Adhyaya 14

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्माहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे त्रयोदशो ऽध्यायः नैमिषीया ऊचुः देवानां दानवानां च गन्धर्वोरगरक्षसाम् / उत्पत्तिं विस्तरात् सूत ब्रूहि वैवस्वते ऽन्तरे

ဤသို့ «သီကူර්မပုရာဏ» ပထမပိုင်း၊ «ဆတ်မာဟသ္တရီ သံဟိတာ» အတွင်း အခန်း ၁၃ ပြီးဆုံး၏။ နိုင်မိရှာ တောရိသီတို့က ဆိုကြသည်– «အို စူတ၊ ဝိုင်ဝသ္ဝတ မန္ဝန္တရ အတွင်း၌ ဒေဝ၊ ဒာနဝ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ နာဂ၊ ရာက္ခသတို့၏ မွေးဖွားပေါ်ထွန်းမှုကို အသေးစိတ် ပြောပြပါ»။

Verse 2

स शप्तः शंभुना पूर्वं दक्षः प्राचेतसो नृपः / किमकार्षोन्महाबुद्धे श्रोतुमिच्छाम सांप्रतम्

အို မင်းကြီး၊ ပရာချေတသ၏ သား ဒက္ခသည် ယခင်က ရှံဘု (ရှီဝ) ထံမှ ကျိန်စာ ခံခဲ့ရ၏။ အို ဉာဏ်ကြီးသူ၊ ထို့နောက် သူသည် ဘာကို ပြုလုပ်ခဲ့သနည်း။ ယခု နားထောင်လိုပါသည်။

Verse 3

सूत उवाच वक्ष्ये नारायणेनोक्तं पूर्वकल्पानुषङ्गिकम् / त्रिकालबद्धं पापघ्नं प्रजासर्गस्य विस्तरम्

သုတက ပြော၏—နာရာယဏက မိန့်ကြားထားသော သင်ခန်းစာကို၊ အတိတ်က ကပ္ပများ၏ ဇာတ်ကြောင်းနှင့် ဆက်စပ်၍၊ အတိတ်–ပစ္စုပ္ပန်–အနာဂတ် သုံးကာလနှင့် ချည်နှောင်ထားသော၊ အပြစ်ကို ဖျက်သိမ်းပေးသော၊ သတ္တဝါဖန်ဆင်းမှု၏ ချဲ့ထွင်ပုံကို အသေးစိတ် ပြန်လည်ဆိုပြမည်။

Verse 4

स शप्तः शंभुना पूर्वं दक्षः प्राचेतसो नृपः / विनिन्द्य पूर्ववैरेण गङ्गाद्वरे ऽयजद् भवम्

ပရာချေတသ၏ သား ဒက္ခ မင်းသည် ယခင်က သမ္ဘူ (ရှီဝ) ထံမှ ကျိန်စာခံခဲ့ပြီးနောက်၊ အဟောင်းရန်ငြိုးကြောင့် မနာလိုစိတ်မပျောက်သေးဘဲ အပြစ်တင်စော်ကားကာ၊ ဂင်္ဂါဒွာရ (ဂင်္ဂါမြစ်၏ တံခါးဝ) တွင် ဘဝ (ရှီဝ) ကို ပူဇော်ခဲ့သည်။

Verse 5

देवाश्च सर्वे भागार्थमाहूता विष्णुना सह / सहैव मुनिभिः सर्वैरागता मुनिपुङ्गवाः

ဗိဿနုက မိမိတို့၏ အပိုင်းအခွဲအတွက် ခေါ်ယူသဖြင့် နတ်အားလုံးတို့သည် ရောက်လာကြ၏။ ထို့ပြင် မုနိအားလုံးနှင့်အတူ မြင်မြတ်သော ရှင်မုနိကြီးများလည်း ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြသည်။

Verse 6

दृष्ट्वा देवकुलं कृत्स्नं शङ्करेण विनागतम् / दधीचो नाम विप्रर्षिः प्राचेतसमथाब्रवीत्

နတ်အစုအဝေး အားလုံး ရောက်လာသော်လည်း ရှင်ကရ (ရှီဝ) မပါလာသည်ကို မြင်၍၊ ဒဓီချီ အမည်ရှိသော ဗြဟ္မဏ ရှင်မုနိက ပရာချေတသ (ဒက္ခ) ထံသို့ ထိုအခါ ပြောကြား하였다။

Verse 7

दधीच उवाच ब्रह्मादयः पिशाचान्ता यस्याज्ञानुविधायिनः / स देवः सांप्रतं रुद्रो विधिना किं न पूज्यते

ဒဓီချီက ပြော၏—“ဗြဟ္မာမှ စ၍ အခြားနတ်များ၊ ပိသာစများအထိ အားလုံးသည် မည်သူ၏ အမိန့်ကို လိုက်နာသူများနည်း။ ထိုဘုရားသည် ယခု ရုဒ္ဒရ အဖြစ် ထင်ရှားနေပြီ—ထို့ကြောင့် သတ်မှတ်ထားသော ဗိဓိအတိုင်း အဘယ်ကြောင့် မပူဇော်ရမည်နည်း?”

Verse 8

दक्ष उवाच सर्वेष्वेव हि यज्ञेषु न भागः परिकल्पितः / न मन्त्रा भार्यया सार्धं शङ्करस्येति नेज्यते

ဒက္ခက ပြောသည်— «ယဇ်ပူဇာအားလုံးတွင် ရှင်ကရာ (သင်္ကရ) အတွက် အစိတ်အပိုင်း မသတ်မှတ်ထား။ ထို့ပြင် မန္တရဖြင့် ဇနီးနှင့်အတူ သင်္ကရကို မပူဇော်ရ»။

Verse 9

विहस्य दक्षं कुपितो वचः प्राह महामुनिः / शृण्वतां सर्वदेवानां सर्वज्ञानमयः स्वयम्

ထို့နောက် မဟာမုနိသည်—ပြုံးလျက်ပင် ဒေါသထွက်နေကာ—ဒက္ခကို စကားဖြင့် တုံ့ပြန်ပြောဆို하였다။ နတ်အားလုံး နားထောင်နေစဉ်၊ အရာအားလုံးကို သိမြင်သော ဉာဏ်၏ အရုပ်တော်ဖြစ်သူက ကိုယ်တိုင် ပြောကြား하였다။

Verse 10

दधीच उवाच यतः प्रवृत्तिर्विश्वेषां यश्चास्य परमेश्वरः / संपूज्यते सर्वयज्ञैर्विदित्वा किल शङ्करः

ဒဓီချိက ပြောသည်— «ကမ္ဘာလောကအားလုံး၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့် ပေါ်ထွန်းမှုသည် မည်သူထံမှ စတင်သနည်း၊ ထိုသူသည်လည်း အမြင့်ဆုံး အရှင် (ပရမေရှွရ) ဖြစ်၏။ ထိုသို့ သိမြင်ပြီးနောက် လူတို့သည် ယဇ်ပူဇာအားလုံးဖြင့် သင်္ကရကို ပူဇော်ကြသည်»။

