Adhyaya 236

Verse 1

ब्रह्मोवाच । इष्टवस्तुप्रदो विष्णुर्लोकश्चेष्टरुचिः सदा । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन चातुमास्ये त्यजेच्च तत्

ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു—വിഷ്ണു ഇഷ്ടവസ്തുക്കൾ നൽകുന്നവൻ; ലോകം എന്നും തനിക്കിഷ്ടമായ രുചിയിലേക്കാണ് ചായുന്നത്. അതിനാൽ ചാതുർമാസ്യത്തിൽ സർവ്വശ്രമത്തോടെ ആ പ്രിയഭോഗം ഉപേക്ഷിക്കണം.

Verse 2

नारायणस्य प्रीत्यर्थं तदेवाक्षय्यमाप्यते । मर्त्यस्त्यजति श्रद्धावान्सोऽनंतफलभाग्भवेत्

നാരായണന്റെ പ്രീതിക്കായി ചെയ്യപ്പെടുന്ന ഈ വ്രതം/ത്യാഗം അക്ഷയഫലം നൽകുന്നു. ശ്രദ്ധയോടെ ഇതു ആചരിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ അനന്തഫലങ്ങളുടെ ഭാഗഭാക്കാകുന്നു.

Verse 3

कांस्यभाजनसंत्यागाज्जायते भूपतिर्भुवि । पालाशपत्रे भुञ्जानो ब्रह्मभूयस्त्वमश्नुते

കാംസ്യപാത്രത്തിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് ഉപേക്ഷിച്ചാൽ ഭൂമിയിൽ ഭൂപതിയായി ജന്മം ലഭിക്കുന്നു. പാലാശ ഇലയിൽ ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ ബ്രഹ്മപദം/ബ്രഹ്മത്വം പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 4

ताम्रपात्रे न भुञ्जीत कदाचिद्वा गृही नरः । चातुर्मास्ये विशेषेण ताम्रपात्रं विवर्जयेत्

ഗൃഹസ്ഥൻ ഒരിക്കലും ചെമ്പുപാത്രത്തിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കരുത്. പ്രത്യേകിച്ച് ചാതുർമാസ്യത്തിൽ ചെമ്പുപാത്രങ്ങൾ ഒഴിവാക്കണം.

Verse 5

अर्कपत्रेषु भुञ्जानोऽनुपमं लभते फलम् । वटपत्रेषु भोक्तव्यं चातुर्मास्ये विशेषतः

അർക്ക ഇലകളിൽ ഭക്ഷണം കഴിച്ചാൽ അനുപമമായ ഫലം ലഭിക്കുന്നു. ചാതുർമാസ്യത്തിൽ പ്രത്യേകിച്ച് വട (ആൽ) ഇലകളിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കണം.

Verse 6

अश्वत्थपत्रसंभोगः कार्यो बुधजनैः सदा । एकान्नभोजी राजा स्यात्सकलं भूमिमण्डले

ബുദ്ധിമാന്മാർ എപ്പോഴും അശ്വത്ഥ (അരയാൽ) ഇലകളിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കണം. ഒരിക്കൽ മാത്രം ആഹാരം ചെയ്യുന്നവൻ സമസ്ത ഭൂമണ്ഡലത്തിന്റെ രാജാവാകുന്നു.

Verse 7

तथा च लवणत्यागात्सुभगो जायते नरः । गोधूमान्नपरित्यागाज्जायते जनवलभः

അതുപോലെ ഉപ്പ് ഉപേക്ഷിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ സൗഭാഗ്യവാനും മനോഹരനുമായിത്തീരും. ഗോതമ്പ്‌അന്നം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ ജനങ്ങളിൽ പ്രിയനായിത്തീരും.

Verse 8

अशाकभोजी दीर्घायुश्चातुर्मास्येऽभिजायते । रसत्यागान्महाप्राणी मधुत्यागात्सुलोचनः

ചാതുര്മാസ്യ വ്രതത്തിൽ ശാകഭോജനം ഒഴിവാക്കുന്നവൻ ദീർഘായുസ്സുള്ളവനാകും. രസാസക്തി ത്യജിച്ചാൽ മഹാപ്രാണശക്തി ലഭിക്കും; മധു ഉപേക്ഷിച്ചാൽ സുന്ദരനേത്രം ലഭിക്കും.

