Adhyaya 13

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे द्वादशो ऽध्यायः सूत उवाच प्रियव्रतोत्तानपादौ मनोः स्वायंभुवस्य तु / धर्मज्ञौ सुमहावीर्यौ शतरूपा व्यजीजनत्

ဤသို့ဖြင့် သီရိကူර්မပုရာဏ၊ ဆတ်စာဟသရီ သံဟိတာ၊ ပူရ္ဝဗာဂ၌ ဒွါဒသမ अध्याय သည် ပြီးဆုံး၏။ စူတက ပြောသည်—စွာယံဘူဝ မနုမှ စတရူပါသည် ပရိယဝရတနှင့် ဥတ္တာနပာဒကို မွေးဖွား하였다။ နှစ်ဦးစလုံးသည် ဓမ္မကို သိမြင်သူ၊ မဟာဗီရိယရှိသူတို့ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 2

ततस्तूत्तानपादस्य ध्रुवो नाम सुतो ऽभवत् / भक्तो नारायणे देवे प्राप्तवान् स्थानमुत्तमम्

ထို့နောက် ဥတ္တာနပါဒ မင်းထံ၌ ဓြုဝ ဟူသော သားတော် မွေးဖွားလာ၏။ နာရာယဏ (ဗိဿနု) ဘုရားသခင်အား သဒ္ဓါဖြင့် ကိုးကွယ်သဖြင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိ하였다။

Verse 3

ध्रुवात् श्लिष्टिञ्च भव्यं च भार्या शम्भुर्व्यजायत / श्लिष्टेराधत्त सुच्छाया पञ्च पुत्रानकल्पषान्

ဓြုဝ ထံမှ မိဖုရား သမ္ဘူ သည် သ္လိဋ္ဌိ နှင့် ဘဗျ ဟူသော သားနှစ်ဦးကို မွေးဖွားစေ하였다။ ထို့နောက် သ္လိဋ္ဌိ ထံမှ စုချ္ချာယာ သည် အပြစ်ကင်းစင်သော သားငါးဦးကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်၍ မွေးဖွား하였다။

Verse 4

वसिष्ठवचनाद् देवी तपस्तप्त्वा सुदुश्चरम् / आराध्य पुरुषं विष्णुं शालग्रामे जनार्दनम्

ဝသိဋ္ဌ၏ အမိန့်တော်အရ မဟာဒေဝီသည် အလွန်ခက်ခဲသော တပသ္ (အာစီတရား) ကို ကျင့်ဆောင်하였다။ ထို့နောက် သာလဂြာမ၌ ဇနာရ္ဒန အဖြစ် ပုရုရှ ဗိဿနုကို ပူဇော်ကာ ပရသဒ္ဓါဖြင့် ပျော်ရွှင်စေ하였다။

Verse 5

रिपुं रिपुञ्जयं विप्रं वृकलं वृषतेजसम् / नारायणपरान् शुद्धान् स्वधर्मपरिपालकान्

သူသည် ရန်သူကို အနိုင်ယူသူ၊ ရန်သူအစုအဝေးကို ချေမှုန်းနိုင်သော ဗြဟ္မဏ-ရိရှိ ဖြစ်၏။ ဝံပုလွေကဲ့သို့ ပြင်းထန်၍ နွားထီးတန်ခိုးကဲ့သို့ တောက်ပသော်လည်း အတွင်းစိတ်မှာ သန့်ရှင်း၏—နာရာယဏကို အထူးသဒ္ဓါဖြင့် ကိုးကွယ်ကာ မိမိဓမ္မကို တည်ကြည်စွာ ကာကွယ်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 6

रिपोराधत्त बृहती चक्षुषं सर्वतेजसम् / सो ऽजीजनत् पुष्करिण्यां वैरण्यां चाक्षुषं मनुम् / प्रजापतेरात्मजायां वीरणस्य महात्मनः

ရိပု ထံမှ ဘೃಹတီ သည် အလင်းတန်ခိုး အလုံးစုံပြည့်စုံသော ချာက္ရှုသ ကို သားအဖြစ် ရရှိ하였다။ ထိုသူသည် ပုෂ္ကရိဏီ (ပရာဇာပတိ၏ သမီး) ဖြစ်သော ဝိုင်ရဏျာ—မဟာအတ္မာ ဝီရဏ၏ သမီး—ထံ၌ ချာက္ရှုသ မနုကို မွေးဖွားစေ하였다။

Verse 7

मनोरजायन्त दश नड्वलायां महौजसः / कन्यायां सुमहावीर्या वैराजस्य प्रजापतेः

နဍ္ဝလာမှ သားတော် ဆယ်ပါး မွေးဖွားလာ၍ အလင်းတောက်ပ မဟာတန်ခိုးရှိသူများ ဖြစ်ကြ၏။ ထို့ပြင် ဝိုင်ရာဇ ပ္ရဇာပတိ၏ သမီးမှလည်း မဟာဝီရသတ္တိရှိသော မျိုးဆက်များ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 8

ऊरुः पूरुः शतद्युम्नस्तपस्वी सत्यवाक् शुचिः / अग्निष्टुदतिरात्रश्च सुद्युम्नश्चाभिमन्युकः

