Sukta 21

Mantra 1

इमा उ त्वा पुरुतमस्य कारोर्हव्यं वीर हव्या हवन्ते । धियो रथेष्ठामजरं नवीयो रयिर्विभूतिरीयते वचस्या ॥

ഹേ വീരാ, പുരുതമൻ (അത്യധികസമൃദ്ധനായ) ഗായകനിൽ നിന്നുള്ള ഈ ഹവ്യ-അർപ്പണങ്ങൾ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു; ഈ ആഹുതികൾ നിന്നെ ആഹ്വാനിക്കുന്നു. രഥപഥത്തിൽ ദൃഢമായി സ്ഥാപിതമായ പ്രചോദിത ധികൾ—എപ്പോഴും നവം, അജരം—വാക്കിന്റെ ശക്തിയാൽ റയിയായി, സർവ്വവ്യാപിയായ സമൃദ്ധിയായി മുന്നേറുന്നു.

Mantra 2

तमु स्तुष इन्द्रं यो विदानो गिर्वाहसं गीर्भिर्यज्ञवृद्धम् । यस्य दिवमति मह्ना पृथिव्याः पुरुमायस्य रिरिचे महित्वम् ॥

ഞാൻ ആ ഇന്ദ്രനെ സ്തുതിക്കുന്നു—ദർശനത്തിൽ അറിയപ്പെട്ടവനെ, ഗീരുകളുടെ വാഹകനെയെ, യജ്ഞംകൊണ്ട് വർദ്ധിതനായവനെ. അവന്റെ മഹിമ, ബഹുവിധശക്തിയുള്ളത്, തന്റെ ബലത്താൽ ദ്യാവിനെയും അതിക്രമിച്ച് പൃഥിവിയെയും അതിക്രമിച്ച് ഒഴുകിപ്പൊങ്ങി നിലകൊള്ളുന്നു.

Mantra 3

स इत्तमोऽवयुनं ततन्वत्सूर्येण वयुनवच्चकार । कदा ते मर्ता अमृतस्य धामेयक्षन्तो न मिनन्ति स्वधावः ॥

അവൻ തന്നേ അവയുനം—ശരിയായ വിവേകം ഇല്ലാത്ത അന്ധകാരം—വ്യാപിപ്പിച്ചു; സൂര്യനാൽ അതിനെ തേജസ്സുള്ള ഋത-ക്രമത്തോടെ നിറച്ചു. ഹേ സ്വധാവാൻ (സ്വശക്തിമാൻ), അമൃതത്തിന്റെ ധാമത്തിൽ യജ്ഞാർപ്പണം ചെയ്യുന്ന നിന്റെ മർത്ത്യർ എപ്പോൾ ഇനി കുറയാതെ ഇരിക്കും?

Mantra 4

यस्ता चकार स कुह स्विदिन्द्रः कमा जनं चरति कासु विक्षु । कस्ते यज्ञो मनसे शं वराय को अर्क इन्द्र कतमः स होता ॥

ഈ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തവൻ—ആ ഇന്ദ്രൻ സത്യത്തിൽ എവിടെയാണ്? ഏതു ജനത്തിലേക്കാണ് അവൻ സഞ്ചരിക്കുന്നത്, ഏതു വിക്ഷു (കുലങ്ങളിൽ)? തിരഞ്ഞെടുപ്പിനായി നിന്റെ മനസ്സിന് ശാന്തി നൽകുന്ന ഏത് യജ്ഞാർപ്പണമാണത്? ഹേ ഇന്ദ്ര, ഏത് അർക്ക് (സ്തുതി-ഗാനം) അതാണ്—അതിനെ വഹിക്കുന്ന ഏത് ഹോതാ (യാജകൻ) ആണു?

Mantra 5

इदा हि ते वेविषतः पुराजाः प्रत्नास आसुः पुरुकृत्सखायः । ये मध्यमास उत नूतनास उतावमस्य पुरुहूत बोधि ॥

കാരണം ഇന്നും നിന്റെ ഉത്സുക സഹചാരികൾ ഇവിടെ തന്നെയുണ്ട്—പ്രാചീനജന്മമുള്ള മിത്രങ്ങൾ, അനേകം കൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന സഖാക്കൾ. മദ്ധ്യകാലത്തുള്ളവരും, പുതുതായുള്ളവരും, അവസാനത്തുള്ളവരും പോലും—ഹേ പുരുഹൂത (അനേകം പ്രാവശ്യം ആഹ്വാനിക്കപ്പെട്ടവനേ), അവരെ അറിയുക, അവരെ ബോധിക്കുക.

Mantra 6

तं पृच्छन्तोऽवरासः पराणि प्रत्ना त इन्द्र श्रुत्यानु येमुः । अर्चामसि वीर ब्रह्मवाहो यादेव विद्म तात्त्वा महान्तम् ॥

താഴ്ന്നവർ ഉയർന്ന കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചപ്പോൾ, ഹേ ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ പ്രാചീന സത്യങ്ങളെ അവർ ശ്രുതിയെ അനുഗമിച്ച് പിന്തുടർന്നു. ഹേ വീരാ, ബ്രഹ്മവാഹോ, ഞങ്ങൾ അറിയുന്നതോളം നിനക്കു അർച്ചന ചെയ്യുന്നു; അതുകൊണ്ട് നിന്നെ മഹത്തായ, വിശാലനായതായി ഞങ്ങൾ അംഗീകരിക്കുന്നു.

