Sukta 161

Mantra 1

किमु श्रेष्ठः किं यविष्ठो न आजगन्किमीयते दूत्यं कद्यदूचिम । न निन्दिम चमसं यो महाकुलोऽग्ने भ्रातर्द्रुण इद्भूतिमूदिम ॥

ഞങ്ങളിലേക്കു ശ്രേഷ്ഠമായി എന്താണ് വന്നത്, കനിഷ്ഠമായി എന്താണ്? ഏതു ദൂത്യപ്രവർത്തനമാണ് നീങ്ങുന്നത്, ഞങ്ങൾ എന്താണ് പറഞ്ഞത്? ഞങ്ങൾ ചമസത്തെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നില്ല. ഹേ അഗ്നി, സഹോദരാ—മഹാകുല! മരപ്പാത്രത്തിൽ നിന്നുതന്നെ ഞങ്ങൾ ഭൂതിയുടെ (അസ്തിത്വ-വൃദ്ധിയുടെ) വർധന തേടുന്നു.

Mantra 2

एकं चमसं चतुरः कृणोतन तद्वो देवा अब्रुवन्तद्व आगमम् । सौधन्वना यद्येवा करिष्यथ साकं देवैर्यज्ञियासो भविष्यथ ॥

ഒരു ചമസത്തെ നാലാക്കി തീർക്കുവിൻ—എന്ന് ദേവന്മാർ നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞു; അതുപോലെ തന്നെയാണ് അത് നിങ്ങളിലേക്കു വന്നത്. ഹേ സൗധന്വനന്റെ പുത്രന്മാരേ! നിങ്ങൾ ഇത് നിർവഹിച്ചാൽ, ദേവന്മാരോടൊപ്പം നിങ്ങൾ യജ്ഞീയർ (യജ്ഞത്തിന് യോഗ്യർ) ആകും.

Mantra 3

अग्निं दूतं प्रति यदब्रवीतनाश्वः कर्त्वो रथ उतेह कर्त्वः । धेनुः कर्त्वा युवशा कर्त्वा द्वा तानि भ्रातरनु वः कृत्व्येमसि ॥

ദൂതനായ അഗ്നിയോട് നിങ്ങൾ മറുപടിയായി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: ‘അശ്വം നിർമ്മിക്കപ്പെടണം; ഇവിടെ രഥവും നിർമ്മിക്കപ്പെടണം; ധേനു (പശു) നിർമ്മിക്കപ്പെടണം; ആ രണ്ടു യുവശക്തികളും നിർമ്മിക്കപ്പെടണം.’ ആ കര്‍മ്മങ്ങളെ, ഹേ സഹോദരന്മാരേ, ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെ അനുഗമിച്ച് പിന്തുടരുന്നു; അവയിലേക്കു നമ്മുടെ ഇച്ഛയെ രൂപപ്പെടുത്തി അവയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു.

Mantra 4

चकृवांस ऋभवस्तदपृच्छत क्वेदभूद्यः स्य दूतो न आजगन् । यदावाख्यच्चमसाञ्चतुरः कृतानादित्त्वष्टा ग्नास्वन्तर्न्यानजे ॥

അത് നിർവഹിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഋഭുക്കൾ ചോദിച്ചു: ‘ഞങ്ങളുടെ ദൂതനാകേണ്ടവൻ—ഞങ്ങളിലേക്കു വന്നവൻ—എവിടെയാണ്?’ അവൻ നിർമ്മിതമായ നാലു ചമസങ്ങളെ (പാത്രങ്ങളെ) കാണിച്ചപ്പോൾ, ത്വഷ്ടൃ സ്ത്രീകളുടെ ഉള്ളിൽ—പ്രകൃതിയുടെ രൂപങ്ങളിൽ—അന്തര്ധാനമായി ഒളിഞ്ഞു.

Mantra 5

हनामैनाँ इति त्वष्टा यदब्रवीच्चमसं ये देवपानमनिन्दिषुः । अन्या नामानि कृण्वते सुते सचाँ अन्यैरेनान्कन्या नामभिः स्परत् ॥

‘ഞാൻ ഇവരെ അടിച്ചുതകർക്കും,’ എന്നു ത്വഷ്ടൃ പറഞ്ഞു—ദേവന്മാരുടെ പാനത്തിനായി അവർ കുറ്റരഹിതമായി നിർമ്മിച്ച ആ ചമസത്തെക്കുറിച്ച് അവൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ. സോമം പിഴിയുമ്പോൾ അവർ മറ്റു നാമങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്നു; മറ്റു കന്യാ-നാമങ്ങളാൽ ആ (ശക്തി) അവരെ സ്പർശിച്ച് അവരെ വശീകരിക്കുന്നു.