Verse 9

मुद्गत्यागाद्रिपुमृती राजमाषाद्धनाढ्यता । अश्वाप्तिस्तंडुलत्यागाच्चातुर्मास्येऽभिजायते

മുദ്ഗം (പച്ചപ്പയർ) ഉപേക്ഷിച്ചാൽ ശത്രുനാശം സംഭവിക്കും; രാജമാഷം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ ധനസമൃദ്ധി ലഭിക്കും. തണ്ടുലം (അരി) ഉപേക്ഷിച്ചാൽ അശ്വപ്രാപ്തി ഉണ്ടാകും—ഇവ ചാതുര്മാസ്യ വ്രതഫലങ്ങളാണ്.

Verse 10

फलत्यागाद्बहुसुतस्तैलत्यागात्सुरूपिता । ज्ञानी तुवरिसंत्यागाद्बलं वीर्यं सदैव हि

ഫലം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ ബഹുസന്താനഫലം ലഭിക്കും; എണ്ണ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ സുന്ദരരൂപം ലഭിക്കും. തുവരീ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ ജ്ഞാനം ലഭിക്കും; ബലവും വീര്യവും എപ്പോഴും നിലനിൽക്കും.

Verse 11

मार्गमांसपरित्यागान्नरकं न च पश्यति । शौकरस्य पीरत्यागाद्ब्रह्मवासमवाप्नुयात्

വന്യമൃഗങ്ങളുടെ മാംസം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ നരകം കാണുകയില്ല. ശൂകരമാംസം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ ബ്രഹ്മലോകവാസം പ്രാപിക്കും.

Verse 12

ज्ञानं लावकसन्त्यागादाज्यत्यागे महत्सुखम् । आसवं सम्परित्यज्य मुक्तिस्तस्य न दुर्लभा

ലാവകം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ സമ്യക് ജ്ഞാനം ലഭിക്കുന്നു; നെയ്യ് ഉപേക്ഷിച്ചാൽ മഹാസുഖം ലഭിക്കുന്നു. കൂടാതെ ആസവം (മദ്യ) പൂർണ്ണമായി ഉപേക്ഷിക്കുന്നവന് മോക്ഷം ദുർലഭമല്ല.

Verse 13

दधिदुग्धपरित्यागी गोलोके सुख भाग्भवेत्

തൈരും പാലും ഉപേക്ഷിക്കുന്നവൻ ഗോളോകത്തിൽ സുഖത്തിന്റെ ഭാഗഭാക്കാകുന്നു.

Verse 14

ब्रह्मा पायससंत्यागात्क्षिप्रात्यागान्महेश्वरः । कन्दर्पोऽपूपसंत्यागान्मोदकत्याजकः सुखी

പായസം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ ബ്രഹ്മപദം ലഭിക്കുന്നു; ശീഘ്രത്യാഗം ചെയ്താൽ മഹേശ്വരപദം പ്രാപിക്കുന്നു. അപൂപം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ കന്ദർപ്പസമ തേജസ് ലഭിക്കുന്നു; മോദകം ഉപേക്ഷിക്കുന്നവൻ സുഖിയാകുന്നു.

Verse 15

गृहाश्रमपरित्यागी बाह्या श्रमनिषेवकः । चातुर्मास्यं हरिप्रीत्यै न मातुर्जठरे शिशुः

ഗൃഹാശ്രമം ഉപേക്ഷിച്ച് ബാഹ്യശ്രമ-തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു, ഹരിപ്രീതിക്കായി ചാതുർമാസ്യവ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവൻ വീണ്ടും മാതൃഗർഭത്തിൽ ശിശുവായി ജനിക്കുകയില്ല.

