
Viṣṇu-māhātmya-varṇana & Vamśa-prasaṅga (Genealogical Continuation)
ဤအဓ್ಯಾಯတွင် “Viṣṇumāhātmya-varṇana” ဟူသောခေါင်းစဉ်အောက်၌ သုတ္တက ဦးဆောင်၍ မျိုးရိုးစာရင်းကို ပူရာဏပုံစံအတိုင်း ဗိဿဏု၏မဟာတ್ಮကို ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် မင်းဆက်သမိုင်းကို တွဲဖက်ဖော်ပြထားသည်။ မျိုးရိုးသည် အဖ→သား အစဉ်လိုက် ဆက်သွားပြီး မာရုတ္တသည် သားမရှိသူ (anapatya) ဖြစ်သော်လည်း ပေါရဝ မျိုးရိုးဝင် ဒုෂ္ကန္တကို သားအဖြစ် လက်ခံ/ခန့်အပ်ခဲ့ကြောင်း ဆိုသည်။ ယယာတိ၏ ကျိန်စာနှင့် jarā-saṃkramaṇa အယူအဆကြောင့် ပေါရဝအင်အားတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသည် တုရဝစု မျိုးရိုးထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပုံကို ရှင်းပြသည်။ ထို့နောက် Pāṇḍya, Kerala, Cola, Kulya တို့ကဲ့သို့ janapada များ၏ အမည်ဖြစ်လာသော အမည်ပေးဘိုးဘွားများကို ဖော်ပြကာ မျိုးရိုးက မြေဒေသအမည်သမိုင်းမြေပုံတစ်ခုလို လုပ်ဆောင်ကြောင်း ပြသည်။ Druhyu မျိုးရိုး (Babhrū, Setu, Aruddha) ကိုလည်း ဆက်လက်ဖော်ပြပြီး စစ်ပွဲဇာတ်လမ်းရှည်တစ်ခု ပါဝင်ကာ နောက်ဆုံး Gāndhāra အမည်မှ “Gāndhāra-viṣaya” ဟူသော ဒေသအမည် ပေါ်ထွန်းလာသည်။ အဆုံးတွင် မြောက်ဘက် (udīcī) မလေစ္ဆာနိုင်ငံများ၏ အုပ်ချုပ်သူများကို မှတ်တမ်းတင်ပြီး Anu ၏ သားများ (Sabhānara, Kālacakṣu, Parākṣa) မှ Kālānala, Sṛñjaya, Purañjaya စသဖြင့် ဆက်လက်ရေတွက်ကာ ပူရာဏမင်းဆက်ကွန်ယက်၏ စနစ်တကျ အစီအစဉ်ကို ပြသသည်။
Verse 1
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे विष्णुमाहात्म्यवर्णनं नाम त्रिसप्ततितमो ऽध्यायः // ७३// सूत उवाच तुर्वसोस्तु सुतो वह्निर्वह्नेर्गोभानुरात्मजः / गोभानोस्तु सुतो वीर स्त्रिसानुरपाजितः
ဤသို့ သီရိဗြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ၌၊ ဝါယုမိန့်ကြားသော အလယ်ပိုင်း၊ တတိယ ဥပေါဒ္ဓာတပဒ၌ ‘ဗိဿဏု မဟာတ္မ്യ ဖော်ပြခြင်း’ ဟူသော ၇၃ မြောက် အခန်း ဖြစ်သည်။ စူတက ပြောသည်—တုရ္ဝစု၏ သားမှာ ဝဟ္နိ၊ ဝဟ္နိ၏ သားမှာ ဂိုဘ္ဟာနု၊ ဂိုဘ္ဟာနု၏ ရဲရင့်သော သားမှာ စ္တြိသာနု (အပာဇိတ) ဖြစ်သည်။
Verse 2
करन्धमस्तु त्रैसानो मरुत्तस्तस्य चात्मजः / अन्यस्त्वाविज्ञितो राजा मरुत्तः कथितः पुरा
ထရိုင်သာနု၏ သားမှာ ကရန္ဓမ ဖြစ်၍၊ သူ၏ သားမှာ မရုတ္တ ဖြစ်သည်။ ရှေးကာလတွင် ‘မရုတ္တ’ ဟူသော အမည်ဖြင့် မသိသာသော မင်းတစ်ပါးလည်း ဖော်ပြထားသည်။
Verse 3
अनपत्यो मरुत्तस्तु स राजासीदिति श्रुतम् / दुष्कन्तं पौरवं चापि स वै पुत्रमकल्पयत्
ကြားသိရသည်မှာ မရုတ္တ မင်းသည် သားသမီးမရှိသူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပေါရဝ မျိုးနွယ်မှ ဒုရှ္ကန္တ ကို သူ၏ သားအဖြစ် လက်ခံခဲ့သည်။
Verse 4
एवं ययातिशापेन जरासंक्रमणे पुरा / तुर्वसोः पौरवं वंशं प्रविवेश पुरा किल
ဤသို့ ယယာတိ၏ ကျိန်စာကြောင့်၊ ရှေးကာလ၌ အိုမင်းမှု လွှဲပြောင်းခြင်း (ဇရာ-သင်္ကရမဏ) အခါတွင် တုရ္ဝစု၏ မျိုးဆက်သည် ပေါရဝ မျိုးနွယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ဟု ဆိုကြသည်။
Verse 5
दुष्कन्तस्य तु दायादः सरूप्यो नाम पार्थिवः / सरूप्यात्तु तथाण्डीरश्चत्वारस्तस्य चात्मजाः
ဒုရှ္ကန္တ၏ အမွေဆက်ခံသူမှာ စရူပျ မင်း ဖြစ်သည်။ စရူပျမှ အဏ္ဍီရ နှင့် သူ၏ သားလေးယောက် ပေါ်ထွန်းလာသည်။
Verse 6
पाण्ड्यश्च केरलश्चैव चोलः कुल्यस्तथैव च / तेषां जनपदाः कुल्याः पाण्ड्याश्चोलाः सकेरलाः
ပဏ္ဍျ၊ ကေရလ၊ ခိုးလ နှင့် ကုလျ တို့သည် နိုင်ငံဒေသ (janapada) အဖြစ် ထင်ရှားကြ၏; သူတို့၏ ဒေသများကို ကုလျ၊ ပဏ္ဍျ၊ ခိုးလ၊ ကေရလ ဟု ခေါ်ကြသည်။
Verse 7
द्रुह्योश्च तनयौ वीरौ बभ्रुः सेतुश्च विश्रुतौ / अरुद्धः सेतुपुत्रस्तु बाब्रवो रिपुरुच्यते
ဒြုဟျု၏ သားရဲရင့်နှစ်ဦးမှာ ဘဗ္ရု နှင့် စေတု ဟု ထင်ရှားကြ၏; စေတု၏ သား အရုဒ္ဓ ကို ‘ဗာဗ္ရဝ’ ဟုလည်း ခေါ်၍ ရန်သူဖျက်သူဟု ဆိုကြသည်။
Verse 8
यौवनाश्वेन समितौ कृच्छेण निहतो बली / युद्धं सुमहदासीत्तु मासान्परिचतुर्दश
ယောဝနာရှွနှင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် ထိုအားကြီးသူကို ခက်ခဲစွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်; စစ်ပွဲသည် အလွန်ကြီးမား၍ လ ၁၄ လုံးတိုင်တိုင် ဆက်လက်ခဲ့သည်။
Verse 9
अरुद्धस्य तु दायादो गान्धारो नाम पार्थिवः / ख्यायते यस्य नाम्ना तु गान्धारविषयो महान्
အရုဒ္ဓ၏ အမွေဆက်ခံသူမှာ ‘ဂန္ဓာရ’ အမည်ရှိ ဘုရင်ဖြစ်၍၊ သူ၏ အမည်ကြောင့်ပင် မဟာ ဂန္ဓာရ ဒေသသည် ထင်ရှားလာသည်။
Verse 10
गान्धारादेशजाश्चापि तुरगा वाजिनां वराः / गान्धारपुत्रो धर्मस्तु धृतस्तस्य सुतो ऽभवत्
ဂန္ဓာရ ဒေသတွင် မွေးဖွားသော မြင်းများလည်း မြင်းတို့အနက် အကောင်းဆုံးဟု မှတ်ယူကြသည်; ဂန္ဓာရ၏ သားမှာ ‘ဓမ္မ’ ဖြစ်၍၊ သူ၏ သားမှာ ‘ဓြတ’ ဖြစ်သည်။
Verse 11
धृतस्य दुर्दमो जज्ञे प्रचेतास्तस्य चात्मजः / प्रचेतसः पुत्रशतं राजानः सर्व एव ते
ဓြတ၏သား ဒုရ္ဒမ ပေါ်ထွန်းလာ၍၊ သူ၏သားမှာ ပရစေတ ဖြစ်သည်။ ပရစေတစ်တွင် သားတစ်ရာရှိပြီး၊ အားလုံးသည် မင်းများ ဖြစ်ကြသည်။
Verse 12
म्लेच्छराष्ट्राधिपाः सर्वे ह्युदीचीं दिशमास्थिताः / अनोश्चैव सुता वीरास्त्रयः परमधार्मिकाः
သူတို့အားလုံးသည် မလေစ္ဆ နိုင်ငံများ၏ အုပ်စိုးရှင်များဖြစ်၍ မြောက်ဘက်သို့ တည်ရှိကြသည်။ အနု၌လည်း သာသနာဓမ္မမြတ်သော သူရဲကောင်းသား သုံးယောက် ရှိသည်။
Verse 13
सभानरः कालचक्षुः पराक्षस्चेति विश्रुताः / सभानरस्य पुत्रस्तु विद्वान्कालानलो नृपः
သူတို့ကို သဘாநရ၊ ကာလစက္ခု၊ ပရာက္ခ ဟူ၍ ထင်ရှားကြသည်။ သဘாநရ၏သားမှာ ပညာရှိမင်း ကာလာနလ ဖြစ်သည်။
Verse 14
कालानलस्य धर्मात्मा सृंजयो नाम विश्रुतः / सृंजयस्याभवत्पुत्रो वीरो नाम्ना पुरञ्जयः
ကာလာနလ၏ ဓမ္မစိတ်ရှိသောသားသည် စೃဉ္ဇယ ဟု ထင်ရှားသည်။ စೃဉ္ဇယ၏သားမှာ သူရဲကောင်း ပုရဉ္ဇယ ဖြစ်သည်။
Verse 15
आसीदिन्द्रसमो राजा प्रतिष्टितयशादिवि / महामनाः सुतस्तस्य महाशालस्य धार्मिकः
ထိုမင်းသည် အိန္ဒြာနှင့်တူ၍၊ သူ၏ဂုဏ်သတင်းသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ပင် တည်မြဲခဲ့သည်။ သူ၏ ဓမ္မရှိသောသားမှာ မဟာမနာ ဟုခေါ်ပြီး မဟာရှာလ၏သား ဖြစ်သည်။
Verse 16
सप्तद्वीपेश्वरो राजा चक्रवर्त्ती महायशाः / महामनास्तु द्वौ पुत्रौ जनयामास विश्रुतौ
ကျွန်းခုနစ်ကျွန်း၏ အရှင်၊ ဂုဏ်သတင်းကြီးသော စကြဝတီမင်းသည် မဟာစိတ်ဖြင့် နာမည်ကြီးသော သားနှစ်ယောက်ကို မွေးဖွားစေ하였다။
Verse 17
उशीनरं च धर्मज्ञं तितिक्षुं चैव धार्मिकम् / उशीनरस्य पत्न्यस्तु पञ्च राजर्षिवंशजाः
ဥရှီနရသည် ဓမ္မကိုသိသူ၊ သည်းခံနိုင်သူ၊ ဓမ္မကိုလိုက်နာသူ ဖြစ်သည်။ ဥရှီနရ၏ မိဖုရားများမှာ ရာဇရိရှီမျိုးနွယ်မှ ဆင်းသက်သော ငါးဦး ဖြစ်သည်။
Verse 18
नृगा कृमी नवा दर्वा पञ्चमी च दृषद्वती / उशीनरस्य पुत्र्यस्तु पञ्च तासु कुलोद्वहाः
နೃဂာ၊ ကೃမီ၊ နဝာ၊ ဒರ್ವာ နှင့် ပဉ္စမ ဒೃષဒဝတီ ဟူသော ဥရှီနရ၏ သမီးငါးဦးမှ မျိုးရိုးကို ထမ်းဆောင်မြှင့်တင်သော မျိုးဆက်များ ပေါ်ထွန်းလာ하였다။
Verse 19
तपस्यतः सुमहतो जाता वृद्धस्य धार्मिकाः / नृगायास्तु नृगः पुत्रो नवाया नव एव तु
မဟာတပသ္စရာ ပြုသော အိုမင်းသူထံမှ ဓမ္မကိုလိုက်နာသော သားသမီးများ ပေါ်ထွန်းလာ하였다။ နೃဂာ မှ နೃဂ အမည်ရှိ သား၊ နဝာ မှ နဝ အမည်ရှိ သား ပေါ်ထွန်း하였다။
Verse 20
कृम्याः कृमिस्तु दर्वायाः सुव्रतो नाम धार्मिकः / दृषद्वती सुतश्चापि शिबिरौशीनरो द्विजाः
ကೃမီ မှ ကೃမိ အမည်ရှိ သား ပေါ်ထွန်း하였다။ ဒರ್ವာ မှ ဓမ္မရှိသော ‘သုဝရတ’ အမည်ရှိ သား ပေါ်ထွန်း하였다။ ဒೃષဒဝတီ မှလည်း သီဘိ နှင့် အೌရှီနရ ဟူသော ဒွိဇသမား မြတ်သော သားနှစ်ဦး ပေါ်ထွန်း하였다။