ဦရု၊ ပူရု၊ ရှတဒျုမ్న—တပသ္ဝီ၊ စကားမှန်သူ၊ သန့်ရှင်းသူ—အဂ္နိဋ္ဌုတ၊ အတိရာတြ၊ စုဒျုမ्न နှင့် အဘိမန်ယူတို့ကို ဤမျိုးရိုး၌ အမည်တင်ဖော်ပြ၏။

Verse 9

ऊरोरजनयत् पुत्रान् षडाग्नेयी महाबलान् / अङ्गं सुमनसं स्वातिं क्रतुमङ्गिरसं शिवम्

ဦရု၏ ပေါင်မှ အဂ္နေနီ—အဂ္နိနှင့် ဆက်နွယ်သော မဟာမိခင်—သည် မဟာဗလရှိသော သားတော် ခြောက်ပါးကို မွေးဖွား၏။ အင်္ဂ၊ စုမနသ၊ စွာတိ၊ ကရတု၊ အင်္ဂိရသ၊ နှင့် ရှိဝ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 10

अङ्गाद् वेनो ऽभवत् पश्चाद् बैन्यो वेनादजायत / यो ऽसौ पृथुरिति ख्यातः प्रजापालो महाबलः

အင်္ဂမှ နောက်တစ်ဖန် ဝေန မွေးဖွားလာ၏။ ဝေနမှလည်း ဘိုင်နျ မွေးဖွားလာပြီး၊ သူသည် ပೃထု ဟု ထင်ရှားကာ ပြည်သူတို့၏ အကာအကွယ်ပေးသူ မဟာဗလရှင် ဘုရင် ဖြစ်၏။

Verse 11

येन दुग्धा मही पूर्वं प्राजानां हितकारणात् / नियोगाद् ब्रह्मणः सार्धं देवेन्द्रेण महौजसा

သူ၏အားဖြင့် ရှေးကာလ၌ သတ္တဝါတို့၏ အကျိုးအတွက် မြေမိခင်ကို “နို့ညှစ်” ခဲ့ကြ၏—ဗြဟ္မာ၏ အမိန့်တော်အရ—တန်ခိုးတောက်ပသော ဒေဝိန္ဒြ (ဒေဝတို့၏ အရှင်) နှင့်အတူ။

Verse 12

वेनपुत्रस्य वितते पुरा पैतामहे मखे / सूतः पौराणिको जज्ञे मायारूपः स्वयं हरिः

ရှေးကာလ၌ ဝေန၏သားက ပိုင်တာမဟ မခ (ပူဇော်ယဇ္ဈ) ကို ကျင်းပစဉ်၊ ဟရီဘုရားကိုယ်တိုင် မာယာဖြင့်ဖန်တီးသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ယူကာ ပုရာဏသမိုင်းပြောသူ «ပေါရာဏိက စူတ» အဖြစ် မွေးဖွားခဲ့သည်။

Verse 13

प्रवक्ता सर्वशास्त्राणां धर्मज्ञो गुणवत्सलः / तं मां नित्त मुनिश्रेष्ठाः पूर्वोद्भूतं सनातनम्

ငါသည် သာස්တရားအားလုံး၏ အဓိပ္ပာယ်ဖော်ပြသူ၊ ဓမ္မကိုသိမြင်သူ၊ သီလဂုဏ်ကိုချစ်မြတ်နိုးသူ ဖြစ်၏။ အို မုနိအမြတ်တို့၊ ငါကို အမြဲသိမှတ်ကြလော့—ငါသည် ပေါ်ထွန်းမှုမတိုင်မီကတည်းက ရှိနေသော မူလတည်တံ့ အနန္တတော် ဖြစ်၏။

Verse 14

अस्मिन् मन्वन्तरे व्यासः कृष्णद्वैपायनः स्वयम् / श्रावयामास मां प्रीत्या पुराणं पुरुषो हरिः

ဤ မန္ဝန္တရ၌ ဗျာသ—ကృష్ణ-ဒွೈပာယန ကိုယ်တိုင်—ချစ်ခင်စိတ်ဖြင့် ငါ့အား ဤ ပုရာဏကို နားထောင်စေခဲ့သည်။ ဟရီသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ပုရုෂ (ပုရုရှောတ္တမ) ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

Verse 15

मदन्वये तु ये सूताः संभूता वेदवर्जिताः / तेषां पुराणवक्तृत्वं वृत्तिरासीदजाज्ञया

သို့သော် ငါ့မျိုးရိုးမှ မွေးဖွား၍ ဝေဒပညာသင်ယူခွင့်မှ ဖယ်ရှားခံရသော စူတတို့အတွက်—အဇာ ဘြဟ္မာ၏ အမိန့်တော်အရ—သူတို့၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းသည် ပုရာဏများကို ရွတ်ဖတ်၍ အဓိပ္ပာယ်ဖော်ပြခြင်း ဖြစ်လာ하였다။

Verse 16

स तु वैन्यः पृथुर्धोमान् सत्यसंधो जितेन्द्रियः / सार्वभौमो महातेजाः स्वधर्मपरिपालकः

