाश्चर्यं नारदोक्तमतः परम्
စတုတ္ထအပိုင်းကို “ရှီဝဓမ္မ” ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ နန္ဒီဈက တိုက်ရိုက် ဟောကြားသည်။ ထို့နောက် ဒုర్వာသက ကြေညာသော အံ့ဩဖွယ် သင်ကြားချက် လာပြီး၊ ထို့နောက် နာရဒက ဟောသော ညွှန်ကြားချက် ဖြစ်လာသည်။
Verse 19
कापिलं मानवं चैव तथैवोशनसेरितम् / ब्रह्माण्डं वारुणं चाथ कालिकाह्वयमेव च
“(ထိုပုရာဏများကို) ကာပိလ၊ မာနဝ၊ ထို့အပြင် ဥရှနသက သင်ကြားထားသည့် အရာ၊ ဘြဟ္မာဏ္ဍ၊ ဝါရုဏ၊ ထို့ပြင် ကာလိကာဟု ခေါ်သော ပုရာဏ” ဟူ၍လည်း သိကြသည်။
Verse 20
माहेश्वरं तथा साम्बं सौरं सर्वार्थसंचयम् / पराशरोक्तमपरं मारीचं भार्गवाह्वयम्
ထို့အပြင် မာဟေရှဝရ သမ্পရဒာယ၊ စာမ္ဗ သမ্পရဒာယ၊ စော်ရ သမ্পရဒာယနှင့် “ဆರ್ವಾರ್ಥသံစယ” (အဓိပ္ပါယ်အားလုံး စုစည်းရာ) လည်း ရှိသည်။ ထို့တူပင် ပရာရှရက ဟောသော အခြားတစ်ပုဒ်၊ မာရီချ သမ্পရဒာယနှင့် ဘာရ္ဂဝဟု ခေါ်သော အရာလည်း ရှိသည်။
Verse 21
इदं तु पञ्चदशमं पुराणं कौर्ममुत्तमम् / चतुर्धा संस्थितं पुण्यं संहितानां प्रभेदतः
ဤသည်မှာ ပုရာဏာ တစ်ဆယ့်ငါးမြောက်ဖြစ်သော အထူးမြတ် ကူရ္မပုရာဏာ ဖြစ်သည်။ သံဟိတာများ၏ ခွဲခြားမှုအရ ဤပုဏ္ဏစာတမ်းကို လေးပိုင်းအဖြစ် စီစဉ်ထားသည်။
Verse 22
ब्राह्मी भगवती सौरी वैष्णवी च प्रकीर्तिताः / चतस्त्रः संहिताः पुण्या धर्मकामार्थमोक्षदाः
ထိုသံဟိတာများကို ဘြာဟ္မီ၊ ဘဂဝတီ၊ ဆော်ရီ၊ ဝိုင်ရှ္ဏဝီ ဟု ကြေညာကြသည်။ သံဟိတာလေးပါးသည် သန့်ရှင်းမြတ်စွာ၍ ဓမ္မ၊ ကာမ၊ အရ္ထ၊ မောက္ခကို ပေးစွမ်းသည်။
Verse 23
इयं तु संहिता ब्राह्मी चतुर्वेदैस्तु सम्मिता / भवन्ति षट्सहस्त्राणि श्लोकानामत्र संख्यया
ဤသည်မှာ ဘြာဟ္မီ သံဟိတာ ဖြစ်၍ ဝေဒလေးပါးနှင့် ကိုက်ညီစွာ သဟဇာတဖြစ်သည်။ ဤတွင် ရှလိုကာများ၏ စုစုပေါင်းအရေအတွက်မှာ ခြောက်ထောင် ဖြစ်သည်။
Verse 24
यत्र धर्मार्थकामानां मोक्षस्य च मुनीश्वराः / माहात्म्यमखिलं ब्रह्म ज्ञायते परमेश्वरः
ထိုတွင် မုနိအရှင်တို့၊ ဗြဟ္မ၏ အလုံးစုံသော မဟာတန်ခိုးကို သိမြင်စေသည်—အမြင့်ဆုံး အရှင် (ပရမေရှ္ဝရ) ဖြစ်သော ဗြဟ္မနှင့်တကွ ဓမ္မ၊ အရ္ထ၊ ကာမ၊ မောက္ခတို့၏ သင်ကြားချက်လည်း ပါဝင်သည်။
Verse 25
सर्गश्च प्रतिसर्गश्च वंशो मन्वन्तराणि च / वंशानुचरितं दिव्याः पुण्याः प्रासङ्गिकीः कथाः
ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ပြန်လည်ဖန်ဆင်းခြင်း၊ မျိုးရိုးစဉ်ဆက်များ၊ မန္ဝန္တရ ကာလစက်ဝန်းများ၊ မျိုးဆက်သမိုင်းများ၊ ထို့ပြင် နတ်ဘုရားဆန်၍ ကုသိုလ်ဖြစ်စေသော ဆက်စပ်ပုံပြင်များ—ဤတို့သည် ပုရာဏာတွင် သင်ကြားရမည့် အကြောင်းအရာများ ဖြစ်သည်။
Verse 26
ब्राह्मणाद्यैरियं धार्या धार्मिकैः शान्तमानसैः / तामहं वर्तयिष्यामि व्यासेन कथितां पुरा
ဤသန့်ရှင်းသော ပုရာဏကို ဗြာဟ္မဏတို့နှင့် အခြားအဆင့်အတန်းတို့ကလည်း၊ တရားဓမ္မကိုလိုက်နာ၍ စိတ်ငြိမ်းချမ်းသူတို့က ထိန်းသိမ်းကာ ချီးမြှောက်ရမည်။ ယခင်က ဗျာသ မဟာရ္ရှီက ဟောကြားခဲ့သည့် အကြောင်းအရာကို ယခု ငါ စနစ်တကျ ဆက်လက်ဖော်ပြမည်။
Verse 27
पुरामृतार्थं दैतेयदानवैः सह देवताः / मन्थानं मन्दरं कृत्वा ममन्थुः क्षीरसागरम्
ရှေးကာလတစ်ခါ၊ အမတရည် အမృతကို လိုလားကြသဖြင့်၊ ဒေဝတားတို့သည် ဒိုင်တျာနှင့် ဒာနဝတို့နှင့်အတူ မန္ဒရတောင်ကို မန္ထန်တံတားအဖြစ် ပြုလုပ်ကာ နို့ပင်လယ်ကို မွှေကြသည်။
Verse 28
मथ्यमाने तदा तस्मिन् कूर्मरूपी जनार्दनः / बभार मन्दरं देवो देवानां हितकाम्यया
ထိုမွှေခြင်း ပြုနေစဉ်တွင်၊ ဇနာရ္ဒန သခင်သည် ကုရ္မ (လိပ်) ရုပ်ကို ခံယူကာ မန္ဒရတောင်ကို ထမ်းတင်ပံ့ပိုးခဲ့သည်။ ဒေဝတို့၏ အကျိုးချမ်းသာကို လိုလားသဖြင့် သခင်သည် ထိုသို့ ပြုတော်မူ၏။
Verse 29
देवाश्च तुष्टुवुर्देवं नारदाद्या महर्षयः / कूर्मरूपधरं दृष्ट्वा साक्षिणं विष्णुमव्ययम्
ကုရ္မရုပ်ကို ဆောင်ထားသော ဒေဝကို မြင်ကြသော်၊ နာရဒတို့ အစရှိသည့် မဟာရ္ရှီများနှင့် ဒေဝတားတို့သည် မဖျက်မယုတ်သော သက်သေတော် ဗိဿနုကို ချီးမွမ်းကြသည်။
Verse 30
तदन्तरे ऽभवद् देवी श्रीर्नारायणवल्लभा / जग्राह भगवान् विष्णुस्तामेव पुरुषोत्तमः
ထိုအချိန်အတွင်းတွင်၊ နာရာယဏ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ ဒေဝီ သရီ (Śrī) ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထို့နောက် ပုရုရှိုတ္တမ၊ ဘဂဝန် ဗိဿနုသည် သူမတစ်ပါးတည်းကို မိမိ၏ အဖော်အဖြစ် လက်ခံတော်မူ၏။
Verse 31
तेजसा विष्णुमव्यक्तं नारदाद्या महर्षयः / मोहिताः सह शक्रेण श्रियो वचनमब्रुवन्
မဖော်ပြနိုင်သော ဗိဿနု၏ တေဇောဓာတ်တောက်ပမှုကြောင့် နာရဒာဦးဆောင်သော မဟာရိရှီများသည် သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) နှင့်အတူ မောဟဖြစ်ကာ သရီ (လက္ခ္မီ) ထံသို့ စကားတော်ကို လျှောက်ကြား하였다။
Verse 32
भगवन् देवदेवेश नारायण जगन्मय / कैषा देवी विशालाक्षी यथावद् ब्रूहि पृच्छताम्
အရှင်ဘုရား၊ ဒေဝဒေဝေရှ၊ နာရာယဏ—လောကတစ်လောကလုံးကို ပြည့်နှံ့တော်မူသော အရှင်—ဤမျက်လုံးကျယ်သော ဒေဝီသည် မည်သူနည်း။ မေးမြန်းသူတို့အတွက် မှန်ကန်စွာ ရှင်းပြတော်မူပါ။