Verse 16

नृपो मरीचसंत्यागाच्छुण्ठीत्यागेन सत्कविः । शर्करायाः परित्यागाज्जायते राजपूजितः

മരീചം (കുരുമുളക്) ഉപേക്ഷിച്ചാൽ നൃപനാകുന്നു; ശുണ്ഠി (ഉണക്ക ഇഞ്ചി) ഉപേക്ഷിച്ചാൽ സത്കവിയാകുന്നു. ശർക്കര ഉപേക്ഷിച്ചാൽ രാജാക്കന്മാർ പൂജിക്കുന്നവനായി ജനിക്കുന്നു.

Verse 17

गुडत्यागान्महाभूतिस्तथा दाडिमवर्जनात् । रक्तवस्त्रपरित्यागाज्जायते जनवल्लभः

ശർക്കര (ഗുഡം) ഉപേക്ഷിച്ചാൽ മഹാസമൃദ്ധി ലഭിക്കുന്നു; അതുപോലെ മാതളം (ദാഡിമം) വർജ്ജിച്ചാലും. ചുവന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ ജനപ്രിയനാകുന്നു.

Verse 18

पट्टकूलपरित्यागादक्षय्यं स्वर्ग माप्नुयात् । माषान्नचणकान्नस्य त्यागान्नैव पुनर्भवः

പട്ടുവസ്ത്രം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ അക്ഷയ സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിക്കും. മാഷാന്നം (ഉഴുന്ന്) ചണകാന്നം (കടല) എന്നിവ ത്യജിച്ചാൽ പുനർഭവം ഇല്ല.

Verse 19

कृष्णवस्त्रं सदा त्याज्यं चातुर्मास्ये विशेषतः । सूर्यसंदर्शनाच्छुद्धिर्नीलवस्त्रस्य दर्शनात्

കറുത്ത വസ്ത്രം എപ്പോഴും ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടത്, പ്രത്യേകിച്ച് ചാതുർമാസ്യത്തിൽ. സൂര്യദർശനത്തിൽ ശുദ്ധി ലഭിക്കുന്നു; അതുപോലെ നീല വസ്ത്രദർശനത്തിലും (ഇത്തരം വിധി).

Verse 20

चंदनस्य परित्यागाद्गांधर्वं लोकमश्नुते । कर्पूरस्य परित्यागाद्यावज्जीवं महाधनी

ചന്ദനം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ ഗന്ധർവ്വലോകം പ്രാപിക്കും. കർപ്പൂരം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ ജീവപര്യന്തം മഹാധനവാൻ ആകുന്നു.

Verse 21

कुसुम्भस्य परित्यागान्नैव पश्येद्यमाल यम् । केशरस्य परित्यागान्मनुष्यो राजवल्लभः

കുസുംഭം (വർണ്ണദ്രവ്യം) ഉപേക്ഷിച്ചാൽ യമാലയം കാണേണ്ടിവരില്ല. കേശരം (കുങ്കുമപ്പൂ) ഉപേക്ഷിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ രാജാക്കന്മാർക്ക് പ്രിയനാകും.

Verse 22

यक्षकर्दमसंत्यागाद्ब्रह्मलोके महीयते । ज्ञानी पुष्पपरित्यागाच्छय्यात्यागे महत्सु खम्

യക്ഷ-കർദമം (സുഗന്ധ ലേപനം) ഉപേക്ഷിക്കാതിരുന്നാൽ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ ആദരം ലഭിക്കുന്നു. ജ്ഞാനി പുഷ്പത്യാഗവും ശയ്യാത്യാഗവും ചെയ്‌താൽ മഹാസുഖം പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 23

भार्यावियोगं नाप्नोति चातुर्मास्ये न संशयः । अलीकवादसंत्यागान्मोक्षद्वारमपावृतम्

ചാതുർമാസ്യത്തിൽ—സംശയമില്ല—ഭാര്യാവിയോഗം സംഭവിക്കില്ല. എന്നാൽ അസത്യവാക്ക് ഉപേക്ഷിക്കാതിരുന്നാൽ മോക്ഷദ്വാരം അടഞ്ഞുപോകും.