ဝိုင်နျ—ပೃထု—သည် ကျော်ကြားမှုနှင့် တေဇောဓာတ် ကျယ်ပြန့်၍ သစ္စာ၌ တည်ကြည်ကာ အင်္ဒြိယတို့ကို အနိုင်ယူသူ ဖြစ်၏။ အလုံးစုံအပိုင် အင်ပါယာမင်းကြီး၊ တေဇောကြီးမြတ်သူ၊ မိမိ၏ ဓမ္မကို ထိန်းသိမ်းကာ ကာကွယ်သူ ဖြစ်သည်။

Verse 17

तस्य बाल्यात् प्रभृत्येव भक्तिर्नारायणे ऽभवत् / गोवर्धनगिरिं प्राप्य तपस्तेपे जितेन्द्रियः

ကလေးဘဝကတည်းကပင် နာရာယဏအား မလှုပ်မယှက်သော ဘက္တိရှိခဲ့သည်။ ဂోవර්ဓနတောင်သို့ ရောက်လျှင် အင်ဒြိယများကို အနိုင်ယူထားသော ကိုယ်ထိန်းချုပ်သူသည် တပသကို ကျင့်တော်မူ၏။

Verse 18

तपसा भगवान् प्रीतः शङ्खचक्रगदाधरः / आगत्य देवो राजानं प्राह दामोदरः स्वयम्

ဘုရင်၏ တပသကြောင့် ပီတိတော်ရသော ဘဂဝန်—သင်္ခ၊ စက္ကရ၊ ဂဒါကို ကိုင်ဆောင်တော်မူသော—ဒေဝ ဒာမိုဒရသည် ကိုယ်တိုင် ကြွလာ၍ ဘုရင်အား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 19

ध्रमिकौ रूपसंपन्नौ सर्वशस्त्रभृतां वरौ / मत्प्रसादादसंदिग्धं पुत्रौ तव भविष्यतः / एकमुक्त्वा हृषीकेशः स्वकीयां प्रकृतिं गतः

“ငါ၏ ကရုဏာကြောင့် သင်၌ သံသယမရှိဘဲ သားနှစ်ယောက် ဖြစ်လာမည်—ဓမ္မကျင့်ဝတ်ပြည့်စုံ၍ ရုပ်ရည်လှပကာ လက်နက်ကိုင်သူတို့အနက် အထူးမြတ်ဆုံးဖြစ်မည်” ဟု ဟೃಷီကေရှ မိန့်တော်မူပြီးနောက် မိမိ၏ ဒေဝသဘာဝ (နိဗ္ဗာနသဘောမဟုတ်) သို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်တော်မူ၏။

Verse 20

वैन्यो ऽपि वेदविधिना निश्चलां भक्तिमुद्वहन् / अपालयत् स्वकं राज्यं न्यायेन मधुसूदने

ဘုရင် ဝૈနျယ သည်လည်း ဝေဒသတ်မှတ်ချက်အတိုင်း မလှုပ်မယှက်သော ဘက္တိကို ထမ်းဆောင်ကာ၊ မဓုသူဒန (မဓုကို သတ်သော) အို၊ မိမိနိုင်ငံကို တရားမျှတမှုဖြင့် ကာကွယ်အုပ်ချုပ်ခဲ့၏။

Verse 21

अचिरादेव तन्वङ्गो भार्या तस्य सुचिस्मिता / खिखण्डनं हविर्धानमन्तर्धाना व्यजायत

မကြာမီပင် တန်ဝင်္ဂ၏ ဇနီး သန့်ရှင်းစွာပြုံးသော စုစိစ್ಮိတာ သည် ခိခဏ္ဍန နှင့် ဟဝိර්ဓာန ဟူသော သားနှစ်ယောက်ကို မွေးဖွားပြီး၊ အန္တර්ဓာနာ ဟူသော သမီးတစ်ယောက်လည်း မွေးဖွား하였다။

Verse 22

शिखण्डनो ऽभवत् पुत्रः सुशील इति विश्रुतः / धार्मिको रूपसंपन्नो वेदवेदाङ्गपारगः

ထိုသူ၌ «သိခဏ္ဍန» ဟူသော သားတော်ရှိ၍ «သုသီလ» (အကျင့်ကောင်းသူ) ဟုလည်း ကျော်ကြား၏။ သားတော်သည် ဓမ္မတရားကိုစောင့်ထိန်း၍ ရုပ်ရည်လှပကာ ဝေဒနှင့် ဝေဒအင်္ဂများ၌ ပြည့်စုံကျွမ်းကျင်သူဖြစ်၏။

Verse 23

सो ऽधीत्य विधिवद् वेदान् धर्मेण तपसि स्थितः / मतिं चक्रे भाग्ययोगात् संन्यां प्रति धर्मवित्

သူသည် စည်းကမ်းတကျ ဝေဒများကို လေ့လာပြီး ဓမ္မနှင့် တပသ (အာသီတပ) တွင် တည်မြဲနေ၏။ ဓမ္မကိုသိမြင်သူဖြစ်သော ထိုသူသည် ကံကောင်းခြင်း၏ ပေါင်းဆုံမှုကြောင့် စိတ်ကို သံညာသ (လောကီစွန့်လွှတ်ခြင်း) သို့ လှည့်တော်မူ၏။