Mantra 6

इन्द्रो हरी युयुजे अश्विना रथं बृहस्पतिर्विश्वरूपामुपाजत । ऋभुर्विभ्वा वाजो देवाँ अगच्छत स्वपसो यज्ञियं भागमैतन ॥

ഇന്ദ്രൻ തന്റെ രണ്ടു ഹരികളെ (ബലവാനായ അശ്വങ്ങളെ) യോജിപ്പിച്ചു; അശ്വിനർ അവരുടെ രഥം യോജിപ്പിച്ചു; ബൃഹസ്പതി സർവ്വരൂപശക്തിയിലേക്കു സമീപിച്ചു. ഋഭു, വിഭ്വൻ, വാജ—സ്വകർമ്മത്തിൽ പരിപൂർണ്ണർ—ദേവന്മാരിലേക്കു ചെന്നു; യജ്ഞത്തിൽ യോജ്യമായ തങ്ങളുടെ പങ്ക് അവർ നേടി.

Mantra 7

निश्चर्मणो गामरिणीत धीतिभिर्या जरन्ता युवशा ताकृणोतन । सौधन्वना अश्वादश्वमतक्षत युक्त्वा रथमुप देवाँ अयातन ॥

ചർമത്തിൽ നിന്നു നിങ്ങൾ ധീതികളാൽ (പ്രചോദിത ചിന്തകളാൽ) ഗാവിനെ രൂപപ്പെടുത്തി; ജരിച്ചവരെ വീണ്ടും യൗവനത്തിലാക്കി. ഹേ സുധന്വന്റെ പുത്രന്മാരേ, ഒരു അശ്വത്തിൽ നിന്നു മറ്റൊരു അശ്വത്തെ നിങ്ങൾ നിർമ്മിച്ചു; രഥം യോജിപ്പിച്ച് ദേവന്മാരുടെ അടുക്കൽ നിങ്ങൾ എത്തി.

Mantra 8

इदमुदकं पिबतेत्यब्रवीतनेदं वा घा पिबता मुञ्जनेजनम् । सौधन्वना यदि तन्नेव हर्यथ तृतीये घा सवने मादयाध्वै ॥

“ഈ ജലം കുടിക്കൂ,” എന്നു അവർ പറഞ്ഞു; “അതെ, ഇതുതന്നെ കുടിക്കൂ—മുഞ്ജത്തിൽ നിന്നുണ്ടാക്കിയ ശുദ്ധികാരകം.” ഹേ സൗധന്വനന്മാരേ (ഋഭുക്കളേ), അതിൽ നിങ്ങൾക്ക് ആനന്ദമില്ലെങ്കിൽ, മൂന്നാം സവനത്തിൽ നിങ്ങൾ മദിപ്പെടും—കർമ്മത്തെ പാകമാക്കുന്ന ആനന്ദരസത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കും.

Mantra 9

आपो भूयिष्ठा इत्येको अब्रवीदग्निर्भूयिष्ठ इत्यन्यो अब्रवीत् । वधर्यन्तीं बहुभ्यः प्रैको अब्रवीदृता वदन्तश्चमसाँ अपिंशत ॥

ഒരാൾ പറഞ്ഞു: “ആപഃ (ജലങ്ങൾ) സമൃദ്ധമാകട്ടെ”; മറ്റൊരാൾ പറഞ്ഞു: “അഗ്നി സമൃദ്ധമാകട്ടെ.” ഒരാൾ അനേകര്ക്കായി മുന്നേറുന്ന ശക്തിയെ പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഋതത്തിന്റെ സത്യങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ചുകൊണ്ട് അവർ ചമസങ്ങൾ (പാത്രങ്ങൾ) രൂപപ്പെടുത്തി—ആനന്ദം ധരിക്കാൻ യോജ്യമായ രൂപങ്ങൾ.

Mantra 10

श्रोणामेक उदकं गामवाजति मांसमेकः पिंशति सूनयाभृतम् । आ निम्रुचः शकृदेको अपाभरत्किं स्वित्पुत्रेभ्यः पितरा उपावतुः ॥

ഒരാൾ പശുവിനെ ജലത്തോട്ടു ഓടിക്കുന്നു; ഒരാൾ മാർഗ്ഗദർശക കൈ കൊണ്ടുവന്ന മാംസത്തെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നു. ഒരാൾ ഇരുണ്ട കോണുകളിൽ നിന്നുള്ള ചാണകം നീക്കിക്കൊണ്ടുപോകുന്നു. എന്നാൽ—പുത്രന്മാർക്കായി—ആ രണ്ടു പിതൃ-മാതൃകൾ എന്തിനെ സമീപത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു? ഈ പ്രവൃത്തികളുടെ പിന്നിൽ ഏതു മൂലസഹായം നിലകൊണ്ടിരുന്നു?