Verse 11

न ह्यं शङ्करो रुद्रः संहर्ता तामसो हरः / नग्नः कपाली विकृतो विश्वात्मा नोपपद्यते

အကြောင်းမူကား ငါသည် ရုဒြအဖြစ် သင်္ကရသာ—ဖျက်ဆီးသူ၊ တမောဂုဏ်ဆန်သော ဟရ—မျှသာ မဟုတ်။ စကြဝဠာအတ္တမန် (ဗိශ්ဝာတ္မာ) ကို အဝတ်မဲ့၊ ခေါင်းခွံကိုင်၊ ရုပ်ပုံပျက်ပြားသကဲ့သို့ မသင့်လျော်စွာ မထင်မြင်ရ။

Verse 12

ईश्वरो हि जगत्स्त्रष्टा प्रभुर्नारायणः स्वराट् / सत्त्वात्मको ऽसौ भगवानिज्यते सर्वकर्मसु

အကြောင်းမူကား နာရာယဏသည် အရှင်တော်ပင်—စကြဝဠာကို ဖန်ဆင်းသူ၊ ကိုယ်တိုင်အုပ်စိုးသော မဟာဘုရား။ သတ္တဝဂုဏ် (သန့်ရှင်းတောက်ပမှု) ကို အနှစ်သာရထားသော ထိုဘဂဝန်ကို အလုပ်ကိစ္စနှင့် ရိတုအခမ်းအနားအားလုံးတွင် ပူဇော်ကြသည်။

Verse 13

दधीच उवाच किं त्वया भगवानेष सहस्त्रांशुर्न दृश्यते / सर्वलोकैकसंहर्ता कालात्मा परमेश्वरः

ဒဓီစက ပြောသည်—“အဘယ်ကြောင့် သင်သည် ကောင်းမြတ်သော ဘုရားသခင်၊ အလင်းရောင်တစ်ထောင်ရှိသော နေမင်းကို မမြင်နိုင်သနည်း။ သူသည် ကာလကို အတ္တအဖြစ်ထားသော ပရမေရှဝရ၊ လောကအားလုံးကို တစ်ဦးတည်း ပြန်လည်သိမ်းယူဖျက်သိမ်းသူ ဖြစ်၏။”

Verse 14

यं गृणन्तीह विद्वांसो धार्मिका ब्रह्मवादिनः / सो ऽयं साक्षी तीव्ररोचिः कालात्मा शाङ्करीतनुः

ဤလောက၌ ပညာရှိများ၊ ဓမ္မတရားကိုလိုက်နာသူများနှင့် ဘြဟ္မဝါဒင်များက အမြဲတမ်း ချီးမွမ်းသီဆိုသော သူ—သူတည်းဟူသော သက်သေတော်၊ အလင်းရောင်ပြင်းထန်သူ၊ ကာလကို အတ္တအဖြစ်ထားသူ၊ ရှင်ကရာ(ရှီဝ)၏ ကိုယ်တော်ဖြင့် ထင်ရှားသူ ဖြစ်၏။

Verse 15

एष रुद्रो महादेवः कपर्दे च घृणी हरः / आदित्यो भगवान् सूर्यो नीलग्रीवो विलोहितः

သူတည်းဟူသော ရုဒ္ဒရ မဟာဒေဝ—ကပရ္ဒီ (ဆံပင်ချည်ထုံးရှင်), ဂྲဏီ (တောက်ပသူ), ဟရ (ဖယ်ရှားသူ) ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် သူသည် အာဒိတျယ၊ ဘဂဝန် နေမင်း စူရျယ—နီလဂ္ရီဝ (လည်ပင်းပြာ) နှင့် ဝိလိုဟိတ (အနီရောင်ပြင်းထန်သူ) လည်း ဖြစ်၏။

Verse 16

संस्तूयते सहस्त्रांशुः सामगाध्वर्युहोतृभिः / पश्यैनं विश्वकर्माणं रुद्रमूर्ति त्रयीमयम्

အလင်းရောင်တစ်ထောင်ရှိသော နေမင်းကို စာမန်သီဆိုသူများ၊ အဓ္ဝရျု ယဇ္ဉပုရောဟိတ်များနှင့် ဟောတೃ ရွတ်ဆိုသူများက ချီးမွမ်းကြ၏။ ကြည့်လော့—လောကအားလုံးကို ဖန်ဆင်းတည်ဆောက်သူ ဝိශ්ဝကರ್ಮန်ကို—ရုဒ္ဒရ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြစ်၍ ဝေဒသုံးပါး၏ အနှစ်သာရဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 17

दक्ष उवाच य एते द्वादशादित्या आगता यज्ञभागिनः / सर्वे सूर्या इति ज्ञेया न ह्यान्यो विद्यते रविः

ဒက္ခက ပြောသည်—“ယဇ္ဉအပိုင်းကို ခံယူရန် လာရောက်သော အာဒိတျယ ဆယ့်နှစ်ပါးဤတို့ကို အားလုံး ‘စူရျယ’ (နေမင်း) ဟု သိမှတ်ရမည်။ အမှန်တကယ် သူ့အပြင် အခြား ရဝိ မရှိပါ။”

Verse 18

एवमुक्ते तु मुनयः समायाता दिदृक्षवः / बाढमित्यब्रुवन् वाक्यं तस्य साहाय्यकारिणः

ထိုစကားကို ကြားသော် မုနိရဟန်းတို့သည် ကိုယ်တိုင်မြင်လိုစိတ်ဖြင့် စုဝေးလာကြ၍ «အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်ပါစေ» ဟု ပြန်ဆိုကာ သူ၏တောင်းဆိုမှုကို လက်ခံ၍ ကူညီသူများ ဖြစ်လာကြသည်။

Verse 19

तमसाविष्टमनसो न पश्यन्ति वृषध्वजम् / सहस्त्रशो ऽथ शतशो भूय एव विनिन्द्यते

စိတ်သည် အမှောင် (တမစ်) ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံရသူတို့သည် နွားတံဆိပ်တော်ရှင် ဝೃષဓ्वဇ (သီဝ) ကို မမြင်နိုင်ကြ; ထိုအစား ထောင်ချီ၊ ရာချီဖြင့် ထပ်ခါထပ်ခါ ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ကြသည်။

Verse 20

निन्दन्तो वैदिकान् मन्त्रान् सर्वभूतपतिं हरम् / अपूजयन् दक्षवाक्यं मोहिता विष्णुमायया

ဗိဿနု၏ မာယာကြောင့် မောဟဖြစ်သူတို့သည် ဝေဒမန်တရားများကို ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ကာ သတ္တဝါအားလုံး၏ အရှင် ဟရ (သီဝ) ကို မပူဇော်မဂုဏ်ပြုကြ; ဒက္ခ၏စကားကိုသာ လိုက်နာ၍ ပူဇော်မှုကို တားဆီးထားကြသည်။

Verse 21

देवाश्च सर्वे भागार्थमागता वासवादयः / नापश्यन् देवमीशानमृते नारायणं हरिम्

ဒေဝတားအားလုံး—အိန္ဒြာနှင့် အခြားတို့—သည် မိမိတို့၏ အပိုင်းအခွဲကို ရယူလို၍ လာကြသော်လည်း၊ နာရာယဏ ဟရိ တစ်ပါးတည်းမှတပါး အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင် အခြားမည်သူမျှ မမြင်ကြ။

Verse 22

हिरण्यगर्भो भगवान् ब्रह्मा ब्रह्मविदां वरः / पश्यतामेव सर्वेषां क्षणादन्तरधीयत

ဟိရဏ္ယဂರ್ಭ ဘဂဝန် ဘြဟ္မာ—ဗြဟ္မကို သိသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး—အားလုံးကြည့်နေစဉ် တစ်ခဏအတွင်း မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 23