Verse 24

स कृत्वा तीर्थसंसेवां स्वाध्याये तपसि स्थितः / जगाम हिमवत्पृष्ठं कदाचित् सिद्धसेवितम्

သူသည် တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ဘုရားဖူးနေရာ) များကို သေချာစွာ သွားရောက်ဝတ်ပြုကာ၊ စွာဓျာယ (ဝေဒစာဖတ်သင်) နှင့် တပသ၌ တည်မြဲနေ၏။ တစ်ခါတစ်ရံ ဟိမဝတ်တောင်တန်း၏ မြင့်မားသော အထွတ်သို့ သွားရောက်ပြီး စိဒ္ဓများက ဆည်းကပ်နေသော နေရာသို့ ရောက်၏။

Verse 25

तत्र धर्मपदं नाम धर्मसिद्धिप्रदं वनम् / अपश्यद् योगिनां गम्यमगम्यं ब्रह्मविद्विषाम्

ထိုနေရာ၌ «ဓမ္မပဒ» ဟူသော တောအုပ်ကို မြင်တွေ့၏။ ထိုတောသည် ဓမ္မအောင်မြင်မှုကို ပေးစွမ်းသော တောဖြစ်၏။ ယောဂီတို့ သွားရောက်နိုင်သော်လည်း ဗြဟ္မကိုသိသူများကို မုန်းတီးသူတို့အတွက် မရောက်နိုင်သော နေရာဖြစ်၏။

Verse 26

तत्र मन्दाकिनी नाम सुपुण्या विमला नदी / पद्मोत्पलवनोपेता सिद्धाश्रमविभूषिता

ထိုနေရာ၌ «မန္ဒာကိနီ» ဟူသော မြစ်တစ်စင်းရှိ၏။ အလွန်ပုဏ္ဏားမြင့်၍ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ကာ၊ ကြာပန်းနှင့် ဥတ္ပလ (ရေကြာ) တောအုပ်များဖြင့် တင့်တယ်လှပပြီး စိဒ္ဓတို့၏ အာရှရမ်များကလည်း အလှဆင်ထား၏။

Verse 27

स तस्या दक्षिणे तीरे मुनीन्द्रैर्योगिभिर्वृतम् / सुपुण्यमाश्रमं रम्यमपश्यत् प्रीतिसंयुतः

ထို့နောက် ထိုမြစ်၏ တောင်ဘက်ကမ်းပေါ်တွင် ဝမ်းမြောက်နှလုံးသားဖြင့် မုနိဣန္ဒြာများနှင့် ယောဂီများ ဝိုင်းရံနေသော လှပ၍ အလွန်ပုဏ္ဏားသန့်ရှင်းသည့် အာရှရမ်ကို သူမြင်တွေ့하였다။

Verse 28

मन्दाकिनीजले स्त्रात्वा संतर्प्य पितृदेवताः / अर्चयित्वा महादेवं पुष्पैः पद्मोत्पलादिभिः

မန်ဒါကိနီရေ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီး ပိတೃများနှင့် အုပ်စိုးသော ဒေဝတားတို့အား ပူဇော်အလှူပြုကာ၊ ထို့နောက် ကြာပန်း၊ ကြာနီလ (အုတ်ပလ) စသည့် ပန်းများဖြင့် မဟာဒေဝကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 29

ध्यात्वार्कंसंस्थमीशानं शिरस्याधाय चाञ्जलिम् / संप्रेक्षमाणो भास्वन्तं तुष्टाव परमेश्वरम्

နေမင်းအတွင်း တည်ရှိသော ဣရှာန (အရှင်) ကို သမาธိဖြင့် စိတ်ထဲတွင် တည်စေပြီး၊ လက်အုပ်ချီ၍ ခေါင်းပေါ်တင်ကာ ဂုဏ်ပြုလျက်၊ တောက်ပသော အရှင်ကို မျက်နှာမူကြည့်၍ ပရမေရှွရကို ချီးမွမ်းတော်မူ하였다။

Verse 30

रुद्राध्यायेन गिरिशं रुद्रस्य चरितेन च / अन्यैश्च विविधैः स्तोत्रैः शांभवैर्वेदसंभवैः

သူသည် ရုဒြာဓျာယ (Rudrādhyāya) ကို ရွတ်ဆိုခြင်း၊ ရုဒြ၏ လီလာနှင့် ကာရိယာများကို ပြောကြားခြင်း၊ ထို့ပြင် ဝေဒမှ ပေါက်ဖွားသော ရှမ္ဘဝ (Śāmbhava) စတုတ္တရများ အမျိုးမျိုးဖြင့် ဂိရိရှ (သီဝ) ကို ပူဇော်하였다။

Verse 31

अथास्मिन्नन्तरे ऽपश्यत् तमायान्तं महामुनिम् / श्वेताश्वतरनामानं महापाशुपतोत्तमम्

ထိုအချိန်အတွင်း သူသည် လာရောက်နေသော မဟာမုနိတစ်ပါးကို မြင်တွေ့하였다။ ထိုမုနိ၏ အမည်မှာ ရှွေတားရှွတရ (Śvetāśvatara) ဖြစ်ပြီး ပာရှုပတ မာဂ္ဂ၏ မြင့်မြတ်သော အနုယာယီများအနက် အထွတ်အထိပ် (သီဝဘက္တ) ဖြစ်သည်။

