Adhyaya 12

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे एकादशो ऽध्यायः सूत उवाच भृगोः ख्यात्यां समुत्पन्ना लक्ष्मीर्नारायणप्रिया / देवौ धाताविधातारौ मेरोर्जामातरौ तथा

ഇങ്ങനെ ശ്രീകൂർമപുരാണത്തിലെ ഷട്സാഹസ്ത്രീ സംഹിതയുടെ പൂർവവിഭാഗത്തിൽ ഏകാദശ അധ്യായം സമാപ്തം. സൂതൻ പറഞ്ഞു—ഭൃഗുവും ഖ്യാതിയും നിന്നു നാരായണപ്രിയയായ ലക്ഷ്മി ജനിച്ചു; ധാതാ, വിധാതാ എന്ന രണ്ടു ദേവന്മാരും ജനിച്ച് മേരുവിന്റെ ജാമാതാക്കളായി.

Verse 2

आयतिर्नियतिर्मेरोः कन्ये चैव महात्मनः / धाताविधात्रोस्ते भार्ये तयोर्जातौ सुतावुभौ

മഹാത്മാവായ മേരുവിന് ആയതി, നിയതി എന്ന രണ്ടു പുത്രിമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ ധാതാ-വിധാതാക്കളുടെ ഭാര്യമാരായി, ആ രണ്ടു ദാമ്പത്യങ്ങളിൽ നിന്ന് രണ്ടു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.

Verse 3

प्राणश्चैव मृकण्डुश्च मार्कण्डेयो मृकण्डुतः / तथा वेदशिरा नाम प्राणस्य द्युतिमान् सुतः

പ്രാണനും മൃകണ്ഡുവും ജനിച്ചു; മൃകണ്ഡുവിൽ നിന്ന് മാർകണ്ഡേയൻ പിറന്നു. പ്രാണന് വേദശിരസ് എന്ന ദ്യുതിമാനായ പുത്രനും ഉണ്ടായി.

Verse 4

मरीचेरपि संभूतिः पौर्णमासमसूयत / कन्याचतुष्टयं चैव सर्वलक्षणसंयुतम्

മരീചിയിൽ നിന്ന് (ഉദ്ഭവിച്ച) സംഭൂതി പൗർണമാസനെ പ്രസവിച്ചു; കൂടാതെ എല്ലാ ശുഭലക്ഷണങ്ങളാലും സമന്വിതമായ നാല് പുത്രിമാരെയും പ്രസവിച്ചു.

Verse 5

तुष्टिर्ज्येष्ठा तथा वृष्टिः कृष्टिश्चापचितिस्तथा / विरजाः पर्वश्चैव पौर्णमासस्य तौ सुतौ

തുഷ്ടി, ജ്യേഷ്ഠാ, വൃഷ്ടി, കൃഷ്ടി, അപചിതി; കൂടാതെ വിരജാ, പർവ—ഇവയെല്ലാം പൗർണമാസന്റെ പുത്രന്മാരെന്നു പ്രസിദ്ധം।

Verse 6

क्षमा तु सुषुवे पुत्रान् पुलहस्य प्रजापतेः / कर्दमं च वरीयांसं सहिष्णुं मुनिसत्तमम्

ക്ഷമ പ്രജാപതി പുലഹനു പുത്രന്മാരെ പ്രസവിച്ചു—കർദമൻ, വരീയാൻ, കൂടാതെ മുനിശ്രേഷ്ഠൻ സഹിഷ്ണു।

Verse 7

तथैव च कनीयासं तपोनिर्धूतकल्पषम् / अनसूया तथैवात्रेर्जज्ञे पुत्रानकल्पषान्

അതുപോലെ അവൾ കനിഷ്ഠപുത്രനെയും പ്രസവിച്ചു—തപസ്സാൽ സകല കലുഷവും നീങ്ങി ശുദ്ധനായവനെ. അതുപോലെ അനസൂയയും അത്രിയുടെ ഗൃഹത്തിൽ കലുഷരഹിത പുത്രന്മാരെ പ്രസവിച്ചു।

Verse 8

सोमं दुर्वाससं चैव दत्तात्रेयं च योगिनम् / स्मृतिश्चाङ्गिरसः पुत्रीर्जज्ञे लक्षणसंयुताः

അവളിൽ നിന്ന് സോമൻ, ദുര്വാസസ്, യോഗിയായ ദത്താത്രേയൻ ജനിച്ചു; സ്മൃതിയും കൂടെ. അങ്ങിരസന്റെ പുത്രിമാർ ശുഭലക്ഷണങ്ങളാൽ സമന്വിതരായി ജനിച്ചു।