अन्तर्हिते भगवति दक्षो नारायणं हरिम् / रक्षकं जगतां देवं जगाम शरणं स्वयम्

ဘဂဝန်သည် မျက်မှောက်မှ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ဒက္ခသည် ကိုယ်တိုင် နာရာယဏ—ဟရီ ထံသို့ ကမ္ဘာလောကတို့၏ ကာကွယ်ရှင် ဘုရားသခင်အဖြစ် အားကိုး၍ ခိုလှုံသွား하였다။

Verse 24

प्रवर्तयामास च तं यज्ञं दक्षो ऽथ निर्भयः / रक्षते भगवान् विष्णुः शरणागतरक्षकः

ထို့နောက် ဒက္ခသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းကင်းစွာ ယဇ္ဉကို စတင်လုပ်ဆောင်하였다။ အကြောင်းမူ ဘဂဝန် ဝိෂ္ဏုသည် ခိုလှုံလာသူတို့၏ ကာကွယ်ရှင်ဖြစ်၍ အမှန်တကယ် စောင့်ရှောက်တော်မူသည်။

Verse 25

पुनः प्राह च तं दक्षं दधीचो भगवानृषिः / संप्रेक्ष्यर्षिगणान् देवान् सर्वान् वै ब्रह्मविद्विषः

ထို့နောက် ဘဂဝန် ရှင်ဋ္ဌာန ဓဓီချိ ရှင်ရသီသည် ဒက္ခအား ထပ်မံ ပြောကြား하였다။ ရသီအစုအဝေးများနှင့် ဒေဝတားတို့အားလုံးကို ကြည့်ရှုကာ ဗြဟ္မ (ဝေဒသစ္စာ) ကို မုန်းတီးသူတို့ထံသို့ မိန့်ကြား하였다။

Verse 26

अपूज्यपूजने चैव पूज्यानां चाप्यपूजने / नरः पापमवाप्नोति महद् वै नात्र संशयः

မထိုက်တန်သူကို ပူဇော်ကာ ထိုက်တန်သူကို မပူဇော်လျှင် လူသည် အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်ကို ရရှိသည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။

Verse 27

असतां प्रग्रहो यत्र सतां चैव विमानना / दण्डो देवकृतस्तत्र सद्यः पतति दारुणः

မကောင်းသူတို့ကို အားပေးကာ ကောင်းသူတို့ကို အရှက်ခွဲသော နေရာ၌ ဒေဝတားတို့က ချမှတ်ထားသော ကြောက်မက်ဖွယ် ဒဏ်ခတ်မှုသည် ချက်ချင်း ကျရောက်သည်။

Verse 28

एवमुक्त्वा तु विप्रर्षिः शशापेश्वरविद्विषः / समागतान् ब्राह्मणांस्तान् दक्षसाहाय्यकारिणः

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ဗြာဟ္မဏရ္ဓိသည် အရှင်ကို မုန်းတီးသူတို့ကို ကျိန်စာတင်၏—ဒက္ခ၏ အကူအညီပြုရန် စုဝေးလာသော ဗြာဟ္မဏတို့အားလုံးကို။

Verse 29

यस्माद् बहिष्कृता वेदा भवद्भिः परमेश्वरः / विनिन्दितो महादेवः शङ्करो लोकवन्दितः

သင်တို့သည် ဝေဒသုံးပါးကို ပယ်ချပြီး ပရမေဣရှ္ဝရကို ရှုတ်ချခဲ့ကြသည်—လောကအားလုံးက ပူဇော်ကန်တော့သော မဟာဒေဝ ရှင်ကရကို။

Verse 30

भविष्यध्वं त्रयीबाह्याः सर्वे ऽपीश्वरविद्विषः / निन्दन्तो ह्यैश्वरं मार्गं कुशास्त्रासक्तमानसाः

သင်တို့အားလုံးသည် ‘ဝေဒသုံးပါးပြင်ပ’ ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်—အရှင်ကို မုန်းတီးသူများဖြစ်၍ အရှင်၏ မာဂ္ဂကို ရှုတ်ချကာ မမှန်သော သာသနာစာတမ်းများတွင် စိတ်ကပ်နေကြလိမ့်မည်။

Verse 31

मिथ्याधीतसमाचारा मिथ्याज्ञानप्रलापिनः / प्राप्य घोरं कलियुगं कलिजैः किल पीडिताः

သူတို့၏အကျင့်အကြံသည် မမှန်သောသင်ယူမှုကြောင့် ဖြစ်လာမည်၊ ‘အသိပညာ’ အတုအယောင်ကိုလည်း အပြောအဆိုများဖြင့် ထုတ်ဖော်မည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် ကလိယုဂသို့ ရောက်သောအခါ ကလိမှ ပေါက်ဖွားသော အညစ်အကြေးအင်အားနှင့် လူတို့ကြောင့် အမှန်တကယ် ပင်ပန်းနာကျင်ရမည်။

Verse 32

त्यक्त्वा तपोबलं कृत्स्नं गच्छध्वं नरकान् पुनः / भविष्यति हृषीकेशः स्वाश्रितो ऽपि पराङ्मुखः

တပသ္ယာဖြင့် ရရှိထားသော အင်အားအားလုံးကို စွန့်ပစ်ပြီး သင်တို့သည် နောက်တစ်ဖန် နရကလောကများသို့ သွားရမည်။ အာရုံတို့၏ အရှင် ဟೃṣīkēśa ကို အားကိုးရာဟု ဆိုသော်လည်း၊ သူသည် သင်တို့ထံမှ မျက်နှာလွှဲသွားလိမ့်မည်။

Verse 33

एवमुक्त्वा तु विप्रर्षिर्विरराम तपोनिधिः / जगाम मनसा रुद्रमशेषाघविनाशनम्

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် တပဿာဓနဖြစ်သော ဗြာဟ္မဏရိရှီသည် တိတ်ဆိတ်သွား၏။ ထို့နောက် စိတ်ဖြင့် အပြစ်အားလုံးကို မကျန်အောင်ဖျက်သိမ်းသော ရုဒ္ရထံသို့ ချဉ်းကပ်လေ၏။

Verse 34

एतस्मिन्नन्तरे देवी महादेवं महेश्वरम् / पतिं पशुपतिं देवं ज्ञात्वैतत् प्राह सर्वदृक्

ထိုအချိန်တွင် အရာအားလုံးကိုမြင်သိသော ဒေဝီသည် သူ့ကို မဟာဒေဝ၊ မဟေရှ္ဝရ၊ အရှင်၊ ပရှုပတိ၊ ဒေဝဟု သိမြင်ကာ ထိုသို့သိပြီးနောက် ဤစကားများကို ပြောလေ၏။

Verse 35

देव्युवाच दक्षो यज्ञेन यजते पिता मे पूर्वजन्मनि / विनिन्द्य भवतो भावमात्मानं चापि शङ्कर

ဒေဝီက ဆို၏—“အတိတ်ဘဝတွင် ကျွန်မ၏အဖေ ဒက္ရှသည် ယဇ္ဉကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ အို ရှင်ကရ၊ သူသည် သင်၏သန့်ရှင်းသော သဘောတရားကိုလည်းကောင်း၊ မိမိကိုယ်ကိုပါ ကဲ့ရဲ့ပြောဆိုခဲ့သည်။”