Verse 32

भस्मसंदिग्धसवाङ्गं कौपीनाच्छादनान्वितम् / तपसा कर्षितात्मानं शुक्लयज्ञोपवीतिनम्

ကိုယ်တော်တစ်ကိုယ်လုံးကို သန့်ရှင်းသော ဘသ္မ (ပြာ) ဖြင့်လိမ်းထား၍၊ ခါးပတ်အဝတ်တစ်စုံသာဝတ်ဆင်ကာ၊ တပသ (အာစီတ) ကြောင့် အတ္တကို သန့်စင်၍ ပိန်ပါးစေပြီး၊ ဖြူစင်သော ယဇ္ဉောပဝီတ (သန့်ကြိုး) ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

Verse 33

समाप्य संस्तवं शंभोरानन्दास्त्राविलेक्षणः / ववन्दे शिरसा पादौ प्राञ्जलिर्वाक्यमब्रवीत्

ရှမ္ဘု (Śambhu) ကို ချီးမွမ်းသီချင်းကို ပြီးဆုံးစေပြီးနောက်၊ အာနန္ဒကြောင့် မျက်ရည်ဝဲကာ မျက်လုံးများ မရှင်းလင်းတော့သဖြင့်၊ ခေါင်းချ၍ ဘုရား၏ ခြေတော်ကို ဦးညွှတ်ကန်တော့ပြီး၊ လက်အုပ်ချီကာ ဤစကားများကို ပြော하였다။

Verse 34

धन्यो ऽस्म्यनुगृहीतो ऽस्मि यन्मे साक्षान्मुनीश्वरः / योगीश्वरो ऽद्य भगवान् दृष्टो योगविदां वरः

ကျွန်ုပ်သည် ကံကောင်းမြတ်နိုးပါ၏; အမှန်တကယ် ကရုဏာတော်ရရှိပါ၏—ယနေ့တွင် မုနီတို့၏ အရှင်၊ ယောဂီတို့၏ ဘဂဝန်၊ ယောဂဗိဒ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးသော အရှင်ကို တိုက်ရိုက် ဖူးမြင်ရသောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။

Verse 35

अहो मे सुमहद्भाग्यं तपांसि सफलानि मे / किं करिष्यामि शिष्यो ऽहं तव मां पालयानघ

အဟို! ကျွန်ုပ်၏ ကံကောင်းမှုသည် အလွန်ကြီးမားလှပါ၏—ကျွန်ုပ်၏ တပသတို့သည် အမှန်တကယ် အကျိုးပေးပြီ။ ယခု ကျွန်ုပ် ဘာလုပ်ရမည်နည်း? ကျွန်ုပ်သည် သင်၏ တပည့်ဖြစ်ပါ၏; အပြစ်ကင်းသော အရှင်၊ ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်ပါ။

Verse 36

सो ऽनुगृह्याथ राजानं सुशीलं शीलसंयुतम् / शिष्यत्वे परिजग्राह तपसा क्षीणकल्पषम्

ထို့နောက် ကရုဏာတော်ပြု၍၊ သဘောကောင်း၍ သီလနှင့်ပြည့်စုံသော မင်းကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံတော်မူသည်—တပသကြောင့် သူ၏ အပြစ်ကလပ်ရှ (ကလေရှ) များ ပျောက်ကင်းသွားပြီးဖြစ်သောကြောင့်။

Verse 37

सांन्यासिकं विधिं कृत्स्नं कारयित्वा विचक्षणः / ददौ तदैश्वरं ज्ञानं स्वशाखाविहितं व्रतम्

သံန്യാസဝိဓိ အပြည့်အစုံကို စနစ်တကျ ဆောင်ရွက်စေပြီးနောက်၊ ပညာရှိသူသည် အိုင်ရှ္ဝရ-ဉာဏ (အရှင်ဘုရား၏ ဉာဏ်တော်) နှင့် မိမိ၏ ဝေဒသခါအလိုက် သတ်မှတ်ထားသော ဝရတကို ပေးအပ်တော်မူ၏။

Verse 38

अशेषवेदसारं तत् पशुपाशविमोचनम् / अन्त्याश्रममिति ख्यातं ब्रह्मादिभिरनुष्ठितम्

ထိုဝိဓိသည် ဝေဒအားလုံး၏ အနှစ်သာရဖြစ်၍၊ ချည်နှောင်ခံရသော ဇီဝကို ပာရှု-ပာရှ (ပတ်ချုပ်) မှ လွတ်မြောက်စေသည်။ ၎င်းကို နောက်ဆုံး အာရှရမ (အဆုံးသတ် အဆင့်) ဟု ကျော်ကြားပြီး၊ ဘြဟ္မာနှင့် အခြားသော ဒေဝတားတို့တောင် လက်တွေ့ကျင့်သုံးခဲ့ကြသည်။

Verse 39

उवाच शिष्यान् संप्रेक्ष्य ये तदाश्रमवासिनः / ब्राह्मणान् क्षत्रियान् वैश्यान् ब्रह्मचर्यपरायणान्

