Sukta 65

Mantra 1

अग्निरिन्द्रो वरुणो मित्रो अर्यमा वायुः पूषा सरस्वती सजोषसः । आदित्या विष्णुर्मरुतः स्वर्बृहत्सोमो रुद्रो अदितिर्ब्रह्मणस्पतिः ॥

അഗ്നി, ഇന്ദ്രൻ, വരുണൻ, മിത്രൻ, അര്യമൻ, വായു, പൂഷൻ, സരസ്വതി—ഒരേ ഐക്യത്തിൽ; ആദിത്യർ, വിഷ്ണു, മരുത്ഗണം, സ്വർ-ബൃഹത് (വിശാല ദിവ്യ വ്യാപ്തി), സോമൻ, രുദ്രൻ, അദിതി, ബ്രഹ്മണസ്പതി—ഈ സർവ്വ ദേവശക്തികളും ഒന്നായി നമ്മുടെ അന്തർയജ്ഞത്തെ ധരിച്ചു പരിപൂർണ്ണമാക്കട്ടെ.

Mantra 2

इन्द्राग्नी वृत्रहत्येषु सत्पती मिथो हिन्वाना तन्वा समोकसा । अन्तरिक्षं मह्या पप्रुरोजसा सोमो घृतश्रीर्महिमानमीरयन् ॥

ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും—വൃത്രഹത്യകളിൽ സത്യാധിപതികൾ—പരസ്പരം പ്രേരിപ്പിച്ചു, ഒരേ ഭവനത്തിൽ ദേഹത്തോടെ ദേഹം ചേർത്ത് വസിക്കുന്നു. തങ്ങളുടെ ഓജസ്സാൽ അവർ വിശാല അന്തരിക്ഷം നിറച്ചു; ഘൃതശ്രീയുള്ള, ദീപ്തനായ സോമൻ അവരുടെ മഹിമ ഉയർത്തുന്നു.

Mantra 3

तेषां हि मह्ना महतामनर्वणां स्तोमाँ इयर्म्यृतज्ञा ऋतावृधाम् । ये अप्सवमर्णवं चित्रराधसस्ते नो रासन्तां महये सुमित्र्याः ॥

അവരുടെ മഹത്തായ മഹിമയാൽ—മഹാന്മാർ, അനർവണർ, ഋതജ്ഞർ, ഋതവർധകർ—ഞാൻ സ്തോത്രങ്ങളെ ഉയർത്തുന്നു. അപ്സവ (രസപ്രവാഹം)യും അർണവ (സമുദ്രസദൃശ പ്രവാഹം)യും വഴിയായി സഞ്ചരിക്കുന്ന, ചിത്രരാധസ് (വിവിധദാനസമ്പത്ത്) ഉള്ള അവർ—ഞങ്ങളുടെ വിപുലതയ്ക്കായി സുമിത്ര്യ, ശുഭ-മൈത്രി ഞങ്ങൾക്ക് നൽകട്ടെ.

Mantra 4

स्वर्णरमन्तरिक्षाणि रोचना द्यावाभूमी पृथिवीं स्कम्भुरोजसा । पृक्षा इव महयन्तः सुरातयो देवाः स्तवन्ते मनुषाय सूरयः ॥

ഓജസ്സാൽ അവർ അന്തരിക്ഷത്തിലെ സ്വർണരമമായ, ദീപ്തമായ വിസ്താരങ്ങളെ, രോചന ലോകങ്ങളെ, ദ്യാവാ-ഭൂമിയെയും പൃഥിവിയുടെ അധിഷ്ഠാനത്തെയും ഉറപ്പിക്കുന്നു. ബലവാനായ അശ്വങ്ങൾപോലെ ശക്തി വ്യാപിപ്പിച്ചു മഹിമ വർധിപ്പിക്കുന്ന—സുരാതയഃ, ശുഭദാതാക്കളായ ദേവന്മാർ—മനുഷ്യനുവേണ്ടി ഋഷിമാർ പാടിപ്പുകഴ്ത്തുന്നു, മനുഷ്യൻ പ്രകാശത്തിലേക്ക് വളരേണ്ടതിന്.

Mantra 5

मित्राय शिक्ष वरुणाय दाशुषे या सम्राजा मनसा न प्रयुच्छतः । ययोर्धाम धर्मणा रोचते बृहद्ययोरुभे रोदसी नाधसी वृतौ ॥

മിത്രനോടും വരുണനോടും—ദാനം ചെയ്യുന്ന യജമാനനു—കൗശലവും സദ്ഗതിയും നല്കുവിൻ; മനസ്സിന്റെ ഇച്ഛയിൽ ഒരിക്കലും തെറ്റാത്ത ആ രണ്ടു സാമ്രാട്ടുകൾ. ധർമ്മം (ഋതം) കൊണ്ടു അവരുടെ വിശാല ധാമം ദീപ്തമാകുന്നു; അവരുടെ ആലിംഗനത്തിൽ ദ്യാവാ–പൃഥിവി എന്ന രണ്ടു ലോകങ്ങളും ഉറച്ചുനിന്ന് പോഷിതമാകുന്നു.