Verse 36

देवाः सहर्षिभिश्चासंस्तत्र साहाय्यकारिणः / विनाशयाशु तं यज्ञं वरमेकं वृणोम्यहम्

ထိုနေရာတွင် ဒေဝများသည် ရိရှီများနှင့်အတူ ကူညီထောက်ပံ့သူများအဖြစ် ရှိနေကြ၏။ “ထိုယဇ္ဉကို ချက်ချင်းဖျက်ဆီးပါ; ငါသည် ဤတစ်ပါးတည်းသော အပေးအယူကို ရွေးချယ်ပါ၏။”

Verse 37

एवं विज्ञापितो देव्या देवो देववरः प्रभुः / ससर्ज सहसा रुद्रं दक्षयज्ञजिघांसया

ဒေဝီ၏ တောင်းဆိုချက်ကို ကြားနာပြီးနောက် ဒေဝတို့အထက်မြတ်သော အရှင်သည် ဒက္ရှ၏ ယဇ္ဉကို ဖျက်ဆီးလိုသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ရုဒ္ရကို ချက်ချင်း ဖန်ဆင်းထုတ်လွှတ်လေ၏။

Verse 38

सहस्त्रशीर्षपादं च सहस्त्राक्षं महाभुजम् / सहस्त्रपाणिं दुर्धर्षं युगान्तानलसन्निभम्

ထိုအရှင်ကို ခေါင်းနှင့်ခြေ တစ်ထောင်၊ မျက်စိတစ်ထောင်၊ လက်မောင်းကြီးမားသောအဖြစ် မြင်ရသည်။ လက်တစ်ထောင်ရှိ၍ မအနိုင်ယူနိုင်သကဲ့သို့ ယုဂအဆုံး၏ မီးကဲ့သို့ တောက်လောင်တင့်တယ်သည်။

Verse 39

दंष्ट्राकरालं दुष्प्रेक्ष्यं शङ्खचक्रगदाधरम् / दण्डहस्तं महानादं शार्ङ्गिणं भूतिभूषणम्

ထိုအရှင်သည် ကြောက်မက်ဖွယ် သွားစွယ်ကြီးများဖြင့် မကြည့်ရဲအောင် ဖြစ်၏။ သင်္ခ၊ စက်ရ၊ ဂဒါကို ကိုင်ဆောင်၍ လက်၌ ဒဏ္ဍကိုင်ကာ မဟာနာဒဖြင့် ဟိန်းဟောက်သံထွက်၏။ ရှာရင်္ဂ ဓနုကိုင်ဆောင်ပြီး သန့်ရှင်းသော ပြာ (ဗူတိ) ကို အလှဆင်အဖြစ် တင်ထားသည်။

Verse 40

वीरभद्र इति ख्यातं देवदेवसमन्वितम् / स जातमात्रो देवेशमुपतस्थे कृताञ्जलिः

ထိုအရှင်သည် “ဝီရဘဒ္ဒရ” ဟု ကျော်ကြားလာပြီး၊ ဒေဝတို့၏ ဒေဝဖြစ်သော အရှင်၏ အင်အားနှင့် အရှိန်အဝါကို ပိုင်ဆိုင်၏။ မွေးဖွားသည့် ခဏတည်းကပင် ဒေဝရှင်ထံသို့ လက်အုပ်ချီ၍ ရိုသေစွာ ချဉ်းကပ်တော်မူ၏။

Verse 41

तमाह दक्षस्य मखं विनाशय शिवोस्त्विति / विनिन्द्य मां स यजते गङ्गाद्वारे गणेश्वर

အရှင်က ကျွန်ုပ်အား “ရှီဝ၏ အမိန့်အတိုင်း ဒက္ခ၏ ယဇ္ဉကို သွားဖျက်ဆီးလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ သို့ရာတွင် ကျွန်ုပ်ကို ကဲ့ရဲ့ပြီးနောက် ထိုသူပင် ဂင်္ဂါဒွာရ၌ ပူဇော်ဝတ်ပြုနေသည်၊ အို ဂဏတို့၏ အရှင်။

Verse 42

ततो बन्धुप्रयुक्तेन सिंहेनैकेन लीलया / वीरभद्रेण दक्षस्य विनाशमगमत् क्रतुः

ထို့နောက် ဆွေမျိုးတို့၏ တိုက်တွန်းချက်ဖြင့် စေလွှတ်သော ခြင်္သေ့တစ်ကောင်တည်းကြောင့် ဝီရဘဒ္ဒရသည် ကစားသလိုပင် ဒက္ခ၏ ယဇ္ဉကရိယာကို ပျက်စီးသွားစေ하였다။

Verse 43

मन्युना चोमया सृष्टा भद्रकाली महेश्वरी / तया च सार्धं वृषभं समारुह्य ययौ गणः

ဒေါသနှင့် ဥမာမှ ပေါ်ထွန်းလာသည်မှာ မဟာဒေဝီ ဘဒ္ဒရကာလီ ဖြစ်၏။ သူမနှင့်အတူ ဂဏအဖွဲ့သည် နန္ဒီနွားပေါ်တက်၍ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 44

अन्ये सहस्त्रशो रुद्रा निसृष्टास्तेन धीमता / रोमजा इति विख्यातास्तस्य साहाय्यकारिणः

ထိုပညာရှိတော်မူသော အရှင်က ရုဒြာများကို ထောင်ပေါင်းများစွာ ထပ်မံပေါ်ထွန်းစေ၏။ သူတို့ကို ‘ရောမဇ’ (ဆံမွေးမှ မွေးဖွား) ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ အလုပ်ကမ္ဘာရေး၌ ကူညီသူများ ဖြစ်၏။

Verse 45

शूलशक्तिगदाहस्ताष्टङ्कोपलकरास्तथा / कालाग्निरुद्रसंकाशा नादयन्तो दिशो दश

သူတို့သည် လက်ထဲတွင် သုံးခွံလှံ၊ လှံတံ၊ ဂဒါတို့ကို ကိုင်ဆောင်၍၊ ထို့ပြင် တုတ်နှင့် ကျောက်တုံးများကိုလည်း ဖမ်းကိုင်ကြ၏။ ကာလမီးကဲ့သို့ ရုဒြာတော်နှင့် ဆင်တူကာ ဟိန်းဟောက်သံကြောင့် ဒిశတစ်ဆယ်လုံး တုန်လှုပ်သွား၏။

Verse 46

सर्वे वृषासनारूढाः सभार्याश्चातिभीषणाः / समावृत्य गणश्रेष्ठं ययुर्दक्षमखं प्रति

သူတို့အားလုံးသည် နန္ဒီနွားပေါ်တက်စီးကာ၊ ဇနီးများနှင့်အတူ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်ကြ၏။ ဂဏအကြီးအကဲကို ဝိုင်းရံ၍ ဒက္ခ၏ ယဇ్ఞပွဲသို့ ချီတက်သွားကြ၏။

Verse 47

सर्वे शंप्राप्य तं देशं गङ्गाद्वारमिति श्रुतम् / ददृशुर्यज्ञदेशं तं दक्षस्यामिततेजसः

သူတို့အားလုံးသည် ‘ဂင်္ဂါဒွာရ’ ဟု ကြားသိရသော ဒေသသို့ ရောက်ကြ၏။ ထိုနေရာတွင် တောက်ပမှု မတိုင်းတာနိုင်သော ဒက္ခ၏ ယဇ్ఞမြေကို မြင်တွေ့ကြ၏။