Verse 21
शिबे शिवपुरं ख्यातं यौधेयं तु नृगस्य च / नवस्य नवराष्ट्रं तु कृमेस्तु कृमिला पुरी
Śibe အတွက် ‘Śivapura’ ဟူသော သန့်ရှင်းမြို့တော်သည် ထင်ရှားပြီး၊ Nṛga အတွက် ‘Yaudheya’; Nava အတွက် ‘Navarāṣṭra’; Kṛmi အတွက် ‘Kṛmilā’ မြို့တော်ဟု ဆိုကြသည်။
Verse 22
सुव्रतस्य तथांबष्टा शिबिपुत्रान्निबोधत / शिबेस्तु शिबयः पुत्राश्चत्वारो लोकसंमताः
Suvrata အတွက် ‘Ambaṣṭā’ ဟူသော ဒေသရှိပြီး၊ Śibi ၏ သားတော်များကို သိမှတ်ကြလော့။ Śibe ၏ ‘Śibaya’ အမည်ရှိ သားတော် လေးပါးသည် လောကတွင် အသိအမှတ်ပြုကြသည်။
Verse 23
वृषदर्भः सुवीरस्तु केकयो मद्रकस्तथा / तेषां जनपदाः स्फीताः केकया मद्रकास्तथा
Vṛṣadarbha၊ Suvīra၊ Kekaya နှင့် Madraka—ဤသူတို့ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ နိုင်ငံဒေသများ စည်ပင်ကြွယ်ဝလာပြီး Kekaya နှင့် Madraka တို့လည်း ထင်ရှားလာသည်။
Verse 24
वृषदर्भाः सुवीराश्च तितिक्षोः शृणुत प्रजाः / तितिक्षुरभवद्राजा पूर्वस्यां दिशि विश्रुतः
Vṛṣadarbha နှင့် Suvīra တို့သည် Titiḳṣu ၏ ပြည်သူများ ဖြစ်ကြသည်ဟု နားထောင်ကြလော့။ Titiḳṣu သည် ဘုရင်ဖြစ်လာ၍ အရှေ့ဘက်ဒေသတွင် ထင်ရှားကျော်ကြား하였다။
Verse 25
उशद्रथो महाबाहुस्तस्य हेमः सुतो ऽभवत् / हेमस्य सुतपा जज्ञे सुतः सुतपसो बलिः
လက်တံကြီးသော Uśadratha ရှိ၍၊ သူ၏ သားတော်မှာ Hema ဖြစ်သည်။ Hema မှ Sutapā မွေးဖွားပြီး၊ Sutapā ၏ သားတော်မှာ Bali ဖြစ်သည်။
Verse 26
जातो मनुष्ययोन्यां वै क्षीणे वंशे प्रजेप्सया / महायोगी स तु बलिर्बद्धो यः स महामनाः
မျိုးဆက်ကျဆင်းသွားသောအခါ ပြည်သူပေါက်ဖွားစေလိုသောဆန္ဒကြောင့် သူသည် လူ့ယောနီ၌ မွေးဖွားလာ၏။ ချည်နှောင်ခံခဲ့ရသော မဟာယောဂီ ဘလိသည် မဟာစိတ်ရှိသူဖြစ်၏။
Verse 27
पुत्रानुत्पादयामास जातुर्वर्ण्यकरान्भुवि / अङ्गं स जनयामास वङ्गं सुह्मं तथैव च
မြေပြင်ပေါ်တွင် စတုဝဏ္ဏအုပ်ချုပ်မှုကို ထူထောင်စေမည့် သားများကို သူမွေးဖွားစေ၏။ ထို့ပြင် အင်္ဂ၊ ဝင်္ဂ နှင့် သုဟ္မ ကိုလည်း မွေးဖွားစေ၏။
Verse 28
युद्धं कलिङ्गं च तथा वालेयं क्षत्रमुच्यते / वालेया ब्राह्मणाश्चैव तस्य वंशकराः प्रभोः
ယုဒ္ဓ၊ ကလိင်္ဂ နှင့် ဝါလေယ တို့ကို က္ෂတ္တရိယဟု ခေါ်ကြ၏။ ဝါလေယ ဘြာဟ္မဏများလည်း ထိုသခင်၏ မျိုးဆက်တိုးပွားစေသူများ ဖြစ်ကြ၏။
Verse 29
बलेस्तु ब्रह्मणा दत्ता वराः प्रीतेन धीमतः / महायोगित्वमायुश्च कल्पस्य परिमाणकम्
ပညာရှိ ဘလိအား ပျော်ရွှင်သော ဘြဟ္မာက ဆုတောင်းကောင်းချီးများ ပေးတော်မူ၏—မဟာယောဂီဖြစ်ခြင်းနှင့် ကလ္ပတစ်ခုစာ အရွယ်တော်။
Verse 30
संग्रामे वाप्यजेयत्वं धर्मे चैव प्रभावतः / त्रैलोक्यदर्शनं चैव प्राधान्यं प्रसवे तथा
စစ်ပွဲတွင် မရှုံးနိုင်ခြင်း၊ ဓမ္မ၌ အာနုဘော်တန်ခိုး; ထို့ပြင် သုံးလောကကို မြင်တွေ့ခြင်းနှင့် သားသမီးပေါက်ဖွားရာ၌ ဦးစီးထူးမြတ်ခြင်း။
Verse 31
बलेश्चा प्रतिमत्वं वे धर्मतत्त्वार्थदर्शनम् / चतुरो नियतान्वर्णांस्त्वं वै स्थापयितेति वै
အို ဘလီမင်း! သင်သည် ဓမ္မတတ္တဝ၏ အဓိပ္ပါယ်ကို မြင်သိသော အတုယူစရာပုံသဏ္ဍာန် ဖြစ်ပါစေ; သတ်မှတ်ထားသော ဝဏ္ဏလေးပါးကို သင်ပင် တည်ထောင်မည်ဟု ဆို၏။
Verse 32
इत्युक्तो विभुना राजा बलिः शान्ति पराययौ / कालेन महता विद्वान्स्वं च स्थानमुपागतः
ဤသို့ အာဏာရှင်တော်က မိန့်ကြားသဖြင့် ဘလီမင်းသည် ငြိမ်းချမ်းမှုကို အားထားခဲ့သည်; အချိန်ကြာမြင့်ပြီးနောက် ပညာရှိသူသည် မိမိနေရာသို့ ပြန်ရောက်하였다။
Verse 33
तेषां जनपदाः स्फीता अङ्गवङ्गाश्च सुह्मकाः / पुण्ड्राः कलिङ्गश्च तथा तेषां वंशं निबोधत
သူတို့၏ တိုင်းပြည်များသည် စိုပြည်ကြွယ်ဝခဲ့သည်—အင်္ဂ၊ ဝင်္ဂ၊ ဆုဟ္မ; ထို့ပြင် ပုဏ္ဍြ နှင့် ကလိင်္ဂလည်းရှိသည်။ ယခု သူတို့၏ မျိုးရိုးကို သိလော့။
Verse 34
तस्य ते तनयाः सर्वे क्षेत्रजा मुनिसंभवाः / संभूता दीर्घतमसः सुदेष्णायां महौजसः
သူ၏ သားတော်အားလုံးသည် က్షೇತ್ರဇ (ခင်ပွန်းမဟုတ်သူမှ မွေးဖွားသော) ဖြစ်၍ မုနိမှ ဆင်းသက်လာကြသည်; အင်အားကြီးသော ဒီर्घတမਸ မုနိက စုဒေෂ္ဏာ၌ သူတို့ကို မွေးဖွားစေ하였다။
Verse 35
ऋषय ऊचुः कथं बलेः सुताः पञ्च जनिताः क्षेत्रजाः प्रभो / ऋषिणा दीर्घतमसा ह्येतत्प्रब्रूहि पृच्छताम्
ရဟန်းတို့က ဆိုကြသည်—အရှင်ဘုရား! ဘလီ၏ သားငါးပါးသည် က్షेत्रဇ အဖြစ် မည်သို့ မွေးဖွားလာသနည်း။ ရဟန်း ဒီर्घတမਸ မှတဆင့် ဤကိစ္စ မည်သို့ ဖြစ်ပွားသနည်းကို မေးမြန်းသူတို့အား ရှင်းပြပါ။
Verse 36
सूत उवाच उशिजो नाम विख्यात आसीद्धीमानृषिः पुरा / भार्या वै ममता नाम बभूवास्य महात्मनः
သုတက ပြောသည်—ရှေးကာလ၌ ဥရှိဇ ဟူသော နာမည်ကြီး ပညာရှိ ရှိတော်မူသော ရိရှီတစ်ပါး ရှိခဲ့သည်။ ထို မဟာတ္မာ၏ ဇနီးသည် မမတာ ဟူ၍ ခေါ်သည်။
Verse 37
उशिजस्य कनीयांस्तु पुरोधा यो दिवौकसाम् / बृहस्पतिर्बृहत्तेजा ममतां सो ऽभ्यपद्यत
ဥရှိဇ၏ ညီဖြစ်သူ၊ ဒေဝတို့၏ ပုရောဟိတ်၊ တောက်ပကြီးမားသော ဗြဟ္စပတိသည် မမတာထံသို့ ချဉ်းကပ်၍ သူမကို တောင်းပန်လေသည်။
Verse 38
उवाच ममता तं तु बृहस्पतिमनिच्छती / अन्तर्वत्न्यस्मि ते भ्रातुर्ज्येष्ठस्यास्य च भामिनी
မမတာသည် မလိုလားဘဲ ဗြဟ္စပတိအား ပြောသည်—“ကျွန်မမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေသည်; ကျွန်မသည် သင်၏ အကြီးဆုံး အစ်ကို၏ ဇနီးဖြစ်သည်။”
Verse 39
अयं हि मे महान्गर्भो रोरवीति बृहस्पते / अजस्रं ब्रह्म चाभ्यस्य षडङ्गं वेदमुद्गिरन्
အို ဗြဟ္စပတိ! ကျွန်မ၏ ဝမ်းတွင်းရှိ ဤမဟာကလေးသည် အော်ဟစ်ငိုကြွေးနေပြီး၊ မပြတ်မတောက် ဘြဟ္မကို လေ့ကျင့်သရဏာပြုကာ အင်္ဂခြောက်ပါသော ဝేదကို ရွတ်ဆိုနေသည်။
Verse 40
अमोघरे तास्त्वं चापि न मां भजितुमर्हसि / अस्मिन्नेव यथाकाले यथा वा मन्यसे विभो
အို အမိုးဃရေတာ! သင်လည်း ကျွန်မကို ချဉ်းကပ်ခံစားရန် မသင့်တော်ပါ; ယခုအချိန်၌ပင်၊ သင့်တော်သောကာလတွင်—သင်ထင်မြင်သလို၊ အို အာဏာရှင်ကြီး။
Verse 41
एवमुक्तस्तया सम्यग्बृहतेजा बृहस्पतिः / कामात्मानं महात्मापि नात्मानं सो ऽभ्यधारयत्
သူမက ထိုသို့ မှန်ကန်စွာ ပြောကြားသော်လည်း တေဇာကြီးသော ဗြဟස්ပတိသည်—မဟာအတ္မာဖြစ်သော်လည်း—မိမိကိုယ်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ကာမစိတ်က လွှမ်းမိုး하였다။
Verse 42
संबभूवैव धर्मात्मा तया सार्द्धं बृहस्पति / उत्सृजन्तं तदा रेतो गर्भस्थः सो ऽस्य भाषत
ထို့နောက် ဓမ္မစိတ်ရှိသော ဗြဟස්ပတိသည် သူမနှင့် ပေါင်းစည်း하였다။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် မျိုးစေ့ကို ထုတ်လွှတ်နေစဉ် ဝမ်းတွင်းရှိသူက သူ့အား ပြော하였다။
Verse 43
शुक्रं त्याक्षीश्च मा जीव द्वयोर्नेहास्ति संभवः / अमोघरेतास्त्वं वापि पूर्वं चाहमिहागतः
ဟေ ဇီဝာ၊ မျိုးစေ့ကို စွန့်၍ အသက်ရှင်လော့; ဒီနေရာမှာ ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦး အတူတကွ ဖြစ်ပေါ်ခြင်း မဖြစ်နိုင်။ သင်သည် အမိုဃ-ဗီရျဖြစ်ပြီး၊ ကျွန်ုပ်လည်း အရင်ကတည်းက ဒီမှာ ရောက်နှင့်ပြီ။
Verse 44
शशाप तं तदा क्रुद्ध एवमुक्तो बृहस्पतिः / उशिजस्य सुतं भ्रातुर्गर्भस्थं भगवानृषिः
ဤသို့ ပြောဆိုခြင်းကြောင့် ဒေါသထွက်သော ဘုရားသဘော ရှိသည့် ရှိဘုန်း ဗြဟස්ပတိသည် ဥရှိဇ၏သား—ညီအစ်ကို၏ ဝမ်းတွင်းရှိသား—သူ့ကို ထိုခဏတွင် ကျိန်စာချ하였다။
Verse 45
यस्मात्त्वमीदृशे काले सर्वभूतेप्सिते सति / मामेवमुक्तवान्मोहात्तमो दीर्घं ग्रवेक्ष्यसि