Verse 33
श्रुत्वा तेषां तदा वाक्यं विष्णुर्दानवमर्दनः / प्रोवाच देवीं संप्रेक्ष्य नारदादीनकल्मषान्
သူတို့၏စကားကို ကြားပြီးနောက် ဒါနဝများကို ချေမှုန်းတော်မူသော ဗိဿနုသည် ဒေဝီကို ကြည့်ရှုကာ နာရဒာနှင့် အပြစ်ကင်းသော ရိရှီတို့အပေါ် မျက်စိတော်ချ၍ စကားတော်ကို မိန့်ကြား하였다။
Verse 34
इयं सा परमा शक्तिर्मन्मयी ब्रह्मरूपिणी / माया मम प्रियानन्ता ययेदं मोहितं जगत्
ဤဒေဝီသည် အမြင့်ဆုံးသော သက္တိဖြစ်၍ ငါ၏အနှစ်သာရတော်ပင် ဖြစ်သည်၊ ဗြဟ္မရူပကို ဆောင်တော်မူ၏။ ဤသည်မှာ ငါချစ်မြတ်နိုးသော အဆုံးမရှိ မာယာဖြစ်ပြီး၊ ဤမာယာကြောင့် လောကတစ်လောကလုံး မောဟဖြစ်နေသည်။
Verse 35
अनयैव जगत्सर्वं सदेवासुरमानुषम् / मोहयामि द्विजश्रेष्ठा ग्रसामि विसृजामि च
ဤမာယာသက္တိတော်တည်းဖြင့်၊ အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့၊ ငါသည် ဒေဝ၊ အသူရ၊ လူသားတို့အပါအဝင် လောကတစ်လောကလုံးကို မောဟစေ၏။ ထို့ပြင် ဤအာဏာတော်ဖြင့်ပင် ငါသည် သတ္တဝါတို့ကို ပြန်လည်သိမ်းယူ၍ ထပ်မံ ထုတ်လွှတ်တော်မူ၏။
Verse 36
उत्पत्तिं प्रलयं चैव भूतनामागतिं गतिम् / विज्ञायान्वीक्ष्य चात्मानं तरन्ति विपुलामिमाम्
သတ္တဝါတို့၏ ပေါ်ပေါက်ခြင်းနှင့် ပျက်သိမ်းခြင်းကို သိမြင်၍၊ လာခြင်းသွားခြင်းကို နားလည်ကာ၊ အတ္တကို ခွဲခြားသိမြင်၍ ဆင်ခြင်သူတို့သည် ဤကျယ်ပြန့်သော သံသရာပင်လယ်ကို ကျော်လွန်ကြသည်။
Verse 37
अस्यास्त्वंशानधिष्ठाय शक्तिमन्तो ऽभवन् द्विजाः / ब्रह्मेशानादयो देवाः सर्वशक्तिरियं मम
သူမ၏ အင်အား၏ အစိတ်အပိုင်းများကို အုပ်စိုးကာ တောက်ပသောသူတို့သည် အင်အားပြည့်ဝလာကြ၏; ထို့ကြောင့် ဘြဟ္မာ၊ ဣရှာန (ရှီဝ) နှင့် အခြားဒေဝတို့ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဤ (ဒေဝီ) သည် ငါ၏ အလုံးစုံသော သက္တိတည်း။
Verse 38
सैषा सर्वजगत्सूतिः प्रकृतिस्त्रिगुणात्मिका / प्रागेव मत्तः संजाता श्रीकल्पे पद्मवासिनी
သူမသည် သုံးဂုဏ်သဘာဝရှိသော ပရကృతိဖြစ်၍ စကြဝဠာတစ်လုံးလုံး၏ မိခင်အရင်းမြစ်တည်း။ ထို့ထက်ရှေ့ကပင်၊ သရီကల్ప၌ သူမသည် ငါထံမှ ပေါ်ထွန်းလာ၍ ပဒ္မဝာစိနီ—ကြာပန်း၌ နေထိုင်သူ—ဟူ၍ ဖြစ်ခဲ့သည်။
Verse 39
चतुर्भुजा शङ्खचक्रपद्महस्ता शुभान्विता / कोटिसूर्यप्रतीकाशा मोहिनी सर्वदेहिनाम्
လက်လေးဖက်ရှိ၍ သင်္ခ၊ စက်ရ၊ ကြာပန်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ မင်္ဂလာအလှတရားနှင့် ပြည့်စုံ၏—ကောဋိနေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်၍—သူမသည် ကိုယ်ရှိသတ္တဝါအားလုံးကို မောဟစေသော မောဟိနီတည်း။
Verse 40
नालं देवा न पितरो मानवा वसवो ऽपि च / मायामेतां समुत्तर्तुं ये चान्ये भुवि देहिनः
ဒေဝတို့လည်း မဟုတ်၊ ပိတရို (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) တို့လည်း မဟုတ်၊ လူသားတို့လည်း မဟုတ်၊ ဝါစုတို့တောင် မဟုတ်—ဤ မာယာကို ကျော်လွန်နိုင်သူ မရှိကြ; မြေပြင်ပေါ်၌ နေထိုင်သော ကိုယ်ရှိသတ္တဝါ အခြားသူတို့လည်း ထိုနည်းတူပင်။
Verse 41
इत्युक्तो वासुदेवेन मुनयो विष्णुमब्रुवन् / ब्रूहि त्वं पुण्डरीकाक्ष यदि कालत्रये ऽपि च / को वा तरति तां मायां दुर्जयां देवनिर्मिताम्
ဝါသုဒေဝ၏စကားကြောင့် မုနိတို့သည် ဗိဿနုအား လျှောက်ကြသည်—«ပဒ္မနယနတော်၊ အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ် သုံးကာလအတွင်း မည်သူက အရှင်တော်ဖန်ဆင်းသော အနိုင်ရခက်သည့် မာယာကို ကျော်လွှားနိုင်သနည်း၊ ကျွန်ုပ်တို့အား မိန့်ကြားပါ»
Verse 42
अथोवाच हृषीकेशो मुनीन् मुनिगणार्चितः / अस्ति द्विजातिप्रवर इन्द्रद्युम्न इति श्रुतः
ထို့နောက် မုနိအစုအဝေးတို့က ပူဇော်လေးစားကြသော ဟೃṣīkēśa သည် မုနိတို့အား မိန့်တော်မူသည်—«နှစ်ကြိမ်မွေးသူတို့အနက် အထူးမြတ်သူတစ်ဦး ရှိ၏၊ အင်ဒြဒျုမန ဟူသော အမည်ဖြင့် ထင်ရှားကြောင်း အစဉ်အလာ၌ ကြားသိထားကြသည်»
Verse 43
पूर्वजन्मनि राजासावधृष्यः शङ्करादिभिः / दृष्ट्वा मां कूर्मसंस्थानं श्रुत्वा पौराणिकीं स्वयम् / संहितां मन्मुखाद् दिव्यां पुरस्कृत्य मुनीश्वरान्
အတိတ်ဘဝ၌ ထိုဘုရင်သည်—ရှင်ကရာနှင့် အခြားဒေဝတို့တောင် မနိုင်သောသူ—ကျွန်ုပ်ကို ကုರ್ಮပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် မြင်ခဲ့ပြီး၊ ကျွန်ုပ်၏ မျက်နှာမှ ထွက်သော ပုရာဏသမဟိတ ဒိဗ္ဗသံဟိတာကို ကိုယ်တိုင်ကြားနာကာ၊ မုနိဣရှ္ဝရတို့ကို ဂုဏ်ပြု၍ အရှေ့ဆုံး၌ ထားလေ၏။
Verse 44
ब्रह्माणं च महादेवं देवांश्चान्यान् स्वशक्तिभिः / मच्छक्तौ संस्थितान् बुद्ध्वा मामेव शरणं गतः
ဗြဟ္မာ၊ မဟာဒေဝနှင့် အခြားဒေဝတို့သည် မိမိတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ သက္တိများနှင့်တကွ ကျွန်ုပ်၏ သက္တိအတွင်း၌ တည်ရှိကြောင်း သိမြင်ပြီး၊ သူသည် ကျွန်ုပ်တစ်ပါးတည်းကိုသာ အားကိုး၍ ရှရဏံ ဝင်လေ၏။
Verse 45
संभाषितो मया चाथ विप्रयोनिं गमिष्यसि / इन्द्रद्युम्न इति ख्यातो जातिं स्मरसि पौर्विकीम्