Mantra 7

अभि त्वा पाजो रक्षसो वि तस्थे महि जज्ञानमभि तत्सु तिष्ठ । तव प्रत्नेन युज्येन सख्या वज्रेण धृष्णो अप ता नुदस्व ॥

നിനക്കെതിരേ രാക്ഷസീയ ശത്രുശക്തികൾ തങ്ങളുടെ ബലം നിരത്തി നിൽക്കുന്നു; ഹേ മഹാജന്യനേ, അതിന്മേൽ ദൃഢമായി നിലകൊൾ. ഹേ ധൃഷ്ണുവേ, നിന്റെ പ്രാചീനമായ, യുക്തമായ സഖ്യതകൊണ്ട്, വജ്രംകൊണ്ട് അവരെ തുരത്തുക—അവരെ അകറ്റിത്തള്ളുക.

Mantra 8

स तु श्रुधीन्द्र नूतनस्य ब्रह्मण्यतो वीर कारुधायः । त्वं ह्यापिः प्रदिवि पितॄणां शश्वद्बभूथ सुहव एष्टौ ॥

അതുകൊണ്ട് കേൾക്കുക, ഹേ ഇന്ദ്രാ, ബ്രഹ്മത്തെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവന്റെ പുതുമയുള്ള സ്തുതിവചനം, ഹേ വീരാ, കവിയുടെ പ്രവർത്തിയെ ധരിക്കുന്നവനേ. കാരണം പിതൃകളുടെ പ്രദിവിയിൽ നീ തന്നെയാണ് സന്നിഹിത ബന്ധു; അന്വേഷണമധ്യേ നീ എപ്പോഴും സുഹവ—എളുപ്പത്തിൽ വിളിക്കാവുന്നവൻ—ആയിരിക്കുന്നു.

Mantra 9

प्रोतये वरुणं मित्रमिन्द्रं मरुतः कृष्वावसे नो अद्य । प्र पूषणं विष्णुमग्निं पुरंधिं सवितारमोषधीः पर्वताँश्च ॥

ഇന്ന് ഞങ്ങളുടെ സഹായത്തിനായി വരുണനെയും മിത്രനെയും, ഇന്ദ്രനെയും മരുതുകളെയും ഞങ്ങളുടെ രക്ഷയ്ക്കായി മുന്നോട്ടു നിയോഗിക്കേണമേ. അതുപോലെ പൂഷൻ, വിഷ്ണു, അഗ്നി, പുരന്ധി (സമൃദ്ധി നല്കുന്ന ശക്തി), സവിതൃ, ഔഷധികൾ (ചികിത്സക സസ്യങ്ങൾ), പർവ്വതങ്ങളെയും കൂടി മുന്നോട്ടു നിയോഗിക്കേണമേ.

Mantra 10

इम उ त्वा पुरुशाक प्रयज्यो जरितारो अभ्यर्चन्त्यर्कैः । श्रुधी हवमा हुवतो हुवानो न त्वावाँ अन्यो अमृत त्वदस्ति ॥

ഹേ പുരുഷാക (വിശാല-ശക്തിയുള്ളവനേ), ഹേ പ്രയജ്യ (പൂർവ്വാർപ്പണത്തിന് യോഗ്യനേ), ഈ സ്തുതികാർ പ്രകാശമയമായ അർക്കങ്ങളാൽ നിന്നെ അഭ്യർചിക്കുന്നു. വിളിക്കുന്നവൻ വിളിക്കുന്ന ഹവനം കേൾക്കേണമേ; ഹേ അമൃത, നിന്നെപ്പോലെ മറ്റാരുമില്ല—നിന്നെക്കാൾ അപ്പുറം മറ്റൊരാൾ ഇല്ല.

Mantra 11

नू म आ वाचमुप याहि विद्वान्विश्वेभिः सूनो सहसो यजत्रैः । ये अग्निजिह्वा ऋतसाप आसुर्ये मनुं चक्रुरुपरं दसाय ॥

ഇപ്പോൾ, ഹേ വിദ്വാൻ, ഹേ സഹസോ സൂനു (ബലത്തിന്റെ പുത്രനേ), എല്ലാ യജത്ര (ആരാധ്യ) ശക്തികളോടും കൂടി എന്റെ വാക്കിനരികെ വരിക. അഗ്നിജിഹ്വ (അഗ്നി-ജിഹ്വയുള്ളവർ)യും ഋതസാപ (ഋതം പാനം ചെയ്യുന്നവർ)യും ആയവർ—ദാസഭാവത്തിനായി മനുവിനെ ഉയർന്ന നിലയിലാക്കി സ്ഥാപിച്ചവർ—അവർ ഈ ഉച്ചാരത്തിനരികെ വന്ന് ഇതിനെ ധരിച്ചു സ്ഥിരപ്പെടുത്തട്ടെ.

Mantra 12

स नो बोधि पुरएता सुगेषूत दुर्गेषु पथिकृद्विदानः । ये अश्रमास उरवो वहिष्ठास्तेभिर्न इन्द्राभि वक्षि वाजम् ॥

ഹേ വിദാൻ (ജ്ഞാനി), ഞങ്ങൾക്കായി പുരഏതാ—മുന്നിൽ നയിക്കുന്നവനായി ഉണരുക; സുഗ മാർഗങ്ങളിലും ദുര്ഗ മാർഗങ്ങളിലും പഥികൃത്—പാത നിർമ്മിക്കുന്നവനായി നിലകൊള്ളുക. അശ്രമാസ—അശ്രാന്തമായ, ഉരവഃ—വിശാലമായ, വഹിഷ്ഠാഃ—ഏറ്റവും വഹിക്കുന്ന ശക്തികളോടുകൂടെ, ഹേ ഇന്ദ്ര, ഞങ്ങളെ വാജ—ബലത്തിന്റെ സമ്പൂർണതയിലേക്കു മുന്നോട്ട് വഹിച്ചുകൊണ്ടുപോകുക.