သတ္တဝါအားလုံး သားဆက်ကို လိုလားသော ဤကဲ့သို့သော အချိန်တွင် မောဟကြောင့် ငါ့ကို ဤသို့ ပြောခဲ့သောကြောင့်၊ သင်သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ အမှောင်ကိုသာ မြင်ရလိမ့်မည်။
Verse 46
ततो दीर्घतमा नाम शापादृषिरजायत / अथौशिजो बृहत्कीर्तिर्बृहस्पतिरिबौजसा
ထို့နောက် ကျိန်စာ၏အကျိုးကြောင့် ‘ဒီဃတမာ’ ဟူသော ရှိသီ ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ထို့နောက် အောသိဇ မျိုးရိုးမှ ‘ဗြဟတ်ကီရတိ’ သည် တန်ခိုး၌ ဗြဟஸ္ပတိကဲ့သို့ ထင်ရှားလာ၏။
Verse 47
ऊर्द्ध्वरेतास्ततश्चापि न्यवसद्भ्रातुराश्रमे / गोधर्मं सौरभेयात्तु वृषभाच्छतवान्प्रभोः
ထို့နောက် ဥဓ္ဓဝရေတ (ဗြဟ္မစရိယကို ထိန်းသိမ်းသူ) ဖြစ်၍ အစ်ကို၏ အာရှရမ်တွင် နေထိုင်하였다။ ထို့ပြင် သခင်၏ ဝೃಷဘ (နွားထီးသန့်) ထံမှ ဆုရဘီမျိုး၏ ဂိုဓမ္မ အုပ်ဒေသကို ရရှိ하였다။
Verse 48
तस्य भ्राता पितृव्यस्तु चकार भवनं तदा / तस्मिन्हि तत्र वसति यदृच्छाभ्यागतो वृषः
ထိုအခါ သူ၏အစ်ကိုသည် အဖေဘက်ဦးလေးကဲ့သို့ ဖြစ်၍ နေအိမ်တစ်လုံး ဆောက်လုပ်하였다။ ထိုနေရာ၌ နေထိုင်စဉ် မမျှော်လင့်ဘဲ ဝೃಷဘတစ်ကောင် ရောက်လာ하였다။
Verse 49
दर्शार्थमास्तृतान्दर्भाञ्चचार सुरभीसुतः / जग्राह तं दीर्घ तमा विस्फुरन्तं तु शृङ्गयोः
မြင်တွေ့ရန်အတွက် ခင်းထားသော ဒರ್ಭမြက်ပေါ်တွင် ဆုရဘီ၏သားသည် လျှောက်လာ၏။ ထိုအခါ ဒီဃတမာသည် ချိုနှစ်ဖက် တုန်ခါနေသော ဝೃಷဘကို ဖမ်းဆီး하였다။
Verse 50
स तेन निगृहीतस्तु न चचाल पदात्पदम् / ततो ऽब्रवीद् वृषस्तं वै सुंच मां बलिनां वर
သူက ဖမ်းထားသော်လည်း ဝೃಷဘသည် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းမျှ မရွှေ့ခဲ့။ ထို့နောက် ဝೃಷဘက “အင်အားကြီးသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ ကျွန်ုပ်ကို လွှတ်ပါ” ဟု ဆို၏။
Verse 51
न मया सादितस्तात बलवांस्तद्विधः क्वचित् / त्र्यंबकं वहता देवं यतो जातो ऽस्मि भूतले
အဖေတော်၊ ငါ့အား အဲဒီလို အင်အားကြီးသူ သို့မဟုတ် ထိုမျိုးတူသူက မည်သည့်အခါမျှ မအနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ပါ; အကြောင်းမှာ ငါသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် တြျမ်ဗက (Tryambaka) နတ်ကို သယ်ဆောင်သူထံမှ မွေးဖွားလာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
Verse 52
सुंच मां बलिनां श्रेष्ठ प्रतिस्नेहं वरं वृणु / एवमुक्तो ऽब्रवीदेनं जीवंस्त्वं मे क्व यास्यसि
အင်အားကြီးသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ ငါ့ကို လွှတ်ပြီး ပြန်လည်မေတ္တာ၏ အခွင့်တော်ကို ရွေးချယ်ပါ။ ထိုသို့ ပြောဆိုသော် သူက ပြန်၍—မင်း အသက်ရှင်နေသေးလျှင် ငါ့ထံမှ ဘယ်ကို သွားမလဲ—ဟု ဆို၏။
Verse 53
तेन त्वाहं न मोक्ष्यामि परस्वादं चतुष्पदम् / ततस्तं दीर्घतमसं स वृषः प्रत्युवाच ह
ထို့ကြောင့် အခြားသူ၏ အရသာကို လိုချင်လောဘကြီးသော ခြေလေးချောင်းဖြစ်သည့် မင်းကို ငါ မလွှတ်နိုင်။ ထိုအခါ နွားထီးသည် ဒီဃတမသကို ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။
Verse 54
नास्माकं विद्यते तात पातकं स्तेयमेव च / भक्ष्याभक्ष्यं न जानीमः पेयापेयं च सर्वशः
အဖေတော်၊ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အပြစ်လည်း မရှိ၊ ခိုးယူခြင်းလည်း မရှိပါ။ ဘာကို စားသင့် မစားသင့်၊ ဘာကို သောက်သင့် မသောက်သင့်ကိုလည်း အကုန်လုံး မသိပါ။
Verse 55
कार्या कार्यं च वै विप्र गम्यगम्यं तथैव च / न पाप्मानो वयं विप्र धर्मो ह्येष गवां श्रुतः
ဗိပရေ၊ ဘာကို လုပ်သင့် မလုပ်သင့်၊ ဘယ်ကို သွားသင့် မသွားသင့်—ထိုသို့ပင်။ ဗိပရေ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် အပြစ်သား မဟုတ်ကြ၊ အကြောင်းမှာ ဤသည်ကား နွားတို့၏ ကြားသိလာသော ဓမ္မဖြစ်သည်။
Verse 56
गवां नाम स वे श्रुत्वा संभ्रान्तस्त ममुञ्चत / भक्त्या चानुश्रविकया गोसुतं वै प्रसादयन्
နွားတို့၏နာမကို ကြားသော် သူသည် အံ့ဩလန့်ကာ ထိုသူကို လွှတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရိုးရာအဆက်ဆက် ကြားသိလာသော ဘက္တိဝါစများဖြင့် နွား၏သားတော်ကို ပျော်ရွှင်စေ하였다။
Verse 57
प्रसादतो वृषेन्द्रस्य गोधर्मं जगृहे ऽथ सः / मनसैव तदा दध्रे तद्विधस्तत्परायणः
ဝೃಷೇಂದ್ರ၏ ကရုဏာကြောင့် သူသည် ဂိုဓမ္မကို လက်ခံယူ하였다။ ထိုအခါ စိတ်ထဲတွင်ပင် ထိုဓမ္မကို ထိန်းသိမ်းကာ ထိုနည်းလမ်းအတိုင်း ဖြစ်၍ ထိုဓမ္မ၌သာ အာရုံစိုက်နေ하였다။
Verse 58
ततो यवीयसः पत्नीमौतथ्यस्याभ्यमन्यत / विचेष्टमानां रुदतीं दैवात्संमूढचेतनः
ထို့နောက် ကံကြမ္မာအလိုက် သူ၏စိတ်သည် မောဟဖြစ်ကာ ငိုယို၍ လှုပ်ရှားနေသော အောတသျ၏ ငယ်မယားကို အရှက်ခွဲရန် စိတ်ကူး하였다။
Verse 59
अवलेपं तु तंमत्वा सुरद्वांस्तस्य नाक्षमत् / गोधर्म वै बलं कृत्वा स्नुषां स ह्यभ्यमन्यत
သူ၏မာနကို သိသော စုရဒွာန်သည် မခံနိုင်တော့။ ဂိုဓမ္မကို အားအင်အဖြစ်ယူကာ သူသည် မိမိ၏ စနုရှာ (ချွေးမ) ကို အရှက်ခွဲရန် စိတ်ကူး하였다။
Verse 60
विपर्ययं तु तं दृष्ट्वा शरद्वान्प्रविचिन्त्य च / भविष्यमर्थं ज्ञात्वा च महात्मा त्ववमत्य तम्
ထိုအလွဲအပြောင်းကို မြင်၍ ရှရဒွာန်သည် စဉ်းစားတော်မူ하였다။ အနာဂတ်၏ အဓိပ္ပါယ်ကို သိမြင်ပြီး မဟာတ္မာသည် သူ့ကို အရေးမထားဘဲ လျစ်လျူရှု하였다။
Verse 61
प्रोवाच दीर्घतमसं क्रोधात्संरक्तलोचनः / गम्यागम्यं न जानीषे गोधर्मात्प्रार्थयन्स्रुषाम्
ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးနီရဲလာသူက ဒီးဃတမသကို ပြောသည်—“သင့်တော်မသင့်တော်ကို မသိဘဲ၊ နွားဓမ္မကို အကြောင်းပြ၍ မိန်းမတို့ထံ တောင်းပန်နေသည်”
Verse 62
दुर्वृत्तं त्वां त्यजाम्येष गच्छ त्वं स्वेन कर्मणा / यस्मात्त्वमन्धो वृद्धश्च भर्त्तव्यो दुरनुष्ठितः
အကျင့်ဆိုးသူ၊ ငါသည် သင့်ကို စွန့်လွှတ်၏; ကိုယ့်ကံအတိုင်း သွားလော့။ သင်သည် မျက်ကန်း၍ အိုမင်းသောကြောင့်၊ မကောင်းစွာကျင့်သော်လည်း ထောက်ပံ့ရသည်။
Verse 63
तेनासि त्वं परित्यक्तो दुराचारो ऽसि मे मतः / सूत उवाच कर्मण्यस्मिंस्ततः क्रूरे तस्य बुद्धिरजायत
ထို့ကြောင့် သင်သည် စွန့်ပစ်ခံရ၏; ငါ့အမြင်၌ သင်သည် ဒုရာစာရ ဖြစ်၏။ စူတက ပြောသည်—ထိုကြမ်းတမ်းသော ကံလုပ်ရပ်ပြီးနောက် သူ၏ စိတ်တွင် အကြံတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
Verse 64
निर्भर्त्स्य चैव बहुशो बाहुभ्यां परिगृह्य च / कोष्टे समुद्रे प्रक्षिप्य गङ्गांभसि समुत्सृजत्
သူသည် အကြိမ်ကြိမ် ဆူပူကာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖက်ဆုပ်ပြီး သေတ္တာတစ်လုံးထဲ ထည့်ကာ ပင်လယ်ထဲသို့ ပစ်ချ၍ ဂင်္ဂါရေထဲတွင် မျောစေ하였다။
Verse 65
उह्यमानः समुद्रस्तु सप्ताहं श्रोतसा तदा / तं सस्त्रीको बलिर्नाम राजा धर्मार्थतत्त्ववित्
ထိုအခါ သူသည် ပင်လယ်ရေစီးကြောင်းဖြင့် ခုနှစ်ရက်တိုင်တိုင် မျောသွား၏။ ထို့နောက် ဓမ္မနှင့် အರ್ಥ၏ အနှစ်သာရကို သိသော ဘလိ အမည်ရှိ ဘုရင်က မိဖုရားနှင့်အတူ သူ့ကို တွေ့ရှိ하였다။
Verse 66
अपश्यन्मज्जमानं तु स्रोतसोभ्यासमागतम् / तं गृहीत्वा स धर्मात्मा बलिर्वैरोचनस्तदा
ရေစီးနားသို့ ရောက်လာပြီး နစ်မြုပ်နေသူကို မြင်သော် ဓမ္မစိတ်ရှိသော ဝိုင်ရောချန ဘလီသည် ထိုခဏမှာပင် ဖမ်းဆီးကယ်တင်하였다။
Verse 67
अन्तःपुरे जुगोपैनं भक्ष्यैर्भोज्यैश्च तर्पयन् / प्रीतः स वै वरेणाथ च्छन्दयामास वै बलिम्
အတွင်းနန်းတော်၌ သူ့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၍ အစားအသောက်ဖြင့် တင်းတိမ်စေကာ ပျော်ရွှင်သဖြင့် ကောင်းချီးပေး၍ ဘလီကို စိတ်ချမ်းသာစေ하였다။
Verse 68
स च तस्माद्वरं वव्रे पुत्रार्थी दानवर्षभः / बलिरुवाच संतानार्थं महाभाग भार्यायां मम मानद