Verse 9

सिनीवालीं कुहूं चैव राकामनुमतिं तथा / प्रीत्यां पुलस्त्यो भगवान् दत्तात्रिमसृजत् प्रभुः

പ്രീതിയിൽ നിന്ന് ഭഗവാൻ പുലസ്ത്യ പ്രഭു ആരാധ്യനായ ദത്താത്രേയനെ സൃഷ്ടിച്ചു; കൂടാതെ സിനീവാലി, കുഹൂ, രാകാ, അനുമതി എന്നിവരെയും പ്രസവിപ്പിച്ചു।

Verse 10

पूर्वजन्मनि सो ऽगस्त्यः स्मृतः स्वायंभुवे ऽन्तरे / वेदबाहुं तथा कन्यां सन्नतिं नाम नामतः

പൂർവ്വജന്മത്തിൽ ആ അഗസ്ത്യൻ സ്വായംഭുവ മന്വന്തരത്തിൽപ്പെട്ടവനെന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. അവിടെ വേദബാഹുവും ഉണ്ടായിരുന്നു; ‘സന്നതി’ എന്ന നാമമുള്ള ഒരു കന്യയും നാമതഃ പ്രസിദ്ധയായിരുന്നു.

Verse 11

पुत्राणां षष्टिसाहस्त्रं संततिः सुषुवे क्रतोः / ते चोर्ध्वरेतसः सर्वे बालखिल्या इति स्मृताः

ക്രതുവിന്റെ സന്തതിയിൽ അറുപതിനായിരം പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. അവർ എല്ലാവരും ഊർധ്വരേതസ്സുകൾ, ബ്രഹ്മചര്യപരായണ തപസ്വികൾ; പരമ്പരയിൽ ‘ബാലഖില്യർ’ എന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 12

वसिष्ठश्च तथोर्जायां सप्तपुत्रानजीजनत् / कन्यां च पुण्डरीकाक्षां सर्वेशोभासमन्विताम्

അങ്ങനെ വസിഷ്ഠൻ ഊർജയിലൂടെ ഏഴ് പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു. കൂടാതെ ‘പുണ്ഡരീകാക്ഷാ’ എന്നൊരു കന്യയെയും—സകലശോഭയും മംഗളതേജസ്സും നിറഞ്ഞവളെ—ലഭിച്ചു.

Verse 13

रजोहश्चोर्ध्वबाहुश्च सवनश्चानघस्तथा / सुतपाः शुक्र इत्येते सप्त पुत्रा महौजसः

രജോഹ, ഊർധ്വബാഹു, സവന, അനഘ; സുതപാ, ശുക്ര—ഇവരാണ് മഹൗജസന്റെ ഏഴ് മഹാബലമുള്ള പുത്രന്മാർ.

Verse 14

यो ऽसौ रुद्रात्मको वह्निर्ब्रह्मणस्तनयो द्विजाः / स्वाहा तस्मात् सुतान् लेभे त्रीनुदारान् महौजसः

ഹേ ദ്വിജന്മാരേ! രുദ്രാത്മകനും ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രനുമായ ആ അഗ്നിയാൽ സ്വാഹാ മൂന്ന് ഉദാരവും മഹാതേജസ്സുമുള്ള പുത്രന്മാരെ പ്രാപിച്ചു.

Verse 15

पावकः पवमानश्च शुचिरग्निश्च ते त्रयः / निर्मथ्यः पवमानः स्याद् वैद्युतः पावकः स्मृतः

പാവക, പവമാന, ശുചി—അഗ്നിയുടെ ഈ മൂന്ന് രൂപങ്ങൾ. ഇവയിൽ അരണി-മഥനത്തിൽ നിന്നുയരുന്ന അഗ്നി ‘പവമാന’മെന്നും, വൈദ്യുതിയിൽ നിന്നുള്ള അഗ്നി ‘പാവക’മെന്നും സ്മൃതിയിൽ പറയുന്നു.

Verse 16

यश्चासौ तपते सूर्यः शुचिरग्निस्त्वसौ स्मृतः / तेषां तु संततावन्ये चत्वारिंश्च पञ्च च

തപിച്ചു ദീപ്തിയോടെ ജ്വലിക്കുന്ന സൂര്യൻ തന്നെയാണ് ഇവിടെ ‘ശുചി-അഗ്നി’യായി സ്മൃതം. അവരുടെ സന്തതിയിൽ മറ്റുള്ളവരും ഉണ്ടായി—എണ്ണത്തിൽ നാൽപ്പത്തിയഞ്ച്.