ထို့နောက် ကျွန်ုပ်က သင်အား မိန့်တော်မူသည်—«သင်သည် ဗြာဟ္မဏ မျိုးရိုး၌ မွေးဖွားသွားမည်။ ထိုနေရာ၌ ‘အင်ဒြဒျုမန’ ဟူသော အမည်ဖြင့် ထင်ရှားမည်၊ ထို့ပြင် သင်၏ အတိတ်ဘဝကိုလည်း မှတ်မိလိမ့်မည်»
Verse 46
सर्वेषामेव भूतानां देवानामप्यगोचरम् / वक्तव्यं यद् गुह्यतमं दास्ये ज्ञानं तवानघ / लब्ध्वा तन्मामकं ज्ञानं मामेवान्ते प्रवेक्ष्यसि
သတ္တဝါအားလုံး—even နတ်တို့တောင် မရောက်နိုင်သော အရာကို၊ အပြစ်ကင်းသူရေ၊ အလွန်လျှို့ဝှက်သော သင်ခန်းစာအဖြစ် ငါက မင်းအား ဟောပြမည်။ ငါ၏ ဉာဏ်ကို ရရှိလျှင် နောက်ဆုံးတွင် မင်းသည် ငါတစ်ပါးတည်းထဲသို့ ဝင်ရောက်မည်။
Verse 47
अंशान्तरेण भूम्यां त्वं तत्र तिष्ठ सुनिर्दृतः / वैवस्वते ऽन्तरे ऽतिते कार्यार्थं मां प्रवेक्ष्यसि
မြေပြင်ပေါ်တွင် အချိန်ကာလတစ်ပိုင်း ထပ်မံနေထိုင်လော့၊ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာစွာ တည်ကြည်လော့။ ဝိုင်ဝස්ဝတ မန်ဝန္တရ ကာလ ကုန်လွန်သွားသောအခါ၊ လိုအပ်သော တာဝန်ကို ပြီးမြောက်စေရန် မင်းသည် ငါထဲသို့ ဝင်ရောက်မည်။
Verse 48
मां प्रणम्य पुरीं गत्वा पालयामास मेदिनीम् / कालधर्मं गतः कालाच्छ्वेतद्वीपे मया सह
ငါ့ကို ဦးချပြီးနောက် သူသည် မြို့တော်သို့ သွားကာ မြေကြီးကို အုပ်ချုပ်လေ၏။ အချိန်၏ ဓမ္မတရား ရောက်လာသည့်အခါ၊ သတ်မှတ်ကာလအတိုင်း ထွက်ခွာသွားပြီး—ယခု သွေးတဒွီပ၌ ငါနှင့်အတူ နေထိုင်လျက်ရှိသည်။
Verse 49
भुक्त्वा तान् वैष्णवान् भोगान् योगिनामप्यगोचरान् / मदाज्ञया मुनिश्रेष्ठा जज्ञे विप्रकुले पुनः
ယောဂီတို့တောင် မရောက်နိုင်သော ဝိုင်ရှ္ဏဝ သုခဘောဂများကို ခံစားပြီးနောက်၊ မုနိတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော သူမသည် ငါ၏ အမိန့်တော်အရ ဗြာဟ္မဏ မျိုးရိုး၌ ထပ်မံ မွေးဖွားလာ၏။
Verse 50
ज्ञात्वा मां वासुदेवाख्यं यत्र द्वे निहिते ऽक्षरे / विद्याविद्ये गूढरूपे यत्तद् ब्रह्म परं विदुः
ငါကို ဝါစုဒေဝ ဟူသော နာမဖြင့် သိမြင်လျှင်—ငါအတွင်း၌ မပျက်မယွင်းသော နှစ်ပါး၊ အလျှို့ဝှက်ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသော ဗိဒ္ယာနှင့် အဗိဒ္ယာ တည်ရှိနေရာ—ပညာရှိတို့က အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန်ဟု သိကြသော အရာကို ထိုသူသည် သိမြင်ရ၏။
Verse 51
सोर्ऽचयामास भूतानामाश्रयं परमेश्वरम् / व्रतोपवासनियमैर्हेमैर्ब्राह्मणतर्पणैः
သူသည် သတ္တဝါအပေါင်းတို့၏ အားကိုးရာ အမြင့်မြတ်ဆုံး ပရမေဣශ්ဝရကို ဝရတ၊ အစာရှောင်ခြင်း၊ စည်းကမ်းတရားတို့ဖြင့် ပူဇော်ကာ၊ ရွှေဖြင့် လှူဒါန်း၍ ဗြာဟ္မဏတို့ကို တရပဏပြု၍ ဂုဏ်ပြုလေ၏။
Verse 52
तदाशीस्तन्नमस्कारस्तन्निष्ठस्तत्परायणः / आराधयन् महादेवं योगिनां हृदि संस्थितम्
အာသီသလည်း ထိုအရှင်ထံသို့၊ နမಸ್ಕာရလည်း ထိုအရှင်ထံသို့၊ ထိုအရှင်၌သာ တည်ကြည်၍ ထိုအရှင်ကို အမြင့်ဆုံး အားကိုးရာအဖြစ်ယူကာ၊ ယောဂီတို့၏ နှလုံး၌ တည်နေသော မဟာဒေဝကို ပူဇော်လေ၏။
Verse 53
तस्यैवं वर्तमानस्य कदाचित् परमा कला / स्वरूपं दर्शयामास दिव्यं विष्णुसमुद्भवम्
ထိုသို့ အခြေအနေ၌ ဆက်လက်တည်နေစဉ် တစ်ခါတစ်ရံ အမြင့်မြတ်ဆုံး သက္တိသည် မိမိ၏ သဘောရုပ်ကို သူ့အား ပြသလေ၏—တောက်ပ၍ ဒိဗ္ဗသဘောရှိကာ ဗိṣṇုမှ ပေါ်ထွန်းလာသောပုံရိပ်ဖြစ်၏။
Verse 54
दृष्ट्वा प्रणम्य शिरसा विष्णोर्भगवतः प्रियाम् / संस्तूय विविधैः स्तोत्रैः कृताञ्जलिरभाषत
ဗိṣṇုဘဂဝန်၏ ချစ်မြတ်နိုးသော မဟာဒေဝီကို မြင်ပြီး ခေါင်းချ၍ ပဏာမပြုလေ၏။ ထို့နောက် စုံလင်သော စတုတ္တရများဖြင့် ချီးမွမ်းကာ လက်အုပ်ချီ၍ ပြောဆိုလေ၏။
Verse 55
इर्न्द्दयुम्न उवाच का त्वं देविविशालाक्षि विष्णुचिह्नङ्किते शुभे / याथातथ्येन वै भावं तवेदानीं ब्रवीहि मे
ဣန္ဒြဒျုမ္နက ပြောသည်—“အို ဒေဝီ မျက်လုံးကျယ်ရှင်၊ ဗိṣṇု၏ အမှတ်တံဆိပ်များဖြင့် အလှမင်္ဂလာတန်ဆာဆင်ထားသော သင်သည် မည်သူနည်း။ ယခု သင်၏ အဖြစ်အမှန်ကို အတိအကျ၊ သစ္စာတရားအတိုင်း ငါ့အား ပြောကြားပါ။”
Verse 56
तस्य तद् वाक्यमाकर्ण्य सुप्रसन्ना सुमङ्गला / हसन्ती संस्मरन् विष्णुं प्रियं ब्राह्मणमब्रवीत्
သူ၏စကားကိုကြားသိပြီးနောက် ကံကောင်းမင်္ဂလာအထွတ်အမြတ်ရှိသော မိဖုရားသည် အလွန်ပျော်ရွှင်၍ ပြုံးရယ်ကာ၊ ဗိဿနုကို သတိရလျက် ချစ်ခင်သော ဗြာဟ္မဏကို မိန့်ကြား하였다။
Verse 57
न मां पश्यन्ति मुनयो देवाः शक्रपुरोगमाः / नारायणात्मिका चैका मायाहं तन्मया परा
မုနိတို့နှင့် ဒေဝတို့—အင်္ဒြာတို့အပါအဝင်—သည် အမှန်တကယ် ငါ့ကို မမြင်မသိနိုင်ကြ။ ငါတစ်ဦးတည်းသည် နာရာယဏ၏အတ္တသဘောဖြစ်သော မာယာဖြစ်၍၊ သူနှင့်တစ်သားတည်းဖြစ်သော ငါသည် အမြင့်ဆုံးသော အင်အား (သက္တိ) ဖြစ်သည်။
Verse 58
न मे नारायणाद् भेदो विद्यते हि विचारतः / तन्मयाहं परं ब्रह्म स विष्णुः परमेश्वरः
စဉ်းစားသုံးသပ်မှုမှန်ကန်လျှင် ငါနှင့် နာရာယဏအကြား ကွာခြားမှု မရှိကြောင်း သိရသည်။ ငါသည် သူ၏အတ္တသဘောတည်းဟူ၍၊ ငါသည် အမြင့်ဆုံးသော ဗြဟ္မန်ဖြစ်ပြီး၊ သူသည် ဗိဿနု—အထွတ်အမြတ် ပရမေရှ္ဝရ ဖြစ်သည်။
Verse 59
येर्ऽचयन्तीह भूतानामाश्रयं परमेश्वरम् / ज्ञानेन कर्मयोगेन न तेषां प्रभवाम्यहम्