သားတော်လိုလားသော ဒါနဝတို့၏ အထွဋ်အမြတ်သည် သူထံမှ ကောင်းချီးတောင်းလေ၏။ ဘလီက “အို မဟာဘဂါ၊ ဂုဏ်ပေးသူရေ၊ ကျွန်ုပ်၏ ဇနီး၌ မျိုးဆက်အတွက် ကောင်းချီးပေးပါ” ဟု ဆို하였다။
Verse 69
पुत्रान्धर्मार्थसंयुक्तानुत्पादयितुमर्हसि / एवमुक्तस्तुतेनर्षिस्तथास्त्वित्युक्तवान्हितम्
“ဓမ္မနှင့် အರ್ಥတို့နှင့် ပြည့်စုံသော သားများကို မွေးဖွားနိုင်သူ ဖြစ်ပါစေ” ဟု ဆိုသော်၊ ရှိသည် “တထာစ্তু” ဟု မင်္ဂလာစကားဖြင့် ပြန်လည်မိန့်ကြား하였다။
Verse 70
सुदेष्णां नाम भार्यां स्वां राजास्मै प्राहिणोत्तदा / अन्धं वृद्धं च तं दृष्ट्वा न सा देवी जगाम ह
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် စုဒေရှ္ဏာ အမည်ရှိ မိမိဇနီးကို သူ့ထံသို့ ပို့လိုက်သည်။ သို့သော် သူသည် မျက်မမြင်၍ အိုမင်းနေသည်ကို မြင်သဖြင့် ထိုမဟာမိဖုရားသည် မသွားခဲ့။
Verse 71
स्वां च धात्रेयिकां तस्मै भूषयित्वा व्यसर्जयत् / कक्षीवच्चक्षुषौ तस्यां शूद्रयोन्यामृषिर्वशी
သူသည် မိမိ၏ ဓာတြေးယိကာကို အလှဆင်၍ ထိုသူထံ ပို့လွှတ်하였다။ ထို ရှုဒ္ဒရယောနီ၌ စိတ်ထိန်းသိမ်းသော ရှိတော်က ကက္ခီဝတ်ချ် နှင့် စက္ခုရှ် ဟူသော သားနှစ်ယောက်ကို မွေးဖွားစေ하였다။
Verse 72
जनया मास धर्मात्मा पुत्रावेतौ महौजसौ / कक्षीवच्चक्षुषौ तौ तु दृष्ट्वा राजा बलिस्तदा
ဓမ္မရှိသူသည် တစ်လအတွင်းပင် အင်အားကြီးသော သားနှစ်ယောက်—ကက္ခီဝတ်ချ် နှင့် စက္ခုရှ်—ကို မွေးဖွားစေ하였다။ သူတို့ကို မြင်သော် ရာဇာ ဘလီသည် ထိုခဏ၌ အံ့ဩ하였다။
Verse 73
अधीतौ विधिवत्सम्य गीश्वरौ ब्रह्मवादिनौ / सिद्धौ प्रत्यक्षधर्माणौ बुद्धौ श्रेष्ठतमावपि
သူတို့နှစ်ဦးသည် ဗిధိအတိုင်း စနစ်တကျ လေ့လာပြီး၊ စကား၏အရှင်များ၊ ဗြဟ္မဝါဒီများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် စိဒ္ဓ၊ ဓမ္မသည် မျက်မြင်ထင်ရှားသူများ၊ ဉာဏ်ပညာလည်း အထူးမြတ်သူများ ဖြစ်ကြသည်။
Verse 74
ममैताविति होवाच बलिर्वैरोचनस्त्वृषिम् / नेत्युवाच ततस्तं तु ममैताविति चाब्रवीत्
ထိုအခါ ဝိုင်ရောချန ဘလီသည် ရှိတော်အား “ဒီနှစ်ယောက်က ငါ့သားတွေ” ဟု ဆို하였다။ ရှိတော်က “မဟုတ်” ဟု ပြန်ဆို하였다။ ထို့နောက် ဘလီက ထပ်မံ၍ “ဒီနှစ်ယောက်က ငါ့သားတွေပဲ” ဟု ပြော하였다။
Verse 75
उत्पन्नौ शूद्रयोनौ तु भवतः क्ष्मासुरोत्तमौ / अन्धं वृद्धं च मां मत्वा सुदेष्णा महिषी तव
ဟေ မြေပြင်၏ အဆုရအထွတ်အမြတ်! ဒီနှစ်ယောက်က သင်၏ ရှုဒ္ဒရယောနီမှ မွေးဖွားလာသူများ ဖြစ်သည်။ သင်၏ မဟိသီ စုဒေရှ္ဏာက ငါကို မျက်ကန်း၍ အိုမင်းသူဟု ထင်မှတ်ကာ (ဤသို့ ပြုခဲ့သည်)။
Verse 76
प्राहिणोदवमानीय शूद्रीं धात्रेयिकां मम / ततः प्रसादयामास पुनस्तमृषिसत्तमम्
នាងបានមើលងាយ ហើយបញ្ជូនមេដោះរបស់ខ្ញុំដែលជាស្ត្រីស៊ូទ្រទៅជំនួស។ បន្ទាប់មក ព្រះរាជាបានធ្វើឱ្យ ឥសីដ៏ប្រសើរនោះ ពេញចិត្តម្តងទៀត។
Verse 77
बलिर्भार्यां सुदेष्णा च भर्त्सयामास वै प्रभुः / पुनश्चैनामलङ्कृत्य ऋषये प्रत्यपादयत्
ဗာလိမင်းသည် ဇနီးသည် သုဒေဿနာကို ကြိမ်းမောင်းလေသည်။ ထို့နောက် သူမကို တန်ဆာဆင်စေပြီး ရသေ့ထံသို့ ပြန်လည်အပ်နှံလေသည်။
Verse 78
तां स दीर्घतमा देवीमब्रवीद्यदि मां शुभे / दध्ना लवणमिश्रेण स्वभ्यक्तं नग्नकं तथा
ရသေ့ ဒီရဃတမ သည် မိဖုရားအား မိန့်တော်မူသည်မှာ - 'အို ကျက်သရေရှိသော မိဖုရား၊ ဒိန်ချဉ်နှင့် ဆားရောနယ်ထားသော ငါ၏ အဝတ်မဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို...'
Verse 79
लेहिष्यस्यजुगुप्सन्ती ह्यापादतलमस्तकम् / ततस्त्वं प्राप्स्यसे देवि पुत्रांश्च मनसेप्सितान्
'...ခြေဖဝါးမှ ဦးခေါင်းအထိ ရွံရှာခြင်းမရှိဘဲ လျက်ပါက၊ အို မိဖုရား၊ သင်သည် စိတ်နှလုံးအလိုရှိသော သားတို့ကို ရလိမ့်မည်။'
Verse 80
तस्य सा तद्वचो देवी सर्वं कृतवती तथा / अपानं च समासाद्य जुगुप्संती ह्यवर्जयत्
မိဖုရားသည် သူ၏စကားအတိုင်း အရာအားလုံးကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ သို့သော် စအိုဝသို့ ရောက်သောအခါ ရွံရှာသဖြင့် ရှောင်ဖယ်ခဲ့သည်။
Verse 81
तमुवाच ततः सर्षिर्यस्ते परिहृतं शुभे / विनापानं कुमारं त्वं जनयिष्यसि पूर्वजम्
ထို့နောက် ရှိတော်က “အို မင်္ဂလာရှိသူ၊ သင် ရှောင်ရှားခဲ့သည့်အရာအတိုင်းပင်; အပာနလေမရှိဘဲလည်း မူလဘိုးဘွားတူသော ကုမာရကို မွေးဖွားမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
Verse 82
ततस्तं दीर्घतमसं सा देवी प्रत्युवाच ह // नार्हसि त्वं महाभाग पुत्रं दातुं ममेदृशम्
ထို့နောက် ဒေဝီသည် ဒီးဃတမသကို ပြန်လည်ဆိုသည်—“အို မဟာဘဂါ၊ ကျွန်မကဲ့သို့သူအား ဤသို့သော သားကို ပေးအပ်ခြင်းသည် သင့်အတွက် မသင့်တော်ပါ”။
Verse 83
ऋषिरुवाच तवापरधो देव्येष नान्यथा भविता तु वै / देवीदृशं च ते पौत्रमहं दास्यामि सुप्रते
ရှင်တော်က မိန့်သည်—“ဒေဝီ၊ ဤသည်မှာ သင်၏ အပြစ်ပင် ဖြစ်သည်; အခြားသို့ မဖြစ်နိုင်။ အို သုప్రတေ၊ ဒေဝီတူသော သင်၏ မြေးကို ငါ ပေးမည်”။
Verse 84
तस्यापानं विना चैव योग्यभावो भविष्यति / तां स दीर्घतमाश्चैव कुक्षौ स्पृष्ट्वदमब्रवीत्
သူ၌ အပာနလေမရှိဘဲလည်း သင့်လျော်မှု ရှိလိမ့်မည်။ ထို့နောက် ဒီးဃတမသသည် သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ထိ၍ ဤသို့ ဆို၏။
Verse 85
प्राशितं दधियत्ते ऽद्य ममाङ्गाद्वै शुचिस्मिते / तेन ते पूरितो गर्भः पौर्णमास्यामिवोदधिः
အို သန့်ရှင်းသော အပြုံးရှိသူ၊ ယနေ့ သင်သည် ကျွန်ုပ်၏ ကိုယ်အင်္ဂါမှ ထွက်သော ဒဓိကို သောက်သုံးခဲ့သည်; ထို့ကြောင့် သင်၏ သားအိမ်သည် လပြည့်နေ့၏ သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ ပြည့်ဝသွားသည်။
Verse 86
भविष्यन्ति कुमारास्ते पञ्च देवसुतोपमाः / तेजस्विनः पराक्रान्ता यज्वानो धार्मिकास्तथा
ထိုကလေးငယ်ငါးဦးသည် နတ်သားတော်များကဲ့သို့ ဖြစ်မည်—တေဇောလင်းလက်၍ သတ္တိပြင်းထန်၊ ယဇ္ဈပူဇာပြုသူ၊ ဓမ္မတည်ကြည်သူ။
Verse 87
ततोंऽगस्तु सुदेष्णाया ज्येष्ठपुत्रो व्यजायत / वङ्गस्तस्मात्कलिङ्गस्तु पुण्ड्रः सुह्मस्तथैव च
ထို့နောက် စုဒေရှ္ဏာမှ အကြီးဆုံးသား အင်္ဂ မွေးဖွားလာသည်။ ထိုသူမှ ဝင်္ဂ၊ ကလိင်္ဂ၊ ပုဏ္ဍြ၊ စုဟ္မ တို့လည်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။
Verse 88
वंशभाजस्तु पञ्चैते बलेः क्षेत्रे ऽभवंस्तदा / इत्येते दीर्घतमसा बलेर्दत्ताः सुताः पुरा
ဤငါးဦးသည် မျိုးဆက်၏ အမွေဆက်ခံသူများဖြစ်၍ ထိုအခါ ဘလိ၏ က్షೇತ್ರ၌ မွေးဖွားလာကြသည်။ ထို့ကြောင့် ရှေးကာလ၌ ဒီဃတမသသည် သူတို့ကို ဘလိအား သားအဖြစ် ပေးအပ်ခဲ့သည်။
Verse 89
प्रजा ह्युपहतास्तस्य ब्रह्मणा कारणं प्रति / अपत्यमस्य दारेषु स्वेषु माभून्महात्मनः
သူ၏ ပြည်သူများသည် ဘြဟ္မာ၏ အကြောင်းကြောင့် ထိခိုက်နာကျင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုမဟာတ္မာသည် မိမိ၏ ဇနီးများထံမှ သားသမီး မရစေရန် (သတ်မှတ်) ခဲ့သည်။
Verse 90
ततो मनुष्ययोन्यां वै जनयामास स प्रजाः / सुरभिर्दीर्घत मसमथ प्रीतो वचो ऽब्रवीत्
ထို့နောက် သူသည် လူ့ယောနီအတွင်း၌ပင် ပြည်သူများကို မွေးဖွားစေ하였다။ ထိုအခါ စုရဘီသည် ဝမ်းမြောက်၍ ဒီဃတမသအား စကားဆို하였다။
Verse 91
विचार्य यस्माद्गोधर्मं त्वमेवं कृतवानसि / भक्त्या चानन्ययास्मासु मुने प्रीतास्मि तेन ते
အို မုနိ၊ နွားဓမ္မကို စဉ်းစား၍ သင်သည် ဤသို့ ပြုခဲ့ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် အနှိုင်းမဲ့ ဘက္တိရှိသဖြင့် ငါသည် သင်ကို နှစ်သက်ပါသည်။
Verse 92
तस्मात्तव तमो दीर्घं निस्तदाम्यद्य पश्य वै / बार्हस्पत्यं च यत्ते ऽन्यत्पापं संतिष्ठते तनौ