Verse 24

परमर्मप्रकाशश्च सद्यःपापसमा गमः । चातुर्मास्ये हरौ सुप्ते परनिन्दां विवर्जयेत्

മറ്റൊരാളുടെ ഗൂഢമർമ്മം വെളിപ്പെടുത്തുന്നത് ഉടൻ പാപസഞ്ചയം വരുത്തുന്നു. അതിനാൽ ചാതുർമാസ്യത്തിൽ, ഹരി ശയനത്തിലാണെന്ന് പറയുന്ന വേളയിൽ, പരനിന്ദ ഒഴിവാക്കണം.

Verse 25

परनिन्दा महापापं परनिन्दा महाभयम् । परनिन्दा महद्दुःखं न तस्यां पातकं परम्

പരനിന്ദ മഹാപാപം, പരനിന്ദ മഹാഭയം. പരനിന്ദ മഹാദുഃഖം; അതിനേക്കാൾ വലിയ പാതകം ഇല്ല.

Verse 26

केवलं निन्दने चैव तत्पापं लभते गुरु । यथा शृण्वान एव स्यात्पातकी न ततः परः

വെറും നിന്ദ ചെയ്താലും ആ ഗുരുപാപം ലഭിക്കുന്നു. അതുപോലെ വെറും കേൾക്കുന്നവനും പാപി; അവനേക്കാൾ അധമൻ ഇല്ല.

Verse 27

केशसंस्कारसंत्यागात्तापत्रयविवर्जितः । नखरोमधरो यस्तु हरौ सुप्ते विशेषतः

കേശസംസ്കാരം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ ത്രിതാപങ്ങളിൽ നിന്നു വിമുക്തനാകുന്നു. നഖം, ദേഹരോമം, താടി മുതലായവ മുറിക്കാതെ ഇരിക്കുന്നവൻ—വിശേഷിച്ച് ഹരി ശയനത്തിലിരിക്കുന്ന ചാതുർമാസ്യകാലത്ത്—മഹാപുണ്യം പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 29

सर्वोपायैर्विष्णुरेव प्रसाद्यो योगिध्येयः प्रवरैः सर्ववर्णेः । विष्णोर्नाम्ना मुच्यते घोरबन्धाच्चातुर्मास्ये स्मर्यतेऽसौ विशेषात्

എല്ലാ ഉപായങ്ങളാലും വിഷ്ണുവിനെയേ പ്രസന്നനാക്കണം; അവൻ ശ്രേഷ്ഠ യോഗികൾക്കും എല്ലാ വർണ്ണങ്ങളിലെ ജനങ്ങൾക്കും ധ്യാനത്തിന്റെ പരമ ലക്ഷ്യമാണ്. വിഷ്ണുനാമമാത്രം കൊണ്ടു ഭയങ്കരബന്ധത്തിൽ നിന്നു മോചനം ലഭിക്കുന്നു; ചാതുർമാസ്യത്തിൽ അവനെ പ്രത്യേക ഭക്തിയോടെ സ്മരിക്കണം.

Verse 69

सबलः कनकत्यागाद्रूप्यत्यागेन मानुषः

സ്വർണം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ ബലവാനാകുന്നു; വെള്ളി ഉപേക്ഷിച്ചാലും മനുഷ്യനിൽ സ്ഥിരതയും ശക്തിയും വർധിക്കുന്നു.

Verse 236

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहिता यां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शेषशाय्युपाख्याने चातुर्मास्यमाहात्म्ये ब्रह्मनारदसंवाद इष्टवस्तुपरित्यागमहिमवर्णनंनाम षट्त्रिंशदुत्तरद्वि शततमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയിലെ ആറാം നാഗരഖണ്ഡത്തിൽ, ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിനകത്ത്, ശേഷശായീ ഉപാഖ്യാനവും ചാതുർമാസ്യമാഹാത്മ്യവും ഉൾപ്പെട്ട, ബ്രഹ്മാ–നാരദ സംവാദത്തിലെ ‘ഇഷ്ടവസ്തു പരിത്യാഗത്തിന്റെ മഹിമാവർണ്ണനം’ എന്ന പേരിലുള്ള 236-ാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.