ထိုအာရှရမ၌ နေထိုင်သော သင်တန်းသားများ—ဗြာဟ္မဏ၊ က္ෂတ္တရိယ၊ ဝိုင်ရှျ—ဘြဟ္မစရိယ ဝရတကို အလေးထားသူတို့ကို ကြည့်ရှု၍ သူက မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 40

मया प्रवर्तितां शाखामधीत्यैवेह योगिनः / समासते महादेवं ध्यायन्तो निष्कलं शिवम्

ဤနေရာတွင် ငါက စတင်တည်ထောင်ထားသော သခါ (သင်ကြားမှု) ကို လေ့လာပြီးနောက် ယောဂီတို့သည် မဟာဒေဝကို စိတ်တည်ငြိမ်စွာ နေထိုင်ကြ၍၊ အပိုင်းအစမရှိသော နိရှ္ကလ ရှိဝကို ဓ్యာနပြုကြသည်။

Verse 41

इह देवो महादेवो रममाणः सहोमया / अध्यास्ते भगवानीशो भक्तानामनुकम्पया

ဤနေရာတွင် မဟာဒေဝသည် ဥမာနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်စွာ တည်ရှိတော်မူ၏။ ဘဂဝန် အီရှသည် မိမိ၏ ဘက္တများကို ကရုဏာသနားခြင်းကြောင့် ဤအရပ်၌ နေထိုင်တော်မူ၏။

Verse 42

इहाशेषजगद्धाता पुरा नारायणः स्वयम् / आराधयन्महादेवं लोकानां हितकाम्यया

ဤနေရာ၌ ရှေးကာလတွင် နာရာယဏ ကိုယ်တိုင်—လောကအပေါင်းကို ထိန်းသိမ်းသူ—သည် လောကအားလုံး၏ ကောင်းကျိုးအတွက် မဟာဒေဝကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြုခဲ့သည်။

Verse 43

इहैव देवमीशानं देवानामपि दैवतम् / आराध्य महतीं सिद्धिं लेभिरे देवदानवाः

ဤနေရာတင်ပင် နတ်များနှင့် ဒာနဝများသည် နတ်တို့၏နတ်တော်ဖြစ်သော အီရှာန—အရှင်တော်ကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြု၍ မဟာစိဒ္ဓိကို ရရှိခဲ့ကြသည်။

Verse 44

इहैव मुनयः पूर्वं मरीच्याद्या महेश्वरम् / दृष्ट्वा तपोबलाज्ज्ञानं लेभिरे सार्वकालिकम्

ဤနေရာတင်ပင် ရှေးကာလတွင် မရီချိတို့ကဲ့သို့ မုနိများသည် မဟေရှွရကို မြင်တွေ့ပြီး တပသ်၏ အင်အားကြောင့် အချိန်မရွေး မှန်ကန်သော ဉာဏ်ကို ရရှိခဲ့ကြသည်။

Verse 45

तस्मात् त्वमपि राजेन्द्र तपोयोगसमन्वितः / तिष्ठ नित्यं मया सार्धं ततः सिद्धिमवाप्स्यसि

ထို့ကြောင့် မင်းတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးသော ရာဇင်္ဒြာ၊ တပသ်နှင့် ယောဂကျင့်စဉ်တို့ဖြင့် ပြည့်စုံလျက် ငါနှင့်အတူ အမြဲတည်နေပါ; ထို့နောက် သင်သည် စိဒ္ဓိကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 46

एवमाभाष्य विप्रेन्द्रो देवं ध्यात्वा पिनाकिनम् / आचचक्षे महामन्त्रं यथावत् स्वार्थसिद्धये

ဤသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် ဗြာဟ္မဏတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးသူသည် ပိနာကင် (ပိနာက လက်နက်ကိုင်သော ရှိဝ) ကို သမาธိဖြင့် ဓ್ಯာနပြုကာ မိမိရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံရန် မဟာမန္တရကို မှန်ကန်စွာ သင်ကြားပေး하였다။

Verse 47

सर्वपापोपशमनं वेदसारं विमुक्तिदम् / अग्निरित्यादिकं पुण्यमृषिभिः संप्रवर्तितम्

«အဂ္နိ…» ဟုအစပြုသော သန့်ရှင်းသော ဝေဒမန်တရားကို ရှင်ရသီတို့က စတင်ပြုလုပ်စေခဲ့သည်။ ထိုပူဇာသဒ္ဓါသည် အပြစ်အားလုံးကို သက်သာစေ၍ ဝေဒ၏အနှစ်သာရကို ထိန်းသိမ်းကာ မောက္ခကို ပေးတော်မူသည်။

Verse 48

सो ऽपि तद्वचनाद् राजा सुशीलः श्रद्धयान्वितः / साक्षात् पाशुपतो भूत्वा वेदाभ्यासरतो ऽभवत्

ထိုစကားကို ကြားသိပြီးနောက် သီလကောင်းသော မင်းကြီးသည် သဒ္ဓါပြည့်ဝလျက် အမှန်တကယ် ပာရှုပတ (ရှီဝ) ၏ အနုယာတစ်ဦး ဖြစ်လာကာ ထို့နောက် ဝေဒကို စည်းကမ်းတကျ လေ့လာကျင့်သုံးရာတွင် အားထုတ်လေ၏။