ထို့ကြောင့် ကြည့်လော့၊ ယနေ့ ငါသည် သင်၏ ရှည်လျားသော အမှောင်ကို ဖယ်ရှားမည်။ ထို့ပြင် သင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာ၌ တည်ရှိနေသော ဘာဟ္စပတျယ ဆိုင်ရာ အခြားအပြစ်ကိုလည်း ပယ်ဖျက်မည်။
Verse 93
जरामृत्युभयं चैव ह्याघ्राय प्रणुदामि ते / आघ्रातमात्रो ऽसा पश्यत्सद्यस्तमसि नाशिते
ငါသည် သင်၏ အိုမင်းခြင်းနှင့် သေခြင်းကို ကြောက်ရွံ့မှုကိုလည်း အနံ့ခံရုံဖြင့် ပယ်ရှားမည်။ ကြည့်လော့၊ အနံ့ခံသည့်ခဏမှာပင် အမှောင် ပျောက်ကွယ်၍ သူသည် ချက်ချင်း မြင်နိုင်လာ၏။
Verse 94
आयुष्मांश्च युवा चैव चक्षुष्मांश्च ततो ऽभवत् / गवा हृततमाः सो ऽथ गौतमः समपद्यत
ထို့နောက် သူသည် အသက်ရှည်၊ လူငယ်၊ မျက်စိမြင်ကောင်းသူ ဖြစ်လာ၏။ နွားက သူ၏ အမှောင်ကို ဟရယူသဖြင့် ဂေါတမသည် ပြန်လည် ပြည့်စုံသော အခြေအနေသို့ ရောက်လာ၏။
Verse 95
कक्षीवांस्तु ततो गत्वा सह पित्रा गिरिव्रजम् / यथोद्दिष्टं हि पित्राथ चचार विपुलं तपः
ထို့နောက် ကက္ခီဝန်သည် ဖခင်နှင့်အတူ ဂီရိဝြဇသို့ သွား၍ ဖခင်ညွှန်ကြားသကဲ့သို့ ကြီးမားသော တပဿကို ကျင့်သုံး하였다။
Verse 96
ततः कालेन महता तपसा भावितः स वै / विधूय सानुजो दोषान्ब्राह्मण्यं प्राप्तवान्प्रभुः
ထို့နောက် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တပဿာကြီးဖြင့် သန့်စင်ပျိုးထောင်ခံရ၍၊ ညီနှင့်အတူ အပြစ်အနာအဆာများကို ဖယ်ရှားကာ သခင်သည် ဗြာဟ္မဏ္ယ ဂုဏ်တော်ကို ရရှိ하였다။
Verse 97
ततो ऽब्रवीत्पिता त्वेनं पुत्रवानस्म्यहं प्रभो / सुपुत्रेण त्वया तात कृतार्थश्च यशस्विना
ထို့နောက် ဖခင်က သူ့အား ပြောသည်—“အို သခင်၊ ငါသည် သားရှိသူ ဖြစ်လာပြီ။ သားရေ၊ နာမည်ကျော် သားကောင်းဖြစ်သော မင်းကြောင့် ငါသည် အလိုတော်ပြည့်စုံပြီ။”
Verse 98
युक्तात्मानं ततः सो ऽथ प्राप्तवान्ब्रह्मणः क्षयम् / ब्राह्मण्यं प्राप्य कक्षीवान्सहस्रमसृजत्सुतान्
ထို့နောက် စိတ်တည်ငြိမ်၍ သူသည် ဗြဟ္မာ၏ နေရာသို့ ရောက်ရှိ하였다။ ဗြာဟ္မဏ္ယကို ရပြီးနောက် ကက္ခီဝန်သည် သားတစ်ထောင်ကို မွေးဖွားစေ하였다။
Verse 99
कूष्माण्डा गौतमास्ते वै स्मृताः कक्षीवतः सुताः / इत्येष दीर्घतमसो बलेर्वैरोचनस्य वै
ကက္ခီဝန်၏ သားများကို ‘ကူရှ္မာဏ္ဍ’ နှင့် ‘ဂေါတမ’ ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ဤသည်မှာ ဒီဃ္ဃတမသနှင့် ဝိရောစန၏ သား ဘလိ၏ အကြောင်းတည်း။
Verse 100
समागमः समाख्यातः संतानश्चोभयोस्तथा / बलिस्तानभिषिच्येह पञ्च पुत्रानकल्मषान्
ဤနေရာတွင် နှစ်ဦး၏ တွေ့ဆုံမှုနှင့် သူတို့၏ ဆက်နွယ်သန္တတိကို ဖော်ပြထားသည်။ ထို့အပြင် ဤအခါတွင် ဘလိသည် အပြစ်ကင်းသန့်ရှင်းသော သားငါးဦးကို အဘိသေက ပြု하였다။
Verse 101
कृतार्थः सो ऽपि योगात्मा योगमाश्रित्य च प्रभुः / अदृश्यः सर्वभूतानां कालाकाक्षी चरत्युत
ယောဂစိတ်ရှိသော အရှင်သည် ယောဂကို အားကိုး၍ ပြည့်စုံသော်လည်း၊ သတ္တဝါအားလုံးမမြင်နိုင်အောင် ကာလကို စောင့်မျှော်ကာ လှည့်လည်တော်မူသည်။
Verse 102
तत्राङ्गस्य तु राजर्षे राजासीद्दधिवाहनः / सो ऽपराधात्सुदेष्णाया अनपानो ऽभवन्नृपः
အို ရာဇရ္ရှီ၊ ထိုနေရာ၌ အင်္ဂပြည်၏ မင်းသည် ဒဓိဝါဟန ဖြစ်၏။ စုဒေဿဏာအပေါ် အပြစ်ကျူးလွန်သဖြင့် ထိုဘုရင်ကို ‘အနပာန’ ဟု ခေါ်ကြသည်။
Verse 103
अनपानस्य पुत्रस्तु राजा दिविरथः स्मृतः / पुत्रो दिविरथस्यासीद्विद्वान्धर्मरथो नृपः
အနပာန၏ သားသည် ဒိဝိရထ မင်းဟု မှတ်သားကြသည်။ ဒိဝိရထ၏ သားမှာ ပညာရှိသော မင်း ဓမ္မရထ ဖြစ်သည်။
Verse 104
एते एक्ष्वाकवः प्रोक्ता भवितारः कलौ युगे / बृहद्बलान्वये जाता महावीर्यपराक्रमाः
ဤသူတို့ကို အိက္ရှဝါကု မျိုးနွယ်ဟု ဆိုကြပြီး ကလိယုဂ၌ ပေါ်ထွန်းမည့်သူများ ဖြစ်သည်။ ဘృဟဒ္ဗလ မျိုးရိုး၌ မွေးဖွား၍ မဟာဗီရိယနှင့် ပါရက్రమကြီးမားသည်။
Verse 105
शूराश्च कृतविद्याश्च सत्यसंधा जितेन्द्रियाः / अत्रानुवंशश्लोको ऽयं भविष्यज्ज्ञैरुदाहृतः
သူတို့သည် ရဲရင့်၍ ပညာပြည့်စုံ၊ သစ္စာတည်ကြည်ကာ အင်္ဒြိယများကို အနိုင်ယူသူများ ဖြစ်သည်။ ဤနေရာ၌ ဤမျိုးဆက်ဆိုင်ရာ ရှလိုကကို အနာဂတ်သိသူများက ဆိုခဲ့သည်။
Verse 106
इक्ष्वाकूणामयं वंशः सुमित्रान्तो भविष्यति / सुमित्रं प्राप्य राजानं संस्थां प्राप्स्यति वै कलौ
ဣက္ခဝါကူ မင်းဆက်သည် စုမိတ္တရာ၌ အဆုံးသတ်မည်။ ကလိယုဂ၌ စုမိတ္တရာဟူသော မင်းကို ရရှိသော် ထိုမင်းဆက်သည် အမှန်တကယ် နိဂုံးချုပ်သို့ ရောက်မည်။
Verse 107
इत्येतन्मानवं क्षत्रमैलं च समुदात्दृतम् / अत ऊर्ध्वं प्रवक्ष्यामि मगधो यो बृहद्रथः
ဤသို့ မာနဝ က္ଷတ္တရနှင့် အိုင်လ မင်းဆက်ကို ဖော်ပြပြီးပြီ။ ယခုမှစ၍ မဂဓ၏ ဘృဟဒ္ရထ မင်းအကြောင်းကို ငါဆိုမည်။
Verse 108
जरासंधस्य ये वंशे सहदेवान्वये नृपाः / अतीता वर्त्तमानाश्च भविष्याश्च तथा पुनः
ဇရာသန္ဓ မင်းဆက်၌၊ သဟဒေဝ မျိုးဆက်အလိုက်ရှိသော မင်းများ—အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ်—တို့ကိုလည်း (ဤနေရာ၌) ဆိုထားသည်။
Verse 109
प्राधान्यतः प्रवक्ष्यामि गदतो मे निबोधत / संग्रामे भारते तस्मिन्सहदेवो निपातितः
အရေးကြီးသည့်အရာများကို အဓိကထား၍ ငါဆိုမည်၊ ငါ့စကားကို နားထောင်လော့။ ထို ဘာရတ စစ်ပွဲ၌ သဟဒေဝ သေဆုံးလဲကျခဲ့သည်။
Verse 110
सोमापिस्तस्य तनयो राजर्षिः स गिरिव्रजे / पञ्चाशतं तथाष्टौ च समा राज्यमकारयत्
သူ၏သားမှာ ဆိုမာပိ ဖြစ်၍ ဂိရိဗ္ရဇ၌ ရာဇရ္ဓိ (ရাজারှိ) ဖြစ်하였다။ သူသည် ၅၈ နှစ်ကြာ အုပ်စိုးခဲ့သည်။
Verse 111
श्रुतश्रवाः सप्तषष्टिः समास्तस्य सुतो ऽभवत् / अयुतायुस्तु षड्विंशद्राज्यं वर्षाण्यकारयत्
သြရုတသြရဝါ သည် သူ၏သားဖြစ်၍ အသက် ၆၇ နှစ် နေထိုင်ခဲ့သည်။ အယုတာယု သည် ၂၆ နှစ်ကြာ နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်하였다။
Verse 112
समाः शतं निरामित्रो महीं भुक्त्वा दिवं गतः / पञ्चाशतं समाः षट् च सुक्षत्रः प्राप्तवान्महीम्
နိရာမိတ္တရ သည် နှစ် ၁၀၀ ကြာ မြေပြင်ကို အုပ်ချုပ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်လောကသို့ သွား하였다။ ထို့နောက် စုက္ခတ္တရ သည် ၅၆ နှစ်ကြာ မြေပြင်၏ အာဏာကို ရရှိ하였다။
Verse 113
त्रयोविंशद्बृहत्कर्मा राज्यं वर्षाण्यकारयत् / सेनाजित्सांप्रतं चापि एता वै भोक्ष्यते समाः
ဗြဟတ်ကမ္မာ သည် ၂၃ နှစ်ကြာ နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်하였다။ ယခု စေနာဇစ် သည်လည်း အတူတူသော နှစ်အရေအတွက်အတိုင်း မင်းစိုးရာဇာကို ခံစားမည်။
Verse 114
श्रुतञ्जयस्तु वर्षाणि चत्वारिंशद्भविष्यति / रिपुञ्जयो महाबाहुर्महाबुद्धिपराक्रमः
သြရုတဉ္ဇယ သည် နှစ် ၄၀ ကြာ မင်းအုပ်မည်။ ရိပုဉ္ဇယ သည် လက်မောင်းကြီး၊ ဉာဏ်ကြီး၊ သတ္တိပြင်းထန်သူ ဖြစ်မည်။
Verse 115
पञ्जत्रिंशत्तु वर्षाणि महीं पालयिता नृपः / अष्टपञ्जाशतं जाब्दान्राज्ये स्थास्यति वै शुचिः
ထိုမင်းသည် နှစ် ၃၅ ကြာ မြေပြင်ကို ကာကွယ်ပေးမည်။ နှင့် သုချိ သည် အမှန်တကယ် နှစ် ၅၈ ကြာ မင်းအာဏာတွင် တည်မြဲမည်။
Verse 116
अष्टाविंशत्समाः पूर्णाः क्षेमो राजा भविष्यति / सुव्रतस्तु चतुःषष्टिं राज्यं प्राप्स्यति वीर्यवान्
နှစ် ၂၈ ပြည့်လျှင် က္ရှေမ မင်းဖြစ်မည်။ သတ္တိရှိသော သုဝရတ သည် နှစ် ၆၄ ကြာ နိုင်ငံတော်ကို ရယူမည်။
Verse 117
पञ्च वर्षाणि पूर्णानि धर्मनेत्रो भविष्यति / भोक्ष्यते नृपतिश्चेमा अष्टपञ्चाशतं समाः
နှစ် ၅ ပြည့်လျှင် ဓမ္မနေတရ ဖြစ်မည်။ နရပတိ ချေမာ သည် နှစ် ၅၈ ကြာ အုပ်စိုးမည်။
Verse 118
अष्टत्रिंशत्समाराष्ट्रं सुश्रमस्य भविष्यति / चत्वारिंशद्दशाष्टौ च दृढसेनो भविष्यति
သုရှရမ၏ နိုင်ငံတော်သည် နှစ် ၃၈ ကြာမည်။ ထို့နောက် ဒృဍ္ဍသေန သည် နှစ် ၄၈ ကြာ မင်းဖြစ်မည်။
Verse 119
त्रयस्त्रिंशत्तु वर्षाणि सुमतिः प्राप्स्यते ततः / चत्वारिंशत्समा राजा सुनेत्रो भोक्ष्यते ततः
