Adhyaya 12

Verse 1

सूत उवाच ततस्त्रिंशत्तमः कल्पो रक्तो नाम प्रकीर्तितः ब्रह्मा यत्र महातेजा रक्तवर्णमधारयत्

സൂതൻ പറഞ്ഞു—അതിനുശേഷം മുപ്പതാമത്തെ കല്പം ‘രക്ത’ എന്നു പ്രസിദ്ധമായി; അതിൽ മഹാതേജസ്സുള്ള ബ്രഹ്മാവ് രക്തവർണം ധരിച്ചു.

Verse 2

ध्यायतः पुत्रकामस्य ब्रह्मणः परमेष्ठिनः प्रादुर्भूतो महातेजाः कुमारो रक्तभूषणः

പുത്രകാമനയോടെ ധ്യാനിച്ച പരമേഷ്ഠി ബ്രഹ്മാവിന്റെ മുമ്പിൽ മഹാതേജസ്സുള്ള, രക്താഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച കുമാരൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

Verse 3

रक्तमाल्याम्बरधरो रक्तनेत्रः प्रतापवान् स तं दृष्ट्वा महात्मानं कुमारं रक्तवाससम्

രക്തമാലയും രക്തവസ്ത്രവും ധരിച്ച്, രക്തനേത്രനും പ്രതാപവാനുമായ ബ്രഹ്മാവ്, രക്തവസ്ത്രധാരിയായ ആ മഹാത്മ കുമാരനെ കണ്ടു.

Verse 4

परं ध्यानं समाश्रित्य बुबुधे देवमीश्वरम् स तं प्रणम्य भगवान् ब्रह्मा परमयन्त्रितः

പരമധ്യാനം ആശ്രയിച്ച് ബ്രഹ്മാവ് ദേവേശനായ ഈശ്വരനെ യഥാർത്ഥമായി ബോധിച്ചു. അവനെ നമസ്കരിച്ച് ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാവ് പരമശക്തിയുടെ അധീനനായി നിന്നു.

Verse 5

वामदेवं ततो ब्रह्मा ब्रह्म वै समचिन्तयत् तथा स्तुतो महादेवो ब्रह्मणा परमेश्वरः

അനന്തരം ബ്രഹ്മാവ് വാമദേവനെ ധ്യാനിച്ചു—അവൻ തന്നെയാണ് പരബ്രഹ്മം. ഇങ്ങനെ ബ്രഹ്മാവാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ട മഹാദേവ പരമേശ്വരൻ സകല സൃഷ്ടിക്രമങ്ങൾക്കും അതീതനായ പരമ പതി ആണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

Verse 6

प्रतीतहृदयः सर्व इदमाह पितामहम् ध्यायता पुत्रकामेन यस्मात्ते ऽहं पितामह

ഹൃദയം പൂർണ്ണമായി തൃപ്തനായ അദ്ദേഹം പിതാമഹൻ (ബ്രഹ്മാവ്)നോട് ഇതെല്ലാം പറഞ്ഞു: “നീ പുത്രകാമനയോടെ ധ്യാനിച്ചതിനാൽ, ഞാൻ നിന്റെ പിതാമഹനാകുന്നു.”

Verse 7

दृष्टः परमया भक्त्या स्तुतश् च ब्रह्मपूर्वकम् तस्माद्ध्यानबलं प्राप्य कल्पे कल्पे प्रयत्नतः

പരമഭക്തിയോടെ ദർശിക്കപ്പെടുകയും, ബ്രഹ്മാവ് മുൻപന്തിയിൽ നിന്നു സ്തുതിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്ത ശേഷം—ധ്യാനത്തിൽ നിന്നുള്ള ബലം പ്രാപിച്ച്, കല്പം കല്പമായി സ്ഥിരശ്രമത്തോടെ പ്രഭു-പതിയെ ലക്ഷ്യമാക്കി সাধന ചെയ്യണം.

Verse 8

वेत्स्यसे मां प्रसंख्यातं लोकधातारमीश्वरम् ततस्तस्य महात्मानश् चत्वारस्ते कुमारकाः

നീ എന്നെ പ്രസിദ്ധനായ ഈശ്വരനായി—ലോകധാതാവായി (ലോകങ്ങളെ ധരിക്കുന്നവനായി) അറിയും. തുടർന്ന് അവനിൽ നിന്ന് നാലു മഹാത്മാക്കളായ കുമാരന്മാർ ഉദ്ഭവിക്കും—നിന്റെ കുമാരന്മാർ.