Verse 48

देवाङ्गनासहस्त्राढ्यमप्सरोगीतनादितम् / वीणावेणुनिनादाढ्यं वेदवादाभिनादितम्

ထိုနေရာသည် ကောင်းကင်နတ်သမီးများ ထောင်ပေါင်းများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်၍ အပ္စရာတို့၏ သီချင်းသံများက တုန်လှုပ်စေသည်။ ဝီဏာနှင့် ပုလင်းသံများ ကြွယ်ဝကာ ဝေဒမန်တရား၏ သံဩဇာဖြင့် ထပ်တလဲလဲ မြည်ဟည်းနေသည်။

Verse 49

दृष्ट्वा सहर्षिभिर्देवैः समासीनं प्रजापतिम् / उवाच भद्रया रुद्रैर्वोरभद्रः स्मयन्निव

ရသီများနှင့် နတ်များနှင့်အတူ အစည်းအဝေး၌ ထိုင်နေသော ပရာဇာပတိကို မြင်သော် ဝီရဘဒ္ဒရသည် ရုဒ္ဒရတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါကာ၊ ပြုံးသကဲ့သို့ သဘောထားကောင်းသော်လည်း တည်ငြိမ်ခိုင်မာစွာ ပြောဆို하였다။

Verse 50

वयं ह्यनुचराः सर्वे शर्वस्यामिततेजसः / भागाभिलप्सया प्राप्ता भागान् यच्छध्वमीप्सितान्

«ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် အလင်းတန်ခိုးမတိုင်းမတာရှိသော ရှရဝ (ရှီဝ) ၏ အမှုထမ်းများဖြစ်သည်။ မိမိတို့၏ အခွင့်အရေးအပိုင်းကို လိုလား၍ လာရောက်ကြသဖြင့်၊ လိုအပ်သည့် အပိုင်းများကို ပေးသနားပါ»။

Verse 51

अथ चेत् कस्यचिदियमाज्ञा मुनिसुरोत्तमाः / भागो भवद्भ्यो देयस्तु नास्मभ्यमिति कथ्यताम् / तं ब्रूताज्ञापयति यो वेत्स्यामो हि वयं ततः

«ယခု အမြတ်ဆုံး မုနိများနှင့် နတ်မြတ်တို့၊ အကယ်၍ ဤအမိန့်သည် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ အမိန့်ဖြစ်၍ ‘အပိုင်းကို သင်တို့အား ပေးရမည်၊ ကျွန်ုပ်တို့အား မပေးရ’ ဟု ဆိုလျှင်၊ ထိုအမိန့်ကို ထုတ်သူ မည်သူနည်း ပြောကြပါ။ ထိုအာဏာကို သိပြီးနောက် ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုအတိုင်း ဆောင်ရွက်မည်»။

Verse 52

एवमुक्ता गणेशेन प्रजापतिपुरः सराः / देवा ऊचुर्यज्ञभागे न च मन्त्रा इति प्रभुम्

ဂဏေရှက ပရာဇာပတိ၏ အစည်းအဝေးရှေ့၌ ထိုသို့ မေးမြန်းသော်၊ နတ်တို့သည် သခင်ထံသို့ ပြောကြသည်– «ယဇ္ဉအပိုင်းအရေးတွင် မန္တရများက ထိုသို့ မခွင့်ပြုပါ» ဟု။

Verse 53

मन्त्रा ऊचुः सुरान् यूयं तमोपहतचेतसः / ये नाध्वरस्य राजानं पूजयध्वं महेश्वरम्

မန္တရားတို့က နတ်တို့အား ဆို၏ — «သင်တို့၏စိတ်သည် အမှောင်ကြောင့် ဖုံးလွှမ်းပျက်စီးနေသည်။ ယဇ္ဉ (အဓ္ဝရ) ၏ အရှင် မဟေရှဝရကို မပူဇော်ကြသဖြင့်»။

Verse 54

ईश्वरः सर्वभूतानां सर्वभूततनुर्हरः / पूज्यते सर्वयज्ञेषु सर्वाभ्युदसिद्धिदः

ဣရှ္ဝရသည် သတ္တဝါအားလုံး၏ အရှင် — သတ္တဝါအားလုံး၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို မိမိ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်အဖြစ် ခံယူထားသော ဟရိ — ယဇ္ဉအားလုံးတွင် ပူဇော်ခံရ၏။ အကြောင်းမှာ အကျိုးစီးပွားနှင့် သာသနာရေးစိဒ္ဓိ အားလုံးကို ပေးသနားတော်မူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 55

एवमुक्ता अपीशानं मायया नष्टचेतसः / न मेनिरे ययुर्मन्त्रा देवान् मुक्त्वा स्वमालयम्

ဤသို့ ပြောဆိုသော်လည်း မာယာကြောင့် စိတ်ပျက်ယွင်းသွား၍ ဣရှာနကို မသိမမြင်ကြ။ နတ်တို့ကို စွန့်ခွာကာ မန္တရားကို ကိုင်ဆောင်သူတို့သည် မိမိတို့၏ နေရာသို့ ထွက်ခွာသွားကြ၏။

Verse 56

ततः स रुद्रो भगवान् सभार्यः सगणेश्वरः / स्पृशन् कराभ्यां ब्रह्मर्षि दधीचं प्राह देवताः

ထို့နောက် ကောင်းမြတ်သော ရုဒ္ဒရဘုရားသည် မဟာမိဖုရားနှင့်အတူ၊ ဂဏာတို့၏ အရှင်များက လိုက်ပါလျက်၊ ဗြဟ္မရ္ဍိ ဒဓီချိကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ထိတွေ့ကာ နတ်တို့အား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 57

मन्त्राः प्रमाणं न कृता युष्माभिर्बलगर्वितैः / यस्मात् प्रसह्य तस्माद् वो नाशयाम्यद्य गर्वितम्

«အားအင်ကို မာန်တက်၍ သင်တို့သည် မန္တရားတို့ကို အာဏာရှိသော သက်သေအဖြစ် မခံယူကြ။ ထို့ကြောင့် ငါသည် အင်အားဖြင့် သင်တို့ကို နှိမ်နင်းပြီး ယနေ့ သင်တို့၏ မာန်ကို ဖျက်ဆီးမည်»။

Verse 58

इत्युक्त्वा यज्ञशालां तां ददाह गणपुङ्गवः / गणेश्वराश्च संक्रुद्धा यूपानुत्पाट्य चिक्षिपुः

ဤသို့ဆိုပြီးနောက်၊ ရှိဝ၏ ဂဏာတို့အနက် အမြင့်ဆုံးသူသည် ယဇ္ဉာခန်းမကို မီးရှို့လောင်ကျွမ်းစေ하였다။ ထို့နောက် ဒေါသထွက်သော ဂဏေရှဝရတို့သည် ယူပတိုင်များကို ဆွဲထုတ်ကာ အဝေးသို့ ပစ်ချလိုက်ကြသည်။

Verse 59

प्रस्तोत्रा सह होत्रा च अश्वं चैव गणेश्वराः / गृहीत्वा भीषणाः सर्वे गङ्गास्त्रोतसि चिक्षिपुः

ထို့နောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသော ဂဏေရှဝရတို့သည် ယဇ္ဉာမြင်းကိုလည်းကောင်း၊ ပရஸ္တိုတೃနှင့် ဟောတೃ ယဇ္ဉာပုရောဟိတ်တို့ကိုလည်းကောင်း ဖမ်းယူကာ ဂင်္ဂါမြစ်ရေစီးထဲသို့ ပစ်ချလိုက်ကြသည်။