ဤလောက၌ သတ္တဝါအားလုံး၏ အားကိုးရာ အမြင့်ဆုံးသော ပရမေရှ္ဝရကို ဉာဏ်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ကర్మယောဂဖြင့်လည်းကောင်း ပူဇော်ကိုးကွယ်သူတို့အပေါ် ငါမအောင်မြင်နိုင် (ငါ့အာဏာမရောက်)။
Verse 60
तस्मादनादिनिधनं कर्मयोगपरायणः / ज्ञानेनाराधयानन्तं ततो मोक्षमवाप्स्यसि
ထို့ကြောင့် ကర్మယောဂ၌ အားထားကာ၊ အစမရှိ အဆုံးမရှိသော အနန္တ—အမြင့်ဆုံးသော အရှင်ကို ဉာဏ်မှန်ဖြင့် ပူဇော်အာရాధနာပြုလော့။ ထို့နောက် မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရရှိလိမ့်မည်။
Verse 61
इत्युक्तः स मुनिश्रेष्ठ इन्द्रद्युम्नो महामतिः / प्रणम्य शिरसा देवीं प्राञ्जलिः पुनरब्रवीत्
ဤသို့ ပြောဆိုခံရသော် မဟာဉာဏ်ရှိသော အိန္ဒြဒျုမ္န မဟာရာဇာ—မုနိအထွတ်အမြတ်—သည် ဒေဝီအား ခေါင်းချ၍ ပူဇော်ကန်တော့ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို အည္ဇလီဖြင့် စုပေါင်းကာ ထပ်မံ မိန့်ကြား하였다။
Verse 62
कथं स भगवानीशः शाश्वतो निष्कलो ऽच्युतः / ज्ञातुं हि शक्यते देवि ब्रूहि मे परमेश्वरि
အရှင်ဘုရား—ဣဿဝရ၊ အနန္တကာလ၊ အစိတ်အပိုင်းမရှိသော နိစ္စကလ၊ မလဲမခွဲ အချျုတ—ကို အမှန်တကယ် မည်သို့ သိနိုင်ပါသနည်း။ ဒေဝီမယ်တော်၊ အမြင့်ဆုံး မဟာဣශ්ဝရီ၊ ကျွန်ုပ်အား မိန့်ကြားပါ။
Verse 63
एकमुक्ताथ विप्रेण देवी कमलवासिनी / साक्षान्नारायणो ज्ञानं दास्यतीत्याह तं मुनिम्
ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ကြာပန်း၌ နေထိုင်သော ဒေဝီ (လက္ရှ္မီ) သည် ထိုမုနိအား မိန့်တော်မူသည်—“နာရာယဏ ကိုယ်တိုင်က သင့်အား ဉာဏ (jñāna) ကို တိုက်ရိုက် ပေးသနားမည်” ဟု။
Verse 64
उभाभ्यामथ हस्ताभ्यां संस्पृश्य प्रणतं मुनिम् / स्मृत्वा परात्परं विष्णुं तत्रैवान्तरधीयत
ထို့နောက် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကန်တော့နေသော မုနိကို ထိတွေ့ကာ၊ အမြင့်ဆုံးထက် အမြင့်ဆုံးသော ဗိෂ္ဏုကို သတိရလျက်၊ ထိုနေရာ၌ပင် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွား하였다။
Verse 65
सो ऽपि नारायणं द्रष्टुं परमेण समाधिना / आराधयद्धृषीकेशं प्रणतार्तिप्रभञ्जनम्
သူလည်း နာရာယဏကို မြင်လိုသော ဆန္ဒဖြင့် အမြင့်ဆုံး သမာဓိဖြင့် ဟೃષီကေရှကို အာရాధနာပြုခဲ့သည်—ကန်တော့အပ်နှံသူတို့၏ ဒုက္ခကို ချိုးဖျက်ပေးသော အရှင်။
Verse 66
ततो बहुतिथे काले गते नारायणः स्वयम् / प्रादुरासीन्महायोगी पीतवासा जगन्मयः
အချိန်အတော်ကြာကြာ ကုန်လွန်ပြီးနောက် နာရာယဏာသည် ကိုယ်တိုင် ပေါ်ထွန်းလာတော်မူ၏—မဟာယောဂီ၊ အဝါရောင်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်၍ စကြဝဠာတစ်လုံးလုံးကို လွှမ်းမိုးကာ ကိုယ်တိုင်ဖြစ်တော်မူ၏။
Verse 67
दृष्ट्वा देवं समायान्तं विष्णुमात्मानमव्ययम् / जानुभ्यामवनिं गत्वा तुष्टाव गरुडध्वजम्
ဘုရားသခင် ချဉ်းကပ်လာတော်မူသည်ကို မြင်လျှင်—ဗိဿနု၊ မပျက်မယွင်းသော အမြင့်ဆုံး အတ္တမ—သူသည် ဒူးထောက်၍ မြေပြင်သို့ ဆင်းကာ ဂရုဍကို အလံတော်အဖြစ် ဆောင်သော ဘုရားကို ချီးမွမ်းတော်မူ၏။
Verse 68
इन्द्रद्युम्न उवाच यज्ञेशाच्युत गोविन्द माधवानन्त केशव / कुष्ण विष्णो हृषीकेश तुभ्यं विश्वात्मने नमः
အိန္ဒြဒျုမ್ನက ပြောသည်—ယဇ္ဉ၏ အရှင်၊ အချျုတ၊ ဂိုဝိန္ဒ၊ မာဓဝ၊ အနန္တ၊ ကေရှဝ၊ ကృష్ణ၊ ဗိဿနု၊ ဟೃષီကေရှ—အလုံးစုံ၌ တည်နေသော စကြဝဠာအတ္တမတော်ထံ နမസ്കာရပါ၏။
Verse 69
नमो ऽस्तु ते पुराणाय हरये विश्वमूर्तये / सर्गस्थितिविनाशानां हेतवे ऽनन्तशक्ये
နမസ്കာရပါ၏—ပုရာဏ (ရှေးဦး) ဟရိ၊ စကြဝဠာတစ်လုံးလုံးကို ရုပ်အဖြစ် ဆောင်တော်မူသောဘုရား။ ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ထိန်းသိမ်းခြင်း၊ ပျက်စီးခြင်းတို့၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သော အနန္တအင်အားရှင်တော်ထံ။
Verse 70
निर्गुणाय नमस्तुभ्यं निष्कलायामलात्मने / पुरुषाय नमस्तुभ्यं विश्वरूपाय ते नमः
ဂုဏ်သတ္တိကင်းသော (နိရ္ဂုဏ) ဘုရားသခင်ထံ နမസ്കာရပါ၏၊ အစိတ်အပိုင်းမရှိသော၊ အညစ်အကြေးကင်းသန့်သော အတ္တမတော်ထံ။ အမြင့်ဆုံး ပုရုಷ (ပုရုရှ) ထံ နမസ്കာရပါ၏။ စကြဝဠာရုပ် (ဝိශ්ဝရူပ) ဖြစ်သော သင့်ထံ နမস্কာရပါ၏။
Verse 71
नमस्ते वासुदेवाय विष्णवे विश्वयोनये / आदिमध्यान्तहीनाय ज्ञानगम्याय ते नमः
ဗာသုဒေဝ—ဗိဿဏု၊ ကမ္ဘာလောက၏ မူလအမြစ်နှင့် မိခင်အရင်းအမြစ်တော်အား နမောနမတ် ပြုပါ၏။ အစ မရှိ၊ အလယ် မရှိ၊ အဆုံး မရှိဘဲ စစ်မှန်သော ဉာဏ်ဖြင့်သာ ရောက်နိုင်သော သင့်အား နမောနမတ် ဖြစ်ပါ၏။
Verse 72
नमस्ते निर्विकाराय निष्प्रपञ्चाय ते नमः / भेदाभेदविहीनाय नमो ऽस्त्वानन्दरूपिणे
ပြောင်းလဲမှုမရှိသော အရှင်တော်အား နမောနမတ် ပြုပါ၏။ ပရပဉ္စ (လောကပေါ်ထွန်းမှု) အားလုံးကို ကျော်လွန်သော သင့်အား နမောနမတ် ပြုပါ၏။ ကွဲပြားခြင်းနှင့် မကွဲပြားခြင်း နှစ်မျိုးလုံးမှ လွတ်ကင်း၍ အာနန္ဒ (ပျော်ရွှင်ဘုန်း) သဘောတရားဖြစ်သော သင့်အား နမောနမတ် ဖြစ်ပါ၏။
Verse 73
नमस्ताराय शान्ताय नमो ऽप्रतिहतात्मने / अनन्तमूर्तये तुभ्यममूर्ताय नमो नमः