Verse 9

संबभूवुर्महात्मानो विशुद्धा ब्रह्मवर्चसः विरजाश् च विबाहुश् च विशोको विश्वभावनः

അപ്പോൾ മഹാത്മാക്കൾ ഉദ്ഭവിച്ചു—അത്യന്തം വിശുദ്ധർ, ബ്രഹ്മതേജസ്സാൽ ദീപ്തർ: വിരജ, വിബാഹു, വിശോക, വിശ്വഭാവന. ശോകവും മലവും എന്ന പാശങ്ങളിൽ നിന്ന് വിമുക്തരായി, സൃഷ്ടിയുടെ പ്രവാഹത്തിൽ പതി (ശിവൻ) സേവയ്ക്ക് യോഗ്യരായി.

Verse 10

ब्रह्मण्या ब्रह्मणस्तुल्या वीरा अध्यवसायिनः रक्तांबरधराः सर्वे रक्तमाल्यानुलेपनाः

അവർ ബ്രഹ്മശക്തിയുടെ ഉപാസകർ, ബ്രഹ്മാവിനോടു തുല്യർ, വീരരും ദൃഢനിശ്ചയികളും ആയിരുന്നു. എല്ലാവരും ചുവന്ന വസ്ത്രം ധരിച്ചു, ചുവന്ന മാലകൾ അണിഞ്ഞു, ചുവന്ന അനുലേപനത്തോടെ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടു.

Verse 11

रक्तकुङ्कुमलिप्ताङ्गा रक्तभस्मानुलेपनाः ततो वर्षसहस्रान्ते ब्रह्मत्वे ऽध्यवसायिनः

അവരുടെ ശരീരം ചുവന്ന കുങ്കുമം പുരട്ടിയതും ചുവന്ന ഭസ്മം അനുലേപനം ചെയ്തതുമായിരുന്നു. ഇങ്ങനെ അവർ ദൃഢനിശ്ചയത്തിൽ സ്ഥിരമായി നിന്നു; ആയിരം വർഷം പൂർത്തിയായപ്പോൾ ബ്രഹ്മത്വത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിതരായി—ശൈവാനുഷ്ഠാനത്തിലൂടെ പരമ പതി-പരായണാവസ്ഥ പ്രാപിച്ചു.

Verse 12

गृणन्तश् च महात्मानो ब्रह्म तद्वामदैविकम् अनुग्रहार्थं लोकानां शिष्याणां हितकाम्यया

ആ മഹാത്മാക്കൾ ആ ബ്രഹ്മത്തെ—ദൈവമായ വാമദേവസ്വരൂപത്തെ—സ്തുതിച്ചു; ലോകങ്ങൾക്ക് അനുഗ്രഹം ലഭിക്കാനും ശിഷ്യരുടെ ഹിതം ആഗ്രഹിച്ചും.

Verse 13

धर्मोपदेशमखिलं कृत्वा ते ब्रह्मणः प्रियाः पुनरेव महादेवं प्रविष्टा रुद्रमव्ययम्

സമ്പൂർണ്ണ ധർമ്മോപദേശം നൽകി, ബ്രഹ്മാവിന് പ്രിയരായ അവർ വീണ്ടും മഹാദേവനിൽ—അവ്യയ രുദ്രനിൽ—പ്രവേശിച്ചു; ക്ഷയ-വികാരാതീതനായ പരമ പതിയിൽ ലയിച്ചു.

Verse 14

ये ऽपि चान्ये द्विजश्रेष्ठा युञ्जाना वाममीश्वरम् प्रपश्यन्ति महादेवं तद्भक्तास् तत्परायणाः

ഹേ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ! മറ്റുള്ളവരും യോഗാനുഷ്ഠാനത്തോടെ ഈശ്വരന്റെ വാമ (ശക്തിസംയുക്ത) സ്വരൂപത്തിൽ മനസ്സിനെ നിയോഗിച്ചാൽ, അവർ മഹാദേവനെ പ്രത്യക്ഷമായി ദർശിക്കുന്നു; അവർ അവന്റെ ഭക്തരും അവനെയേ പരമാശ്രയമായി സ്വീകരിക്കുന്നവരുമാണ്.

Verse 15

ते सर्वे पापनिर्मुक्ता विमला ब्रह्मचारिणः रुद्रलोकं गमिष्यन्ति पुनरावृत्तिदुर्लभम्

ആ ബ്രഹ്മചാരികൾ എല്ലാവരും പാപമുക്തരായി നിർമലരായി രുദ്രലോകം പ്രാപിക്കും; അവിടെ നിന്ന് പുനർജന്മത്തിലേക്ക് മടങ്ങുക ദുർലഭം.