Verse 60

वीरभद्रो ऽपि दीप्तात्मा शक्रस्योद्यच्छतः करम् / व्यष्टम्भयददीनात्मा तथान्येषां दिवौकसाम्

ထို့နောက် တောက်ပသောစိတ်ဝိညာဉ်ရှိသည့် ဝီရဘဒ္ဒရသည် လက်ကိုမြှောက်လာသော သက္က (အိန္ဒြ) ၏လက်ကို တားဆီးခဲ့သည်။ မကြောက်မရွံ့သောနှလုံးဖြင့် အခြား ကောင်းကင်နေထိုင်သူ ဒေဝတို့၏လက်များကိုလည်း ထိန်းချုပ်တားဆီး하였다။

Verse 61

भगस्य नेत्रे चोत्पाट्य करजाग्रेण लीलया / निहत्य मुष्टिना दन्तान् पूष्णश्चैवमपातयत्

ကစားသလိုပင် သူသည် လက်သည်းဖျားဖြင့် ဘဂ၏ မျက်စိနှစ်လုံးကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မুষ্টဖြင့် ပူရှန်၏ သွားများကို ထိုးနှက်ကာ ထိုနည်းတူပင် လဲကျစေ하였다။

Verse 62

तथा चन्द्रमसं देवं पादाङ्गुष्ठेन लीलया / धर्षयामास बलवान् स्मयमानो गणेश्वरः

ထိုနည်းတူပင် အင်အားကြီးသော ဂဏေရှဝရသည် ပြုံးလျက်၊ ခြေမကြီးဖြင့် လကမ္ဘာဒေဝ (စန္ဒြ) ကို ကစားသလို ဖိနှိပ်ကာ အရှက်ရစေ하였다။

Verse 63

वह्नेर्हस्तद्वयं छित्त्वा जिह्वामुत्पाट्य लीलया / जघान मूर्ध्नि पादेन मुनीनपि मुनीश्वराः

အဂ္နိ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြတ်တောက်၍ လျှာကိုလည်း ကစားသလို ဆွဲထုတ်ကာ၊ မုနိတို့အထက်တော် မုနိရှင်သည် မုနိများကိုပါ ခြေဖြင့် ခေါင်းပေါ် ထိုးနှက်တော်မူ၏။

Verse 64

तथा विष्णुं सहरुडं समायान्तं महाबलः / विव्याध निशेतैर्बाणैः स्तम्भयित्वा सुदर्शनम्

ထို့နောက် ဂရုဍနှင့်အတူ ရှေ့တိုးလာသော ဗိဿဏုကို မဟာဗလရှိသော စစ်သူရဲက စုဒർശနကို တားဆီးအောင်လုပ်ပြီး၊ ဓားသွားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော မြားများဖြင့် ထိုးဖောက်တော်မူ၏။

Verse 65

समालोक्य महाबाहुरागत्य गरुडो गणम् / जघान पक्षैः सहसा ननादाम्बुनिधिर्यथा

အစုအဖွဲ့ကို မြင်သော် လက်ကြီးအားကြီးသော ဂရုဍသည် အပေါ်မှ ဆင်းလာ၍ တစ်ခဏတည်းတွင် အဖွဲ့ကို တောင်ပံများဖြင့် ထိုးနှက်ကာ သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်လေ၏။

Verse 66

ततः सहस्त्रशो भद्रः ससर्ज गरुडान् स्वयम् / वैनतेयादभ्यधिकान् गरुडं ते प्रदुद्रुवुः

ထို့နောက် မင်္ဂလာရှိသော အရှင်သည် ကိုယ်တိုင် ဂရုဍများကို ထောင်ချီ ဖန်ဆင်းတော်မူ၏—ဝိုင်နတေယထက်ပင် သာလွန်သော ဂရုဍများဖြစ်၍—ထိုဂရုဍတို့သည် ဂရုဍ (ဝိုင်နတေယ) ထံသို့ ပြေးလွှားဝင်ရောက်ကြ၏။

Verse 67

तान् दृष्ट्वा गरुडो धीमान् पलायत महाजवः / विसृज्य माधवं वेगात् तदद्भुतमिवाभवत्

ထိုတို့ကို မြင်သော် ပညာရှိ ဂရုဍသည် မဟာလျင်မြန်စွာ မုန်တိုင်းကဲ့သို့ ထွက်ပြေးလေ၏။ အလျင်အမြန်ဖြင့် မာဓဝကို လွှတ်ချလိုက်ရာ၊ အဖြစ်အပျက်သည် အံ့ဩဖွယ်တကယ် ဖြစ်လာ၏။

Verse 68

अन्तर्हिते वैनतेये भगवान् पद्मसंभवः / आगत्य वारयामास वीरभद्रं च केशवम्

ဝိုင်နတေယ (ဂရုဍ) မျက်စိမှ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ၊ ဘုရားပဒ္မသမ္ဘဝ (ဗြဟ္မာ) ရောက်လာ၍ ဝီရဘဒ္ဒရနှင့် ကေရှဝ (ဗိဿနု) တို့ကို တားဆီးတော်မူ၏။

Verse 69

प्रसादयामास च तं गौरवात् परमेष्ठिनः / संस्तूय भगवानीशः साम्बस्तत्रागमत् स्वयम्

ထို့နောက် အမြင့်ဆုံးအရှင် (ပရမေဋ္ဌင်) ကို ဂုဏ်ပြုလေးစားသဖြင့် သူသည် ပူဇော်၍ စိတ်ချမ်းသာစေလိုက်၏။ ထို့ပြင် စတုတ္ထာများဖြင့် ချီးမွမ်းပြီးနောက် ဘုရားသခင်—သာမ္ဗ (ရှီဝ) သည် ကိုယ်တိုင် ထိုနေရာသို့ ကြွလာတော်မူ၏။

Verse 70

वीक्ष्य देवाधिदेवं तं साम्बं सर्वगणैर्वृतम् / तुष्टाव भगवान् ब्रह्मा दक्षः सर्वे दिवौकसः

ဒေဝတို့၏ အဓိဒေဝ—သာမ္ဗ (ရှီဝ)—ကို ဂဏများအားလုံး ဝန်းရံထားသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ဂုဏ်ထူးမြတ်သော ဗြဟ္မာသည် ဒက္ခနှင့် ကောင်းကင်နေ သတ္တဝါများအားလုံးနှင့်အတူ ချီးမွမ်းတော်မူ၏။

Verse 71

विशेषात् पार्वतीं देवीमीश्वरार्धशरीरिणीम् / स्तोत्रैर्नानाविधैर्दक्षः प्रणम्य च कृताञ्जलिः

အထူးသဖြင့် ဒက္ခသည် လက်အုပ်ချီ၍ ဦးညွှတ်ကာ၊ ဣရှ္ဝရ၏ အာဓာ-ရှရီရိဏီ (အဓနာရီဣရှ္ဝရ) ဖြစ်သော ဒေဝီ ပါရဝတီကို စတုတ္ထာမျိုးစုံဖြင့် ချီးမွမ်းတော်မူ၏။