ကယ်တင်ညွှန်ပြသော လမ်းပြတော်နှင့် ငြိမ်းချမ်းတော်မူသော အရှင်တော်အား နမောနမတ် ပြုပါ၏။ အတ္တမန (အတွင်းသဘော) မတားဆီးနိုင်သော သင့်အား နမောနမတ် ပြုပါ၏။ အနန္တမူရတိ (အဆုံးမရှိသော ရုပ်သဏ္ဍာန်များ) ရှိသော သင့်အား နမောနမတ်၊ ထို့ပြင် အမူရတ (ရုပ်မဲ့) ဖြစ်သော သင့်အားလည်း နမောနမတ် နမောနမတ် ဖြစ်ပါ၏။
Verse 74
नमस्ते परमार्थाय मायातीताय ते नमः / नमस्ते परमेशाय ब्रह्मणे परमात्मने
အမြင့်ဆုံး သမ္မာတရားဖြစ်၍ မာယာကို ကျော်လွန်သော သင့်အား နမောနမတ် ပြုပါ၏။ အမြင့်ဆုံး အရှင် (ပရမေရှ)၊ ဗြဟ္မန်၊ ပရမာတ္မန် (အမြင့်ဆုံး အတ္တ) တော်အား နမောနမတ် ပြုပါ၏။
Verse 75
नमो ऽस्तु ते सुसूक्ष्माय महादेवाय ते नमः / नमः शिवाय शुद्धाय नमस्ते परमेष्ठिने
အလွန်သိမ်မွေ့သော အရှင်တော်အား နမောနမတ် ဖြစ်ပါ၏။ မဟာဒေဝ (မဟာဘုရား) တော်အား နမောနမတ် ပြုပါ၏။ သန့်ရှင်းသော ရှိဝ (Śiva) တော်အား နမောနမတ်၊ အမြင့်ဆုံး အရှင် (ပရမေဋ္ဌင်) တော်အားလည်း နမောနမတ် ဖြစ်ပါ၏။
Verse 76
त्वयैव सृष्टमखिलं त्वमेव परमा गतिः / त्वं पिता सर्वभूतानां त्वं माता पुरुषोत्तम
ဤလောကအလုံးစုံကို သင်တစ်ပါးတည်းက ဖန်ဆင်းတော်မူ၏; သင်တစ်ပါးတည်းသည် အမြင့်ဆုံး အားကိုးရာနှင့် နောက်ဆုံးရောက်ရာပန်းတိုင် ဖြစ်တော်မူ၏။ သင်သည် သတ္တဝါအားလုံး၏ အဖ၊ သင်သည် မိခင်လည်း ဖြစ်တော်မူ၏—အို ပုရုရှောတ္တမ (အမြင့်မြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်)။
Verse 77
त्वमक्षरं परं धाम चिन्मात्रं व्योम निष्कलम् / सर्वस्याधारमव्यक्तमनन्तं तमसः परम्
သင်သည် အက္ခရာ (မပျက်မယွင်း)၊ အမြင့်ဆုံး ဓာမ (အဘိဓမ္မအိမ်ရာ) ဖြစ်တော်မူ၏; သန့်ရှင်းသော အသိဉာဏ်တစ်ပါးတည်း၊ အပိုင်းမခွဲနိုင်သော အာကာသကဲ့သို့ ဖြစ်တော်မူ၏။ သင်သည် အရာအားလုံး၏ အထောက်အကူ၊ မထင်ရှားသော (အဗျက္တ)၊ အနန္တ ဖြစ်၍ တမသ (အမှောင်) ကို လုံးဝ ကျော်လွန်တော်မူ၏။
Verse 78
प्रपश्यन्ति परात्मानं ज्ञानदीपेन केवलम् / प्रपद्ये भवतो रूपं तद्विष्णोः परमं पदम्
ဉာဏ်မီးအလင်းတစ်ပါးတည်းဖြင့် သူတို့သည် ပရမာတ္မာကို တိုက်ရိုက်မြင်တွေ့ကြ၏။ အရှင်၏ ရူပကို ကျွန်ုပ် ခိုလှုံပါ၏—ထိုသည်ပင် ဗိဿဏု၏ အမြင့်ဆုံး ပဒ (အမြတ်ဆုံး အနေအထား) ဖြစ်၏။
Verse 79
एवं स्तुवन्तं भगवान् भूतात्मा भूतभावनः / उभाभ्यामथ हस्ताभ्यां पस्पर्श प्रहसन्निव
ဤသို့ ချီးမွမ်းနေစဉ်၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ အတွင်းအတ္တ (ဘူတာတ္မာ) ဖြစ်၍ သတ္တဝါတို့ကို ပေါ်ထွန်းစေသော (ဘူတဘာဝန) ဘဂဝန်သည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် သူ့ကို ထိတော်မူ၏—နူးညံ့စွာ ပြုံးနေသကဲ့သို့။
Verse 80
स्पृष्टमात्रो भगवता विष्णुना मुनिपुङ्गवः / यथावत् परमं तत्त्वं ज्ञातवांस्तत्प्रसादतः
ဘဂဝန် ဗိဿဏု၏ ထိတွေ့ခြင်းတစ်ခါတည်းဖြင့် မုနိပုင်္ဂဝ (ရဟန်းအထွဋ်အမြတ်) သည် ပရမတတ္တဝ (အမြင့်ဆုံး သစ္စာတရား) ကို အမှန်အတိုင်း သိမြင်နိုင်ခဲ့၏—အရှင်၏ ကရုဏာတော်ကြောင့်။
Verse 81
ततः प्रहृष्टमनसा प्रणिपत्य जनार्दनम् / प्रोवाचोन्निद्रपद्माक्षं पीतवाससमच्युतम्
ထို့နောက် စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်လန်းဆန်း၍ ဂျနာရ္ဒနကို ဦးချကန်တော့ကာ၊ လောတုစ်မျက်စိများ နိုးထပြည့်စုံ၍ အဝါရောင်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်သော မလဲမခွဲ အချျုတသခင်ထံသို့ စကားဆို하였다။
Verse 82
त्वत्प्रसादादसंदिग्धमुत्पन्नं पुरुषोत्तम / ज्ञानं ब्रह्मैकविषयं परमानन्दसिद्धिदम्
သင်၏ကရုဏာတော်ကြောင့်၊ အို ပုရုရှိုတ္တမ၊ သံသယကင်းသော ဉာဏ်တရားသည် ကျွန်ုပ်အတွင်း ပေါ်ထွန်းလာပြီ—ဗြဟ္မန်တစ်ပါးတည်းကိုသာ ရည်ညွှန်း၍ အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒကို ရရှိစေသော ဉာဏ်တရားဖြစ်၏။
Verse 83
नमो भगवते तुभ्यं वासुदेवाय वेधसे / किं करिष्यामि योगेश तन्मे वद जगन्मय
အို ဘဂဝန်၊ သင့်အား နမಸ್ಕာရပါ၏—ဗာစုဒေဝ၊ အရာအားလုံးကို သိမြင်စီမံသော ဝေဓသ။ အို ယောဂေရှ၊ ကမ္ဘာလောကအနှံ့ ပြည့်ဝနေသော သခင်၊ ကျွန်ုပ် ဘာကို လုပ်ရမည်နည်း၊ ထိုအရာကို မိန့်ကြားပါ။
Verse 84
श्रुत्वा नारायणो वाक्यमिन्द्रद्युम्नस्य माधवः / उवाच सस्मितं वाक्यमशेषजगतो हितम्
အင်ဒြဒျုမ್ನ မင်း၏စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ နာရာယဏ—မာဓဝ—သည် နူးညံ့သော အပြုံးဖြင့် ကမ္ဘာလောက အလုံးစုံ၏ အကျိုးအတွက် ဖြစ်သော အဖြေစကားကို မိန့်တော်မူ하였다။
Verse 85
श्रीभगवानुवाच वर्णाश्रमाचारवतां पुंसां देवो महेश्वरः / ज्ञानेन भक्तियोगेन पूजनीयो न चान्यथा
မြတ်စွာသော ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူသည်—ဝဏ္ဏနှင့် အာရှရမ စည်းကမ်းများအတိုင်း ကျင့်သုံးနေသော လူတို့အတွက်၊ ဒေဝ မဟေရှွရကို ဉာဏ်တရားနှင့် ဘက္တိယောဂဖြင့်သာ ပူဇော်ရမည်၊ အခြားနည်းဖြင့် မဟုတ်။
Verse 86
विज्ञाय तत्परं तत्त्वं विभूतिं कार्यकारणम् / प्रवृतिं चापि मे ज्ञात्वा मोक्षार्थोश्वरमर्चयेत्