Verse 49

भस्मोद्धूलितसर्वाङ्गः कन्दमूलफलाशनः / शान्तो दान्तो जितक्रोधः संन्यासविधिमाश्रितः

ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံးကို သန့်ရှင်းသော ဘသ္မ (အရှ်) ဖြင့် ဖုန်တင်လျက်၊ ကန်ဒ၊ မြစ်၊ သီးနှံတို့ကိုသာ စားသုံး၍၊ ငြိမ်းချမ်း သည်းခံ ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်ကာ ဒေါသကို အနိုင်ယူပြီး သံန്യാസ (စွန့်လွှတ်ခြင်း) ၏ စည်းကမ်းကို လိုက်နာနေ၏။

Verse 50

हविर्धानस्तथाग्नेय्यां जनयामास सत्सुतम् / प्राचीनबर्हिषं नाम्ना धनुर्वेदस्य पारगम्

ဟဝိရ္ဓာနသည်လည်း အဂ္နေယီထံ၌ သားကောင်းတစ်ဦးကို မွေးဖွားစေခဲ့ပြီး၊ သူ၏အမည်မှာ ပရာချီနဗရ္ဟိရှ ဖြစ်၍ ဓနုရ္ဝေဒ (မြားပစ်ပညာ) ကို အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်လေ၏။

Verse 51

प्राचीनबर्हिर्भागवान् सर्वशस्त्रभृतां वरः / समुद्रतनयायां वै दश पुत्रानजीजनत्

ထင်ရှားသော ပရာချီနဗရ္ဟိရှသည် လက်နက်မျိုးစုံကို ကိုင်ဆောင်သူတို့အနက် အထူးမြတ်ဆုံးဖြစ်၍ သမုဒ္ဒရ၏ သမီးထံ၌ သားတစ်ဆယ်ကို မွေးဖွားစေခဲ့သည်။

Verse 52

प्रचेतसस्ते विख्याता राजानः प्रथितैजसः / अधीतवन्तः स्वं वेदं नारायणपरायणाः

ထို ပရစေတသတို့သည် ထင်ရှားကျော်ကြားသော မင်းများဖြစ်၍ တောက်ပသော ရောင်ခြည်ကြောင့်လည်း နာမည်ကြီးကြသည်။ မိမိတို့၏ ဝေဒသင်ကြားမှုကို သေချာလေ့လာပြီးနောက် နာရာယဏကို အမြင့်ဆုံးရည်မှန်းချက်နှင့် အားကိုးရာအဖြစ် ယုံကြည်အပ်နှံကာ အပြည့်အဝ ဘက္တိဖြင့် နေထိုင်ကြသည်။

Verse 53

दशभ्यस्तु प्रचेतोभ्यो मारिषायां प्रजापतिः / दक्षो जज्ञे महाभागो यः पूर्वं ब्रह्मणः सुतः

ပရစေတသ ဆယ်ပါးမှ မာရိသာအားဖြင့် ပရဇာပတိ ဒက္ခရှာ (Dakṣa) မဟာဘဂ္ဂဝန်သည် မွေးဖွားလာ하였다။ ထိုဒက္ခရှာသည် ယခင်က ဗြဟ္မာ၏ သားတော်ဖြစ်ခဲ့သူပင် ဖြစ်သည်။

Verse 54

स तु दक्षो महेशेन रुद्रेण सह धीमता / कृत्वा विवादं रुद्रेण शप्तः प्राचेतसो ऽभवत्

သို့ရာတွင် ဒက္ခရှာသည် ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝသော မဟာဒေဝ ရုဒ္ဒရနှင့် အငြင်းပွားမှုတစ်ရပ် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထိုအကြောင်းကြောင့် ရုဒ္ဒရ၏ ကျိန်စာကို ခံရပြီး နောက်တစ်ဖန် “ပရာစေတသ” ဟု ခေါ်ဝေါ်ခံရလေသည်။

Verse 55

समायान्तं महादेवो दक्षं देव्या गृहं हरः / दृष्ट्वा यथोचितां पूजां दक्षाय प्रददौ स्वयम्

ဒက္ခရှာသည် ဒေဝီ၏ နေအိမ်သို့ ရောက်လာသောအခါ၊ ဟရဟု ခေါ်သော မဟာဒေဝသည် ကိုယ်တိုင်ပင် သင့်လျော်သော ပူဇော်ဂုဏ်ပြုမှုကို မြင်၍ ဒက္ခရှာအား ထိုက်တန်သည့် အရိုအသေကို ကိုယ်တိုင် ပြုတော်မူ하였다။

Verse 56

तदा वै तमसाविष्टः सो ऽदिकां ब्रह्मणः सुतः / पूजामनर्हामन्विच्छन् जगाम कुपितो गृहम्