Mantra 6

या गौर्वर्तनिं पर्येति निष्कृतं पयो दुहाना व्रतनीरवारतः । सा प्रब्रुवाणा वरुणाय दाशुषे देवेभ्यो दाशद्धविषा विवस्वते ॥

നിയതമായ പഥം ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കുന്ന ആ പശു, പാൽ ദോഹിച്ച്—വ്രതത്തിന്റെ നേതാവ്, അചഞ്ചലമായി നിരന്തരം—അവൾ പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ട്, ദാനം ചെയ്യുന്ന യജമാനനുവേണ്ടി വരുണനു ഹവി അർപ്പിക്കുന്നു; ദേവന്മാർക്കു വിവസ്വത്—പ്രകാശമാനനുവേണ്ടി—ഹവിഷാ വഴി ദാനം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 7

दिवक्षसो अग्निजिह्वा ऋतावृध ऋतस्य योनिं विमृशन्त आसते । द्यां स्कभित्व्यप आ चक्रुरोजसा यज्ञं जनित्वी तन्वी नि मामृजुः ॥

വിശാലദീപ്തിയുള്ളവർ, അഗ്നിജിഹ്വന്മാർ, ഋതത്തെ വർധിപ്പിക്കുന്നവർ—ഋതത്തിന്റെ യോനിയെ സ്പർശിച്ചു വിവേചിച്ചുകൊണ്ട് ഇരിക്കുന്നു. ദ്യാവിനെ താങ്ങി, ഓജസ്സാൽ അവർ അപഃ (ജലങ്ങളെ) ചലിപ്പിച്ചു; യജ്ഞത്തെ ജനിപ്പിച്ച്, അത് തനുവിൽ രൂപപ്പെടുത്തി സജ്ജമാക്കി.

Mantra 8

परिक्षिता पितरा पूर्वजावरी ऋतस्य योना क्षयतः समोकसा । द्यावापृथिवी वरुणाय सव्रते घृतवत्पयो महिषाय पिन्वतः ॥

ഋതത്തിന്റെ യോനിയിൽ സമവാസത്തോടെ പാർക്കുന്ന, സർവ്വം പരിക്രമിക്കുന്നതും ആദിപ്രാചീനവുമായ ആ രണ്ടു പിതൃ-മാതൃകൾ—ദ്യാവാ-പൃഥിവീ—ഒരേ ഗൃഹത്തിൽ ചേർന്ന് വസിക്കുന്നു. ഏകവ്രതനായ വരുണനുവേണ്ടി അവർ മഹാനായ മഹിഷനു ഘൃതമയവും സമൃദ്ധവുമായ പാൽ ഉപ്പിച്ചു വർധിപ്പിക്കുന്നു; വിശാലബലം പോഷിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്.

Mantra 9

पर्जन्यावाता वृषभा पुरीषिणेन्द्रवायू वरुणो मित्रो अर्यमा । देवाँ आदित्याँ अदितिं हवामहे ये पार्थिवासो दिव्यासो अप्सु ये ॥

ഞങ്ങൾ പർജന്യനെയും വാതനെയും ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു—സമൃദ്ധി ചൊരിയുന്ന ബലവാനായ വൃഷഭന്മാർ. ഇന്ദ്ര-വായു, വരുണ, മിത്ര, അര്യമൻ ഇവരെയും വിളിക്കുന്നു. ദേവന്മാരെ—ആദിത്യന്മാരെയും അദിതിയെയും—ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു: ഭൂമിയിൽ നിലകൊള്ളുന്നവർ, ദിവ്യരായവർ, അപ്സു—ജലങ്ങളിൽ—ചലിക്കുന്നവർ.

Mantra 10

त्वष्टारं वायुमृभवो य ओहते दैव्या होतारा उषसं स्वस्तये । बृहस्पतिं वृत्रखादं सुमेधसमिन्द्रियं सोमं धनसा उ ईमहे ॥

ഞങ്ങൾ ത്വഷ്ടാവിനെ—രൂപകാര ശില്പിയെ—യും വായുവിനെ, പ്രാണവാഹകനെ, തേടുന്നു; പ്രവർത്തിയെ മുന്നോട്ടു നയിക്കുന്ന ഋഭുക്കളെയും ദൈവ്യ ഹോതൃകളെയും, സ്വസ്തിക്കായി ഉഷസ്സിനെയും ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഞങ്ങൾ ബൃഹസ്പതിയെ—വൃത്രത്തെ ‘തിന്നി’ ക്ഷയിപ്പിക്കുന്ന ശക്തിയെ—യും ധനസാധനത്തിനായി ഇന്ദ്രിയ സോമത്തെ, ആനന്ദവും വിജയവും നൽകുന്ന ശക്തിയെ, പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.