ထို့နောက် စုမတိ သည် နှစ် ၃၃ ကြာ နိုင်ငံတော်ကို ရယူမည်။ ထို့ပြီးနောက် စုနေတရ မင်းသည် နှစ် ၄၀ ကြာ အုပ်စိုးမည်။
Verse 120
सत्यजित्पृथिवी राष्ट्रं त्र्यशीतिं भोक्ष्यते समाः / प्राप्येमं विश्वाजिच्चापि पञ्चविंशद्भविष्यति
သတ္တယဇစ် သည် မြေပြင်နိုင်ငံတော်ကို နှစ် ၈၃ ကြာ ခံစားအုပ်စိုးမည်။ ထိုကိုရပြီးနောက် ဝိශ්ဝာဇစ် သည် နှစ် ၂၅ ကြာ မင်းဖြစ်မည်။
Verse 121
अरिञ्जयस्तु वर्षाणां पञ्चाशत्प्राप्यते महीम् / द्वाविंशच्च नृपा ह्येते भवितारो बृहद्रथाः
အရိဉ္ဇယသည် နှစ်ငါးဆယ်ကြာ မြေပြင်ကို အုပ်စိုးမည်။ ဤတို့သည် ဘೃಹဒ္ရထ အမည်ရှိ မင်း ၂၂ ပါး ဖြစ်လာမည်။
Verse 122
पूर्मं वर्षसहस्रं वै तेषां राज्यं भविष्यति / बृहद्रथेष्वतीतेषु वीरहन्तृष्ववर्त्तिषु
သူတို့၏ နိုင်ငံတော်သည် တစ်ထောင်နှစ် ပြည့်စုံအောင် တည်တံ့မည်။ ဘೃಹဒ္ရထတို့ ကုန်လွန်သော် သူရဲကောင်းသတ်သူများ အာဏာရမည်။
Verse 123
शुनकः स्वामिनं हत्वा पुत्रं समभिषेक्ष्यति / मिषतां क्षत्रियाणां हि प्रद्योतिं नृपतिं बलात्
ရှုနကသည် မိမိအရှင်ကို သတ်ပြီး သူ၏သားကို အဘိသေက ပေးမည်။ က္ଷတရိယများ မျက်မြင်တွင်ပင် အင်အားဖြင့် ပရဒ္ယောတကို မင်းအဖြစ် တင်မည်။
Verse 124
स वै प्रणतसामन्तो भविष्येण प्रवर्त्तितः / त्रयोविंशत्समा राजा भविता स नरोत्तमः
သူသည် အနာဂတ်တွင် ဦးညွှတ်သော စာမန်တများက ထူထောင်ပေး၍ အာဏာစတင်မည်။ ထိုနရောတ္တမ မင်းသည် ၂၃ နှစ် အုပ်စိုးမည်။
Verse 125
चतुर्विंशत्समा राजा पालको भविता ततः / विशाखयूपो भविता नृपः पञ्चाशतं समाः
ထို့နောက် ပါလကသည် ၂၄ နှစ်ကြာ မင်းဖြစ်မည်။ ထို့ပြီးနောက် ဝိသာခယူးပသည် ၅၀ နှစ်ကြာ အုပ်စိုးမည့် မင်းဖြစ်မည်။
Verse 126
एकविंशत्समा राज्य मजकस्य भविष्यति / भविष्यति समा विंशत्तत्सुतो नन्दिवर्द्धनः
မဇကသည် နှစ် ၂၁ ကြာ နန်းစံမည်။ သူ၏သား နန္ဒီဝဍ္ဍန သည် နှစ် ၂၀ ကြာ အုပ်စိုးမည်။
Verse 127
अष्टत्रिंशच्छतं भाव्याः प्राद्योताः पञ्च ते नृपाः / हत्वा तेषां यशः कृत्स्नं शिशुनागो भविष्यति
ပရာဒျိုတ မင်းဆက်၏ မင်း ၅ ပါးသည် စုစုပေါင်း နှစ် ၁၃၈ ကြာ ရှိမည်။ သူတို့၏ ဂုဏ်သတင်းအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် ရှိရှုနာဂ ပေါ်ထွန်းမည်။
Verse 128
वाराणस्यां सुतस्तस्य संयास्यति गिरिव्रजम् / शिशुनागश्च वर्षाणि चत्वारिंशद्भविष्यति
သူ၏သားသည် ဝါရာဏသီတွင် မွေးဖွားကာ ဂိရိဗြဇ၌ နန်းတည်မည်။ ရှိရှုနာဂသည် နှစ် ၄၀ ကြာ အုပ်စိုးမည်။
Verse 129
काकवर्णः सुतस्तस्य पट्त्रिंशच्च भविष्यति / ततस्तु विंशतिं राजा क्षेमधर्मा भवष्यति
သူ၏သား ကာကဝဏ္ဏ သည် နှစ် ၃၅ ကြာ အုပ်စိုးမည်။ ထို့နောက် က္ရှေမဓမ္မ မင်းသည် နှစ် ၂၀ ကြာ နန်းစံမည်။
Verse 130
चत्वारिंशत्समा राष्ट्रं क्षत्रौजाः प्राप्स्यते ततः / अष्टत्रिंशत्समा राजाविधिसारो भविष्यति
ထို့နောက် က္ෂတြောဇ သည် နှစ် ၄၀ ကြာ နိုင်ငံကို ရရှိအုပ်စိုးမည်။ ထို့ပြီးနောက် ဝိဓိသာရ မင်းသည် နှစ် ၃၈ ကြာ အုပ်စိုးမည်။
Verse 131
अजातशत्रुर्भविता पञ्चविंशत्समा नृपः / पञ्चत्रिंशत्समा राजा दर्भकस्तु भविष्यति
အဇာတရှတ်ရု အမည်ရှိ မင်းသည် နှစ် ၂၅ ကြာ အုပ်စိုးမည်၊ ထို့နောက် ဒರ್ಭက မင်းသည် နှစ် ၃၅ ကြာ အုပ်စိုးမည်။
Verse 132
उदयी भविता तस्मात्त्रयस्त्रिंशत्समा नृपः / स वै पुरवरं राजा वृथिव्यां कुसुमाह्वयम्
ထို့နောက် ဥဒယီ မင်းသည် နှစ် ၃၃ ကြာ အုပ်စိုးမည်၊ သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ‘ကူစုမ’ ဟုခေါ်သော မြို့တော်ကောင်းကို တည်ထောင်မည်။
Verse 133
गगाया दक्षिणे कूले चतुर्थे ऽह्नि कारिष्यति / चत्वारिशत्समा भाव्यो राजा वै नन्दिवर्द्धनः
ဂင်္ဂါမြစ် တောင်ဘက်ကမ်းတွင် စတုတ္ထနေ့၌ သူသည် ထိုကိစ္စကို ဆောင်ရွက်မည်၊ နန္ဒိဝර්ဓန မင်းသည် နှစ် ၄၀ ကြာ အုပ်စိုးမည်။
Verse 134
चत्वारिशत्त्रयश्चैव सहानन्दिर्भविष्यति / भविष्यन्ति च वर्षाणि षष्ट्युत्तरशतत्रयम्
စဟာနန္ဒီ မင်းသည် နှစ် ၄၃ ကြာ အုပ်စိုးမည်၊ နှစ်စုစုပေါင်းမှာ ၃၆၀ (သုံးရာခြောက်ဆယ်) နှစ် ဖြစ်မည်။
Verse 135
शिशुनागा दशैवैते राजानः क्षत्रबन्धवः / एतैः सार्द्धं भविष्यन्ति तावत्कालं नृपाः परे
ရှိရှုနာဂ မင်းဆက်၏ မင်း ၁၀ ပါးကို ‘ခ္ෂတ်ရဘန္ဓဝ’ ဟု ခေါ်ကြမည်၊ ထိုကာလတစ်လျှောက် သူတို့နှင့်အတူ အခြားမင်းများလည်း ပေါ်ထွန်းမည်။
Verse 136
एक्ष्वाकवश्चतुर्विंशत्पञ्चालाः पञ्चविंशतिः / कालकास्तु चतुर्विंशच्चतुर्विंशत्तु हैहयाः
ဣက္ခ္ဝာကု မင်းဆက်တွင် ၂၄ ပါး၊ ပဉ္စာလတွင် ၂၅ ပါး; ကာလက ၂၄ ပါး၊ ဟိုင်းဟယလည်း ၂၄ ပါး (မင်းများ) ဖြစ်မည်။
Verse 137
द्वात्रिंशदेकलिङ्गास्तु पञ्चविंशत्तथा शकाः / कुरवश्चापि षट्त्रिंशदष्टाविंशति मैथिलाः
ဧကလိင်္ဂ ၃၂ ပါး၊ သက ၂၅ ပါး; ကုရု ၃၆ ပါး၊ မૈထိလ ၂၈ ပါး (မင်းများ) ဖြစ်မည်။
Verse 138
शूरसेनास्त्रयोविंशद्वीतिहोत्राश्च विंशतिः / तुल्यकालं भविष्यन्ति सर्वं एव महीक्षितः
ရှူရစೇန ၂၃ ပါး၊ ဝီတိဟೋတရ ၂၀ ပါး; အို မဟီක්ෂិត၊ အားလုံးသည် တူညီသောကာလအထိ (အုပ်စိုး) မည်။
Verse 139
महानन्दिसुतश्चापि शूद्रायाः कालसंवृतः / उत्पत्स्यते महा पद्मः सर्वक्षत्रान्तकृन्नृपः
မဟာနန္ဒီ၏သားသည် ရှုဒ္ဒရာမိန်းမမှ မွေးဖွား၍ ကာလ၏ဖုံးကွယ်မှုအောက်တွင်; မဟာပဒ္မ အမည်ရှိ မင်းတစ်ပါး ပေါ်ထွန်းမည်၊ က္ଷတ္တရိယအားလုံးကို အဆုံးသတ်စေမည်။
Verse 140
ततः प्रभृति राजानो भविष्यः शूद्रयोनयः / एकराट् स महापद्म एकच्चत्रो भविष्यति
ထိုနောက်မှစ၍ မင်းများသည် ရှုဒ္ဒရာမျိုးဖွား ဖြစ်ကြမည်; မဟာပဒ္မသည် တစ်ဦးတည်းသော အရှင် (ekarāṭ) ဖြစ်၍ တစ်ထီးတည်းအောက် (ekacchatra) အုပ်စိုးမည်။
Verse 141
अष्टाशीति तु वर्षाणि पृथिवीं पालयिष्यति / सर्वक्षत्रं समुद्धृत्य भाविनोर्ऽथस्य वै बलात्
သူသည် နှစ်ပေါင်း ၈၈ နှစ်တိုင် မြေကြီးကို အုပ်ချုပ်မည်။ အနာဂတ်ရည်ရွယ်ချက်၏ အင်အားကြောင့် က్షတ္တရိယ အင်အားအားလုံးကို ဖယ်ရှား၍ နှိမ်နင်းမည်။
Verse 142
तत्पश्चात्तत्सुता ह्यष्टौ समाद्वादश ते नृपाः / महापद्मस्य पर्याये भविष्यन्ति नृपाः क्रमात्
ထို့နောက် သူ၏သား ၈ ယောက် ရှိမည်၊ ထိုသူတို့ထဲမှ ဘုရင် ၁၂ ပါး ပေါ်ထွန်းမည်။ မဟာပဒ္မ၏ နောက်ဆက်တွဲကာလတွင် ထိုဘုရင်များသည် အစဉ်လိုက် ဖြစ်လာမည်။
Verse 143
उद्धरिष्यति तान्सर्वान्कौटिल्यो वै द्विजर्षभः / भुक्त्वा महीं वर्षशतं नरेद्रः स भविष्यति
ဒွိဇရှေ့ဦး ကောဋိလျသည် သူတို့အားလုံးကို ဖယ်ရှားနှိမ်နင်းမည်။ မြေကြီးကို နှစ် ၁၀၀ ခံစားအုပ်ချုပ်ပြီးနောက် သူသည် နရేంద్ర ဖြစ်လာမည်။
Verse 144
चन्द्रगुप्तं नृपं राज्ये कौटिल्यः स्थापयिष्यति / चतुर्विंशत्समा राजा चन्द्रगुप्तो भविष्यति
ကောဋိလျသည် ချန္ဒရဂုပ္တကို နိုင်ငံ၏ ဘုရင်အဖြစ် တင်မြှောက်မည်။ ဘုရင် ချန္ဒရဂုပ္တသည် နှစ် ၂၄ နှစ် အုပ်ချုပ်မည်။
Verse 145
भविता भद्रसारस्तु पञ्चविंशत्समा नृपः / षट्त्रिंशत्तु समा राजा अशोकानां च तृप्तिदः
ဘဒ္ဒရသာရသည် နှစ် ၂၅ နှစ်တိုင် ဘုရင်ဖြစ်မည်။ ထို့ပြင် နှစ် ၃၆ နှစ်တိုင် ‘အရှိုက’တို့ကို စိတ်ကျေနပ်စေပြီး ပြည်သူကို အေးချမ်းစေသော ရာဇာဖြစ်မည်။
Verse 146
तस्य पुत्रः कुलालस्तु वर्षाण्यष्टौ भविष्यति / कुशालसूनुरष्टौ च भोक्ता वै बन्धुपालितः
သူ၏သား ကုလာလ သည် ၈ နှစ်ကြာ အုပ်စိုးမည်။ ကုရှာလ၏သား ဘန္ဓုပာလိတ သည်လည်း ၈ နှစ်ကြာ အာဏာခံမည်။
Verse 147
बन्धुपालितदायादो भविता चेन्द्रपालितः / भविता सप्त वर्षाणि देववर्मा नराधिपः
ဘန္ဓုပာလိတ၏ အမွေဆက်ခံသူမှာ အိန္ဒြပာလိတ ဖြစ်မည်။ ဒေဝဝರ್ಮာ မင်းသည် ၇ နှစ်ကြာ အုပ်စိုးမည်။
Verse 148