Mantra 11

उद्वत्स्वस्मा अकृणोतना तृणं निवत्स्वपः स्वपस्यया नरः । अगोह्यस्य यदसस्तना गृहे तदद्येदमृभवो नानु गच्छथ ॥

ഉയർന്ന നിലത്ത് നിങ്ങൾ അവനുവേണ്ടി പുല്ല് ഉണ്ടാക്കി; താഴ്ന്നിടത്ത് ജലങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു—ഹേ നന്നായി കർമ്മം ചെയ്യുന്ന പുരുഷന്മാരേ. ഗുപ്തഗോ (മറഞ്ഞ പ്രകാശം) യുടെ ഗൃഹത്തിൽ നിങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചതിനെ ഇന്ന്, ഹേ ഋഭുക്കളേ, പിന്തുടരാതിരിയ്ക്കരുത്—പ്രവൃത്തിയുടെ തുടർച്ച ഉപേക്ഷിക്കരുത്.

Mantra 12

सम्मील्य यद्भुवना पर्यसर्पत क्व स्वित्तात्या पितरा व आसतुः । अशपत यः करस्नं व आददे यः प्राब्रवीत्प्रो तस्मा अब्रवीतन ॥

നിങ്ങൾ സംമീല്യ—കണ്ണുകൾ അടച്ച്—ഭുവനങ്ങളെ ചുറ്റി സഞ്ചരിച്ചപ്പോൾ, അപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ഇരുപിതൃ-മാതാക്കൾ എവിടെയായിരുന്നു? നിങ്ങളുടെ ‘കരസ്ന’ (karasna) എടുത്തുകളഞ്ഞവനെ നിങ്ങൾ ശപിച്ചു; എന്നാൽ ‘പ്രോ!’ എന്നു മുന്നോട്ടുതള്ളുന്ന വാക്ക് പറഞ്ഞവനോടു—അവനോടുതന്നെ നിങ്ങൾ മറുപടി നൽകി, പ്രവൃത്തിയെ മുന്നോട്ട് വഹിക്കുന്ന പ്രേരണയെ അംഗീകരിച്ചു.

Mantra 13

सुषुप्वांस ऋभवस्तदपृच्छतागोह्य क इदं नो अबूबुधत् । श्वानं बस्तो बोधयितारमब्रवीत्संवत्सर इदमद्या व्यख्यत ॥

ഗാഢനിദ്രയിൽ മുങ്ങിയിരുന്ന ഋഭുക്കൾ ചോദിച്ചു: “ഹേ ഗൂഹ്യ (മറഞ്ഞിരിക്കുന്നവനേ), ഇതിനെ ഞങ്ങൾക്കായി ആരാണ് ഉണർത്തിയത്?” ബസ്താ നായയെ ഉണർത്തുന്നവൻ എന്നു പറഞ്ഞു; എന്നാൽ ഇന്ന് സംവത്സരൻ—വർഷം, കാലം—തന്നെ അത് വെളിപ്പെടുത്തി: പാകമായ സമയത്ത് ജ്ഞാനം തുറക്കുന്നവൻ കാലം തന്നെയാണ്.

Mantra 14

दिवा यान्ति मरुतो भूम्याग्निरयं वातो अन्तरिक्षेण याति । अद्भिर्याति वरुणः समुद्रैर्युष्माँ इच्छन्तः शवसो नपातः ॥

പകൽ മരു‍ത്തുകൾ പോകുന്നു; ഭൂമിയിലൂടെ അഗ്നി പോകുന്നു; ഈ വായു അന്തരിക്ഷമാർഗ്ഗം സഞ്ചരിക്കുന്നു. ജലങ്ങളിലൂടെ, സമുദ്രങ്ങളിലൂടെ വരുണൻ പോകുന്നു—ഹേ ശവസോ നപാതഃ (ശക്തിയുടെ സന്താനങ്ങളേ), നിങ്ങളെ തേടി: സർവ്വ ദൈവിക ഊർജ്ജങ്ങളും പരിപൂർണ്ണ കർമ്മകാരന്മാരിലേക്കു ഏകീകരിക്കുന്നു.