Mantra 11

ब्रह्म गामश्वं जनयन्त ओषधीर्वनस्पतीन्पृथिवीं पर्वताँ अपः । सूर्यं दिवि रोहयन्तः सुदानव आर्या व्रता विसृजन्तो अधि क्षमि ॥

ബ്രഹ്മ (സൃഷ്ടികരമായ വാക്ക്) ഗാവിനെയും അശ്വത്തെയും ജനിപ്പിക്കുന്നു—ജ്ഞാനത്തിന്റെ കിരണങ്ങളെയും ഊർജശക്തികളെയും; അത് ഔഷധികളെയും, വനസ്പതികളുടെ അധിപതികളെയും, പൃഥിവിയെയും, പർവതങ്ങളെയും, അപഃ (ജലങ്ങളെയും) ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു. മനസ്സിന്റെ ദിവ്യാകാശത്തിൽ സൂര്യനെ ഉയർത്തി സ്ഥാപിക്കുന്ന സുധാനവർ, ക്ഷമിയിൽ അധി ആര്യ വ്രതങ്ങളെ—സത്കർമ്മത്തിന്റെ ഉന്നത നിയമങ്ങളെ—വിസ്തരിക്കുന്നു.

Mantra 12

भुज्युमंहसः पिपृथो निरश्विना श्यावं पुत्रं वध्रिमत्या अजिन्वतम् । कमद्युवं विमदायोहथुर्युवं विष्णाप्वं विश्वकायाव सृजथः ॥

ഹേ അശ്വിനൗ, നിങ്ങൾ ഭുജ്യുവിനെ മഹാസങ്കടത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തെടുത്തു; വധ്രിമതിയുടെ പുത്രനായ ശ്യാവനെ നിങ്ങൾ ജീവിപ്പിച്ചു. വിമദനുവേണ്ടി നിങ്ങൾ കമദ്യുവിനെ വഹിച്ചു; വിശ്വകായനുവേണ്ടി നിങ്ങൾ വിഷ്ണാപൂവിനെ ഗതിയിൽ പ്രേരിപ്പിച്ചു. ഇങ്ങനെ നിങ്ങൾ രക്ഷാകരമായ യുഗള-ശക്തികൾ—പ്രാണനെ അപകടത്തിൽ നിന്ന് ഉയർത്തി അതിന്റെ യഥാർത്ഥ ഗതി പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നവർ.

Mantra 13

पावीरवी तन्यतुरेकपादजो दिवो धर्ता सिन्धुरापः समुद्रियः । विश्वे देवासः शृणवन्वचांसि मे सरस्वती सह धीभिः पुरंध्या ॥

പാവീരവീ—ഗർജനശക്തി; ഏകപാദ്—ഏകപദി ശക്തി; അജ—അജന്മ; ദിവോ ധർത്താ—സ്വർഗത്തിന്റെ ധാരകൻ; സിന്ധുവും സമുദ്രീയ അപഃ (ജലങ്ങളും)—ഈ എല്ലാ ദേവശക്തികളും എന്റെ വചനങ്ങൾ കേൾക്കട്ടെ. ദീപ്ത ധീകളോടും പുരന്ധി (പരിപൂർണ്ണ വിവേകം) യോടും കൂടെ സരസ്വതിയും ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഇരിക്കട്ടെ.

Mantra 14

विश्वे देवाः सह धीभिः पुरंध्या मनोर्यजत्रा अमृता ऋतज्ञाः । रातिषाचो अभिषाचः स्वर्विदः स्वर्गिरो ब्रह्म सूक्तं जुषेरत ॥

വിശ്വേ ദേവാഃ സഹ ധീഭിഃ പുരന്ധ്യാ—മനോഃ യജത്രാഃ, അമൃതാഃ, ഋതജ്ഞാഃ—സ്വർവിദഃ, സ്വർഗ്ഗഗിരഃ, ബ്രഹ്മരൂപ സൂക്തത്തെ, സൂര്യലോകം വഹിക്കുന്ന ഈ സുവചനത്തെ പ്രസാദത്തോടെ സ്വീകരിക്കട്ടെ. രാതിഷാചഃ (ദാനവാഹകർ) അഭിഷാചഃ (സഹായശക്തികൾ) എന്നിവയോടുകൂടെ അവർ ഞങ്ങളിലേക്കു വരട്ടെ; ഞങ്ങൾക്കായി ഉന്നത സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ പ്രകാശം കണ്ടെത്തിക്കൊടുക്കട്ടെ.

Mantra 15

देवान्वसिष्ठो अमृतान्ववन्दे ये विश्वा भुवनाभि प्रतस्थुः । ते नो रासन्तामुरुगायमद्य यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

വസിഷ്ഠൻ സർവ്വ ഭുവനങ്ങളിലുമേൽ പ്രതിഷ്ഠിതരായ അമൃത ദേവന്മാരെ വന്ദിക്കുന്നു. അവർ ഇന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് ഉരുഗായ (വിശാലവും മഹത്തുമായ) സിദ്ധിയുടെ പഥം ദാനമാക്കട്ടെ; നിങ്ങൾ സദാ സ്വസ്തിഭിഃ—ക്ഷേമവും ഋതസമ്മതമായ സമന്വയവും നൽകുന്ന ശക്തികളാൽ—ഞങ്ങളെ കാത്തുരക്ഷിക്കട്ടെ.