အမြင့်ဆုံးသော တတ္တဝကို သိမြင်ပြီး၊ အကြောင်းနှင့် အကျိုးတို့၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သော ငါ၏ အာဏာတန်ခိုး (ဝိဘူတိ) ကိုလည်း နားလည်ကာ၊ ငါ၏ စကြဝဠာလှုပ်ရှားမှု (ပရဝတ္တိ) ကို သိရှိလျှင်၊ မောက္ခကို ရှာဖွေသူသည် ဣශ්ဝရကို ပူဇော်ဝတ်ပြုသင့်သည်။
Verse 87
सर्वसङ्गान् परित्यज्य ज्ञात्वा मायामयं जगत् / अद्वैतं भावयात्मानं द्रक्ष्यसे परमेश्वरम्
အပေါင်းအသင်းကပ်လှမ်းမှုအားလုံးကို စွန့်လွှတ်၍ ဤလောကသည် မာယာဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်ဟု သိမြင်ကာ၊ အတ္တကို အဒွైత (နှစ်မရှိတစ်) ဟူ၍ စိတ်တွင် တည်စေပါ; ထို့နောက် ပရမေဣශ්ဝရကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်။
Verse 88
त्रिविधा भावना ब्रह्मन् प्रोच्यमाना निबोध मे / एका मद्विषया तत्र द्वितीया व्यक्तसंश्रया / अन्या च भावना ब्राह्मी विज्ञेया सा गुणातिगा
အို ဘြဟ္မန် (ရဟန်းမဟာဣသီ)၊ ငါထံမှ သင်ကြားနေသော ဘာဝနာ သုံးမျိုးကို နားလည်လော့။ တစ်မျိုးသည် ငါ့ထံသို့ ဦးတည်၏; ဒုတိယသည် ပေါ်လွင်သော အရာ (ဗျက္တ) ကို အခြေခံ၏; အခြားတစ်မျိုး—ဗြဟ္မီ ဘာဝနာ—သည် ဂုဏသုံးပါးကို ကျော်လွန်သည်ဟု သိရမည်။
Verse 89
आसामन्यतमां चाथ भावनां भावयेद् बुधः / अशक्तः संश्रयेदाद्यामित्येषा वैदिकी श्रुतिः
ထို့နောက် ပညာရှိသည် ထိုသုံးမျိုးအနက် အထွေထွေဆုံးသော ဘာဝနာကို ပျိုးထောင်သင့်သည်။ သို့ရာတွင် မစွမ်းနိုင်လျှင် ပထမဆုံးသော အားထားရာကို ခိုလှုံရမည်ဟု ဗေဒသရုတိက ကြေညာသည်။
Verse 90
तस्मात् सर्वप्रयत्नेन तन्निष्ठस्तत्परायणः / समाराधय विश्वेशं ततो मोक्षमवाप्स्यसि
ထို့ကြောင့် အားထုတ်မှုအားလုံးဖြင့် ထိုပရဘုရား၌ တည်မြဲကာ၊ ထိုပရဘုရားကိုသာ အမြင့်ဆုံး ခိုလှုံရာဟု ယူဆ၍၊ ဗိශ්ဝေဣශ්ဝရ (ကမ္ဘာလောက၏ အရှင်) ကို ပူဇော်ဝတ်ပြုလော့; ထို့နောက် မောက္ခကို ရရှိလိမ့်မည်။
Verse 91
इन्द्रद्युम्न उवाच किं तत् परतरं तत्त्वं का विभूतिर्जनार्दन / किं कार्यं कारणं कस्त्वं प्रवृत्तिश्चापि का तव
ဣန္ဒြဒျုမ္နက ပြောသည်– «အို ဇနာရ္ဒန၊ အရာအားလုံးထက် မြင့်မြတ်သော တတ္တဝ (အမှန်တရား) သည် မည်သည်နည်း။ သင်၏ ဝိဘူတိ (အာဏာတန်ခိုး) သည် မည်သည်နည်း။ အကျိုး (ကာရျ) နှင့် အကြောင်း (ကာရဏ) သည် မည်သည်နည်း။ သင်သည် အမှန်တကယ် မည်သူနည်း၊ ထို့ပြင် သင်၏ ပြုလုပ်ရန် လှုံ့ဆော်မှု (ပရဝෘတ္တိ) သည် မည်သည်နည်း»
Verse 92
परात्परतरं तत्त्वं परं ब्रह्मैकमव्ययम् / नित्यानन्दं स्वयञ्ज्योतिरक्षरं तमसः परम्
အလွန်မြင့်မြတ်သည့်အရာထက်တောင် ထပ်မံမြင့်မြတ်သော တတ္တဝ—တစ်ပါးတည်းသော အမြင့်ဆုံး မဖျက်ဆီးနိုင်သော ဘြဟ္မန်—သည် နိစ္စအာနန္ဒ (ထာဝရပျော်ရွှင်မှု) ဖြစ်၍ ကိုယ်တိုင်တောက်ပသော အလင်း၊ မပျက်မယွင်းသော အက္ခရ၊ အမှောင် (အဝိဇ္ဇာ) ကိုလွန်ကဲသော အရာဖြစ်သည်။
Verse 93
ऐश्वर्यं तस्य यन्नित्यं विभूतिरिति गीयते / कार्यं जगदथाव्यक्तं कारणं शुद्धमक्षरम्
ထိုသခင်၏ နိစ္စအိုင်ශ්ဝရျ (ထာဝရအာဏာတန်ခိုး) ကို ဝိဘူတိ ဟု ချီးမွမ်းကြသည်။ လောကကြီးသည် သူ၏ အကျိုး (ကာရျ) ဖြစ်ပြီး၊ အဗျက္တ (မထင်ရှားသောအရာ) သည် အကြောင်း (ကာရဏ) ဖြစ်သည်—သန့်ရှင်း၍ အက္ခရ၊ မပျက်မယွင်းသော အရာဖြစ်သည်။
Verse 94
अहं हि सर्वभूतानामन्तर्यामीश्वरः परः / सर्गस्थित्यन्तकर्तृत्वं प्रवृत्तिर्मम गीयते
အကြောင်းမူကား ငါသည် သတ္တဝါအားလုံးအတွင်း၌ နေထိုင်သော အန္တర్యာမီ၊ အမြင့်ဆုံး အီශ්ဝရ ဖြစ်၏။ ဖန်ဆင်းခြင်း၊ တည်တံ့စေခြင်း၊ ပျက်စီးစေခြင်းတို့ကို ဆောင်ရွက်နိုင်သော အာဏာသည် ငါ၏ သာသနာတော်ဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှု (ပရဝෘတ္တိ) ဟု ကြေညာကြသည်။
Verse 95
एतद् विज्ञाय भावेन यथावदखिलं द्विज / ततस्त्वं कर्मयोगेन शाश्वतं सम्यगर्चय
အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူ)၊ ဤအရာအားလုံးကို မှန်ကန်စွာ နားလည်၍ သဒ္ဓါနှလုံးဖြင့် သိမြင်ပြီးနောက်၊ ကမ္မယောဂ (အပ်နှံထားသော လုပ်ဆောင်မှု၏ ယောဂ) ဖြင့် ထာဝရဘုရားကို မှန်ကန်စွာ ပူဇော်အာရాధနာ ပြုလော့။
Verse 96
इन्द्रद्युम्न उवाच के ते वर्णाश्रमाचारा यैः समाराध्यते परः / ज्ञानं च कीदृशं दिव्यं भावनात्रयसंस्थितम्
ဣန္ဒြဒျုမ္န မိန့်တော်မူသည်– «အမြင့်ဆုံးသော ပရမေရှ్వరကို မှန်ကန်စွာ ပူဇော်နိုင်ရန် ဗර්ဏနှင့် အာရှ్రమတို့၏ အကျင့်စည်းကမ်းများသည် မည်သို့နည်း? ထို့ပြင် သုံးမျိုးသော ဘာဝနာ (bhāvanā) အတွင်း တည်ရှိသော ဒေဝီယ ဉာဏ်သည် မည်သို့သော သဘောသဘာဝရှိသနည်း?»
Verse 97
कथं सृष्टमिदं पूर्वं कथं संह्रियते पुनः / कियत्यः सृष्टयो लोके वंशा मन्वन्तराणि च / कानि तेषां प्रमाणानि पावनानि व्रतानि च
«ဤလောကသည် အစဦး၌ မည်သို့ ဖန်ဆင်းခဲ့သနည်း၊ ထို့နောက် မည်သို့ ပြန်လည် လျော့ပါးပျက်သုဉ်းသနည်း? လောက၌ ဖန်ဆင်းမှုအမျိုးအစား မည်မျှရှိသနည်း၊ မျိုးဆက်ဝంశစဉ်များနှင့် မနွန္တရများသည် မည်သို့နည်း? ထိုအရာတို့၏ ပမာဏနှင့် အာဏာတရား (ပရမာဏ) များသည် အဘယ်နည်း၊ သန့်စင်စေသော ဝရတ (vrata) များသည် မည်သို့နည်း?»