Verse 17

पावकः पवमानश्च शुचिस्तेषां पिता च यः / एते चैकोनपञ्चाशद् वह्नयः परिकीर्तितः

പാവക, പവമാന, ശുചി, കൂടാതെ അവരുടെ പിതാവായവൻ—ഇവരെല്ലാം ‘വഹ്നി’കളായി പരികീർത്തിതർ; ഈ എണ്ണത്തിൽ ഒന്ന് കുറച്ച് ‘ഏകോന പഞ്ചാശത്’ എന്നു പറയുന്നു.

Verse 18

सर्वे तपस्विनः प्रोक्ताः सर्वे यज्ञेषु भागिनः / रुद्रात्मकाः स्मृताः सर्वे त्रिपुण्ड्राङ्कितमस्तकाः

അവർ എല്ലാവരും തപസ്വികളായി പ്രോക്തർ; എല്ലാവരും യജ്ഞങ്ങളിൽ ഭാഗഭാക്കുകൾ. എല്ലാവരും രുദ്രാത്മകരായി സ്മൃതർ; അവരുടെ നെറ്റിയിൽ ത്രിപുണ്ഡ്രചിഹ്നം അങ്കിതമാണ്.

Verse 19

अयज्वानश्च यज्वानः पितरो ब्रह्मणः स्मृताः / अग्निष्वात्ता बर्हिषदो द्विधा तेषां व्यवस्थितिः

പിതൃകൾ ബ്രഹ്മാവിന്റെ സന്തതിയെന്നു സ്മൃതം—രണ്ട് വിഭാഗം: അയ്യജ്വാനർ (യജ്ഞം ചെയ്യാത്തവർ)യും യജ്വാനർ (യജ്ഞം ചെയ്തവർ)യും. അവരിൽ അഗ്നിഷ്വാത്തരും ബർഹിഷദരും—ഇതാണ് അവരുടെ ദ്വിവിധ വ്യവസ്ഥ.

Verse 20

तेभ्यः स्वधा सुतां जज्ञे मेनां वैतरणीं तथा / ते उभे ब्रह्मवादिन्यौ योगिन्यौ मुनिसत्तमाः

അവരിൽ നിന്നു സ്വധാ രണ്ടു പുത്രിമാരെ പ്രസവിച്ചു—മേനയും വൈതരണിയും. ഇരുവരും ബ്രഹ്മവിദ്യയുടെ പ്രബോധികമാർ, സിദ്ധയോഗിനികൾ, മുനിശ്രേഷ്ഠമാർ ആയിരുന്നു.

Verse 21

असूत मेना मैनाकं क्रौञ्चं तस्यानुजं तथा / गङ्गा हिमवतो जज्ञे सर्वलोकैकपावनी

മേന മൈനാകനെയും അവന്റെ അനുജനായ ക്രൗഞ്ചനെയും പ്രസവിച്ചു. ഹിമവതിൽ നിന്നു ഗംഗ ജനിച്ചു—സകല ലോകങ്ങളെയും ഏകമായി പാവനമാക്കുന്നവൾ.

Verse 22

स्वयोगाग्निबलाद् देवीं लेभे पुत्रीं महेश्वरीं / यथावत् कथितं पूर्वं देव्या माहात्म्यमुत्तमम्

സ്വയോഗാഗ്നിയുടെ ബലത്താൽ ദേവി മഹേശ്വരിയെ പുത്രിയായി പ്രാപിച്ചു. ഇങ്ങനെ മുൻപ് പറഞ്ഞ ക്രമപ്രകാരം ദേവിയുടെ ഉത്തമമായ മഹാത്മ്യം യഥാവിധി വിവരണമായി.

Verse 23

एषा दक्षस्य कन्यानां मयापत्यानुसंततिः / व्याख्याता भवतामद्य मनोः सृष्टिं निबोधत

ഇങ്ങനെ ദക്ഷന്റെ പുത്രിമാരിൽ നിന്നുയർന്ന സന്തതിപരമ്പര ഞാൻ ഇന്ന് നിങ്ങളോട് വ്യാഖ്യാനിച്ചു. ഇനി മനുവിന്റെ സൃഷ്ടിയെ—പ്രജാസൃഷ്ടിയെ—അറിയുക.