Verse 72

ततो भगवती देवी प्रहसन्ती महेश्वरम् / प्रसन्नमानसा रुद्रं वचः प्राह घृणानिधिः

ထို့နောက် ဘုရားမ ဒေဝီသည် ပြုံးရယ်လျက် မဟေရှ္ဝရကို မိန့်ကြား၏။ စိတ်နှလုံး ပျော်ရွှင်ငြိမ်းချမ်းကာ ရုဒ္ဒရအား စကားဆိုတော်မူ၏—ကရုဏာ၏ خز خز (သိုလှောင်ရာ) ဖြစ်သောသူမ။

Verse 73

त्वमेव जगतः स्त्रष्टा शासिता चैव रक्षकः / अनुग्राह्यो भगवता दक्षश्चापि दिवौकसः

အရှင်တော်တစ်ပါးတည်းသာ စကြဝဠာ၏ ဖန်ဆင်းရှင်၊ အုပ်ချုပ်ရှင်၊ ကာကွယ်ရှင် ဖြစ်တော်မူ၏။ ကောင်းကင်ဘုံနေ ဒေဝတို့အတွင်း ကျွမ်းကျင်သည့် အရှင် ဒက္ခာပင်လျှင် ဘဂဝန်၏ ကရုဏာကို ခံယူရသူ ဖြစ်၏။

Verse 74

ततः प्रहस्य भगवान् कपर्दे नीललोहितः / उवाच प्रणतान् देवान् प्राचेतसमथो हरः

ထို့နောက် ဘဂဝန်သည် ပြုံးရွှင်၍—ကပရ္ဒိန်၊ နီလလောဟိတ၊ ဟရ—ပရာချက်သ (Prācetasa) နှင့်အတူ ဦးညွှတ်ကန်တော့နေသော ဒေဝတို့အား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 75

गच्छध्वं देवताः सर्वाः प्रसन्नो भवतामहम् / संपूज्यः सर्वयज्ञेषु न निन्द्यो ऽहं विशेषतः

ဒေဝတို့အားလုံး ယခုသွားကြလော့; ငါသည် သင်တို့အပေါ် ကျေနပ်နှစ်သက်မည်။ ယဇ္ဉအားလုံးတွင် ငါကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ရမည်၊ အထူးသဖြင့် ငါကို မနိန္ဒာမပြုရ။

Verse 76

त्वं चापि शृणु मे दक्ष वचनं सर्वरक्षणम् / त्यक्त्वा लोकैषणामेतां मद्भक्तो भव यत्नतः

ဒက္ခာရေ၊ သင်လည်း ငါ၏ စကားကို နားထောင်လော့၊ အရာအားလုံးကို ကာကွယ်ပေးသော အကြံဉာဏ်ဖြစ်၏။ လောကဂုဏ်သိက္ခာကို လိုလားတပ်မက်ခြင်းကို စွန့်၍ ကြိုးစားကာ ငါ့ကို ဘက္တိဖြင့် ဆည်းကပ်လော့။

Verse 77

भविष्यसि गणेशानः कल्पान्ते ऽनुग्रहान्मम / तावत् तिष्ठ ममादेशात् स्वाधिकारेषु निर्वृतः

ငါ၏ အနုဂ्रहကြောင့် ကလ္ပအဆုံး၌ သင်သည် ဂဏတို့၏ အရှင် (ဂဏေရှ) ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုအချိန်အထိ ငါ၏ အမိန့်အတိုင်း မိမိအခွင့်အာဏာနယ်ပယ်၌ စိတ်ငြိမ်သက်၍ ကျေနပ်စွာ တည်နေလော့။

Verse 78

एवमुक्त्वा स भगवान् सपत्नीकः सहानुगः / अदर्शनमनुप्राप्तो दक्षस्यामिततेजसः

ဤသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုရားမြတ်သည် မဟာမယ်တော်နှင့် အတူ၊ အနုဂများနှင့်အတူ ဒက္ခ၏ အကန့်အသတ်မဲ့ တေဇောဓာတ်ရှေ့မှ မျက်မြင်မရအောင် ပျောက်ကွယ်သွား၏။

Verse 79

अन्तर्हिते महादेवे शङ्करे पद्मसंभवः / व्याजहार स्वयं दक्षमशेषजगतो हितम्

မဟာဒေဝ ရှင်ကရာ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ပဒ္မသမ္ဘဝ (ဗြဟ္မာ) သည် ကမ္ဘာလောကအလုံးစုံ၏ အကျိုးအတွက် ဒက္ခအား ကိုယ်တိုင် မိန့်ကြား၏။

Verse 80

ब्रह्मोवाच किं तवापगतो मोहः प्रसन्ने वृषभध्वजे / यदाचष्ट स्वयं देवः पालयैतदतन्द्रितः

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်—“နွားတံဆိပ်တော်ကိုင်ရှင်အရှင်၊ သင်သည် သာယာငြိမ်းချမ်းလာသောကြောင့် သင်၏ မောဟသည် ယခု ပျောက်ကင်းပြီလော။ ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင် ကြေညာသကဲ့သို့၊ ဤအရာကို မပျင်းမနား မလစ်လျူရှုဘဲ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်စေ” ဟု။

Verse 81

सर्वेषामेव भूतानां हृद्येष वसतीश्वरः / पश्यन्त्येनं ब्रह्मभूता विद्वांसो वेदवादिनः

သတ္တဝါအားလုံး၏ နှလုံးသားအတွင်း၌ အီශ්ဝရသည် တကယ်တမ်း နေထိုင်တော်မူ၏။ ဗြဟ္မဖြစ်လာသော ပညာရှိများ၊ ဝေဒကို သိမြင်၍ ဟောပြောသူများသည် ထိုအရှင်ကို တိုက်ရိုက် မြင်ကြ၏။

Verse 82

स आत्मा सर्वभूतानां स बीजं परमा गतिः / स्तूयते वैदिकैर्मन्त्रैर्देवदेवो महेश्वरः

ထိုအရှင်သည် သတ္တဝါအားလုံး၏ အတ္တမဖြစ်၍၊ အကြောင်းရင်းဖြစ်သော မျိုးစေ့လည်း ဖြစ်ကာ၊ အမြင့်ဆုံးသော သွားရာလမ်း (ပရမဂတိ) ဖြစ်၏။ ဒေဝဒေဝ မဟေရှဝရ မဟာဒေဝကို ဝေဒမန်တရများဖြင့် ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 83

तमर्चयति यो रुद्रं स्वात्मन्येकं सनातनम् / चेतसा भावयुक्तेन स याति परमं पदम्

မိမိအတ္တအတွင်း၌ တစ်ပါးတည်း အနန္တ အစဉ်တည်သော ရုဒ္ဒရကို စိတ်နှလုံးဖြင့် ဘက္တိနှင့် အတွင်းသမาธိပြည့်ဝစွာ ပူဇော်သူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး အဘောဒ်သို့ ရောက်၏။

Verse 84

तस्मादनादिमध्यान्तं विज्ञाय परमेश्वरम् / कर्मणा मनसा वाचा समाराधय यत्नतः

ထို့ကြောင့် အစမရှိ အလယ်မရှိ အဆုံးမရှိသော ပရမေဣශ්ဝရကို သိမြင်ပြီးနောက်၊ ကိုယ်ကာယကံ၊ စိတ်၊ နှုတ်ကပတ်တို့ဖြင့် အားထုတ်ကာ ပူဇော်ပါ။