Verse 98
तीर्थान्यर्कादिसंस्थानं पृथिव्यायामविस्तरे / कति द्वीपाः समुद्राश्च पर्वताश्च नदीनदाः / ब्रूहि मे पुण्डरीकाक्ष यथावदधुनाखिलम्
«ပုဏ္ဍရီကာක්ෂ—ကြာပန်းမျက်စိရှိသော အရှင်၊ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများနှင့် နေမင်းနှင့် အခြား အလင်းရောင်ကောင်းကင်အရာဝတ္ထုတို့၏ စီမံတည်ဆောက်ပုံကို အပြည့်အစုံ ပြောပြပါ။ ထို့ပြင် မြေပြင်ကျယ်ဝန်းပေါ်တွင် ဒွီပများ၊ သမုဒ္ဒရာများ၊ တောင်တန်းများ၊ မြစ်များနှင့် ချောင်းများ မည်မျှရှိသနည်း။ ယခုဤနေရာ၌ အားလုံးကို မှန်ကန်စွာ ရှင်းလင်းပေးပါ။»
Verse 99
श्रीकूर्म उवाच एवमुक्तो ऽथ तेनाहं भक्तानुग्रहकाम्यया / यथावदखिलं सर्वमवोचं मुनिपुङ्गवाः
သီရိကူර්မ မိန့်တော်မူသည်– «သူက ဤသို့ မေးမြန်းသဖြင့်၊ ငါသည် ကိုယ့်ဘက်တော်သားအား ကရုဏာပေးလိုသော စိတ်ဖြင့်၊ အို မုနိတို့အထွဋ်အမြတ်တို့၊ အရာအားလုံးကို မှန်ကန်စွာ အပြည့်အစုံ ရှင်းပြခဲ့၏။»
Verse 100
व्याख्यायाशेषमेवेदं यत्पृष्टो ऽहं द्विजेन तु / अनुगृह्य च तं विप्रं तत्रैवान्तर्हितो ऽभवम्
«ထို ဒွိဇ—နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူ (ဗြာဟ္မဏ) က မေးမြန်းသမျှကို ငါသည် မကျန်မလပ် အကုန်ရှင်းပြပြီး၊ ထိုဗိပရကို ကရုဏာပြုကာ၊ ထိုနေရာတည်းကပင် ငါသည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။»
Verse 101
सो ऽपि तेन विधानेन मदुक्तेन द्विजोत्तमः / आराधयामास परं भावपूतः समाहितः
ထို့ကြောင့် ဒွိဇောတ္တမ (နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူတို့အနက် အကောင်းဆုံး) သည် ငါပြောထားသော ဝိဓာနအတိုင်း ထုံးတမ်းကိုလိုက်နာ၍၊ ဘက္တိကြောင့် စိတ်သန့်စင်ကာ တည်ငြိမ်စွာ သမာဓိ၌ စုစည်းနေသည့် စိတ်ဖြင့် အမြင့်ဆုံး အီශ්ဝရကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြု하였다။
Verse 102
त्यक्त्वा पुत्रादिषु स्नेहं निर्द्वन्द्वो निष्परिग्रहः / संन्यस्य सर्वकर्माणि परं वैराग्यमाश्रितः
သားသမီးတို့အပေါ် စွဲလမ်းမှုကို စွန့်လွှတ်၍၊ ဒွန္ဒ္ဝ (ဆန့်ကျင်မှုအတွဲ) မရှိသူ၊ ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်မရှိသူ ဖြစ်ကာ၊ ကర్మအားလုံးကို စန്യാസပြု၍၊ အမြင့်ဆုံး ဝိုင်ရာဂျျ (vairāgya) ကို အားကိုးရာအဖြစ် ခံယူသည်။
Verse 103
आत्मन्यात्मानमन्वीक्ष्य स्वात्मन्येवाखिलं जगत् / संप्राप्य भावनामन्त्यां ब्राह्मीमक्षरपूर्विकाम्
အတ္တကို အတ္တအတွင်း၌ စူးစမ်းသုံးသပ်၍၊ ကမ္ဘာလောက အလုံးစုံကို မိမိ၏ စွဝတ္တအတွင်း၌သာ တည်ရှိသည်ဟု မြင်သိကာ၊ အဆုံးတိုင်သော ဘာဝနာအမြင်—အက္ခရာ (Akṣara) မဖျက်မယုတ်ပေါ် အခြေခံသည့် ဘြာဟ္မီ အခြေအနေ—ကို ရောက်ရှိသည်။
Verse 104
अवाप परमं योगं येनैकं परिपश्यति / यं विनिद्रा जितश्वासाः काङ्क्षन्ते मोक्षकाङ्क्षिणः
သူသည် အမြင့်ဆုံး ယောဂကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ ထိုယောဂကြောင့် တစ်ပါးတည်းသော အတုမဲ့တစ်တည်းကိုသာ မြင်နိုင်သည်။ ထိုအခြေအနေကို မောက္ခကို မျှော်လင့်သူတို့က ရှာဖွေကြပြီး၊ အိပ်ငိုက်ခြင်းကင်းသူများနှင့် အသက်ရှုကို အနိုင်ယူထားသူများက အလွန်တောင့်တကြသည်။
Verse 105
ततः कदाचिद् योगीन्द्रो ब्रह्माणं द्रष्टुमव्ययम् / जगामादित्यनिर्देशान्मानसोत्तरपर्वतम् / आकाशेनैव विप्रेन्द्रो योगैश्वर्यप्रभावतः
ထို့နောက် တစ်ခါတစ်ရံ ယောဂီတို့အနက် အရှင် (ယောဂီန္ဒြ) သည် မဖျက်မယုတ်သော ဘြဟ္မာကို တွေ့မြင်ရန် ထွက်ခွာ하였다။ နေမင်းညွှန်ပြသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်၍၊ ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အကောင်းဆုံးသည် မာနသောတ္တရ တောင်သို့ သွားရောက်ကာ၊ ယောဂအိုင်ශ්ဝရယ (yogaiśvarya) ၏ အာနုභာဝကြောင့် မိုးကောင်းကင်ထဲမှပင် သွားလာနိုင်하였다။
Verse 106
विमानं सूर्यसंकाशं प्राधुर्भूतमनुत्तमम् / अन्वगच्छन् देवगणा गन्धर्वाप्सरसां गणाः / दृष्ट्वान्ये पथि योगीन्द्रं सिद्धा ब्रह्मर्षयो ययुः
နေကဲ့သို့ တောက်ပသည့် အထူးမြတ်သော ဝိမာနာယာဉ်တော်သည် ချက်ချင်း ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထိုယာဉ်နောက်သို့ ဒေဝတော်အဖွဲ့များနှင့် ဂန္ဓဗ္ဗာ၊ အပ္စရာ အစုအဝေးများ လိုက်ပါလာကြ၏။ လမ်းပေါ်၌ ယောဂီတို့၏ အရှင်ကို မြင်ကြသဖြင့် စိဒ္ဓများနှင့် ဗြဟ္မရ္ရှိများလည်း ထိုသို့ ဆက်လက်သွားကြ၏။
Verse 107
ततः स गत्वा तु गिरिं विवेश सुरवन्दितम् / स्थानं तद्योगिभिर्जुष्टं यत्रास्ते परमः पुमान्
ထို့နောက် သူသည် ဒေဝတော်တို့ကပင် ဂုဏ်ပြုကိုးကွယ်သော တောင်သို့ သွားရောက်ဝင်ရောက်၏။ ယောဂီတို့ အမြဲတမ်း သွားလာနေထိုင်သည့် သန့်ရှင်းရာနေရာ၊ ထိုနေရာ၌ အမြင့်မြတ်ဆုံး ပုရုရှ (ပရမပုမန်) တည်ရှိရာသို့ ဝင်ရောက်လေ၏။
Verse 108
संप्राप्य परमं स्थानं सूर्यायुतसमप्रभम् / विवेश चान्तर्भवनं देवानां च दुरासदम्
နေတစ်သောင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော အမြင့်မြတ်ဆုံး အာလောကသို့ ရောက်ပြီးနောက်၊ သူသည် အတွင်းမဟာဗိမာန်သို့ ဝင်ရောက်၏။ ထိုနေရာသည် ဒေဝတော်တို့၏ နေရာတော်ဖြစ်၍ အခြားသူတို့အတွက် နီးကပ်ဝင်ရောက်ရန် ခက်ခဲလှ၏။
Verse 109
विचिन्तयामास परं शरण्यं सर्वदेहिनाम् / अनादिनिधनं देवं देवदेवं पितामहम्
သူသည် ကိုယ်ခန္ဓာရှိသတ္တဝါအားလုံး၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး အားကိုးရာကို စိတ်တွင် တရားသဘောဖြင့် ဆင်ခြင်တော်မူ၏။ အစမရှိ အဆုံးမရှိသော ဒေဝတော်၊ ဒေဝတို့၏ ဒေဝတော်၊ မူလဖခင် ပိတာမဟာကို ဆင်ခြင်လေ၏။
Verse 110
ततः प्रादुरभूत् तस्मिन् प्रकाशः परमात्मनः / तन्मध्ये पुरुषं पूर्वमपश्यत् परमं पदम्
ထို့နောက် ထိုအခြေအနေအတွင်း၌ ပရမအတ္တမန်၏ အလင်းရောင် ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထိုအလင်း၏ အလယ်၌ မူလပုရုရှကို—အမြင့်မြတ်ဆုံး ပဒ (အထွတ်အထိပ်နေရာ) ကိုယ်တိုင်ကို—မြင်တွေ့လေ၏။
Verse 111
महान्तं तेजसो राशिमगम्यं ब्रह्मविद्विषाम् / चतुर्मुखमुदाराङ्गमर्चिभिरुपशोभितम्
သူတို့သည် ဗြဟ္မကို မုန်းတီးသူတို့ မနီးကပ်နိုင်သော အလင်းရောင်အစုကြီးကို မြင်ကြ၏။ ထိုအလင်းအတွင်း၌ မျက်နှာလေးဖက်ရှိသူသည် ကိုယ်အင်္ဂါကျယ်ဝန်း မြင့်မြတ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် အလင်းမီးတောက်များကြောင့် တောက်ပနေ၏။
Verse 112
सो ऽपि योगिनमन्वीक्ष्य प्रणमन्तमुपस्थितम् / प्रत्युद्गम्य स्वयं देवो विश्वात्मा परिषस्वजे
ထိုယောဂီသည် ရိုသေစွာ ဦးချ၍ ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်လျှင်၊ ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင်—ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အတ္တ—သည် ရှေ့သို့ ထွက်ကြိုဆိုကာ သူ့ကို ဖက်လှုပ်ခင်မင်လေ၏။
Verse 113