ထိုအခါ မောဟ၏ အမှောင်ဖြစ်သော တမသ်က လွှမ်းမိုးသဖြင့် ဗြဟ္မာ၏ သားတော်ဖြစ်သူသည် မိမိမထိုက်တန်သော ပူဇော်မှုကို ရှာဖွေလိုကာ ဒေါသဖြင့် အိမ်သို့ ပြန်သွားလေသည်။

Verse 57

कदाचित् स्वगृहं प्राप्तां सतीं दक्षः सुदुर्मनाः / भर्त्रा सह विनिन्द्यैनां भर्त्सयामसा वै रुषा

တစ်ခါတစ်ရံ စတီသည် မိဘအိမ်သို့ ရောက်လာသောအခါ ဒက္ခသည် စိတ်ညစ်ညူးလွန်စွာဖြင့် သူမကို ခင်ပွန်းနှင့်အတူ အပြစ်တင်ကာ ဒေါသဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဆူပူကြိမ်းမောင်း하였다။

Verse 58

अन्ये जामातरः श्रेष्ठा भर्तुस्तव पिनाकिनः / त्वमप्यसत्सुतास्माकं गृहाद् गच्छ यथागतम्

«ပိုမိုထိုက်တန်သော သားမက်များ အခြားလည်းရှိသည်။ သင်၏ခင်ပွန်းသည် ပိနာကင် (ရှီဝ) ကိုယ်တိုင်ပင်။ သင်ကလည်း ငါတို့အတွက် အရှက်ရစေသော သမီးဖြစ်သဖြင့် ငါတို့အိမ်မှ ထွက်သွား၍ လာသကဲ့သို့ ပြန်သွားလော့» ဟုဆို၏။

Verse 59

तस्य तद्वाक्यमाकर्ण्य सा देवी शङ्करप्रिया / विनिन्द्य पितरं दक्षं ददाहात्मानमात्मना

ထိုစကားကို ကြားသော် ရှင်ကရ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ ဒေဝီသည် ဖခင် ဒက္ခကို ပြန်လည်ပြစ်တင်ကာ မိမိ၏ အတွင်းစွမ်းအားဖြင့် မိမိကိုယ်ကို မီးလောင်ကျွမ်းစေ하였다။

Verse 60

प्रणम्य पशुभर्तारं भर्तारं कृत्तिवाससम् / हिमवद्दुहिता साभूत् तपसा तस्य तोषिता

သတ္တဝါတို့၏ အရှင် ပశုပတိ ရှီဝ၊ အရေခွံဝတ်ဆင်သော မဟာအရှင်ကို ဦးချကန်တော့ပြီးနောက် ဟိမဝတ်၏ သမီး (ပါရဝတီ) သည် တပသ (အကျင့်တရား) ဖြင့် သူ့ကို ပျော်ရွှင်စေသဖြင့် သူ၏ အဖော်အဖြစ် ဖြစ်လာ하였다။

Verse 61

ज्ञात्वा तद्भागवान् रुद्रः प्रपन्नार्तिहरो हरः / शशाप दक्षं कुपितः समागत्याथ तद्गृहम्

ဤအကြောင်းကို သိမြင်သောအခါ ဘဂဝန် ရုဒ္ရ၊ အားကိုးရာတို့၏ ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားပေးသော ဟရသည် ဒေါသထွက်ကာ ဒက္ခ၏ အိမ်သို့ လာရောက်ပြီး ဒက္ခကို ကျိန်စာတင်하였다။

Verse 62

त्यक्त्वा देहमिमं ब्रह्मन् क्षत्रियाणां कुलोद्भवः / स्वस्यां सुतायां मूढात्मा पुत्रमुत्पादयिष्यसि

အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဤကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်ပစ်ပြီးနောက်၊ က္ෂတ္တရိယ မျိုးရိုးမြင့်၌ မွေးဖွားသော်လည်း စိတ်မိုက်မဲသူ သင်သည် ကိုယ့်သမီးပေါ်တွင် သားတစ်ယောက်ကို မွေးဖွားစေမည်။

Verse 63

एवमुक्त्वा महादेवो ययौ कालासपर्वतम् / स्वायंभुवो ऽपि कालेन दक्षः प्राचेतसो ऽभवत्

ဤသို့ မဟာဒေဝ (ရှီဝ) မိန့်တော်မူပြီးနောက် ကာလာသ တောင်သို့ ထွက်ခွာတော်မူ၏။ အချိန်ကြာလာသော် ဒက္ခသည် စွာယမ္ဘုဝအဖြစ် မွေးဖွားခဲ့သော်လည်း ပြန်လည်ပေါ်ထွန်း၍ ပရာချေတသ အဖြစ် ဖြစ်လာ၏။

Verse 64

एतद् वः कथितं सर्वं मनोः स्वायंभुवस्य तु / विसर्गं दक्षपर्यन्तं शृण्वतां पापनाशनम्

ဤသို့ စွာယမ္ဘုဝ မနုနှင့် ဆက်စပ်သော ဖန်ဆင်းခြင်းအကြောင်းကို ဒက္ခအထိ အစဉ်အဆက်တလျှောက် အပြည့်အစုံ သင်တို့အား ပြောကြားပြီးပြီ။ ဤကို နားထောင်သူတို့အတွက် အပြစ်ပျက်စီးစေသော အကျိုးရှိ၏။