Verse 85

यत्नात् परिहरेशस्य निन्दामात्मविनाशनीम् / भवन्ति सर्वदोषाय निन्दकस्य क्रिया यतः

ဣရှကို အပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့ခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးသဖြင့် အထူးသတိဖြင့် ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ကဲ့ရဲ့သူ၏ လုပ်ရပ်အားလုံးသည် အပြစ်အနာအဆာတို့၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်လာသဖြင့်။

Verse 86

यस्तवैष महायोगी रक्षको विष्णुरव्ययः / स देवदेवो भगवान् महादेवो न संशयः

သင်၏ ကာကွယ်ရှင်ဖြစ်သော အဗျယ မဟာယောဂီ ဗိෂ္ဏုသည်ပင် တကယ်တမ်း ဘဂဝန် မဟာဒေဝ၊ ဒေဝတို့၏ ဒေဝ ဖြစ်သည်—သံသယမရှိ။

Verse 87

मन्यन्ते ये जगद्योनिं विभिन्नं विष्णुमीश्वरात् / मोहादवेदनिष्ठत्वात् ते यान्ति नरकं नराः

မောဟနှင့် အဝိဇ္ဇာ၌ တည်ကြည်ခြင်းကြောင့်၊ ကမ္ဘာ၏ မူလယောနိဖြစ်သော ဗိṣ္ဏုကို ဣရှဝရမှ ခွဲခြားထင်မြင်သူ လူတို့သည် နရကသို့ သွားရ၏။

Verse 88

वेदानुवर्तिनो रुद्रं देवं नारायणं तथा / एकीभावेन पश्यन्ति मुक्तिभाजो भवन्ति ते

ဝေဒကိုလိုက်နာသူတို့သည် ရုဒြာနှင့် နာရာယဏကို တစ်တည်းသော တတ္တဝအဖြစ် မြင်ကြ၍ မောက္ခကို ဝေမျှခံစားသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 89

यो विष्णुः स स्वयं रुद्रो यो रुद्रः स जनार्दनः / इति मत्वा यजेद् देवं स याति परमां गतिम्

ဗိဿနုသည် အမှန်တကယ် ရုဒြာတော်ပင် ဖြစ်၏; ရုဒြာသည်လည်း ဇနာရဒန ဖြစ်၏ဟု သိမြင်ကာ၊ ထိုဘုရားကို ပူဇော်ရမည်။ ထိုပူဇော်သူသည် အမြင့်ဆုံးသော ဂတိသို့ ရောက်၏။

Verse 90

सृजत्येतज्जगत् सर्वं विष्णुस्तत् पश्यतीश्वरः / इत्थं जगत् सर्वमिदं रुद्रनारायणोद्भवम्

ဤလောကအလုံးစုံကို ဗိဿနုက ဖန်ဆင်းတော်မူ၏၊ အီශ්ဝရ (ရုဒြာ) က ထိုကို ကြည့်ရှုထိန်းကွပ်တော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ဤကမ္ဘာလောကအားလုံးသည် ရုဒြာနှင့် နာရာယဏတို့မှ ပေါင်းစည်း၍ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 91

तस्मात् त्यक्त्वा हरेर्निन्दां विष्णावपि समाहितः / समाश्रयेन्महादेवं शरण्यं ब्रह्मवादिनाम्

ထို့ကြောင့် ဟရိကို စော်ကားပြောဆိုခြင်းကို စွန့်လွှတ်၍၊ ဗိဿနု၌လည်း စိတ်တည်ငြိမ်သော ဘက္တိဖြင့် ရှိနေကာ၊ ဗြဟ္မကို သိမြင်သင်ကြားသူတို့၏ အားကိုးရာ မဟာဒေဝကို ခိုလှုံရမည်။

Verse 92

उपश्रुत्याथ वचनं विरिञ्चस्य प्रजापतिः / जगाम शरणं देवं गोपतिं कृत्तिवाससम्

ဗိရိဉ္စိ (ဗြဟ္မာ) ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ပရဇာပတိသည် ဘုရားထံ ခိုလှုံရန် သွား၏—ဂိုပတိ၊ သတ္တဝါတို့၏ အရှင်၊ ကೃတ္တိဝာသ (အရေပြားဝတ်ဆင်သူ) ရှိဝတော်မူသော သီဝတော်။

Verse 93

ये ऽन्ये शापाग्निनिर्दग्धा दधीचस्य महर्षयः / द्विषन्तो मोहिता देवं संबभूवुः कलिष्वथ

ထို့ပြင် ဒဓီချိနှင့် ဆက်နွယ်သော အခြား မဟာရိရှီတို့သည် ကျိန်စာမီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းကာ စိတ်မောဟဖြစ်၍၊ အရှင်ဘုရားကို မုန်းတီးသဖြင့် ကလိယုဂ၏ သဘောကို ကိုယ်စားပြုလာကြ၏။

Verse 94

त्यक्त्वा तपोबलं कृत्स्नं विप्राणां कुलसंभवाः / पूर्वसंस्कारमहात्म्याद् ब्रह्मणो वचनादिह

ဗြာဟ္မဏ ရိရှီတို့၏ မျိုးရိုးမှ မွေးဖွားသူတို့သည် ဤနေရာ၌ တပဿာအင်အား အလုံးစုံကို စွန့်လွှတ်ကြ၏—အတိတ်သံသရာကံအလေ့အထ၏ ဂုဏ်သတ္တိကြောင့်လည်းကောင်း၊ ဗြဟ္မာ၏ အမိန့်ကို လိုက်နာ၍လည်းကောင်း။

Verse 95

मुक्तशापास्ततः सर्वे कल्पान्ते रौरवादिषु / निपात्यमानाः कालेन संप्राप्यादित्यवर्चसम् / ब्रह्माणं जगतामीशमनुज्ञाताः स्वयंभुवा

ထို့နောက် သူတို့အားလုံးသည် ကျိန်စာမှ လွတ်မြောက်ကြ၍၊ ကပ္ပအဆုံး၌—ကာလ၏ အင်အားကြောင့် ရောရဝ စသည့် နရကများသို့ ပစ်ချခံရသော်လည်း—နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော အရောင်အဝါကို ရရှိကာ၊ စွယ်ယမ္ဘူ၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် လောကတို့၏ အရှင် ဗြဟ္မာထံ ရောက်ရှိကြ၏။

Verse 96

समाराध्य तपोयोगादीशानं त्रिदशाधिपम् / भविष्यन्ति यथा पूर्वं शङ्करस्य प्रसादतः

တပဿာနှင့် ယောဂအားဖြင့် ဣရှာန—ရှီဝ၊ တပဿာယောဂ၏ အရှင်၊ ဒေဝတို့၏ အုပ်စိုးရှင်—ကို သေချာစွာ ပူဇော်ပန်ကြားပြီးနောက်၊ ရှင်ကရ၏ ကရုဏာကြောင့် ယခင်ကကဲ့သို့ ပြန်လည်ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်။

Verse 97

एतद् वः कथितं सर्वं दक्षयज्ञनिषूदनम् / शृणुध्वं दक्षपुत्रीणां सर्वासां चैव संततिम्

ဒါအားလုံးကို သင်တို့အား ပြောပြီးပြီ—ဒက္ခ၏ ယဇ္ဉပွဲ ပျက်စီးခြင်းအကြောင်းကို။ ယခုတော့ ဒက္ခ၏ သမီးများ အားလုံး၏ မျိုးဆက်စဉ်ဆက်ကိုလည်း နားထောင်ကြလော့။