परिष्वक्तस्य देवेन द्विजेन्द्रस्याथ देहतः / निर्गत्य महती ज्योत्स्ना विवेशादित्यमण्डलम् / ऋग्यजुः सामसंज्ञं तत् पवित्रममलं पदम्
ထို့နောက် ဒေဝက ထိုဒွိဇေန္ဒြကို ဖက်လှုပ်သောအခါ၊ သူ၏ကိုယ်မှ အလင်းရောင်ကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်၍ နေရောင်ဝိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ထိုသည်မှာ ရိဂ်၊ ယဇု၊ သာမ ဟူသော ဝေဒသုံးပါးအဖြစ် ခေါ်သော သန့်ရှင်း၍ အညစ်ကင်းသော အခြေအနေကို ရောက်ရှိခြင်းပင် ဖြစ်၏။
Verse 114
हिरण्यगर्भो भगवान् यत्रास्ते हव्यकव्यभुक् / द्वारं तद् योगिनामाद्यं वेदान्तेषु प्रतिष्ठितम् / ब्रह्मतेजोमयं श्रीमन्निष्ठा चैव मनीषिणाम्
ဟိရဏ္ယဂರ್ಭ ဘဂဝန်သည် ဟဗျ (နတ်များသို့ ပူဇော်သက္ကာ) နှင့် ကဗျ (ဘိုးဘွားအတွက် ရိတု) နှစ်မျိုးလုံးကို စားသုံးသူအဖြစ် နေထိုင်ရာအရပ်သည်၊ ယောဂီတို့အတွက် အစဉ်အလာအရ ပထမဆုံး တံခါးပေါက်ဖြစ်ပြီး ဝေဒာန္တ သင်ခန်းစာများတွင် ခိုင်မြဲစွာ တည်ရှိ၏။ ထိုနေရာသည် ဗြဟ္မတေဇဖြင့် ပြည့်ဝတောက်ပ၍ မင်္ဂလာရှိကာ ပညာရှိတို့၏ တည်ကြည်ရာ အားကိုးရာလည်း ဖြစ်၏။
Verse 115
दृष्टमात्रो भगवतात ब्रह्मणार्चिर्मयो मुनिः / अपश्यदैश्वरं तेजः शान्तं सर्वत्रगं शिवम्
ဗြဟ္မ၏ မီးတောက်ကဲ့သို့ သဏ္ဌာန်ရှိသော မုနိသည် ဘဂဝန်ကို တစ်ချက်မြင်ရုံဖြင့်ပင် အာဣශ්ဝရ တေဇ—အုပ်စိုးသော ဒေဝီအလင်း—ကို မြင်တွေ့လေ၏။ ထိုအလင်းသည် ငြိမ်းချမ်း၍ အရာရာတွင် ပျံ့နှံ့ကာ နေရာတိုင်း၌ ရှိဝ (မင်္ဂလာ) ဖြစ်၏။
Verse 116
स्वात्मानमक्षरं व्योमतद् विष्णोः परमं पदम् / आनन्दमचलं ब्रह्म स्थानं तत्पारमेश्वरम्
မပျက်မယွင်းသော အတွင်းအတ္တသည် အာကာသကဲ့သို့ ကျယ်ပြန့်သော သတ္တဝါအနှံ့ဖြန့်ကျက်သည့် သစ္စာတရားဖြစ်၍—ဗိဿနု၏ အမြင့်ဆုံး နေရာတော်၊ မလှုပ်မရှားသော ဗြဟ္မန်၊ သန့်ရှင်းသော အာနန္ဒ၊ အမြတ်ဆုံး ဘုရား၏ အလွန်မြင့်သော အာသနတော် ဖြစ်၏။
Verse 117
सर्वभूतात्मभूतः स परमैश्वर्यमास्थितः / प्राप्तवानात्मनो धाम यत्तन्मोक्षाख्यमव्ययम्
သတ္တဝါအားလုံး၏ အတွင်းအတ္တအဖြစ် ဖြစ်တည်လာပြီးနောက်၊ အမြင့်ဆုံး အရှင်တော်အာဏာ၌ တည်နေ၏။ မိမိ၏ အမှန်တကယ် နေရာတော်ကို ရောက်ရှိပြီး—မပျက်မယွင်းသော၊ မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ဟု ခေါ်သော အာဝါသတော် ဖြစ်၏။
Verse 118
तस्मात् सर्वप्रयत्नेन वर्णाश्रमविधौ स्थितः / समाश्रित्यान्तिमं भावं मायां लक्ष्मीं तरेद् बुधः
ထို့ကြောင့် အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ဝဏ္ဏ-အာရှရမ ဗိဓိ၌ တည်မြဲနေကာ၊ ပညာရှိသည် အဆုံးတိုင် (အမြင့်ဆုံး) သိမြင်မှုအခြေအနေကို အားကိုး၍ မာယာကိုလည်းကောင်း၊ လက္ရှ္မီ—လောကီစည်းစိမ်နှင့် အောင်မြင်မှုကိုလည်းကောင်း—ကျော်လွန်နိုင်၏။
Verse 119
सूत उवाच व्याहृता हरिणा त्वेवं नारादाद्या महर्षयः / शक्रेण सहिताः सर्वे पप्रच्छुर्गरुडध्वजम्
စူတက ပြော၏—ဟရီက ဤသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက်၊ နာရဒမှ စတင်သော မဟာရိရှီတို့သည် သက္က (အိန္ဒြာ) နှင့်အတူ အားလုံးက ဂရုဍဓွဇ (ဂရုဍကို တံခွန်အဖြစ် ထားသော ဘုရား) ကို မေးမြန်းကြ၏။
Verse 120
ऋषय ऊचुः देवदेव हृषीकेश नाथ नारायणामल / तद् वदाशेषमस्माकं यदुक्तं भवता पुरा
ရိရှီတို့က ပြောကြ၏—အို ဘုရားတို့၏ ဘုရား ဟೃရှီကေရှ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အရှင် သန့်ရှင်းသော နာရာယဏ၊ ယခင်က သင်မိန့်ခဲ့သော သင်ခန်းစာတရားကို ကျွန်ုပ်တို့အား အပြည့်အစုံ ဟောကြားပါ။
Verse 121
इन्द्रद्युम्नाय विप्रया ज्ञानं धर्मादिगोचरम् / शुश्रूषुश्चाप्ययं शक्रः सखा तव जगन्मय
အို ဇဂန်မယ (အလုံးစုံပြန့်နှံ့သော အရှင်)၊ ဗြာဟ္မဏမိန်းမသည် ဣန္ဒြဒျုမ္နအား ဓမ္မနှင့် ဆက်စပ်သော သဘောတရားများအထိ ရောက်သော ဉာဏ်ကို သင်ကြားပေး၏။ ထို့ပြင် ဤ သက္ကရာ (ဣန္ဒြ) သည် ဝန်ဆောင်လိုစိတ်ဖြင့် သင်၏ မိတ်ဖက်ဖြစ်လာ၏။
Verse 122
ततः स भगवान् विष्णुः कूर्मरूपी जनार्दनः / रसातलगतो देवो नारदाद्यैर्महर्षिभिः
ထို့နောက် ကောင်းမြတ်သော ဗိဿဏုဘုရား—ဇနာရ္ဒန—သည် ကုမ္မ (လိပ်) ရုပ်ကို ခံယူ၍ ရသာတလသို့ ဆင်းသက်သွား၏။ ထိုဒေဝသည် နာရဒ မူလတန်းဖြစ်သော မဟာရိသီတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါလာ၏။
Verse 123
पृष्टः प्रोवाच सकलं पुराणं कौर्ममुत्तमम् / सन्निधौ देवराजस्य तद् वक्ष्ये भवतामहम्
မေးမြန်းခံရသောအခါ၊ သူသည် ဒေဝရာဇာ၏ ရှေ့မှောက်တွင် အထူးမြတ်သော ကုမ္မပုရာဏကို အပြည့်အစုံ ဟောကြားတော်မူ၏။ ထိုအကြောင်းအရာကို ယခု ငါသည် သင်တို့အား ပြောကြားမည်။
Verse 124
धन्यं यशस्यामायुष्यं पुण्यं मोक्षप्रदं नृणाम् / पुराणश्रवणं विप्राः कथनं च विशेषतः
အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ လူသားတို့အတွက် ပုရာဏကို နားထောင်ခြင်း—ထို့ထက်ပို၍ အထူးသဖြင့် ဟောကြားရှင်းလင်းခြင်း—သည် ကံကောင်းမင်္ဂလာဖြစ်စေ၍ ဂုဏ်သတင်းပေး၊ အသက်ရှည်စေ၊ ကုသိုလ်ဖြစ်စေကာ မောက္ခကို ပေးတတ်၏။
Verse 125
श्रुत्वा चाध्यायमेवैकं सर्वपापैः प्रमुच्यते / उपाख्यानमथैकं वा ब्रह्मलोके महीयते
အခန်းတစ်ခန်းတည်းကိုပင် နားထောင်လျှင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။ သို့မဟုတ် သန့်ရှင်းသော ပုံပြင်တစ်ပုဒ်တည်းကိုပင် ကြားနာလျှင် ဗြဟ္မာလောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရ၏။
Verse 126
इदं पुराणं परमं कौर्मं कूर्मस्वरूपिणा / उक्तं देवाधिदेवेन श्रद्धातव्यं द्विजातिभिः
ဤအမြင့်မြတ်ဆုံး ပုရာဏသည် «ကူර්မပုရာဏ» ဟုခေါ်ပြီး၊ လိပ်ရုပ်ကိုဆောင်သော ဒေဝတို့အပေါ် ဒေဝတော်က မိန့်ကြားတော်မူသဖြင့်၊ ဒွိဇာတိတို့သည် श्रद्धာဖြင့် ရိုသေစွာ လက်ခံယုံကြည်ရမည်။
Frequently Asked Questions
It gives the canonical fivefold definition: sarga (creation), pratisarga (re-creation), vaṃśa (genealogies), manvantara (Manu cycles), and vaṃśānucarita (dynastic histories), and reiterates that context-linked meritorious narratives support these themes.
Liberation is presented as grace-aided direct knowledge of the Supreme Reality: by discerning the Self and contemplating non-duality, the aspirant crosses Māyā; the realized one abides in the imperishable, all-pervading Brahman—described as Viṣṇu’s supreme abode—implying a Vedāntic non-dual culmination within a devotional framework.
Yes. Nārāyaṇa explicitly states that for those established in Varnāśrama, Maheśvara should be worshipped through jñāna and bhakti-yoga. This functions as samanvaya: the Supreme is affirmed as inner ruler and Brahman, while Śiva-worship is prescribed as a valid mode aligned with liberation-oriented knowledge and devotion.