राजा शतधनुश्चापि तस्य पुत्रो भविष्यति / बृहद्रथश्च वर्षाणि सप्त वै भविता नृपः
သူ၏သားသည် ရာဇာ သတဓနု ဖြစ်မည်။ ထို့နောက် ဘృဟဒရထ မင်းသည် ၇ နှစ်ကြာ အုပ်စိုးမည်။
Verse 149
इत्येते नव मौर्या वै भोक्ष्यन्ति च वसुंधराम् / सप्तत्रिंशच्छतं पूर्णं तेभ्यः शुङ्गो गमिष्यति
ဤသို့ မော်ရျာ ၉ ပါးသည် မြေကြီးကို အုပ်စိုးမည်။ နှစ် ၃၃၇ ပြည့်လျှင် ထို့နောက် ရှုင်္ဂ မင်းဆက် ပေါ်လာမည်။
Verse 150
पुष्पमित्रस्तु सेनानीरुद्धृत्यतु बृहद्रथम् / कारयिष्यति वै राज्यं समाः षष्टिं स चैव तु
စစ်သူကြီး ပုရှျမိတ္တရ သည် ဘృဟဒရထ ကို ဖယ်ရှား၍ နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်မည်။ သူသည် နှစ် ၆၀ ကြာ အုပ်စိုးမည်။
Verse 151
अग्निमित्रो नृपश्चाष्टौ भविष्यति समा नृपः / भविता चापि सुज्येष्टः सप्त वर्षाणि वै ततः
မင်း အဂ္ဂနိမိတ္တရ သည် ၈ နှစ်ကြာ အုပ်စိုးမည်။ ထို့နောက် စုဇျေဋ္ဌ သည်လည်း ၇ နှစ်ကြာ အုပ်စိုးမည်။
Verse 152
वसुमित्रस्ततो भाव्यो दशवर्षाणि पार्थिवः / ततो भद्रः समे द्वे तु भविष्यति नृपश्च वै
ထို့နောက် မင်း ဝသုမိတ္တရ သည် ၁၀ နှစ်ကြာ အုပ်စိုးမည်။ ထို့နောက် ဘဒ္ဒရ မင်းသည် ၂ နှစ်ကြာ အုပ်စိုးမည်။
Verse 153
भविष्यति समास्तस्मात्तिस्र एव पुलिन्दकः / राजा घोषस्ततश्चापि वर्षाणि भविता त्रयः
ထို့နောက် ပုလိန္ဒက မင်းသည် ၃ နှစ်ကြာ အုပ်စိုးမည်။ ထို့နောက် ဂိုးသ မင်းသည်လည်း ၃ နှစ်ကြာ အုပ်စိုးမည်။
Verse 154
सप्त वै वज्र मित्रंस्तु समा राजा ततः पुनः / द्वात्रिंशद्भविता वापि समा भागवतो नृपः
ဝဇ္ဇမိတ္တရ မင်းသည် ၇ နှစ်ကြာ အုပ်စိုးမည်။ ထို့နောက် ဘာဂဝတ မင်းသည် ၃၂ နှစ်ကြာ အုပ်စိုးမည်။
Verse 155
भविष्यति सुतस्तस्य देवभूमिः समा दश / दशैते शुङ्गराजानो भोक्ष्यन्तीमां वसुंधराम्
သူ၏သား ဒေဝဘူမိ သည် ၁၀ နှစ်ကြာ အုပ်စိုးမည်။ ဤ ရှုင်္ဂ မင်း ၁၀ ပါးသည် ဤ ဝသုန္ဓရာမြေကို အုပ်ချုပ်ကြမည်။
Verse 156
शतं पूर्मं दश द्वे च तेभ्यः कण्वं गमिष्यति / अमात्यो वसुदेवस्तु बाल्याद्व्यसनिनं नृपम्
ပထမ အနှစ်တစ်ရာ၊ ထို့နောက် တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ် ကုန်လွန်သော် ကဏ္ဝ သည် နန်းတက်မည်။ အမတ် ဝသုဒေဝ သည် ကလေးဘဝကတည်းက အကျင့်ဆိုးများတွင် မူးယစ်နေသော မင်းဖြစ်မည်။
Verse 157
देवभूमिं ततो हत्वा शुङ्गेषु भविता नृपः / भविष्यति समा राजा पञ्च कण्वायनस्तु सः
ထို့နောက် ဒေဝဘူမိကို သတ်ပြီး ရှုင်္ဂ မျိုးတွင် မင်းဖြစ်မည်။ ထို ကဏ္ဝာယန မင်းသည် ငါးနှစ်ကြာ အုပ်စိုးမည်။
Verse 158
भूमिमित्रः सुतस्तस्य चतुर्विंशद्भविष्यति / भविता द्वादश समास्तस्मान्नारायणो नृपः
သူ၏သား ဘူမိမိတ္တရ သည် နှစ်ဆယ့်လေးနှစ်ကြာ အုပ်စိုးမည်။ ထို့နောက် နာရာယဏ မင်းသည် တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်ကြာ အုပ်စိုးမည်။
Verse 159
सुशर्मा तत्सुतश्चापि भविष्यति चतुःसमाः / कण्वायनास्तु चत्वारश्चत्वारिंशच्च पञ्च च
သူ၏သား ဆုရှာမာ သည်လည်း လေးနှစ်ကြာ မင်းဖြစ်မည်။ ကဏ္ဝာယန မင်းလေးပါး ပေါင်း၍ လေးဆယ့်ငါးနှစ်ကြာ အုပ်စိုးမည်။
Verse 160
समा भोक्ष्यन्ति वृथिवीं पुनरन्ध्रान्गमिष्यति / कण्वायनमथोद्धृत्य सुशर्माणं प्रसह्य तम्
သူတို့သည် ထိုနှစ်များအတိုင်း မြေပြင်ကို အုပ်စိုးခံစားကြမည်။ ထို့နောက် နန်းတော်သည် အန္ဓရ မျိုးထံသို့ ပြန်လည် ရောက်မည်။ ထိုအခါ ကဏ္ဝာယန မျိုးကို ဖယ်ရှားကာ ထို ဆုရှာမာ ကို အင်အားဖြင့် ဖြုတ်ချမည်။
Verse 161
सिंधुको ह्यन्ध्रजातीयः प्राप्स्यतीमां वसुंधराम् / त्रयोविंशत्समा राजा सिंधुको भविता त्वथ
အန္ဓရ မျိုးနွယ်မှ စင်ဓုက မင်းသည် ဤမြေကြီးကို ရရှိမည်။ ထို့နောက် စင်ဓုက မင်းသည် ၂၃ နှစ် အုပ်စိုးမည်။
Verse 162
कृष्णो भ्रातास्य वर्षाणि सो ऽस्माद्दश भविष्यति / श्रीशान्तकर्णिर्भविता तस्य पुत्रस्तु वै महान्
သူ၏ညီအစ်ကို ကృష్ణသည် ထို့နောက် ၁၀ နှစ် အုပ်စိုးမည်။ သူ၏သားသည် မဟာမြတ်သော သရီရှန်တကဏ္ဏီ ဖြစ်မည်။
Verse 163
पञ्चाशत्तु समाः षट् च शान्तकर्णिर् भविष्यति / आपोलवोद्वादश वै तस्य पुत्रो भविष्यति
ရှန်တကဏ္ဏီ မင်းသည် ၅၆ နှစ် အုပ်စိုးမည်။ သူ၏သား အာပိုလဝ သည် ၁၂ နှစ် (မင်း) ဖြစ်မည်။
Verse 164
चतुर्विंशत्तु वर्षाणि पटुमांश्च भविष्यति / भवितानिष्टकर्मा तु वर्षाणां पञ्चविंशतिम्
ပတုမာန် မင်းသည် ၂၄ နှစ် အုပ်စိုးမည်။ အနိဿတကမ္မာ မင်းသည် ၂၅ နှစ် (မင်း) ဖြစ်မည်။
Verse 165
ततः संवत्सरं पूर्णं हालो राजा भविष्यति / पञ्चपत्तल्लको नाम भविष्यति महाबलः
ထို့နောက် ဟာလို မင်းသည် တစ်နှစ်ပြည့် အုပ်စိုးမည်။ ထို့ပြီးနောက် ပဉ္စပတ္တလ္လက အမည်ရှိ မဟာအားကြီးသော (မင်း) ဖြစ်မည်။
Verse 166
भाव्यःपुरीषभीरुस्तु समाः सो ऽप्येकविंशतिम् / शातकर्णिर्वर्षमेकं भविष्यति नराधिपः
ပုရိဿဘီရု အမည်ရှိ ဘာဝျ ရာဇာသည် နှစ် ၂၁ ကြာ အုပ်စိုးမည်။ ထို့နောက် သာတကဏ္ဏိ နရာဓိပ သည် တစ်နှစ်သာ ရာဇတင်မည်။
Verse 167
अष्टविंशतिवर्षाणि शिवस्वातिर्भविष्यति / राजा च गौतमी पुत्र एकविंशत्समा नृपः
ရှီဝစွာတိ သည် နှစ် ၂၈ ကြာ အုပ်စိုးမည်။ ဂေါတမီ၏ သားတော် ရာဇာသည် နှစ် ၂၁ ကြာ နရပ ဖြစ်မည်။
Verse 168
एकोनविंशति राजा यज्ञः श्रीशातकर्ण्यथ / षडेव भविता त्समाद्विजयस्तु समानृपः
ယဇ్ఞ အမည်ရှိ သရီရှာတကဏ္ဏိ ရာဇာသည် နှစ် ၁၉ ကြာ အုပ်စိုးမည်။ ဗိဇယ သည် နှစ် ၆ ကြာ နရပ ဖြစ်မည်။
Verse 169
देडश्रीशातकर्णी च तस्य पुत्रः समास्त्रयः / पुलोमारिः समाः सप्त ततश्चैषां भविष्यति
ဒေဍသရီရှာတကဏ္ဏိ နှင့် သူ၏ သားတော်သည် သုံးနှစ် အုပ်စိုးမည်။ ပုလိုမာရီ သည် ခုနှစ်နှစ် အုပ်စိုးမည်။ ထို့နောက် သူတို့နောက်တွင် အခြားရာဇာများ ပေါ်လာမည်။
Verse 170
इत्येते वै नृपास्त्रिंशदन्ध्रा भोक्ष्यन्ति वै महीम् / समाः शतानि चत्वारि पञ्चाशत्षट् तथैव च
ဤသို့ အန္ဓရ ရာဇာ သုံးဆယ်ပါးသည် မြေပြင်ကို အုပ်စိုးခံစားမည်—စုစုပေါင်း နှစ် ၄၅၆ ကြာ။
Verse 171
अन्ध्राणां संस्थिताः पञ्च तेषां वंश्याश्च ये पुनः / सप्तैव तु भविष्यन्ति दशाभीरास्ततो नृपाः
အန္ဓရတို့တွင် မင်းငါးပါး တည်ထောင်မည်၊ ထို့နောက် သူတို့၏ မျိုးဆက် မင်းခုနစ်ပါး ဖြစ်မည်။ ထို့အပြီး အဘီရ မင်းဆယ်ပါး ပေါ်ထွန်းမည်။
Verse 172
सप्त गर्दभिनश्चापि ततो ऽथ दश वै शकाः / यवनाष्टौ भविष्यन्ति तुषारास्तु चतुर्दश
ထို့နောက် ဂർဒභင် မင်းခုနစ်ပါး ဖြစ်မည်၊ ထို့အပြီး သက မင်းဆယ်ပါး ဖြစ်မည်။ ယဝန မင်းရှစ်ပါး ပေါ်ထွန်းပြီး တုရှာရ မင်းတစ်ဆယ့်လေးပါး ဖြစ်မည်။
Verse 173
त्रयोदश गुरुण्डाश्च मौना ह्येकादशैव तु / अन्ध्रा भोक्ष्यन्ति वसुधां शते द्वे च शतञ्च वै
ဂုရုဏ္ဍ မင်းတစ်ဆယ့်သုံးပါး ရှိမည်၊ မောန မင်းတစ်ဆယ့်တစ်ပါးသာ ရှိမည်။ အန္ဓရတို့သည် နှစ်ရာနှင့် တစ်ရာ—ဆိုလိုသည်မှာ သုံးရာနှစ်တိုင် မြေကြီးကို အုပ်စိုးမည်။
Verse 174
सप्तषष्टिं च वर्षाणि दशाभीरास्ततो नृपाः / सप्त गर्दभिनश्चैव भोक्ष्यन्तीमां द्विसप्ततिम्
ထို့နောက် အဘီရ မင်းဆယ်ပါးသည် ခြောက်ဆယ့်ခုနစ်နှစ် အုပ်စိုးမည်။ ထို့ပြင် ဂർဒਭင် မင်းခုနစ်ပါးသည် ဤမြေကို ခုနစ်ဆယ့်နှစ်နှစ် အုပ်စိုးမည်။
Verse 175
शतानि त्रीण्यशीतिं च भोक्ष्यन्ति वसुधां शकाः / आशीती द्वे च वर्षाणि भोक्तारो यवना महीम्
သကတို့သည် မြေကြီးကို သုံးရာရှစ်ဆယ်နှစ် အုပ်စိုးမည်။ ယဝနတို့သည် ဤမြေကို ရှစ်ဆယ့်နှစ်နှစ် အုပ်စိုးမည်။
Verse 176
पञ्चवर्षशतानीह तुषाराणां मही स्मृता / शतान्यर्द्धचतुर्थानि भवितारस्त्रयोदश
ဤနေရာ၌ တုရှာရတို့၏ မြေသည် နှစ်ငါးရာကြာဟု မှတ်သားထားသည်။ မင်းတော် ၁၃ ပါးသည် နှစ်သုံးရာငါးဆယ်ကြာ အုပ်စိုးမည်။
Verse 177
गुरुण्डा वृषलैः सार्द्धं भोक्ष्यन्ते म्लेच्छजातयः / शतानि त्रीणि भोक्ष्यन्ते मौना एकादशैव तु
ဂုရုဏ္ဍာတို့သည် ဝೃષလတို့နှင့်အတူ မလေစ္ဆာမျိုးနွယ်များက အုပ်စိုးမည်။ ထို့နောက် ‘မောနာ’ ဟုခေါ်သော မင်း ၁၁ ပါးသည် နှစ် ၃၀၀ ကြာ အုပ်ချုပ်မည်။
Verse 178
तेषु च्छिन्नेषु कालेन ततः किलकिलो नृपः / ततः किलकिलेभ्यश्च विन्ध्यशक्तिर्भविष्यति
သူတို့၏ကာလသည် အချိန်ကြောင့် ပြတ်တောက်ပြီးနောက် ‘ကီလကီလို’ ဟုခေါ်သော မင်းတော် ပေါ်လာမည်။ ထို့နောက် ကီလကီလိုတို့အပြီး ‘ဝိန္ဓျရှက္တိ’ ပေါ်ထွန်းမည်။
Verse 179
समाः षण्णवतिं चैव पृथिवीं तु समेष्यति / नृपान्वैदिशकांश्चाथ भविष्यांस्तु निबोधत
သူသည် နှစ် ၉၆ ကြာ မြေကြီးကို အုပ်စိုး/လှည့်လည်မည်။ ယခု ဝိုင်ဒိသက မင်းများနှင့် နောင်လာမည့် မင်းများကို သိမှတ်ကြလော့။
Verse 180
शेषस्य नागराजस्य पुत्रः सुर पुरञ्जयः / भोगी भविष्यते राजा नृपो नागकुलोद्वहः
နာဂရာဇာ ရှေသ၏ သားတော်မှာ ‘စူရပုရဉ္ဇယ’ ဖြစ်သည်။ နာဂမျိုးရိုး၏ ဂုဏ်တော် ‘ဘိုဂီ’ ဟုခေါ်သော မင်းတော် ပေါ်ထွန်းမည်။
Verse 181
सदाचन्द्रस्तु चन्द्राशुर्द्वितीयो नखवांस्तथा / धनधर्मा ततश्चापि चतुर्थो वंशजः स्मृतः
သဒာချန္ဒြာ၊ ဒုတိယမှာ ချန္ဒြာရှု၊ ထို့ပြင် နခဝန်; ထို့နောက် ဓနဓမ္မ—စတုတ္ထမြောက် မျိုးဆက်ဟု မှတ်ယူသည်။
Verse 182
भूतिनन्दस्ततश्चापि वैदिशे तु भविष्यति / तस्य भ्राता यवीयांस्तु नाम्ना नन्दियशाः किल
ထို့နောက် ဝိုင်ဒီရှတွင် ဘူတိနန္ဒ ဖြစ်လာမည်; သူ၏ အငယ်ညီမှာ နန္ဒိယရှာ ဟု အမည်ရသည်ဟု ဆိုကြသည်။
Verse 183
तस्यान्वयो भविष्यन्ति राजानस्ते त्रयस्तु वै / दैहित्रः शिशिको नाम पूरिकायां नृपो ऽभवत्
သူ၏ မျိုးဆက်တွင် မင်းသုံးပါး ပေါ်ထွန်းမည်; သမီးဘက်မြေး ရှိရှိက ဟု အမည်ရသော မင်းသည် ပူရိကာတွင် အုပ်စိုးခဲ့သည်။
Verse 184
विन्ध्यशक्तिसुतश्चापि प्रवीरो नाम वीर्यवान् / भोक्ष्यते च समाः षष्टिं पुरीं काञ्चनकां च वै
ဝိန္ဓျရှက္တိ၏ သား ပရဝီရ ဟု အမည်ရသော သတ္တိရှင်သည် ကာဉ္စနကာ မြို့ကို နှစ်ခြောက်ဆယ် အုပ်စိုးမည်။
Verse 185
यक्ष्यते वाजपेयैश्च समाप्तवरदक्षिणैः / तस्य पुत्रास्तु चत्वारो भविष्यन्ति नराधिपाः
သူသည် ပြည့်စုံ၍ မြတ်သော ဒက္ခိဏာတန်ဖိုးများနှင့် ဝါဇပေယ ယဇ္ဈကို ကျင်းပမည်; သူ၏ သားလေးယောက်သည် မင်းများ ဖြစ်လာမည်။
Verse 186
विन्ध्यकानां कुलानां ते नृपा वैवाहिकास्त्रयः / सुप्रतीको गभीरश्च समा भोक्ष्यति विंशतिम्
ဝိန္ဓျ မျိုးနွယ်များတွင် ဝိုင်ဝါဟိက မင်းဆက်မှ ဘုရင် သုံးပါး ပေါ်ထွန်းမည်။ ထိုအထဲမှ စုပရတီက နှင့် ဂဘီရ တို့သည် တစ်ဦးစီ နှစ်နှစ်ဆယ် စိုးစံမည်။
Verse 187
शङ्कमानो ऽभवद्राजा महिषीणां महीपतिः / पुष्पमित्रा भविष्यन्ति षट् स्त्रिमित्रास्त्रयोदश
ရှင်္ကမာနို အမည်ရှိ ဘုရင်တစ်ပါး ပေါ်ထွန်း၍ မဟိသီများ၏ အရှင်လည်း ဖြစ်၏။ နောက်တော်တွင် ပုෂ္ပမိတ္တ ၆ ပါးနှင့် စ္တရိမိတ္တ ၁၃ ပါး ပေါ်မည်။
Verse 188
मेकलायां नृपाः सप्त भविष्यन्ति च सप्ततिः / कोमलायां तु राजानो भविष्यन्ति महाबलाः
မေကလာ နိုင်ငံတွင် ဘုရင် ၇ ပါးနှင့် ၇၀ ပါး ပေါ်ထွန်းမည်။ ကိုမလာ နိုင်ငံတွင် မဟာအားကြီးသော ဘုရင်များ ပေါ်မည်။
Verse 189
मेघा इति समाख्याता बुद्धिमन्तो नवैव तु / नैषधाः पार्थिवाः सर्वे भविष्यन्त्यामनुक्षयात्
“မေဃာ” ဟု အမည်ရသော ဉာဏ်ပညာရှိ ၉ ပါး ပေါ်ထွန်းမည်။ ထိုသူတို့အားလုံးသည် နိုင်ရှဓ မင်းများဖြစ်၍ မပျက်မယွင်းသော ဆက်စပ်မှုမှ ပေါ်မည်။
Verse 190
नलवंशप्रसूतास्ते वीर्यवन्तो महाबलाः / मगधानां महावीर्यो विश्वस्फाणिर्भविष्यति
သူတို့သည် နလ မင်းဆက်မှ မွေးဖွား၍ သတ္တိပြည့်ဝ၊ အားအင်ကြီးမားကြမည်။ မဂဓတွင် မဟာသတ္တိရှိသော ဝိශ්ဝစဖာဏိ အမည်ရှိ ဘုရင် ပေါ်မည်။
Verse 191
उत्साद्य पार्थिवान्सर्वान्सो ऽन्यान्वर्णान्करिष्यति / कैवर्त्तान्मद्रकांश्चेव पुलिन्दान्ब्राह्मणांस्तथा
သူသည် မြေပြင်ဘုရင်တို့အားလုံးကို ဖျက်ဆီး၍ အခြားအခြား ဝဏ္ဏများကို တည်စေမည်; ကိုင်ဝတ္တ၊ မဒရက၊ ပုလိန္ဒ နှင့် ဗြာဟ္မဏတို့ကိုလည်း ထိုသို့ပင် ပြုမည်။
Verse 192
स्थापयिष्यन्ति गजानो नानादेशेषु ते जनान् / विश्वस्फाणिर्महासत्त्वो युद्धे विष्णुसमप्रभः
ဂဇာနတို့သည် ထိုလူများကို နိုင်ငံအမျိုးမျိုး၌ နေရာချမည်; မဟာသတ္တဝါ ဝိශ්ဝစဖာဏိသည် စစ်ပွဲ၌ ဗိဿဏုကဲ့သို့ တောက်ပမည်။
Verse 193
विश्वस्फाणिर्नरपतिः क्लीबाकृतिरिवोच्यते / उत्सादयित्वा क्षत्रं तु क्षत्रमन्यत्करिष्यति
နရပတိ ဝိශ්ဝစဖာဏိကို မိန်းမယောင်ယောင်ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသူဟု ဆိုကြသည်; က్షတ်ရကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် အခြားက్షတ်ရကို တည်ထောင်မည်။
Verse 194
नव नागास्तु भोक्ष्यति पुरीं चंपावतीं नृपाः / मथुरां च पुरा रम्यां नागा भोक्ष्यन्ति सप्त वै
နာဂဘုရင် ၉ ပါးသည် ချမ္ပာဝတီ မြို့ကို အုပ်ချုပ်မည်; လှပသော မထုရာ မြို့ကိုလည်း အမှန်တကယ် နာဂ ၇ ပါး အုပ်ချုပ်မည်။
Verse 195
अनुगङ्गाप्रयागं च साकेतं मगधांस्तथा / एताञ्जनपदान्सर्वान्भोक्ष्यन्ते सप्तवंशजाः
အနုဂင်္ဂါ-ပရယာဂ၊ သာကေတ နှင့် မဂဓတို့လည်း; ဤအပေါင်းလုံးသော ဇနပဒများကို စပ်တဝံသဇ (ဝံသ ၇ ဆက်) မျိုးဆက်များ အုပ်ချုပ်မည်။
Verse 196
नैष धान्य दुकांश्चैव शैशीतान् कालतोयकान् / एताञ्जनपदान्सर्वान्भोक्ष्यन्ते मणिधान्यजान्
စပါးသီးနှံကြွယ်ဝ၍ ဆောင်းရာသီကာလရေဖြင့် စိုစွတ်သော ဤဒေသအပေါင်းတို့ကို မဏိဓာနျယဇ မျိုးဆက်တို့က အုပ်စိုးခံစားမည်။
Verse 197
कोशलांश्चान्ध्रपैण्ड्रांश्च ताम्रलिप्तान्ससागरान् / चंपां चैव पुरीं रम्यां भोक्ष्यन्ते देवरक्षिताः
နတ်တို့က ကာကွယ်ထားသောသူတို့သည် ကိုသလ၊ အန္ဓရ၊ ပိုင်ဏ္ဍရ၊ ပင်လယ်နှင့်တကွ တာမ္ရလိပ္တ နှင့် လှပသော ချမ္ပာမြို့ကို အုပ်စိုးခံစားမည်။
Verse 198
कलिङ्गा महिषाश्चैव महेन्द्रनिलयाश्च ये / एताञ्जनपदान्सर्वान् पालयिष्यति वै गुहः
ကလိင်္ဂ၊ မဟိෂ နှင့် မဟೇಂದ್ರနေလယနေထိုင်သူတို့—ဤဒေသအပေါင်းတို့ကို ဂုဟက အမှန်တကယ် အုပ်စိုးကာကွယ်မည်။
Verse 199
स्त्रीराष्ट्रभोजकांश्चैव भोक्ष्यते कनकाह्वयः / तुल्यकालं भविष्यन्ति सर्वे ह्यते महीक्षितः
ကနကာဟ္ဝယသည် စ္တရီရာෂ္ဋရ နှင့် ဘောဇက နိုင်ငံတို့ကိုလည်း အုပ်စိုးခံစားမည်။ ဤမင်းများအားလုံးသည် တူညီသောကာလအထိ အုပ်ချုပ်ကြမည်။
Verse 200
अल्पप्रसादा ह्यनृता महाक्रोधा ह्यधार्मिकाः / भविष्यन्तीह यवना धर्मतः कामतोर्ऽथतः
ဤနေရာ၌ ယဝနတို့သည် ကျေနပ်မှုနည်း၍ မုသားပြော၊ ဒေါသကြီး၊ ဓမ္မမရှိသူများ ဖြစ်လာမည်။ ဓမ္မ၊ ကာမ၊ အර්ථ သုံးပါးတွင်လည်း လမ်းလွဲမည်။
The chapter samples show multiple connected lines: a Turvasu-linked succession (Turvasu → Vahni → Gobhanu → Trisanu/Apajita → Karandhama → Marutta) with a Paurava insertion via Duṣkanta, plus Druhyu’s branch (Babhrū/Setu → Aruddha → Gāndhāra) and Anu’s sons (Sabhānara, Kālacakṣu, Parākṣa) continuing into later kings.
Pāṇḍya, Kerala, Cola, and Kulya are presented as descendants whose names define their janapadas; likewise Gāndhāra is stated to give his name to the “Gāndhāra-viṣaya,” mapping genealogy directly onto regional toponyms.
No—based on the provided verses, the content is genealogical and regional-historical (vamsha/janapada) rather than Śākta esoterica; there is no indication of Lalitopākhyāna-specific Vidyā, Yantra, or Bhaṇḍāsura narratives in this excerpt.